FilmYar
،اگر بنا نبود تفنگ شلیک کند .پس بر دیوار هم آویخته نبود
‫«آنتون چخوف»
FilmYar
‫- سلام علیکم! ‫- علیکم سلام!
‫خسته نباشید.
‫بذار اینجا.
‫- لوله رو روغن زدی؟ ‫- بله.
‫- واسه ما آوردیش؟ ‫- بله.
‫همین الانشم یکی داریم. کلی ‫هم زور زدیم تا بفروشیمش.
‫مالِ شما ساختِ چینه. ‫این یکی ایتالیاییه.
‫اگه بفهمن عوضشون کردیم چی؟
‫خوشحال می‌شن که به جای یه ‫کپیِ چینی، اصلش گیرشون اومده.
‫چرا انقدر مرموز شدین شما دوتا؟
‫یوسف سیر تا پیازشو می‌دونه.
‫خب، منم در جریان بذارین!
‫ایلهام شنیده که مشتری پیدا کردیم.
‫پس داری می‌فروشیش؟
‫نیازی نیست. مجانی مالِ توئه.
‫اوه. چطوری؟
‫من می‌خوام خریدار مدل ‫اصلی رو داشته باشه.
‫نمی‌فهمم چه خبره.
‫ایلهام خریدار رو می‌شناسه. میگه ‫می‌خواد این یکی رو مجانی بهش بده.
‫باشه، بذار قضیه ‫رو برات توضیح بدم.
‫اسلحه خودت پیش خودت می‌مونه.
‫مال من، یعنی همون مدل اصلی، ‫فرستاده میشه برای خریدارت. افتاد؟
‫خریدار رو می‌شناسی؟
‫بریم سر وقتش؟
‫یوسف، این یکی سوزن نداره.
‫می‌خوام با سوزنِ ‫اون چینیه عوضش کنم.
‫جواب نمیده. خیلی زنگ زده.
‫امتحان کن.
‫فایده نداره، باور کن. ‫سایزاشون با هم فرق داره.
‫یه امتحانی بکن!
‫نمی‌تونم.
‫ممکنه آدمای بیرون ‫ببینن. قانونی نیست.
‫وای خدای من! اون لیلاست!
‫فقط یه سوزن کوچیکه، ‫سه سوته عوضش می‌کنم!
‫لیلا خریدارمونه؟
‫چطوری فهمیدی لیلا ‫می‌خواد اسلحه رو بخره؟
‫تو اینستاگرامت دیدمش.
‫هنوز داره آمار ‫اون زن رو می‌گیره!
‫ای ناکس!
‫پس هنوز دنبالشی؟
‫چطوری توقع داری بفهمه ‫که این از طرف تو بوده؟
‫شوهرش خرپوله! نباید قیمت ‫کامل مدل ایتالیایی رو بگیریم؟
‫اون از کجا می‌خواد ‫بفهمه که این فیکه یا اصل؟
‫فقط با دست گرفتنش ‫می‌تونی بفهمی که اصله!
‫بذارش زمین! ممکنه ‫یکی ببینه و لومون بده!
‫سوزن رو بده به من.
‫لازم نیست کار کنه. اون فقط ‫می‌خواد به عنوان دکوری آویزونش کنه.
‫دارم یه مدل قدیمی اصل ‫رو مجانی بهت می‌دم،
‫اونوقت تو حتی نمی‌تونی در عوضش ‫یه سوزن ارزون‌قیمت بهم بدی؟
‫نمی‌دونم چطوری عوضش کنم.
‫بده به من، خودم انجامش می‌دم.
‫دختر بیچاره شوهر ‫داره، بچه داره؛
بعد تو می‌خوای تفنگ براش بفرستی؟
‫اصلاً تو رو یادش هست؟
‫در رو ببند.
‫کل دوران دانشگاه رو با ‫عشق اون دختر زجر کشیدی.
‫فکر می‌کنی اصلاً تو رو یادش باشه؟
‫دقیقاً هم‌اندازه‌ان.
‫دقیقاً شبیه مدل فیک چینیه، ‫فقط یه ذره سنگین‌تره.
‫تا حالا عشقی مثل عشق تو ندیدم.
مگه اصلا تمام جهیزیه‌اش چینی نیست؟
‫نگیرش سمت صورتت.
‫پر نیست.
‫با این حال، از ‫صورتت دور نگهش دار.
‫- سوزن رو بردار. ‫- باشه.
‫ایلهام!
«خرگوش سیاه، خرگوش سفید»
[فصل اول] «روح می‌دمد»
رسانه اینترنتی مای موویز MyMoviz جامعترین سایت فیلم و سریال
‫- بیرون آب هست. ‫- بیا.
‫روی کاناپه.
‫باید برم.
‫در رو نبند. ‫بذار هوای تازه بیاد.
‫راه که میری بوی گند ‫رو همه‌جا پخش می‌کنی.
.از دو کیلومتریت نمیشه نفس نکشید
‫امروز به دکتر زنگ بزن.
‫بوی بد می‌دی.
‫نمی‌تونم نزدیکت باشم.
‫نه، از شرکت نماینده‌ی ماشین.
‫خانم، می‌دونین چرا از ‫اون پرتگاه افتادین پایین؟
‫سیم ترمز بریده شده. ‫تقریباً هیچ روغنی نمونده.
‫دلیل سقوط همینه.
‫باید گزارش بدم.
‫حشرات زیاده شده. گفتم ‫بیام درختها را آهک بزنم.
‫ولی حشره‌ها دمِ صبح ‫بیشتر میان بیرون.
‫بفرمایید.
‫اون دئودورانت هم ‫پر از مواد سمی هست.
‫احتیاط کنید. ممکنه مضر باشه.
‫لازم نیست بهش فکر کنی.
‫اینجا. توی همین دایره.
‫بابا می‌خواد کل خونه رو ‫دوربین بذاره.
‫اوضاع چطور پیش میره؟
‫نگران نباش.
‫همین که بانداژها رو باز ‫کنن، کاملاً خوب میشه.
.‫حتی خودت هم تعجب می‌کنی
اولاً که از نامادری کسی بهش .چیزی ارث نمی‌رسه
.دوما، تو که با ماشین رفتی ته دره
‫چرا اون یکی رو هل داد؟
‫اون خرگوشه رو هل داد پایین کوه!
‫زد تو سرش و هلش داد پایین. دیدی؟
‫با بابا؟
.آره بیماری، کل بدنت باندبیچی شده
‫تو می‌خوای از بابام طلاق بگیری؟
‫بابا قراره برام پلی‌استیشن ۵ بخره. تو ‫می‌تونی به‌جاش برام یه خرگوش بخری.
‫وایسا.
‫من یکی مثل اون خرگوش ‫سیاهه که رو کوهه می‌خوام.
.من خرگوش قوی دوست دارم
‫اینجام!
‫- قلم‌موها رو شستی؟ ‫- اوهوم.
‫بیارشون.
‫آفرین! دوباره می‌شوریمشون ‫که خشک نشن. باشه؟
‫مینا جان، امروز نمیرسم ‫دوچرخه‌ت رو درست کنم.
‫مینا امروز کارم زیاده.
‫مینارو می‌خوام سورپرایز کنم.
‫براش یه کادو خریدم.
‫چرا جواب نمیدی؟
بله؟
‫سفارشتون رو ‫آوردم، لطفا بیاین پایین.
‫چه سفارشی؟
‫از عتیقه‌فروشی.
‫آدرس رو اشتباه اومدین.
‫ما سفارش ندادیم. شاید ‫برای یکی دیگه‌ست.
‫لطفا، فقط بیاین پایین.
‫کار دارم.
‫درست اومدم. آدرس ‫شماست اینجا، پلاک ۱۲۸.
‫نمیتونم که همینجوری ‫اینجا ولش کنم، مگه نه؟
چرا انقدر سمجی؟
‫چی؟
‫همونجا وایسا.
‫بذار اون آدرس رو ببینم.
‫بفرمایید.
‫چرا پلاک خونه خط خورده؟
‫چرا اینقدر بحث ‫می‌کنی؟ فقط بگیرش.
‫یه انعام بده، تموم شه بره!
‫من چیزی رو که سفارش ‫ندادم، تحویل نمیگیرم!
‫خانم‌تون سفارش داده.
.زن من دو هفته‌ست که تصادف کرده
.اینجا مشخصات زن تو نوشته شده
اسمش کو؟
‫من اونجا بودم وقتی اومد ‫سفارش بده. این آدرسو به ما داد.
‫چرا انقدر مزخرف می‌گی؟
‫یه جلیقه قرمز جلو باز تنش ‫بود. یه پیراهن سفیدم داشت.
‫لاک ناخنش سیاه بود.
‫از عتیقه‌فروشی چیزی ‫خریدین یا سفارش دادین؟
‫حتی اینترنتی؟
‫شنیدین؟
‫خوش باشی.
‫خانم، شما هشت هفته پیش اومدین به عتیقه‌فروشی.
‫به اون عتیقه‌فروشیِ آقا ‫خدابیامرز، پشت میدون.
‫یه جلیقه قرمز جلو باز تنتون بود. ‫یه کیف دستی پردار سیاه داشتین.
‫دنبال چیزی بودین که تو اینستاگرام ‫یا واتساپ سفارش داده بودین.
‫اشتباه گرفتین.
‫این آقا خدابیامرز کیه دیگه؟!
‫از ایشون بپرسین.
!درست حرف بزن
‫بله خانم. باید این ‫قضیه رو حل کنیم.
‫اگه وقت ندارین، میتونین برین.
‫من با خانم‌تون حلش میکنم.
‫چه رویی داری تو!
‫صبر کن تا بیاد، درست ‫و حسابی حلش میکنیم.
‫لطفاً اینجا رو امضا میکنین؟
‫اگه خدمتکار ندارین کمکتون کنه، ‫میتونم با یه هزینه براتون بیارمش تو.
.یا دو خونه پایین‌تر کارگر دارن
‫نگران پولش نباشین. آقا ‫خدابیامرز قبلاً حساب کرده.
ببینید من صدتا کار دیگه دارم .بگیرید اینو تا من برم
‫کری نمی‌فهمی؟ دوتا بزنم تو گوشت راهش باز بشه؟!
.فکر نکن بازورت بزرگه، زور داری
‫من فوراً شما رو شناختم.
‫حتی زیر اون همه باند و گاز.
‫نشنیدی چی گفت؟ اشتباه می‌کنی!
‫کی از تو پرسید؟ من ‫با اون حرف می‌زنم!
‫یه بار دیگه پات ‫اینجا برسه، کشتمت!
‫رو اعصابم راه می‌رفت!
‫از کجا می‌دونست ‫تو کیف پردار داری؟
‫اون جلیقه جلوباز قرمزه چی؟
‫بی‌فرهنگ منم یا تو؟! که همه ‫دارای منو خرج آشغال می‌کنی!
[فصل دوم] «بازسازی یک تیراندازی»
‫انبار بزرگه. انبار شماره یک.
،روبندارو بپوشین .باید یه چک نهایی بکنم
.روبند رو بگیرین جلو صورت‌تون
‫- اسمت چیه؟ ‫- مرجانه.
‫- شما؟ ‫- دل‌آرا.
‫- آمینه. ‫- دلنازه.
‫- رخشانه. ‫- تهمینه.
‫نوشته هفت نفر باید باشین.
‫الان چند نفریم؟
‫یه سوال!
‫صورتمون تو دوربین میفته؟
‫آرایشمون کردن.
‫نمی‌دونم.
‫حتماً میفتیم، وگرنه از ‫بقیه جدامون نمی‌کردن.
‫مسئولتون کیه؟
‫یه خانمی آوردنمون.
‫یه دست لباس اضافه ‫هم اونجا گذاشت.
‫ببین، آقای بابکه!
‫چهلمین‌شه!
‫اوه، آقای بابک امروز عصبانیه!
‫آره، قانون جدیده. مال ‫تو هم لای همیناست.
‫- تولدشه؟ ‫- نه، چهلمین فیلمشه!
‫تبریک بابک، چهل‌تا فیلم، ها؟
‫پیر شدی!
‫آقا بابک، امروز من تیر میخورم؟
‫نه، نه.
‫خبر ندارم؛ همینجا ‫منتظر بمون، میرم میگردم.
‫نمی‌دونم.
‫میشه حداقل بریم تو سایه وایسیم. ‫خیلی گرمه!
‫شما اینجا سایه می‌بینید؟ ‫همه جا آفتابه.
‫آقای بابک! شعری که ‫برات گفتن رو شنیدی؟
‫نمی‌تونم بیت آخرشو بلند بخونم!
‫بابک چاشنی میکارد.
،آکساسوار می‌آره
،‫تیر در خشاب می‌ذاره‌
،‫کارش خطا نداره
‫این که دیالوگ نیست! فیلمنامه ‫رو بدین بهمون حفظ کنیم.
‫کی تو رو آورده اینجا؟
‫پسرا، برین اونجا تو انبار شماره یک بشینین.
‫دختر، بیا اینجا.
‫تو مسئول هماهنگی هنرورهایی؟
‫فقط واسه اون دخترا.
‫گلچهره کجاست؟
‫مامانمه. امروز مریض بود، من به جاش اومدم.
‫تو دختر گلچهره‌ای؟
‫هیچ‌وقت حرفی ازت نزده بود.
‫اون دوست نداره من سر صحنه فیلم‌برداری باشم.
‫با من بیا.
‫چرا نمی‌خواد تو سر صحنه باشی؟
‫نمی‌دونم. میگه محیط خوبی نیست.
‫ما هفت تا از این دخترا رو ‫می‌خواستیم، کلاً شش تان.
‫کدوم دخترا؟
‫اونایی که اونجا نشستن.
‫آهان، همونایی که صورتشون رو پوشوندن.
‫نگران نباش، یکی پیدا می‌کنم.
‫واسه این نقش، دخترای خیلی خوشگل می‌خواد.
‫دختر خوشگل دم دست داری؟
‫کی دختر خوشگل می‌خواد؟
‫کارگردان، شهرام.
‫اوه، شهرام! مگه اومده؟
‫معلومه که اومده!
‫خورشید، حتماً هفت تا دختر لازم داریم؟
‫چرا با لباس صحنه اومدی ‫بیرون؟ لباسا رو خراب می‌کنی!
‫هنوز دیالوگ‌هات رو حفظ نکردی؟!
‫خورشید، می‌تونی تأیید کنی که ‫حتماً هفت تا دختر لازم داریم؟
‫رزومه‌ام.
‫می‌تونی این رو بدی به شهرام؟ اگه ‫بازیگر می‌خواد، من حاضرم تست بدم!
‫این تویی؟
‫آره. خیلی دوست دارم بازیگر بشم!
‫بدم به شهرام، باشه؟
‫مامانت از این کار خوشش نمیاد!
‫[شهرام] بعد از این کار میره.
‫ببخشید؟
‫مگه نمیدونی؟ شهرام ایرانیه. وقتی ‫کارمون تموم بشه برمی‌گرده کشورش.
‫نمیتونم برای این یکی تست بدم؟
‫کجا داری میری؟ نمی‌بینی یه ‫بازیگر داره تمرین می‌کنه؟
‫برو اون‌ور، تمرکزش رو به هم میزنی!
‫آره.
‫هی، این که رزومه نیست!
‫اینجا رزومه‌ای نیست، ‫فقط عکس‌های چهره‌ست.
‫درسته. ولی من استعداد دارم.
‫اگه ازم تست بگیرین، خودتون می‌بینین.
‫همه فکر می‌کنن استعداد دارن.
‫خورشید!
‫توی صحنه هفت تا دختر هستن؟
‫فکر کنم آره. باید مثل ‫همون صحنه اصلی باشه.
‫وقتی بیاد چکشون می‌کنه. از ‫روی نسخه اصلی بشمرشون.
‫قبلاً شمردم.
‫میشه بپرسی صورتشون ‫توی کادر هست یا نه؟
‫صورتشون معلوم میشه؟
‫فکر کنم همه‌شون برقع پوشیدن، ‫واسه همین صورتشون توی کادر نیست.
‫بپرس منم می‌تونم تست بدم!
‫همه‌شون باید خوشگل باشن، ‫همون‌طور که توی فیلمنامه اومده.
‫آقای بابک!
‫آقای بابک، میشه یه ‫لحظه بیاین اینجا؟
‫میشه لطفاً چادر رو ‫هم با خودتون بیارین؟
‫چیکار باید بکنم؟
‫با من بیا.
‫یه لحظه کیفم رو بردارم.
‫چطوری؟
‫خوب دقت کنین، نمی‌خوام بعداً سوالی ‫پیش بیاد، واسه همین کامل توضیح میدم.
‫داریم بازسازی دقیق این سکانس از این ‫درام تاریخی کلاسیک ایرانی رو انجام میدیم.
‫به پرده نگاه کنین. قراره نقش ‫این سیاهی‌لشکرها رو بازی کنین.
‫داریم با تک‌تک جزئیات ‫بازسازیش می‌کنیم.
‫توی سکانس، یه نفر ‫میره بالا تا سخنرانی کنه.
‫استاد نظروف نقش یکی از ‫شخصیت‌های اصلی رو بازی می‌کنه.
‫براش دست بزنین!
‫اون یکی نقش رو بازیگر ‫ایرانی‌مون، پرویز، بازی می‌کنه.
‫شخصیت اون همونیه که ترور میشه.
‫پرویز، میتونی چندتا ‫از دیالوگ‌هات رو بگی؟
‫مثل تمرین میشه.
‫اینجا رو ببینین.
‫بعضی‌هاتون سربازهای ‫آبی‌پوش هستین.
‫اون آقا رو می‌بینیم ‫که داره سخنرانی می‌کنه.
‫بقیه‌تون هم همون‌طوری ‫بشینین و در سکوت گوش بدین.
‫خانوم‌ها، بذارین جاتون ‫رو بهتون نشون بدم.
‫ببینین، هفت‌تا خانم ‫زیبا اونجا می‌شینن.
و آقای نظروف هم با لباس مبدل .بین‌ اون‌ها می‌شینه
‫این یه سریال کلاسیک ایرانی مال ‫چهل سال پیشه. داریم بازسازیش می‌کنیم.
‫خب، بریم آخرش، بذارین ‫نشون‌تون بدم چی میشه.
‫شخصیت پرویز به ‫سخنرانی سیاسیش ادامه میده.
‫دوربین کات می‌خوره اونجا و ‫چهره‌ی آقای نظروف رو نشون میده.
!روبندشو برمیداره و هفت‌تیرشو می‌کشه
!و شلیک می‌کنه
‫همه‌جا به هم می‌ریزه! ‫همه‌تون بلند میشین،
‫جیغ و داد می‌کنین و این‌ور اون‌ور ‫می‌دوین. داد می‌زنین: «بهش تیر زدن!»
‫برای خودتون یه دست مرتب بزنین!
‫امروز فقط همین کار رو انجام می‌دیم ‫و همه‌تون توی این سکانس هستین.
‫فندک داری؟
دستیار هم بودی؟
‫چه اتفاقی برای مسئول ‫تسلیحاتتون افتاد؟
‫تو اون روز سر صحنه بودی؟
‫لباس اندازه‌ا‌م نیست، همش می‌افته!
‫یه جوری نگهش دار، ‫می‌برمت پیشِ مسئول لباس!
‫دارم برای تست بازیگری میام ‫بیرون، ولی اگه ولش کنم می‌افته!
‫خب ولش نکن!
‫تقریباً برای تستم آماده‌ام!
‫لباس اصلاً اندازه‌ام نیست!
‫عالیه، به نظرِ من که خوبه!
‫خوب نیست، تا دستم ‫رو برمی‌دارم می‌افته!
‫خب فعلاً همون‌طوری نگهش دار.
‫خیلی بهت میاد.
‫می‌برمت پیشِ تیمِ لباس.
‫اونا برات درستش می‌کنن.
‫خب، چرا گلچهره نمی‌خواد ‫دخترش سرِ صحنه فیلم‌برداری باشه؟
‫می‌گه محیطِ کاریِ مناسبی نیست.
‫از این مناسب‌تر دیگه نمی‌شه!
‫آره، خیلی هم مناسبه.
‫خب پس. برای تست چی آماده کردی؟
‫همین‌جا انجامش می‌دیم؟
‫آره، من کاملاً آماده‌ام.
‫یه لحظه صبر کن!
‫هر چی داری، فقط سریع انجامش بده!
‫زود سرِ صحنه لازمِت دارن!
‫داری با لباس چیکار می‌کنی؟!
‫مواظب باش، درش نیار!
‫اینقدر تکون نخور! ‫داری درش میاری؟!
‫نه!
‫عجله کن!
‫فقط یه دقیقه بهم وقت بده!
‫اونم جزو لباس بود؟
‫نه، مال منه. واسه قطعه‌ی تست ‫بازیگریمه. اون تو قایمش کرده بودم.
‫می‌خوای با اون تست بدی؟
‫آره.
‫خوب دقت کن ببین ‫می‌خوام چیکار کنم!
‫بذار اول جای درستش رو پیدا کنم.
‫همینه!
‫خب، اینجا.
‫اینکه درسته.
‫خب، اول به این نگاه کن.
‫همه چی ردیفه؟
‫خب، این رو می‌ذاریم ‫روی یکی از این قفسه‌ها.
‫بفرما.
‫حالا وقت شمردنه.
‫یک، دو، سه.
‫یا می‌تونیم بگیم سه، دو، یک.
‫تموم!
‫همون‌طور که ‫می‌بینی، یکی شد دوتا.
‫حالا مرحله‌ی بعد.
‫فقط به چندتا وسیله‌ی ‫تصادفی نیاز داریم.
‫اینا خوبن.
‫بدون ترتیب خاصی. یکی ‫اون بالا، یکی هم پایین.
‫حله؟
‫بعدش در رو می‌بندم.
‫و حالا باید تو این ‫قسمت بهم کمک کنی.
‫یه عدد تصادفی بهم بگو.
‫- سه. ‫- سه؟
‫- چهار. ‫- و چهار.
‫سه، چهار.
‫حالا ببینیم چی شد.
‫یک، دو، سه،
‫سه، چهار.
‫شد یک، دو، سه، چهار.
‫معمولاً تو کلاه یه شعبده‌باز ‫چی پیدا می‌شه؟ حدسی داری؟
‫خرگوش.
‫خرگوش! آفرین!
‫و، اجی‌مجی‌لاترجی!
‫این مال تو.
‫وای، ببین چقدر نازه!
‫ولی تو داری واسه یه نقش ‫بازیگری تست می‌دی، نه شعبده‌بازی!
‫اینا مهارت‌های نمایشی منه. ‫من سابقه‌ی بازیگری ندارم.
‫این به چه درد یه ‫بازیگر سینما می‌خوره؟!
‫بیژن، کجایی؟
‫خب شهرام سر صحنه هست؟
‫الان کجایی؟ شهرام پیشته؟
‫خب چطوری خرگوش‌ها ‫رو می‌کنی اون تو؟
‫من کاری نمی‌کنم. خودش هر چی ‫بذارم توش رو تبدیل به خرگوش می‌کنه.
‫ببین دختر جون، امروز ‫برای آقای بابک روز مهمیه.
‫این چهلمین فیلمیه که روش ‫کار می‌کنه. می‌دونی چرا مهمه؟
‫وقتی استادش داشت روی ‫چهلمین فیلمش کار می‌کرد،
‫توی یه حادثه مُرد، داشت جلوه‌های ویژه ‫کار می‌کرد، درست مثل همین نمایش کوچیک تو.
‫خودش رو منفجر کرد.
‫سر صحنه‌ی فیلم.
‫واسه همین الان آقای ‫بابک باید تمرکز کنه تا
‫بتونه چهلمین کارش رو ‫صحیح و سالم تموم کنه.
‫باید تمرکز کامل داشته باشه.
‫بعد تو فکر می‌کنی درسته که با یه ‫شعبده‌بازی حواسش رو پرت کنی؟
‫با یه خرگوش؟ این ‫کجاش منصفانه‌ست؟
‫بیا، کارتم رو بگیر.
‫از این به بعد فقط با من ‫در تماسی. در ارتباط باش.
‫وقتی خلوت شد بهم زنگ بزن.
‫منظورت چیه وقتی خلوت شد؟
‫آخر شب. بعد از فیلمبرداری.
‫باشه.
‫میارمش برات.
سی‌.نما دریم‌.ینگ
‫آقای بابک، شنیدم خانم ماه‌پیکر ‫امروز سر صحنه بازی داره.
‫خودش بود؟ با من اوکی بود؟
‫یکی با خودش آورده. ‫از ایتالیا خریدتش.
چرا الان بهش نگفتی؟
‫اون این همه راه تا ایتالیا رفته تا ‫وسیله صحنه درست رو پیدا کنه!
‫برو ازش بپرس، بابک.
‫یه سخنرانی کامل درباره هفت‌تیر ‫رادئو ساخت شرکت کارتلی برات می‌کنه.
‫آره، پرویزه.
‫اوه، با کت‌وشلوار ‫جدیدش خیلی باحال شده!
‫گریم، پاپیون، همه‌چی. عالیه!
‫کارگردان این پسره آنتونیو رو با ‫خودش از ایتالیا آورده؛ کپ خودته!
‫بچه‌ها مدام اون رو ‫با تو اشتباه می‌گیرن.
!انگار دوقلوی تو باشه
‫اون دختره جزو عوامل صحنه‌ست؟
!چه زیباست
‫می‌دونی مشکل این موتور چیه؟
‫همه بیان سر صحنه! ‫هنرورها، بازیگرها، عوامل!
‫سلام آقای بابک!
‫سلام آقای بابک.
‫[فصل سوم] ‫«اشیاء سخن می‌گویند»
‫خیلی زیاد مکث می‌کنه.
‫درستش می‌کنیم.
‫اون دایره نور چیه؟
‫اوه، من فقط دستیارم، ‫اون کارگردانه.
‫اوه، به نظر هم‌سن می‌آین، ‫واسه همین فکر کردم تویی.
‫اون دایره محدوده ‫بو رو نشون می‌ده.
‫ممکنه تماشاچی‌ها نفهمن.
‫می‌فهمن. یه منطق درونی داره. ‫هیچ‌کس پاش رو توش نمی‌ذاره.
‫یه جورایی تبدیل به مانع می‌شه.
‫بفرمایین، بشینین.
‫- خب، من نمی‌فهمم. ‫- چی رو؟
‫مشکلش با شوهرش چیه؟
‫همون مشکلات همیشگی که ‫زن‌ها با شوهراشون دارن.
‫ما واقعاً واردش نمی‌شیم، ‫ولی همون چیزهای معمولیه.
‫آره، می‌شه این‌طوری گفت.
‫انگار رابطه‌اش با اشیاء ‫بهتر از رابطه‌اش با شوهرشه.
‫ولی یه کم گنگه. منظورم اینه که ‫من می‌فهمم، ولی تماشاچی‌ها چی؟
‫بعید می‌دونم بفهمن!
خودش نبود؟ اسم کارگردان چی بود؟
‫شهرام.
‫شهرام نبود از اون بپرسی؟
‫قبلش، یه نگاه سریع ‫به این یکی هم بنداز.
.رئیس میگه بد نیست، ولی خیلی طولانیه
‫نمی‌فهمم چرا می‌خوان ‫همه‌اش رو با برداشت‌های بلند بگیرن.
‫من فکر میکنم باید کات بزنن.
‫این بهتره!
‫گیرائه!
‫خوشم اومد.
‫خوب به نظر میاد.
‫حالا می‌تونم دیدگاهت رو بفهمم.
‫همگی خسته نباشین!
‫اون بابک بود. ‫وسیله‌ها رو بده به اون.
‫دژاوو چیه؟ بگو چیکار داشتی؟؟
‫هموطنای شما آدمای عجیبی هستن.
‫- آقای وحیدوف! ‫- بله؟
‫میشه یه لحظه بیای بیرون؟ ‫یکی می‌خواد باهات حرف بزنه.
‫شهرامه؟
‫نه، شهرام نیست.
‫یه لحظه دیگه میام بیرون.
‫آقا بابک، رولورِ شهرام مدل ‫مناسبیه برای این صحنه؟
‫چطور مگه؟ برو یه چک ‫بکن، شاید مثل ما تو باشه.
‫به‌نظرم حساسیت بیخودی داری.
‫برو با آنتونیو حرف بزن، فکر ‫کنم بتونه خیالت رو راحت کنه.
‫یه جایی اون پایین پیداش می‌کنی.
‫اینقدر سخت‌گیر نباش بابک!
‫فقط یه تفنگ می‌خواد که شلیک کنه !کسی رو نکشه کافیه
.خیالت راحت، چهل فیلمی می‌شی، نترس
‫مطمئنی اومده اینجا، تاجیکستان؟
‫آره، مطمئنم.
‫کی بهت گفت؟
‫بچه‌های تدارکات وقتی داشتن رد می‌شدن داشتن ‫درباره‌ش حرف می‌زدن. از ایتالیا اومده.
‫اون می‌دونه که جاسیگاری ‫به این خوبی هم اینجاست؟
‫حتماً می‌دونه. وگرنه چرا باید بعد ‫از این همه سال این همه راه رو بیاد؟
‫بچه‌ها، منم در جریان ‫خاله زنک‌بازی‌هاتون بذارین!
‫برای انتقام اومده اینجا. تا ‫کارای ناتموم رو تموم کنه.
‫کی اینجاست؟
‫رولور کاستلی.
‫چطوری سر از اینجا درآورد؟
‫همین‌جاست. سرِ صحنه.
‫کارگردان با خودش ‫از ایتالیا آوردتش.
‫الان سرِ کاریم. بعدش شهرام ‫میره برای بازبینی لوکیشن.
‫اوه، آنتونیو! هنوز نیومده. ‫ولی به زودی پیداش میشه.
‫ببخشید، فارسی بلد نیستم.
‫می‌تونم کمکتون کنم؟
‫اوه، رولور؟
‫با هم خریدیمش. شهرام شیفته‌ی ‫داستانی بود که پشتش بود.
‫میخوای بشنویش؟
‫سال ۱۸۸۹ توسط یه ‫شرکت ایتالیایی ساخته شد.
‫صاحبش برادرای کارتلی بودن.
‫دوقلو بودن، توچی ‫و روبرتو کارتلی.
‫شرکت رو با هم ‫شریکی اداره می‌کردن.
‫هفت‌تیرهایی که می‌ساختن تا ‫خودِ جنگ جهانی دوم استفاده می‌شد.
‫دوتا مدل ساختن.
‫اسم یکیش رودئو بود.
‫محافظ ماشه نداشت، ‫ولی قدرتش بیشتر بود.
‫میدونی محافظ ماشه چیه دیگه، نه؟
‫همون حلقه‌ی کوچیکیه که ‫دور ماشه قرار می‌گیره.
‫اون یکی مدل اسمش ان‌ اند‌ وی بود.
‫اون یکی محافظ ماشه داشت، ‫ولی قدرت شلیکش کمتر بود.
‫برادرا آخرش سر اینکه کارخونه باید روی ‫کدوم مدل تمرکز کنه با هم به مشکل خوردن.
‫تیکه انداختن به هم، دعواهای شدید، ‫دادگاه و پاسگاه، خلاصه همه‌چی.
‫بالاخره تصمیم گرفتن ‫مشکلشون رو با یه دوئل حل کنن.
‫یکیشون یه مدل رودئو ‫برداشت، اون یکی یه ان‌ اند‌ وی.
‫جفتشون شلیک کردن.
‫گلوله‌ی رودئو صاف خورد ‫به سینه‌ی توچی کارتلی.
‫ولی توچی زنده موند.
‫چون یه جاسیگاری فلزی توی ‫جیب بغلش داشت، دقیقاً روی قلبش.
‫گلوله از یه طرف جاسیگاری رد شد،
‫ولی از اون طرفش بیرون نزد.
‫روبرتو که شلیکش رو کرده بود،
‫رفت سمتش، فکر کرد کارش تمومه.
‫و توچی یه حرکت ناجوانمردانه زد:
‫وقتی روبرتو بالای ‫سرش ایستاده بود،
‫با ان‌ اند وی بهش شلیک کرد.
‫روبرتو همون‌جا مُرد، در ‫حالی که هنوز رودئو دستش بود.
‫و کارخونه‌ی کارتلی از اون موقع ‫به بعد فقط ان‌ اند وی تولید کرد.
‫عجب برادرِ حرامزاده‌ای!
‫تفنگی که آوردی کدوم مدله؟
‫یه رودئو.
‫چرا رودئو؟
.زنگ می‌زنم تا بیان ازتون خسارت بگیرن
،بی‌عقله که زود عصبانی می‌شه .یا شبیه حیوونه که نمی‌فهمه
‫زنگ میزنم پلیس. خودت ‫خوب میدونی که اینجا مقصری.
‫پس حالا من شدم اونی ‫که دعوا رو شروع کرده؟!
‫ظاهراً همه‌ش تقصیر منه!
!شما صورت و بدنت رو جراحی پلاستیک کردی .ولی یه آدم دیگه نشدی
‫راستش رو بگو. یه جلیقه ‫قرمز جلو باز داری یا نه؟
‫ولی خیلیا جلوی همسرشون ‫داشتن‌اش رو انکار نمی‌کنن.
‫حتی باعث شدی به خودم شک ‫کنم؛ فکر کنم شاید واقعاً لیلا نیستی.
‫دارم میرم بیرون ‫که به پلیس زنگ بزنم.
یخ بمالم، عرق بخورم و بعد برم؟
‫باید این رو به دکتر ‫نشون بدم، هزینه داره.
‫بیا، بگیرش ببین.
‫بیا، ببین چقدر گرمه.
.این رو خودت هم نمی‌خوری
‫نمی‌تونم بگیرمش، دردسر میشه.
.بعد بهم تهمت دزدی میزنی
.کاغذ خریدش رو بده
‫زن باهوشی هستی. اگه می‌خواستم شکایت ‫کنم، خیلی بیشتر از اینا برات آب می‌خورد.
.اون خدابیامرز، عاشق همین عقلت بود
‫تو دوربین مداربسته مغازه هست.
‫داشت تفنگ رو درست ‫می‌کرد که یهو در رفت.
‫مغزش پاشید رو دیوار.
‫میتونم فیلم رو تلگرام کنم ‫واست. شمارم رو بهت میدم.
‫یه کم آب خنک؟
‫امروز آخرین فرصتمه! دیگه ‫اجازه نمیدن بیام سر صحنه!
‫کدوم گوری رفته بودی؟!
‫میبینی با چی سروکله میزنم؟ خواهش میکنم ‫دیگه از این هنرورای ناشی رو سر من نریزین!
‫آنتونیو! آنتونیو!
‫تو اتاق منتظرتن!
‫شهرام صدات میکنه!
‫روز بخیر دوست ایتالیایی من!
‫ببخشید آقا، بدون کارت ‫شناسایی نمیشه وارد شد.
‫لطفاً سکوت در صحنه!
‫کجا میری؟ همینجا بمون، ‫کارت شناسایی همرات نیست.
‫بچه‌ها، این آنتونیو هم مثل ‫بابک دور دخترا غش میکنه!
‫بیژن، به دخترا بگو ‫برگردن سر جاشون!
‫آماده باشین واسه فیلمبرداری. ‫بهشون بگو ساکت باشن.
‫کارت شناسایی‌ت همراهم نیست. ‫فعلاً اینجا وایسا، پیداش می‌کنم برات.
‫یه دقیقه دیگه اینجاس، ‫رفته وحیدوف رو بیاره!
‫بگو تو موقعیتشون بمونن.
‫این چی بود؟! کسی شلیک کرد؟!
‫رستم! رستم!
‫رستم! برو آمبولانس خبر کن!
‫فکر کنم پرویز تیر خورده!
‫- مداد داری؟ ‫- آره.
‫ممنون.
‫پرویز همونجاست که! ‫گرمازده شدی مگه؟
‫تو مانیتور دیدی؟ حتماً اون ‫بازسازی فیلم ایرانیه بوده.
‫اوناهاش!
.پرویز اونجا نشسته
‫چت شده با این فیلم چهلمت؟
‫برم برات آب بیارم.
‫چرا اینجا آب خنک نگه نمیدارین؟
‫تو صحنه باید آب خنک باشه، ‫مردم با این آفتاب باید خنک شن!
‫- آقای وحیدوف! ‫- بله؟
‫میشه یه لحظه بیاین بیرون؟ ‫یکی میخواد باهاتون حرف بزنه.
‫شهرامه؟
‫نه، شهرام نیست.
‫الان میام بیرون.
‫بابک تفنگ رو دیدی؟ مثل همونه که در فیلم اصلی هست؟
‫چرا ندیدی؟ برو ببین شاید مثل همون باشه.
‫به‌نظرم حساسیت بیخودی داری.
‫برو با آنتونیو حرف بزن، فکر ‫کنم اون بتونه خیالتو راحت کنه.
‫فقط یه تفنگ می‌خواد که شلیک کنه !کسی رو نکشه کافیه
!تو چهل فیلمی می‌شی نترس
‫کی منو می‌خواست؟
‫بابک می‌خواست یه ‫چیزی رو مطرح کنه...
‫باحال بود!
‫از این ایده خوشم میاد.
‫آره، شنیدم. سر ‫فیلمبرداری اتفاق افتاد.
‫نگران نباش، نفرین فیلم ‫چهلم دامن‌گیر تو نمیشه!
‫خسته به نظر میای. ‫برو یه استراحت کن.
‫فکر کنم گرمازده شدی.
‫کارت شناسایی این آقا رو بده.
‫همینجا بمون، الان برمی‌گردم.
‫کی می‌تونی آکساسوارمون ‫رو ببری به صحنه؟
‫گفتی قراره برسونیشون، ‫بچه‌ها منتظرن!
‫باشه، الان میبرمشون.
‫بیا، یه دست لباس ‫اینجاست. یه برقع اینجاست.
‫[فصل چهارم] ‫«خرگوش‌ها»
‫و بعدش از خواب پریدم.
‫در حالی که داشتم جاسیگاری رو ‫به سمت ماه‌پیکر نشونه می‌گرفتم.
‫واقعاً؟! تو خواب ماه‌پیکر رو دیدی؟
‫فکر کنم خودش اینجاست، تو ‫استودیو ۳ داره فیلمبرداری می‌کنه!
‫صد در صد مطمئن ‫نیستم ماه‌پیکر بود.
‫سه شبه که همین خوابو می‌بینم.
‫آه، کاش می‌تونستم ‫زندگی اونو داشته باشم!
‫می‌دونی دوستام چه لقبی بهم دادن؟
‫ماه‌پیکر!
‫فکر می‌کنی می‌تونم برم ‫تو استودیو ۳ ببینمش؟
‫اصلاً نمی‌دونی چقدر سخت بود که بدون ‫اینکه مامانم بفهمه، یواشکی بیام سر صحنه!
‫صبر کن، اون آقای بابک بود؟
گریمشو تموم کردی؟
‫آره.
‫بیا اینجا، بذار ‫لباساتو درست کنم.
‫نمی‌فهمم، این چه گریمیه آخه؟!
‫لباساشو نمی‌فهمم.
‫وسایل صحنه رو نمی‌فهمم... ‫کلاً! کل این فیلم لعنتی رو!
‫تکون نخور.
اگه واقعا می‌خوای تست بدی .به پرویز یه کادو بده
.می‌تونه برات از کارگردان نقش بگیره
‫اون عاشق عتیقه‌جاته!
‫آره، بابک همینو گفت.
‫یه چیز قدیمی واسش ‫بگیر، عاشق عتیقه‌جاته!
‫اینجوری نمی‌تونم درستش ‫کنم. حتماً اشتباه بستی.
‫درش بیار، باید دوباره تنت کنم.
‫نه، زلفیا، وایسا!
‫اگه درش بیاره، گریمش خراب میشه!
.دوباره گریم می‌کنی
‫آقای بابک! آقای بابک!
‫آقای بابک!
‫کدوم گوری رفتی تو؟!
‫میبینی با چی سروکله میزنم؟ خواهش میکنم ‫دیگه از این هنرورای ناشی رو سر من نریزین!
‫چرا یه جا بند نمیشی؟!
‫تو اتاق منتظرتن!
‫شهرام داره صدات می‌کنه!
‫تکون نخور تا بندشو پیدا کنم، ‫وگرنه نمی‌تونی با این راه بری.
‫یه کم حالم بده.
‫نمی‌تونیم بریم اونجا تو سایه؟
‫من نمی‌خوام هنرور باشم!
‫من می‌خوام نمای نزدیک ‫داشته باشم! زیر نورافکن‌ها!
‫هی، دختر گلچهره!
‫بله؟
‫همه سر صحنه منتظر توئن!
‫اوکی...
!چادر رو بکش بالای سرت
‫چی؟
چادر رو میگم! آفتاب ‫صورتت رو نسوزونه.
‫چی شد؟
‫اوه. باحاله.
‫کجاییم؟
‫اینم بند چادرت.
‫بکش پایین که درست شه.
‫من دوازده ساله تو صحنه ‫فیلمبرداری کار می‌کنم،
‫بلکه یکی منو ببینه ‫و بهم نقش بده.
‫بعد این دختره خوشگله میاد ‫و نقش رو از چنگم درمیاره.
‫بیژن و خورشید هم سر اینکه کی ‫اینو ببره سر قرار، با هم رقابت می‌کنن.
‫بند لباس رو بکش ‫پایین تا درست شه.
.ببینم یه بند میتونی ببندی
‫کجا میری؟
‫وایسا!
‫چجوری از اینجا برم بیرون؟
‫داری هذیون میگی. ‫احتمالا از گرمازدگیه.
‫خانم مثلا سوپراستار!
‫این بهتره!
!گیرائه
‫خوشم اومد.
‫خوبه.
‫حالا می‌تونم دیدگاهت رو ببینم.
‫کارت عالی بود!
‫اون بابک بود. دکور رو بهش بده.
‫من مسئول هماهنگی هنرورام!
‫وای خدای من، تو واقعاً ماه‌پیکری؟!
‫آه، کاش منم جای تو بودم!
‫باورم نمیشه!
‫فقط داریم یه سری تغییرات کوچیک ‫میدیم، الان دوباره شروع می‌کنیم!
‫اون کلید رو بیار لطفا.
‫بچه‌ها، دیوارا رو دوباره ‫بذارین سر جاشون لطفا!
مال توئه؟
‫بیا با من، یه چیزی ‫دارم بهت نشون بدم.
‫وقتی چیزی رو که اینجا دارم ببینی، ‫جواب همه سوالات رو می‌گیری.
‫بفرما، حالا کارت شناسایی‌ا‌ت رو ‫داری. برو بازرسیت رو انجام بده.
‫داره با کارگردان حرف می‌زنه.
‫هنوز نیومده. انگار ما اولین نفریم که میایم ‫و آخرین نفریم که میریم. تو این گرما هم!
‫داره با برقعش کلنجار ‫میره. همش توش گیر می‌کنه.
‫آقای بابک! امروز آخرین فرصتمه!
‫دلنازه، یه کم آب بیار!
‫دخترا، دخترا! گفتم ‫از اون طرف برین!
‫روز بخیر دوست ایتالیایی من!
.برو بابا
‫هی، آب داری؟
‫نه!
‫نمی‌خوام نقش ‫سیاهی‌لشکر رو بازی کنم!
‫من می‌خوام نمای نزدیک ‫داشته باشم! زیر نورافکن‌ها!
‫هی، دختر گلچهره!
‫بله؟
‫همه تو صحنه منتظر توئن!
‫باشه...
!چادر رو بکش سرت
‫ببخشید؟
چادر رو میگم! آفتاب ‫صورتت رو نسوزونه.
‫اوه. باحاله.
‫کجاییم؟
‫اینم بند چادرت. بکشش ‫پایین تا لباس درست شه.
‫من دوازده ساله تو صحنه ‫فیلمبرداری کار می‌کنم،
‫بلکه یکی منو ببینه ‫و بهم نقش بده.
بعد این دختره خوشگله میاد ‫و نقش رو از چنگم درمیاره.
بیژن و خورشید هم سر اینکه کی ‫اینو ببره سر قرار، با هم رقابت می‌کنن.
‫بند لباس رو بکش ‫پایین تا درست شه.
.ببینم یه بند میتونی ببندی
‫کجا میری؟
‫چجوری از اینجا برم بیرون؟
‫داری هذیون میگی. ‫احتمالا از گرمازدگیه.
‫خانم مثلا سوپراستار!
‫فکر کنم گرمازده شده!
‫حتما یه چیز دیگه هم هست!
‫اوه، بیدار شد!
‫خدا رو شکر!
‫اوه، اینجاست. ولی اصلا شبیه ‫اونی که تو سریال اصلی بود نیست!
‫آره، حق با توئه!
‫آقای نظروف، لطفا سر جاتون!
‫این بهتره! گیرایی ‫داره. خوشم اومد!
.اینو که گفت، گفتم خدایا شکرت
‫فیلمبرداری تموم شد؟
‫فیلمبرداری امروز تموم شد.
‫آخرین شات بود.
‫خسته نباشید!
‫باشه، من رفتم.
‫بچه‌ها، آماده‌اید؟
.فریم رو بیار اینور
‫هیچ‌کس اینجا نیست. همه رفتن.
[موخره] «زنان ابری»
‫خانم‌ها و آقایون .یه لحظه توجه کنید
‫چند لحظه دیگه شروع می‌کنیم.
‫لطفا لباس‌هاتون درست باشه.
‫موبایل‌هارو خاموش کنید.
‫ساعت رو دست‌تون نباشه .عینک رو چشمتون نباشه
‫همون صحنه که در مانیتور دیده بودیم رو تمرین می‌کنیم.
.اول تمرین می‌کنیم
‫یادتون هست؟ یک نفر سخنرانی می‌کرد .و یک نفر به اون شلیک می‌کرد
‫دنیا! کجا بودی؟!
‫سریع! برو سر جات بشین!
‫اونجا بشین!
‫لطفاً، صبر کنین تا ‫تمرینشون تموم شه!
‫خورشید، ما آماده‌ایم!
‫منظر، ما آماده‌ایم!
‫ما هم همین‌طور!
!دنیا همینجا بود
‫به محض اینکه شلیک ‫دوم شد، غیبش زد!
‫قسم می‌خورم همین‌جا بود!
FilmYar
‫این چیه؟
FilmYar
«خرگوش سیاه، خرگوش سفید»