کانتو اورْوا یاکو ساک نو
آرانکپ سینپ کا ایسام
‏«هیچ چیز بی‌هدف از آسمان فرو نمی‌آید»
در دوران میجی،
شایعاتی بود که گنج عظیمی از طلای آینو جایی در هوکایدو پنهان شده.
من سوگیموتوی فناناپذیرم!
می‌خوام به قولم به توراجی وفا کنم.
می‌خوام چشمای اومه خوب بشه.
ساایچی سوگیموتو که از جنگ روس و ژاپن جان سالم به در برده، راهی هوکایدو می‌شود.
یه داستان جالب می‌خوای بشنوی؟
قدیم‌ها،
تو رودخونه‌های هوکایدو طلا به اندازه لوبیا پیدا می‌شد.
یه «هجوم طلا»ی واقعی.
یه گروه آینو مخفیانه برای ساختن ارتش پول جمع می‌کردن.
‏۲۰۰۰۰ کانْ شمش طلا.
بعد یه نفر همه‌شو دزدید
با کشتن آینوهای دخیل در کار.
یارو طلا رو جایی تو هوکایدو قایم کرد و بعد دستگیر شد
و انداختنش زندان.
‏«نوپرابو».
یه رمز از محل دفن گنج رو خالکوبی کرد
روی بدن هم‌بندی‌هاش.
خالکوبی.
بعد به زندانی‌ها گفت،
‏«از اینجا فرار کنید».
‏«نصف طلا رو به هرکی موفق بشه می‌دم».
سوگیموتو می‌فهمه خالکوبی‌های فراری‌های زندان آباشیری
نشون می‌دن طلای آینو کجا پنهان شده.
با کمک آسیرپا، یه دختر آینو،
و شیرایشی، یکی از زندانی‌ها، سوگیموتو راه می‌افته تا خالکوبی‌ها رو جمع کنه.
‏-باورش سخته، نه؟ -من باور می‌کنم.
آچای من یکی از اون آینوهایی بود که اونجا کشته شد.
می‌فهمم چرا آچام باید کشته می‌شد.
حقیقت رو پیدا می‌کنم.
ما طلا رو پیدا می‌کنیم.
آره.
کیرورانکه نیسپا!
دوست قدیمی آچام.
می‌دونم چی شد
تو زندان آباشیری.
نوپرابو
پدر آسیرپاست.
می‌خواد طلا به تو برسه، آسیرپا.
آچای من؟
دنبال پدرت می‌گردی، نه؟
از کجا آچا رو می‌شناسی؟
به پیش‌گویی اعتقاد ندارم.
من یه زن آینوی امروزیم.
اما سوگیموتو و آسیرپا تنها کسایی نبودن که دنبال طلا بودن.
توشیزو هیجیکاتا داشت زندانی‌های فراری رو دور هم جمع می‌کرد.
پیرمرد به‌دردنخور وجود نداره، فقط جون‌به‌دربرده.
می‌خوای جمهوری اِزو رو دوباره برپا کنی؟
نظرت چیه یه محافظ کاربلد استخدام کنی؟
لشکر هفتم، به رهبری تسورومی.
لشکر هفتم رو تصاحب می‌کنیم و کل هوکایدو رو به دست می‌گیریم.
حکومت نظامی تشکیل می‌دیم.
ببین! پای جدیدت.
دو جناح هم وارد تعقیب شدن،
مشتاق که طلا رو چنگ بزنن.
می‌ریم آباشیری و اونجا گروه سوگیموتو رو می‌بینیم.
پس وقتشه که راه بیفتیم
به سمت آباشیری.
می‌خوام با چشمای خودم ببینم نوپرابو آچاست یا نه.
اگه واقعاً آچا باشه،
همه‌چی رو بهم می‌گه.
می‌خوام ببینم به حقیقت می‌رسه.
گروه سوگیموتو برای فاش‌کردن هویت نوپرابو راهی زندان آباشیری می‌شن،
جایی که رویارویی‌ای سرنوشت‌ساز در انتظارشونه.
ما کسایی هستیم که طلا رو پیدا می‌کنیم.
کوشیرو، ۱۹۰۷ (میجی ۴۰)
میوه سرخ و رسیده گل ساحلی رو می‌شه خام خورد.
آب‌پزشون هم می‌کنیم و با روغن ماهی می‌خوریم.
به این ماه می‌گیم ماوتاچوپ.
‏«ماه چیدن گل ساحلی». انقدر مهمن.
ترشه.
دارم از گشنگی می‌میرم.
یه چیز دیگه می‌خوام بخورم.
آسیرپا، کجا رفتی؟
داره ماهی خورشیدی می‌گیره.
ماهی خورشیدی؟
گفت ماهی خورشیدی تابستون‌ها نزدیک سطح آب چرت می‌زنه و راحت گیر میاد.
دکمه‌هات رو برات دوختم.
مرسی.
ای خدای سوزن‌ها، فروتنانه بابت کمکت سپاسگزارم.
برای من و چیکاپاشی خیلی زحمت کشیدی.
منم همینو می‌گم. با یه مرد دور و برم امن‌تر حس می‌کنم.
وانمود می‌کنی برات مهم نیست، ولی وقت مهمش هوامو داری.
شما دوتا زن و شوهرید؟
گوشت می‌خوای؟
سمور دریاییه. تازه گرفتمش.
ولی تنها زندگی می‌کنم، نمی‌تونم بخورمش.
‏-بگیر. -سمور دریایی رو به ما می‌ده.
سمور دریایی؟
تا حالا نخوردمش.
ممنون.
شما دوتا باید تنهایی بخوریدش.
چی گفت؟
می‌رم گل ساحلی بیشتر بچینم.
هوا داره خراب می‌شه. بهتره برگردی.
باشه.
مرسی.
اوضاع خوب به نظر نمیاد.
اونجا یه کلبه هست!
‏-چیکاپاشی کجاست؟ -تو مسافرخونه.
اینکارمات کجاست؟ باید همین دور و بر باشه.
بسه حرف زدن! راه بیفتیم!
امیدوارم آسیرپا چیزیش نشده باشه.
اینکارمات!
از این طرف!
امیدوارم بقیه سالم باشن.
بهتره همین‌جا بمونیم.
می‌گن وقتی صدای رعد میاد کار کردن بدشگونه.
سمور دریایی.
امیدوارم نپخته باشنش.
پس این گوشت سمور دریاییه.
تا حالا همچین بویی به مشامم نخورده بود.
آره.
بوی وحشی می‌ده، ولی طعمش رو دوست دارم.
کم‌چرب‌تر از چیزیه که فکر می‌کردم.
هینّا. خوشم اومد.
طبق رسم آینو، نباید خورش سمور بپزی
اگه تعداد زن و مرد تو اتاق برابر نباشه.
یه چیزی درست نیست.
شیرایشی به طرز باورنکردنی‌ای
جذاب شده.
بوی خورش سمور میل جنسی رو تحریک می‌کنه.
کسایی که جفت ندارن اغلب از اثرش غش می‌کنن.
اینکارمات.
یه مدت پیش، درباره پدرم بهم گفتی.
آچا رو می‌شناسی؟
خوب می‌شناسمش.
وقتی بچه بودم دیدمش.
اولین بار که همدیگه رو دیدیم،
پدرت، ویلک، تازه اومده بود هوکایدو.
آینو رو با لهجه کارافوتو حرف می‌زد.
مثل تو چشمای آبی داشت.
می‌گفت پدرش لهستانی بوده و مادرش آینوی کارافوتو.
قبل از جنگ روس و ژاپن، کارافوتو خاک روسیه بود.
ویلک می‌گفت اونجا لهستانی زیاد بود.
روسیه تزاری بهشون ظلم کرده بود
و از اروپا به خاور دور تبعیدشون کرده بود.
ویلک با اقلیت‌های قومی حوضه رود آمور متحد شد
تا یه جنبش آزادی‌بخش علیه روسیه تزاری راه بندازه.
جنگید، زخمی شد،
و به اوتارو تو هوکایدو گریخت.
وقتی دیدمش، جا به جا می‌گشتم و فال می‌گرفتم.
هر روزم رو باهاش می‌گذروندم.
ویلک هر چی بهش یاد دادم رو با آغوش باز پذیرفت.
باورهای آینوی هوکایدو، سرزمین، زبان، همه‌شو.
یوک.
‏«یوک»؟
پدرم هیچ‌وقت درباره تو بهم نگفت.
گفت همه‌چی رو از مادرم یاد گرفته.
یه کلمه از حرفاتو باور نمی‌کنم.
خب، مادرت زن زیبایی بود.
برای ویلک،
من فقط یه بچه بودم.
گمونم منو کاملاً فراموش کرد.
سوگیموتو، حالت خوبه؟
لعنتی، ماتاگی.
داری اغوامون می‌کنی؟
سرم داره گیج می‌ره.
حالت خوبه؟ یه چیزی بگو!
همین الان باید دراز بکشی.
اوگاتا، بذار پیرهنتو باز کنیم. خیلی بهتر می‌شی.
شلوارشو در بیار!
صبر کن.
بیا لختش کنیم!
کیرو.
سلام.
خیلی وقته ندیدمت.
از گروه هیجیکاتا جدا شدم. از آساهیکاوا به بعد ندیدمشون.
تو هر «کوتان» سراغتو گرفتم. این‌جوری پیدات کردم.
این بویی که از دیگ میاد چیه؟
زندانی‌ای که بهش می‌گن نوپرابو پدر تو نیست.
ویلک هیچ‌وقت آینو نمی‌کشت و طلاشونو نمی‌دزدید.
پدرت
به دست کیرورانکه کشته شد.
مسخره‌ست. انتظار داری باور کنم؟
این پیش‌گویی نیست. مدرک دارم.
سوگیموتو.
باید بگم،
یادم نمیاد انقدر
مرد خوش‌قیافه‌ای بوده باشی.
اوه، بس کن.
تو هم همین‌طور، کیرو.
انگار ورزش می‌کردی.
نظر تو چیه، تانیگاکی؟
نمی‌تونم فکر کنم.
منم همین‌طور.
آره.
چیکار کنیم؟
دیگه طاقت ندارم!
بیا کشتی بگیریم.
فکر خوبیه.
‏-یورش به زندان آباشیری-
از خود بی‌خود شدیم.
به کسی نگو، باشه؟
‏-آره. -معلومه.
اینجایی، آسیرپا!
کیرورانکه نیسپا.
همه‌مون جمعیم. بریم سمت آباشیری.
صبر کن.
یه چیز مهم دارم که باید به آسیرپا بگم.
نمی‌دونستم کِی بهت بگم.
از اوتارو دنبالت اومدم تا درباره هوچی بهت بگم.
خواب دید که دیگه هیچ‌وقت نمی‌بیندت.
نگرانته.
ریو.
هوچی...
فقط یه خوابه. یه نامه‌ای چیزی براش بفرست.
برای آینو، خواب فقط یه خواب نیست.
خداهان که می‌خوان چیزی نشونمون بدن. پیامی از کاموی.
سال‌ها پیش، هوچی خوابی دید.
تو اون خواب،
کیمون کاموی دور دخترش جمع شد تا روحشو بدرقه کنه.
درست بعدش، مادرم مریض شد و مرد.
هوچی درباره‌ش بهم گفت.
واسه همینه که خواب‌ها روش قدرت زیادی دارن.
آسیرپا.
برگردیم؟
مطمئنم وقتی ببیندت حالش بهتر می‌شه.
چیزهایی هست
که باید بدونم.
می‌خوام چیزایی که باید بدونم رو بدونم
تا بالاخره بتونم ازش بگذرم.
کیرورانکه نیسپا.
تو پدرمو کشتی؟
این یهو از کجا اومد؟
مدرک دارم.
اثر انگشت‌های روی مهره‌های قمار.
اثر انگشت؟
اثر انگشت هرکس الگوی متفاوتی داره.
خارج از کشور شروع کردن با اثر انگشت مجرم‌ها رو شناسایی می‌کنن.
تو قمارخونه ساپورو اثر انگشت جمع کردم
تا بتونم بررسیشون کنم.
معلوم شد،
اثر انگشت‌های کیرورانکه دقیقاً با اونایی جور در میاد
که به قتل اون هفت آینو ربط داره.
مسخره‌ست.
اگه من کشتمشون، پس نوپرابو کیه؟
طلا رو می‌خواستی تا خرج مبارزه استقلال تو خاور دور روسیه بشه.
حتماً یکی از هم‌دستاته.
صبر کن.
با ستوان تسورومی همدسته.
بس کن!
گنجیرو تانیگاکی.
اغوات کرد؟
ستوان تسورومی وسایل رو از صحنه قتل جمع کرد.
تنها کسیه که سوابق اثر انگشت رو داره.
فقط داشتم ازش استفاده می‌کردم تا به خواسته‌م برسم.
عجب سلیقه‌ای داری، تانیگاکی.
پس همین‌جوری حرف ستوان تسورومی رو باور می‌کنی؟
داره سعی می‌کنه گولمون بزنه که همدیگه رو بکشیم.
شیرایشی.
تنها کسی اینجایی که نوپرابو رو دیده.
هیجیکاتا راست می‌گفت؟
نوپرابو مثل آسیرپا چشم آبی داره؟
انقدر دقیق نگاه نکردم. صورتش خیلی چندش بود.
و هیجیکاتا بود که نقشه فرار رو به ما رسوند.
پس اونم ممکنه دروغ بگه.
خب حالا چیکار کنیم؟
باید ادامه بدیم.
نوپرابو پدر آسیرپاست یا یکی دیگه؟
وقتی ببینیمش می‌فهمیم.
اگه یه خائن بینمون باشه،
خودم می‌کشمش.
خب، تازه‌کار.
بریم.
درباره‌ش کنجکاوی؟
دست خودم نبود. تا حالا صورت به این ترسناکی ندیده بودم.
بذار یه نصیحتی بهت بکنم.
قانون اول این زندان اینه که،
‏«با نوپرابو کاری نداشته باش».
می‌دونستم. نگهبان جدید جاسوس لشکر هفتمه.
این زندان منه.
هرکی بخواد با من در بیفته خوراک خوک‌ها می‌شه.
می‌سپارمش به تو، سرنگهبان کادوکورا.
می‌خوای من انجامش بدم؟
سرنگهبان زندان آباشیری، توشی‌یوکی کادوکورا
تازه‌کار.
پشت یه جعبه چوبی هست. ببرش بیرون.
فهمیدم.
بهتره شمشیرتو همون‌جا بذاری.
اگه سکندری بخوری و بیفتی، غرق کثافت خوک می‌شی.
چشم قربان.
سرنگهبان کادوکورا!
سرنگهبان کادوکورا؟
کجایی؟
می‌تونیم سریع و بی‌درد تمومش کنیم، یا می‌تونیم...
سرنگهبان کادوکورا؟
کجا رفتی؟
لشکر هفتم، توکی‌شیگه اوسامی
لو رفتم.
سرنگهبان کادوکورا رو دست‌کم گرفتم.
افتضاحه.
ستوان تسورومی از دستم ناراحت می‌شه.
طبق دستور خوراک خوک‌ها کردمش.
نگهبان جدید رو مفقودالاثر گزارش دادم
و زندانی‌ها رو که تو دعوا همدیگه رو کشتن.
تو این هفت سال گذشته،
فکر می‌کردم یه بزدلِ تنبلِ بی‌عرضه‌ای.
اما امروز،
شاید مجبور شم نظرمو درباره‌ت عوض کنم.
چه موقعیت مسرت‌بخشی، قربان.
برای جشن یه غذای حسابی برای خودم می‌پزم.
دریاچه کوششارو
مسافرخونه
می‌رم حموم.
تو این همه سالی که ماساژورم،
هیچ‌وقت بدنی به این نرمی و انعطاف حس نکردم.
دستام کاملاً توش فرو می‌رن.
منو یاد یه ببر وحشی می‌ندازه.
استعداد خارق‌العاده‌ای داری.
ولی شاید نه به اندازه
این زخم‌های عمیق سراسر بدنت.
چطور هنوز زنده‌ای؟
می‌دونستی؟
تو مراسم تشییع آینو، لباس و ابزار مرده رو می‌بُرن.
این روحشونو آزاد می‌کنه تا صاحبش تو دنیای دیگه ازشون استفاده کنه.
واقعاً؟ جالبه.
زخم خیلی بزرگ‌تری لازمه تا روح منو از این جسم بیرون کنه.
روح فقط وقتی می‌ره
که هدفش رو برآورده کرده باشه.
تو از همه زخم‌هات جون سالم به در می‌بری
چون هنوز هدفتو تو این دنیا برآورده نکردی.
‏-راهزن؟ -آره.
صاحب مسافرخونه گفت این اطراف تازگی راهزن پیدا شده.
به گفته اون،
گروهی تو تاریکی حمله می‌کنن، بدون حتی یه مشعل.
چطور همچین چیزی ممکنه؟
می‌تونن چون کورن.
فکر کنم راهزن‌ها فراری‌های کورِ آباشیری‌ان
که با هم دست به یکی کردن.
چرا تو زندان آباشیری انقدر زندانی کور بود؟
کار اجباری تو کوه ایو.
معدن گوگرد خیلی پرسوده.
اینودو مخفیانه زندانی‌هاشو به شرکت معدن قرض می‌داد.
ولی گازی که از معدن گوگرد بیرون می‌زنه
چشم معدنچی‌ها رو نابود می‌کنه.
خیلی‌هاشون مردن یا کور شدن.
زندان کورشده‌ها رو با رها کردنشون تو کوه‌ها از سر باز کرد.
اونایی که زنده موندن هنوز تو این منطقه پرسه می‌زنن،
تا از شرکت معدن انتقام بگیرن.
به هر حال، قسمت مهمش اینه.
می‌گن رهبر اون راهزن‌ها
روی بدنش خالکوبی داره، اونم نه از نوع یاکوزایی.
می‌دونی ممکنه کی باشه؟
آره.
اسمش آنجی تونیه.
حتی بعد از اینکه کور شد نگهش داشتن تو زندان
چون یکی از رمزهای خالکوبی‌شده رو داشت.
با بقیه‌مون فرار کرد.
اگه نمی‌بینه چطور مردمو غارت می‌کنه؟
آنجی تونی یه مهارت خاص داره.
با گوش دادن به بازتاب صدا از چیزها می‌تونه «ببینه».
مثل پژواک؟
آره.
تنها مشکلی برات پیش نمیاد؟
چیزیم نمی‌شه. تو تاریکی بهتر از تو راه می‌رم، عزیزم.
بعضی چیزا فقط برای ماهایی که نمی‌بینیم دیده می‌شن.
راستی یادم افتاد. اگه شب صدای کفش چوبی شنیدی مواظب باش.
کفش چوبی؟
وقتی راهزن‌های کور شب بیرون میان صداشو می‌شنوی.
همه می‌گن صدای کفش چوبیه، ولی من قبول ندارم.
صدای تق‌تق زبونه.
راهزن از پژواک استفاده می‌کنه تا اطرافشو تجسم کنه.
صدای تق زبون چه شکلیه؟
یوشیتاکه شیرایشی، می‌دونم اونجایی.
شنیدم درباره شرکت معدن حرف می‌زدی.
شرکت استخدامت کرده که از شرمون خلاص شه؟
چی؟ نه!
گرفتمت!
فراری زندان آباشیری، آنجی تونی
لعنتی، دیوونه‌ست!
صبر کن، مسافرخونه کدوم طرفیه؟
فقط اوگاتا بود که تفنگشو آورده بود.
پدرمونو در میاره.
اینکارمات.
تانیگاکی نیسپا، صدای تیر شنیدم.
دنبالم بیا.
فعلاً باید بهش اعتماد کنیم.
سوگیموتو؟
خاموشش کن.
از مشعل فاصله بگیر!
لعنتی. کی با خودش تفنگ می‌بره حموم؟
اینو قبلاً پیدا کردم.
اگه وسط دریاچه باشیم بهمون نمی‌رسن.
سریع سوار شو. چی شده؟
ببخشید، ولی
شنا بلد نیستم.
و حس بدی هم درباره‌ش دارم.
اگه می‌خواستم بمیری، تو رو به راهزن‌ها می‌سپردم.
سوار شو!
منم.
بهت شلیک کردن؟
چیزیم نیست.
کاش می‌تونستم ببینمشون.
بوی گند خون می‌ده.
دنبالمون می‌گردن!
تانیگاکی نیسپا!
این مال مادر مرحومم بود.
اگه وقتی بزرگ شدی اینو بپوشی، فوری می‌فهمم خودتی.
ولی حتماً برات مهمه.
تو دوست مهمی هستی.
ممنون.
ولی من دیگه هیچ‌وقت صورتتو نمی‌بینم.
این سرنوشت منه.
تو خواب‌هام دیدمش.
خداحافظ، ویلک.
برای تو و همسرت آرزوی خوشبختی می‌کنم.
‏-حالا در امانی. -تانیگاکی نیسپا.
گرفتمت. از پسش برمیای!
نزدیکیم.
چطور ما رو دیدن؟
لعنتی. حتماً خورشید داره درمیاد.
حالا که می‌بینیم، دستمون بالاست.
تانیگاکی نیسپا، کجات تیر خورد؟
چیزیم نیست.
از باسنم رد شد.
خنده‌دار نیست.
اگه داشتی از احساساتم سوءاستفاده می‌کردی که وادارم کنی ازت محافظت کنم،
انگار جواب داده.
سرنوشت رو می‌شه عوض کرد.
ببخشید که وسط حرفتونم،
ولی بهتره بریم.
لعنتی، کاملاً تو دیدیم.
سوگیموتو!
یکی باید اینودو و شرکت معدن رو تنبیه کنه.
نکشش!
فکر می‌کنید مجری عدالتید؟
مردمو غارت می‌کنید و می‌کشید.
فقط اونایی که بهمون ظلم کردن.
دیر یا زود، برات همه‌ش یکی می‌شه.
تو که خوب می‌دونی، نه؟
بوشو حس می‌کنم.
بوی گند یه قاتل بی‌رحم رو می‌دی.
تو... کی هستی؟
خیلی وقته ندیدمت، آنجی تونی.
این صدا رو می‌شناسم.
چرا اینجایی؟
که با رئیس زندان اینودو در بیفتم.
دوباره همدیگه رو دیدیم، خانوم کوچولو.
پروفسور دودول!
سوگیموتو، تونی رو بذار برای ما. خودمون ترتیبشو می‌دیم.
باشه، ولی یه رونوشت از خالکوبیش می‌خوام.
فقط شب‌ها بیرون میای تا کار بد کنی.
اگه همین‌جوری ادامه بدی، تا ابد تو تاریکی گیر می‌افتی.
اینو درست گفتی.
این دختر کیه؟
دختر نوپرابو.
عجب.
پس یه دختر داره.
همه نگهبان‌های زندان آباشیری تفنگ روسی دارن.
به تفنگ و مهمات خوب مجهزن.
رئیس زندان زندانی‌ها رو فرستاد معدن گوگرد کار کنن.
حتماً با اون پول اسلحه‌ها رو خریده.
ولی نتونستی بفهمی اسلحه‌ها کجا نگهداری می‌شن
چون لو رفتی.
درسته، سرباز یکم اوسامی؟
تسوکیشیما، بشونش.
اصلاً می‌دونی چقدر سخت بود
که تو رو به‌عنوان جاسوس بفرستیم اونجا؟
روی این خال، این‌جوری نقاشی می‌کنم.
آره، دقیقاً همین‌جوری.
یه بدن چوبی بهش می‌دم و راهش می‌ندازم.
ببین چطور می‌دوه!
اون یکی خالتم همین‌طور.
بذار ببینم می‌دوه.
آدم‌خال‌ها با تمام توان می‌دون.
ولی افسوس، هرچقدرم تلاش کنن،
دو تا آدم‌خال هیچ‌وقت به هم نمی‌رسن.
چه غم‌انگیز.
راسته که گروه سوگیموتو دریاچه کوششارو بودن؟
جواب سؤالو بده!
تو یه مسافرخونه ازشون شنیدم، ولی رفته بودن.
دختر آینو باهاشون بود؟
بله قربان. بود.
آفرین، اوسامی.
برو صورتتو بشور!
آینه کجاست؟
روی زمین بلوط ریخته
نیسِو یعنی بلوط.
چطوری می‌خوریشون؟
اگه بجوشونی و خشکشون کنی شیرین می‌شن.
خرس‌های قهوه‌ای این فصل کلی نیسِو می‌خورن.
سوگیموتو، کمکم کن اونا رو بچینم.
اینا کوتچی‌ان. کیویِ وحشی.
باشه.
تو یادم دادی از ساقه کیوی وحشی می‌شه برف‌کفش ساخت.
تعجب می‌کنم که یادته.
کوتچی خوشمزه‌ست. شیرینه.
بخور.
اگه زیاد کوتچی بخوری، ماتحتت می‌خاره.
واقعاً؟
باید بیشتر بخوری.
اون‌وقت بدجور می‌خاره.
ببین، سوگیموتو.
جای چنگ خرس.
راست می‌گی.
شکارچی‌ها بهش می‌گن چیسه سیروسی، یعنی «نشون خونه».
حتماً یه لونه خرس این نزدیکیاست.
خرس‌ها این فصل انقدر کوتچی می‌خورن،
که گاهی گوشت خرسی گیرمون میاد که مزه میوه می‌ده.
می‌خوای یکی شکار کنیم؟
نه، همین کوتچی برام کافیه.
وقتی برف شروع می‌شه،
خرس‌های قهوه‌ای پوست سفت ساقه کوتچی رو می‌خورن.
ماتحتشونو می‌بنده.
همین که این کارو کردن، آماده خواب زمستونی‌ان.
تو همه‌چی می‌دونی، آسیرپا.
همه‌شو از آچا یاد گرفتم.
همه‌چی درباره کوه‌ها و آینو.
سوگیموتو.
من
می‌ترسم.
اگه اون مرد بی‌صورت که اون آینوها رو کشت و طلاشونو دزدید
پدرم باشه چی؟
آسیرپا.
تا اینجا اومدیم. بریم ببینیمش.
هرچی بشه، تا آخرش کنارتم.
زندان آباشیری پنج تا برج دیده‌بانی داره.
همه‌جا نگهبان هست.
زندان از سه طرف با کوه احاطه شده.
بیست تا برج دیده‌بانی تو کوه‌ها.
همه نگهبان‌ها به تفنگ روسیِ موسین-ناگان مسلحن.
امنیت الان از وقتی فرار کردیم سفت‌وسخت‌تره.
حتماً مواظبن که کسی نوپرابو رو فراری نده.
برای رسیدن به زندان باید از یه پل رد شیم، نه؟
آره. تنها راه ورود از دروازه جلوییه.
نه دقیقاً.
به نظر من، باید از
دیواری که رو به رودخونه آباشیریه نفوذ کنیم، اونجا نگهبان کمتره.
چطور از دیوار رد شیم؟
از زیرش می‌ریم.
یه تونل می‌کَنیم.
فصلیه که ماهی سالمون از رودخونه بالا میاد.
آینوها ماهی سالمون می‌گیرن و کنار رود آباشیری کلبه می‌سازن.
دهنه تونلو با یه کلبه آینو مخفی می‌کنیم.
بگیر.
گرفتم.
مرسی.
‏-بگیر. -مرسی.
کیرورانکه قبلاً مهندس رزمی بود. تو تپه ۲۰۳متری تونل می‌کند.
خاکو بار قایق می‌کنیم
و موقع ماهیگیری تو رودخونه کم‌کم خالیش می‌کنیم.
این تنها فصلیه که می‌تونیم از پسش بربیایم.
اسمشو می‌ذارم
‏«نفوذ بزرگ به زندان آباشیری، به سبک آینو».
شیرایشی.
تحت تأثیر قرار گرفتم.
کلاهمو برات برمی‌دارم.
شاه فرار،
خوشحالم که جات نذاشتیم.
آهای، تو.
همین‌جوری نمی‌تونی اینجا چادر بزنی.
همین الان جمعش کن.
چرا از بین این همه جا باید اینجا بزنی؟
سالمون بیشتر می‌خوای؟
منظورت چیه؟
روزی سه تا سالمون بهت می‌دم. تو می‌ذاری اینجا ماهی بگیریم. قرارمون این بود.
از اون بپرس.
نه، من...
تو.
رشوه می‌گرفتی؟
خب، اِ...
پنج تا سالمون.
فهمیدی؟
بریم.
لطفاً به رئیس زندان نگو.
معلومه که نمی‌گم، خنگ خدا.
اندازه‌شو ببین.
این سیزدهمین خواهر کوچیک هوچیه.
خوبه که انقدر فامیل داری.
تونل فردا تموم می‌شه.
یه کم استراحت کنیم
قبل از نبرد.
گشنمه.
سالمون می‌خوام.
برای آینو، سالمون سیپه‌ست.
‏«غذای حقیقی». انقدر برامون مهمه.
واسه همینه که از تمام قسمت‌های سالمون استفاده می‌کنیم.
حتی وسط فک بالایی رو هم می‌خوریم. غضروف سر، کاکاو.
یه غذا هست که می‌شه باهاش درست کرد.
سوگیموتو.
می‌تونی حدس بزنی چیه؟
چی؟
نگو که...
چیتاتاپ.
بفرما! چیتاتاپ!
چیتاتاپ در اصل به چیتاتاپی گفته می‌شه که از سالمون درست شه.
چیتاتاپِ همه چیتاتاپ‌هاست.
آبشش و کاکاو رو چیتاتاپ می‌کنیم.
هرچی بیشتر چیتاتاپ کنیم، خوشمزه‌تر می‌شه.
بگو چیتاتاپ، کانتارو.
این رسم خانوادگی آسیرپاست.
چیتاتاپ.
می‌تونم با اون چیتاتاپ کنم؟
با اون؟
‏-چیتاتاپ... -چیتاتاپ...
‏-جدی می‌گی؟ -چیتاتاپ...
اوگاتا، همه دارن می‌گن چیتاتاپ.
عجیبه.
من که نمی‌شنوم.
اگه موقع درست کردن چیتاتاپ واقعی نگیش،
پس کِی بگی؟
گفتم خوبه سر این با هم صمیمی شیم.
چیتاتاپ.
گفتش.
شنیدی؟ اوگاتا همین الان گفت چیتاتاپ!
منیِ ماهی رو اضافه کن و بازم ریزتر خردش کن.
بعد جلبک کبابیِ خردشده رو قاطیش کن و با نمک مزه‌دار کن.
این چیتاتاپ سالمونه.
گوشتو رو سیخ کباب می‌کنیم.
چیپورسایو، فرنی برنج و ارزن با تخم سالمون،
و چیپور راتاسکپ، سیب‌زمینی آب‌پز در آب نمک و مخلوط با تخم ماهی،
اونا هم خوراکی‌های لذیذ این فصلن.
نرم و لطیفه.
پس این چیتاتاپ واقعیه.
اصلاً بوی ماهی نمی‌ده.
انقدر تازه‌ست.
هینّا.
سیخ‌های سالمون خوب چرب و لذیذن.
خیلی خوبه.
ایه‌ناگا، چشم سالمون می‌خوای؟
لیسیدن چشم رو دوست داری، نه؟
اینکارمات.
یه کس خاصی تو زندگیت هست؟
بگیر.
چیکار می‌کنی، چیکاپاشی؟
زن می‌ره خونه مرد و براش آشپزی می‌کنه.
مرد کاسه نیمه‌خورده‌شو به زن می‌ده.
اگه زن ازش بخوره، یعنی خواستگاریشو قبول کرده.
چرا یه خانواده واقعی نشید؟
چیکاپاشی، پسش بده.
حیف شد.
انگار هنوز دارن سبک‌سنگین می‌کنن.
تانیگاکی نیسپا.
همیشه از اون‌ور رودخونه به زندان زل می‌زنی.
شنیدم تو و پدر آسیرپا از قدیم با هم رفیقید.
از آسیرپا شنیدی؟
اصرار داری که نوپرابو ویلک نیست،
ولی ته دلت، امید داری دوباره ببینیش.
واسه همینه که اینجایی.
راست می‌گی.
ولی طبق پیش‌گویی‌هام، من دیگه هیچ‌وقت نمی‌بینمش.
چون
مرگ زودتر سراغم میاد.
من تو شرق هوکایدو می‌میرم.
وقتی تو دریاچه داشتم غرق می‌شدم،
فهمیدم سرنوشتمو درست پیش‌گویی کرده بودم.
قرار بود همون‌جا بمیرم.
ولی...
تانیگاکی نیسپا، تو سرنوشتمو برام عوض کردی.
باعث شد باور کنم می‌تونیم سرنوشتمونو عوض کنیم.
می‌دونم دیوونگی به نظر میاد، و انتظار ندارم درک کنی.
راست می‌گی.
می‌خوام دوباره ویلک رو ببینم.
ولی این خواسته از عشق عاشقانه نیست.
می‌خوام ببینمش
تا بالاخره بتونم خاطرات قشنگمو تو گذشته جا بذارم.
اگه دوباره ویلک رو ببینم،
مطمئن می‌شم که سرنوشتم عوض شده.
یه آینده می‌خوام
در کنار تو.
یه قولی دارم که باید بهش عمل کنم.
به هوچی قول دادم آسیرپا رو برش گردونم پیشش.
وقتش که برسه،
درست انجامش می‌دم.
کاسه نیمه‌خورده‌مو بهت می‌دم.
هی!
داره از کاسه تانیگاکی نیسپا می‌خوره!
آقای کادوکورا.
اون نوپرابوئه؟
شنیدم لشکر هفتم اونو برای خودشون می‌خوان.
می‌گن سربازها به زندان حمله می‌کنن
و تک‌تکمونو می‌کشن تا همه مدارکو نابود کنن.
اگه بیان،
تفنگمو بهت می‌دم.
تو باهاشون بجنگ منم فرار می‌کنم.
هی، کیرورانکه. این به کجا می‌رسه؟
اگه وسط یه مشت نگهبان که دارن مشروب می‌خورن سر در بیاریم،
کارمون تمومه.
هیجیکاتا بهم گفت چقدر بکَنم.
فقط باید بهش اعتماد کنیم.
خوش اومدی.
سر وقت رسیدی.
سِمَت رئیس زندان
معمولاً به کسی از قلمروی فوکوئوکا یا چوشو می‌رسه.
به عبارت دیگه، کسی از دولت جدید میجی.
نگهبان‌هایی مثل من معمولاً از بین محلی‌ها استخدام می‌شن.
پدرم تو ارتش شوگون کنار هیجیکاتا جنگید.
اگه خراب کنیم، طولی نمی‌کشه که تونلو پیدا می‌کنن.
می‌شی یه فراری تحت‌تعقیب.
اگه این‌طور شه، باهات میام. پدرم اینو می‌خواست.
باید بهمون می‌گفتی یه آدم تو زندان داری.
هر روز، نوپرابو به یه سلول دیگه که اینودو تعیین می‌کنه منتقل می‌شه.
می‌تونم دقیق پیش‌بینی کنم کدوم سلول می‌شه.
کِی انجامش می‌دیم؟
یه شب بی‌مهتاب.
شب ماه نو بعدی.
نوپرابو شب ماه نو بعدی تو این سلول می‌مونه.
این یکی. سلول ۶۶ تو بلوک چهار.
و این کلیدشه.
خب، نفوذ به داخل خیلی راحت‌تر از فراره.
بی‌سروصدا نفوذ می‌کنیم و آسیرپا رو می‌بریم پیش نوپرابو.
اگه واقعاً پدرت باشه،
ازش می‌پرسیم طلا کجاست.
طلا فقط یه امتیاز اضافه‌ست. آخه حالا که داریم می‌بینیمش.
بعد بی‌سروصدا در می‌ریم، و کار تمومه.
نمی‌تونیم فراریش بدیم؟
تاندون آشیل پای راستشو بریدن.
به‌زور می‌تونه سرپا بایسته.
لازم نیست جونمونو به خطر بندازیم که بیرونش بیاریم.
نه اگه پدرم همه اون آینوها رو کشته باشه.
فالگوش وایستادنو بذار کنار و بیا بیرون.
تو پسر نامشروع فرمانده لشکر هفتمی
که خودکشی کرد.
می‌گی فرار کردی چون طلا رو برای خودت می‌خوای،
ولی سابقه‌ت از یه انگیزه پنهون خبر می‌ده.
فکر می‌کنی همه اینا رو می‌کنم که تو ارتش پیشرفت کنم؟
کارای بهتری دارم.
اگه فکر می‌کنی به من نمی‌شه اعتماد کرد، پس بقیه‌تون چی؟
نگران نباش، آسیرپا.
حواسم هست که نوپرابو رو ببینی.
اینکارمات، چیکاپاشی، ناگاکورا و ایه‌ناگا تو کوتان منتظر می‌مونن.
اوگاتا اگه چیزی خراب شه با تک‌تیرانداز پوششمون می‌ده.
‏-پنج تا سالمون. -بله قربان.
تانیگاکی و کانتارو بیرون تونل، کنار کانوی فرارمون منتظر می‌مونن.
دو تا کانوی یدکی هم داریم، بالادست و پایین‌دست رودخونه مخفی.
کیرورانکه، اوشی‌یاما و هیجیکاتا تو اتاق کادوکورا منتظر می‌مونن.
اما من و آسیرپا و شیرایشی،
بدون چراغ یواشکی می‌ریم تو بلوک سلول‌ها.
آنجی تونی راهو نشون می‌ده.
باد شدیده،
ولی بازم می‌تونم بگم ساختمون‌ها کجان.
لازم نیست نگران باشیم سربازها صدامو بشنون.
خیله خب. راه بیفتیم.
چه خبره؟!
گوشات پر از جرمه؟!
همون اول پیدامون کردن!
تقصیرو ننداز گردن من. تو نور فانوسو ندیدی!
ما ترتیبشو می‌دیم. برو!
شروع خوبی نبود.
بلوک چهار کجاست؟
یه زندان یک‌طبقه شعاعی با پنج بال.
بیشتر از ۷۰۰ زندانی توش جا می‌شه.
وسطش یه پست نگهبانیه که از توش همه بال‌ها دیده می‌شه.
سه تا نگهبان شیفت شب هستن.
یکیشون کادوکوراست.
امشب باد واقعاً شدیده.
چای درست کردم.
وای نه!
چقدر دست‌وپاچلفتی‌ام!
‏-ریخت روت؟ -ببخشید.
فنجون بیچاره‌م.
سلول ۶۶
آچا.
آچا؟
آچا، خودتی؟
منم، آسیرپا.
اومدم ببینمت.
آسی...
نه.
این آچا نیست.
‏-مزاحم‌ها! -بله قربان.
آخ، داغه!
برید سر پست‌های اضطراری!
‏-مزاحم‌ها! مسلح شید! -چشم!
سر پست‌هاتون!
مزاحم‌ها تو بلوک چهارن. برو به رئیس زندان اینودو بگو.
‏-عجله کن! -چشم!
هیجیکاتا کجاست؟
اینجا نیست؟
پیر روباه‌صفت...
گولمون زد؟
آسیرپا!
سوگیموتو!
شما دوتا باید همین‌جا بمونید.
قربان، تو بلوک چهار مزاحم داریم.
پس آژیری که کار گذاشته بودم به صدا در اومد.
خفه شو.
این پدر آسیرپا نیست.
اینکارمات راست می‌گفت؟
تو با کیرورانکه‌ای؟
این یارو کیه دیگه؟
یه بدل برای گمراه کردنمون؟
نمی‌دونم، ولی یکی قطعاً برامون پاپوش دوخت.
اینکارمات، چرا اینجایی؟
باید فرار کنی.
وسط آتش دوطرفه گیر می‌افتی.
صبر کن! باید منتظر سوگیموتو و شیرایشی بمونیم.
می‌برمت پیش نوپرابوی واقعی.
منظورت چیه؟
اومدن. می‌بینمشون!
باورم نمی‌شه. واقعاً لشکر هفتمه؟
اونجا، اون‌ور رودخونه.
لشکر هفتمه، با مشعل دارن به سمتمون میان.
برو به رئیس زندان بگو!
چشم.
تو بلوک سلول‌ها مزاحم داریم! عجله کنید!
بریم.
قربان، یه گزارش دارم!
نزدیک پل یه ردیف مشعل چیده شده.
لشکر هفتمه!
آروم باش.
برای همین تمرین کردیم.
حرکت کنید! مسلسل‌ها بیان جلو.
تفنگاتونو بیارید پایین.
‏-با چاشنی عجله کن! -مواظب سیم‌ها باش.
مسلسل‌ها و مهمات رو آماده کنید! عجله کنید!
‏-جوخه تفنگ، جمع شید! -بله قربان!
بالاخره برای نوپرابو اومدن.
آماده انفجار!
حالا!
اون چی بود؟
پل!
واقعاً لشکر هفتم داره بهمون حمله می‌کنه؟
هی! چه خبره؟
لشکر هفتم اومده ما رو بکشه!
قتل‌عاممون می‌کنن!
بذارید بریم بیرون!
اینکارمات، تو چیکار...
نقشه‌های امشبمونو
به ستوان تسورومی رسوندم.
پل رو نابود کردیم. باید یه کم برامون وقت بخره.
وقتی سربازها ریختن تو، با آتش دوطرفه بزنیدشون.
‏-بله قربان! -بله قربان!
قیمه‌قیمه‌شون می‌کنیم.
پل رو منفجر کردن.
عجب طولش دادن.
مشعل‌های اون‌ور رودخونه...
فقط طعمه‌ان.
می‌دونستن چه نقشه‌ای داریم.
یه افسر اطلاعاتی رو هیچ‌وقت دست‌کم نگیر.
این همه مدت داشتی به ستوان تسورومی گزارش می‌دادی؟
ستوان تسورومی امیدوار بود بتونیم از پسش بربیایم.
متأسفانه، شکست خوردیم.
تو این وضعیت، فقط یه نفر می‌تونه نوپرابو و آسیرپا رو سالم بیرون ببره.
ستوان تسورومی.
‏-توپ رو بچرخون به راست. -به راست، بله.
گلوله‌های پرقدرت پر کنید.
بله.
هی، یه چیزی داره میاد.
هدف: مرکز دیوار بیرونی زندان.
‏۲۲۲۵. آتش!
برید تو تونل!
سلاح به دست!
آتش!
‏-آتش! -آتش!
آتش!
‏-دوباره پر کن! -آماده.
داره فرو می‌ریزه!
سوگیموتو!
نمی‌خوای پدرتو ببینی؟
آتش!
یه ناوشکن تو رودخونه‌ست!
اومدن اینجا رو با خاک یکسان کنن.
اگه مقابله نکنیم، عزرائیل همه‌مونو می‌بره.
آماده نبرد شید.
‏-بله قربان! -بله قربان!
اینکارمات و اوشی‌یاما کجان؟
اینکارمات!
منو ول کن و فرار کن!
نمی‌ذارم اینجا بمیری.
‏-هی! -مواظب باش!
اوشی‌یاما.
عجله کن!
آقای اوشی‌یاما، عجله کن!
شما دوتا
بهتره با هم خوشبخت شید.
اوشی‌یاما!
بریم بالا!
اوف.
کت‌شلوارم کثیف شد.
محشر بود!
یک، یک.
دو، دو.
ستوان تسورومی.
چطور اینو به قرارگاه گزارش می‌دی؟
این چیزیه که بهشون می‌گیم. «گزارش شورش زندان به دستمون رسید».
‏«زندانی‌ها بر نگهبان‌ها چیره شده و داخل سنگر گرفته بودن».
‏«از دریادار کویتو درخواست پشتیبانی کردیم...
آتش!
‏...فرمانده منطقه گارد اومیناتو».
بله!
‏«سریع رفتیم سر صحنه و شورشو سرکوب کردیم».
اگه از زندان شاهدی باشه، داستانمون به هم می‌ریزه.
آخه چرا باید شاهدی باشه؟
تکون بخور!
آتش!
آتش متقابل!
عقب برونیدشون!
فقط یه مشت نگهبونن با تفنگای شیک.
هیچ‌وقت تو میدون جنگ واقعی نجنگیدن.
نشونشون بده، گروهبان.
چشم قربان.
نوپرابو و آسیرپا رو دستگیر کنید!
لشکر هفتمه!
بذارید بریم بیرون!
بزنیم بیرون.
دیوونه شدی؟
من که فناناپذیر نیستم!
چیکار می‌کنی؟
زیر کف یه کانال تهویه باریک هست.
خفه‌خون بگیر!
داد نزن دیگه، لعنتی!
می‌دونستی اون زندانی فقط یه طعمه بود؟
کادوکورا هم می‌دونست؟
گذاشتی سوگیموتو و شیرایشی برن تو تله.
آسیرپا، دنبالم بیا.
این شانسته.
حمله!
‏-برو! -آتش!
چیکار می‌کنی؟ فرار کن!
پیش به جلو.
اومدن.
نوپرابو کجاست؟
اوسامی.
سوگیموتوی فناناپذیر.
بدون سوگیموتو هیچ‌جا نمی‌رم.
همین که دخترشو ببینه،
نوپرابو بهمون می‌گه طلا کجاست.
این چیزیه که همه‌مون امیدواریم.
از جمله سوگیموتو.
آسیرپا، مطمئنم سوگیموتو می‌خواد پدرتو ببینی.
آچا کجاست؟
عقب وایسا!
‏۶۳ نفرو با خودم آوردم.
بعضی‌هاشون بیرون دارن با نگهبان‌ها می‌جنگن.
از ما رد نمی‌شید.
حالا می‌بینیم.
سلاح‌هاتونو بیارید پایین و...
نیکایدو!
ولم کن! گفتی کشتنش با منه!
احمق! ممکن بود نوپرابو رو بکشی!
عقب برو، وگرنه مغزشو می‌ترکونم!
مجبورم نکن این کارو بکنم!
سرنگهبان کادوکورا؟
چه عجب دیدیمت!
این خال‌ها چی‌ان؟
متوجه شدی؟
انقدر ازشون خوشم اومد که خالکوبیشون کردم.
گوش کن، تازه‌کار.
یادم رفت بگم این چیکار می‌کنه.
اینو تو زندان کاباتو اختراع کردن.
اگه آتیش‌سوزی شه ازش برای باز کردن همه سلول‌ها استفاده می‌کنیم.
اینجا ۷۰۰ تا جنایتکار خطرناک هست.
آماده‌ای باهاشون رودررو شی؟
سرنیزه‌ها!
همه‌شونو نابود کنید!
عقب برونیدشون!
حمله!
‏-بله قربان! -بله قربان!
‏-ادامه بدید! -بله قربان!
حتماً هیجیکاتا برامون پاپوش دوخته.
ما رو فرستاد تو تله تا آژیر به صدا در بیاد،
می‌دونست بعدش اینودو می‌ره سراغ جایی که نوپرابوی واقعیه.
از اول نقشه هیجیکاتا همین بود.
تا وقتی کادوکورا سرمونو گرم می‌کنه،
هیجیکاتا آسیرپا رو می‌بره پیش پدرش و درباره طلا ازش می‌پرسه.
از این فرصت استفاده کرد تا منو از آسیرپا جدا کنه.
چرا؟
دیر یا زود، سر راهش قرار می‌گیرم.
تالار سخنرانی
اینجاست.
پس تالار سخنرانی بوده.
همینو حدس می‌زدم.
هر روز می‌ره اونجا تمرین می‌کنه.
حتماً اونجا یه اتاق مخفی هست که کادوکورا نتونست پیداش کنه.
نوپرابو اون توئه؟
صبر می‌کنیم اینودو بیرونش بیاره.
بعد حمله می‌کنیم.
شلیک نکنید. زنده بگیریدشون!
آسیرپا رفته.
ها؟
برگشته پیش سوگیموتو؟
همین که اطلاعات لازمو گرفت، جیم شد.
دختر زرنگیه.
نوبت توئه، سوگیموتو. فقط شونه‌هاتو از جا در بیار.
چطوری؟!
شیرایشی.
آسیرپا.
سوگیموتو کجاست؟
آسیرپا.
حالت خوبه؟
دستتو بده به من.
نوپرابو تو تالار سخنرانیه.
اوناهاش! دختر آینوئه!
برو، آسیرپا. من یه راه فرار پیدا می‌کنم.
دم دروازه صبر کن. من تالار سخنرانیو می‌گردم.
نه، تنهات نمی‌ذارم.
باید بریم!
بجنب.
نوپرابو رو برات میارم، قول می‌دم.
شیرایشی!
ها؟ چی شده؟
مواظب آسیرپا باش.
آره.
مواظبم.
بریم.
همه واحدها، عقب‌نشینی!
من
فناناپذیر
سوگیموتو!
یه صدایی از زیر پامون می‌شنوم.
همون‌طور که فکر می‌کردم.
بیا بیرون.
چشمای اینودو رو با تیر می‌زنم.
نوپرابو.
تا زمانی که مرگ
ما رو از هم جدا کنه.
آخ! داغه!
آخ!
آره!
یوهه‌ای، سوگیموتو داره میاد پیشت.
اوناهاش!
تاکه‌آکی انوموتو هم مثل تو برای شوگون جنگید. الان یه ویسکونته.
ولی تو، هیچی نیستی جز یه زندانی فراری پیر.
اگه قبول کرده بودی به دولت جدید میجی بپیوندی،
بیشتر از سی سال تو زنجیر نمی‌گذروندی.
همه ما به شوگون قسم وفاداری خوردیم،
ولی تو و اون «دولت جدید»ت خیانت کردید.
حالا برای مردم درباره شهروند وفادار بودن موعظه می‌کنی؟
منو نخندون.
همه‌تون ریاکارید.
نوپرابو رو می‌برم پیش آسیرپا.
پیش آسیرپا...
همینه؟
هنوز بازیم تموم نشده!
التماس کن که زنده بمونی.
ازم اطاعت کن. بهم خدمت کن.
هر روز صبح کفشامو واکس بزن.
سرگرمم کن.
می‌ترسی.
از طرز مردن سامورایی‌های شوگون وحشت داری،
که تا آخرین لحظه وفادار موندن.
حتی یه سامورایی روستایی‌زاده مثل من
تا آخرین لحظه وفادار موند،
برخلاف شما خائن‌های خنجرزن.
طاقت فکر کردن بهشو نداری.
این‌طور نیست، شیروسوکه اینودو؟
دست و پاتو قطع می‌کنم.
تسلیم من شو!
من فقط به یه ارباب خدمت می‌کنم.
جلوی کس دیگه‌ای سر خم نمی‌کنم.
هیجیکاتا و اینودو تو تالار سخنرانی‌ان؟
باید بریم پشتیبانیش کنیم!
هی، صبر کن!
باید همین‌جا بمونی، آسیرپا.
به سوگیموتو قول دادم.
بریم یه جای بهتر ببینیم.
اینکارمات!
انجامش بده.
تو آخرین سامورایی هستی.
نوپرابو.
صبر کن!
می‌دونی این چیه؟
ماکیریِ آسیرپا.
چرا این دست توئه؟
پس راسته. تو پدرشی.
اون اینجاست؟
با من بیا.
همه‌چی رو بهمون می‌گی.
طلا رو می‌خوای؟
آسیرپا رو بیار پیشم، بعد بهت می‌گم.
طلا؟
آره.
آره، اونم هست.
ولی اول، یه چیزی هست که باید بهت بگم.
راستشو بخوای،
نمی‌خوام آسیرپا رو ببینی.
اون...
وحشت داشت از اینکه نکنه پدرش نوپرابو باشه،
همون قاتل بی‌رحمی که آینوها رو کشت تا طلاشونو بدزده.
باید به هیجیکاتا می‌گفتی طلا کجاست،
می‌ذاشتی تو مبارزه برای استقلال یا هرچی کمکت کنه.
چرا مجبور بودی پای آسیرپا رو وسط بکشی؟
که آینده رو به دستش بسپرم.
بهش یاد دادم چطور تو کوه‌ها پنهون شه و بجنگه.
دخترم
آینو رو رهبری می‌کنه.
آسیرپا، نوپرابو و سوگیموتو نیسپا رو می‌بینم.
آینو رو رهبری کنه؟
تو چه مرگته؟!
می‌خوای از آسیرپا استفاده کنی تا برای استقلال آینو جنگ راه بندازی؟
می‌خوای مثل ما تبدیلش کنی به یه قاتل؟
یکی باید بجنگه.
ولی لازم نیست اون باشه.
آسیرپا باید
تو کوه‌ها گوزن شکار کنه،
مغزشونو بخوره،
چیتاتاپ درست کنه،
و بگه «هینّا، هینّا».
سیسام،
دخترم حتماً خیلی دوستت داره.
اون کیمونو...
اینکارمات.
آسیرپا.
بزرگ شدی.
آفرین، آسیرپا.
بی‌باک و دقیق بودی.
خیلی جوونی،
ولی شجاعانه جنگیدی و یه خرس رو از پا در آوردی.
بهت افتخار می‌کنم.
‏-آسیرپا. -آسیرپا.
‏-دخترم. -دخترم.
تو آینده آینو هستی.
خب، آسیرپا؟
اون پدرته؟
آچاست.
کاملاً مطمئنی؟
آچا...
چرا؟
آسیرپا دید که تو پدرشی؟
چطور باهاش کنار میاد؟
من اون آینوها رو نکشتم.
کسی که کشتشون من نبودم.
چی؟
به آسیرپا بگو که طلا...
به ویلک شلیک شد!
سوگیموتو!
آسیرپا، باید فرار کنی.
حالا تنها کسی هستی که می‌تونه خالکوبی‌ها رو رمزگشایی کنه.
برای رسیدن به تو شروع می‌کنن به کشتن همدیگه.
آچا! سوگیموتو!
نمی‌تونیم نجاتشون بدیم!
اونا نمردن. ولشون نمی‌کنم!
ولم کن. همون‌جان!
من می‌رم.
شیرایشی، با آسیرپا تو قایق یدکی صبر کن.
باشه. بریم، آسیرپا.
تانیگاکی نیسپا، نباید بری!
‏-بهت شلیک می‌شه! -برمی‌گردم.
تو.
تو به تک‌تیرانداز علامت دادی.
ساکت باش.
باید یه کاری می‌کردم تا مردمم آزادیشونو به دست بیارن.
چطور تونستی این کارو با ویلک بکنی؟
نمی‌خواستم بهت چاقو بزنم.
ولم کن!
چرا ویلک رو کشتی؟
اون رفقاشو تو کارافوتو رها کرد.
بعد از اومدن به هوکایدو...
ویلک عوض شد.
یه کم بیشتر به چپ.
لعنت به اون ماتاگی.
اینکارمات!
کیرورانکه.
سرباز یکم، گنجیرو تانیگاکی.
اون قایق یدکیه.
صبر کن، اینکارمات کجاست؟
همه‌مون می‌دونیم نقشه‌مونو به لشکر هفتم لو داد.
نمی‌تونه با ما بیاد.
قایقو آماده کن. باید بریم.
گنجیرو تانیگاکی رو ستوان تسورومی اسیر کرد.
آچا و سوگیموتو چی؟
وقتی رفتم ببینم، مرده بودن.
مجبور بودی به سوگیموتو هم شلیک کنی؟
درست بعد از اینکه هویت نوپرابو رو تأیید کردیم،
یه چیزی به سوگیموتو گفت.
شاید محل طلا بوده، یا یه رمزی که فقط آسیرپا می‌دونه.
یا شایدم درباره تو بوده.
چه حسی داره که یه تیکه از مغزت کم باشه؟
حالا هردومون رفیقای مغزآسیب‌دیده‌ایم.
درسته، سوگیموتوی فناناپذیر؟
انتظار نداشتم یه قاتل مثل تو یه دکتر خبره باشه.
به‌عنوان بخشی از سرگرمی شکنجه آدما، کلی جراحی مغز کردم.
یه تیکه‌هایی از مغزشونو در میارم، سرخشون می‌کنم، بعد می‌خورمشون
با سس سویا و زنجبیل.
به هر حال،
کشتن سوگیموتو فوق‌العاده سخته.
واسه همینه که زنده موند.
‏-وضعیت چطوره؟ -سوارش کنید.
باشه. با شماره سه.
کازوئو هنمی.
تتسوزو نیهه‌ای.
تحت تأثیر قرار گرفتم.
اوگاتا به من و نوپرابو شلیک کرد.
همین که تیر بهم خورد، فهمیدم کار اونه.
حالش چطوره؟
به هوشه، ولی ممکنه از گشنگی بمیریم.
سربازها همین که جمع‌وجور کردن می‌رن.
فقط باید صبر کنیم بگذره.
اینا سوابق اینودوئن؟
شینزو دویی
مای‌هارو گانسوکو
وایچیرو سکیا
حالا مشخصات بقیه زندانی‌های خالکوبی‌دار رو داریم.
بالاخره، یه بارقه امید.
بعد از اینکه از اینجا بیرون رفتیم، می‌ریم جنوب.
آسیرپا رو کجا بردن؟
به کارافوتو.
حالا که کیرورانکه آسیرپا، کلید رمز، رو داره،
احتمالاً به رفقای چریک سابقش می‌پیونده
تو خاور دور.
منو ببر کارافوتو.
اگه آسیرپا رو برگردونم و رمزو کشف کنیم،
‏۲۰۰ ین بهم بده. همه‌ش همینه.
منم میام.
آسیرپا بهم اعتماد داره.
اگه اتفاقی افتاد و نتونستی ادامه بدی، من برش می‌گردونم.
اینکارمات چی؟
بهش گفتم حق نداره بمیره تا وقتی برگردم دنبالش.
لطفاً برش گردون.
آسیرپا!
از مغزم یه تیکه خوردی؟
باید کارای ناتموم زندان آباشیریو تموم کنم، پس هنوز نمی‌تونم برم.
یه تیم کوچیک و نخبه می‌فرستم کارافوتو.
گروهبان تسوکیشیما، ستوان دوم کویتو. باهاشون برید.
چرا نمی‌تونم پیش ستوان تسورومی بمونم؟
می‌خواد بدونه چرا نمی‌تونه پیش شما بمونه، قربان.
این درخواست پدرته، دریاسالار کویتو.
سوگیموتو.
مطمئنی اینو برای پسرت می‌خوای؟
شاید زنده برنگرده.
خودمو برای این احتمال آماده کردم.
نسل من یه جنگ راه انداخت.
پسرای خیلیا رو گرفتن و فرستادن میدون جنگ.
چطور می‌تونم تو چشم اونایی که بچه‌شونو از دست دادن نگاه کنم
اگه پسر خودمو از خطر دور نگه دارم؟
سوگیموتو.
به نظر من، نوپرابو هم همین حسو داره.
می‌خواد آینوها برای یه هدف بزرگ‌تر بجنگن و جونشونو به خطر بندازن.
مجبور بود همینو از دخترش هم بخواد، وگرنه منصفانه نبود.
شاید به نظر بیاد دخترشو بار آورده که مهره‌ش باشه،
ولی مطمئنم قصدش این نبود.
بریم، آسیرپا.
آسیرپا باید بدونه پدرش اون آینوها رو نکشته...
که کیرورانکه و اوگاتا بهمون خیانت کردن،
و اینکه من هنوز زنده‌ام.
خیلی چیزا هست که باید به آسیرپا بگم.
FilmYar