« فيلميار – مرجع دانلود فيلم و سريال » [ FilmYar ]
مترجمین : سارا حسنی و علی آقا
‫هیچ زنی زیباتر از،
‫زن همسایه نیست!
‫یعنی... هیچ زنی زیباتر از ‫زن همسایه نیست.
‫از سپیده‌دم تاریخ، ‫جسم و جان مردان
‫تغییرات بی‌شماری رو به خودش دیده.
‫اما یک حقیقت...
‫در طول چهار عصر ثابت مونده،
‫و هیچ نشونه‌ای از تغییر توش نیست.
‫اونم اینه که برای هر مردی،
‫بیشتر از زن خودش،
‫زن همسایه همیشه به نظر...
‫جذاب‌تر و مست‌کننده‌تر میاد.
‫و به محض اینکه می‌بینتش...
‫هوش از سرش می‌پره.
‫از دوران باستان، ‫این سنت ادامه داشته...
‫و در عصر کالیوگِ امروز هم، ‫با فداکاری تمام زنده نگه داشته شده...
‫توسط دو ساکن خیلی خاص ما ‫در مدرن کلونی، کانپور.
‫صبح بخیر تیواری جی.
‫صبح بخیر بابوتی جی.
‫چی شده؟ ‫امروز توی ظرفتون شیر نیست؟
‫راستش، شیرِ شیرفروش تموم شد.
‫اوه...
‫واسه همین با خودم گفتم، شاید بابی جی ‫بتونه یکم...
‫شیر بهمون بده...
‫چی؟
‫منظورم اینه که شما هر روز ۴-۵ کیلو ‫شیر می‌گیرین.
‫اگه بابی جی بتونه ‫فقط نیم کیلو به من بده...
‫البته، چرا که نه؟
‫بالاخره، همسایه‌ها ‫باید به همدیگه کمک کنن.
‫هوم ‫فقط تصور کن، توی خونه شکر تموم کرده بودیم.
‫اوه...
‫واسه همین به فکرم رسید که یکم...
‫شیرینی از بابی جی قرض بگیرم.
‫چی؟
‫منظورم شکر بود...
‫چرا که نه؟
‫- احمق... ‫- ابله...
‫- بابی جی خونه‌ای؟ ‫- بابی جی خونه‌ای؟
‫تیواری جی من توی حیاطم... ‫بابوتی جی من اینجام...
‫مامان، این گلدون لعنتی افتاد!
‫وای من!
‫تیواری جی...
‫بیا اینجا...
‫چرا اونجا وایسادی؟
‫سلام بابوتی جی... ‫چی شد اومدی اینجا؟
‫عشقِ شما بابی جی...
‫ببخشید، چی؟
‫هیچی بابی جی. ‫فقط راستش...
‫یکم شیر می‌خواستم...
‫بابی جی داشتم به...
‫منظورم اینه... من... ‫داشتم یوگا کردنت رو تماشا می‌کردم...
‫تیواری جی، یوگا بدن آدم رو فرز نگه می‌داره.
‫آره... ‫و تماشای یوگا کردنِ شما هم،
‫به چشم‌های من انرژی می‌ده...
‫تیواری جی...
‫بابی جی چیزی شده؟
‫چرا توی اون صورت زیباتون ‫غم و غصه می‌بینم؟
‫چی بگم آخه، بابوتی جی؟
‫من کاملاً داغونم!
‫بابی جی شما همیشه اینو می‌گین ‫ولی هیچ‌وقت نیستین.
‫ببخشید چی؟
‫منظورم اینه که می‌خواین ‫بگین ناراحتین.
‫دقیقاً! ‫- آره.
‫یوگا ورزش خوبیه...
‫واقعاً؟ ‫- آره.
‫خب در این صورت، با من همراه شین.
‫بیاید با هم یوگا کنیم.
‫اوه آره! چرا که نه؟ ‫با کمال میل!
‫یه لحظه.
‫بله بابی جی... ‫- یه لحظه صبر کنین...
‫بله. ‫- قبل از اینکه شروع کنیم،
‫بله؟
‫بذارین بچه‌هام رو بهتون معرفی کنم.
‫کِی این اتفاق افتاد؟
‫بی‌خیال تیواری جی!
‫گیاهانِ من...
‫اوه!
‫ببینید.
‫اینا سونو، بیتو، رانی، ‫آنوشکا، نیلام و رادا هستن!
‫بچه‌ها، به عمو سلام کنین...
‫سلام بچه‌ها! سلام! حالت‌تون چطوره؟
‫می‌دونین دیروز چی شد؟ ‫- نه.
‫لادو که بایا و من ‫بعد از شام داشتیم قدم می‌زدیم.
‫خب. ‫- یهو یه اوباش اومد،
‫و شروع کرد به متلک انداختن به من.
‫پس لادو که بایا ‫باید حسابی کتکش زده باشه؟
‫نه...
‫عوضش دستم رو گرفت و گفت،
‫دیوونه بیا زود بریم خونه.
‫معده‌ام نفخ کرده.
‫برام چایی درست کن. ‫باید شکمم رو خالی کنم.
‫تیواری جی، دم...
‫بازدم...
‫بابی جی، چرا با این ترسو ازدواج کردین؟
‫آخه چه جور مردیه ‫که نمی‌تونه از زنش محافظت کنه؟
‫بابی جی. یه کاری کنین،
‫ولش کنین!
‫و بچسبین به من.
‫ای وای! ‫این حرف رو نزنین.
‫اون شوهر منه.
‫اون شوهر نیست. ‫اون یه جغده!
‫تیواری جی حالا کشش بدین.
‫ببینید من چطوری انجام می‌دم.
‫اینطوری.
‫بکشید...
‫خدای من!
‫می‌تونم یه چیز دیگه بهتون بگم؟
‫خواهش می‌کنم بگین.
‫درباره این معبد شنیدم،
‫توی اوتاراکند هست. ‫- خب.
‫معبد بابا لاکادنات.
‫می‌گن اگه یه زن شوهردار
‫به طور کامل دور اون معبد طواف کنه،
‫شوهرش خیلی ‫قوی و شجاع می‌شه.
‫داشتم فکر می‌کردم که به اون معبد سر بزنم.
‫اما چطوری برم اونجا؟
‫ولی نمی‌تونم به لادو که بایا بگم. ‫باید یه راز بمونه.
‫من می‌برمتون اونجا. ‫با هم فرار می‌کنیم.
‫چی گفتین؟ ‫- بابی جی،
‫شما آماده بشین. ‫من ماشین رو هماهنگ می‌کنم.
‫خدا حفظتون کنه.
‫دادا جی، سلام. ‫- اون پودر هاضمه رو بده به من.
‫خدا حفظتون کنه. ‫- باشه. باشه.
‫ای وای من!
‫هی هی!
‫شما دیگه کی هستین؟
‫برید عقب وگرنه بهتون شلیک می‌کنم.
‫نه نه نه...
‫سرورم، گاجان پاندی ما رو فرستاده.
‫شما چطور اون رو می‌شناسین؟
‫ما با معرفی ایشون اومدیم.
‫فقط تاکسی‌تون رو برای ۱۲ ساعت به ما قرض بدین...
‫من هیچ‌وقت به اون نه نمی‌گم.
‫ولی چیکار کنم، ‫همه ماشین‌ها رزرو شدن.
‫یه ماشین هست...
‫ولی خیلی خاصه...
‫هوم. ‫- خیلی خب.
‫خیلی باارزشه.
‫عزیزِ دلمه...
‫هوم...
‫بوا جی (عمه) من.
‫ولی... ما تازه دیدیم که رفت.
‫اون عروسش بود!
‫پس بوا جی کیه؟
‫درست رانندگی کن احمق.
‫خفه شو، بی‌عرضه. ‫فکر کردی می‌تونی به من یاد بدی؟
‫بفرمایید خانم، بفرمایید!
‫بفرمایید.
‫اصلاً نیازی به این کار نبود، خانم... ‫- چرا؟
‫راستش ما بهش نیاز داریم.
‫بازم تشریف بیارین! ‫- بله.
‫هر جا که بخواین... هِی...
‫یه دونه تاکسی هم اینجا پیدا نمی‌شه! ‫همه‌شون شاهزاده‌های گدان!
‫نیازی نبود...
‫این دوتا اینجا چیکار می‌کنن؟ ‫خون شاهانه تو رگ‌های منه. من اهل رامپورم.
‫اوه جداً؟ اون خون شاهانه‌ات رو بکن تو...
‫اینم پنجاه تای شما. از پونصد تا... ‫هِی اون کیه؟
‫شما پسرا این خاله عتیقه رو ‫از کجا پیداش کردین؟
‫مراقب حرف زدنت باش...
‫ما پیداش نکردیم، ‫داریم ماشین خودمون رو می‌رونیم، باشه؟
‫ما برای ۱۲ ساعت اجاره‌اش کردیم.
‫ما تجارت تاکسی‌های لوکس رو می‌چرخونیم!
‫ما پول خرد نداریم.
‫من همه‌اش رو می‌دم.
‫پس بپر بالا، رئیس.
‫هر جا بگی می‌بریمت... ‫- نه نه نه...
‫من نمی‌خوام ریختِ شما رو توی ماشین ببینم.
‫من تنهایی می‌برمش اوتاراکند ‫و تنهایی هم برمی‌گردونمش.
‫چه مزخرفاتی!
‫دیوونه شدی؟
‫ببین پولِ خیلی زیادیه!
‫پولِ زیادیه؟ پس بوا جی چی می‌شه؟ ‫- بوا...
‫یه مدتی گذشته. ‫بایا هنوز بیرون نیومده.
‫اگه عمل شکست خورده باشه چی؟
‫خفه شو!
‫من می‌تونم شکست خودم رو تحمل کنم.
‫ولی هیچ‌وقت شکست بایا رو نمی‌پذیرم...
‫امروز خوشحالیش... زندگیش برمی‌گرده.
‫اگه امروز کاشت موی اون شکست بخوره،
‫من کل شهر رو به آتیش می‌کشم.
" تجربه لذت بخش سینمای هند با بهارات مووی "
‫واو!
‫بایا... ‫- بله؟
‫روی این زمین بایرِ سرِ شما ‫دیابت ریشه‌ها رو خورده بود.
‫ولی این کشاورز سخت تلاش کرد - دونه‌ها رو کاشت و،
‫دوباره حاصلخیزش کرد. می‌بینی؟
‫هر چقدر هم که جولیت رو منصرف کنی،
‫- بازم برای دیدن رومئو می‌زنه به جنگل.
‫فکر کنم محصول‌تون، ‫قبل از برداشت از بین بره!
‫نه نه نه، این چه حرفیه می‌زنین؟
‫بذارین یه نمونه بهتون نشون بدم.
‫پرستار تینا...
‫نمونه...
‫عجب، حالا دیگه با مو دمبل می‌زنن!
‫ببین بایا!
‫این هم از همون ‫زمینِ سر رشد کرده!
‫ببین!
‫امروز، یه رویای دیرینه ‫به حقیقت پیوسته چوته.
‫یادت میاد بایا؟
‫عمو رامپراکاش یه شعر برای تو داشت.
‫سراپا مرد... اما کچل!
‫بیخیال...
‫ولش کن چوطه.
‫نمی‌تونم داداش! ‫اون...
‫داماد شوهرخاله آتیویر رو یادت میاد؟
‫همش می‌پرسید،
‫«نونت رو کجا پهن می‌کنی؟
‫روی تخته نون‌پزی یا روی کله کچلت؟» ‫- ولش کن چوطه. گذشته رو فراموش کن.
‫امروز اون سال‌های درد و رنج تموم شده.
‫نگاه کن! موهای جدید!
‫امروز یه زندگی جدید شروع میشه!
‫تو...
‫چوطه... هی... چوطه...
‫چوطه... چوطه... ‫- ای احمق...
‫چوطه... نه.. چیزی نیست...
‫چوطه... بیا بشین... ‫- بابا... بابا...
‫کرانتی، مگه نمی‌دونی؟ ‫- بابا نه... بابا...
‫گوزیدن و آروغ زدن ‫تو این خونه قدغنه!
‫نمی‌فهمی؟
‫بابا نه... بابا...
‫- اوه ‫بابا... بابا...
‫- بابا اینجا نیست چوطه...
‫بابا خیلی وقته رفته چوطه... ‫بابا رفته...
‫بابا رفته!
‫چرا ماشین رو نگه داشتی؟ ‫داریم میریم معبد.
‫بابی جی...
‫اینجا خیلی باصفاست، ‫خیلی خوشگله!
‫اگه بهشتی وجود داشته باشه، ‫حتماً همین جاست.
‫آره موافقم.
‫بابی جی شما هم بفرمایید ‫و به من ملحق بشید.
‫وای نه! ‫ساریم خیس میشه!
‫بابی جی اصلاً می‌دونید وقتی ‫ساری یه خانم خوشگل خیس میشه
‫چه اتفاقی میفته؟
‫سرما می‌خوره! دیگه چی؟
‫و باربوتی جی، من ‫نمی‌خوام ساریم رو خیس کنم.
‫چون چطوری سرخش کنم؟
‫همونطوری که الان ‫داری مخ منو سرخ می‌کنی!
‫چی گفتی؟
‫بابی جی منظورتون این بود که خشکش کنید.
‫دقیقاً زدی به هدف!
‫بیا بریم. ‫داره دیرمون میشه برای معبد!
‫بیاید دیگه بابی جی. ‫پایه باشید!
‫باشه، یه کاری بکن.
‫ساریت رو بده بالا.
‫چی گفتی؟ ‫- منظورم این بود که یکم بکشیش بالا.
‫باشه، من یه کاری می‌کنم.
‫من یه چشمم رو می‌بندم.
‫چی؟
‫هر دو تا چشمم رو می‌بندم. ‫خوبه؟
‫خیلی خب.
‫بیاید بابی جی.
‫زمان، حس و حال و مکان - ‫همه چی عالیه!
‫باشه...
‫بابی جی، امروز ما...
‫توی آب به وحدت می‌رسیم!
‫یا خدا!!!
‫بابی جی...
‫دارید شیطونی می‌کنیدا!
‫بابی جی،
‫لمس شما داره ‫آب رو به آتیش می‌کشه!
‫اگه هردومون تو این آتیش بسوزیم چی؟
‫بذارید از حد نگذرونیم بابی جی. ‫لطفاً خودتون رو کنترل کنید!
‫من هیچوقت خودمو نمی‌بخشم.
‫بذارید محتاط باشیم.
‫اوه خدای من بابی جی! ‫شما دارید منو می‌کشید!
‫بابی جی کجا رفت؟
‫مراقب تمساح باشید!
‫اگه زنده بمونید - ۵۰۰۰ روپیه جریمه میشید!
‫مامان!
‫بابی جی... بیاید بریم!
‫منم که همینو می‌گفتم.
‫خدایا باربوتی جی. ‫خیلی سرزنده به نظر میاید.
‫آره کاملاً. ‫زود باشید بریم.
‫آره. بیاید ماشین رو تمساح کنیم. ‫بزن بریم.
‫- چی؟ ‫بابی جی منظورتون اینه که گازش رو بگیریم.
‫دقیقاً زدی به هدف! ‫زود باش بریم.
‫بیاید بابی جی. ‫بزنیم به جاده!
‫می‌تونم چیزی بگم داداش؟
‫بگو.
‫داداش تو هیچوقت ‫چشمت دنبال هیچ دختری نبوده.
‫مخصوصاً از وقتی که بابلی ‫اون تیکه رو بهت انداخت.
‫یه کچل و یه رئیس ورشکسته ‫جفتشون بی‌ارزشن!
‫ولش کن چوطه.
‫گذشته رو فراموش کن، برو جلو...
‫داداش الان ‫وقتشه که بری جلو.
‫فقط وقتی تو بری جلو، ‫درهای شانس منم باز میشه.
‫من خیلی وقته از عشق و ‫محبت گذشتم...
‫دیگه هیچ دختری مثل یه طوفان ‫وارد زندگی من نمیشه.
‫داداش، اون رسید.
‫کی؟
‫اون آخرین جرقه ‫موتور رو به موتِ تواِ...
‫آخرین جرقه موتور رو به موت؟
‫آره داداش.
‫بعد از این، اگزوزت زنگ می‌زنه.
‫دیگه هیچ سوتی به صدا درنمیاد.
‫چون قطعاتت همین الانشم ‫دارن کاراییشون رو از دست میدن.
‫همین الان برو!
‫اون دیگ احساساتی رو که سال‌هاست ‫داری توش می‌جوشی، بریز بیرون.
‫چوطه… این… عجیب نیست؟ ‫- داداش...
‫من بهت قول میدم داداش. لطفاً.
‫برو. بریزش بیرون.
‫من همون گوشه می‌مونم.
‫میشه اینجا بشینم؟
‫گارسون، دو تا قهوه لطفاً. ‫- نه... من گارسون نیستم.
‫من همون کسی‌ام که ‫سال‌ها منتظر...
‫یه چهره زیبا بودم، و به نظر میاد
‫امروز اون انتظار داره به پایان می‌رسه.
‫متوجه نمیشم...
‫خودمم نمی‌فهمم ‫داره چه اتفاقی برام میفته...
‫حالتون چطوره؟
‫حالم خوب نیست. ‫سال‌هاست که مریضم.
‫اوه خدای من!
‫یرقان دارید؟
‫نه.
‫ولی خودتون تازه گفتید ‫که حالتون خوب نیست.
‫نبودم... ولی...
‫الان فکر کنم دارم بهتر میشم.
‫نه. داشتم می‌پرسیدم ‫شما کی هستید...
‫منظورتون این بود که شما کی هستید.
‫آره! ‫شما کی هستید؟
‫اسم من شانتیه.
‫شانتی؟
‫شما چی؟ ‫اسم شما چیه؟
‫من انگوری‌ام.
‫انگوری؟ ‫- بله.
‫چه اسم قشنگی!
‫ممنون.
‫با دیدن شما یه شعر خاصی ‫اومده تو ذهنم.
‫میشه بخونمش؟
‫شعر؟
‫احمدآباد... احمدآباد...
‫منظورتون ارشادِ؟
‫دقیقاً زدی به هدف!
‫این یارو دیگه کیه؟
‫تو مسافری و مقصدت ‫با افتخار منتظرته...
‫اما قبل از اینکه این سرما بخواد ‫مغز و استخونت رو درگیر کنه
‫دو تا پیک بزن انگوری - ‫قبل از اینکه وقتِ فحش خواهر مادر بشه!
‫عوضی...
‫تو...
‫داری خیلی رمانتیک میشی داداش.
‫موی اسب-
‫تو الان با اون موی اسب، یه توهین ‫کثیف رو لابلای حرفات جا دادی؟
‫داری با یه جارو رو کله‌ت می‌گردی، ‫چی باید بهش بگم جز موی اسب؟
‫آها، از اون لحاظ موی اسب.
‫پس بذار منم از همون لحاظ بگم... ‫موی اسب.
‫انگار سوء تفاهمی پیش اومده. ‫راستی، من شانتی شارما هستم.
‫نه شانتی شارما. ‫باید بهت بگن شانتی بی‌شرف.
‫و تو کی هستی؟ برادرش؟
‫به هیچ وجه. من همسایه‌شم. ‫همسایه مهربونش.
‫بله.
‫آها، همسایه مهربون. ‫- آره.
‫پس چرا یکم نزدیک‌تر نمیای، ‫همسایه مهربون؟
‫من هیچوقت جلو کسی سر خم نمی‌کنم.
‫اما چون بابی جی اینجاست، ‫انجامش میدم. بفرما.
‫- مامان!
‫بابی جی، اون الان منو زد؟
‫آره، اونم خیلی محکم.
‫این تازه اولش بود.
‫حتی منم آماده‌م که یه کتک مفصل بهت بزنم.
‫بیا بیرون تا ببینی.
‫جایی نرو. ‫همین الان حسابش رو می‌رسم.
‫باشه ‫- بابی جی، فقط مبارزه منو تماشا کنید.. بیا جلو!
‫باشه.
‫تو منو نمی‌شناسی رفیق!
‫- مامان!
‫حرومزاده!
‫سعی کن بفهمی مرد! ‫بابی جی داره تماشا می‌کنه. صلح، صلح، صلح.
‫صلح بی صلح. ‫تیکه‌تیکه‌ت می‌کنم!
‫هی شانتی، به اسمت عمل کن. ‫یکم صلح نشون بده!
‫این شانتی...
‫دیگه الان به حرفت گوش نمیده!
‫ولی آخه چرا؟!
‫وقت استراحت، وقت استراحت، وقت استراحت!
‫چیزی میل دارید بخورید؟
‫حتماً.
‫چی میل دارید؟
‫ویسکی، برندی، جین، ودکا؟ ‫چی می‌خورید؟
‫خون! ‫- باشه. ۳۰ میل، ۶۰ میل یا ۹۰ میل؟
‫نیم لیتر! ‫- خیلی پرتوقعی!
‫آره!
‫متأسفم. ‫واقعاً متأسفم.
‫متأسفم ولی اون ‫موی اسبه داره می‌سوزه!
‫داداش!
‫داداش...
‫چرا کله‌ت آتیش گرفته؟
‫نه. من نه. من نه.
‫اوه خدای من. باربوتی جی...
‫نه چوطه، ممکنه گلوله به انگوری بخوره! ‫- تو!
‫داداش!
‫بابی جی برای اولین بار ‫زدی به هدف! ‫- ممنون!
‫دوستت دارم. ‫- چی گفتی؟ ‫- بیا بریم!
‫بیاید بابی جی. بریم.
‫آره. بریم. ‫آره.
‫داداش!
‫- من تیر خوردم، بابی جی.
‫اون عوضی‌ها رو بگیرید!
‫باربوتی جی... سوار شید...
‫زن‌داداش هولم بده تو...
‫بربوتی جی... کلیدها!
‫خدای من!
‫خدای من! عمه جی!
‫چی شد پسرم؟
‫باو جی...
‫یه خواب بد در مورد عمه جی دیدم.
‫خدای من...
‫پروردگارا، خودت مراقب دخترمون باش...
‫هی...
‫چی شده؟ ‫- بچو داداش...
‫بردار... بردار... بردار...
‫سلام بچو داداش...
‫گوش کن...
‫عمه جیِ من کجاست؟
‫حالش خوبه؟
‫داداش جی...
‫عمه جی جاش کاملاً امنه.
‫بیشتر از جونمون داریم ازش محافظت می‌کنیم.
‫حواستون رو خوب جمع کنید.
‫اگه حتی یه مو از سر عمه‌ام کم بشه
‫چنان کچلتون می‌کنم که...
‫حتی یه تار مو هم رو سرتون نمونه.
‫وای نه...
‫آتیش‌سوزی کل جنگل رو نابود کرده.
‫فقط یه زمین بایر باقی مونده.
‫پس تو اون زمین درخت‌های جدید بکارید... بذارید دوباره گل‌ها شکوفه بدن.
‫تو این زمین بایر، گل که هیچی، حتی خار هم سبز نمیشه.
‫پیازداغش رو زیاد نکن دکتر. اگه نمی‌تونی رو سر برادرم مو بکاری...
‫رو موهای ابریشمیت روغن می‌ریزم و آتیششون می‌زنم!
‫اگه این کار باعث میشه موهاش دوباره دربیاد، بفرما، بسوزون.
‫پس چی میگی دکتر؟ هیچ امیدی نیست؟
‫برادر، امید همون خاک حاصلخیز بود، اما دیابت از بین بردتش.
‫اگه الان هر کاری بکنیم، ممکنه برادرت مستقیم بره اون دنیا...
‫چرا فقط از کلاه‌گیس استفاده نمی‌کنی؟
‫داداش به کلاه‌گیس حساسیت داره.
‫یه بار امتحان کرد...
‫بقیه رو صورتشون جوش می‌زنن، اون رو کله کچلش جوش زد.
‫مردم به جای «شانتی» بهش می‌گفتن «دست‌انداز»! ‫-
‫داداش...
‫نگران نباش...
‫تو هنوزم با اون زن‌داداش ازدواج می‌کنی...
‫حتی اگه مجبور بشم واسش کوهی از جنازه درست کنم.
‫کوچیکه... ‫- بله داداش...
‫حالا تو زندگیم فقط یه ماموریت دارم...
‫مرگ اون حرومزاده...
‫حله، داداش.
‫بربوتی جی، حالت خوبه؟
‫آخ.
‫زن‌داداش، تو رو خدا تندتر برو!
‫چیکار می‌تونم بکنم بربوتی جی؟ دارم می‌رونم، اما ببین چقدر چاله چوله هست.
‫نمی‌خوام ماشین بیفته تو یکیشون و جفتمون شروع کنیم به «هامپینگ»!
‫زن‌داداش، شما دیکشنری کلمات جایگزین داری؟
‫محض رضای خدا، «هامپینگ» نیست! «جامپینگ»ئه!
‫همون که تو میگی!
‫ویبو، کدوم گوری هستی؟!
‫آنو عزیزم، تیر خوردم!
‫چی؟
‫چطوری؟
‫عزیزم، یه مشت اراذل داشتن مزاحم زن‌داداش می‌شدن.
‫من دخالت کردم... و اونا بهم شلیک کردن.
‫و می‌دونی کجا تیر خوردم؟
‫دقیقاً تو باسنم!
‫خدای من! ویبو، تو همیشه تو عجیب‌ترین موقعیت‌ها گیر می‌افتی!
‫خب، یه چیزی بهم بگو... چرا به باسنت شلیک کردن؟
‫عزیزم، اون که بهم حق انتخاب نداد!
‫فقط جایی که خوشش اومد رو انتخاب کرد و زد!
‫باشه، باشه. فقط بهم بگو تو کدوم بیمارستانی، ویبو؟
‫عزیزم، من تو بیمارستان نیستم. در حال فرارم.
‫تو بزرگراه 47ای هستم.
‫لوکیشنم رو برات می‌فرستم.
‫لطفاً بیا دنبال من و زن‌داداش، عزیزم.
‫بیا دنبالم... ‫- خدای من!
‫باشه باشه باشه.
‫لعنت بهت ویبو...
‫پلیس!
‫الو.
‫هاپو سینگ جی...
‫آنیتا میشرا صحبت می‌کنه.
‫اوه خانم زیبا...
‫چطور یادی از ما کردی؟
‫هاپو سینگ جی، یه مشکل بزرگی پیش اومده...
‫خانم زیبا، چطوری بگم...
‫بیش از حد زیبا و بور بودن، خودش یه مشکله.
‫اون نه، هاپو جی. ویبو تیر خورده!
‫چی؟
‫کجاش تیر خورده؟
‫تو باسنش.
‫باسن یارو ترکید!
‫هاپو سینگ جی، مسئله این نیست!
‫جونش تو خطره، الان تو بزرگراه 47ایئه!
‫جدی؟
‫لطفاً سریع خودت رو برسون اونجا...
‫باشه خانم زیبا! همین الان راه می‌افتم.
‫لطفاً نگران نباش. من اونجا میام.
‫خانم زیبا خداحافظ...
‫مانوهار، کلیدها رو بده من. کلیدها رو بده احمق!
‫چی شده قربان؟
‫بنزین کمه، خیلی دور نرو!
‫مانوهار... ‫- هوم؟
‫حافظم داره باهام بازی می‌کنه...
‫با عجله کلیدها رو خواستم...
‫با دو رفتم سمت ماشین...
‫ماشین رو روشن کردم، و همون لحظه که زدم تو دنده...
‫چرا زدم تو دنده؟!
‫تو این همه عجله یادم رفت کجا داشتم می‌رفتم!
‫مطمئنی این پاره نمیشه؟
‫این یه رازه!
‫پاره نمیشه، همه‌چیز رو تیکه‌تیکه می‌کنه!
‫
‫سلام زن‌داداش...
‫تیواری جی، ویبو تیر خورده! ‫- چی؟
‫بریم، بریم، بریم، تیواری جی. ‫- بله زن‌داداش...
‫بریم. ‫- بله زن‌داداش...
‫
‫زن‌داداش...
‫ببخشید... راستش، من دستشویی رو نصفه‌کاره ول کردم اومدم.
‫میشه برم سریع کارم رو تموم کنم بیام؟
‫تیواری جی، تا تو کارِت رو تموم کنی، ممکنه ویبو جونش رو از دست بده!
‫وقت نداریم. بریم!
‫خب بچه‌ها، همینجا پیاده شید.
‫چی شد داداش؟
‫من از اینجا می‌پیچم چپ. شما از اینجا یه ماشین دیگه سوار شید.
‫ولی گفتی ما رو یه کم جلوتر پیاده می‌کنی.
‫بزنید به چاک، احمق‌ها! پیاده شید.
‫باشه بابا. داریم پیاده میشیم...
‫ولی داداش... داداش...
‫بیا، بریم آقا ویبوتی رو پیدا کنیم... بیا...
‫کجایی آقا ویبوتی...؟
‫خدای من!
‫مامانی به اضافه بابایی...
‫زن‌داداش... ‫-
‫می‌خواستم ازت بپرسم...
‫رانندگی رو کجا یاد گرفتی؟ آخه کی بهت یاد داده؟!
‫نه نه، من اصلاً یاد نگرفتم، بربوتی جی.
‫فقط «تیت‌اوریال» رانندگی رو تو موتیوب دیدم.
‫زن‌داداش، موقعیت رو ببین، وضعیت رو ببین...
‫منظورت «توتوریال»ئه زن‌داداش... ‫- همون که تو میگی!
‫وای من!
‫به من گوش کن بربوتی جی... ‫- بله؟
‫تو تیر خوردی! ‫- آره.
‫جونت ممکنه تو خطر باشه... ‫- آره!
‫پس...
‫پس من باید خودم گلوله رو در بیارم.
‫چی؟!
‫یه دقیقه صبر کن، بذار یه چیزی بهت نشون بدم.
‫همونطور که همه‌تون می‌دونید، کانال ما مخصوص اون بندگان خداي بدشانسیه که...
‫- تو جاهایی تیر می‌خورن که...
‫هیچ بیمارستانی اون دور و بر نیست.
‫آره...
‫اول، زخم گلوله رو با دقت بررسی کنید.
‫خب. پس، دقیقاً کجا تیر خوردی، بربوتی جی؟
‫اصلاً چی بگم، زن‌داداش؟
‫ببین، الان من دکترتم.
‫نیازی نیست جلوی دکترت خجالت بکشی.
‫حالا بهم بگو، کجا؟
‫زن‌داداش، فرض کنیم...
‫تصور کن داری تو یه جاده صاف راه میری.
‫یهو، دو تا تپه شنی ظاهر میشن.
‫اون تپه‌ها رو که پشت سر بذاری، می‌رسی به یه گذرگاه باریک...
‫وقتی از اون گذرگاه باریک خارج بشی...
‫- یه کاکتوس پژمرده رو می‌بینی که آویزونه...
‫- و درست پشت اون، یه گودال کوچیک...
‫دقیقاً کنار همون گودال بود که من تیر خوردم.
‫من یه کلمه از حرفایی که زدی رو هم نفهمیدم، بربوتی جی...
‫شلوارت رو دربیار. زود باش، درش بیار.
‫- درشون بیار...
‫آره.
‫تیواری جی، عجله کن! ‫- بله بله بله...
‫خدای من، عجب سواری‌ای بود!
‫تیواری جی، اونقدرها هم تند نرو!
‫ما باید برسیم به ویبو، نه بهشت!
‫نـ...نـ...نگران نباش، زن‌داداش.
‫نگران نباش. ‫- به درد نخور! به رانندگیت برس.
‫نمی‌دونم اون پدرسوخته‌ها کجا غیبشون زد.
‫رفتن تو زمین یا آسمون بلعیدشون؟
‫هر جا که قایم بشن، پیداشون می‌کنیم.
‫لکه‌های اتهام رو شلوارت رو چطوری می‌خوای پاک کنی؟
‫اون زندگیم رو نابود کرد، اونوقت تو داری شعر می‌خونی.
‫کوچیکه! نگه می‌داریم. باید دو دقیقه خودم رو سبک کنم.
‫اینجا؟ ناموساً؟
‫می‌دونم داداش...
‫برای شاشیدن نگه نداشتی.
‫نگه داشتی تا گریه کنی!
‫رویای داماد شدن داشتم...
‫- اما حالا هیچ مویی واسه شونه کردن ندارم.
‫تو سرنوشتِ اجاقِ من...
‫باید آتیش خانواده رو روشن می‌کردی!
‫اما در عوض، سرِ لعنتیم رو سوزوندی!
‫چرا؟!
‫عمل رو شروع می‌کنیم. اول، چشم‌هات رو ببند.
‫بله.
‫این یارو یه احمق تمام‌عیاره.
‫حالا نفس‌های عمیق بکش...
‫آنولوم-ویلوم انجام بده
‫زن‌داداش، اون آنولوم-ویلوم نیست. داری کاپالباتی می‌زنی!
‫حالا تو دلت به درگاه خدا دعا کن.
‫«خدایا، می‌دونم دکتر واقعی نیستم...
‫اما لطفاً کاری کن این جراحی موفقیت‌آمیز باشه.
‫و اگه نشد،
‫حداقل به این روح آرامش بده.»
‫مامانی...
‫لعنتی!
‫تو این هاگیرواگیر کی داره زنگ می‌زنه آخه؟
‫لعنت بهش... کیه؟!
‫یه چک محکم بهت می‌فهمونه کیه!
‫بله، اما... چطور شد زنگ زدی؟
‫نمی‌تونم با باهوریا تماس بگیرم. ‫باید باهاش حرف بزنم.
‫حالش خوبه، اما. ‫فقط گوشیش قاطی کرده.
‫باتریش کمه و این حرفا.
‫رسیدیم خونه ‫می‌گم بهت زنگ بزنه.
‫نگران نباش، حالش خوبه.
‫می‌خواستم سورپرایزش کنم!
‫پس همون کارو بکن، اما. ‫آخ آخ آخ!
‫باز چی شد؟
‫نفخ کردم، اما. دارم می‌ترکم. ‫بعداً بهت زنگ می‌زنم!
‫معده‌ت همیشه...
‫تیواری جی!
‫ای خدا!
‫که موهاشو ازش گرفتی...
‫حالا یه زن خوش‌یمن بفرست تو زندگیش!
‫چراغ عمرش داره با ‫قطره‌های آخر روغن می‌سوزه.
‫بعدش دیگه خاموش می‌شه.
‫اگه خاموش بشه،
‫- مجبور می‌شم مال خودمم خاموش کنم.
‫حتماً یه جایی یکی ‫برای من هست...
‫تیواری جی... مراقب باش... بپا...
‫بهابی جی...
‫وای، چه سرویس‌دهی سریعی، خدایا!
‫یه فرشته رو مستقیم ‫از آسمون انداختی پایین!
‫می‌شه کمکم کنی بیام پایین؟ ‫- حتماً.
‫یواش... آروم. ‫- خیلی ممنون. و...
‫راستی من فرشته نیستم. ‫- پس چی؟
‫خب... اسمم آنیتا میشراست.
‫خیلی خب، بیاین عمل رو شروع کنیم.
‫مشخصه که تو بیمارستان نیستید -
‫پس احتمالاً ابزار جراحی ‫مناسبی هم ندارید.
‫بله. هیچی نداریم. ‫اگه ماشینی این دور و برا هست -
‫زود صندوقشو باز کنید ‫و جعبه‌ابزارو بیارید.
‫آره، یه ماشین هست!
‫حالا یه چیز تیز ‫از تو جعبه‌ابزار دربیار.
‫مثل پیچ‌گوشتی. ‫- دقیقاً.
‫حالا اون پیچ‌گوشتی رو ‫تا ته فرو کن تو زخم...
‫و محکم بچرخونش. ‫- مامانی!
‫بهابی جی... داری منو می‌کشی!
‫بعدش چی، دکتر؟
‫ادویه چات چینتو...
‫وقتی زندگی بی‌مزه می‌شه، ‫چینتو به دادت می‌رسه!
‫چینتو اومده... ‫این چه ادویه مسخره‌ایه که می‌فروشی؟
‫بریزش رو میوه، سالاد...
‫چند ثانیه؟ سی ثانیه... ‫حتی می‌تونی رو پنیر خام هم بریزیش...
‫هوش از سرت می‌پره...
‫اوه خدای من! ‫حتی رو پنیر خام؟
‫بی‌خیال پنیر شو، ‫تمرکز کن جون منو نجات بدی!
‫ادویه چات چینتو ‫- چرا شرتو کم نمی‌کنی بری، چینتو؟!
‫آقا، یه خواهش کوچیک دارم. ‫- بفرما.
‫می‌تونید منو برسونید؟
‫همین الان این کارو کردم که! ‫- بهابی جی...
‫بهابی جی... بهابی جی...
‫حالت خوبه؟ ‫همه چی مرتبه؟
‫نیازی نیست نگران باشید، تیواری جی. ‫من خوبم.
‫و این مرد مهربون ما رو می‌رسونه.
‫و اینم همون همسایه‌ست.
‫سلام. ‫- سلام.
‫ایشونم دائم‌الخمره؟ ‫- چی؟!
‫چهوته، این کارا چیه؟ ‫این آدما کی‌ان؟
‫این داداش بزرگه‌ست. ‫داداش، یه دقیقه -
‫می‌خوان برسونیمشون. لطفاً ‫سوارشون کن. از دختره خوشم میاد.
‫نمی‌تونی خودتو کنترل کنی؟!
‫اوه، چهوته، داری شیطونی می‌کنی‌ها؟ ‫- داداش بس کن!
‫باشه. بفرمایید.
‫بشینید. ‫- بیا.
‫سوار ماشین شید. ‫ممنون.
‫احمق خنگ!
‫شانست زد که جلوی ‫چهوته آروغ نزدی...
‫وگرنه اون‌قدر گلوله تو سوراخای معده‌ت فرو می‌کرد -
‫- که برنج ازت بزنه بیرون!
‫تیواری جی، کنترل کن خودتو... ‫- سوار شو!
‫برو!
‫لطفاً سوار شید. بشینید.
‫ممنون.
‫برای بخیه زدن، یه ابزار تیز ‫از تو جعبه دربیار.
‫مثل یه میخ. ‫- این؟ ‫- درسته، همونه.
‫یه تیکه سیم پیدا کن. ‫- درسته، درسته.
‫اون سیمو به میخ گره بزن.
‫تموم شد. حالا چی؟
‫حالا مستقیم فرو کن تو زخم. ‫- باشه.
‫با کمال احترام ‫می‌تونم بپرسم،
‫هوم؟
‫دقیقاً چه اتفاقی برای برادرتون افتاده؟
‫منظورم اینه که موهاش به نظر سوخته میاد...
‫و خیلی افسرده به نظر می‌رسه.
‫یه جایی دعوامون شد...
‫خب.
‫یکی زغال گداخته ریخت رو سرش.
‫این‌طوری شد که موهاش کز خورد.
‫خب. ‫- متخصص‌های مو کلاً قطع امید کردن —
‫گفتن این زمین بایر دیگه حاصلخیز نمی‌شه.
‫که چی؟
‫یعنی ریختن مو که ‫آخر دنیا نیست، مگه نه؟
‫خیلی قشنگ حرف می‌زنید.
‫من کلاس‌های آراستگی برگزار می‌کنم.
‫داداشم یکم حساسه.
‫خب، شما هم همین‌طور، ‫وقتی پای نفخ وسط میاد.
‫تو چرا حرف می‌زنی، ها؟
‫مشکلتون با نفخ چیه؟
‫راستش، ما قبلاً ‫۱۰ تا اسب داشتیم. و یه اسطبل.
‫اما یه روز وقتی چهوته کوچیک بود، ‫غذای نخود سیاه یه اسبو خورد.
‫و بعد از اون... از تک‌تک سوراخ‌های بدنش ‫گاز می‌زد بیرون.
‫پدرم عصبانی شد. حسابی کتکش زد -
‫- و برای تمام شب تو اسطبل ‫زندانیش کرد.
‫پس تصور کنید—یه طرف اسب‌ها داشتن ‫می‌گوزیدن... و یه طرف دیگه، چهوته.
‫این گازها چنان تأثیری رو مغزش گذاشت ‫که الان...
‫- با شنیدن اسم نفخ، ‫تشنج‌های نفخی بهش دست می‌ده.
‫اوه!
‫خانم، کل داستان این بود. ‫متوجه شدید؟
‫تیواری جی، لطفاً کنترل کن...
‫تیکا... ‫- هوم؟
‫می‌ترسم عمه‌جی افتاده باشه تو چاله‌ای، چیزی...
‫پدرسگ لعنتی.
‫ای وای بدبخت شدیم، بیچاره شدیم!
آدرس رسمی کانال تلگرام بهارات مووی @Baharatmovie_official
مترجمین : سارا حسنی و علی آقا
‫- خوشم اومد! هه هه.
‫ساکسنا جی؟ شما اینجایید؟ ‫- داداش ساکسنا، شما؟
‫چطوری، تیکا، تیلو؟
‫بگید ببینم... شما اینجا چی‌کار می‌کنید؟
‫خب پسرا...
‫این موتور گازی تی‌رکسه.
‫این تی‌رکس رو خودم ساختم.
‫این استارتاپ منه.
‫دارم آزمایشی می‌رونمش.
‫یه شرکت ژاپنی بهش علاقه نشون داده.
‫ساکسنا جی، یه چیزی بهمون بگو— ‫- هوم؟
‫موتور گازی تو چه فرقی ‫با بقیه داره؟
‫مال من فرق داره چون -
‫من موتورم رو ساختم.
‫- هوم... ‫و موتور بقیه رو...
‫بقیه رو... من نساختم. ‫- اوکی. چی؟
‫ببخشید داداش ساکسنا. ‫- بله؟
‫این چه چیز خاصی داره؟
‫با پوست موز کار می‌کنه.
‫پوست موز؟! ‫- هوم... - یعنی... چی؟
‫داداش ساکسنا... راستش ما ‫باید یکم بریم جلوتر.
‫می‌شه با تی‌رکس تو بریم؟
‫بیاید، بیاید. سوار شید! ‫- ممنون ساکسنا جی...
‫
‫آقا ویبوتی... ‫کجایی تو؟!
‫- کی بود گفت؟
‫طاووس. صدای طاووس بود آقا. ‫- از طاووس خوشم میاد. یکی دیگه لطفاً!
‫داداش، همین‌جا نگه دار. ‫ما باید پیاده شیم.
‫بخواید می‌تونیم جلوتر پیاده‌تون کنیم.
‫کرانتی، ما باید بپیچیم چپ. ‫دیرمون شده.
‫مأموریت برادرت رو فراموش نکن.
‫واقعاً مشکلی نیست. اینجا همون ‫ایستگاه ماست. خیلی ممنون!
‫بزن بریم. ‫- راستش، می‌خواستم بپرسم...
‫بیا بریم! بعداً همو می‌بینیم، ‫حسابی همو می‌بینیم. لطفاً بیا، بهابی جی!
‫گوش کن... حداقل شماره‌مو بگیر.
‫هیچ‌وقت نمی‌دونی—شاید یه وقت ‫بهمون نیاز پیدا کردید.
‫قطعاً! لطفاً شمارتون رو بدید.
‫شماره؟ ‫- یادداشت کن!
‫بله.
‫بریم. ‫خیلی ممنون. ‫ممنون، داداش.
‫و تو—قوی باش، باشه؟ ‫- بله، خانم. حتماً.
‫عجله کن بهابی جی...
‫تا کی می‌خوای ‫بهش زل بزنی؟
‫
‫چرا خانم موطلایی الان زنگ می‌زنه؟
‫سلام خانم موطلایی...
‫هپو سینگ جی، به ‫کجا رسیدی؟
‫
‫ای وای دادا، یادم اومد!
‫خانم موطلایی تو دردسره!
‫خانم موطلایی دارم راه می‌افتم، ‫یعنی، همین الان راه افتادم.
‫بیشتر از نصف راهو اومدم. ‫شما قطع کن—دارم می‌رسم.
‫خدایا! مردم!
‫ساکسنا جی، این میانبرت ما رو ‫وسط جنگل گیر انداخت!
‫پسرا، سوخت زیستی - در واقع، ‫سوختمون - تموم شد.
‫حالا این تی‌رکس بدون پوست موز ‫یک سانت هم تکون نمی‌خوره.
‫ما از کجای این جنگل خراب‌شده ‫پوست موز پیدا کنیم؟
‫بفرمایید... بفرمایید...
‫چی؟
‫هه. یه خانم خوشگل وسط جنگل ‫داره تعارف می‌کنه!
‫این دختره چی می‌گه؟
‫یکم موز بخرید... ‫موز...
‫خواهر... خواهر... ‫- تو ذهن مریضی داری!
‫موز پیدا کردیم! گرفتیمشون! ‫- داره موز می‌فروشه.
‫- داشت درباره موز فروختن حرف می‌زد. ‫موز پیدا کردیم!
‫حالا کار می‌کنه.
‫دارید چی‌کار می‌کنید؟!
‫هی! ‫- خدا با ماست.
‫شما، خانم، یه شاهزاده سوار بر اسب سفیدید. ‫ببخشید، یه پرنسس با زره.
‫ما واقعاً به موز نیاز داشتیم.
‫این سبد موزو می‌بینی؟
‫آره.
‫ما نمی‌خوایم موزارو بخریم.
‫ما می‌خوایم پوست موزارو بخریم.
‫اما آقا، اگه فقط پوستاشو ببرید، ‫من با موزا چی‌کار کنم؟
‫موزها رو تو بردار.
‫خوشم اومد!
‫شروع کن به پوست کندن! پوست بکن!
‫وایسا!
‫ای وای... بچو بھیا! بچو بھیا داره زنگ می‌زنه! ‫- تو هم شروع کن به پوست کندن.
‫سلام، بچو بھیا.
‫هی، تماس تصویری بگیر.
‫از طرف من وصل نمیشه.
‫بچو بھیا...
‫بوا جی کاملاً حالش خوبه.
‫همینجا کنارمون وایساده، ‫آروم و خوشحال.
‫چرت و پرت نگو.
‫تماس تصویری بگیر. ‫تا وقتی که... خیالم راحت نمیشه.
‫با چشمای خودم نبینمش.
‫نمی‌تونیم بهت نشونش بدیم. ‫- چرا که نه؟
‫چون... الان داره حموم می‌کنه.
‫آخه چطور می‌تونی حموم کردن ‫بوا جی خودت رو تماشا کنی؟
‫چه مزخرفاتی داری میگی! ‫الو؟ بچو بھیا؟ شبکه مشکل داره.
‫الو الو الو... گمشو بابا!
‫لعنتی...
‫قطعاً یه کاسه‌ای زیر نیم‌کاسه‌ست...
‫آآآآآآه...
‫چی شد، بھربھوتی جی؟ ‫من که گلوله رو درآوردم.
‫پس چرا اینقدر ناله می‌کنی؟
‫بھابی جی...
‫بھابی جی، گلوله خوردن به اندازه ‫جراحی شما درد نداشت!
‫طوری که بریدینش... ‫به خدا قسم پاره‌ش کردین!
‫وای خدا!
‫چی میگین، بھربھوتی جی؟
‫من با اون همه زحمت گلوله رو درآوردم
‫اونوقت شما منو مقصر می‌دونین؟
‫شما عجب...
‫چی گفتی؟ ‫نشنیدم. دوباره بگو؟
‫شما عجب...
‫آآه... یه بار دیگه، بھابی جی؟ ‫شما عجب...
‫وای خدا...
‫ویبو... ‫انگوری...
‫ویبو...
‫همیشه بدموقع پیداش میشه، ‫همیشه.
‫ویبو... ‫لدو که بھیا... ‫انگوری...
‫ویبو... ‫پاگلی...
‫ویبو... ‫یواش، یواش. تیر خوردم.
‫باشه باشه. حالت خوبه؟
‫یجورایی...
‫پاگلی...
‫چرا با این دیوونه ‫درگیر شدی؟
‫ببخشید تیواری جی...
‫این دیوونه جونش رو به خطر انداخت ‫تا بھابی جی رو نجات بده.
‫من به خاطرش تیر خوردم!
‫حرفای گنده مال کساییه که تیر رو ‫تو سینه‌شون می‌خورن، نه تو باسن‌شون!
‫خفه شو تیواری جی!
‫ویبو، بریم. در اسرع وقت یه دکتر ‫پیدا می‌کنیم تا گلوله رو دربیاره.
‫نه عزیزم، نه. بھابی جی خودش شخصاً ‫با دستای خودش درش آورد.
‫آره، من درآوردم.
‫ببخشید، بھابی جی، ‫یه لحظه بیاین اینجا.
‫بیاین بیاین. ‫- داری چیکار می‌کنی؟
‫- هی ‫چه غلطی می‌کنی؟
‫آروم باش. ‫- آآآآآآه
‫ویبو، بیا بریم خونه. همین الان بریم.
‫نه عزیزم، نه. امکان نداره. اینجا منطقه ‫خلافکاراست. ممکنه هنوز همین دور و برا باشن.
‫بله آنیتا جی، بھربھوتی جی راست میگه. ‫الان خیلی ویسکیه که بریم بیرون.
‫الان وقت ویسکیه ولی ‫پاگلی، ریسکیه، نه ویسکی!
‫دقیقاً درست گفتی!
‫
‫الو، موضوع چیه؟
‫گوشی رو بده به آنیتا جی.
‫تیواری جی، بدش به من.
‫الو، من آنیتا میشرا هستم.
‫کجایی؟
‫فعلاً خیلی دورم... ولی کاش بودم...
‫به کمکت نیاز داریم.
‫اون خرابه‌های قدیمی نزدیک همونجایی که ما رو پیاده کردی...
‫...لطفاً فوراً بیا اونجا.
‫چی شده، آنیتا جی؟ ‫همه‌چی مرتبه؟
‫تو دردسر بزرگی افتادیم.
‫چندتا اراذل و اوباش افتادن دنبالمون. ‫لطفاً زود بیا.
‫بھیا...
‫اون کی بود آنیتا جی؟ ‫- یه فرشته.
‫فرشته؟
‫بهم بگو، بھربھوتی جی... ‫- دیگه چی شده؟
‫مردونه...
‫جلو انگوری کل شلوارت رو ‫درآوردی یا فقط نصفش رو؟
‫تیواری جی، فقط نصفش رو درآوردم. ‫بھابی جی زانوهام رو ندید.
‫حالا می‌تونم یکم آرامش داشته باشم؟ ‫- کی جلوتو گرفته؟
‫هر جا، هر زمان، پاها باز ‫و فواره روشنه.
‫تیواری جی...
‫بھابی جی... ‫- اون اوباش اینجان.
‫وای خدا. ‫- وای خدا.
‫تیواری جی، تلفن!
‫
‫جواب بده.
‫بله آنیتا جی؟ ‫- کجایین؟
‫اوباش تا اینجا دنبالمون اومدن.
‫اونا نمی‌دونن با کی ‫درافتادن.
‫فقط آروم باشین، آنیتا جی. ‫بھیا...
‫- هیس...
‫یه چیزی گیر کرده... ‫- کجا؟
‫اون پایین... خیلی پایین...
‫داره قلقلک میده...
‫پیداش کردم.
‫وای خدا! ‫- سیگار!
‫بھابی جی، واقعاً نیاز به واکنش بود؟
‫لدو که بھیا سیگار کشید!
‫فرار کنین!
‫چی شد؟
‫وای خدا!
‫چی شد؟
‫دقیقاً همونجایی که گلوله خورده بود... ‫الان یه میخ توش گیر کرده.
‫وای خدا!
‫طوری نیست. طوری نیست.
‫
‫انگوری کجاست؟ ‫هی، تو کی هستی؟
‫تو کی هستی؟ ‫و چه نسبتی با انگوری جی داری؟
‫من مادرشم! ‫تو کی هستی؟
‫اوه، ساسو ما! ‫سلام عرض شد!
‫چرا به من میگی ساسو ما؟! ‫تو کی هستی؟
‫
‫ویبو! خودشه! اون همون فرشته‌ست! ‫بیاین، بیاین، همگی بیاین! ‫- بیا لدو که بھیا.
‫کرانتی جی... کرانتی جی...
‫خدای من!
‫ای وای، لدو که بھیا! ‫این همونیه که ما رو اتراکت کرد!
‫بھابی جی، اتراکت؟ ‫منظورتون اینه که اتک کرد، درسته؟
‫دقیقاً درست گفتی!
‫
‫وای خدا!
‫اینم یکی برای شما:
‫با خاکسترهای سوزان،
‫تو خواسته‌هام رو شعله‌ور کردی...
‫اونقدر بدنت رو سوراخ‌سوراخ می‌کنم،
‫که یه تراکتور بتونه راحت از توش رد بشه!
‫واو! ‫چقدر وزن تو پاتی شماست!
‫بھابی جی، پاتی نه، منظورتون پوئتری بود!
‫دقیقاً درست گفتی! ‫شعر شما واقعاً وزن زیادی داره!
‫این تفنگ هم همینطور.
‫حالا، آخرین نفس‌هات رو بکش.
‫متأسفم. متأسفم!
‫
‫- چوته چوته....
‫مجبورش کنین کفش بو کنه! ‫- بابا رفته بالا چوته...
‫با کفش بزنینش! ‫من رانندگی می‌کنم.
‫وای خدا تیواری جی... ‫وای خدا لدو که بھیا...
‫وای خدا ... ‫تیواری جی بیا بیرون!
‫
‫پیف... ‫- تیواری جی...
‫کل ماشین رو تبدیل کردی ‫به اتاق گاز!
‫واقعاً، لدو که بھیا! ‫- تیواری جی...
‫یه کاری کن— ‫برو پشت اون بوته‌ها ‫و اول خودتو خالی کن.
‫فقط اون موقع به راهمون ادامه می‌دیم.
‫حرف دلم رو زدین، بھابی جی.
‫چون خیلی وقته داریم بوش می‌کنیم!
‫بوی توئه، بی‌همه‌چیز!
‫- مراقب باش لدو که بھیا...
‫ویبو، تو هم باید بذاری ‫زخمات یکم هوا بخورن.
‫"هوا"ی تیواری جی دقیقاً ‫به سمت زخم‌های من بود!
‫
‫بھابی جی...
‫تیواری جی... ‫بھابی جی...
‫تیواری جی... ‫لدو که بھیا...
‫چه هپی‌اندی لدو که بھیا...
‫اون پایان خوشی نخواهد داشت. ‫منظورتون "هپند" بود.
‫دقیقاً درست گفتی! ‫چی هپند؟
‫چی بگم بھابی جی...
‫همون لحظه‌ای که نشستم ‫تا کارم رو بکنم،
‫احساس کردم یکی -
‫- دوتا سوزن فرو کرد تو باسنم. ‫- چی؟
‫بعد دیدم یه مار از زیرم ‫خزید بیرون...
‫و لغزید تو بوته‌های اون‌طرف!
‫وای خدا!
‫دارم می‌میرم... ‫- نه نه...
‫اگه بلایی سر لدو که بھیا بیاد، ‫منم جونم رو می‌گیرم!
‫ویبو، می‌دونی چطور ‫زهر رو بمکی؟
‫نه.
‫پس من زهر رو از ‫لدو که بھیا می‌مکم...
‫نه بھابی جی، اون که انبه‌ی آبدار نیست!
‫پس بذارم لدو که بھیا بمیره؟
‫من می‌خوام زهر رو بمکم بیرون!
‫نه بھابی جی!
‫شما زهرش رو نمی‌مکین!
‫اگه قرار باشه کسی زهر رو بمکه - ‫اون منم!
‫ویبو، مراقب باش حتی یه قطره ‫از زهر رو قورت ندی!
‫بی‌خیال. ‫- عجله کن. دارم می‌میرم!
‫- عجله کن.
‫
‫ویبو...
‫
‫باسنت رو بده بالا.
‫داره قلقلک میده.
‫این اولین باریه که زبون کسی ‫به اون نقطه می‌خوره! ‫- وای خدا!
‫چرت و پرت نگو و بدش بالا!
‫چقدر دیگه؟
‫هر چقدر می‌تونی.
‫بیا! ‫همین‌قدر کافیه.
‫وای خدا!
‫حالت خوبه؟ ‫- آره.
‫بھابی جی...
‫من همه زهر رو مکیدم بیرون.
‫خانم...
‫گوش کن...
‫چی شده؟
‫مار خونگیم رو گم کردم.
‫شماها این ورا ندیدینش؟ ‫- اوه آره...
‫یه مار منو نیش زد و ‫خزید تو اون بوته‌ها!
‫نگران نیشش نباش! ‫اصلاً زهر نداره!
‫ناگندرا! کجایی پسرم؟ ‫ناگندرا!
‫
‫خانمِ سفید... خانمِ سفید... خانمِ س...
‫هی وایسا! داداش!
‫گوش کن... زود، سریع درستش کن! ‫- چشم.
‫چرا این بازرسه ما رو نگه داشت؟ ‫- کی می‌دونه؟
‫خانمِ سفید... خانمِ سفید... ‫خانمِ سفید...
‫موضوع چیه، بازرس جی؟ ‫چرا داری ذکر "خانمِ سفید" می‌گی؟
‫راستش گوش کنین، شما این ورا یه ‫خانم خیلی سفیدپوست ندیدین؟
‫اونقدر سفید که اگه بره تو یه اتاق تاریک، ‫به جون خودم اصلاً نیازی به روشن کردن برق نیست!
‫همین‌قدر سفیده.
‫و همراهش، یه مردکِ عوضیه...
‫مثل زالو بهش چسبیده.
‫اگه یه بار ببینیش، دیگه ‫دلت نمی‌خواد ریختشو ببینی.
‫بازرس، ما کسی رو ندیدیم.
‫سلام. ‫- سلام... وایسا... ‫سلام و علیک رو بی‌خیال، به من گوش کن...
‫اگه ایست بازرسی‌ای همین دور و وراست، ‫لطفاً منو اونجا پیاده کنین.
‫بازرس جی، ما عجله داریم. ‫لطفاً بذارین بریم.
‫این‌همه عجله؟ قضیه چیه؟
‫بله؟
‫دارین میرین یه جنازه رو خاک کنین...
‫- یا یکی رو خاک کردین، داداشا؟
‫
‫فقط داشتم شوخی می‌کردم.
‫گوش کن، ماشین رو روشن کن. ‫منو نزدیک ایست بازرسی پیاده کن.
‫بیاین زود بریم. ‫ماشین رو روشن کن.
‫خیلی پرروعه.
‫آقا...
‫بله؟ ‫- ماشینتون حاضره.
‫ماشین من؟ این ماشین منه؟ - بله. ‫خیلی حرومزاده‌ست.
‫داداش...
‫ممنون. بازم می‌بینمت.
‫بزن بریم، داداش.
‫انگوری جی، ماشین رو نگه دار...
‫جناب بازرس! ‫ما... ما به کمکتون نیاز داریم!
‫آقا، یه مشت اراذل افتادن دنبالمون، ‫خیلی هم خطرناکن!
‫اون دو تا برادرن.
‫شانتی و کرانتی! ‫- بله.
‫نگران نباشین.
‫درخواست نیروی کمکی می‌کنم.
‫همه‌تون رو صحیح و سالم می‌رسونیم خونه.
‫ممنون جناب «چپتر». ‫- چی داری میگی؟
‫بازرسه، نه چپتر! ‫می‌خوای ما رو به کشتن بدی؟
‫- درست گفتی!
‫براشون یه چایی چیزی بیارین!
‫ممنون.
‫نگران نباش، ویبو.
‫دیگه جامون امنه. ‫- می‌دونم.
‫تو حواست ‫به راه‌بندون باشه.
‫انگار نیروی کمکی رسید، ‫مگه نه جناب بازرس؟
‫یا خدا. ‫آره، نیروی کمکی.
‫یا خدا!
‫سلام داداش. ‫زنده باشی. خوبی؟
‫خوبی؟ ‫- سلام کرانتی داداش.
‫پلیسه با اینا دستش تو یه کاسه‌ست!
‫همینجان.
‫
‫یالا...
‫بشین...
‫
‫داداش، این چه طرز رفتاریه؟
‫چرا ما رو این‌جوری آوردین اینجا؟
‫بهمون بگو... بگو... بگو!
‫همم...
‫شنیدم تیکا و ‫تیلو دوستاتون هستن؟
‫ببینین، اگه اونا ازتون ‫پول گرفتن و در رفتن،
‫من پولتون رو پس می‌دم.
‫چون... من کلی پول دارم، باشه؟
‫ولی بذارین من برم.
‫ببین، ما واقعاً نمی‌دونیم ‫اونا کجان.
‫واقعاً؟
‫پس باید شما رو با گلابیا آشنا کنم.
‫گلابیا...؟
‫داداش، این گلابیا کجاست؟ ‫صداش کن.
‫گلابیا...
‫آتیش!
‫حالا بهم بگین، رفقا...
‫ولی وقتی ما هیچی نمی‌دونیم،
‫چطوری چیزی یادمون بیاد؟
‫پس، یادتون نمیاد.
‫خیلی خب. پسرا، اون ‫عطر مست‌کننده رو بهشون بزنین.
‫ولی ما که خانمی این دور و بر نمی‌بینیم،
‫- که لیاقت همچین عطر وسوسه‌کننده‌ای رو داشته باشه!
‫این عطر مست‌کننده ‫برای یه زن نیست،
‫ما اینو به گاو و گاومیش‌هامون می‌زنیم.
‫وقتی اینو بهشون اسپری می‌کنیم،
‫زوراوار داداش،
‫- با این بو تحریک میشه. ‫و بعدش...
‫راستی، این زوراوار کیه؟
‫زوراوار گاو نرِ طویله‌مونه.
‫
‫حالا باهاشون ‫چیکار کنیم، داداش؟
‫خونه ماماجی همین نزدیکیاست.
‫اول ببریمشون اونجا، ‫بعد بقیه‌ش رو یه کاریش می‌کنیم.
‫بر اساس تعداد ‫پوست‌میوه‌هایی که مردم میندازن،
‫می‌تونیم حساب کنیم چند تا ‫پمپ بنزین می‌تونیم تاسیس کنیم.
‫بواجی! بواجی! بواجی!
‫ساکسنا جی! موتور رو نگه دار!
‫بواجیِ ما رفت!
‫داداش این پیچش تنده. ‫نمیشه دور زد!
‫اینجا دارن کار می‌کنن. ‫اینم یه دورِ آزمایشیه!
‫موتور رو بچرخون! ‫خوشم میاد!
‫ماساب! ماساب!
‫ماساب!
‫خوابی؟
‫هی. ‫- ماساب...
‫شانتی-کرانتی...
‫بعدِ این‌همه وقت! ‫- آره...
‫سلام! ‫چی؟!
‫موهاتون چی شده؟
‫انگار موش جویدتشون!
‫ماساب...
‫آره ماساب. ‫موش‌هایی که این کارو کردن اینان.
‫پدر سگای...
‫چطور جرأت کردن؟!
‫اصلاً می‌دونین اینا کین؟
‫مادرج... ‫مامان... ‫ماساب!
‫ماساب... چیکار می‌کنی... ‫شما مثلاً معلمی!
‫منو ببخش...
‫یه لحظه کنترلم رو از دست دادم.
‫صورتشون رو بهم نشون بده!
‫
‫باشه!
‫یا خدا!
‫ماماجی!
‫انگوری!
‫ماماجی! ‫- دخترم!
‫قضیه چیه؟ ‫- هیچ ایده‌ای ندارم!
‫به سلامتی...
‫شانتی...
‫می‌دونی انگوری ‫خواهرزاده منه، نه؟
‫بچه‌ها اشتباه می‌کنن...
‫- پس چرا؟
‫ما همین الانشم اونا (خانما) رو بخشیدیم.
‫ما که مجازاتشون نمی‌کنیم، ماساب.
‫نه! بهش بگو چوته.
‫داداش با خواهرزاده‌تون ازدواج می‌کنه، ‫و من با همسایه‌ش ازدواج می‌کنم.
‫ولی... هر دوشون همین الانشم شوهر دارن!
‫و فردا بیوه میشن، ماساب.
‫چی؟ ‫- شوهراشونو می‌کشیم.
‫آروم باش.
‫و ازدواج با یه زن بیوه ‫کارِ خداپسندانه‌ایه، ماساب.
‫مادر... ‫- ماساب...
‫شما استاد جی هستی...
‫ببخشید. ‫دوباره کنترلم رو از دست دادم.
‫ولی پسرم... ‫- اما و اگر نداریم، استاد جی.
‫تدارکاتِ یه ‫عروسی مجلل رو ببینین.
‫دعامون کنین. ‫دختراتون رو بدین به ما.
‫اگه این کارو نکنین... ‫شما رو می‌فرستیم پیش خدا.
‫زنده باشین. ‫خدا حفظتون کنه. با آرزوی بهترین‌ها.
‫باید اون ‫دخترِ موزی رو با خودمون می‌آوردیم.
‫تیلو...
‫وایسا...
‫دوباره همون بوی گندِ آشنا میاد.
‫نکنه...؟ ‫این بوی بازرس نیست؟
‫
‫خودشه!
‫بازرس...
‫درود بر بازرس!
‫پسرا! ‫سلام بازرس!
‫شما با این احمق اینجا چیکار می‌کنین؟
‫اینو ولش کن، شما اینجا چیکار می‌کنین؟
‫خب... یهو و بی‌خبر، ‫یه خانم سفیدپوست بهم زنگ زد.
‫همم؟ ‫- به نظر می‌رسید تو دردسر افتاده.
‫دارم سعی می‌کنم پیداش کنم.
‫رفتم به همون آدرسی که بهم داد، ‫ولی هیچکس اونجا نبود...
‫معلومه که نبود... ‫- چی؟
‫ما دیدیم از این طرف رفت. ‫- از این طرف رفت؟!
‫آره. از این طرف! ‫- پس یالا، زود باشین! سوار شین!
‫یالا زود باشین! ‫پسرا...
‫پس تی‌رکس من چی؟
‫تی‌رکست؟ این موتور تا میشه؟ ‫- آره میشه.
‫پس تاش کن و بکن تو...
‫بی‌خیال، دیوونه! سوار شو! ‫داره دیرمون میشه.
‫باید ویبوتی سِت رو پیدا کنیم. ‫همه سوار شدن؟
‫بزن بریم. ‫همین الانشم بدجور تو دردسریم.
‫تی‌رکس رو بکنم تو...
‫خوشم میاد!
‫شانتی... شانتی جی، ببین، ‫دیگه اتفاقیه که افتاده.
‫من از چیزی که پیش اومده پشیمونم. ‫واقعاً خیلی متاسفم.
‫ما طاقت نداریم دردِ کسی رو ببینیم. ‫برای همین امروز...
‫می‌خوام جفتتون رو ‫از این رنج و عذاب راحت کنم.
‫ممنون.
‫ولی من اصلاً رنج نمی‌کشم!
‫رنج نمی‌کشی؟! ای عوضی! ‫درد نداری؟
‫پدر سگ! ‫درد رو ببین!
‫کله کچل منو تبدیل به ‫باربیکیو کردی و با زغال بازی کردی!
‫بعد میگی درد نداری؟!
‫نه نه! ما درد داریم، خیلی هم درد داریم! ‫جفتمون.
‫تورو خدا، ما رو نکشین!
‫کی حرف از کشتنتون زد؟
‫من نمی‌کشمتون.
‫دیدی؟ بهت گفتم، اون ما رو نمی‌کشه!
‫آدم خوبیه.
‫یه بازی بین شما دوتا راه می‌ندازیم.
‫رولت روسی.
‫رولت روسی؟
‫امم... یعنی چی؟ ‫قانون روسی؟
‫ای خر! معنیش اینه که،
‫این هفت‌تیر شیش تا جای گلوله داره.
‫من فقط یه دونه گلوله توش گذاشتم.
‫شما دوتا به نوبت ‫به هم شلیک می‌کنین.
‫یه جاش مرگه، بقیه‌اش...
‫زندگی...
‫آنیتا جی، شروع کن!
‫داره میاد.
‫
‫آنیتا جی، خواهش می‌کنم گریه نکن.
‫وگرنه مردم میگن آنیتا ‫قبل از «مارینیت» داشت گریه می‌کرد.
‫انگوری جی، مریج (ازدواج) ـه، مارینیت (طعم‌دار کردن) نیست.
‫درست گفتی.
‫چی شده؟ ‫چرا داری گریه می‌کنی؟
‫
‫چیکار دیگه می‌تونیم بکنیم؟
‫شما می‌خواین شوهرهامون رو ‫قبل از عروسیمون بکشین.
‫چه عجله‌ایه برای کشتنشون، ها؟
‫چی؟
‫منظورم اینه که...
‫- نمی‌تونین بعد از عروسی ‫شوهرامون رو «دریل» (سوراخ) کنین؟
‫انگوری جی، دریل نه... ‫می‌خوان کیل (بکشن) کنن.
‫درست گفتی!
‫صاف نگه‌دار...
‫بگیر سمت جمجمه‌اش.
‫شلیک کن!
‫ببین...
‫ببین... اون شوهر بهابی جیه.
‫چطور می‌تونم بهش شلیک کنم؟ ‫- شلیک کن!
‫بهاربوتی جی...
‫بهابی جی...
‫اینجا چیکار می‌کنی؟ ‫- باربهوتی جی...
‫لادو که بهیا... از دست رفت.
‫مگه اصلاً روشن بود؟ ‫- ها؟ چی گفتی؟
‫ادامه بده.
‫من دیگه نمی‌تونم این زندگی بی‌رنگ و رو رو تحمل کنم.
‫این سیندوره. ‫به موهام بزن.
‫باشه.
‫حتماً.
‫بهابی جی... من انجامش میدم.
‫انجامش بده، عزیزم. ‫- عزیزم؟!
‫خیلی خب...
‫بهاربهوتی جی... بیا اینجا! ‫- چی؟
‫داری چیکار می‌کنی؟
‫مامان!
‫شلیک کن! ‫- حتماً.
‫متاسفم تیواری جی...
‫
‫زنده موند!
‫حالا نوبت توئه.
‫هفت‌تیر رو بده بهش.
‫شلیک کن.
‫تیواری جی، تو چشم نه، خواهش می‌کنم.
‫جنازه زشت میشه. ‫شقیقه‌ام رو هدف بگیر یا یه جای بهتر.
‫تیواری جی...
‫بهابی جی، شمایین؟ ‫- تیواری جی...
‫ویبهو این آب‌نبات چوبی رو خیلی دوست داشت.
‫اما اون دیگه زنده نیست.
‫می‌خوریش؟
‫مزه کردن یه آب‌نبات از دستای شما...
‫موجی از لذت رو تو ‫تک‌تک سلول‌های بدنم می‌فرسته!
‫بده بیاد!
‫بله تیواری جی...
‫داره انگشتت رو می‌مکه؟
‫- چرا؟
‫نمی‌دونم. اهل مکیدنه.
‫تیواری جی، داری انگشتش رو می‌مکی!
‫بیا اینجا!
‫ایییی!
‫شلیک کن!
‫یالا، شلیک کن!
‫
‫مامان!
‫کرانتی!
‫هی... ممنون... ‫- مرسی.
‫داداش، حالا چطوری بواجیو پیدا کنیم؟
‫من می‌تونستم سریع‌تر از این راه برم!
‫احمق لعنتی! ‫یه سگ نیمه‌جون لعنتی هم ‫می‌تونه تندتر از این راه بره!
‫لعنت به تو و موتورت!
‫دوتا لاستیکاشو بکن و ‫برو بمیر، ای ابله!
‫به سلامتی. ‫- به سلامتی.
‫بهیا، امشب رقصنده خبر کردم.
‫مخصوص شما. ‫- اوه نه!
‫زن‌داداشِ آینده‌ت طبقه بالاست. ‫نه نه نه...
‫بهیا، حداقل یه نگاه بنداز!
‫
‫اوه خدای من!
‫انگوری... ‫- هوم؟
‫چرا لب‌هات اینقدر سفت و سنگیه؟
‫چون من مَردم. ‫- مَرد!
‫هی... چی... تو...
‫تو دیگه چی...؟
‫بهیا... ‫- باعث شدی یه مرد منو ببوسه!
‫برو پی کارت! ‫- گمشو.
‫تیواری جی... باسنم تیر خورده. ‫نمی‌تونم تکونش بدم.
‫حداقل تو درست انجامش بده.
‫چطوری می‌تونم؟ ‫همین الانشم شکمم باد کرده.
‫اگه آروغ بزنم، با قیچی سوراخم می‌کنه!
‫تو چه هچلی افتادیم، تیواری جی.
‫همه‌اش تقصیر توئه!
‫واقعاً لازم بود اون زغال‌ها رو پرت کنی؟
‫من پرت نکردم! ‫خودش پرید.
‫آخه چطوری همچین چیزی میشه؟! ‫منو کشوندی تو جهنم.
‫حرکت کنین! بجنبین! ‫از اینجا برین بیرون!
‫اون بهم گفت!
‫بهیا، بی‌خیال! ‫تو برو بیرون!
‫به این میگن این به اون در، چوتی!
‫ماما جی...
‫ببین...
‫چطوری دارن مجبور می‌کنن
‫لادو که بهیا و باربهوتی جی رو که برقصن!
‫و صبح هم، ‫می‌خوان بکشنشون!
‫نمی‌دونم چیکار کنم!
‫ماما جی، اگه اتفاقی ‫برای لادوس بهیا بیفته،
‫قسم می‌خورم همین‌جا به زندگیم پایان میدم!
‫نه عزیزم!
‫این حرفو نزن.
‫درموندگیت رو درک می‌کنم.
‫اما اون مادر.... ‫- اوه خدایا!
‫ببخشید عزیزم.
‫کنترلم رو از دست دادم.
‫راستش، نمی‌تونم ‫مستقیماً کمکتون کنم.
‫اما یه راهی هست.
‫اگه از اون راه برین، ‫شاید بشه یه کاری کرد.
‫ماما جی، فقط راهش رو بهمون بگو. ‫هر کاری لازم باشه می‌کنیم!
‫از اینجا برین و به سمت جنوب حرکت کنین.
‫یه کم اون‌ورتر ‫معبد اجدادی ماست.
‫یه بت باستانی اونجاست.
‫زیر اون بت یه تونل مخفیه.
‫می‌تونین از طریق اون فرار کنین.
‫اینجا چه خبره؟
‫شانتی بتا... ‫بله؟
‫من با هر دو تا دخترا صحبت کردم.
‫واقعاً؟
‫یه راه‌حل پیدا کردم.
‫حتی اگه این دوتا رو الان بکشین... ‫- آره...
‫- اونا بازم زنِ شوهردار محسوب میشن.
‫چی؟ ‫- نه.
‫پس یه نقشه بهتر دارم...
‫یه معبد باستانی همین نزدیکیه.
‫مال زمان اجدادمونه.
‫ما این چهارتا رو می‌بریم اونجا.
‫هوم.
‫اونجا یه مراسمی برگزار می‌کنیم تا ‫تمام پیوندهای زناشویی‌شون رو قطع کنیم.
‫وقتی این کار انجام بشه، ‫از دست شوهراشون خلاص میشن.
‫و بعد شما دوتا می‌تونین باهاشون ازدواج کنین. ‫منم دیگه عذاب وجدان ندارم!
‫واو! واقعاً ممکنه؟
‫البته که ممکنه! ‫- نه!
‫نه! من زنم رو ول نمی‌کنم!
‫اون عشق زندگی منه! ‫نمی‌ذارم بره!
‫مادر... ‫- مادر یا پدر...
‫من طلاقش نمیدم!
‫ویبهو... سعی کن درک کنی. ویبهو...
‫اشکالی نداره. ‫- و پاگلی، منم ترکت نمی‌کنم. تحت هیچ شرایطی!
‫لادو که بهیا، سعی کن بفهمی...
‫چی رو بفهمم؟! ‫گفتم که طلاقت نمیدم.
‫تموم شد؟! ‫نمایش همه‌تون تموم شد؟
‫کتکشون بزنین!
‫کرانتی...
‫فردا، می‌رین به معبد—
‫همه مراسم‌ها رو تموم می‌کنی ‫و به این ازدواج پایان می‌دی.
‫چشم بهیا. ‫- حتماً.
‫عالیه!
‫
‫کرانتی جی، صبر کنین.
‫همون‌جا وایسین. ‫نمی‌تونین جلوتر برین.
‫چرا؟ ‫- مسئله اینه که سنت معبد میگه که
‫- فقط کسایی که «فارتنر» ‫دارن می‌تونن از این نقطه بالاتر برن.
‫«فارتنر» شما باهاتونه، درسته؟
‫چی گفتی؟ ‫- منظورش «پارتنره» رفیق.
‫درست گفتی!
‫کرانتی جی، فعلاً ایشون پارتنر منه.
‫شما هنوز نیستین، پس لطفاً ‫جلوتر نیاین.
‫من با تو نمیام اون بالا! ‫- ویبهو، بی‌خیال!
‫من بالا نمیام. ‫رو من حساب نکنین.
‫لادو که بهیا... ‫ ‫- نُچ. رو من حساب نکنین.
‫منم نمیام. ‫- هی!
‫اگه اینجا نه، پس اون بالا!
‫چرا اینقدر لجبازی می‌کنی؟ ‫بیا بریم دیگه!
‫یالا. بیاین بریم. ‫- بیاین بریم خانوما.
‫
‫کی بود؟ ‫- طاووس بود. صدای طاووس بود.
‫درست گفتی.
‫ویبهو، عجله کن!
‫چشم عزیزم. دارم میام.
‫یالا.
‫بیا بیا.
‫ویبهو، تیواری جی، شما دو تا ‫چطوری اینقدر خنگین؟
‫مـ-مـ-منظورتون چیه، بهابی جی؟
‫من هی داشتم بهتون چشمک می‌زدم، بارها و بارها! ‫و شما اصلاً سیگنال رو نگرفتین!
‫چی دارین میگین، بهابی جی؟
‫این منظره... این سیگنال... ‫من چطوری از دستش دادم؟
‫اما چرا داشتی بهش چشمک می‌زدی؟
‫برای اینکه واسه اومدن به معبد نه نیاری!
‫راستش - ماما جی بهمون گفت...
‫از زیر این معبد،
‫یه زیرشلواری مخفی رد میشه.
‫بابی جی، اون زیرشلواری و زیرپوش می‌فروشه.
‫منظورت یه تونل «زیرزمینی» بود!
‫دقیقاً زدی به هدف!
‫تیواری جی، اینو هولش بده.
‫هولش بده! ‫- بریم. یالا.
‫
‫قراره نجات پیدا کنیم!
‫بایا؟
‫یه کم دیر نشده؟
‫اوه خدای من، چقدر اینجا خاکی و گرمه!
‫مراقب باش. ‫مراقب باش بابی جی.
‫مراقب باش، بابی جی!
‫تیواری جی... ‫تیواری جی بیا...
‫بیا بیرون!
‫زود بیا.
‫اوه خدا.
‫زود بیا.
‫بریم.
‫تیواری جی... ‫- بله؟
‫فکر کنم خروجیش اینجاست.
‫بیا سعی کنیم هلش بدیم.
‫آره! خروجی همینجاست. ‫اما تیواری جی...
‫تیواری جی، باید مراقب باشیم. ‫دو تا حالت ممکنه پیش بیاد:
‫آره؟ ‫- اگه درپوش رو به بزرگراه باز بشه،
‫ممکنه بری زیر کامیون.
‫اوه خدای من! ‫- اوه خدای من!
‫حالت دوم، اگه باز بشه
‫و یکی در حال ریدن باشه، ‫و دهن تو هم باز باشه!
‫پس، لطفاً دهنت رو ببند!
‫باشه. ‫اوه خدای من!
‫یالا. هل بده. ‫بس کن دیگه. فقط بازش کن!
‫
‫صبر کن.
‫چی شد بایا؟
‫
‫اوه خدای من! ‫اوه خدا!
‫فکر کردیم بختمون قراره باز بشه...
‫اما کی می‌دونست...؟
‫قسم می‌خورم...
‫چشماتو باز کن و...
‫سرنوشت آماده‌ست تا گازت بگیره!
‫بیاین بیرون!
‫آنگوری... ‫- بله؟
‫شما از اعتماد من سوءاستفاده کردین.
‫راستش شانتی جی، منم احساس «چای سبز» می‌کنم.
‫بابی جی، اون احساس گناهه، گناه. ‫- دقیقاً زدی به هدف!
‫بای‌صاب بفرمایید بشینید.
‫بای‌صاب، یه ذره بخورین ‫خیلی سنگینه.
‫فکر کردی اینجا پارتیه؟ ‫قراره اینجا رقص مجرا ببینیم؟
‫تپانچه رو بده به من.
‫برای خیانت فقط یه مجازات وجود داره... مرگ.
‫اوه خدای من!
‫ش-شانتی جی، خواهش می‌کنم، ‫با ما این کار رو نکن!
‫شانتی جی، ما به پات می‌افتیم. ‫لطفاً ما رو بیوه نکن.
‫خواهش می‌کنیم، این یه درخواست عاجزانه‌ست. ‫تقصیر اونا نیست!
‫پس تقصیر کی بود؟ ‫- ویبھوتی جی!
‫تیواری جی؟! ‫- نه نه—منظورم اینه که یه کمم تقصیر منه. ‫جفتمون، یه کوچولو.
‫ببینید، اعتراف می‌کنیم، تقصیر ما بود. ‫آره، اشتباه ما بود.
‫اما بابی جی خیلی بی‌گناهه. ‫- چی؟
‫نه نه، منظورم اینه که هر دو تا ‫زن‌هامون بی‌گناهن.
‫اونا تازه فهمیدن که
‫نقشه فرارمون بعد از ورود به معبد چی بوده.
‫آره.
‫در واقع، بهمون التماس کردن ‫که به شما خیانت نکنیم.
‫ولی ما بودیم که ‫هولشون دادیم تو تونل.
‫اینا حقیقته،
‫یا سینه‌ت از عشق باد کرده، ای خائن؟
‫نه نه، داره راست میگه. ‫یه ذره هم دروغ توش نیست!
‫بایا، منم حس می‌کنم این ‫زن‌ها واقعاً ساده‌ان.
‫همه‌چیز زیر سر ‫این دو تا الاغه.
‫کرانتی! امروز وسط حرفم نپر، باشه؟
‫این خیانت سزاوار مجازاته.
‫باشه. بسیار خب.
‫اشتباهمون رو قبول می‌کنیم.
‫ولی یه خواهش کوچیک داریم.
‫لطفاً منو تو یه سلول ‫تاریک زندانی نکنید.
‫چون از تاریکی می‌ترسم.
‫من... من ترس از محیط بسته دارم.
‫- آره. ‫لطفاً منو از ارتفاع آویزون نکنید.
‫چون از ارتفاع ‫وحشت دارم. وحشت!
‫آره.
‫و لطفاً منو تو ‫آب هول ندین.
‫من فوبیای غرق شدن دارم.
‫بهش میگن هیدروفوبیا.
‫نه نه، بیاین یه کاری کنیم.
‫به جفتتون یه ‫منوی مجازات می‌دیم.
‫خیلی باشعوره.
‫عوضی‌ها!
‫جفتتون رو تو یه ‫اتاق تاریک حبس می‌کنیم.
‫تا وقتی که عروسی سر بگیره،
‫نه یه قطره آب گیرتون میاد...
‫نه یه دونه غذا.
‫فقط گشنگی و تشنگی، بایا؟
‫این مجازات خیلی ‫واسشون راحته.
‫خفه شو، کرانتی، خفه شو.
‫واسه چی رفته بودین معبد؟
‫اونجا چه غلطی می‌کردین؟
‫احمق حتماً رفته بوده ‫دمپایی بدزده.
‫چی؟!
‫خدا حفظت کنه، پسرم. ‫ادامه بده.
‫بهت افتخار می‌کنم.
‫از تو انتظار نداشتم.
‫ببخشید بای‌صاب.
‫آنگوری جی، گوش کن گوش کن! ‫-بله؟
‫یه ایده فوق‌العاده دارم.
‫چیه؟ ‫با منم «رابطه» داری؟
‫آنگوری جی، رابطه نیست. ‫«رابطه» نیست، «راه‌حله».
‫دقیقاً زدی به هدف! ‫چی هست؟
‫آنگوری جی، تاحالا دقت کردی،
‫این برادرا، شانتی و کرانتی...
‫همیشه یه خرده ‫با هم اصطکاک دارن.
‫آره، دیدم.
‫شانتی جی یه دعوای حسابی با کرانتی جی کرد.
‫دقیقاً!
‫پس چی میشه اگه... یه کم نفت بریزیم...
‫رو این جرقه‌ها و یه آتیش حسابی راه بندازیم؟
‫کل مشکل می‌تونه حل بشه.
‫نظرت چیه؟ ‫- آره!
‫آره، نقشه خوبیه.
‫ولی چطوری انجامش بدیم، آنیتا جی؟
‫چی؟ ‫- آنگوری جی... آنگوری جی...
‫هاری اوم، هاری اوم، هاری اوم...
‫ماما جی نمی‌تونید برید تو.
‫جرئت می‌کنی جلومو بگیری؟
‫مادر... ‫- ما صاب...
‫مستر جی!
‫چی داری میگی؟
‫منو ببخش. یه کم...
‫- جوگیر شدم.
‫پسرم، دامادم اون تو حبس شده.
‫واسه اینکه تو لحظات آخر عقلش بیاد سر جاش،
‫- می‌خوام با کمی خرد بهش برکت بدم.
‫چه خردی، ماما جی؟
‫بسپارش به من.
‫تو دست خالی اومدی بچه...
‫چی؟ ‫- آتش سوزی جنگل تقریبا وحشیه!
‫حتی یه نخل بلند هم بی‌فایده‌ست ‫اگه پرنده‌ای نتونه روش بشینه...
‫بفرمایید، ماما جی. ‫- آره آره. بفرمایید.
‫تیواری جی، داری چیکار می‌کنی؟! ‫یکم رحم داشته باش. من تو بغلت خوابیدم!
‫چیکار می‌تونم بکنم، بابوتی جی؟ ‫کنترلم رو از دست دادم... تو... هان؟
‫چه خبره، بچه‌ها؟
‫این چیه؟ ‫چرا این‌قدر محکم همو بغل کردین؟
‫دوباره دست خالی اومدی، مگه نه؟
‫داریم اینجا از گشنگی می‌میریم، ‫و تو هیچی نیاوردی؟
‫یه چیزی آوردم. ‫- چی؟
‫پاراتا و ترشی! ‫- کجا؟! کجا؟!
‫همینجا... ممم... آره...
‫پاراتاهای داغ!
‫بگیرش!
‫و ترشی هم—صبر کن—
‫اَی!
‫به نظر میاد پاکت پاره شده.
‫ترشی ریخته تو شورتِ من.
‫کل شورتم به گند کشیده شد.
‫به هر حال، بگیرش. ‫نوش جان.
‫ترشی و پاراتا.
‫عجب مامای روانیِ سادیستیه.
‫بیا! بخور. داشتی می‌گفتی،
‫- «تا جان در بدن است، امید هست.» ‫حالا بخورش!
‫شانتی جی...
‫چیه؟
‫براتون یکم آب آوردم.
‫تو این گرما حتماً احساس گرما می‌کنید.
‫آره. قبلش گرمم نبود،
‫ولی الان یکم...
‫بده به من. ‫- اوه خدای من!
‫می‌تونم یه چیزی بگم؟
‫بگو.
‫ببینید، من حالا قراره همسر شما بشم.
‫پس واقعاً ناراحت میشم وقتی ‫یکی دیگه بهتون «تجاوز» می‌کنه.
‫چی؟
‫جوری که برادرتون جلو همه ‫بهتون توهین می‌کنه،
‫واقعاً خوشم نمیاد.
‫بای‌صاب کی به من توهین کرد؟
‫منظورم اینه که وقتی داشتید حرف می‌زدید،
‫هی می‌پرید وسط حرفتون،
‫و چرت و پرت می‌گفت...
‫شما حتی حق این رو ندارین
‫که پیشنهاد بدین؟
‫سؤال بپرسین؟
‫شما حتی بهش گفتین این کار رو نکنه،
‫و بازم اون مقاربت کرد
‫به خاطر همینه که عاشق ‫حماقتت هستم.
‫چی گفتی؟
‫مقاربت نیست، دخالته!
‫دقیقاً زدی به هدف!
‫کرانتو...
‫آه... اوه واو...
‫جفتشون تو بغل هم خوابیدن.
‫انگار ترکیب پاراتا و ترشی ‫حسابی بهشون ساخته!
‫ماما جی...
‫اگه بازم غذا آوردید،
‫از تو جیب «فاقِ» شلوارتون درآوردین،
‫پس من علاقه‌ای ندارم. ‫درباره اون نمی‌دونم.
‫چند بار باید غذا بیارم؟
‫شکمتون سیر نشده؟
‫خب ما تمومش کردیم،
‫اما الان داریم از تشنگی می‌میریم.
‫آره آره، پسرم.
‫آب هم آوردم.
‫بطری کجاست؟ ‫من که نمی‌بینمش.
‫- مادر... ‫- ماما جی...
‫ببخشید، ببخشید. دوباره جوگیر شدم.
‫از هوش سرشارم استفاده کردم ‫تا این آب رو بیارم...
‫آره.
‫از «سد بالا»!
‫آه... بیاین، بنوشین! ‫کی می‌خواد اول شروع کنه؟
‫- به سلامتی. ‫- به سلامتی، بھایا.
‫چھوته، امروز پدرمون حتماً خیلی خوشحاله،
‫که از اون بالا داره تماشا می‌کنه.
‫که...
‫پسراش و همسران آینده‌شون...
‫تو جنگل با هم پیک‌نیک کردن... مگه نه؟
‫- آره، بھایا. ‫- مگه درست نمیگم؟
‫بالاخره...
‫حس می‌کنم بالاخره می‌تونیم
‫یه زندگی خانوادگی درست و حسابی داشته باشیم.
‫آره، چھوته.
‫- انگوری جی... ‫- بله؟
‫وقتش رسیده. ‫وقتشه بنزین بریزیم رو آتیش.
‫- بیا شروع کنیم. ‫- من شروع کنم؟ مشکلی نیست؟
‫ببین، آنیتا جی، دیگه کافیه!
‫دیگه نمی‌خوام یه کلمه علیه شانتی جی بشنوم.
‫چرت و پرت‌هات همین الان تموم میشه.
‫انگوری جی، با احترام حرف بزن! ‫خیلی گستاخانه حرف می‌زنی!
‫اصلاً ادب نداری.
‫چی شد؟
‫ببین، کرانتی جی. ‫این خیلی توهین‌آمیزه.
‫انگوری جی تازه گفت که -
‫تو نوچه برادرت هستی،
‫سایه کوچیکش،
‫دم‌تکون‌دهنده‌اش،
‫و حتی گفت که تو ‫چرخ پنجم ماشین هستی!
‫اوه واقعاً؟
‫و نمی‌خوای بگی
‫که تو درباره شانتی جیِ من چی گفتی؟
‫معلومه که نمیگی! ‫بذار خودم بهت بگم.
‫شانتی جی، می‌دونی اون چی گفت؟
‫چی؟
‫گفت تو خیلی آب‌زیرکاهی، حیله‌گری،
‫آدم پستی هستی و از برادر کوچیکترت ‫سوءاستفاده می‌کنی.
‫و حتی بهت گفت... کچل. اونم دو بار!
‫- تیواری جی، گلوله توپت داره ‫به سمت من میاد!
‫بی‌خیال. یه کم رحم داشته باش!
‫بابی جی، اینا رو ببین! ‫هر لهنگا از اون یکی قشنگ‌تره.
‫این رنگو ببین!
‫و این یکی، تو بازار کاملاً جدیده. ‫الان خیلی مده.
‫و این، این یکی ‫زری‌دوزی خاصی داره.
‫کاملاً بهت میاد.
‫و به تو هم همین‌طور.
‫من از این خوشم میاد، داداش.
‫نه نه، من اول به این دست زدم!
‫نه نه، من اینو دوست دارم.
‫این رنگ بنفش خیلی به بابی جی میاد.
‫توش خیلی جذ... خوب به نظر می‌رسه.
‫- بابوتی جی... ‫- بله؟
‫زن من داره ‫با یکی دیگه ازدواج می‌کنه،
‫و تو داری بهش کمک می‌کنی ‫لهنگا انتخاب کنه؟
‫ببین، آنیتا جی،
‫الان دیگه حرف تو اهمیتی نداره.
‫از الان به بعد باید عادت کنی ‫به حرفای من گوش بدی.
‫چرا؟
‫چون من دارم با برادر بزرگتر ازدواج می‌کنم.
‫پس از نظر فنی، من الان ‫جِتانیِ تو هستم.
‫درسته.
‫اون جِتانی‌ئه.
‫بیا، اینو بگیر.
‫پس منظورت اینه که،
‫- برادر کوچیکتر و عروسش،
‫لیاقت هیچ احترامی رو ندارن؟
‫نه نه! کوچیکتره هم لایق احترامه.
‫حقیقته. بیا، اینو بگیر.
‫- من اینو برمی‌دارم. ‫- نه، من اینو برمی‌دارم.
‫من اینو برمی‌دارم.
‫اوه خدای من!
‫جفتشون دارن سر یه لهنگا دعوا می‌کنن.
‫اما پیوند برادری...
‫- از شیشه هم خالص‌تر می‌مونه.
‫خدا حفظت کنه، پسرم. ‫ادامه بده. منم دوستت دارم.
‫تو در حق ما نامردی کردی، بچو جی.
‫دفعه اول، زوراوار فقط بوسیدت.
‫چی؟!
‫دفعه دوم،
‫تمام مرزهای عشق رو رد می‌کنه!
‫
‫پس بهتره بهم بگی،
‫بوا جیِ من کجاست؟
‫پدر...
‫مامان بهم گفت که داری ‫دنبال بوا جی می‌گردی؟
‫چرا از من نپرسیدی؟
‫تو از کجا می‌دونی بوا جی کجاست؟
‫من رو تمام تاکسی‌هامون ردیاب گذاشتم.
‫حتی رو بوا جی.
‫می‌خوای لوکیشنش رو تو گوشی چک کنم؟
‫چک کن! همین الان چکش کن!
‫ممنونم، پسرم...!
‫لطفاً نازک‌تر پهنشون کن. ‫اینا خیلی ضخیمن.
‫سمبوسه‌ها ترد نمیشن.
‫رفیق، زن من داره ازدواج می‌کنه ‫اون‌وقت تو نگران سمبوسه‌هایی؟
‫خب که چی؟! زن منم ‫داره شوهر می‌کنه.
‫پس... ‫- تیواری جی، امروز،
‫من تو این عروسی ۱۴ بار می‌میرم. ۱۴ بار.
‫فقط ۷ تا دور هست. ‫چرا ۱۴ بار مرگ؟
‫۷ بار وقتی که آنو دور می‌زنه...
‫و ۷ بار...
‫وقتی که بابی جی دور می‌زنه.
‫
‫منم! منم همین‌طور.
‫منم!
‫قوی باش. بیا بریم.
‫اوه خدای من، تیواری جی!
‫زمان‌بندی رو ببین،
‫مکان رو ببین، موقعیت رو ببین
‫و تو هنوزم تمومش نمی‌کنی؟
‫چی کار کنم؟ کاملاً کنترلم رو از دست دادم.
دانلود فیلم و سریال هندی از وبسایت و اپلیکیشن بهارات مووی www.Baharatmovie.com
‫این عروسی نمی‌تونه سر بگیره.
‫چھوته، تو هم قرار نیست ‫ازدواج کنی.
‫چی داری میگی، بھایا؟
‫چرا این عروسی نمی‌تونه سر بگیره؟
‫چون اگه این ازدواج سر بگیره،
‫هفت تا زندگی با هم نابود میشه.
‫هفت تا؟ اون هفت نفر کیان، بھایا؟
‫این دو تا...
‫این زنا، از این عروسی ‫راضی نیستن.
‫اونا شوهرهاشون رو از ته دل دوست دارن.
‫و وقتی اونا ناراحت باشن،
‫چطور قراره ما رو تو زندگی مشترک خوشحال کنن؟ ‫پس دو تا هم ما...
‫بعد اون دو نفر، ‫شوهراشون.
‫اما بھایا،
‫این که شد شیش نفر. ‫هفتمی کیه؟
‫اون...
‫داری منو بازخواست می‌کنی؟ ‫الان داری به ریاضیِ من شک می‌کنی؟
‫نه بھایا.
‫ولی من ازش خوشم میاد.
‫خوش اومدن از یکی عشق یه طرفه‌ست، چھوته.
‫ازدواج... ازدواج یعنی پیوند ‫قلب‌ها. نه شکستنشون.
‫این من بودم که عقلم رو از دست داده بودم.
‫فکر کردم با زور ازدواج کنم.
‫از این ازدواج زوری ‫چی گیرمون میومد؟
‫فقط جسمش؟ ‫می‌تونستی روحش رو به دست بیاری، چھوته؟
‫نه.
‫بھایا...
‫اگه تو باهاش ازدواج نکنی...
‫پس کی با تو ازدواج می‌کنه؟
‫یه نفر پیدا میشه...
‫یه نفر که...
‫یه نفر که نیازی به موهای من نداشته باشه.
‫کسی که عاشق ‫روح درونم بشه. نه موهام.
‫و حتی اگه کسی هم پیدا نشد. مشکلی نیست.
‫مجرد می‌مونم...
‫ولی ترحم‌انگیز نمی‌شم. نه!
‫و من رو قبر هیچ‌کس ‫تاج‌محل نمی‌سازم، چھوته.
‫نه! هرگز!
‫خدا حفظت کنه پسرم. ‫- چی؟
‫بیا بریم چھوته.
‫ببخشید.
‫
‫گوش کنین، گوش کنین، گوش کنین!
‫من میرم از پروردگار طلب برکت کنم.
‫میرم ازش تشکر کنم.
‫باشه؟ عصر موقع ‫نوشیدن می‌بینمتون!
‫
‫اون یه آدم دوروئه.
‫- هی، ویبوتی بھایا! ‫- هی، تیواری سِت...
‫تیکا، تیلو! شما اینجا چی‌کار می‌کنین؟
‫این ویبوتی سِت...
‫بوا جیِ بچو بھایا رو دزدید.
‫و ما مجبور شدیم به خاطرش ‫تا اینجا بیایم.
‫ویبو...؟
‫چه چرت و پرتی دارین میگین؟
‫چرا من باید بوا جیِ یکی دیگه رو بدزدم؟
‫اگه می‌خواستم کسی رو بدزدم، ‫بابی رو می‌دزدیدم!
‫منظورم اینه که... بابی جیِ شما رو.
‫کی گفته بوا جیِ بچو یه زنه؟
‫کی اینو گفت؟
‫ما داریم درباره تاکسی‌ای که ازمون گرفتی حرف می‌زنیم.
‫بچو بھایا واقعاً اون تاکسی رو دوست داره.
‫نمی‌دونم حالا چی میشه.
‫و تو خرد و خاکشیرش کردی! ‫همین الان بیرون دیدیمش.
‫بچو بھایای شما ‫می‌خواد با من چی‌کار کنه، هان؟
‫
‫- این یارو دیگه کیه؟ ‫- بچو بھایا!
‫عالی شد!
‫یه دردسر کاملاً جدید.
‫
‫شماها با ‫بوا جی چی‌کار کردین؟
‫- بچو جی... ‫- بهت که گفتم!
‫- بچو بھایا...
‫ما رو ببخش.
‫باوجی بوا جی رو تو روز بای دوج ‫با چه عشقی آورد خونه.
‫اون خیلی دوسش داره.
‫حتی یه خراش روش بیفته...
‫داغونش می‌کنه.
‫نمی‌تونه اینجوری ببینتش.
‫دیدتش.
‫- چی؟
‫
‫باوجی... ‫- بهت هشدار دادم!
‫بهت گفتم خواهرمو دست این اراذل نده.
‫ولی بازم این کارو کردی. ‫- باوجی... باوجی...
‫اشتباه کردم. ‫منو ببخش، باوجی.
‫یه میخ توش گیر کرده.
‫حتماً خیلی درد می‌کشه.
‫یه میخ تو گوش بوا جی.
‫بابی جی، خیلی بد رانندگی کردی.
‫چه‌کار می‌تونستم بکنم؟
‫درش بیار... درش بیار! ‫- چشم چشم باوجی...
‫تموم شد، پدر. ‫درش آوردم.
‫تموم شد، پدر.
‫اینم میخ. ‫- حالا دیگه درد نمی‌کشه.
‫
‫- خدایا رفت!
‫رفت. ‫بوا تون رفت.
‫و همه اینا تقصیر شماست...
‫می‌خوای پاشم؟
‫نه باوجی... شما نباید پاشید.
‫نه باوجی...
‫باوجی...
‫نه باوجی...
‫باوجی شما نباید پاشید!
‫نباید پاشید باوجی!
‫به‌خاطر همه‌تون...
‫باوجی برای همیشه رفت بالا!
‫هیچ‌کدوم‌تون رو نمی‌بخشم!
‫هیچ‌کس رو نمی‌بخشم!
‫بچو بهایا، ما واقعاً متأسفیم...
‫برای اتفاقی که افتاد...
‫کار اشتباهی بود.
‫راستش، بوا جی شما...
‫- یکم... لعنتی... یعنی، «کارکرده» بود...
‫منظورم اینه که پیر و فرسوده شده بود...
‫ما فقط از خدا می‌خوایم که،
‫روحش تو جای بهتری آروم بگیره.
‫آره، بچو جی... خدا کنه تو دو تیکه آرامش بگیره.
‫اییی...
‫خیلی دوست دارم تو رو تو دو تیکه ببینم. ‫- چی گفتی؟
‫بابی جی، دو تیکه یعنی بیکینی. ‫منظورت این بود بگی «در آرامش بخوابه».
‫درست گفتی!
‫نه!
‫روحش سرگردون می‌شه!
‫خدای من! چه‌خبره؟
‫بابی جی، داره یه اتفاقاتی می‌افته.
‫چراغا دارن سوسو می‌زنن. ‫یه چیزی درست نیست...
‫بابی جی، حالت خوبه؟
‫حالت خوبه بابی جی؟
‫بابی جی این دیگه خیلی تابلوئه.
‫لاددو که بهایا و آنو هم اینجان.
‫یه وقت دیگه...
‫
‫لطفاً بابی جی. نکن.
‫خیلی برام خجالت‌آوره. ‫ولی دارم حال می‌کنم.
‫پاشم؟!
‫چی؟
‫پیرمرده که اونجاست،
‫ولی صدا از اینجا میاد!
‫با نگاه به لب‌هاش، ‫به نظر میاد روح پدر،
‫رفته تو جلد انگوری بابی ما.
‫خوشم نمیاد!
‫باوجی...
‫دیوونه...
‫آخخخ!
‫چه مرد خوش‌شانسی، ویبوتی بهایا!
‫بابی جی...
‫با یخچال کوبیدی بهم!
‫مامان!
‫جک و جیل رفتن بالای تپه
‫تا یه سطل آب بیارن...
‫باوجی، داری چه‌کار می‌کنی؟
‫پایه‌های کل خاندان‌مون رو لرزوند.
‫ویبوتی بهایا، تو خیلی خوش‌شانسی... ‫که داری این‌همه درد رو تجربه می‌کنی...
‫کاش منم می‌تونستم حسش کنم.
‫سیم تقریباً لخته.
‫
‫خوشم میاد!
‫داری چه‌کار می‌کنی، دیوونه؟!
‫دستاتو کنترل کن!
‫عمو، داری مجبور می‌کنی بابی جی چه‌کار کنه؟
‫قبلاً هیچ‌وقت دستمو نگرفته بود. ‫حالا داره... منو می‌گیره...
‫داری چه‌کار می‌کنی عمو؟
‫ولی اشکالی نداره، بدن هنوز مال بابی جیه... ‫بیا... ادامه بده...
‫
‫ویبو... انگوری جی ولش کن...
‫می‌خوای پاشم! ‫- نه نه، لطفاً بشین. من خودم پاشدم!
‫مامان... ‫ویبو...
‫انگوری جی...
‫چه‌خبره؟!
‫یه اتفاق عجیبی داره می‌افته.
‫آنو...
‫حالا پیرمرده ‫رفته تو جلد آنو.
‫می‌خوای پاشم!
‫آخخخ ‫- اوپا!
‫عجب پرشی!
‫خوشم میاد!
‫عمو...
‫کاری نکن آنو از حدش بگذره.
‫چه احساس زیبا
‫و لطیفی...
‫تا حالا تجربه نکرده بودم...
‫- اییی...
‫امروز جون سالم به در نمی‌بره.
‫کاش این کوبیدن به زمین نصیب من می‌شد.
‫الکی الکی می‌میره.
‫از روی لب‌هاش، به نظر میاد روح پدر ‫حالا رفته تو جلد گاومیش.
‫اونم از تیلو.
‫اونم از تیکا.
‫
‫بهایا، من تمام عمرم به حرفت گوش دادم.
‫ولی کاری که امروز کردی... اشتباه بود.
‫از جایگاهت به عنوان بزرگتر سوءاستفاده کردی.
‫به‌خاطر تو، ازدواج منم به هم خورد!
‫چوته...
‫مگه تو هم انگوری رو دوست نداشتی؟
‫اون انگورها ترش از آب دراومدن، چوته.
‫پس انگورهای من چی؟
‫اونا که ترش نبودن!
‫تو اصلاً به من اهمیت نمیدی!
‫بهایا...
‫- لطفاً، فقط یه بار.
‫فقط یه بار!
‫بازم این یارو...
‫حتی اگه باوجی بخشیدتتون،
‫- حتی اگه انتقامشو گرفته باشه،
‫- من هنوز انتقام نگرفتم!
‫من انتقاممو می‌گیرم!
‫گوش کن بچو جی،
‫اگه می‌خوای به کسی شلیک کنی، به من شلیک کن.
‫من بودم که ماشین رو می‌روندم. ‫هیچ‌کس دیگه‌ای نبود.
‫باشه.
‫نههه!
‫چطور می‌تونی به ‫یه زن به این زیبایی شلیک کنی؟
‫قبل از کشتن بابی جی،
‫باید از روی جنازه من رد بشی.
‫آره... آره...
‫نه! ویبو، دیوونه شدی؟
‫تا وقتی من زنده‌م، ‫نمی‌تونی بهش دست بزنی.
‫اگه می‌خوای بکشی، ‫منو بکش!
‫وایسا... وایسا... هرگز!
‫اگه می‌خوای... منو بکش...
‫
‫خدای من، تیواری جی!
‫قبل از اون، داری ما رو می‌کشی!
‫منو بکش...
‫نه لاددو که بهایا...
‫منو بکش بچو جی...
‫همه اینا تقصیر من بود. ‫به من شلیک کن...
‫بقیه رو ول کن. به من شلیک کن...
‫- بابی ما... ‫- انگوری...
‫بهایا... ‫- چوته...
‫شانتی جی، نمی‌دونی
‫با نجات دادن بابی جی چه لطف بزرگی ‫در حقم کردی.
‫منظورم اینه که در حق همه‌مون لطف کردی.
‫شانتی جی، چرا به‌خاطر من کتلت خوردی؟
‫بابی جی، اون به‌خاطر تو کتلت نخورد،
‫به‌خاطرت گلوله (بولِت) خورد. ‫- درست گفتی!
‫ولی چرا به‌خاطر من گلوله خورد؟
‫باید خیلی درد داشته باشه.
‫انگوری جی،
‫جایی که عشق هست، دردم هست.
‫بدون درد،
‫عشق مثل نودل بدون چاومینه.
‫به به بهایا، به به. ‫- هاها! چه جمله‌ای!
‫شعرِت آخرش خیلی عمیق شد.
‫منظورت از «آخرش» چیه، تیواری جی؟
‫اون گلوله خورده، داره میره بیمارستان. ‫هیچ‌جای دیگه‌ای نمیره!
‫هیچ‌کس هیچ‌جا نمیره.
‫همه‌تون میرید جهنم.
‫ببخشید. خالیه.
‫گلوله‌ت از قبل تو تنِ منه.
‫بهایا... خشونت تو دنیا خیلی زیاد شده ‫احمق...
‫حالا آماده مرگ باشید!
‫ای بابا، وایسا! وایسا! وایسا!
‫هیچ نیازی به خشونت نیست. ‫من هیچ‌وقت از خشونت خوشم نمیومده.
‫قانون رو دست خودت نگیر. ‫من بازرس هاپو سینگ هستم.
‫تو خونه خودت پلیس‌بازی در بیار.
‫به‌خاطر این آدما، پدرم مرد.
‫همه‌شون باید بمیرن!
‫نه نه، گوش کن! ‫آروم باش و به حرفم گوش بده.
‫بیا بشینیم و یه بحث منطقی داشته باشیم.
‫بذار حداقل به پیرمرده ‫یه سلامی بکنم، برادر.
‫سلام پیرمرد! وای برادر...
‫
‫وای همه‌ش شکست!
‫وای باوجی بیدار شد!
‫- ما آزادیم!
‫داداش...
‫می‌خواستم یه چیزی بپرسم.
‫زنی که به‌خاطرش به من شلیک کردی...
‫و خودتم به‌خاطرش گلوله خوردی
‫خواهرت بود؟
‫اونا جفتشون عشق زندگی‌مون هستن.
‫پس چرا یه حس عجیبی داشت؟
‫جفت شوهرها زن‌های خودشون رو نادیده گرفتن،
‫و بیشتر تو نخ بابی‌هاشون بودن.
‫دنیا اینجوری کار می‌کنه.
‫هر مردی...
‫مثل یه پاپی دیوونه دنبال بابیشه.
‫بابی جی... ‫- بله؟
‫حالتون خوبه؟
‫من خوبم باربوتی جی. ‫شما چطوری؟
‫بابی جی، ما همه به‌خاطر ‫شما نجات پیدا کردیم.
‫چی گفتین؟
‫بیخیالش بابی جی. ‫بهترین‌ها رو براتون آرزو می‌کنم.
‫منم همین‌طور باربوتی جی...
‫بابی جی شما که صدمه ندیدید درسته؟
‫نه تیواری جی. من کاملاً خوبم.
‫شما که خیلی کتک نخوردید، نه؟
‫اصلاً.
‫من همه‌چیز رو تحمل می‌کنم.
‫به‌خاطر شما. ‫- قهرمانِ من!
‫ماموران ویژه ما، سلیم و کلیم، ‫جراحی پلاستیک‌شون رو تموم کردن.
‫حالا دیگه هیچ‌کس نمی‌تونه جلومون رو بگیره تا هند رو نابود کنیم.
‫بله قربان.
‫سلیم و کلیم رو بفرستید تو.