‫«موی خرس»
Filmyar
‫خانم، مشتاقانه منتظرم ‫همه خبرهای مربوط بهت رو بشنوم.
‫رفیق، واقعاً سخت بود.
‫نمی‌دونم چطوری راضیش کنم ‫برگرده به مدرسه.
‫از پسِ این سختی برمیای.
‫بابا، خیلی خسته‌ام.
‫نگران نباش. یکم استراحت کن.
‫من خودم ردیفش می‌کنم.
‫باشه.
‫ممنونم.
‫خواهش می‌کنم، واقعاً.
‫مواظب خودت باش.
‫خیله‌خب.
‫«توری»؟
‫گشنته؟
‫نه.
‫چیزی برات بیارم؟
‫یه لیوان آب؟
‫فقط خسته‌ام.
‫فکر کنم دیگه برم بخوابم.
‫من صبح زود بیدار می‌شم ‫تا نقاشی بکشم.
‫ولی اصلاً نگران من نباش.
‫اگه خسته‌ای، تخت بگیر بخواب.
‫قبوله؟
‫منم.
‫خودت می‌دونی باید چیکار کنی.
‫سلام «توری».
‫من پدربزرگتم، اتاق بغلی‌ام.
‫فقط داشتم فکر می‌کردم کی ‫می‌خوای بیدار شی.
‫امیدوار بودم بیرون ‫توی یه کاری بهم کمک کنی.
‫ولی شاید به استراحت بیشتری نیاز داشته باشی.
‫در هر صورت، اگه حس کردی از پسش برمیای،
‫من بیرون جلوی خونه‌ام.
‫باشه؟
‫فعلاً.
‫خب، همه این چوب‌ها رو ‫خودت درست می‌کنی؟
‫من چوب درست نمی‌کنم.
‫فقط اره‌شون می‌کنم.
‫درخت بیشتر کار رو انجام می‌ده.
‫واقعاً؟
‫آره، واقعیه.
‫مال بابام بود.
‫پوست خرسه.
‫بفرما. ‫می‌تونی بهش دست بزنی.
‫حس عجیبی داره.
‫این رو از اون به ارث بردم، بعد از اینکه یه شب...
‫توی جنگل و کنار تله‌ها گذروندم.
‫به نظر کار لذت‌بخشی نمیاد.
‫چند سالت بود؟
‫دقیقاً هم‌سن تو، ۱۶ سال ‫یا همین حدودا.
‫آره، کی می‌دونه کدوم لحظه‌هاست که ‫از آدم اون شخصیتی رو می‌سازه که...
‫قراره در آینده بهش تبدیل بشه؟
‫اون شب یکی از ‫لحظات خاص زندگی من بود.
‫یکی اونجا داره از صبحانه‌اش لذت می‌بره.
‫بیا.
‫یه نگاهی بنداز.
‫دقیقاً همون‌جا.
‫می‌بینیش؟
‫لعنتی، خوردم به یه گرهِ چوبی.
‫لعنت به این پیچ‌هایِ رزوه‌دار.
‫می‌رن تو دلِ چوب و ‫دیگه دلشون نمی‌خواد بیان بیرون.
‫می‌دونی چیه؟
‫حصار می‌تونه منتظر بمونه.
‫یه جایِ بهتر داریم که بریم.
‫از بینِ چارچوبِ چوبی.
‫ادامه بده.
‫خوبه.
‫اگه می‌تونی ادامه بدی، ‫باید بهم بگی.
‫آماده‌ای امتحانش کنی؟
‫پدربزرگ، من نمی‌تونم ‫اینجور چیزا رو برونم.
‫فکر کردن رو بس کن، ‫دسته‌ها رو بگیر و برون.
‫من حتی نمی‌دونم ‫چطوری باید هدایتش کنم.
‫این پدال گازه.
‫اینم ترمزه‌.
‫دستات رو هم این‌طوری می‌ذاری.
‫حله؟
‫کلش همینه.
‫فکر کنم بتونم انجامش بدم.
‫دیدی؟ کاری نداره که.
‫و بعدش میاریش بیرون.
‫خب.
‫چیزی می‌بینی؟
‫رد پا.
‫آره.
‫رد پای یه خرگوش صحراییه.
‫خرگوش صحرایی حیوونیه که بنده عادته.
‫مدام از همون مسیر همیشگی ‫می‌ره و می‌آد.
‫می‌بینی که خرگوشه ‫می‌ره تو و میاد بیرون.
‫از توی راهرو، تو جاهای مخفی.
‫چهار انگشت از زمین فاصله داره.
‫خب، حالا خوب شد.
‫تو ذاتاً بااستعدادی.
‫حالا یه تونل می‌سازیم که باعث بشه ‫از توی حلقه‌مون رد بشه.
‫دقیقاً همین‌طوری.
‫چرا این کار رو کردی؟
‫تا بدونیم که مال منه.
‫داره فرانسوی حرف می‌زنه!
‫کی فکرش رو می‌کرد؟
‫بیا جلو، انجامش بده.
‫تسلیم نشو.
‫آره، دقیقاً همین‌طوری.
‫حالا دیگه متوقف نشو.
‫«همین‌طور توش هیزم بریز.»
‫«داری به چی نگاه می‌کنی؟»
‫«دریاچه‌ی بزرگیه.»
‫«بیشتر شبیه یه هزارتوعه.»
‫«و چون دقیقاً روی خط مرزیه،»
‫«بعضی وقتا یه سری آدم ازش رد می‌شن.»
‫«و همیشه هم نیت‌شون خیر نیست.»
‫«در واقع، توی زمستون من تنها کسی‌ام که این‌جا رو می‌پاد.»
‫«این بیرون هیچ‌کس جز من و تو نیست.»
‫«قرار نیست کل شب رو این‌جا زیر آسمون باز بمونیم،»
‫«مگه نه؟»
‫«فکر کردم شاید این کار رو بکنیم، اما...»
‫«نه. ‫نمی‌تونیم.»
‫«آخه چرا؟»
‫«لطفاً ازم نخواه ‫که شب رو این بیرون بمونم.»
‫من از اونایی نیستم که بلد باشن توی طبیعت زنده بمونن.
‫من فقط یه بازنده‌ام که درس و مشق رو ول کرده.
‫این حقیقتِ تو نیست، «توری».
‫دست از تلاش برای نشون دادن یه تصویر متفاوت ‫از هر چیزی که به من مربوطه بردار، باشه؟
‫تو نمی‌فهمی.
‫باشه.
‫این موضوع فراتر از توانته.
‫درکش می‌کنم.
‫فکر کنم گیر افتادیم.
‫فکر کنم شاید بتونم...
‫صبر کن، صبر کن، صبر کن.
‫واسه همینه که زمستونا ‫ریش می‌ذارم.
‫متأسفم.
‫فکر کردم از پسش برمیام.
‫معمولاً باید از توی چاله ‫درش بیاریم.
‫وقتی این‌طوری گیر می‌کنه.
‫اینجا خیلی از کمک دوریم.
‫بیا.
‫فقط بلندش می‌کنیم.
‫۱، ۲، ۳، بلند کن.
‫خوبی؟
‫این منو یاد خاطرات میندازه.
‫«توری»؟
‫پدربزرگ، من هیچ فایده‌ای ندارم.
‫با خودت این‌کار رو نکن.
‫چیکار کنم؟
‫من مثل تو نیستم. ‫نمی‌تونم پا‌به‌پات بیام.
‫من از اون آدمایی نیستم که ‫از زندگی تو جنگل سر در بیارم.
‫تو «توری» هستی، و هر چیزی که ‫به ذهنت برسه رو می‌تونی یاد بگیری.
‫خب، این دیگه قضیه رو تموم می‌کنه.
‫«مغزم بدجوری بهم ریخته.»
‫«اصلاً روحت هم خبر نداره.»
‫«چه ترس‌هایی به جونت افتاده؟»
‫«چه بلایی سر اون دختربچه‌ای اومد که ‫همیشه این‌طرف و اون‌طرف می‌دوید و با ابزارام بازی می‌کرد؟»
‫«هیچ‌جوره نمی‌شد جلوش رو گرفت.»
‫«توری.»
‫«ما هیچ‌وقت تسلیم نمی‌شیم.»
‫«نه ما، نه این‌جا.»
‫«باد و سرما هیچ‌وقت تمومی ندارن.»
‫«پس ما هم تسلیم نمی‌شیم.»
‫«حله؟»
‫«یالا راه بیفت. ‫بهت نیاز دارم.»
‫«کسی این‌جاست؟»
‫«داداشم، نفس نمی‌کشه.»
‫«همین‌جا منتظر بمون.»
‫افتاد توی یخ‌ها.
‫توری، اینجا امنه.
‫کیف کمک‌های اولیه رو بیار.
‫توری؟
‫کیف کمک‌های اولیه.
‫کیف تجهیزات.
‫توری، کیف تجهیزات.
‫باشه.
‫مایلز حالش خوبه؟
‫هی، هی، باید بیدار بمونی.
‫سعی کن با اورژانس تماس بگیری.
‫آنتن نمیده.
‫باید گرمشون کنیم.
‫مخزن سوخت رو بیار.
‫می‌بریمشون به جزیره.
‫باید به بدن لختش ‫گرما برسونیم.
‫آب رو بجوشون.
‫اجاق توی کیف وسایله.
‫این کافی نیست.
‫داریم از دستش می‌دیم.
‫باشه.
‫هی، حواست با منه؟
‫آره.
‫خوبه.
‫من و تو می‌ریم به کلبه‌ی من
‫تا یه آتیش حسابی راه بندازیم.
‫حله.
‫لباسات رو بپوش.
‫تو اینجا پیش برادرش بمون.
‫قبل از فردا برمی‌گردم.
‫نه، تنهایی از پسش برنمی‌آم.
‫چرا، می‌تونی.
‫باشه؟
‫فقط همین‌جا بمون ‫و آتیش رو روشن نگه دار.
‫این گرم نگهت می‌داره.
‫تو از پسش برمی‌آی.
‫زود برمی‌گردم.
‫باشه؟
‫«توری»، وقت رفتنه.
‫برو برادرش رو بیار.
‫باشه.
‫پدربزرگم برای برادرت ‫به کمک نیاز داره.
‫آره.
‫اسمت چیه؟
‫«جی کیو».
‫من «بِن» هستم.
‫داداشت رو سفت بغل کن ‫«جی‌کیو».
‫آره.
‫باشه.
‫خیلی سرده.
‫خیلی خب.
‫واقعاً بهت افتخار می‌کنم.
‫امروز کارت عالی بود.
‫می‌خوای بیای و برای سورتمه ‫بهم کمک کنی؟
‫اون بیرون؟
‫صبر کن «بِن»، چرا نمی‌ذاری ‫یه کم استراحت کنه؟
‫اشکالی نداره.
‫برو یه کم استراحت کن.
‫خودم تنهایی از پسش برمی‌آم.
‫چی شماها رو کشونده اینجا؟
‫داشتیم می‌رفتیم خونه‌ی عموم.
‫با اسنوموبیل احتمالاً یه ساعت دیگه ‫راه داشتیم.
‫جریان‌های زیرزمینی باعث می‌شه ‫اون نقطه از دریاچه...
‫همیشه خطرناک باشه.
‫اگه به موقع نمی‌رسیدیم، ‫هیچ‌کدومتون زنده نمی‌موندید.
‫حق با توئه «بِن».
‫کاملاً حق با توئه.
‫برادرت ممکنه به مراقبت‌های پزشکی نیاز داشته باشه.
‫صبر کن.
‫«مایلز».
‫صبر کن.
‫بیا.
‫یه چیزی بخور.
‫فقط آروم بخور.
‫آفرین.
‫سام؟
‫آره، من همین‌جا کنارتم داداش.
‫دقیقاً همین‌جام.
‫باهاتم.
‫هیزمِ سه روز و ۱۲ ساعت.
‫باید بازم بیاریم.
‫شاید بتونی تو کپه کردنش بهم کمک کنی ‫«جی‌کیو».
‫آره.
‫آره، حتماً.
‫برادرت خیلی آدم خوش‌شانسیه.
‫آره.
‫شاید بهتر باشه زنگ بزنم و درخواست کمک کنم.
‫نه، نیازی به کمک خواستن نیست.
‫اما قبل از اینکه بریم، ممکنه نیاز داشته باشیم...
‫قرض گرفتن گوشی موبایل دختره ‫تا به بقیه بگیم چه اتفاقی افتاده.
‫می‌تونی از اون گوشی استفاده کنی.
‫نه، نه، این گوشی ‫به درد نمی‌خوره.
‫نه، باید یه پیامک بفرستیم.
‫می‌دونی چیه؟ ‫یه امتحانی می‌کنم.
‫لعنتی.
‫من واقعاً به یه همچین گوشی‌ای ‫عادت ندارم.
‫داشتم همین‌جوری از این طرف می‌رفتم ‫که سیمش کلاً قطع شد.
‫واقعاً بابت این موضوع متاسفم.
‫ولی آره، دیگه بیشتر از این ‫مزاحمت نمی‌شیم.
‫آره، به محض اینکه بتونیم ‫اون پیام رو بفرستیم.
‫باشه.
‫واقعاً فکر کردم زنده نمی‌مونی.
‫آره، منم همین‌طور.
‫فکر کنم یه مدتی اونجا ‫بیهوش شده بودم.
‫درسته.
‫ولی خب همون‌طور که می‌دونی، گوشی‌هامون ‫اون‌جا لبِ دریاچه از کار افتادن.
‫می‌شه یه لحظه از ‫گوشیت استفاده کنم؟
‫آره، حتماً.
‫یه لحظه صبر کن.
‫بفرما.
‫ببخشید.
‫ممنونم.
‫آره، داشتیم سعی می‌کردیم ‫دخترعمومون رو ببینیم
‫و دوست‌پسرش، «استیو» رو.
‫این کلبه مالِ اونه.
‫احتمالاً الان حسابی ترسیدن.
‫خب، الان تعطیلاتِ مدرسه‌ست ‫یا چیزی تو این مایه‌ها؟
‫نه، راستش فعلاً ‫مدرسه نمی‌رم.
‫آره، یادمه.
‫اولش مدرسه نرفتن و بعدش هم ‫کلاً ول کردنِ درس و مشق.
‫آره «توری»، بهتره بری مدرسه.
‫«مایلز»، همیشه بهت می‌گفتم که ‫به نظرم احمقانه بود...
‫...که درس رو ول کنی.
‫منظورم اینه که خودت رو عقب انداختی.
‫تو واقعاً توی مدرسه زرنگ بودی.
‫ولی من نبودم.
‫با این حال ادامه دادم.
‫آره «سم»، با این حرفات اصلاً کمکی نمی‌کنی.
‫بیخیال پسر.
‫منظورم اینه که مردم نباید زندگیشون رو ‫توی گیجی و سردرگمیِ دائمی بگذرونن.
‫چرا نباید اینو بدونه؟
‫آره خب، ما همیشه حق انتخاب نداریم ‫که چه حسی داشته باشیم.
‫آره، ولی اونجایی که من ازش میام، ‫سردرگمی باعث می‌شه جونت رو از دست بدی.
‫به همین سادگیه.
‫اونجایی که ازش اومدی، ‫خب، شاید...
‫بهتره یه فکری بکنی که اونجا ‫چه جور جاییه، «سم».
‫ببخشید «توری».
‫من و «سم» فقط داریم ‫یه سری خرده‌حساب‌ها رو با هم صاف می‌کنیم.
‫عیبی نداره.
‫به هر حال، منم درگیری‌هایِ خودمو دارم که باید بهشون برسم.
‫عیبی نداره، «توری».
‫داری عالی پیش می‌ری.
‫راستی، اینو... ‫اینو توی بالکن پیدا کردم.
‫مالِ توئه؟
‫این مال من نیست.
‫کالیبر ۹ میلی‌متری.
‫مخصوص شکار حیووناست.
‫خیلی‌خب.
‫خودتو آماده کن.
‫بیا غذا بخور.
‫گوشت گوزنِ کهنه و سیب‌زمینی.
‫یه چیزی که برای بقیه‌ی مسیر ‫بهتون قوت میده.
‫عالیه.
‫این واقعاً نعمته.
‫تو دختر خیلی خوش‌شانسی هستی، «توری».
‫تونستی با دوستت ‫تماس بگیری؟
‫نه، هنوز نه.
‫فکر نکنم دیگه ‫زیاد طول بکشه.
‫اشکالی نداره اگه گوشیت پیش من بمونه؟
‫آره، حتماً.
‫هر چی لازم داری بردار.
‫ممنون پدربزرگ.
‫بیاین بخوریم.
‫خب «جی‌کیو»، عموت... ‫از کی تا حالا این کلبه رو داره؟
‫خیلی وقت پیش.
‫بچه‌ای هم داره؟
‫نه، نه.
‫«استیو» هیچ‌وقت بچه‌دار نشد.
‫و اون دوستتون، همونی که «مایلز» ‫داره سعی می‌کنه باهاش ارتباط بگیره،
‫نقشش توی کل این قضایا چیه؟
‫خب، راستش اونا خیلی نزدیک به هم ‫زندگی می‌کنن.
‫واسه همین فکر کردیم همزمان ‫به جفتشون سر بزنیم.
‫عموم نمی‌دونست که ‫داریم میایم،
‫ولی شاید این‌طوری بهتر باشه.
‫در مورد دوستمون هم، خب، مطمئنم ‫به‌زودی باهامون تماس می‌گیره.
‫آره، می‌فهمم.
‫عجیبه.
‫که هر دوشون یه اسم دارن.
‫«استیو».
‫فکر کنم همه‌مون چند نفری رو می‌شناسیم ‫که اسمشون «استیو»ـه.
‫به هر حال اسم خیلی رایجیه.
‫از اون مدل اسم‌هاییه که ‫یهو به ذهن آدم می‌رسه.
‫«مایلز»، می‌تونم گوشی رو بردارم؟
‫باید به مامانِ «توری» زنگ بزنم، ‫لطفاً.
‫راستش «مایلز»، منم گوشی رو می‌خوام، ‫لطفاً.
‫می‌شه بدیش به من؟
‫ممنون.
‫می‌دونی چیه، بذار واسه بعد.
‫خودت که می‌دونی ‫در مورد گوشی دست گرفتن سر میز چی می‌گن.
‫خب «بن»، تو این گوزن رو شکار کردی، درسته؟
‫هیچ‌چیزی بهتر از غذایی نیست ‫که تو محیط خودت شکار شده باشه.
‫مگه نه؟
‫آره، فکر کنم شام دیگه تموم شد.
‫«توری»، میز رو جمع کن و بیا برای کمک ‫در تمیزکاری، لطفاً.
‫باشه.
‫برو تو حموم.
‫در رو هم قفل کن.
‫چرا؟
‫خواهش می‌کنم «توری».
‫میرم یه کم هیزم بیارم.
‫میشه دست از این کارای احمقانه‌ت ‫برداری؟
‫اصلاً چه لزومی داشت ‫از اسم رمزت استفاده کنی؟
‫«جی‌کیو»؟ جدی؟
‫پیرمرده مچمون رو گرفت.
‫آره، چون داری مثل دیوونه‌ها رفتار می‌کنی.
‫یا خدا.
‫جدی می‌گی پیرمرد؟
‫شما دوتا جوون مایه دردسرید.
‫گوشی «توری» رو می‌ذارید همین‌جا ‫و می‌رید پی کارتون.
‫باور کن «بن»، ‫این راهش نیست.
‫گوشی رو بده من، همین حالا!
‫متأسفم که اینو می‌گم، ولی ‫ما به اون گوشی نیاز داریم.
‫یا خدا، «سم».
‫لعنت بهت «سم».
‫«سم»!
‫در رو باز کن «توری».
‫«سم».
‫یا خدا.
‫تمومش کن.
‫اون فقط یه بچه‌ست، «سم».
‫اون یه دردسره.
‫«سم»، مجبور نیستی ‫این کار رو بکنی، باشه؟
‫سابقه ما پاکه.
‫تو فقط داری معطلمون می‌کنی، باشه؟
‫این دیگه خیلی زیاده‌رویه.
‫یا خدا.
‫کجایی؟
‫خیله‌خب.
‫باشه.
‫بزن بریم.
‫خیله‌خب.
‫یالا.
‫خب «سم»، حالا نقشه‌ت چیه؟
‫ساکت باش.
‫خواهش می‌کنم.
‫مچتو گرفتم، ناقلا.
آوامــووی
‫مجبور نیستی بکشیش، «سم».
‫فقط یه دقیقه.
‫بدو.
‫خواهش می‌کنم «سم».
‫سلام، سلام.
‫نه.
‫ای وروجکِ ناقلا.
‫نه.
‫پناهگاه.
‫کبریت.
‫آره.
‫نه.
‫خواهش می‌کنم.
‫خدا رو شکر.
‫گوشاتو بگیر.
‫گوش کن.
‫طبیعت یه هنرمنده.
‫همسایه‌ها.
‫کسی هست؟
‫کسی اینجاست؟
‫خیلی خب.
‫خواهش می‌کنم، هر چیزی.
‫هر چی که باشه.
‫شربت.
‫ماهی آنچووی.
‫لعنتی.
‫خب.
‫کلبه.
‫هیچی.
‫پدربزرگ.
‫دخترم!
‫آره.
‫یه کم آسیب دیدم.
‫نه.
‫طوری نیست.
‫بهم برخورد نکرد.
‫باید برم، خب؟
‫سورتمه‌مون رو دیدی؟
‫تو جنگل گیر کرده.
‫پیاده اومدم اینجا.
‫خب، وانت کار نمی‌کنه.
‫گوشیت، تنها چیزیه که لازم داریم.
‫الان دست اوناست.
‫باشه.
‫خیله‌خب.
‫کمک کن بلند شم.
‫باید خودمون رو برسونیم به انبار.
‫به تفنگم احتیاج دارم.
‫بیا، اینو بگیر.
‫تا گرم بمونی.
‫باشه؟
‫خب، تفنگم ‫پشت اون ستون چوبیه.
‫باشه.
‫بگیرش.
‫یالا، بگیرش.
‫این پسرا چیزی ‫جز دردسر نیستن.
‫و ما خیلی از ‫هر کمکی دوریم.
‫باشه؟
‫پدربزرگ، ما نمی‌تونیم از این جون سالم به در ببریم.
‫انقدر به اینکه چی کار می‌تونی ‫و چی کار نمی‌تونی بکنی فکر نکن
‫و فقط تفنگ رو برام بیار.
‫بدو.
‫آفرین.
‫به حرفم گوش کن.
‫وقتی شروع شد، باید ‫بی‌خیالِ احساساتت بشی
‫و فقط به فکر نجات پیدا کردن باشی.
‫پدربزرگ، نه.
‫نمی‌تونم این کار رو بکنم.
‫می‌تونی.
‫تو همین الانشم یه بازمانده‌ای.
‫کجایی؟
‫بخواب روی زمین.
‫پیدام کردی.
‫چی شد انقدر طولش دادی؟
‫تکون نخور عزیزم.
‫همون‌جا بمون.
‫بدجوری گند زدیم.
‫هیچ گندی در کار نیست داداش.
‫دوباره برمی‌گردیم.
‫پیرمرده رو می‌ندازیم زیر یخ،
‫تا خودِ بهار هم هیچ اثری از اون یا دختره ‫پیدا نمی‌شه.
‫حتی می‌تونیم کل این‌جا رو به آتیش بکشیم.
‫یا خدا.
‫اوه لعنتی.
‫تیر خوردم.
‫لعنتی، دیگه تیر نداریم.
‫دارن بهمون شلیک می‌کنن.
‫فقط زخمت رو فشار بده.
‫چی؟
‫اون دختره‌ست.
‫هنوز تموم نشده.
‫- همون‌جا بمون. ‫- باشه.
‫بی‌خیال!
‫کجاست؟
‫(توری)، باید این کار رو تموم کنی.
‫گوشی رو بده به من.
‫باشه.
‫آره.
‫به مامانت زنگ بزن.
‫خیلی داره تلاش می‌کنه باهات تماس بگیره.
‫هلش بده سمتِ من.
‫(توری).
‫همه‌ی اینا اشتباهه.
‫همه‌ی اینا...
‫تو فقط یه نوجوونی.
‫راستش من واقعاً آدم بدی نیستم.
‫فقط می‌خواستم به برادرم کمک کنم.
‫«مایلز»، اون توئه؟
‫«سم» آدم بدیه.
‫تعجبی نداره که چسبوندمت به زمین.
‫واقعاً کار کثیفیه.
‫خیله‌خب، مچم رو گرفتی.
‫«مایلز».
‫حرکت قشنگی بود، «مایلز».
‫«مایلز».
‫هی، «مایلز».
‫«مایلز».
‫آره، به نظر خیلی دردناک میاد.
‫خب، پس اوضاع از کجا بیخ پیدا کرد؟
‫راستش رو بخوای، یه مدتی هست که دیگه ‫این رو از خودم نمی‌پرسم.
‫خیلی تلخ و سیاهه.
‫گوش کن...
‫بالاخره می‌رم این قرص‌ها رو تحویل بدم.
‫باید کار رو تموم کنم.
‫ولی یه پیشنهادی برات دارم.
‫ببین، یکی از این قرص‌های آبی کوچولو
‫تمام این درد رو از بین می‌بره.
‫دوتاش، می‌فرستت به یه خواب خیلی عمیق.
‫و سه‌تا، خب، یعنی پایان همه‌چیز.
‫از اینا که بگذریم، ‫وقتی کارم تموم بشه،
‫برمی‌گردم اینجا و کل این خراب‌شده رو ‫به آتیش می‌کشم.
‫پس بهتره وقتی این کار رو می‌کنم، ‫بهوش نباشی.
‫چرا یه دختر حرف‌گوش‌کن نمی‌شی؟
‫می‌خوام قاطع باشی.
‫می‌دونم که این توانایی رو داری.
‫خب، الان از کارت خوشم اومد.
‫چرا همیشه باید مسائل رو این‌طوری ‫پیچیده کنی، «توری»؟
‫چی داری می‌گی؟
‫«مایلز» راست می‌گفت.
‫سعی داری چی بگی، «توری»؟
‫«مایلز» راست می‌گفت.
‫«مایلز» چی گفت؟
‫قبل از اینکه بمیره...
‫«مایلز» قبل از اینکه بمیره چی گفت ‫«توری»؟
‫«مایلز» قبل از اینکه بمیره چی گفت؟
‫گفت...
‫چی گفت؟
‫گفت...
‫(مایلز) قبل از اینکه بمیره، ‫گفت که تو آدم بدی هستی.
‫و حق با اون بود.
‫ای حیله‌گر.
‫من حیله‌گر نیستم.
‫من یه خرس لعنتی‌ام.
‫مامان.
‫خدای من، (توری).
‫کجا بودی؟
‫مامان.
‫(توری)؟
‫مامان.
‫حالت خوبه؟
‫(توری)، خواهش می‌کنم باهام حرف بزن.
‫پدربزرگ.
‫پدربزرگت؟
‫پدربزرگت، چیش شده؟
‫نتونستم نجاتش بدم.
‫نجاتش؟
‫منظورت چیه؟
‫منظورت چیه که نتونستی نجاتش بدی؟
‫توری؟
‫خواهش می‌کنم، بیا دنبالم.
‫وای خدای من، توری.
‫توری.
Filmyar