FilmYar
‫سلام.
‫از دیدنت خوشحالم.
‫منم از دیدنت خوشحالم.
‫اسمت چیه؟
‫اسمم مائنو رینا هست.
‫دوشیزه رینا.
‫امروز چطور می‌تونم کمکت کنم؟
اوم
‫چرا وقتی با دستات از دریای آبی آب جمع ‫می‌کنی بی‌رنگ میشه؟
‫این...
‫سوال سختیه.
‫دلیلش نور خورشیده.
‫عوضش نکن، ماکوتو!
‫داشتی گوش می‌کردی؟
‫خوب گوش بده. این بهترین قسمت ‫روزمه.
‫ببخشید.
‫لعنت بهت، من جواب معلم شوشینشا رو نشنیدم.
‫- چرا اینقدر به این اهمیت میدی؟ ‫- این خیلی مزخرفه!
‫مشکل چیه؟
‫- تو می‌خوای بدونی چرا دریای آبی بی‌رنگ میشه؟ ‫- آره.
‫دلیلش اینه.
‫آبی رنگ سردیه.
‫این یعنی چی؟
‫این یه شعره.
‫شعر؟
‫- می‌دونی چی میگم؟ ‫- چی؟
‫کی این شعرو گفته؟
‫هی، جوابمو بده!
‫خیلی خب، بیا بریم.
‫دستمال مرطوب داری؟
‫مگه اونجا نیست؟
‫نه.
‫نیست.
‫خیلی شلخته‌ای. بهت گفتم یه دستمال بگیر!
‫ممنون.
‫آروم باش!
‫اونا فقط یه مشت آدم بی‌اهمیتن!
‫بیا سریع بهش رسیدگی کنیم.
‫خیلی داغه.
‫داغه!
‫آقای آکاگی گفت بعد اینکه کارمون ‫تموم بشه ما رو کباب مهمون می‌کنه.
‫- کباب؟ ‫- آره.
‫ایول. این عالیه.
‫اعضای باشگاه بسکتبال نانسان جمع بشین،
‫چیزی که ما داریم..
‫این دیگه چیه؟
‫تو شعار تیم بسکتبال مدرسه‌ی ‫نانسان رو فراموش کردی؟
‫من فراموشش کرده بودم!
‫- واقعا، ایس؟
‫اون موقع کسی نمی‌تونست جلوی ما رو بگیره.
‫- یادته؟ ‫- صبر کن، صبر کن.
‫چیزی که ما داریم...
‫شجاعته.
‫ما...
‫- قوی هستیم. ‫- هی!
‫میشه اینو جدی بگیری؟
‫ساکت باش.
‫بقیه کجان؟
دینگ دونگ ، دینگ دونگ
‫اینجاست.
‫ها؟
‫یه لحظه صبر کنین.
‫مگه نگفتی اونا آدمای بی‌اهمیتی هستن؟
‫آره.
‫اطلاعات اشتباه بود؟ اتفاقی افتاده؟
‫امکان نداره،‌ مگه نه؟
‫شماها چه غلطی می‌کنین؟
‫الو؟ چرا این آدرس با اونی که ‫توی ایمیله فرق می‌کنه؟
‫- هی. ‫- چی گفتی؟
‫هی!
‫چرا اینجایین؟
‫من بازی ماژونگ رو درک نمی‌کنم. ‫حال میده؟
‫چی؟
‫ماژونگ؟
‫اه...
‫من انیمه‌ی کاجی رو وقتی به فصل ‫ماژونگ رسید دیگه تماشا نکردم.
‫خب که چی؟
‫تو باید گورتو گم کنی.
‫ما این کارو انجام میدیم؟
‫ما می‌جنگیم؟
‫می‌جنگیم!
‫- پدرشونو در بیار! ‫- آره!
‫این عوضی رو بزنین!
‫برو به جهنم!
‫هی!
‫عوضیا!
‫اوه!
‫تفنگم گیر کرده!
‫سوختم!
‫بیا بیرون!
‫پاهاشو بگیر!
‫پاهاشو نگه دار!
‫من نمی‌تونم شلیک کنم!
‫ترسیدم.
‫- لعنتی. ‫- حالت خوبه؟
‫اون مرده؟
‫آره،‌ اون مرده.
‫نزدیک بودا.
‫درد می‌کنه!
‫واقعا درد می‌کنه. ‫کچل لعنتی.
‫من باند می‌خوام.
‫میشه یه باند به من بدی؟
‫من یه چیزی پیدا کردم.
‫به منم یکم بده!
‫اوه، این خوبه!
‫نوش جونت.
‫غذای پیروزی!
‫کباب!
‫- هر روز کباب می‌خوریم! ‫- زندگی یعنی این!
‫چی بگم...
‫ما اطلاعات اشتباهی رو از رابط گرفتیم.
‫اونا ما رو مقصر می‌دونن
‫در هر صورت...
‫کارت خوب بود،‌ آقای آکاگی.
‫ما زندگیمون رو برای این کار به خطر ‫انداختیم. اما راحت شدن از شر جسد...
‫مدیریت، مذاکره کردن و بقیه‌ی کارها ‫به عهده‌ی توئه.
‫اما گفتی که «برای کشتن آدمای اشتباهی ‫پاداشی تعلق نمی‌گیره».
‫آره.
‫فکر کردم اون غذای شیک زو زویان ‫رو می‌تونم بخورم.
‫من خیلی متاسفم.
‫من سهم خودمو به شما میدم.
‫اه!
‫ببخشید.
‫ما یکم چای ریختیم.
‫حالتون خوبه؟
‫صدمه دیدی؟
‫چیزی نیست.
‫لطفا لذت ببرین.
‫ممنون.
‫چی داشتی می‌گفتی؟
‫خب...
‫من در مورد این یوری متاسفم،‌ ماکوتو.
‫انجام چنین مواردی برای ما خیلی سخته.
‫ولی ملحق شدن به انجمن ‫قاتلان مسئله‌اش فرق می‌کنه.
‫به عبارت دیگه ما...
‫حداقل دستمزد رو می‌گیریم.
‫چرا پاره وقت کار نمی‌کنی؟
‫همه‌ی ما یه کار رو می‌کنیم، درسته؟ ‫آدم می‌کشیم.
‫آره، چه فرقی می‌کنه؟
‫موافقم.
‫با این‌که موافقم...
‫اما واقعیت رو نمیشه تغییر داد.
‫من قبلا اینجوری نبودم.
‫این چه زندگی‌ایه؟
‫افتضاحه.
‫تو همیشه هوای ما رو ‫داشتی، فقط حرفم همین بود.
‫ظاهرا تو گول خوردی، درسته؟
‫آقای آکاگی.
‫ما می‌خوایم به سطح بعدی بریم.
‫من نمی‌خوام کل عمرم فقط یه آدمکش ساده باشم.
‫چیزی که قراره بگم فقط شایعه‌ هست.
‫شنیدم افراد زیادی مثل شما با حداقل ‫حقوق کار می‌کنن.
‫اما چند تا آدمکش تمام وقت هم هستن.
‫خب؟
‫ظاهرا توی تایتو وارد ‫یه آدمکش تمام وقت هست.
‫کیفیت کارش با اونایی که حداقل حقوق ‫رو می‌گیرن فرق می‌کنه.
‫خب که چی؟
‫اگه اونا رو بکشین جایگاهشون مال شما میشه.
‫شماها مدت زیادیه که این کارو می‌کنین.
‫اگه تونسته باشین به سازمان ملحق بشین ‫پیشرفت هم می‌تونین بکنین.
‫اما آدمای انجمن نباید بفهمن.
‫باید آدمکش‌ها رو بکشیم تا تمام وقت بشیم.
‫این خیلی خطرناکه، مگه نه؟
‫من تا حالا در برابر یه آدمکش قرار نگرفتم، ‫این خیلی خطرناکه.
‫درسته، داداش؟
‫- کارشون رو می‌سازیم. ‫- می‌دونستم اینو میگی.
‫کارشونو می‌سازیم.
‫پدرشونو در میاریم.
‫خیلی خب... آقای آکاگی.
‫تو جون خودتو به خاطر ‫انداختی که برای ما بجنگی،
‫ما هم جون خودمونو به خطر ‫میندازیم که همراهیت کنیم.
‫برای پیروزی می‌جنگیم.
‫آره.
‫که این‌طور.
‫من یه نقشه‌ای دارم.
‫باید سخت تلاش کنین ‫و از این فرصت استفاده کنین.
‫خوبه.
‫من عکسشون رو دارم.
‫اونا چه‌جور آدمایی هستن؟
‫اه...
‫زود باش! نشونمون بده.
‫این دو تا هستن.
‫دخترن؟
‫چیساتو سوگیموتو.
‫ماهیرو فوکوگاوا.
‫چیساتو سوگیموتو.
‫ماهیرو فوکوگاوا.
‫خونم داره به جوش میاد.
‫این...
‫این چیه؟
‫[فاکتور به مبلغ ۳۸۹۰۸۰۰ ین]
‫دهگان، صدگان، هزارگان...
‫۳.۸۹ میلیون؟
‫چی؟
‫خانم فوکوگاوا.
‫فوکوگاوا.
‫ماهیرو؟
‫ها؟
‫چی شده؟
‫انگار...
‫باشگاه.
‫باشگاه؟
‫ما توی دبیرستان رفتیم باشگاه؟
‫باشگاه.
‫رفتیم؟
‫آره، تو اوئنو. ما فقط یه بار رفتیم.
‫آها.
‫باشگاه توی اوکاچیماچی.
‫آدمای انجمن هم اونجا میرن.
‫اما بعد از ورزش...
‫ما رفتیم رستوران بهشت دسر و چاق شدیم.
‫درسته.
‫آره، آره.
‫باشگاه رایگان بود.
‫و خیلی وقته که به رستوران بهشت دسر نرفتیم.
‫- آره. ‫- می‌خوای دوباره بریم؟
‫ - آره، می‌خوام برم. ‫- آره.
‫پاستای اونجا خیلی خوبه.
‫غافلگیر شدم که پاستا بهترین ‫چیز اونجا بود.
‫- اسپاگتی خام. ‫- آره.
‫- مزه‌ی پاپاردله می‌داد. ‫- درسته.
‫و بستنیش رایگان بود.
‫- بستنی هاگن‌داز رو مجانی می‌داد. ‫- آره، هاگن‌داز بود.
‫عالی بود.
‫خب.
‫این ۵ سال پیش بود، آره؟
‫داری در مورد پاستا حرف میزنی؟
‫باشگاه.
‫من دارم در مورد باشگاه حرف میزنم.
‫آره، ببخشید.
‫انگار ما یه قرارداد امضا کردیم.
‫که هر ماه پاستا بخریم.
‫و پول اون همه ماه جمع شده.
‫حالا یه یادآور برای ما فرستادن.
‫ما دو تا...
‫باید ۳.۸۹ میلیون پول بدیم.
‫چی؟ چی؟ چی؟
‫۳.۸۹ میلیون؟
‫این خیلی زیاده.
‫به علاوه‌ی جریمه‌ی دیرکرد.
‫صبح بخیر.
‫آقای سوسانو.
‫تو ایمیل رو خوندی؟
‫چیزی مثل یه دوره‌ی آزمایشی دارین؟
‫- می‌خوایم که تلاش کنید همچین چیزی باشه. ‫- خیلی بده.
‫امکان نداره.
‫ها؟
‫باشگاه‌ها دوره‌ی آزمایشی ندارن.
‫و ما بیشتر از ۲۰ تا نامه‌ی یادآور فرستادیم.
‫شما اونا رو نادیده گرفتین، پس تقصیر شماست.
‫اما ما فقط یه بار رفتیم اونجا.
‫ظاهرا این‌طور بوده.
‫انتظار داری که ما پول عضویت ۴ سال رو بدیم؟
‫خب...
‫اونا هر ماه فاکتور رو می‌فرستادن...
‫این تقصیر شماست که اونا رو دور انداختین.
‫میساتو. به شماره‌ی شکایت مشتریان زنگ بزن.
‫این کارو می‌کنم.
‫این کارو نکنین.
‫و...
‫موسسه‌ی ما بیمه‌ی آدمکش‌ خوشحال رو داره.
‫شما دو تا باید اونو بگیرین.
‫بیمه‌ی آدمکش خوشحال چیه؟
‫اگه شخص بیمه‌ شده بیش از ۱۸ سال ‫داشته باشه،
‫به طور خودکار بیمه‌اش از حالت معمولی...
‫به بیمه‌ی آدمکش خوشحال تغییر پیدا می‌کنه.
‫تغییر هنوز کامل نشده.
‫شما هنوز ۲ سال بیمه‌ دارین.
‫اون چی داره میگه؟
‫خیلی ترسناکه.
‫باید پول بیمه‌ و باشگاه رو پرداخت کنین.
‫لطفا تا ساعت ۳ عصر این جمعه ‫اون رو بپردازین.
‫اه، چقدر مسخره.
‫پس‌اندازم هر روز کمتر میشه.
‫من تازگی ۵۰۰ هزار ین پول کلاس رانندگی دادم.
‫بخاطر اینه که چند دفعه رد شدی.
‫آره.
‫موجودی حساب پس‌انداز شما داره منفی میشه.
‫جمعه تا ساعت ۳ عصر.
‫لطفا به بانک برید و ‫پرداختش کنین.
‫باشه.
‫مستقیما به باجه‌ی بانک برین.
‫باید برای پرداختش به یه بانک مشخص برید.
‫آره، می‌دونم.
‫همون یه بار بگی کافیه.
‫من درست پرداختش می‌کنیم.
آه ، خیلی گرمِ
‫بدنم درد گرفت.
‫باید یکم نفس بگیرم.
‫میشه بجاش راه بریم؟
‫این‌جوری دویدن حال میده، مگه نه؟
‫ببخشید.
‫خوبه.
‫ببخشید.
‫انگار اونا هنوز دزدای ‫سریالی بانک رو نگرفتن.
‫این خوب نیست.
‫تموم شد.
‫خیلی خوشمزه به نظر میاد.
‫خیلی خوابم میاد.
‫خیلی خیلی خوابم میاد.
‫آره، خوشمزه‌ست.
‫حال بهم زنه.
‫می‌دونستم این‌جوری میشه.
‫می‌دونستم.
‫چی؟
‫خوشمزه‌ست.
‫آره.
‫مردم...
‫دو دسته هستن.
‫چی؟
‫آدمایی که به بقیه زبونشون رو نشون میدن...
‫و اونایی که زبونشون رو به بقیه نشون نمیدن.
‫من قطعا جز اون دسته هستم ‫که زبونمو نشون میدم.
‫زبون.
‫اونایی که به بقیه نشونش میدن.
‫اون...
‫وقتی سوپرمارکت توپک ‫برنجی رو به قیمت ۱۰۰ ین حراج می‌کنه...
‫اون...
‫اون موقع...
‫چنین آدمی قطعا میره و یه ‫توپک برنجی سوسیس‌دار می‌خره.
‫یه توپک مسخره‌ی پر از مایونز.
‫داری منو مسخره می‌کنی؟
‫نه.
‫اما این حقیقت داره.
‫وقتی سوپرمارکت توپک ‫برنجی‌هاش رو حراج کرده بود.
‫من یه نفر رو دیدم که توپک برنجی نمکی میخره.
‫وقتی دیدمش خیلی ترسیدم.
‫چرا اونا به تخفیف اهمیت نمیدن؟
‫چون توپک برنجی نمکی همیشه ۱۰۰ ین هست.
‫کم پیش میاد تخفیف بخوره.
‫اما اونا تخفیف رو از دست میدن.
‫این حقیقت داره، من حس خاصی ندارم.
‫آدمایی هستن که به هیچی اهمیت نمیدن.
‫اه.
‫چنین آدمی همیشه دل آرومی داره.
‫این ثروت واقعیه.
‫چنین آدمی بیماری روانی داره.
‫تو فقط بخاطر یه توپک ‫برنجی به یکی میگی دیوونه؟
‫امروز سررسید اون بیمه بود. پولشو دادی؟
‫چی؟ مگه تو قرار نبود این کارو بکنی؟
‫ها؟
‫- ها؟ ‫- ها؟
‫فقط نیم ساعت مونده؟
‫خیلی بده که باید سریع غذا بخورم.
‫من هنوز گرسنمه.
‫میشه لطفا دیگه نزنی توی سرم؟
‫ببخشید.
‫یخ داره آب میشه.
‫تندتر، تندتر.
‫چی شده؟
‫همسایه‌ی خونه‌ی کناری داره برمیگرده.
‫خب که چی؟
‫ما اینجوری همسایه‌هامون رو ملاقات می‌کنیم.
‫مهم نیست.
‫نه، نه،‌ نه.
‫این‌جوری خجالت‌آوره.
‫ما دیروز هم همو دیدیم. عجیب میشه ‫که دو روز پشت سر هم همدیگه رو ببینیم.
‫اون فکر می‌کنه من براش ‫برنامه‌ریزی کردم.
‫شاید فکر کنه من تعقیبش می‌کنم.
‫هیچ کسی چنین فکری نمی‌کنه.
‫هیس! ساکت!
‫اون شنید.
‫خیلی سخته.
‫همسایه‌ها، دور شین.
‫همسایه‌‌ها رفتن، آره؟
‫فکر می‌کنم وقت رفتنه.
‫محض احتیاط بهتره از نارنجک دودزا ‫استفاده کنیم.
‫کافیه. بیا بریم.
‫لعنتی.
‫صبر کن، داری چه‌کار می‌کنی؟
‫زود باش تهویه رو بزن!
‫تقصیر تو بود که ضامنش رو کشیدی.
‫گرسنمه.
‫تندتر.
‫زود باش.
‫عجله کن.
‫فکر کنم یادم رفت درو قفل کنم.
‫از دست تو.
‫زود باش!
‫ما رسیدیم!
‫سرعتو داشتی؟
‫شماره‌ی ۴۵.
‫ما می‌خوایم پول بدیم.
‫می‌خواین پول بدین،‌ درسته؟
‫پول اینا رو می‌خوایم بدیم.
‫که این‌طور.
‫خدا رو شکر.
‫اصلا سخت نبود.
‫بالاخره می‌تونم یه نفس راحت بکشم.
‫سلام.
‫این یه دزدیه!
‫دستا بالا!
‫باورم نمیشه.
‫پول رو بریز این تو!
‫همین حالا!
‫چرا این زمان رو انتخاب کردی؟
‫ما عجله داشتیم.
‫زود باشین پولو ببرین.
‫سریعتر.
‫تا کی می‌خواین طولش بدین؟
‫ببخشید.
‫رمز رو یادم نمیاد.
‫اه.
‫همسر سابق...
‫تاریخ تولد همسر سابقم بود؟
‫مسخره‌شو در آوردی.
‫ببخشید.
‫زود باش، بابابزرگ.
‫زود باش.
‫آروم باش.
‫ها؟
‫اگه دیرتر از ۳ عصر پرداخت کنین ‫۳۰ درصد جریمه‌ی دیرکرد میاد روش.
‫واقعا؟
‫این یه بانک زیرزمینیه.
‫این دیگه اخاذی حساب میشه.
‫چه خبره که برای ۴ سال ۴ میلیون می‌گیرن؟ ‫هر چقدر بهش فکر می‌کنم عصبانی‌تر میشم.
‫من هر بار اینو حس می‌کنم وقتی به من میگن...
‫«البته، چون تو قاتلی باید پول بیشتری بدی»
‫اینا فقط بهونه‌ست.
‫خیلی وقتا میگن این قیمت کشنده‌ست.
‫وقتی اینو می‌شنوم عصبانی میشم.
‫حسابی آدمو می‌سوزونه.
‫هی!
‫شما دو تا خیلی حرف می‌زنین.
‫عوضی.
‫عوضی کثافت.
‫هی.
‫شماها می‌خواین بمیرین؟
‫- چی؟ ‫- نه، نه، نه.
‫ما از شما حمایت می‌کنیم.
‫لطفا عجله کنین و کارو تموم کنین.
‫چی دارین میگین؟
‫یهویی شلیک نکن، عوضی.
‫این یارو خیلی کند عمل می‌کنه.
‫اینقدر مسخره‌بازی در نیار، بیا کمکم کن.
‫من مسخره‌بازی در نمیارم!
‫من دارم روت نظارت ‫می‌کنم، تو هم کارتو ادامه بده.
‫بیا توافق کنیم که این‌جوری ‫کارا رو تقسیم کنیم.
‫سمت‌ها رو خراب نکن.
‫کدوم سمت. فقط دو نفریم.
‫راستی، تو سیگار آوردی، آره؟
‫چی داری میگی؟
‫هی.
‫اگه می‌خوای دزدی کنین باید باهوش‌تر باشین.
‫البته.
‫خارج از کار کسی رو نمی‌تونین بکشین.
‫بیمه پول اینو نمیده.
‫انجمن هم از شما حمایت نمی‌کنه.
‫کار نکنین، پولی هم گیرتون نمیاد.
‫البته بی‌فایده هم نیست. ‫این می‌تونه به بقیه کمک کنه.
‫آره.
‫این فراهم‌سازی یه دلیلی داره.
‫مثلا...
‫غیرممکنه که پرونده‌ای رو مخفیانه ‫و بدون اطلاع انجمن دنبال کنین.
‫پرونده رو مخفیانه دنبال کنیم؟
‫مگه همه‌ی قاتلا مخفیانه عمل نمی‌کنن؟
‫درسته.
‫به طور خلاصه.
‫مثل اون قضیه‌ی پیشخدمت کافه ‫که به یه اعتراض تبدیل شد.
‫و هیچ وقت آدمای متفرقه رو نکشین.
‫بدترین اتفاقی که ممکنه پیش بیاد ‫اینه که از کار تعلیق بشین.
‫می‌دونم.
‫حالت خوبه؟
‫فکر می‌کردم دیگه مگسی وجود نداره.
‫خوبه.
‫می‌تونم بهت بگم چه فکری می‌کنم؟
‫بذار حدس بزنم.
اوم
‫به این فکر می‌کنی که چطور کارشون رو بسازی؟
‫آفرین.
‫واقعا منو درک می‌کنی.
‫ما خیلی ساله که با همیم.
‫دفعه‌ی بعد اخراج میشم.
‫پس بیا در موردش حرف بزنیم.
‫قدرت.
‫خوبه.
‫کارتو بکن.
‫ها؟
‫همه گوش کنن.
‫اون طرف رو نگاه کنین.
‫چشماتون رو ببندین.
‫فهمیدین؟
‫آره.
‫تو نمی‌تونی اونا رو بکشی.
‫با همدیگه پیش میریم.
‫شما دارین چه‌کار می‌کنین؟
‫کافیه!
‫اگه ما این دو تا رو بدزدیم می‌تونیم ‫بفروشیمشون.
‫درسته؟
‫کارشون رو تموم کن.
‫یه دقیقه‌ای کارو تموم می‌کنیم.
‫باشه.
‫چی شد؟ لعنتی.
‫هی، اونا آدمای عادی نیستن.
‫اونا کی هستن؟
‫الو؟
‫لعنتی! اون کجا رفت؟
‫کجا داری میری؟
‫نقشه‌ی ب رو اجرا می‌کنیم، آره؟
‫- درسته. ‫- خیلی خب.
‫دختره‌ی لعنتی.
‫می‌دونم کجا قایم شدی.
‫من هر کی اینجا هست رو می‌کشم، ‫به کسی رحم نمی‌کنم.
‫خیلی داغونی.
‫ببخشید.
‫اه، آبجی.
من میدم
ما باید تا 3 بعد از ظهر بدیم
‫پلیس... به پلیس زنگ بزنین.
‫البته که به پلیس زنگ ‫میزنیم، اما عجله داریم.
‫میشه لطف کنی؟
‫خواهش می‌کنم زنگ بزنین. ‫منو نکشین.
‫گوش کن،
‫اگه ما سریع پول رو ندیم توی دردسر می‌افتیم.
‫ماهیرو، خواهش می‌کنم آروم باش.
‫تو باید آروم باشی وگرنه همه رو می‌ترسونی.
‫بذار یه بار دیگه نشونت بدم.
‫ببخشید،
‫می‌دونم تو ترسیدی، اما ما عجله داریم.
‫میشه به ما لطف کنی؟
‫این ترسناک‌تره که.
‫ای بابا.
‫هی.
‫من می‌خوام پول انتقال بدم. ‫لطفا سریع انجامش بده. فهمیدی؟
‫فهمیدی؟
‫سریع جواب بده.
‫سریع زنگ بزن پلیس.
‫سرنوشت خودتو قبول کن، دزد!
‫دزد؟ من دزد نیستم!
‫ما دزد نیستیم!
‫کافیه. عجله کن.
‫ما دزد نیستیم.
‫تعلیق.
‫در طی دوران تعلیق با ما در ارتباط باشین.
‫لطفا در طی دوران تعلیقتون ‫کتابچه‌ی هفت قانون آدمکشی رو بخونین.
‫توی اون استثنائاتی نوشته شده.
‫استثنا؟
‫باید یکی از انجمن مستقیما ‫ضمانت شما رو بکنه.
‫چنین چیزی غیرممکنه.
‫چرا اینقدر بی‌احساسی، آقای سوسانو؟
‫ما پول بیمه‌ی خودمون رو ندادیم ‫و هنوز بدهی داریم.
‫آره، ما بخاطر انجمن آدم می‌کشیم.
‫این چه وضعشه.
‫اگه آقای تاساکی به صورت مخفیانه در این مورد ‫کمک کنه خوب میشه.
‫اوون در این مورد خیلی کند عمل می‌کنه.
‫من تاساکی هستم. حرفی برای گفتن داری؟
‫- ممنون بابت زحمت‌هاتون. صبح بخیر. ‫- صبح بخیر.
‫من اینجام. سلام.
‫سلام.
‫شما به کار ما علاقه‌ای ندارین؟
‫رابطه‌ی ما پلیس همین‌جوریش پر از مشکله.
‫وقتی کسی گزارش میده یعنی اوضاع خراب شده، ‫و اگه پلیس بیاد اوضاع غیرقابل قبوله.
‫زیادی توضیح میدی. برای همینه ‫هیچ‌کی از تو خوشش نمیاد.
‫میشه لطفا خفه شی؟
‫تو داری میگی از من بدشون میاد؟
‫لطفا بذارین این ۲ نفر به صورت موقتی ‫کار کنن تا از این وضع در بیان.
‫تا آخر این ماه حقوقی به شما ‫پرداخت نمیشه.
‫این‌جوری نمی‌تونین حرومش کنین.
‫چی؟ فردا...
‫من می‌خواستم از آساکوسا میکو بخوام که ‫با هم بریم سوکی‌یاکی بخوریم.
‫من فردا می‌خواستم توی مسابقه‌ی ‫دسر سنکیو شرکت کنم.
‫پس برنامه‌ی تانسن در مورد غذاخوردن ‫حین پیاده‌روی چی؟
‫شماها فقط می‌خواین غذا بخورین.
‫یه یخ‌دربهشت فروشی با یه صف طولانی ‫توی یانکا گینزا هست.
‫اسمش تالار مخفیه، إرسته؟
‫من و نامزد سابقم اونجا بودیم.
‫اونجا بودین؟
‫نظرت در موردش چیه؟
‫چی بگم؟
‫اون ناز و مودبه.
‫از غذای تند خوشش میاد، برای همین ‫ما به جزیره‌ی میکاوا میریم...
‫در مورد نامزد سابقت نپرسیدم.
‫ها؟
‫تاساکی لطفا این تعلیق رو موقتا لغو کن.
‫درسته.
‫بیا اعتصاب کنیم.
‫آره، بیا اعتصاب کنیم.
‫اعتصاب.
‫- بیا انجامش بدیم. ‫- لطفا «۳ بند توافق‌نامه‌ی قاتلین» رو بخونین.
‫دومین مورد داخلش به این اشاره می‌کنه ‫که اعتصاب ممنوعه.
‫چطوره که کسب و کار خودمون رو راه بندازیم؟
‫آره،‌ شرکت آدمکش‌ها رو تاسیس می‌کنیم.
‫مستقل میشیم.
‫- اینجا رو ول می‌کنیم. ‫- مستقل میشیم.
‫در مورد قوانین کار...
‫اینقدر در مورد قوانین کار حرف نزن. ‫سردرد گرفتم.
‫این مثل قوانین مسخره‌ی مدرسه‌ست.
‫اگه اینو توی توئیتر پس کنیم ‫براشون دردسرساز میشه.
‫آره.
‫- این عالیه! ‫- آره.
‫خواهش می‌کنم بس کنین.
‫بی‌وقفه داریم آدم می‌کشیم...
‫و بازم بی‌پولیم.
‫همیشه دستم خالیه.
‫این افتضاحه.
(کانتین کوگان)
‫هر باری که به یه رستوران تیشوکو میام ‫بهش فکر می‌کنم.
‫غذاهاش ۷۰۰، ۸۰۰، ۹۰۰ و ۱۰۰۰ ین هست.
‫چی؟
‫غذای کتلت مرغ ۶۸۰ ینه.
‫گوشت و زنجبیل ۷۸۰ ینه.
‫ماهی تریاکی و ماکرل سرخ‌شده ۸۰۰ ینه.
‫و با ۱۰۰۰ ین یاکینیکو می‌خوری.
‫این مثل یه هرم نظام‌سرمایه‌داریه.
‫امیدوارم به زودی بتونیم ‫با پول خودمون غذا بخوریم.
‫تو همه‌اش اونو نگاه می‌کنی.
‫ها؟
‫اون متوجه شد؟
‫من تنبل‌تر از اینم که به تو توجه کنم، ‫اما معلومه همه‌اش حواست به اونه.
‫چون اون توی چنین جایی هست.
‫ممکنه یه کارگر مهاجر باشه؟
‫حتما شخصیت خوبی داره.
‫برو باهاش حرف بزن.
‫- ها؟ ‫- برو.
‫نه. نه، نه.
‫این کار عجیب غریبه.
‫اون می‌ترسه.
‫- خیلی بلند حرف میزنی. ‫- ببخشید.
‫خب، تو از اون خوشت میاد، آره؟
‫آره، اما نمی‌دونم چطور ‫یه مکالمه رو شروع کنم.
‫اه!
‫بذار بگم من این فروشگاه رو ‫توی فیس‌بوک دیدم...
‫بعد موضوع بحث رو عوض کنم و بیارم روی خودش.
‫این کار جالبی نیست.
‫ها؟
‫واقعا؟
‫بازم چای می‌خواین؟
‫اه.
‫لیوانم اینجاست.
‫ممنون.
‫ممنون خانوم ساکورا.
‫ها؟
‫اه، من...
‫من این فروشگاه رو توی فیس‌بوک دیدم.
‫و بعد اطلاعات تو رو دیدم.
‫ممنون.
‫این‌جوری نیست که فضولی تو رو بکنم.
‫ممنون.
‫عالی شد.
‫- اون از من خوشش میاد. ‫- اون ترسیده.
‫چی؟
‫خوش اومدین.
‫- هوا خیلی گرمه. ‫- سلام، آقای آکاگی.
‫چی شد؟
‫- خیلی تشنمه. ‫- اون چای رو برای من ریخت.
‫اون دو نفر...
‫اون دزدای بانک رو گرفتن ‫و الان از کار تعلیق شدن.
‫- ها؟ ‫- واقعا؟
عجله کن
‫بیا بریم.
‫این یه دزدیه!
‫باورم نمیشه.
‫وای.
‫چه باحال.
‫ممنون بابت میزبانیتون.
‫تو خیلی خجالتی هستی.
‫من خجالتی نیستم.
‫چی؟ ماکوتو عاشق اون پیشخدمته شده؟
‫خوشم میاد ازش؟
‫- عاشقش شدی. ‫- عاشقش شدی.
‫چی؟ خفه شین.
‫باید اول سیگار رو ترک کنی.
‫غیر ممکنه. این چیه؟
‫وقتی ما اومدیم بیرون اینو به من داد.
‫چی؟ این برای من بود؟
‫ماکوتو، انتظار داری چی بگم؟
‫آره، برای توئه.
‫- واقعا؟ عالیه. ‫- تبریک میگم.
‫من از خانم ساکورا یه هدیه گرفتم.
‫اگه از آبنبات خوشم نیاد باید چه‌کار کنم؟ ‫نمی‌تونم بندازمش دور.
‫من اینو نگه می‌دارم.
‫من باید یه چیزی براش بگیرم.
‫اگه آدمکش بشم می‌تونم باهاش دوست شم.
‫اه.
‫هر چقدر زودتر آدمکش بشی بهتره.
‫خیلی خب. بیاین بریم سراغشون.
‫اوه.
‫خوش به حالتون که جونین.
‫وقتی من جوون بودم،
‫من با دخترا می‌رفتم اسکی.
‫من اسکی نرفتم، پس نمی‌دونم چی میگی.
‫اون چه دورانی بود؟
‫چرا این‌قدر هوا گرمه؟
‫باورم نمیشه.
‫حقوق اینجا بالاست و لازم نیست ‫با مشتری‌ها حرف بزنی.
‫من دارم باهات همکاری می‌کنم.
‫دشمن آقای رنگوکو.
‫چه خبره؟
‫چی؟ چی؟
‫بچه.
‫بچه،‌ من با آقای رنگوکو کاری نداشتم.
‫به من لگد نزن، باشه؟
‫حمله!
‫چی؟
‫حمله؟
‫اوضاع داره خراب میشه.
‫دوباره.
‫اگه بس نکنین می‌گیرم می‌کشمتون.
‫به مادرتون میگم.
‫- جایزه‌ی بزرگ واقعا اینجاست؟ ‫- آره.
‫- من بهش باور ندارم. ‫- خواهش می‌کنم این کارو نکن.
‫خیلی خب، این برای شماست.
‫فقط این؟ بد شد.
‫باشه.
‫هی، داری چه‌کار می‌کنی؟
‫هی! هی!
‫دعوا نکنین.
‫من یه جایزه‌ی دیگه می‌خوام!
‫پاندای مسخره!
‫هی!
‫لطفا نفر بعدی بیاد.
‫به خیابون تجاری تاچیبانا خوش اومدین!
‫سلام به همگی!
‫می‌خواین توی جایزه برنده بشین؟
‫۵، ۶، ۷، ۸،
‫جایزه ببرین، جایزه ببرین، جایزه ببرین.
‫برنده بشین! همه برنده هستن!
‫جایزه ببرین، جایزه ببرین، جایزه ببرین.
‫سلام.
‫دارین استراحت می‌کنین.
‫ممنون.
‫- اینو بگیرین. ‫- من تشنمه.
‫مزه‌ی این خیلی خوبه.
‫تا اعماق وجودم درد دارم.
‫اینو خودت درست کردی؟ خیلی خوبه.
‫شما دانشجو هستین؟
‫ما کارگریم.
‫چیزهای زیادی رو پیش رو دارین.
‫آره،‌ زندگی تازه شروع شده.
‫اون فیلم رو دیدین؟
‫«عشق مثل یک دسته‌ی گل» از یوجی ساکاموتو.
‫خیلی در مورد اون فیلم حرف می‌زنن.
‫ما زیاد فیلم‌های عاشقانه نگاه نمی‌کنیم.
‫آره.
‫اون فیلم عالیه.
‫حیفه نبینینش.
‫این بابابزرگ مثل یه ‫دانشجوی ناامید حرف میزنه.
‫من بالاخره «افسانه‌ی زلدا: نفس وحش» ‫رو خریدم.
‫ماساکی سوگاتا گفت «بازی‌ ‫پازل و اژدها خیلی هیجان‌انگیزه.»
‫اون صحنه خیلی قشنگ بود.
‫این چه فیلمیه؟
‫و اون یکی که توش...
‫کاسومی آریمورا و ماساکی سوگاتا..
‫کفش‌های کانورس پوشیده بودن.
‫اوه.
‫من خیلی تحت تاثیر قرار گرفتم...
‫و خودمم از اون کفش خریدم.
‫فوق‌العاده‌ست.
‫دهنتو باز کن و لبخند بزن.
‫و...
‫و اون توی «عشق غرق‌کننده‌» هست.
‫اون خوش‌تیپ نیست؟
‫خیلی خوش‌تیپه؟
‫و طی مسابقه‌ی خوانندگی سرخ و سفید ‫اینو پوشیده بود.
‫خیلی خوش‌تیپه.
‫لباس میسون مارژیلا.
‫میسون مارژیلا؟
‫اون واقعا خوش‌تیپه.
‫در نگاه اول خیلی خوش‌تیپه.
معلومِ ‫میسون مارژیلا
البته خیلی خوش تیپه
آره ، اون خوش تیپه
آره ، خوش تیپه
آره
‫سه، چهار...
‫خیلی خسته‌ام.
قـ ـا سـ ـم سـ ـمـ ـنـ ـگـ ـا نـ ـی
‫کلی کار کردیم اما پول کمی گرفتیم.
‫چرا این اسکناس‌ها یهویی ۱۰ هزار ینی نمیشن؟
‫اگه فقط یه نفر بکشیم صد ‫برابر این پول در میاریم.
‫حتی فکرشم نکن.
‫از این ۸ هزار ین لذت ببر.
‫یه زندگی فوق‌العاده‌ رو سپری کن.
‫اسمش چیه؟
‫اون تنبله...
‫- آقای ماتسوشیتا. ‫- آقای ماتسوموتو بود؟
‫من همیشه حسی می‌کنم اون...
‫اون همیشه میگه ماساکی سوگاتا خوش‌تیپه.
‫آدم عجیب غریبیه.
‫درست مثل میسون مارژیلا.
‫خیلی خوش‌تیپه.
‫اه، من تسلیم شدم.
‫تی دوباره برنده شد.
‫۵ هزار ین تا به خودت بیای میشه ۳۰ هزار ین.
‫هر سنی داشته باشی، رفتار ‫پیروی از آدمای مشهور هست.
‫بعدا می‌بینمت.
‫کسی نیست بازی کنه؟
‫خب؟
‫برنده کل این پولا رو می‌تونه ببره.
‫همینه.
‫راهش اینه.
‫بهتره نری...
‫احمقی؟ چه فکری پیش خودت می‌کنی؟
‫می‌تونی کل پولا رو برنده شی.
‫فقط یه احمق چنین کاری می‌کنه.
‫یعنی اون عمو یه احمق بود؟
‫نه، بهش فکر کن.
‫ما کلی کار کردیم ولی هیچی پول ‫برامون نموند.
‫با این سن پایین کلی بدهی داریم.
‫اصلا وضعیت ما از این بدتر نمیشه.
‫ما می‌تونیم به یک‌باره همه چیو عوض کنیم.
‫باید اینجا از فرصت استفاده کنیم.
‫وگرنه تا آخر عمرمون برده می‌مونیم.
‫حالا چشمات هم تغییر کردن.
‫هر جور راحتی.
‫- بیا. ‫- نمی‌تونم.
‫- عیب نداره. ‫- این‌کارو نکن.
‫زود آماده میشه.
‫قطعا چنین کاری نمی‌کنم.
‫یه بازی انجام بده.
‫لطفا منو همراهی کن.
‫اینجا جای بچه‌ها نیست.
‫- بهتره بیخیال شی. ‫- تو برنده نمیشی.
‫از نگاه کردن به چشمات مشخصه.
‫تو...
‫آدم بی‌احتیاطی نیستی.
‫ها؟
‫شوخیت گرفته؟
‫این چه حرکتیه؟
‫من نمی‌فهممش.
‫این چه طرز بازی کردنه؟
‫اون این‌جوری برنده میشه؟
‫فشار آقای تی جواب نداد.
‫بهش بگو مراقب باشه.
‫گول نخور.
‫عالیه،
‫کجا برم؟ راهی ندارم.
‫یا می‌بری یا می‌بازی،
‫ما قراره بفهمیم.
‫اصلا حرفش جالب نبود.
‫اون اومده که دردسر درست کنه، آره؟
‫بازی شوگی برای اون نیست.
‫ولی خیلی انرژی داره.
‫چرا اومده اینجا بازی کنه؟
‫فراموشش کن. بیا بریم نوشیدنی بخوریم.
‫من امروز خیلی بردم، مهمون من.
‫- ممنون. ‫- بیا بریم.
‫بیا بریم.
‫شکست توی شرط بندی...
‫یعنی شکست توی زندگی.
‫این خجالت‌آوره.
‫پاشو، پاشو.
‫می‌دونستم اینجوری میشه.
‫ببخشید.
‫من به یک موجود پوچ تبدیل شدم.
‫عجب احمقی.
‫ببین...
‫من جوانه‌ی لوبیا خریدم.
‫جوانه‌ی لوبیا؟
‫وقتی اونا رو بکاریم رشد ‫می‌کنن. مثل یه عضو دائمی.
‫چه فکر خوبی.
‫ممنون.
‫وقتش رسیده بریم خونه.
‫من باید فردا کار کنم.
‫صبر کن.
‫من قسم می‌خورم که دیگه شرط بندی نکنم.
‫باید سر این قولت بمونی.
اوم
‫وقتی برگشتی فیلم «عشق مثل یه دسته‌ی گل» ‫رو تماشا کن.
‫باشه، بیا ببین.
‫خیلی خوش‌تیپه.
‫میسون مارژیلا
‫هر از چند گاهی استراحت کن.
‫این کارها من رو آروم نمی‌کنن.
‫حتی بعد دیدنش هم هیچی ازش ‫یادم نمی‌مونه.
‫موقع استراحتم فقط «پازل و اژدها» بازی می‌کنم.
‫هرچند،
‫همه‌ش واسه زندگی مشترکمونه.
‫سخت نگیر.
‫ما با همدیگه‌ایم چون همدیگه رو ‫دوست داریم.
‫چرا؟
‫تو فقط می‌خوای پول دربیاری.
‫چون دلم می‌خواد همیشه پیش تو باشم.
‫حتی اگه ازم بخوای کاری رو انجام بدم ‫که دوست ندارم...
‫من کاری که دلم نخواد انجام بدم رو ‫انجام نمیدم.
‫می‌خوام یه زندگی شاد داشته باشم.
‫پس ازدواج کن.
‫ازدواج کن.
‫جون می‌کنم پول دربیارم.
‫تو بمون خونه.
‫نیاز نیست بری سر کار یا کارهای خونه ‫رو انجام بدی.
‫هر روز کاری که دوست داری رو انجام بده.
‫چیکار داری...
‫داری خواستگاری می‌کنی؟
‫انگار عاشق شدن هم سخته.
‫ام،
‫حس می‌کنم،
‫این دوتا با هم نمی‌سازن.
‫- ولی پسره گفت، «ازدواج کن.» ‫- ترسیدم بابا.
‫«بیا ازدواج کنیم.»
‫«من جون می‌کنم پول دربیارم.»
‫نمی‌دونم چرا شخصیت اصلی همچین حرفی زد.
‫خیلی بچه‌ن.
‫دختره گفت، «خواستگاریه؟»
‫گفت، «داری ازم خواستگاری می‌کنی؟»
‫«اونجوری که فکر می‌کردم نبود.»
‫این چه دیالوگیه.
‫ولی امیدوارم بتونن تو اون سریال ‫کمدیه بازی کنن.
‫آره.
‫مخصوصاً سکانس آخر خانواده تو رستوران.
‫خیلی صحنه فوق العاده‌ای بود.
‫پیشرفتشون عادیه؟
‫راستی، معصومیت آریمورا کامه اینقدر ‫زیباست که انگار منفجر میشه.
‫به سبک میسون مارژیلای واقعی.
‫من این چیزها رو در نظر می‌گیرم.
‫الان بدون شروع یا پایان یه بحث گفتی «میسون مارژیلا.»
‫من وقتی به یکی میگم «خیلی جذابه،» ‫همیشه موضوع بحث رو در نظر می‌گیرم.
‫اینقدر شلخته بازی دربیاری، هر چی بخوام میگم.
‫کیسه پلاستیک ارزون خیلی آشغاله.
‫واسه همین زندگی هی بدتر و بدتر میشه.
‫بیا نقدهای فیلم رو بخونیم.
‫مثل ایزاکایا و زندگی آشغالش.
‫به سبک میسون مارژیلای واقعی.
‫اعصابم بهم ریخت.
‫پس ازدواج کن.
‫پرتقال می‌خوام.
‫پرتقال.
‫به هم گره خوردن.
‫فکر نمی‌کردم کیفیت سوسیس‌های مختلف ‫اینقدر فرق داشته باشه.
‫ام.
‫الان که فکر می‌کنم، می‌بینم از سر گیجی هزار و صد ‫ین سر نودل خرج کردم.
‫درسته.
‫باز می‌خوای سر شوگی شرط ببندی.
‫ها؟ چی میگی؟
‫میگم باز می‌خوای شوگی بازی کنی یا نه.
‫اه.
‫فکر کردی من اهل شرط بندی هستم؟
‫این اتهام احمقانه‌ت یه لحظه گیجم کرد.
‫اینقدر فیلم بازی نکن.
‫دو ساعت زودتر از من از خونه زدی بیرون.
‫نه، رفتم مغازه لوازم آرایشی.
‫موقع لباس عوض کردن،
‫بوی الکل و سیگار رو حس کردم.
‫موی سفید عمو هنوز روی لباسته.
‫تو تاریخچه یوتیوبت،
‫دیدم سرچ کردی «چطور بهتر شوگی بازی کنیم.»
‫نباید حساب مشترک داشته باشیم.
‫مگه کارآگاهی؟
‫گوش کن،
‫مهم نیست چقدر پول از دست بدی.
‫ولی بدم میاد مردم سر حرفشون نمونن، می‌دونی؟
‫نه، نه، نه، اونطور نیست...
‫هیچی از دست ندادم.
‫عمو اون عروسکی که دوست داری ‫رو بهم داد.
‫واسه توئه.
‫به این چیزها نیاز ندارم.
‫بالاخره با عمو دوست شدم.
‫منم دوستتم، نیستم مگه؟
‫اخراج شدیم.
‫بدترین وضعیت ممکن.
‫آقای ماتسوموتو خیلی قویه.
‫خوشمزه‌ست.
‫اگه خودم رو درگیر یه شرط بندی مثل تو کنم ‫بدبخت میشم.
‫شرمنده.
‫دنبال یه کار دیگه می‌گردم.
‫تو دورانی هستیم که حتی پول خرید از مک‌دونالد رو ‫هم نداریم.
‫قیمت یه همبرگر بیگ مک سیصد و نود ینه، نه؟
‫نیست؟
‫قیمت الانش رو نمی‌دونم.
‫نمی‌دونم.
‫در ضمن،
‫اون،
‫بیگ مک هستا.
‫برگر و چیزبرگر روی هم گذاشته میشن.
‫پسری که این حرف رو زد رو یادته؟
‫گفت،
‫«یه چیزبرگر دوبل بخرید.»
‫«بهتره دوتا چیزبرگر بخرید.»
‫یادته پسره چی گفت؟
‫به نظرم خیلی تابلوئه.
‫مطمئنم مک‌دونالد گولم زد.
‫هر وقت از غذاهای مک‌دونالد می‌خورم ‫بهش فکر می‌کنم.
‫ولی حتی وقتی حقیقت رو مستقیم بهم میگه،
‫ناراحت میشم.
‫برام مهم نیست دارم گول می‌خورم یا نه.
‫نظرت چیه؟
‫پازل و اژدها هیجان زده‌م نمی‌کنه.
‫ها؟ چرا؟
‫گوش می‌دادی؟
‫اه،
‫یه سالن پاچینکو هست. می‌خوای بری؟
‫نه.
‫نمیری؟
‫برم چیکار؟
‫همین الان به شوگی زل زده بودی. ‫اگه می‌خوای بری، برو.
‫اشتباه شده،
‫می‌خوام همینجا بمونم.
‫من خوشم نمیاد تو شرایط بحرانی ‫شرط بندی کنم.
‫پس نمی‌خوام باهات کار کنم.
‫راستی، با زانو زدی تو سرم، دردم گرفت.
‫دردت گرفت؟ حقت بود.
‫راستی، لگدی که زدی دردم نگرفت. ‫بیشتر تمرین کن.
‫منم اصلاً دردم نمیاد.
‫همین الان نگفتی دردت میاد؟
‫اگه آقای ماتسوموتو نبود می‌بردم.
‫یعنی چی؟ انداختیش تقصیر آقای ماتسوموتو؟
‫- هوم. ‫- چیه؟
‫می‌دونستی
‫آدم‌های دروغگو بیشتر به شرط بندی جذب میشن؟
‫خوبه.
‫بعد اینکه کشتیمشون، دعوتش می‌کنم سر قرار.
‫بهتره دعوتش کنی برید آئویاما، شابوشابو بخورید.
‫باید براش یه هدیه بگیرم.
‫- از برند کارتیه؟ ‫- آره.
‫یا ادکلن...
‫ادکلن خوب نیست، سلیقه آدم‌ها با هم ‫فرق داره.
‫جدی؟
‫ولی خب باید یه هدیه براش بگیرم دیگه.
‫آخه اگه یه دفعه ادکلن بدی...
‫مهم نیست. برای خریدش همراهت میام.
‫پس خیالم راحت شد.
‫صحبتش که شد، انگار این اسلحه جدیده.
‫آره، آقای آکاگی برامون گرفته.
‫ایول.
‫تصمیم گرفته شد.
‫خوبه.
‫خسته نباشی.
‫بمب نوریه خیلی خفنه‌ها.
‫تو یه حرکت همه چی رو تموم کردی.
‫خب، کارم با این کوچولو تموم شد.
‫خیلی تنبل بود.
‫عین دزدهای بانک.
‫امیدوارم یه حریف قوی‌تر گیرمون بیاد.
‫از کجا حضورشون رو حس کردی؟
‫ام،
‫بوی دود اسلحه اومد.
‫باز پوتین مبارزه پاشون کردن.
‫از قصد گفتم وایسی.
‫دیدم رفتارشون عجیبه.
‫شبیه لات‌ها می‌موندن.
‫خودت از کجا فهمیدی؟
‫ام.
‫غریزه بود.
‫ایول.
‫بگذریم، آقای تاساکا تمیزکاری می‌کنه؟
‫آره.
‫یه لحظه.
‫نگفته بود آدم نکشیم؟
‫ما که نمی‌دونیم اینا کی هستن.
‫ولی با اسلحه به ما حمله کردن.
‫بهرحال.
‫قید کردن که موقع تعلیق نباید آدم‌کشی کنیم.
‫ولی...
‫خانم سوگیموتوی شرط بند،
‫اگه می‌خوای کسی رو بکشی، جلوت رو نمی‌گیرم.
‫اه.
‫تا کی قراره عصبانی بمونی؟
آوامــووی
‫از کارتون تعلیق شدین؟
‫تعلیق شدین؟
‫آره.
‫هویت این دوتا نامشخصه.
‫ممکنه بیمه هزینه‌ها رو نده.
‫شوخی نکن.
‫اسلحه داشتن.
‫مثل سرقت از بانک قبلی،
‫قابل اجتناب بود.
‫اگه تیر خورده بودین راحت‌تر میشد تصمیم گرفت.
‫آدم تیر بخوره می‌میره.
‫آره. این رو بگیر لطفاً.
‫و این رو.
‫می‌تونین اینجوری کنین.
‫چجوری؟
‫میشه از دعوا فرار کرد.
‫چه خفن بود.
‫به این صورت.
‫خیلی باحال بود.
‫کجاش باحاله؟
‫میشه اینجوری اجتناب کرد.
‫اینجوری.
‫اینم از گزارشتون.
‫یادتون نره تحویلش بدید.
‫- خیلی سخته. ‫- چی؟
‫اینا کی هستن؟
‫طبق شماره شناسایی اسلحه، واسه ‫تشکیلات خودمونه.
‫از واسطه بپرسید، جوابتون رو میده.
‫خانم مسئول، لطفاً شماره رو بنویس.
‫نوشتم.
‫اه، چه سخت.
‫کلی کار دارم.
‫کلی کار سرم ریخته.
‫کلی کار.
‫کارت درسته. زود عدد رو نوشتی.
‫به نوشتن گزارش که فکر می‌کنم خسته میشم.
‫آره.
‫خیلی سخته.
‫تازه باید دست نوشته باشه.
‫آره، باید دست نوشته باشه.
‫خیلی سرم شلوغه.
‫نصفه شبیه، باز از یاکوزا حمله کردن.
‫این وقت شب باید از شر جنازه خلاص بشم. ‫شوخی می‌کنی؟
‫اینجور وقتا باید چیکار کرد...
‫با قلم خودکار؟
‫اوه، قلم خودکار.
‫آره. قلم خودکار.
‫و...
‫باید نامه هم بخرم. ‫کلی کار دارم،
‫همیشه حس می‌کنم کارهام روی هم ‫انباشته شدن.
‫همین رو بگو.
‫درکم می‌کنی.
‫یه روز می‌خوام...
‫اه، تموم شد. تموم شد.
‫تموم شد.
‫می‌خوام رفتم خونه «مشاور املاک آرام‌بخش» ‫رو تماشا کنم.
‫بعد یه نوشیدنی بخورم.
‫حموم عمومی هم خوبه. سونا دارن.
‫واسه درمان روح و جسم آدم باید بره حموم عمومی.
‫سونا خواب آوره. ‫آدم وقتی خوابش بیاد نمی‌تونه بنوشه.
‫بعد نوشیدن میرم سونا،
‫ولی خب روح و جسمم تو خطر میفته و در ‫ریسک مرگ قرار می‌گیرم.
‫همیشه اینجوری با خودش حرف میزنه؟
‫آره.
‫خیلی کارش سخته.
‫- حال بهم زنه. ‫- وحشتناکه.
‫شما بعد کار چیکار می‌کنین؟
‫آره، میریم خرید اینا.
‫یا میریم سینما یا کنسرت.
‫درسته.
‫خانم مسئول شما چی؟
‫سرگرمیتون چیه؟
‫تازگی‌ها خوشم اومده موقع کتان بازی کردن مواد بکشم.
‫مواد کشیدن موقع بازی کتان؟
‫روش خوبی واسه بازیه.
‫چون یه آدم جذابم.
‫جذاب.
‫- جذاب. ‫- چه بامزه‌ای.
‫بد نبود. دختر جذاب.
‫- دختر جذاب. ‫- عالیه.
‫آقای تاساکا.
‫می‌خوای تو هم علامت رو نشون بدی؟
‫چی؟
‫علامت دختر جذاب.
‫چه علامتیه؟
‫اینجوریه.
‫- چی هست؟ ‫- نمی‌دونی؟
‫- از ویدئوهای تیک‌تاکه؟ ‫- بلد نبودی؟
‫بلده بابا.
‫انجامش بده.
‫- من چرا؟ ‫- لطفاً.
‫- باشه، انجام دادم میرم خونه. ‫- باشه.
‫یک، دو، سه. دختر جذاب.
‫- عالی بود. ‫- حرف نداشت.
‫خیلی خوب بود.
‫هم خوب علامت رو نشون میدی هم کارت عالیه.
‫کارم نقطه قوت منه.
‫امیدوارم بتونم الگوی شما بشم.
‫امیدوارم بتونین تلاش کنین حرفه‌ای بشین.
‫خسته نباشید. خانم مسئول، ‫شما برو سر کار.
‫- چشم. ‫- خسته نباشی.
‫وایسا ببینم. فرار کردن.
‫واو. وایسا ببینم. مگه میشه.
‫چی شد؟
‫بالاخره شکستشون دادیم.
‫بدبخت شدیم. گول خوردم.
‫بمیرید.
‫نمی‌تونی شلیک کنی.
‫نه، نه، چیکار می‌کنی؟
‫اسلحه رو بذار کنار.
‫نمی‌تونیم بذاریم فرار کنن.
‫اه، بدبخت شدیم.
‫اگه گمشون کنیم بدبختمون می‌کنن.
‫خب بهشون شلیک کن.
‫اگه نتونی تصمیم سریع بگیری عقب می‌مونی.
‫عقب می‌مونم؟
‫پس،
‫خانم مسئول، شما برو سر کار.
‫من میرم پیداشون کنم.
‫نه، منم کمک می‌کنم.
‫اگه بکشنت، ناراحت میشم.
‫ناراحت میشی؟
‫ای وای.
‫نمی‌خواستم از این اسلحه استفاده کنم.
‫کمک می‌خواید؟
‫رفتن دنبال مردم نقطه قوت ماست.
‫لطفاً.
‫- ها؟ ‫- چی؟
‫تو چیزی شنیدی؟
‫من که هیچی نشنیدم.
‫آره.
‫لطفاً.
‫باشه.
‫می‌تونیم
‫قدرتشون رو قرض بگیریم.
‫منم میرم دنبالشون.
‫شرمنده.
‫ای وای.
‫دارن واسه من قلدری می‌کنن؟
‫مگه میشه؟
‫فضای بینمون خوب بود، ولی همه چی ‫خراب شد.
‫بیخیال.
‫به عنوان متخصص نظافت، باید این ‫گند کاری رو جمع کنم.
‫باید کاری کنم از ترس بلرزن.
‫از ترس بلرزن.
‫پشیمونشون کنم.
‫آقای تاساکا.
‫خوبی؟
‫چقدر گرمه.
‫چقدر پشه.
‫آقای تاساکا؟
‫آقای تاساکا، خوبی؟
‫اه.
‫خانم مسئول.
‫اسلحه‌م رو گرفتن.
‫تیر خوردم.
‫الان زنگ میزنم تیم آمبولانس بیاد.
‫یه لحظه وایسا.
‫باید قبل مردنم یه چیزی رو توضیح بدم.
‫چی رو؟
‫اگه مُردم،
‫برای پاک کردن خون روی زمین از ‫الکل استفاده کن.
‫بعد تو ون،
‫پلاستیک آبی بنداز.
‫جنازه رو بپیچ تو پلاستیک.
‫آقای تاساکا.
‫درسته.
‫و...
‫این.
‫چی هست؟
‫باید شرایط جنازه رو واضح بنویسی.
‫پرونده میفته دست رسیدگی‌کننده.
‫شرایط فعلیم رو میگم،
‫تو بنویس.
‫چرا اینجوری می‌کنی؟
‫خانم مسئول.
‫آرامش خودت رو حفظ کن.
‫باشه.
‫نام شخص،
‫تاساکا مامورو.
‫توی شکمش
‫تیر خورده.
‫منجر به خونریزی شدید شده.
‫تاساکا مامورو.
‫شکم.
‫شلیک...
‫ها؟
‫آقای تاساکا، تیر خوردی.
‫خوبید؟
‫ام.
‫اون دو نفر بهم تیراندازی کردن.
قـ ـا سـ ـم سـ ـمـ ـنـ ـگـ ـا نـ ـی
‫کدوم طرفی فرار کردن؟
‫اونجا؟
‫کِی تیر خوردی؟
‫چهار دقیقه پیش.
‫ممکنه جاده خونی باشه.
‫بریم زودتر پیداشون کنیم.
‫ایشون رو به شما می‌سپریم.
‫باشه.
‫خیلی زحمت می‌کشن.
‫اه.
‫سرم!
‫سرم خیلی درد میاد!
‫به سرم لگد زدن.
‫جدی؟ گند زدین.
‫اه.
‫شماره شناسایی اسلحه رو هم لو دادین.
‫وحشتناکه.
‫گوش کن،
‫اول باید تو توکیو همدیگه رو ببینیم... الو؟
‫الو؟
‫الان وقت قطع شدن وای‌فای بود؟
‫شوخی می‌کنی؟
‫ها؟
‫چیه؟
‫چی شد؟
‫وایسا.
‫وایسا میگم.
‫آقای سوسانو، اومدین.
‫ایندفعه فکر کردم جدی مُردم.
‫خیلی شوکه شدم.
‫شنیدم تیر خوردی. فکر کردم جدی قراره بمیری.
‫نزدیک بود.
‫حتی گزارش کالبدشکافی خودش رو هم نوشت.
‫اینم شد آدم؟
‫فکر کردم قراره بمیرم.
‫قبل اینکه تیر بخورم، به اسلحه‌ش ضربه زدم.
‫واسه همون دستش لغزید و نمُردم.
‫چی میگی، تاساکا؟
‫حالت که خوبه.
‫نکن... دردم میاد.
‫راستی، کسایی که بهم شلیک کردن رو گیر انداختین؟
‫نه هنوز، ولی دلال رو گرفتیم.
‫جدی؟ کی هستن؟
‫همونی که بهمون پرونده معرفی می‌کنه.
‫واو، پودینگ.
‫اه، پودینگ.
‫خیلی طول کشید یارو به حرف بیاد.
‫جلسه گذاشتیم و تصمیم گرفتیم اون دو قاتل رو بکشیم.
‫بگذریم، «قاتل بزرگ» به پرونده رسیدگی می‌کنه.
‫قاتل بزرگ نمیاد.
‫باید یه اتفاق مهم بیفته که بیاد.
‫تیر خوردن من مسئله مهمی نیست؟
‫شنیدم اشتباهی فکر می‌کردن که «یه قاتل عادی ‫رو باید بکشن.»
‫شایعه شده «مردم عادی می‌تونن به تشکیلات بپیوندن ‫و ارتقا بگیرن.»
‫چرا باید همچین شایعه‌ای رو باور کرد؟
‫- با هم عکس بگیریم؟ ‫- نه.
‫جدی؟
‫چیساتو و ماهیرو رفتن دنبالشون؟
‫نه. تعلیق شدن.
‫صبح پیدا شدن، الان خوابن.
‫اه.
‫مهم نیست کی بکشتشون.
‫مهم اینه که شلوغ کاری راه نیفته.
‫چه پودینگ خوشمزه‌ایه.
‫نه؟
‫- خیلی. ‫- جدی؟
‫بخور.
‫از کجا خریدی؟
‫- ایستگاه. ‫- ایستگاه.
‫پس ایستگاه غذای خوشمزه هم داره.
‫- الان می‌خورم. ‫- بخور.
‫نوش جان.
‫- وایسید. ‫- چی شد؟
‫ها؟
‫- خیلی خوشمزه‌ست. ‫- چی؟
‫چرا معطلمون کردی؟
‫- وایسا. ‫- چی شد؟
‫- خیلی خوشمزه‌ست. ‫- چرا معطلمون می‌کنی؟
‫وایسید یعنی چی؟
‫یعنی چی آخه.
‫چرا دخترهای جذاب آدم رو معطل می‌کنن؟
‫یه لحظه.
‫چیه؟
‫- خوشمزه‌ست، نه؟ ‫- ام.
‫هنوز تاریخ قرار با رستوران‌داره رو مشخص نکردی، نه؟
‫نه.
‫منم یه سری کار ناتموم دارم.
‫می‌خوام کمکت کنم انتقام بگیری.
‫اولین باره این غذا رو سفارش میدم.
‫اه.
‫اگه بردیم، می‌تونیم هر روز از اینا بخوریم.
‫هر روز...
‫هر روز.
‫راستی...
‫قرارمون چی؟
‫الان وقتشه دعوتش کنم سر قرار.
‫حیف شد.
‫وقتی استرس می‌گیرم، صدا از گلوم درنمیاد.
‫اگه می‌خوای باهاش قرار بذاری، ‫باید باهوش‌تر باشی.
‫- تر و تمیز باش. ‫- تر و تمیز.
‫عالی شد، ششصد و هشتاد ین.
‫ارزون‌ترین رستوران توکیوئه.
‫ببخشید.
‫چقدر گرمه.
‫چای.
‫دوتا استیک مرغ می‌خوایم.
‫غذا کو؟
‫دوتا پیاله کوچیک.
‫چشم.
‫خب،
‫کل شب داشتم می‌گشتم، کمرم درد میاد.
‫همه‌ش به خاطر تاساکاست.
‫چای این رستوران بهترینه.
‫نسبت به بقیه نوشیدنی‌ها؟
‫تو تابستون.
‫منظورم نسبت به همچین رستوران داغونیه.
‫اه،
‫خوشمزه به نظر میاد.
‫زل نزن.
‫آخه غذاشون خوشمزه به نظر میاد.
‫روش ادویه هفت طعم ریختن.
‫خوشمزه به نظر میاد.
‫جدی هزار ینه.
‫گرونه.
‫رستوران تیشوکو هستا.
‫غذای هفتصد، هشتصد، نهصد و هزار ینی هم داره؟
‫منظورت اینه که بر اساس پول تو جیبمون ‫سفارش بدیم؟
‫درسته.
‫اه.
‫تا همین چند وقت پیش که می‌تونستیم.
‫الان دیگه دلم نمی‌خواد تو یه سوپرمارکت ‫هزار ین خرج کنم.
‫اه، حرف نزن...
‫نه.
‫الان دیگه خوشحالم.
‫شرایط فعلیمون...
‫ببخشید.
‫خیلی...
‫خوشمزه بود.
‫اه.
‫خیلی ممنون.
‫خواستم بابت دستپخت خوبتون تشکر کنم.
‫دستپخت مادرمه.
‫که اینطور.
‫حرفتون رو بهش میگم.
‫لطف می‌کنید.
‫ممنون.
‫اه، گرمه.
‫اوه، برنامه علمی بچه‌گونه‌ست.
‫کدوم؟
‫ها؟
‫ببخشید معطل شدید.
‫خوشمزه به نظر میاد.
‫واو، چه خوشمزه.
‫واو.
‫خیلی خوبه.
‫تازه خیارشور هم دارن.
‫همه‌ش ششصد و هشتاد ین... خیلی خوشحالم.
‫عالیه.
‫- یواش بخورید. ‫- خیلی ممنون.
‫من دیگه شروع می‌کنم.
‫تکون بخوری زدمت.
‫نمی‌خوای شلوغش کنی که؟
‫هدفتون چیه؟ مشکلتون با ما چیه؟
‫زبونتون رو موش خورده؟
‫دلم می‌خواد استیک مرغ تازه‌م رو بخورم.
‫این از حساب ما.
‫بدو بریم.
‫خیلی ترسیدم‌ها. فکر کردم قراره بمیرم.
‫منم همینطور. فکر کردم مُردی.
‫چه خبره؟
‫- چیکار می‌کنین؟ ‫- شرمنده.
‫اگه می‌خواید دزد و پلیس بازی کنید، برید بیرون!
‫می‌تونی تکون بخوری؟ خوبی؟
‫آره، خوبم.
‫جدی؟ خوبی؟
‫آره. من قوی هستم.
‫دستشون به همکار من بخوره روزگارشون رو سیاه می‌کنم.
‫اه. اعصابم خرد شد.
‫خیلی ممنون. ببخشید خرابکاری کردیم.
‫اینم از حساب ما. بقیه‌ش رو نمی‌خواد پس بدید.
‫ببخشید، بهتره بقیه پولم رو بردارم.
‫همین کافیه. بریم.
‫بعداً برمی‌گردم غذا بخورم.
‫بیا از اینجا جدا بشیم.
‫اون دوتا رو میگم بیان که کار رو تموم کنم.
‫چی؟
‫بعداً می‌بینمت.
‫چی میگی، داداش؟
‫تنهایی که نمی‌تونی برنده بشی.
‫با همدیگه می‌کشیمشون.
‫- ماکوتو. ‫- قرار شد بکشیمشون.
‫منم می‌کشمشون.
‫اتحادیه مهم نیست، قوانین قاتلان مهم نیست،
‫آینده‌م هم مهم نیست.
‫حداقلش،
‫می‌زنیم اون دو نفر رو می‌کشیم.
‫بیا با هم مبارزه کنیم و با هم شکستشون بدیم.
‫باشه.
‫باید ببریم.
‫آره.
‫خونم به جوش اومد.
‫اه.
‫اول به آقای سوسانو زنگ بزنیم؟
‫نه، بعدش گزارش میدیم.
‫نه؟ نه.
‫غذای ژاپنی خوشمزه‌ای بود.
‫کلی چیز میز روش بود.
‫- آدم سر از پا نمی‌شناسه. ‫- منظورت چیه؟
‫ببینید،
‫عین ادکلن می‌موند.
‫- ادکلن؟ ‫- آره.
‫غذای ژاپنی رو با ادکلن مقایسه می‌کنی؟
‫آره، می‌خوام راحت‌تر درک کنید.
‫چون جفتشون واسه...
‫الو.
‫خسته نباشید.
‫چی شده؟
‫خب،
‫قاتل‌ها رو پیدا کردیم.
‫میشه بکشیمشون؟
‫چی؟
‫اصول تعلیق شدن میگه...
‫اصولش برام مهم نیست. من می‌خوام ‫احساسم رو بروز بدم.
‫احساسات؟ منظورت چیه؟
‫حتی حین تعلیق،
‫منطقی نیست یه قاتل دشمن جلو ‫روش رو نکشه.
‫آره. تخصص یه قاتل قتله.
‫بهرحال...
‫آقای سوسانو، چی شده؟
‫چیساتو کازوما دوتا قاتل رو پیدا کرده.
‫میگه می‌خواد بکشتشون...
‫ولی خب الان تو دوران تعلیق هستن.
‫خودمم نمی‌دونم چیکار کنم.
‫پس من استخدامشون می‌کنم، خب؟
‫- ها؟ ‫- چی؟
‫من گفتم بکشنشون.
‫میشه یه استثناء.
‫یه قاتل نمی‌تونه به خاطر کینه شخصی کسی ‫رو بکشه.
‫من می‌تونم ماموریت رو بهشون بدم.
‫حرفت منطقیه، ولی چرا؟
‫باید هزینه‌ش رو از جیب خودت بدی.
‫نه.
‫ارشدم تیر خورد. خیلی عصبانی شدم.
‫هنوزم عصبانی هستم.
‫چه جواب ساده‌ای.
‫وقتی تیر خوردی عصبانی نشدی؟
‫من که خیلی عصبانی هستم.
‫مشکل تو همینه.
‫تا ابد یه بازنده می‌مونی.
‫بازنده...
‫می‌فهمم. خودم هزینه‌ش رو میدم.
‫نه، نمی‌خواد.
‫چون اگه تیر بخوری هم برات مهم نیست.
‫مهمه.
‫ببین، همه نگران من هستن.
‫از قصد خودم رو سرحال نشون میدم.
‫بذار بقیه تصمیم بگیرن سر حالی یا نه.
‫چی میگید؟ من عجله دارم.
‫ام.
‫ببینید،
‫انجامش بدید.
‫اه، موافقت کردید؟
‫آره.
‫وظیفه‌تون رو انجام بدید.
‫ناامیدتون نمی‌کنیم.
‫عالیه.
‫- الو، تاساکا هستم. ‫- خیلی خوشحال شدم.
‫خسته نباشید.
‫ممنون.
‫اون...
‫- باید کار رو جمع کنیم. ‫- آره، حلش می‌کنیم.
‫هر کاری خواستید بکنید.
‫- ها؟ ‫- کم نذارید.
‫کم نذاریم؟
‫اگه خواستید می‌تونید تیکه تیکه‌شون کنید.
‫تیکه تیکه؟
‫یا می‌تونید تبدیلشون کنید به یه پوره‌ی ‫بوگندو و فاسد.
‫تیکه تیکه کنیم؟
‫بوگندو و فاسد...
‫هر چقدر مکان کثیف شد مهم نیست،
‫من و خانم مسئول تمیزش می‌کنیم، نه؟
‫آره، اونجاش با من.
‫لطفاً اون عوضی‌هایی که به شکمم شلیک ‫کردن رو بکشید.
‫چشم.
‫می‌خوای؟
‫ممنون.
‫چقدر زورشون زیاده.
‫قاتل‌های حرفه‌ای خیلی خفن هستن.
‫آره.
‫هرچند،
‫ما هم نباختیم.
‫پس چی، احمق. ما می‌بریم.
‫دردم میاد.
‫پیروزی آسان.
‫- پیروزی آسان. ‫- پیروزی آسان.
‫اگه این دوتا
‫عضو تشکیلات بشن قاتل‌های خوبی از آب درمیان.
‫اه...
‫خوب بلدن مبارزه کنن.
‫اینهمه خونریزی بلایی سرت نمیاره؟
‫این چند وقت فقط مرغ خوردم.
‫بدنم زیاد خون نساخته.
‫ایندفعه که رفتیم خونه قراره کلی غذاهای ‫آهن‌دار مصرف کنیم.
‫باید جگر و تره فرنگی بپزیم.
‫باشه.
‫قول میدم.
‫تو هم می‌خوای قول بدی؟
‫اه...
‫قول میدم.
‫دستم رو بگیر.
‫خوب میشد اگه
‫این دوتا زن عضو گروه ما می‌شدن.
‫شاید.
‫ولی مبارزه باهاشون بهتره.
‫صد در صد.
‫خوبه.
‫ما می‌بریم، ما می‌بریم.
‫ما می‌بریم.
‫آره.
‫اعضای باشگاه بستکتبال نانسان جمع بشین.
‫چیزی که ما داریم...
‫شجاعته.
‫ما...
‫قوی هستیم.
‫موقع رویارویی با اونا...
‫نمی‌بازیم.
‫مقابل ما...
‫پیروزی قرار داره.
‫عجب شعار احمقانه‌ای.
‫ببخشید که قول‌های زیادی رو زیر پا گذاشتم.
‫چرا الان بحثش رو وسط کشیدی؟
‫عیب نداره.
‫صد در صد برنده میشی.
‫دلم نمی‌خواد بمیری.
‫چرا اینقدر ضعیف شدی؟
‫روی من شرط ببند.
‫چیساتو سوگیموتو.
‫برو.
‫می‌خوام برنده بشم، ماهیرو.
‫خودم حلش می‌کنم.
‫من رفتم.
‫باشه.
‫آره.
‫صد در صد باید برنده بشی.
‫من بُردم.
‫پیروزی.
‫ماکوتو.
‫آخ، دردم گرفت.
‫صبح بخیر.
‫تموم شد.
‫خسته شدم.
‫داداش بزرگه...
‫اوه.
‫اه.
‫اوپس.
‫شکست خوردم.
‫دفعه بعدی می‌بری.
‫ولی ما از همه قوی‌تریم.
‫آره.
‫خسته نباشی.
‫ها؟
‫هنوز زنده‌ای؟
‫پس چی.
‫خوش گذشت.
‫دفعه بعدی
‫یه گلوله می‌کارم تو سرت.
‫زورت رو بزن، احمق.
‫به ما نگو احمق، احمق.
‫به خاطر شماها،
‫نتونستیم استیک مرغ بخوریم.
‫به خاطر شماها
‫ماکوتو
‫نتونست به رستوران‌دار ابراز علاقه کنه.
‫بسه. شروع نکن.
‫اه... دردم گرفت.
‫ابراز علاقه اونقدرا هم سخت نیست.
‫چطور مگه؟
‫چه رویی داری.
‫مسخره.
‫چه تی‌شرت بامزه‌ای تنت کردی.
‫خیلی بامزه‌ست، نه؟
‫اسم گربه میوئه. بامزه نیست؟
‫تو رو خدا اینقدر ازش تعریف بیخود نکنین.
‫هر روز به گربه‌م غذا میدم.
‫الان غذای گربه همراهت داری؟
‫آره.
‫طعم تن ماهیش از همه بهتره.
‫چی؟ طعم سینه مرغ چی؟
‫مگه خوردیش؟
‫- خوشمزه‌ست. ‫- آره، خوشمزه‌ست.
‫ولم کن بابا.
‫- حالم بد شد. ‫- طعم سینه مرغ رو پیشنهاد می‌کنم.
‫تن ماهی واسه تو.
‫به داداش هم تن ماهی میدم.
‫تن ماهی؟
‫نمی‌خوری؟
‫جدی می‌خواید بخورید؟
‫بخور.
‫به افتخارتون بخوریم؟
‫فکر خوبیه.
‫وعده آخر ما غذای گربه از آب دراومد.
‫فقط غذای گربه.
‫نوش جان!
‫جدی قابل خوردنه؟
‫آره، ولی طعمش ساده‌ست.
‫صد در صد تن ماهیه.
‫حالم بد شد.
‫تو هم بخور.
‫قابل خوردنه.
‫آره.
‫بله؟
‫تموم شد.
‫دفعه بعدی،
‫دلم می‌خواد تو هوکایدو زندگی کنم.
‫از هوای گرم خسته شدم.
‫بدک نیست.
‫راستی، هنوز برف رو ندیدم.
‫زندگی خوبی داشته باشید.
‫نه...
‫به علاوه آکاگی، شدن سه نفر.
‫خیلی منتظر بودی‌ها.
‫دردناکه.
‫خوشمزه به نظر میاد.
‫چی؟
‫دامپلینگ‌ها رو میگم.
‫ببین...
‫واو.
‫چه قشنگ.
‫چی؟
‫خیلی قشنگه.
‫چیکار می‌کنی؟ تیکه کلام من رو ندزد.
‫اون تیکه کلام منه.
‫می‌خوای چیکار کنی؟
‫اونوقت منم تیکه کلام «میسون مارژیلای» تو رو می‌دزدم.
‫خوبه؟ خوشت اومد؟
‫هرچند،
‫میشه مهمونی دامپلینگ دست‌ساز راه انداخت.
‫قبلاً بقیه از این مهمونی‌ها نگرفتن؟
‫ام...
‫یه بار تو دوران راهنمایی رفتم یه مهمونی این مدلی.
‫خب،
‫زیاد اهل کارهایی که نیاز به مهارت دارن نیستی؟
‫از پسش برمیام.
‫این یکی ارزون به نظر میاد.
‫می‌خوام
‫درباره‌ش تحقیق کنم.
‫گوشیم کو؟ گوشیم رو پیدا کن.
‫گوشیت؟
‫ها؟
‫ایناها.
‫ممنون.
‫دردم گرفت.
‫دامپلینگ؟
‫چه مدلی؟
‫آره.
‫منتایکو.
‫پنیر منتایکو.
‫کلم رنده شده.
‫عالی میشه.
‫دامپلینگ مایونز و تن ماهی.
‫تن ماهی هم توش باشه؟
‫خوشمزه میشه.
‫توش غذای گربه بریزیم؟
‫چرا؟
‫با طعم تن ماهی.
‫اه...
‫اه.
‫ببین.
‫خوشمزه میشه.
‫واو، خوشمزه به نظر میاد.
‫- عالیه. ‫- زیادی نسوخته؟
‫سوخته هم خوشمزه‌ست.
‫دامپلینگ خوب چیزیه.
‫میشه بعد جوشوندنش خورد.
‫این چیه؟
‫راستی، پوستش هستا.
‫بالا پایین داره.
‫دامپلینگ چروک‌دار نمی‌خوام.
‫می‌خوام یه دامپلینگ
‫صاف و تمیز درست کنم.
‫این شکلی.
‫اون مدل دامپلینگ‌ها رو دوست ندارم.
‫می‌خوام از اون مدلش بخورم که ‫آدم رو هیجان زده می‌کنه.
‫مگه تا حالا نخوردی؟
‫همونی رو که گفتی خوردم.
‫تو رستوران اوساکا اوشو دامپلینگ این مدلی خوردم.
‫همینجوری درست میشن دیگه.
‫- پس همونی رو درست کنیم که گفتی. ‫- آره.
‫خوبه.
‫اینجوری؟ این مدلی رو میگی؟
FilmYar