FilmYar
‫.:: برگردان به پارسی: مرتضی راکی ::. T.me: @NestedSubtitle
‫کلونا SVY FSC 446 - ان. وارن ‫[ 19 ژوئن 1990 ]
‫اوه، لعنتی.
‫کار کن.
‫استانن
‫صدامو میشنوی؟
‫دارن هستم.
‫از بقیه جدا شدم و فکر کنم حالم خوبه، ‫ولی مطمئن نیستم کجام.
‫هیچوقت تا اینجاهاش نیومده بودم، ‫پس نمیدونم...
‫یه چیزی بود، اه...
‫خوب نتونستم نگاهش کنم، ولی یه چیزی بود.
‫یه چیز دیگه هم اینجا بود.
‫بهتون نیاز دارم بچه ها
‫باشه، من به شماها نیاز دارم ‫که بیاین دنبالم، لطفا.
‫لعنتی، نیاز دارم بیاین دنبالم.
‫میتونی بیایی، لطفا، استانر؟
‫استانر؟
‫اوه، لعنتی.
‫لعنتی، لعنتی!
‫اوه، لعنتی.
‫[ اتاق‌های پشتی ]
‫همه‌ ما عادت‌ها و ‫رفتارهای تکراری خودمون رو داریم،
‫که باعث میشن
‫دایره‌وار راه بریم،
‫همیشه دنبال یه راه حل تکراری باشیم،
‫فکر کنیم هر بار به ‫یه جای جدید میرسونه.
‫اما نمیرسونن.
‫با این حال، این همون ‫مسیر عصبی کمترین مقاومته،
‫همون راهی که خودت درست کردی.
‫همونی که وقتی بچه بودی ازت محافظت کرد.
‫یاد گرفتی آدما رو قبل از اینکه ‫بهت صدمه بزنن، از خودت دور کنی.
‫و حالا که بزرگ شدی، هنوز همون جایی ‫گیر کردی که شروع کردی.
‫به تنهایی
‫یعنی، من تنها نیستم.
‫من کارمند و مشتری دارم.
‫نگفتم بی کسی.
‫گفتم تنهایی.
‫من به آدما صدمه میزنم.
‫نمیخوام بزنم.
‫فقط اینجوری ساخته شدم.
‫پس شایدم مستحق این باشم که تنها باشم.
‫فکر میکنی هرکسی مستحق تنهاییئه؟
‫نمیدونم، ولی شاید اونقدرها هم ‫چیز بدی نباشه.
‫احساس تنهایی خیلی توی وجودم ریشه دوانده.
‫میفهمم.
‫تو رویاهایی داشتی و خیلی مقاومت، ‫نه حمایت زیادی برای رسیدن به اون رویاها.
‫و وقتی بارها و بارها آسیب ببینیم، ‫کم کم انتظارش رو داریم.
‫انگار میگی، آه، این راه رو بلدم.
‫میدونم به کجا ختم میشه.
‫خب، پس علاقه داری که یه راه جدید بسازی ‫و ببینی به کجا میرسه؟
‫حتما.
‫چرا که نه؟
‫میدونی، من اینجام.
‫عالیه.
‫خب میخوام یه تمرینی که ‫قبلا انجام دادیم رو دوباره تکرار کنیم.
‫همون نقش بازی کردن.
‫آه، اون بازیگریمون؟
‫آره.
‫احساس حماقت میکنم وقتی اینکارو میکنم.
‫میدونم.
‫اما چند دقیقه وقت داریم.
‫بیا، اوم، آره، بیا امتحان کنیم.
‫یه کم.
‫باشه.
‫بیا اون صحنه رو شروع کنیم.
‫بیا برگردیم به شبی که ‫باربارا تو رو ترک کرد.
‫منظورت شبی که منو ‫از خونم انداخت بیرون؟
‫آره.
‫من نقش خودم رو بازی میکنم.
‫و من باربارا میشم.
‫به هر حال این خونه منه.
‫منم کسی هستم که پولش رو میدم.
‫میدونم.
‫باشه.
‫خب، اوم، من دیر رسیدم خونه.
‫نمیدونم چقدر دیر.
‫اون دیگه خواب بود.
‫شاید نیمه شب.
‫اون معمولا زودتر میخوابه.
‫مهم نیست.
‫موضوع اینه که من ‫تو آشپزخانه بودم و، اوم، لیوان.
‫لیوان رو شکستم و اون دوید پایین ‫ببینه چه خبر شده و اوضاع بدتر شد.
‫و چه حسی داری؟
‫خب، من مست بودم.
‫و، اوم، احساس حماقت کردم.
‫عصبانی بودم.
‫چون، چون لیوان رو شکستم.
‫میتونی اینو به من بگی؟
‫چی، به باربارا؟
‫آره.
‫متاسفم که بیدارت کردم.
‫شاید اگه زودتر میومدی خونه، ‫میتونستیم شب رو با هم بگذرونیم.
‫نه، من داشتم کار میکردم.
‫میدونی، مستقیم اومدم خونه بعد از کار.
‫لطفا با من صادق باش.
‫بوش رو از نفست حس میکنم.
‫چند تا آبجو خوردم.
‫چند تا رو تعریف کن.
‫خب، روز سختی بود.
‫نیاز داشتم یه کم خالی کنم.
‫همه‌ی کاری که تو همیشه میکنی ‫اینه که خالی کنی.
‫تو همیشه تو فروشگاهی.
‫بچه میخوای، درسته؟
‫هر دومون میخوایم.
‫خب، میدونی، بچه دار شدن پول میخواد، ‫یعنی یکی باید کار کنه.
‫مگه اینکه این روزا ‫دانشجوی حرفه‌ای بودن حساب بیاد.
‫این انصاف نیست.
‫میدونی که باید مرخصی بگیرم.
‫خب، اگه نمیتونی همگام بشی ‫تقصیر من نیست.
‫چطور میخوای وکیل بشی اگه ‫حتی نتونی دانشکده حقوق رو تحمل کنی؟
‫به نظرت کی همه چیز رو میده وقتی تو
‫مثل یه دانشجوی سی ساله تو ‫محوطه دانشگاه میچرخی؟
‫یه اشاره بهت میکنم.
‫این منم.
‫من پول دانشگاهت رو میدم.
‫من پول مرخصی‌هات از دانشگاه رو میدم.
‫من پول سقفی که بالای سرته رو میدم.
‫- حالا اجازه هست حرف بزنم؟ ‫- نه، نه.
‫چون دوست دارم بدونم، به نظرت
‫چه اتفاقی میفته اگه ‫تونستی فارغ‌التحصیل بشی؟
‫میدونی، یه بچه میزاری ‫و بعد قبض رو میندازی گردنم.
‫یا اینکه من موندم خونه ‫پوشک عوض کنم چون
‫تو برای اولین بار توی ‫زندگیت شلوغ کردی؟
‫مغلته داری میکنی
‫داری راست میگم.
‫فکر کردم این همون چیزیه که همیشه میخواستی.
‫فقط به خاطر اینکه نتونستی ‫معمار بشی، معنی نداره...
‫من معمار لعنتی هستم!
‫لعنت بهش، من فقط گیر کردم ‫دارم وسایل کوفتی میفروشم
‫چون یکی نمیاد از روی کون چاقش ‫بلند شه بهم کمک کنه!
‫چه حسی داری، کلارک؟
‫با کی حرف میزنم؟
‫با من، اینجا، مت.
‫اوم، ببخشید، نمیخواستم عصبانی بشم یا...
‫میدونم.
‫هدف از کل تمرین همینه.
‫این یه شروع خوبه.
‫اینکه حس خودت رو حس کنی ‫و بعد یاد بگیری یه راه جدید پیدا کنی.
‫واکنش تو کاملا عادی بود.
‫آه، اون منم.
‫خب، سلام بر همگی، کی‌تی‌ها!
‫از خرج کردن دوتای با ارزشتون ‫برای مبلمونای گرون خسته شدید؟
‫دنبال تخفیفایی هستید ‫که لرزه به تنتون بندازه؟
‫پس بیایید پایین به امپراتوری ‫عثمانی کاپیتان کلارک،
‫بهترین انبار و نمایشگاه ‫منطقه سانتا کلارا ولی.
‫اتاق خواب، اتاق نشیمن، میز ناهارخوری، ‫لانج، و دستشویی به وفور پیدا میکنید.
‫مالکای خونه برای اولین بار؟
‫به فکرت هستیم.
‫افرادی که تازه پدر مادر شدن که ‫دنبال اولین گهواره بیلی هستین؟
‫به فکرت هستیم.
‫از جدیدترین طراحی های مدرن گرفته ‫تا سبکای کلاسیک قدیمی،
‫همه چیز اینجاست ‫و همه چی باارزشه.
‫چه خبر داداش؟
‫نگران اعتباری؟
‫خب، کاپیتان کلارک میگه ‫بدون اعتبار هم مشکلی نیست.
‫تو دریای باکیفیت بالا قایقرانی کن ‫و مشکلات پولیت رو جلوی در بذار.
‫همین امروز بیا و مبل ‫سکشنال رویایی، میز آشپزخانه،
‫چراغ زمینی و تختی ‫که میخوای رو اینجا بگیر.
‫تو امپراتوری عثمانی ‫کاپیتان کلارک، واقع در
‫خیابان کپیتال و مک‌کی، ‫کمی بالاتر از خیابون ششم.
‫حالا برو اون تو، پاهاتو دراز کن، ‫و از یه امپراتوری مال خودت لذت ببر.
‫چون هر سلطانی مستحق ‫یه تخت سلطنتیه، و ما اینجا
‫تو امپراتوری عثمانی کاپیتان کلارک ‫یکی با اسم خودت داریم.
‫نه دیگه.
‫کلارک، خوبی؟
‫دوربین رو خاموش کن.
‫نه، نه، خوبه.
‫این گل‌های پشت صحنه است، داداش.
‫دوربین رو خاموش کن دیگه، رفیق.
‫باشه.
‫تو، اوه، کمک نیاز داری؟
‫آه، گرفتمش، گرفتمش.
‫اوم، بازم میخواییم ضبط کنیم؟
‫یا...
‫نه.
‫کت، میتونی الان مغازه رو باز کنی.
‫ما باز بودیم.
‫میدونی چیه، داداش، هنوز نفهمیدم.
‫تو، مثلا، دزد دریایی هستی یا سلطان؟
‫فقط خوبه این چیزا رو مشخص کنی...
‫خفه شو.
‫این تخته خرده ارزون قیمت مزخرف.
‫این وسایل رو جمع کن، میشه؟
‫برام مهم نیست.
‫ببخشید بابت اون
‫اوضاع چطوره؟
‫اه، کنتور سالم نشون میده.
‫اگه قبضت زیاد میاد، تقصیر خودته.
‫مشکل قطع و وصل شدن چیه؟
‫اون بعد از ساعات کاری اتفاق میفته.
‫نمیدونم.
‫احتمالا مهتابی ها باعث قطعی فیوز میشن.
‫آه، من چراغای سقفی رو ‫وقتی مغازه تعطیل میشه
‫خاموش میکنم، قبل از ‫اینکه برق عجیب بشه.
‫به هر حال، اون کار باعث نمیشد ‫قبض بیاد پایین؟
‫جعبه فیوزت کجاست؟
‫یعنی، متخصص نیستم، ‫ولی زودتر چک کردم
‫و همه چی خوب به نظر میرسید.
‫تو گفتی چراغا چشمک میزنن.
‫آره، کل مغازه همینطوره.
‫اگه همزمان نباشه، یه شب ‫برق طبقه بالا قطع میشه،
‫شب بعدش طبقه پایین، ‫هیچ منطقی نداره، اوه...
‫این چیز رو کی نصب کرده؟!
‫خب، ساختمان سیم‌کشی داشت.
‫منظورم اینه که قدیمیه، ‫ولی اونقدرا هم قدیمی نیست.
‫یه نگاه به این بنداز.
‫قبلا اینجا نبود.
‫همونطور که گفتم، ‫من متخصص نیستم.
‫چرا اون طرف رفته؟
‫سوال بهتر اینه که اصلا به چی وصل شده؟
‫ها؟
‫کت!
‫برق چطوره؟
‫بالا اتفاقی افتاده؟
‫موش برگشته.
‫برق وصله.
‫آره.
‫فکر کردم موش رو کشتیم.
‫ما یه موش رو کشتیم.
‫پس مشکل همینه؟
‫میبینی که.
‫برق حتی نمیتونه از این بخش مدار عبور کنه.
‫همینطور افتاده اونجا، ‫انگار یه نفر بی‌سواد چسبوندش.
‫آره.
‫هیچوقت احساس نمیکنی انگار ‫پشت یه شیشه زندگی میکنی،
‫تماشا میکنی که زندگی داره میگذره، ‫ولی هیچوقت واقعا واردش نمیشی؟
‫شاید وقتش رسیده که ‫پنجره درونت رو باز کنی.
‫میتونی نویسنده طراحی ‫خودت باشی، چون همه ما
‫مستحق یه شانس دیگه برای ‫رسیدن به روهامون هستیم.
‫همون لحظه ای که باور کنی تغییر ممکنه، ‫از همونجا شروع کردی.
‫سفارش بدید «پنجره درون» ‫و مجموعه سه قسمتی صوتی
‫«گشایش‌های هدایت شده» ‫اثر دکتر مری کلاین رو.
‫همین حالا موجوده به قیمت ‫۲۴.۹۵ دلار به اضافه هزینه ارسال،
‫هر وقت خواستید ‫با ۵۵۵-۰۱۹۹ تماس بگیرید.
‫هیچوقت برای ساختن یه راه جدید دیر نیست.
‫خب، تو هنوز پوشه کاغذی طرح میدی، ‫این نوار لیبل، و کلی کابینت بایگانی،
‫اگه کسی یه کلید اضافه ‫داشته باشه میتونه بازش کنه.
‫یه لکه کوچولو سیارک نیست، ‫یه سفینه هست، و داره به ما میرسه.
‫داره نزدیکتر میشه.
‫محاله بتونیم فرار کنیم.
‫نمیتونستن ما رو دیده باشن.
‫ما سپر رادارمون روشنه.
‫اونو میدونم قربان، ‫ولی به ما خیره شدن.
‫برای یک وسیله مخفی زمین غیرممکنه ‫که بتونه از سپر رادار ما عبور کنه.
‫لعنتی.
‫چرا این کار رو با خودت کردی؟
‫چطور به اینجا رسیدی؟
‫هشیاری تو یه اتاق پر از ‫خاطراته که مدام در حال تحوله.
‫اما وقتی تو زندگی قدم میزنی، ذهن آموزش ندیده ‫میتونه شروع به دیوار کشیدن کنه،
‫موانعی بزاره تا از خودش در برابر ‫دنیای بیرون محافظت کنه.
‫این یه واکنش طبیعیه، ‫چیزی که اغلب ازش بی‌خبریم.
‫اما اگه کنترل نشه، میتونه باعث بشه ‫احساس به دام افتادن کنی.
‫میتونی قانع بشی که ‫دنیای بیرون بدون تو بهتره،
‫که هیچوقت لیاقت رابطه‌هایی ‫که داشتی رو نداشتی،
‫رها کنی و تماشا کنی زندگیت ‫از پشت یه پنجره تنها رد میشه.
‫میتونم کمک کنم الان بازش کنی ‫چون پنجره قفل نیست.
‫چفت هیچوقت نشکسته بود.
‫آماده‌ای که قدم برداری ‫اون چیزی که زمانی مال تو بود پس بگیری،
‫و کنترل زندگیت رو دوباره ‫به دست بگیری، همون زندگی
‫که میخوای داشته باشی، ‫بدون سنگینی ترومای گذشته،
‫آزاد از محدودیت‌هایی که خودت ساختی ‫و آزاد برای انتخاب راهی که خودت طراحی کنی؟
‫خب، از اینکه مجبورم کابویا و کابوی دخترا رو ‫بیارم تا یه کم پول به این وضع بدم بدم...
‫قلابی.
‫اینکه بیای اینجا پول در بیاری با فروش ‫اجناس گهت باعث نمیشه حس کنی خونه‌ای،
‫پس حتی فکر هیچ ‫شلوغ کاری رو هم به سرت راه نده.
‫این راه، فقط دنبال در بگرد.
‫قطعه گه لعنتی!
‫سلام؟
‫سلام
‫ما، مردم این سرزمین، ‫بهت خوش آمد میگیم.
‫این دیگه چیه؟
‫درود بر همگی.
‫دوستان ترکی زبان عزیز، صبح بخیر.
‫سلام.
‫چطوری؟
‫درود بر همگی.
‫به آکادمی ما خوش آمدید.
‫متشکرم.
‫خداحافظ.
‫سلام؟
‫کسی هست؟
‫سلام؟
‫لعنتی
‫ببخشید دیر کردم.
‫ترافیک جهنمی بود ‫و نمیتونستم زودتر بیام بیرون.
‫بیا از همون وقتی که داریم استفاده کنیم.
‫حالت چطوره امروز، کلارک؟
‫چطور به نظر میرسم؟
‫خوب.
‫کمی خسته شاید.
‫به نظر گه میرسم.
‫بذار بپرسم، و جواب اشتباهی نداره اینجا.
‫خودت میدونی.
‫آیا الان مست هستی؟
‫چرا اینطور میگی؟
‫چه جور؟
‫از جمعه هیچی نخوردم.
‫به خاطر همینه که به نظر گه میرسم.
‫یه چیزی بپرسم؟
‫بپرس.
‫تا حالا کسی رو ۵۱-۵۰ کردی؟
‫چند بار.
‫در طول سالها.
‫وقتی لازم بوده.
‫چه چیزی اونو لازم میکنه؟
‫اگه باور کنم که اون شخص ‫برای خودش یا دیگران خطره.
‫یا اینکه به شدت ناتوانه.
‫باشه.
‫یه چیزی تو مغازه پیدا کردم.
‫باشه.
‫چی پیدا کردی؟
‫یه جا.
‫من...
‫یه جا پیدا کردم.
‫یه جا؟
‫مثل...
‫مثل خود مغازه اس.
‫فقط...
‫ادامه داره، فکر کنم.
‫میدونی، انگار یه دیواره و اون طرف دیوار، ‫مغازه همینجور ادامه داره.
‫مثل یه کپی از خودش.
‫فکر میکنم از آینه یا چیزی استفاده کردن ‫تا ورودی رو پنهان کنن.
‫ببخشید، متوجه نمیشم.
‫این یه اتاقه که قبلا ازش خبر نداشتی؟
‫نه.
‫باشه، پس تو میری داخل ‫و اولش فقط شبیه یه ساختمون اداریه.
‫مثل یه ساختمان اداری بزرگ.
‫اما بعد ادامه میدی و تازه میفهمی که ‫هیچ کدومش معنی نداره.
‫مثل این میمونه...
‫تصور کن یه سگ رو برای ‫کسی که هیچوقت سگ ندیده
‫توصیف کنی و بعد ازش ‫بخوای که نقاشیش کنه.
‫ممکنه یه چیزایی رو درست بکشه، ‫ولی هیچ جوره نمیتونه همه چی رو درست بکشه.
‫میدونی، شیطان تو جزئیاته.
‫پس از فاصله دور نگاهش میکنی، ‫فکر میکنی داری
‫سگ میبینی، اما بعد که ‫نزدیکتر نگاه میکنی...
‫چرا اینجوری به من نگاه میکنی؟
‫فقط سعی میکنم بفهمم.
‫آه.
‫میدونی، برای یه روانشناس، ‫چهره خیلی بدی در پوکر داری.
‫چیزی که میگی شاید خیالی به نظر بیاد، ‫ولی خطرناک نیست.
‫آیا توی اون دفاتر کسی هست؟
‫نه که من دیدم.
‫نه، من صدای پا میشنوم و بعد ‫وسایل جابه جا میشن وقتی نگاه نمیکنم.
‫میدونم این حرفا چطوریه، ‫ولی باید بفهمی اونجا خیلی بزرگه.
‫مثل سیستم متروی نیویورک، بزرگ.
‫میدونی، از اونجایی که میدونم، ‫شاید صدها نفر باشن.
‫من فقط ندیدمشون.
‫ببین؟
‫مثل یه...
‫مثل یه پیچه که همینجور ادامه داره ‫و ادامه داره و ادامه داره.
‫بعضی وقتا میترسم گم شم.
‫به نظرت چرا هیچکس دیگه ای ‫این جا رو پیدا نکرده؟
‫نمیدونم.
‫ورودی تو طبقه پایین زیرزمینه، ‫پس احتمالا کل سازه زیر زمینه.
‫میدونی، تو هیچ نقشه شهری نیومده.
‫ورودی ها پنهانن، ‫خب کی فکر میکنه دنبالش بگرده؟
‫نمیگم باورت نمیکنم، ولی خودت به من گفتی ‫از جمعه چیزی نخوردی.
‫به نظرت ممکنه یه...
‫کلارک.
‫اگه این درست باشه...
‫باید باهات رو راست باشم.
‫برمیگردم اینجا با مدرک، و تو یه عذرخواهی ‫درست و حسابی به من بدهکاری.
‫کت!
‫خدایا، داداش.
‫کت، دارم میام.
‫هی.
‫کوین کلارک؟
‫وایسا، وایسا، وایسا
‫کت؟
‫دارم میام.
‫کت!
‫باشه، دارم میام.
‫قضیه چیه؟
‫آره، ببخشید.
‫شما فردا چیکار میکنید؟
‫داری درمورد چی حرف میزنی؟
‫بهت پول میدم.
‫دو ساعت.
‫حداکثر اضافه کاری.
‫باشه، برا چی پول میدی؟
‫تحقیقات.
‫دوربین دستته، نه؟
‫میتونی دوباره قرضش کنی.
‫درسته؟
‫.:: برگردان به پارسی: مرتضی راکی ::. T.me: @NestedSubtitle
‫باشه.
‫داریم ضبط میکنیم.
‫ما، اوم، یه وسایلی اینجا داریم.
‫یه چندتا تابلو ایست داریم و یه طناب.
‫طناب برا چیه؟
‫تدارکات.
‫آه، عالیه.
‫میخواد ما رو ببنده.
‫نه.
‫ما خودمون رو میبندیم.
‫حس و حال خاصی داره.
‫هنوز بهمون نگفتی اینجا چیکار میکنیم، داداش.
‫که گفتم.
‫تحقیقات.
‫اینها تدارکاتن، و داریم ازشون ‫برای تحقیق استفاده میکنیم.
‫اینقدر هم سخت نیست بفهمی.
‫باشه، تحقیق برا چی؟
‫تو هم باید دقیقتر بگی.
‫میخوام برم تو اون در.
‫کدوم در؟
‫اون دره.
‫یه طرحش رو اون طرف هم چسبوندم، ‫تا بتونیم راه برگشت رو پیدا کنیم.
‫بابی؟
‫چیه؟
‫ببین، میدونم این حرفا دیوانه کننده اس، ‫ولی از من تبعیت کن.
‫باشه؟
‫میخوام قبل از آفتاب برگردم.
‫ببین، مثلا ساعت ۹ شب، فقط...
‫این دیگه چیه؟
‫کلارک، تو چطور...
‫تو دیدی اونو، لعنتی؟
‫اون چطور...
‫من اینجام.
‫خودتو رها کن.
‫تو دیگه چه کار لعنتی...
‫چی؟
‫چطور از...
‫بابی، بس کن.
‫قضیه چیه؟
‫کلارک، کجایی؟
‫اون...
‫اون دیدش؟
‫اون رفته کجا، لعنتی؟
‫بابی، من دیدمش.
‫فقط برو داخل اون در.
‫خوب میشی.
‫چی؟
‫نه.
‫به ما بگو چه خبره.
‫میدونی چیه؟
‫فقط...
‫نه، بابی، صبر کن.
‫داری چیکار میکنی؟
‫چه کوفتیه؟!!!
‫لعنتی.
‫این چطور ممکنه؟
‫بابی؟
‫کجایی؟
‫نه، نه، خوبه.
‫باید بیای اینو ببینی.
‫یعنی...
‫ببین، خوبه.
‫ما کجاییم؟
‫این همون چیزیه که سعی دارم بفهمم.
‫این...
‫این وسایل مال کیه؟
‫جزو مغازته؟
‫اگه مال کسی باشه، من هنوز دیدمش.
‫باشه.
‫من فقط چند شبه که اومدم اینجا از وقتی این جا رو پیدا کردم، و هنوز خیلی کم رو دیدم.
‫بیا.
‫نشون میدم.
‫فقط بهتر میشه.
‫قضیه چیه؟
‫فکر نمیکنی که، مثلا، ‫مارو بکشه یا چی، فکر میکنی؟
‫چی؟
‫نه، ما رو مواد نیستیم.
‫فکر کنم میتونستم بفهمم اگه بالا بودم.
‫تو بالایی.
‫گل حساب نیست.
‫خب، اوم، مثل...
‫چی، مثله یه ساختمان اداری خالیه اینجا؟
‫حتما.
‫ولی انگار یه مشت کارگر ساختمونی ‫که ال اس دی زدن ساختنش.
‫یعنی، حتی یه استخر هم داره.
‫یه استخر داره؟
‫آره.
‫یعنی، یه جورایی.
‫بجنب.
‫لعنتی.
‫قضیه چیه؟
‫آره، نمیدونم.
‫این همون راهیه که من پارسال رفتم.
‫و، اوه، دارم روی یه آزمون مطالعه کار میکنم.
‫تنها چیزی که تا حالا پیدا کردم ‫و میتونم بهش فکر کنم...
‫این، اوه...
‫یه چیزیه.
‫برمیگردیم.
‫باشه.
‫باشه، داری فیلم میگیری؟
‫آره.
‫نمیفهمم چرا باید بابی اون یکی باشه که بره.
‫خب، اون کسیه که دوربین دستشه.
‫خب، که مثل اینکه بهش چسبیده نیست.
‫آره، خوب، یعنی، به کارت دانشجویی من، ‫یه جورایی چسبیده.
‫هر مشکلی بود، فقط یه علامت بده.
‫بلندش میکنم، باشه؟
‫اون هیچیش نمیشه
‫خوبه.
‫من خوبم.
‫عزیزم، مجبور نیستی این کارو کنی.
‫نه، خیلی خوبه.
‫فقط میخوام ببینم اون پایین چیه.
‫تو کنجکاو نیستی؟
‫این کار احمقانه اس!
‫برو تا جایی که میتونی.
‫ببین، عملا میتونی بدون طناب بری پایین.
‫خوبه.
‫حتی شیب هم نداره.
‫باشه.
‫باشه، فقط یه چیز.
‫اگه برنگشتم، تو به مادرم میگی ‫دوستش دارم، باشه؟
‫باشه.
‫فقط یواش میرم.
‫آه، در واقع یه کم شیب داره.
‫خوبی؟
‫آره.
‫فقط سعی نکن منو بندازی.
‫هر چی لازم داری بگو.
‫وای.
‫مواظب باش!
‫این چ...
‫شماها اون بالا چیکار میکنید، لعنتی؟
‫ببخشید.
‫به پایه تخت گیر کرده بود.
‫حالت خوبه؟
‫آره.
‫آره، خوبم.
‫ای خدا لعنتی.
‫فقط به راه خودت ادامه بده پایین.
‫باشه.
‫بجنب.
‫باشه.
‫رسیدم
‫چیزی میبینی؟
‫آره، فقط یه...
‫یه عالمه لباس و وسایل آشغال.
‫منظورت چیه؟
‫لباس؟
‫آره، فقط یه عالمه لکه این پایینه.
‫چیز دیگه ای میبینی؟
‫آره، یه دقیقه به من وقت بده.
‫باشه.
‫آه، خدا.
‫بابی؟
‫بله؟
‫فقط چک میکنم که خوب باشی.
‫آره، خوبم.
‫باشه.
‫آره.
‫باشه.
‫بابی؟
‫آه، خدای من.
‫از این خوشم نمیاد.
‫هی، یه کم طناب رو ول کن.
‫نمیتونم.
‫ببخشید، دوتاش.
‫بکشم بالا.
‫بکش.
‫بکش محکمتر.
‫بکش، داداش.
‫یه نفر اون پایینه.
‫اروم باش
‫نفس بکش.
‫خوبه.
‫داداش، من یه کم ترسیدم.
‫بذار بگیرمش.
‫داری چیکار میکنی؟
‫قضیه چیه؟
‫رها نکن.
‫ولم نکن.
‫بابی!
‫نه!
‫بابی!
‫آه!
‫بابی.
‫آه!
‫سلام؟
‫سلام!
‫عقب بمون!
‫ازم دورشو!
‫خدایا!
‫لطفا بذار واردبشم
‫کمکم کنید.
‫خدای...
‫کجایی؟
‫باید بریم پایین، کلارک.
‫باید بریم.
‫لطفا برگرد و سعی کن پیدام کنی.
‫آه، نمیفهمم، کجایی؟
‫لطفا، بذار منو تو این...
‫یه دیوار هست، چطور منو میبینی؟
‫من طرف دیگه شیشه ام.
‫چطور نمیتونی منو ببینی؟
‫چه شیشه ای؟
‫داری از چی حرف میزنی؟
‫ببین، تو طرف خودت چیزی میبینی؟
‫دسته، در، دریچه، هر چیزی میبینی؟
‫نه، نه، نه.
‫آه، باشه، بذار بفهمم قضیه چیه، باشه؟
‫فقط صبر کن، صبر کن، باشه؟
‫فقط بذار...
‫فقط صبر کن، بذار بفهمم این قضیه چیه!
‫بذار بفهممش!
‫کلارک! کلارک، پشت سرت !!
‫مری!
‫.:: برگردان به پارسی: مرتضی راکی ::. T.me: @NestedSubtitle
‫مری...
‫به چی فکر میکردی؟
‫من هیچوقت، هیچوقت، هیچوقت نگفتم ‫که میتونی بری بیرون.
‫فایده نداره.
‫همه جا پخش شدن.
‫سلام، شما به دکتر لری کلاین زنگ زدید.
‫نمیتونم جواب بدم، لطفا پیام بذارید، ‫در اولین فرصت برمیگردم.
‫لری...
‫پنجره رو باز کردم.
‫دیگه برنمیگردم.
‫لری...
‫طبق ثبت اختراعات یک سرزمین پربار، ‫نوری با چیزی سروکار داره...
‫سلام؟
‫کلارک؟
‫کلارک، منو میشنوی؟
‫کلارک؟
‫کلارک...
‫همه جاهایی که تا حالا بوده.
‫چند وقته اینجایی؟
‫اون چی بود؟
‫آروم باش.
‫فقط منم.
‫تو منو میشناسی.
‫متاسفم.
‫این به خاطر صلاحت نیست.
‫همینطور که در زندگی ‫قدم برمیداری، ذهن آموزش ندیده
‫عادت‌ها و رفتارهای تکراری جمع میکنه.
‫باعث میشن در دایره سرگردون باشی، ‫همون مشکلات رو به وجود بیاری،
‫همیشه دنبال راه حل های تکراری.
‫با این حال، این همون مسیر عصبی ‫کمترین مقاومته.
‫همونی که خودم ساختم، همونی که ‫وقتی بچه بودم ازم محافظت کرد.
‫یاد گرفتم آدما رو قبل از اینکه ‫بهم صدمه بزنن دور کنم.
‫و حالا که بزرگ شدم، ‫هنوز همون جایی گیر کردم که شروع کردم.
‫تنها.
‫این چیه؟
‫واقعا به هم ریخته.
‫درست میگم؟
‫بذار کمکت کنم.
‫قبل از اینکه کاری کنی که نتونی پس بگیری.
‫به سوال جواب بده.
‫آره، واقعا به هم ریخته.
‫اما یه جورایی قشنگم هست.
‫نه؟
‫این مردم کین؟
‫این جا اونها رو میسازه.
‫در واقع، بیشتر شبیه اینه که ‫به خاطر میسپره شون.
‫و هرچی بیشتر یه چیزی رو به خاطر بسپاره، ‫کمتر تکرارش میکنه.
‫یه جایی بیرون یه مرد ‫با پیراهن راه راه هست، ولی در هوا.
‫اون به خاطر سپرده شده.
‫فقط کمی اشتباه.
‫یه جایی بیرون یه مرد ‫روی ویلچر و یه چراغ هست.
‫مطمئنم اینجوری به همه اینها میرسی.
‫همه این جاها و اتاقها و ساختمون‌ها ‫که خودشون رو اشتباه به یاد میارن.
‫کلارک، بیا این رو با هم حرف بزنیم.
‫از بعضی جهات، نسبت به اصلشون بهترن.
‫برای شروع، هیچ حسی ندارن.
‫میتونی تصور کنی چه حسی داره؟
‫یعنی، هیچ فکری، هیچ دردی، ‫هیچ نفس (منیت)، هیچ ترسی.
‫اونها فقط وجود دارن.
‫مثل مبلمان.
‫به این نگاه کن.
‫بهترین قسمتش.
‫میتونی اونها رو بخوری.
‫این مدیر فروش منه.
‫سعی میکنم کمکش کنم، اما اون فقط...
‫کلارک، اگه بازم کنی، ‫میتونیم این قضیه رو حل کنیم.
‫حال تو بهتر بشه.
‫اگه بازت کنم چی؟
‫بعدش چیکار میکنی؟
‫مثل مرغ سر بریده اینور ‫و اونور میدوی دنبال راه خروج.
‫در نهایت به همون جایی میرسی که الان هستی.
‫مثل همون چیز مسیری که ‫همیشه ازش حرف میزنی.
‫کلارک، من فقط میخوام کمک کنم.
‫فقط بگو چی نیاز داری.
‫انجامش میدم.
‫آره.
‫آره، لطفا.
‫باشه.
‫خب، میخوام بهم بگی که ‫من هیچ کار اشتباهی نکردم.
‫اینکه تو درمورد من اشتباه کردی.
‫من درمورد تو اشتباه کردم.
‫واقعا.
‫من درمورد تو اشتباه کردم.
‫نه اینجوری.
‫نه اینقدر تند.
‫باشه.
‫میخوام اول صحنه رو آماده کنم.
‫بیا شروع کنیم...
‫خب، شبی که منو از خون خودم بیرون انداختن.
‫آره.
‫دیر وقت بود.
‫خیلی تاریک تر.
‫چراغا، لطفا.
‫این تمرین رو قبلا با اون انجام داده بودم.
‫به جایی نمیرسه.
‫باشه.
‫خودم انجامش میدم.
‫به هر حال باز هم خونه منه.
‫آره.
‫متشکرم.
‫بهتره.
‫بهتر.
‫اما یه...
‫هنوز...
‫یه چیزی میخوره.
‫لطفا.
‫آره.
‫متاسفم.
‫ببخشید که...
‫لیوان رو شکستم...
‫و بیدارت کردم.
‫میدونم چقدر دوست داری زود بخوابی.
‫فکر کنم یادم رفت چه ساعتیه.
‫داشتم موجودی چک میکردم.
‫اما...
‫یه چندتا آبجو هم زدم.
‫کلارک.
‫باربارا!
‫داشتم موجودی چک میکردم.
‫بعدشم رفتم چندتا آبجو زدم.
‫اگه نیاز داشته باشم.
‫هر چقدر که میخواستم.
‫چون این خونه منه.
‫پولش رو من میدم.
‫من پول همه چی رو میدم.
‫من پول مدرسه تو رو میدم.
‫من پول مرخصی تو رو میدم.
‫من پول سقفی که بالای سرته رو میدم.
‫تو بچه میخوای، درسته؟
‫خب، اون پول میخواد.
‫پس یکی باید این دور و بر کار کنه.
‫گفتم یکی باید از روی کون چاقش ‫بلند شه و این دور و بر کار کنه.
‫فقط به خاطر اینکه تو نتونستی ‫معمار بشی، معنی نداره...
‫من معمار لعنتی هستم.
‫من فقط دارم وسایل ‫کوفتی میفروشم چون یکی
‫نمیاد از روی کون چاقش بلند شه کمکم کنه.
‫من زن تو نیستم.
‫تو نقش بمون
‫من حتی ندیدمش.
‫تو نقش بمون
‫برو به جهنم!
‫چی گفتی؟
‫میخوای دلیل واقعی اینکه ‫زنت ولت کرد رو بدونی؟
‫این الکل نبود.
‫یا شبها تلوتلو خوردن به خونه.
‫یا عصبانیت.
‫ناله و ذلیل بود.
‫هیچوقت هیچی تقصیر تو نیست، اینطور نیست؟
‫زیادی مشروب میخوری؟
‫تقصیر کارته.
‫از کارت متنفری؟
‫تقصیر دنیاست.
‫از خونه بیرونت انداختن؟
‫تقصیر زنته.
‫به من حمله میکنی و میبندیم؟
‫تقصیر مغزته.
‫تو همون مغز لعنتی خودتی، ای احمق!
‫داری میگی تقصیر منه؟
‫آره!
‫اما این فقط راهیه که ‫ساخته شدی، اینطور نیست؟
‫اینطور نیست؟
‫چطور جلوشو بگیرم؟
‫راستش، من هیچ ایده لعنتی ندارم.
‫نمیتونم کمکت کنم، کلارک.
‫هر چقدر هم تلاش کنم.
‫این به من بستگی نداره.
‫نمیتونم هیچکس رو نجات بدم.
‫فکر نکنم بخوام عوض بشم.
‫نمیخوام.
‫من اینجا رو دوست دارم.
‫برای اولین بار بعد از مدتها، احساس میکنم...
‫پس بذار برم.
‫متاسفم.
‫برای چی؟
‫چرا اومدی اینجا ؟
‫این مری هست.
‫اون روانشناس ماست.
‫داشت میرفت.
‫نه، نه
‫نگران نباش.
‫اون میگه نیازی نیست عوض بشیم.
‫ایرادی نداره.
‫این فقط راهیه که ساخته شدیم.
‫نه!
‫دانشگاه جاییست که ما آزاد هستیم.
‫ما میتونیم آزادانه به هر جایی سر بزنیم.
‫ما یه کشور آزاد هستیم.
‫هیچ محدودیتی برای هیچ کس نیست.
‫ما آزاد هستیم.
‫و ما معتقدیم که آزادی ما مهمترین چیز است.
‫ما آزاد هستیم.
‫من تروریست نیستم.
‫- حالته خوبه؟ ‫- حالته خوبه؟
‫به اون نگاه کن!
‫چه اتفاقی افتاد؟ باید ببریمش قرنطینه؟
‫تحلیل شروع شد، همه علائم حیاتی نرمال ‫به نظر میرسند، نیاز به آزمایش دیگری نیست.
‫سلام از طرف بچه های سیاره زمین.
‫سلام، اسم من فیل هست.
‫و تو مری هستی؟
‫آره.
‫میخواستم یه چند تا سوال ‫برای شفاف سازی ازت بپرسم،
‫از طرف ما، اگه مشکلی نداره.
‫اولین چیز، میتونی بگی چطور اومدی اینجا؟
‫از توی یه دیوار تو زیرزمین ‫یه مغازه مبلی رد شدم.
‫میتونی تایید کنی که این همون جاست؟
‫باشه، خوبه.
‫پس داشتی خرید میکردی، یا...؟
‫داشتم دنبال کسی میگشتم.
‫داشتی دنبال این مرد میگشتی؟
‫همونجا؟
‫الان کجام؟
‫میتونی فقط تایید کنی که این مرد ‫همون کسیه که دنبالش میگشتی؟
‫لطفا.
‫- ببخشید، اسم شما چی بود؟ ‫- فیل.
‫لطفا، فیل، من کجام؟
‫من نه... ‫من میسازم، اوم،
‫ببخشید، من، شرکت ما.
‫ما دستگاه ام‌آرآی میساختیم، یا، باید بگم، ‫اوم، قبلا دستگاه ام‌آرآی میساختیم،
‫اما دیگه نه.
‫این قبل از اون بود ‫که ما، قبل از اینکه پیداش....
‫اونجا بودی؟
‫آره، بودم، و حالا این وظیفه منه.
‫هر روز میرم اونجا، و فقط سعی میکنم ‫حتی یه کم بیشتر بفهمم.
‫مناطقی رو تا جایی که ‫بتونم نقشه برداری میکنم،
‫و بیشتر و بیشتر قانع میشم ‫که هیچ چیز در طول عمر ما،
‫مری، هیچ چیز شاید در کل تاریخ ثبت شده،
‫مهمتر از این نیست، اما من اون رو نمیفهمم.
‫حتی نمیتونم توصیفش کنم.
‫مثل اینه که یه سگ رو ‫برای کسی که هیچوقت سگ ندیده
‫توصیف کنی و بعد ‫ازش بخوای امتحانش کنه.
‫حالا تو میخوای که من توصیفش کنم، ‫و بعد تو بنویسیش، و بعد چی؟
‫مری.
‫میذاری برم؟
‫همه ما اینجا یه چیزی رو میخوایم.
‫واقعا.
‫ما فقط میخوایم حتی یه کم بیشتر بفهمیم.
‫چه بلایی سرم میاد، فیل؟
‫این تصمیم با من نیست.
‫پس اگه فقط بتونیم حرف بزنیم، ‫فقط من و تو، مثل دو تا آدم معمولی،
‫میتونیم یه کم از این قضایا رو باز کنیم.
‫ما هر دو توی اون فضا بودیم، ‫و به یه جمع بندی برسیم.
‫همه جا در داره باز میشه.
‫نمیدونیم چرا یا چه چیزی ‫اونها رو به هم وصل میکنه.
‫این چیزا فقط یه ‫جورایی ادامه دارن پیدا میشن،
‫و ما هم نمیخوایم ‫جلوشون رو بگیریم.
FilmYar