« فيلميار – مرجع دانلود فيلم و سريال » [ FilmYar ]
‫تـرجـمـه و تـنـظـیـم : حـسـیـن اسـمـاعـیـلـی
‫« بـخـش پـایـانـی »
‫داریم نزدیک میشیم
‫یه سنگ پیدا می‌کنم
‫« محکوم به‌فنا بودند »
‫نباید اینطوری تموم بشه...
‫« جمجمه‌ی همچین... »
‫نیازی نیست
‫بیا اینجا
‫هیچی نیست
‫کاری نمیشه کرد
‫برگرد
‫و تکون نخور
‫گفتم برگرد!
‫« ایـرلـنـد »
‫« بابا - مامان »
‫« سه‌گانه‌ی کنکیستادور » ‫(فاتحان اسپانیایی قاره‌ی آمریکا)
‫« هتل جنگل بیلبری » ‫« ایرلند »
‫« چـــرنـــد »
‫« هتل جنگل بیلبری »
‫چرا با تیر زدیش؟
‫چون مزاحمن
‫می‌پرن روی ماشین‌ها ‫و روشون خط و خراش می‌اندازن
‫نمیشه جای این‌کارا ‫فراریشون داد، نه؟
‫بزها کله‌شقن
‫نمیشه با شلنگ روشون آب گرفت؟
‫نـه
‫از همین الان گفته باشما، فرگال
‫حاضر نیستم اینو ببرم بندازم توی جنگل
‫خفه‌شو بابا
‫فادو، فادو....
‫سالیان سال پیش، در اعماق جنگل
‫کلبه‌ی سنگی کوچکی وجود داشت
‫و درون اون کلبه‌ی سنگی
‫عجوزه‌ای پیر زندگی می‌کرد...
‫یه ساحره
‫و گم‌شده‌‌ها رو طعمه‌ی خودش می‌کرد
‫عجوزه‌ی پلید اول ‫مسافران نگون‌بخت رو
‫طلسم می‌کرد
‫تا اون‌ها رو کاملاً گیج و آسیب‌پذیر کنه
‫بعد از اون ساحره ‫دست و پای طعمه‌های گیج‌و‌منگش رو می‌بست
‫و بعد مسافرین گم‌شده رو
‫به دنیای زیرین می‌برد
‫و گاهی اوقات...
‫دست یا پنجه‌ای از دل تاریکی بیرون میومد
‫و تکه‌ای از بدن طعمه‌های ‫غل‌و‌زنجیر شده‌ش رو می‌کند
‫چشمی رو درمی‌آورد
‫گوشی رو از جا می‌کند
‫و گاهی اوقات...
‫چیزی رو از یه پسربچه می‌کندن
‫که از چشم‌ها و گوش‌هاش ‫براش باارزش‌تر بود
‫می‌تونین حدس بزنین منظورم کجاتونه؟
‫- این‌ها بچه‌های توان؟ ‫- نه
‫برین پیش مامان باباتون
‫و دیگه با غریبه‌ها حرف نزنین
‫توی دنیا چیزهایی بدتر از ‫غریبه‌ها هم پیدا میشن، آمریکایی
‫بیدارت کردیم؟
‫آقای کاب، عذر می‌خوام
‫پای تلفن بودم ‫و فکر می‌کردم البی داره...
‫از من عذرخواهی نکن، ابله
‫از مهمان عذرخواهی کن!
‫عذر می‌خوام
‫سرت به کار خودت باشه
‫اینم کار خودمه دیگه
‫من صاحب اینجام
‫به اسم باومن یه اتاق رزرو کردم
‫اگر میشه اینجا رو امضا کنین... ‫آها بله! جناب باومن
‫آقای اُهم باومن ‫از پالمن‌سیتی واشینگتن
‫قراره یک هفته مهمان ما باشین. خوش اومدین
‫بذارش توی کمد و درشو قفل کن
‫البی داره می‌برتش توی جنگل
‫اتاق غذاخوری آخر این راهروئه
‫صبحونه از ساعت 7 تا 10 صبحه
‫فردا شب مهمونی هالووین ‫با اجرای زنده داریم
‫به‌همراه کوکتل و لباس‌های مبدل...
‫مطمئنم حسابی کیف و حال میده
‫راستی... اینجا توی ایرلند
‫به خوش گذشتن میگیم کیف و حال دادن
‫صحیح، میشه یه اتاقی بهم بدین
‫که تا جای ممکن از اون ‫"کیف و حال" دور باشه؟
‫- یه عالمه کار دارم ‫- کارتون چیه؟
‫نویسنده‌م
‫خب...
‫اینجا هیچی نمی‌شنوین
‫ممنون
‫وایسا ببینم... باومن
‫اسمتون رو می‌شناسم
‫فکر کنم پسرم طرفدارتونه!
‫مشهورین
‫خب، اگر کاری از دستمون برمیومد
‫که اقامتتون لذت‌بخش‌تر بشه
‫لطفاً با شماره‌ی 0 تماس بگیرین و بهمون بگین
‫باشه
‫میشه کتاب پسرم رو بیارم
‫تا براش امضاش کنین؟
‫نـه
‫چیزی نمی‌تونه از این در رد بشه
‫خیلی مقاومه
‫عجب گیری کردما
‫گم شدین؟
‫خودت چی فکر می‌کنی؟
‫خب، با این طرز رفتارت ‫به‌نظرم بهتره گم بمونی
‫خیلی‌خب ببخشید، آخه... ‫نمی‌تونم اتاقم رو پیدا کنم
‫باید همین‌جا باشه، ولی نیست
‫- آها آره، این سمته ‫- ممنون
‫- اولین باره میای ایرلند؟ ‫- آره
‫داره بهت خوش می‌گذره؟
‫آره
‫این اتاق شماست
‫ممنون
‫اقامت خوبی داشته باشی
‫ممنون. راستی...
‫ببخشید، احیاناً نمی‌دونی...
‫درخت سرخ‌چوب بزرگ کجاست؟
‫« هتل بیلبری » ‫« درخت سرخ‌چوب بزرگ »
‫- اونا کین؟ ‫- یا خدا...
‫آها...
‫مامان بابامن
‫تسلیت میگم
‫نوشیدنی می‌خوری؟
‫فکر کنم یه چیزی قوی‌تر از شیر ‫لازم داشته باشم
‫هیچی قوی‌تر از این پیدا نمی‌کنی
‫- عرق سگیه؟ ‫- ویسکی ایرلندیه
‫ایشکه‌باها
‫مایع حیاته
‫اوف. آره، عرق سگیه
‫اگر چیزی می‌خوای ‫که باهاش شیاطین رو شکست بدی
‫و فقط از دستشون فراری نباشی...
‫قارچ روان‌گردان توشه
‫سیلوسایبین
‫کاملاً طبیعیه
‫خودم قارچ‌ها رو می‌چینم ‫خشک می‌کنم و آسیاب می‌کنم
‫و دوست دارم با شیر بز بخورمش
‫می‌خوای با این چیکار کنی؟
‫خاکش می‌کنم
‫می‌دونی چرا میرن روی ماشین‌ها؟
‫بزها هم عاشق خوردن این قارچ‌هان
‫و وقتی فاز می‌گیرن
‫میرن دنبال سطوح براق ‫و انعکاسی می‌گردن، آخه...
‫اگر بعد از خوردن قارچ ‫توی چشم‌های خودت خیره بشی
‫فازت سنگین‌تر میشه
‫ولی...
‫ممکنه خطرناک باشه
‫بخصوص اگر یه عوضی ‫با تیرکمون نزدیکت باشه
‫دست رو دلم نذار که خونه
‫نزدیک بوده بابت همین ‫باهاش درگیر بشم
‫بابت مشروب ممنون
‫نری روی ماشین‌ها
‫نمیرم!
‫جمجمه‌ی پسره تنها جسم سختیه ‫که تا کیلومترها اطرافشون پیدا میشه
‫برای همین کنکیستادور...
‫بطری رو می‌کوبه تو سر پسره و می‌کشتش
‫ولی بطری بازم نمی‌شکنه
‫در آخر، توی صحرا سرگردون میشه ‫تا مرگش سر برسه
‫- چرا باید همچین چیزی بنویسی؟ ‫- منظورت چیه؟
‫آخه... خیلی تیره و تاره
‫خب... هدف اینه که چالش‌برانگیز باشه
‫خب، اگر پایانش اینه ‫من که نمی‌خونمش
‫خب، می‌دونی... از روی چند تا از رمان‌هام
‫فیلم‌های آشغالی ساختن
‫و وقتی فیلم رو برات ساختن
‫یه پایان خوش تهش می‌ذارن
‫خب پس، امیدوارم بذارن
‫منو یاد مامانم می‌اندازی
‫مامانت؟ مگه فکر می‌کنی چند سالمه؟
‫خب البته وقتی جوون بود
‫آره، بخاطر...
‫به‌نظر شاد میاد
‫بابام این عکس رو گرفته بود
‫می‌دونی، برای ماه‌عسلشون اومدن اینجا
‫همیشه می‌خواستن برگردن اینجا
‫- عه، واقعاً؟ ‫- آره
‫چرا نیومدن؟
‫چند سال بعد از این عکس فوت کرد
‫خیلی جوون بوده
‫- چطور فوت کرد؟ ‫- به قتل رسید
‫وقتی از سر کار برگشت خونه ‫یکی تیر زد تو صورتش
‫کسی که بهش شلیک کرد رو گیر انداختن؟
‫نه، کوچیک‌تر از اونی بوده ‫که بخواد مجازات بشه
‫ولی باید کثافتو دار می‌زدن
‫بابات چی؟
‫خب، اون... هیولایی شد واسه خودش
‫و اونقدر مشروب خورد که جوون‌مرگ شد
‫می‌دونی، سال‌ها خاکسترهاشون رو داشتم
‫و هیچوقت نمی‌دونستم ‫باید باهاشون چیکار کنم
‫می‌دونستم اینجا شاد بودن، برای همین...
‫میگم، سوئیت ماه‌عسلتون رو دیدم ‫درش قفل بود
‫گفتم شاید اون اتاق رو گرفته بودن
‫اون اتاق خیلی وقته که بسته‌ست
‫می‌دونی چرا؟
‫چون هیچ زوج عاقلی ‫ماه‌عسل نمیاد اینجا؟
‫چون تسخیر شده‌ست
‫- آها ‫- توسط یه ساحره
‫آقای کاب میگه تونستن سال‌ها پیش ‫اونجا حبسش کنن
‫سعی کردم "مال" رو راضی کنم ‫کلیدها رو از آقای کاب کش بره
‫تا بتونم یه نگاهی تو اتاق بندازم
‫ولی... راضی نشد
‫تابحال ندیدم هیچ مردی ‫اینقدر از پدرزنش بترسه
‫چرا اینقدر دلت می‌خواد ‫ بری تو اون اتاق؟
‫می‌خوام ببینم ‫ واقعاً ساحره‌ای اونجا هست یا نه
‫اگر بود چی؟
‫نمی‌ترسی که...
‫"گیرت بندازه"؟
‫- با خودم گچ می‌برم ‫- گچ؟
‫اگر دیدی یه ساحره افتاده دنبالت
‫یه دایره دور خودت بکش ‫ازت محافظت می‌کنه
‫اگر فکر کردم یه ساحره افتاده دنبالم
‫دنبال روان‌شناس می‌گردم ‫نه یه تکه گچ
‫خوب شد اومدی، البی...
‫در مورد برخوردت با ساحره‌ای
‫که طبقه‌ی بالاست ‫به اُهم بگو
‫خب...
‫کسی اونجاست؟
‫همین بود
‫چرنده
‫نگران نباش، البی
‫من حرفتو باور می‌کنم
‫فیونا؟ یه بسته اومده بیا تحویلش بگیر
‫الان برمی‌گردم
‫از اقامتتون راضی هستین، آقای باومن؟
‫آره گمونم
‫وقتی اسمتون رو دیدم ‫فکر نمی‌کردم واقعاً شما باشین
‫اینجا چیکار می‌کنین؟
‫الله اعلم
‫نمی‌خوام مزاحمتون بشم ‫ولی می‌خواستم اینو بگم
‫که کتاب‌هاتون چقدر برام ارزش داشتن
‫واقعاً با شخصیت‌هاتون ‫احساس نزدیکی می‌کنم
‫خیلی نگران‌کننده‌ست
‫چون کتاب‌هام پر از...
‫آدم‌های به‌شدت آشفته و درمونده‌ست
‫تمام ایده‌هاتون رو توی این ثبت می‌کنین؟
‫آره همینه
‫و راستش، حین صبحت با تو ‫یه فکر دیگه هم به ذهنم رسید
‫یه ایده برای یه شخصیت دارم
‫یه آدم فاقد جذبه‌ای ‫که اصلاً تو باغ نیست
‫و اصلاً نمی‌تونه حس و حال ‫طرف مقابلش رو تشخیص بده
‫آها...
‫این راسته؟ یه جا خوندم ‫بالاخره دارین آخرین کتاب
‫سه‌گانه‌ی کنکیستادور رو می‌نویسین؟
‫من از کجا بدونم چی خوندی؟
‫نه، منظورم اینه که راسته که ‫بالاخره دارین پایانش رو می‌نویسین؟
‫کم‌کم دارم به این نتیجه می‌رسم ‫که باید با پایان باز تمومش کنم
‫و از روند نوشتن‌تون راضی هستین؟
‫منم نویسنده‌م
‫و بعضی شب‌ها روبه‌رو شدن ‫با کاغذ خالی سخته
‫آره
‫پس این که پوشیدی لباس مبدل هالووینه؟
‫اوه... نه
‫برای درآوردن خرجم اینجا کار می‌کنم
‫آها. خیلی‌خب. پس نویسنده نیستی، پادویی
‫نه، نویسنده‌م ‫فقط هنوز بابتش پولی درنمیارم
‫- آها ‫- می‌دونین، خیلی سخت میشه
‫ناشرها یا کارگزارها یا هرکس دیگه‌ای رو ‫راضی کرد چیزی بخونن
‫آره
‫و راستش... یه پیش‌نویس توی کمدم دارم
‫میشه یه نگاهی بهش بندازین؟
‫نه
‫چرا نه؟
‫آخ! یا خدا...
‫اگر می‌خوای نویسنده بشی
‫باید پوست‌کلفت‌تر از این باشی
‫چت شده؟
‫چی شد؟
‫هیچوقت قهرمان‌هات رو از نزدیک نبین
‫یکی دیگه می‌خورم
‫این آخرین لیوانشه
‫به سلامتی پایان‌های تیره و تار
‫البی؟
‫میشه اینو باز کنی؟
‫« مزاحم نشوید »
‫می‌دونم، ولی... دلشوره گرفتم
‫- جواب نمیده ‫- اونجور که داشت مشروب می‌خورد
‫احتمالاً توی ادرار خودش بیهوش شده
‫دستم رو سوزوند...
‫تو فقط بازش کن!
‫واسه خودت گرون تموم میشه
‫آقای باومن؟
‫منم فیونا
‫وسایلتون رو توی بار جا گذاشتین
‫آقای باومن؟
‫یا خدا! البی!
‫« هتل بیلبری » ‫« تا پایان فصل تعطیل می‌باشد »
‫خیلی ممنون که وقت گذاشتین سرکار
‫آقای باومن...
‫دارین تعطیل می‌کنین؟
‫آخر فصله
‫حالتون...
‫- حالتون چطوره؟ ‫- ببخشید
‫فقط... اومدم وسایلم رو ببرم
‫بله حتماً
‫همه‌شون صحیح و سالم اینجان
‫ممنون
‫میگم...
‫کی منو پیدا کرد؟
‫یکی از کارکنان، فیونا
‫اون شب مسئول بار بود
‫ای خدا... الان اینجاست؟
‫نـه
‫می‌خوام باهاش صحبت کنم ‫ازش عذرخواهی کنم
‫شماره‌شو بهم میدین؟
‫آقای باومن... فیونا گم‌ شده
‫یعنی چی؟
‫از هالووین تا الان غیبش زده
‫که میشه هفته‌ها قبل
‫چی؟
‫فکر می‌کردیم شاید ‫می‌خواسته یه مدت بره مرخصی ‫« زن محلی در مهمانی هالووین ناپدید شد »
‫و به کسی نگفته، ولی...
‫فکر می‌کنن چه بلایی سرش اومده؟
‫نمی‌دونن
‫خب...
‫خیلی‌خب، ولی نمیشه که ‫همینطوری ناپدید شده باشه
‫- هتل رو گشتن؟ ‫- معلومه
‫و جنگل
‫ممکنه دزدیده شده باشه؟
‫توسط کی؟
‫خب من از کجا بدونم آخه؟
‫آخه... یه آدم عجیب‌غریب محلی ‫یه مهمون، یکی از کارکنان اینجا؟
‫آخه... نمی‌دونم متوجه شدی یا نه
‫ولی این اطراف پر از آدمای عجیب غریبه
‫خیلی‌خب
‫اون آقایون... پلیس بودن
‫و می‌خوان با یکی صحبت کنن
‫که توی جنگل زندگی می‌کنه ‫اسمش "جری"ـه
‫فرگال اوایل همون شب دید ‫فیونا داره بیرون باهاش حرف می‌زنه
‫از اون‌موقع غیبش زده
‫همیشه فکر می‌کردیم ‫یه آدم مزاحم بیشتر نیست
‫میاد توی هتل، می‌شینه کنار آتیش
‫- مزاحم مهمون‌ها میشه ‫- صحیح
‫بعد از ناپدید شدنش...
‫مامورها فهمیدن جری کیه و...
‫معلوم شد جری ده سال پیش ‫ بعد از مرگ مشکوک زنش
‫ناپدید شده بوده
‫آقای باومن، به‌نظرم بقدر کافی سختی کشیدین
‫برین خونه. بهتر بشین
‫قول میدم اگر خبری شد ‫خودم باهاتون تماس می‌گیرم
‫مطمئنم حالا فهمیدی حس ششم زن‌ها
‫چقدر قویه
‫البی بهم گفت فیونا بخاطر این ‫ مجبورش کرده بود در اتاقت رو باز کنه
‫چون دلشوره گرفته بوده
‫خیلی پسر خوش‌شانسی هستی
‫قبل از ناپدید شدن فیونا دیده بودی
‫داره با اون یارو توی جنگل حرف می‌زنه؟
‫جری. قبلاً بهش هشدار داده بودم ‫که نزدیک اون یارو نشه
‫آره، "مال" گفت زنش ‫به‌طرز مشکوکی مُرده بوده؟
‫خب مشخصه خودش کشتش، مگه نه؟
‫وگرنه چرا باید سال‌ها ‫اینجا توی جنگل قایم بشه
‫و توی یه ون کهنه زندگی کنه؟
‫آره خب، و الانم ناپدید شده
‫برمی‌گرده
‫و من منتظرشم
‫اون شب با فیونا حرف زدی؟
‫- آره ‫- آره؟
‫خب... حالش چطور بود؟
‫مثل همیشه نبود
‫حواسش جای دیگه‌ای بود
‫غمگین بود
‫فکر کنم هنوزم بابت بریدن طنابت ‫شوکه بود
‫میگم، سوئیت ماه‌عسل چی؟
‫مگه چیه؟
‫خب... اونجا رو گشتن؟
‫آخه فیونا گفته بود ‫دلش می‌خواد بره اونجا
‫غیرممکنه. دروازه‌ی آهنیش همیشه بسته‌ست
‫کلیدش همیشه دست آقای کابه
‫پس اونجا رو نگشتن؟
‫همیشه قفله
‫الانم قفله
‫آقای کاب هر روز منو می‌فرسته ‫یه نگاهی به درش بندازم
‫امکان نداره رفته باشه اونجا
‫پس فرقی با این نداره ‫که بگی بریم ماه رو بگردیم
‫پلیس با تو صحبت کرده؟
‫هر روز با افسرها حرف می‌زنم
‫پسرعموهامن
‫گروهبان عمومه
‫چطور مگه؟
‫بهترین کاری که الان ازت برمیاد
‫اینه که سوار ماشینت بشی
‫و گورتو گم‌ کنی برگردی فرودگاه
‫وگرنه یهو دیدی قیافه‌ت ‫دیگه شبیه عکس گذرنامه‌ت نبود
‫سفر به‌سلامت
‫پاره شو دیگه!
‫یا خود خدا!
‫فیونا اگر بفهمه به‌هوش اومدی ‫خیلی خوشحال میشه
‫خیلی‌خب... ولی خب ناپدید شده
‫تو ارتباطی با ناپدید شدنش داشتی؟
‫نـه
‫خب، پلیس داره دنبالت می‌گرده
‫تو آخرین نفری هستی ‫که دیدن داره باهاش حرف می‌زنه
‫فکر نکنم
‫الان فقط بخاطر این دنبالم باشن
‫ها؟
‫آره، درسته ‫گفتن زنت رو کشتی
‫آره، درسته
‫خیلی مریض بود
‫خیلی درد می‌کشید
‫می‌دونی...
‫- این مال فیوناست ‫- با هم دوست بودیم
‫بهم قرضش داد
‫ عه، واقعاً؟
‫خیلی‌خب، پس باهام بیا
‫تا بریم با پلیس حرف بزنیم
‫نه، بی‌فایده‌ست
‫درهرحال حرفمو باور نمی‌کنن
‫عه، واقعاً؟
‫چرا؟ مگه فکر می‌کنی ‫چه بلایی سرش اومده؟
‫نمی‌دونم
‫ولی اینو می‌دونم که مُرده
‫چرا همچین حرفی می‌زنی؟
‫یه کمد توی دفتر مال هست
‫که پر از داروهاییه ‫که مهمان‌ها جا گذاشتن
‫دو شب پیش، رفتم دارو بردارم...
‫فیونا رو دیدم
‫« سوئیت ماه‌عسل »
‫چی؟
‫و زنگوله‌ای که داشت ‫بهش اشاره می‌کرد
‫یه زنگوله‌ی دستی قدیمی ‫مخصوص خدمتکارهاست
‫که به سوئیت ماه‌عسل وصله
‫فکر کنم می‌خواست بهم بگه برم اونجا
‫منتظرم هتل خالی بشه
‫بعدش میرم یه نگاهی به اونجا بندازم
‫خیلی‌خب، اگر کلید نداشته باشی ‫که نمی‌تونی...
‫آها، صحیح. باید می‌دونستم
‫خونه‌ی کاب اون سمت جنگله ‫یواشکی رفتم تو خونه‌ش
‫ولی اگر کلید دست اون بوده ‫امکان نداشت فیونا رفته باشه اونجا
‫نه، مگر اینکه یکی اینو دزدیده باشه
‫فیونا رو برده اونجا ‫و بدون اینکه بفهمه کلید رو گذاشته سر جاش
‫درسته، ولی کی ممکنه ‫همچین کاری کرده باشه؟
‫نمی‌دونم!
‫خیلی‌خب. خب بدش به من
‫- من برمی‌گردم یه نگاهی می‌اندازم ‫- نه، نه، تو...
‫تا وقتی فرگال و مال هنوز اونجان
‫حتی نمی‌تونی نزدیک در آهنیش هم بشی
‫نه. باید شب باشه
‫اونم امشب...
‫وقتی هتل خالی میشه
‫باهام میای؟
‫نمی‌دونم وقتی رفتم اونجا چی می‌بینم
‫ترجیح میدم تنها نرم
‫می‌دونی که تمام این‌ها واقعین، مگه نه؟ ‫« درها و دایره‌های محافظ گچی »
‫« افراد و مکان‌های تسخیر شده »
‫فقط آدم‌هایی که ذهن بسته‌ای دارن ‫نمی‌تونن ببیننشون
‫تا جایی که شمردم ‫یه ماشین دیگه باید رد بشه
‫بعدش هتل خالیه
‫واقعاً فکر می‌کنی ‫روح فیونا رو دیدی؟
‫آره
‫وقتی روحش رو دیدی ‫داشتی شیر روان‌گردانت رو می‌خوردی؟
‫همینطوری دیدمش دیگه
‫ذهنم باز بود
‫دارم چه غلطی می‌کنم؟
‫یه بار وقتی نشئه بودم ‫روح زنم اومد دیدنم
‫ازم تشکر کرد ‫که به زجر کشیدنش پایان دادم
‫گفت یه روزی دوباره ‫همدیگه رو می‌بینیم
‫باشه هرچی تو بگی
‫گفت بازم همدیگه رو می‌بینیم
‫هرچی می‌خوای باور کن
‫وقتی رفتیم اونجا، خب؟
‫و فیونا رو پیدا کردیم...
‫توام باورت میشه
‫اگر پیداش نکردیم چی؟
‫این یعنی همه‌ش زاییده‌ی تخیلاتته؟
‫خیلی‌خب
‫هی، اینجوری... اینجوری وایساده بود
‫- بیا بریم ‫- بذار برم تیرکمون رو بردارم
‫چی؟ نرو دنبالش! لازمش نداریم!
‫گندش بزنن
‫کسی اینجاست؟
‫- پاسگاه بفرمایید ‫- آنیا؟ منم فرگال
‫جری رو گیر آوردم
‫به پسرعموهام بگو دارم میارمش پاسگاه
‫یعنی چی گیرش آوردی؟
‫- باید راه بیفتم ‫- چی؟ فرگال، نه...
‫« سوئیت ماه‌عسل »
‫« محل ساختن خاطرات »
‫یا خدا...
‫چیزی نیست، چیزی نیست
‫اینجا چیکار می‌کنی؟
‫تو داری از من می‌پرسی؟
‫آقای کاب با وحشت بهم زنگ زد
‫و گفت کلید سوئیت ماه‌عسل گم شده
‫اینو از کجا آوردی؟
‫- از جری ‫- جری؟
‫آره، مطمئن بود فیونا اینجاست
‫خودش کجاست؟
‫فرگال بی‌شرف بردش پاسگاه
‫منو ندید
‫چی با خودت فکر می‌کردی؟
‫فیونا نجاتم داد ‫می‌خواستم توی پیدا کردنش کمک کنم
‫نمی‌دونم والا
‫خیلی‌خب
‫بیا بریم پایین
‫اگر مچ‌مون رو این بالا بگیرن ‫توی دردسر میفتیم
‫باشه
‫میشه منو برسونی دم ماشینم؟
‫آره
‫شانس آوردی اینجا گیر نیفتادی
‫آقای کاب برام تعریف کرده بود ‫که یه تازه‌عروس
‫خودش رو اینجا حبس کرد
‫وای نه، آقای باومن...
‫آقای باومن، میشه لطفاً بیای بریم؟
‫اجازه نداری بیای این بالا!
‫آقای کاب خیلی تاکید داره ‫که کسی حق نداره بیاد این بالا!
‫ممکنه اخراج بشم!
‫این به کجا می‌رسه؟
‫قبل از اینکه اینجا هتل بشه ‫یه زیرزمین داشته
‫آها
‫ورودیش موقع نوسازی‌ها از بین رفت
‫هیچی اون پایین نیست
‫عه، اینجا رو باش
‫هیچی اون پایین نیست
‫نـه! خیلی‌خب، خیلی‌خب ‫باید بریم، بجنب
‫باید بریم!
‫آقای باومن، اگر همین الان نیای بریم
‫میدم بابت ورود غیرقانونی دستگیرت کنن!
‫« فـیـونـا »
‫اوه...
‫هی!
‫یه ایده برای یه شخصیت دارم
‫یه آدم فاقد جذبه‌ای ‫که اصلاً تو باغ نیست
‫و اصلاً نمی‌تونه حس و حال ‫طرف مقابلش رو تشخیص بده
‫سلام دخترها
‫خوشگل شدینا
‫مگه قرار نبود اینو تحویل بیمارستان بدی؟
‫طرف... مشهوره، می‌دونستی؟
‫مطمئنم اگر به‌هوش اومد ‫کتاب جدیدش رو به تو تقدیم می‌کنه
‫نگو "اگر"، مال
‫چاییت رو بخور تا از دهن نیفتاده
‫حالت خوبه؟
‫حالم...
‫حالم خوش نیست
‫خیلی ازش راضیم، می‌دونی ‫خیلی باحال شده
‫با این هیچی نمی‌بینم بابا
‫خیس عرق شدم...
‫چیزی نیست
‫می‌دونم چیزیم نمیشه
‫ولی محض احتیاط این پیام رو می‌ذارم
‫اسم من "فیونا کراتی"ـه
‫فکر کنم توی زیرزمین هتلم، ولی...
‫نمی‌دونم
‫من حامله‌م
‫مال، مدیر هتل بابای بچه‌ست
‫از دستم عصبانی بود ‫که می‌خوام بچه رو نگه دارم
‫نمی‌خواستم به کسی بگم بچه‌ی اونه
‫ولی از این خیلی وحشت داشت
‫که نکنه زنش یا پدرزنش آقای کاب بفهمن
‫ولی باورم نمیشه همچین کاری کرده
‫ما رو این پایین ول کرده
‫که از شرمون خلاص بشه
‫اینجا تاریکه
‫ولی می‌گردم ببینم ‫راه خروجی پیدا می‌کنم یا نه
‫اگر پیدا نکردم ‫و کسی این پیام رو پیدا کرد
‫به مامان بابام بگین دوستشون دارم
‫فرگال بی‌شرف...
‫گندش بزنن
‫نه، نه، نه، نه، نه، نه
‫تف توش!
‫کسی اینجاست؟
‫هی!
‫کی اونجاست؟
‫خیلی‌خب بچه‌ها ‫بریم نامه‌ی بعدی‌مون رو بخونیم!
‫هورا!
‫"جک عزیز..." منو میگه!
‫"اسم من اُهم باومنه"
‫اُهم؟ خیلی‌خب
‫"من ده سالمه و مامانم پارسال فوت کرد"
‫- چیا می‌میرن، بچه‌ها؟ ‫- همه‌چی!
‫"داشتم با اسلحه‌ی بابام ‫بازی می‌کردم و یهویی شلیک کرد"
‫دو تا چیزی که هیچوقت نباید ‫باهاشون بازی کنیم چیان، بچه‌ها؟
‫- آتش! ‫- و دیگه چی؟
‫- اسلحه! ‫- دقیقاً!
‫"بابام ازم متنفر شده"
‫"دلم برای مامانم تنگ شده"
‫"همیشه می‌ترسم"
‫"می‌تونی کمکم کنی؟ اُهم"
‫خب اُهم، خیلی ساده‌ست
‫بابات بهت گفته بود ‫دست به اسلحه‌ش نزنی
‫ولی بازم دست زدی
‫و مغز زنش متلاشی شد
‫کمک می‌خوای؟ تو خواب ببینی!
‫ترسیدی؟ بایدم بترسی
‫بایدم بترسی لعنتی!
‫« خروجی‌های اضطراری »
‫« زیرزمین »
‫هیچ راهی برای برگشتن به بالا نیست
‫دکمه‌ی آسانسور خرابه
‫نمی‌تونم باهاش برگردم بالا
‫هیچ راه خروجی پیدا نمی‌کنم
‫این پایین گیر افتادم
‫ایول!
‫خیلی‌خب...
‫یا خود خدا
‫فکر کنم یکی این پایینه!
‫مدام صدا می‌شنوم
‫کسی اینجاست؟
‫وای خدا! وای...
‫سه، دو...
‫یالا! یالا...
‫یالا دیگه...
‫کی اونجاست؟
‫- یا خدا... ‫- عه، مال
‫به کمکت احتیاج دارم
‫یا خدا، جری. چه بلایی سرت اومده؟
‫کار فرگال بود. مهم نیست
‫باید برم بالا
‫باید اینو باز کنم
‫- چرا؟ ‫- اون یارو آمریکاییه
‫اُهم، رفته اون بالا
‫وایسا! وایسا، وایسا!
‫اون رفت
‫چی؟
‫آقای کاب منو فرستاد اینجا ‫دنبال کلید بگردم
‫و وقتی رسیدم اینجا ‫دیدم در آهنی بازه
‫- برای همین رفتم بالا ‫- خب؟
‫- چی پیدا کردی؟ ‫- آقای باومن رو دیدم
‫- مست بود ‫- چی؟
‫- کجاست؟ ‫- تو راه فرودگاهه
‫مست‌تر از اونی بود که بشینه پشت فرمون ‫برای همین بردمش شهر
‫سوار تاکسیش کردم و فرستادمش بره
‫فیونا چی؟
‫نـه
‫هی...
‫همینطوری پریدی بیرون؟
‫ممکن بود بمیری
‫مطمئنی اتاق رو گشتی؟
‫یعنی... همه‌جا رو گشتی؟
‫اتاقه چندانم بزرگ نیست
‫فیونا اونجا نیست. به‌خدا گشتم
‫باید خودم ببینم
‫فیونا خودش می‌خواد برم اون بالا
‫مجبورم زنگ بزنم پلیس
‫و بهشون بگم اینجایی
‫قضیه‌ی زنت رو می‌دونن
‫خودم دیدمش...
‫خودم دیدمش
‫فقط برو، جری
‫با ماشین باومن برو و دیگه برنگرد
‫بهشون میگم وقتی زنگ زدم رفته بودی
‫برو دیگه
‫نه، نه، نه! جری!
‫جری!
‫سوئیچ رو جا گذاشتم
‫ای بر پدرت لعنت
‫مال، حالت خوبه؟
‫نه، حالم چندان تعریفی نداره
‫فکر کنم بهتره ببندم و برم خونه
‫میرم سوئیچ رو برمی‌دارم ‫و برات میارمش بیرون
‫خدا لعنتت کنه!
‫- جری ‫- فیونا همیشه می‌گفت
‫اگر حس کردی یه جای کار می‌لنگه ‫هیچوقت حستو نادیده‌ نگیر
‫یه جای کار می‌لنگه، مال
‫جری...
‫باید بری
‫اگر اُهم رو رسوندی شهر
‫چرا برگشتی اینجا؟
‫برگشتم اینو بردارم... ‫ببرم قاب کنم بدم زنم
‫این همه راه واسه این برگشتی؟
‫مگه هرکس یه کار خوب ‫برای زنش می‌کنه
‫یعنی داره یه چیزی رو مخفی می‌کنه؟
‫جری...
‫جری، چه غلطی داری می‌کنی؟
‫- کلید رو بده! ‫- دست من نیست!
‫دادمش به آقای کاب
‫بدش به من!
‫باشه. باشه، باشه
‫جری، خواهش می‌کنم
‫اشتباه کردم
‫مثل من فیونا رو نمی‌شناختی
‫آدم خوبی نبود!
‫داشت تهدید می‌کرد ‫به آقای کاب میگه!
‫و آقای کاب ازم متنفره!
‫توی این سال‌ها بابت کمتر از اینم ‫تهدیدم کرده میده منو بکشن
‫ولش کن!
‫درهرحال می‌خواست خودکشی کنه!
‫« روی بخاری را نپوشانید »
‫- اُهم! ‫- هـی! جری!
‫من اینجام! منو بیار بیرون!
‫یه در کوچیک اینجا هست!
‫می‌تونم به‌زور بازش کنم
‫باشه
‫برو عقب، برو عقب
‫- فیونا؟ ‫- نه، مُرده
‫مال لعنتی کشتش
‫حالت خوبه؟
‫زنده می‌مونم
‫سعی نکن جایی بری!
‫جدی میگم!
‫تف توش!
‫ای خدا! لعنتی!
‫باومن؟
‫لعنتی...
‫باومن!
‫باومن، گوش کن چی میگم
‫هتل آتیش گرفته
‫اون پایین راه خروجی نیست
‫همراه کلید می‌برمت بالا
‫و می‌تونیم جفتمون با هم بریم بیرون
‫می‌تونی برگردی خونه
‫باومن!
‫صدام رو می‌شنوی؟
‫اُهم...
‫باومن؟
‫اتفاقی بود
‫معذرت می‌خوام، اتفاقی بود
‫می‌دونم
‫نمی‌تونی اینجا بمونی
‫اتفاقی بود
‫قضیه چیه؟
‫کمک!
‫تو رو خدا! نـه!
‫مال!
‫صدامو می‌شنوی؟
‫فرگال!
‫کسی اونجاست؟
‫یا خدا...
‫هی! هی، هی، هی!
‫بلند شو، باید بریم! بلند شو!
‫بجنب! باید بریم!
‫حالت چطوره آقای باومن؟
‫همون پادوئه‌ هستی
‫اسمم "البی"ـه
‫فکر نمی‌کردم کسی باشه ‫بهتون سر بزنه
‫چون اینقدر از خونه دورین
‫فکر نکنم اونجا هم کسی باشه ‫که بهم سر بزنه
‫بفرما بشین، ببخشید
‫خیلی‌خب. گمونم 2 اسکوپ وانیلی می‌خوام
‫آره، توی بستنی‌فروشی کنار اینجا هم ‫کار می‌کنم، آره
‫آها
‫این از طرف "فرگال"ـه
‫خیلی بابت فیونا ناراحته
‫ولی گفت اگر چیزی لازم داشتین بهش بگین
‫آره، پای تلفن باهاش حرف زدم
‫رفتی هتل؟
‫رفتم دم خرابه‌ش
‫بقایاشون رو پیدا کردن
‫فیونا و جری
‫مال چی؟
‫ماشینش رو بیرون پیدا کردن
‫دارن دنبالش می‌گردن
‫آقای باومن، باید یه چیزی بهتون بگم
‫نمی‌دونم چی شده...
‫ولی نگرانم که نکنه ‫از یه جهات تقصیر من بوده باشه
‫چطور مگه؟
‫یه فلاسک ویسکی توی اتاقتون بود
‫- ازش خوردین؟ ‫- آره
‫خیلی ازش خوردین؟
‫خب ویسکی بوده ‫همه‌شو خوردم، چطور مگه؟
‫توش یه چیزی ریخته بودم
‫چی ریخته بودی؟
‫یکم از پودر قارچ جری رو داشتم
‫یواشکی اومدم توی اتاقتون ‫و ریختم توی فلاسک
‫چرا همچین کاری کردی؟
‫خب بعد از این بود ‫که دم بار
‫سعی کردم باهاتون حرف بزنم
‫دستم رو سوزوندین
‫درد داشت
‫می‌دونی که تمام این‌ها واقعین، مگه نه؟
‫فقط آدم‌هایی که ذهن بسته‌ای دارن ‫نمی‌تونن ببیننشون
‫ببخشید
‫آخه خیلی بی‌ادب بودین
‫بهتره برم تا منو ننداختن بیرون
‫یکی از آتش‌نشان‌ها ‫اینو توی هتل پیدا کرد
‫میگم...
‫اینم با خودت ببر
‫چیزی توش نریختم
‫آره می‌دونم، فقط ببرش
‫اگر خواستین چیزی بخونین ‫که حوصله‌تون سر نره
‫می‌تونم پیش‌نویسم رو براتون بیارم
‫بقدر کافی زجر نکشیدم، البی؟
‫امشب سریع یه ویرایشی می‌کنم ‫و فردا براتون میارمش
‫باشه
‫« بـخـش پـایـانـی »
‫گفتم برگرد!
‫اینجا رو...
‫بزن اینجا
‫با تمام زورت، متوجه شدی؟
‫خون هم دیدی واینستا
‫استخون هم دیدی واینستا
‫اونقدر بزن که بشکنه
‫نقشه رو دنبال کن ‫و همه‌شو بردار واسه خودت
‫کاملاً حقمه
‫زود باش تا نظرم عوض نشده
‫نـه
‫بجنب بگیرش
‫تـرجـمـه و تـنـظـیـم : حـسـیـن اسـمـاعـیـلـی
« فيلميار – مرجع دانلود فيلم و سريال » [ FilmYar ]