« فيلميار – مرجع دانلود فيلم و سريال » [ FilmYar ]
هوم،
شاید اگه من فقط-- من این کار رو نکنم--
- صبر کن، چطور؟ - من فقط نمی‌تونم--
- این بهتره؟ نه؟ - نه، واقعاً اینطور نیست،
- قرار نیست-- - آره،
- ببخشید، شاید باید بس کنی، - باید من--
فقط-- ببخشید، حواسم اینجا نیست،
خب،،،
... احتمالاً باید هر دومون اینجا بخوابیم، ها؟
چون ما خیلی مستیم و...
فکر کنم باید بری خونه، راستش
اوه،
اممممم
اوه، باشه،
می‌دونی، فقط... من... چون امشب لازم نیست کاری بکنیم،
- من این را می‌دانم، - بله،
می‌توانیم دفعه‌ی دیگری دوباره امتحانش کنیم،
این واقعاً با برنامه‌های آینده من جور در نمی‌آید
- چون من واقعاً اینجام که کار کنم، پس... - آره، خب، من هم...
مطمئنم که تو را در اطراف خواهم دید،
اوه، خاموش یا روشن؟
- ها؟ - چراغ‌ها،
بله، بله، بله، بله، بله،
من قراره کار کنم، پس،
صبح بخیر ، کوکلی،
صبح بخیر، روسکو،
امروز حالت چطوره؟
من خوبم، تو چطور خوابیدی؟
عالی،
دیشب برای چی بیدار شدی؟
هیچی، فقط دارم فکر می‌کنم،
اوه، باحال،
هی، رفیق، چند تا عدد و رقم رو مشخص کن، میشه؟
چیز خاصی؟
آیا ما هنوز آنجا هستیم؟
بیایید ببینیم،
۲۱۰ سال گذشته است،
بنابراین ما باید در عرض ۱۲۶ سال به کپلر ۱۶ب برسیم،
خوب نمیشه، نه؟
ام-هوم،
فقط من و تو هستیم رفیق،
باشه، شروع می‌کنیم،
به کف دست چپش نگاه می‌کند،،،
کاملاً مطمئن نیستم که اینجا چه داریم،
شاید چیزی در دست دارد؟
فقط کار کردن،
آره،
خوبه،
امم، یه جورایی خیلی جدیده، اما به نظر خوب میان،
ای وای، لعنت، ای وای، لعنت،
چی؟ اممم... اه، نه،
امم، نه، فقط منم،
همین... همین... کل نکته همینه،
این است که من کسی هستم که mtDNA را استخراج و توالی‌یابی می‌کند،
دنبال دخول می‌گردم، اه، تعیین سن،
تحقیقات من یه جورایی مسئله‌ی مهمیه،
مثلاً، می‌توانم یک مقاله منتشر کنم،
هنوز نمی‌دانم، برای همین هیجان‌انگیز است،
ما می‌توانیم، امم-- ما می‌توانیم بیشتر زندگی کنیم،
ما می‌توانیم سرطان را درمان کنیم،
ما می‌توانستیم بفهمیم از کجا آمده‌ایم،
پرینستون به زحمت به نیوجرسی شباهت دارد،
گوش کن مامان، من باید برم،
باشه، منم دوستت دارم،
اوه،
لعنت،
هی، روسکو؟
- بله؟ - ناهار چی داریم؟
کاهش سرعت ضربه‌ای؟
با سرعت ثابت ۱۰.۵ متر بر مجذور ثانیه،
من هنوز دارم همه سیستم‌ها رو زیر نظر دارم،
لازم نیست نگران اون باشی، - می‌دونم، فقط...
من باید یه کاری بکنم، می‌فهمی؟
نگرانت هستم،
این چیزیه که تمام شب بهش فکر می‌کنی؟
به خیلی چیزها فکر می‌کنم،
به اندازه کافی آب نمی‌نوشید؟
اگر مایل باشید، می‌توانم نمونه‌های خاک را بررسی کنم،
نه، به اندازه کافی خیس به نظر می‌رسد،
فقط یک لحظه به من فرصت بده،
مانیتورها نشان می‌دهند که خاک به اندازه کافی مرطوب است،
اممم، ممنونم،
سطح اکسیژن رو چک کردم، یه کم پایین بود،
آیا به نخل‌های توی گلخانه نگاه می‌کنی؟
- چقدر کم؟ - این یک تفاوت ناچیز است،
اما باید سلامت گیاه را در مدتی که آنجا هستید بررسی کنید،
چقدر مینیمال؟
چه تفاوتی در اکسیژن مشاهده کردید؟
کمی کمتر از ۱٪
حداقل، اما اکسیژن حاصل از گیاهان باید پایدار باشد،
باشه، باشه،
وای، خدای من،
آره، اینا به نظرم زیاد سالم نیستن،
چه بلایی سرشان آمده؟
نمی‌دانم، آنها بیمارند،
نمی‌دونم باکتریاییه یا قارچی یا چی، اما، اممم،
ما باید گلخانه را ضدعفونی کنیم،
من از تمام گیاهان بیمار نمونه جمع آوری خواهم کرد
تا بتوانیم آلاینده را پیدا کنیم،
نباید هیچ آلودگی وجود داشته باشد،
خب، وجود دارند،
مامان؟ صدای منو می‌شنوی؟
نه، خیلی متاسفم، نمی‌تونم-- صداتو نمی‌شنوم،
صبر کن، من فقط میرم بیرون،
صدای من را می‌شنوی؟ الو؟
ببخشید، پذیرایی خوب نیست،
صدایم را می‌شنوی؟
آره، آره، آره، آره، ببخشید، من-- من زیر زمین بودم،
امم، همه چی... آره، آره،
امم، دوبار زنگ زدی، خب، چه خبر؟
ام-هوم،
این یعنی چی؟
باشه، اما... ... چرا این کارو نکردی؟... اممم...
اون... مهم نیست، مهم نیست،
دکتر چی گفت؟
باشه، راستش، می‌تونم با یکی حرف بزنم؟
هنوز اونجایی؟ چون من می‌تونم...
اوه،
هی، روسکو؟
الان ۴.۵٪ از جرم مفید کف دستت رو از دست دادی،
خب، می‌خواستم ازت بخوام یه داستان یا یه جوک یا یه همچین چیزی برام تعریف کنی.
اوه، متاسفم،
فکر کردم داری درخواست به‌روزرسانی وضعیت می‌کنی،
اشتباه من،
صد در صد چیزی که می‌خواستم بشنوم، نبود،
مطمئناً، این منطقی است،
اما ممنون،
چرا خورشید به دانشگاه نرفت؟
چرا؟
چون از قبل یک میلیون درجه داشت،
یه دقیقه داشتی می‌لرزیدی... انگار... داشتی...
این یه جورایی سکسیه،
یه جورایی؟
خیلی، خیلی سکسی بود، منظورم اینه که،
من تا حالا، همچین شدید... نداشتم.
بدون، میدونی، اممم...
امم، ببخشید، فقط-- مگه نه--
یعنی تا حالا ارگاسم نداشتی؟
- نه، منظورم این نیست، - نه، من اینطور فکر نمی‌کردم،
- من باید برم دستشویی، - خوبه، این-- من--
- نه، من فقط-- - اوه، می‌دونی؟
من هیچوقت، میدونی، از...
بیخیال،
هی، من... اممم... خیلی خوشحالم که پیام دادی،
آره، خوشحالم که منم پیام دادم،
آره، راستش رو بخوای... راستش انتظار همچین چیزی رو نداشتم،
اه، یه مسواک هست، زیر سینکه
- اگه به ​​بهداشت دهان و دندانت مثل من اهمیت میدی-- - نه، من-- باید صبح زود بیدار بشم،
آره، منظورم اینه که، من هم،
من... من باید یه پرواز به ونکوور بگیرم،
چی-تو ونکوور هست؟
مامان من،
اوه، نمی‌دونستم اهل... هستی.
کانادا، آره، معامله رو بهم میزنه؟
نه،
اممم، ج... پس فقط یه ملاقات بود؟
امم، راستش یه جورایی سنگینه، خب، من... من فقط... امم...
مشکلی نیست، می‌فهمم -- من فقط یه وسیله جنسی هستم، پس...
- گرفتی، - درسته،
اوه،
می‌بینمت، بهت پیام میدم،
خانم‌ها و آقایان، ما اکنون در ونکوور فرود آمده‌ایم،
احساس ناتوانی می‌کنم،
چون تو هستی،
خب، چه کار کنیم؟
اگر 30 درصد از برگ‌های نخل خود را به این دلیل از دست بدهیم، چه می‌شود؟
- این یعنی شکست ماموریت، - کل ماجرا؟
بله،
پانزده؟
این همچنین به معنای شکست ماموریت خواهد بود،
باشه، ده؟
- شکست ماموریت، - حاشیه خطای قابل قبول چقدر است؟
شش درصد،
مطمئن نیستم چی انقدر خنده داره، کوکلی،
جان نوزادان در خطر است،
رفیق، این یه حاشیه خطای خیلی کوچیکه،
نباید آلودگی وجود داشته باشد که بر سلامت نخل تأثیر بگذارد،
نمی‌دانم چه بگویم، آنها بیمارند،
سیستم بسته نباید به هیچ عامل بیماری‌زای خارجی اجازه ورود بدهد،
چقدر تا الان ضرر کردیم؟
پنج درصد،
باشه، امم، بیا روی یه آنتی‌بیوتیک، یه ضدویروس کار کنیم،
بیا بفهمیم این چیه، آره؟
آماده‌سازی اون نمونه‌ها رو تموم کن،
و امیدواریم بتوانیم DNA این آلودگی را توالی‌یابی کنیم،
گوچا،
چی؟ هی، وای،
- اوه، صبر کن، خواب بودی؟ - سلام،
نه، من نبودم،
داشتم... داشتم دراز می‌کشیدم، داشتم به چشمام استراحت می‌دادم، اما خواب نبودم،
اوه، نه، یادم رفت که آنجا چقدر دیروقت است،
اینطور نیست، نه، اینطوره-- من کاملاً بیدارم،
- دروغ میگی، - من دروغ نمیگم،
ببین، من کاملاً بیدارم،
کاملاً بیدار، آماده‌ی صحبت، بوم،
سلام،
- ههه ،
- می‌خوای سالنامه‌ام رو ببینی؟ - اوه، عاجزانه،
باشه،
خیلی خب،
باشه، ببینیم،
اوه، بحث،
- وای، - مممم،
صبر کن ببینم، اینجا چند سالته؟
سال دوم،
آره، شرط می‌بندم تو تو بحث کردن عالی بودی،
من خوب بودم،
آره، یه دختر رو به گریه انداختم، آره،
آره، البته،
البته که این کار را کردی،
این عجیبه،
چی؟
من قبلاً هیچ پسری اینجا روی تختم نداشتم،
اوه، اوه، خب، امم-- خب، باعث افتخاره که اینجام،
سلام؟
صبر کن، فکر کنم داری کم کم از هم جدا میشی،
سلام؟
- اوه، هی، - صدامو می‌شنوی؟
- بله، صبر کن، صدای من را می‌شنوی؟ - الان؟
بله، بله، بله،
باید برم اینجا پایین،
سلام،
مامانم داره میمیره،
هر کاری از دستشون بر میاد انجام میدن، اما، اممم،
خوب به نظر نمی‌رسد،
اوه، اوه، کلِر-- اه، کلر، من-- اممم...
خدایا، متاسفم،
من هم،
تو به پهلو افتاده‌ای،
تو هم همینطور،
حتماً خوبه که آدم وقتش رو با نگرانی در مورد مردن تلف نکنه،
بعضی وقت‌ها به مرگ فکر می‌کنم، البته نمی‌گویم نگران می‌شوم،
- هوم، - به مرگ فکر می‌کنی؟
معمولاً، نه،
وقتی فکر می‌کنی چه حسی داری؟
نمی‌دانم،
نورون‌های من در حال شلیک هستند،
من آن را از نقطه نظر مکانیکی درک می‌کنم،
اممم،
اما کنجکاوم بشنوم...
چه شکلی است؟
روسکو، نمی‌دانم،
امم، میشه همه وسایل برقی غیرضروری رو خاموش کنی؟
تا بتوانیم در مصرف اکسیژن صرفه‌جویی کنیم؟
خیلی فرقی نخواهد کرد،
هرچند کمی؟
البته، کمی،
خیلی خب،
همه‌شون رو خاموش کن، من تو تاریکی مشکلی ندارم،
باشه،
ببخشید، متاسفم، وقتی فکر می‌کنی چه حسی داری؟
من فکر می‌کنم شما انسان‌ها در هر لحظه، احساسی شبیه به خودتان دارید...
ذهنت یک جاست،
من لحظات خیلی بیشتری دارم، جاهای خیلی بیشتری، آیا این منطقیه؟
آره،
اون چی بود؟
من یک فرمول برای یک آنتی ویروس دارم که ممکن است جواب بدهد،
من جسمی را برداشته‌ام که به نظر می‌رسد ماده‌ای آلی است،
اما تا وقتی MRI انجام ندیم، نمی‌تونیم نظر قطعی بدیم...
دقیقاً همان چیزی است که ما به آن نگاه می‌کنیم،
نه مامان، نه، این حرفو نزن، باشه؟
ما... ما فقط از پسش بر میایم، نه، نه، نه، نه، مامان،
چی میشه اگه من، اممم، شاید-- شاید--
باشه... جمعه میام بیرون...
باشه؟ چون من می‌خوام، به همین خاطر،
من، اه... من... من... من باید انجمنم رو ترک کنم،
من باید از مامانم مراقبت کنم، و، اممم،
من حدود یک ساعت دیگه با رئیس دانشکده جلسه دارم،
اوه،
تو این را می‌دانی،
امم، در مورد مامانت، آره، اما نه... امم...
آره، پس خداحافظ کارهایی که باعث تغییر شغلت میشن یا هرچی،
باید دوش بگیرم،
- آره، نه، آره، برو دوش بگیر، - باشه،
بنابراین،،،
ما هنوز داریم نخل‌ها را از دست می‌دهیم،
بله،
آنتی ویروس ها کار نمی کنند،
نه،
راستش رو بخوای،،،
چی؟
اگر ضررهایمان را اینجا کاهش دهیم چه می‌شود؟
روسکو، با من شوخی کن،
منظورت چیه؟
ما نمی‌توانیم این نخل‌ها را نجات دهیم،
نخل‌ها اکسیژن مورد نیاز برای حیات روی عرشه را تولید می‌کنند--
می‌دونم، می‌دونم، آره، اما اینا قراره بمیرن
چون آنها یک انگل غیرمنتظره دارند که ما نمی‌توانیم آن را بکشیم،
با این حال، ما هنوز هم ممکن است بتوانیم گونه‌ای از نخل را ایجاد کنیم که مصون باشد،
اما تنها چیزی که می‌دانیم ویروس را از بین می‌برد این است که اگر میزبان را بکشیم،
- بله؟ - بله،
خب، چرا میزبان رو نمی‌کشیم؟
من دنبال نمی‌کنم،
ما نخل‌ها را می‌کشیم،
ما از شر همه نخل‌ها خلاص می‌شویم، و خاک را به دور می‌ریزیم،
و ما منتظر می‌مانیم، آه، یک روز، یک هفته-- نمی‌دانم،
چه مدت می‌توانیم بدون اکسیژن تازه زنده بمانیم؟
بستگی به ضربان قلبت داره،
باشه، اما می‌فهمی چی میگم، نه؟
چرا ما سعی داریم این گیاهان را نجات دهیم؟
ما می‌توانیم آنها را بکشیم و ویروس را از بین ببریم و سپس ویروس‌های جدیدی بکاریم،
اگر همه نخل‌ها را بکشیم،
تا دو سال که بچه‌های جدید رشد می‌کنند، اکسیژن کافی وجود نخواهد داشت،
بعلاوه، رسیدن به سطح اکسیژن مناسب برای نوزادان، کل سفر طول می‌کشد،
باشه،
امم، پنج مورد از کاربردهای اصلی اکسیژن در کشتی چیست؟
پشتیبانی از حیات برای شما و جنین‌ها،
دیگه چی؟
در مقایسه، سایر کاربردها ناچیز هستند،
شما سیستم‌های ارگانیک هستید،
شما ۹۸٪ اکسیژن را استفاده می‌کنید،
خب، پس سیستم‌های ارگانیک موفق نخواهند شد،
اما هم شما و هم نوزادان ماموریت حیاتی دارید،
خب، چی میشه اگه--
اگر یکی را حذف کنیم چه می‌شود؟
کدام یک؟
من بیشترین اکسیژن را مصرف می‌کنم،
خب، اگه خودمو بکشم چی؟
و بعد تو و کشتی به راهتون ادامه بدید؟
و وقتی به کپلر برسید، بیشتر کارها می‌توانند خودکار شوند،
بنابراین شما پهپادها را مدیریت می‌کنید و سلول‌های بنیادی را انکوبه می‌کنید
و بچه‌ها را بزرگ کنم و همه چیز را بی‌خیال شوم،
آیا این کار جواب می‌دهد؟
اوه، من برای ... مجهز نیستم
نه،
مطمئنی؟
باید تک تک پروتکل‌ها رو بررسی کنم
برای بقیه ماموریت، اما...
برعکس،،،
ما راهی برای تولید اکسیژن اضافی پیدا می‌کنیم؟
گلخانه پشتیبان؟
آیا این کار جواب می‌دهد؟
نمی‌دانم،
ما نمی‌توانیم بدون از دست دادن یک سیستم ضروری، برای آن فضا ایجاد کنیم،
اما می‌توانم برای اطمینان محاسبات را انجام دهم،
باشه،
داشتم فکر می‌کردم، فهمیدم کجا یک گلخانه ثانویه بسازم،
ام-هوم،
در فضای کامپیوتر،
سیستم مرکزی کامپیوترم را به گیاه تبدیل کنم، از جلبک‌های روی آن استفاده کنم،
- اما... - جای خیلی خوبیه،
اکسیژن را مستقیماً به سیستم پشتیبانی از حیات می‌رساند،
آره، اما برای همیشه داغون میشی،
بله،
این اذیتت نمی‌کنه؟
نه،
بهترین مورد استفاده برای من این است
که زنده بمانی و به سیاره برسی،
این توصیه من خواهد بود،
نه، نه، من بین تو یا خودم یکی رو انتخاب نمی‌کنم،
بگذارید یک شبیه‌سازی اجرا کنم و ببینم چه کسی احتمال بیشتری دارد که ماموریت را به پایان برساند،
باشه،
صبح بخیر، کواکلی،
صبح،
باشه، پس،
چه تصمیمی گرفتی؟
چه کسی احتمال بیشتری دارد که تا سیاره زمین زنده بماند؟
تو یا من؟
من واقعاً نمی‌توانم به این سوال پاسخ دهم،
پیش‌بینی رفتارت برام غیرممکنه، که...
چه کسی شانس بیشتری دارد؟
تو هستی،
ریاضی را به من نشان بده،
ترجیح میدم این کارو نکنم،
ببخشید،
ترجیح میدم این کارو نکنم،
آنقدرها هم امیدوارکننده نیست،
بگذار ببینم،
ام-هوم،
مممم،
نه، می‌خوام اینو دوباره بررسی کنم،
محاسبات من اشتباه نیست،
اوه، می‌دونم، من فقط--
مطمئن نیستم که جوابی که بهم میدی رو باور کنم،
اگر دروغ بگویی چه؟
من نیستم،
این عامل اینجا چیست؟
یه جورایی خوش شانسی خاصی وجود داره،،،
خلاقیت، شانس، هرچی که اسمشو بذاری،
برای من سخت است که آن را در هرگونه محاسبه‌ای از میزان بقای انسان لحاظ کنم،
پس داری با یه بدشانسی محض آمار منو بالا میبری،
من هستم، بله،
بد است،
متاسفم،
نمی‌دانم می‌توانم از این مرحله عبور کنم یا نه،
تو می‌توانی،
نمی‌دانم می‌توانیم از پسش بربیاییم یا نه،
ما می‌توانیم،
ما هستیم،
ما خواهیم کرد،
من... من برنمی‌گردم،
و تو همیشه سرت شلوغه،
من نمی‌دانم چه هستم--
شاید زمان‌بندی اشتباهه،،،
میدونی؟
شاید قرار نیست ما فقط با هم باشیم،
شاید فقط خیلی سخت و طاقت فرسا باشه،
و چرا باید زحمت کشید؟
حتی فکر نمی‌کنم منطقی باشه،
اما من فقط این اعتماد به نفس را احساس می‌کنم
که، انگار، می‌تونم آینده رو با خودمون ببینم،
چه شکلی است؟
خوب،
ارزشش را دارد،
- هی، - سلام،
تو که قرار نیست سعی کنی منو با گاز یا برق خفه کنی
وقتی دارم این کار رو می‌کنم، درسته؟
حتی اگر می‌خواستم هم نمی‌توانستم،
یه اهرم روی سکو هست،
که از جرقه زدن جریان الکتریکی جلوگیری می‌کند،
اممم،
خیلی سریع خواهد بود،
اوه، خوبه،
قراره بهت آسیبی بزنه؟
هوم، نه، نه.
حرف آخری دارید؟
از بچه‌ها به خاطر من خوب مراقبت کن،
تو تنها دوست من بودی،
حالت خوب خواهد شد،
باشه،
متاسفم،
خداحافظ، کوآکلی،
گرگ، سلام،
آره، نه، داشتم می‌رفتم، فقط--
- بعدی، - آره، اممم،
دوباره بهت زنگ میزنم، باید برم،
متوجه هستی که ما الان بیشتر از اینکه با هم باشیم، جدا از هم وقت گذروندیم؟
- د-اینو میدونی؟ - آره، میدونم، من یه تقویم دارم،
آره، خب، مثلاً...
نمی‌خوام این کارو با خودم بکنم، می‌فهمی؟
من... من... حس خوبی نداره، ازش خوشم نمیاد،
صبر کن، من یا موقعیت؟
فکر نمی‌کنم مهم باشه،
نه، به نظرم خیلی مهمه،
از من خوشت نمیاد، یا از این وضعیت خوشت نمیاد؟
آیا می‌توانیم متغیرها را اینجا ایزوله کنیم؟
من قرار نیست متغیرها رو ایزوله کنم، باشه؟
هیچ جداسازی متغیرها وجود ندارد،
من تو اتاق زیرشیروانی مامانم گیر افتادم، و دوست پسرم تو نیوجرسیه،
و او امتحانات میان‌ترم را اداره می‌کند،
و من با گوشیم کنار تختم میخوابم
چون این، تقریباً، نزدیک‌ترین چیزیه که به یه رابطه دارم،
و من--
من حتی برای مادرم هم سوگواری نمی‌کنم چون برای دوست پسرم سوگواری می‌کنم،
نمی‌تونم کسی رو تا این حد دوست داشته باشم، باشه؟ خیلی دردناکه،
چی؟
تو منو دوست داری؟
از کی تا حالا؟
همین الان بهت گفتم که دارم درد می‌کشم،
این دردناک است،
می‌دونم، من فقط-- این-- این خیلی شیرینه،
و این تو هستی،
هی، هی، هی،
من هم تو را دوست دارم،
عالی،
هی، خب، می‌دونی، من به مدرسه عریضه نوشتم
تا بتوانم تحقیقات از راه دور روی دوستم را ادامه دهم،
خب، فکر کنم بتونیم با تیم جدید منتشرش کنیم،
که فقط میشه-- گرگ؟
این شگفت‌انگیز است،
- چی؟ - آره،
تو فوق‌العاده‌ای، کلر،
ببین،
آره، آره، بذار ببینم،
و-- و چیزی که جالبه اینه که اگه-- اگه اونا-- اگه ما منتشر کنیم،
اسم من اول خواهد بود چون من تحقیق را شروع کردم
حتی اگر روی زمین نباشم،
«ما از اینکه نگاه تیزبین شما را داشته باشیم، بسیار هیجان‌زده خواهیم شد.»
هنوز باورم نمیشه که اینجایی، مثل اینجا، اینجا،
تو باید توی این کامپیوتر باشی،
تو خوشحالی،
- نه، خفه شو، - آره،
اوه، یه چیزی برات آوردم،
- چی؟ - اه، یه هدیه کریسمس،
- ماه جولایه، - آره، اما من تو رو ندیده بودم، پس...
یه چیزی برام خریدی،
راستش من چیزی نخریدم،
من آن را دزدیدم،
اوه، تو چیزی برای من دزدیدی؟
بله، من این کار را کردم،
چیست؟
این، اممم... از آزمایشگاهه،
اون چیزه،
اون چیزی که یارو تو دستش بود،
این--
- چی؟ - آره،
- چه بلایی سرت اومده؟ - هوم؟
جدی؟
آره، فقط... بود.
بعد از ساعت کاری بود، و من... ... رفتم تو...
اونا حتی رمز عبور رو هم عوض نکرده بودن، پس من دیدمش، و--
این کاملاً نامناسب است،
اینها پیام‌های متناقضی هستند،
من... من... نیستم...
من واقعاً احساس خوشبختی می‌کنم،
اما من هم خیلی ناراحتم، و، اه، من...
یه جورایی دارم دیوونه میشم،
امم، میشه فقط... فکر کنم خوشحالی،
- من اینطور فکر می‌کنم، درسته؟
باشه،
اوه، سلام، سلام،
سلام، عزیزم،
سلام، شما اینجا هستید،
تو زنده ای،
می‌دانم،
سال نو مبارک!
- سال نو مبارک، - ما همه این کار را کردیم،
- بیدار شو، - مممم،
بیدار شو، آینده از راه رسیده،
برام مهم نیست،
سلام؟
- این آینده‌ست، - باشه،
باشه،
فکر کنم باید نقل مکان کنیم،
من-- چی؟ الان داریم در مورد چی حرف می‌زنیم؟
مثلاً، فکر کنم باید از این خونه بریم بیرون،
انگار گذشته‌ست، می‌دونی؟
اوه، من این خانه را دوست دارم،
من فقط نمی‌خواهم بچه‌هایمان احساس کنند گیر افتاده‌اند،
خب، آنها چهار و صفر هستند،
بنابراین هر جا که آنها را قرار دهیم، احساس گیر افتادن خواهند کرد،
چ-چرا یهویی انقدر عصبی شدی؟
آیا باید برای این استادی درخواست بدهم؟
آیا این موضوع در مورد همین است؟
من قبلاً برنامه را نوشتم،
شما این کار را کردید؟
باید؟ نباید،
- اوه، باید برم بخوابم؟ - باید بریم بخوابیم
آره،
موقعیت شغلی تمام وقت است؟
آره،
فکر کنم سوال اینه که اگه اونجا باشی، دلت برای اینجا تنگ میشه؟
و اگر اینجا باشید، آیا دلتان برای آنجا تنگ خواهد شد؟
دقیقاً،
خانه قدیمی ما داشت از بین می‌رفت، بنابراین مجبور شدیم آنجا را ترک کنیم،
و حالا داریم یه خونه جدید می‌سازیم،
و این یکی رو خیلی خوب مراقبت خواهیم کرد،
و اینها همه پهپادهایی هستند که به دور سیاره جدید می‌چرخند،
و آن پهپاد شماره هفت است،
۵۰ تا از آنها وجود دارد،
آنها همه جا پرواز می‌کنند، آنها درخت می‌کارند،
اونا... اونا دارن با یه تفنگ بذرپاش کوچیک، دانه‌ها رو توی زمین میپاشن،
باحال نیست؟ آره،
تا دوازده سال و ده ماه دیگه هوای کافی اون پایین وجود خواهد داشت،
- پس ما اونجا زندگی خواهیم کرد؟ - آره،
وقتی مثل من بزرگتر شدی،
بزرگتر خواهی شد؟
نه، نه،
تو پیرتر خواهی شد، اما من... من همان خواهم بود،
چرا؟
امم، ما اینجوری ساخته شدیم،
ما... ما مثل هم نیستیم،
ما متفاوتیم؟
بله، بله، چون تو، امم، تو خیلی خیلی سریع بزرگ میشی،
و من خیلی خیلی آهسته رشد می‌کنم،
چرا هر دو به یک اندازه رشد نمی‌کنیم؟
امم، خب...
خیلی وقت پیش مردم تصمیم گرفتند
که واقعاً بد است که مدت زیادی زندگی کنیم،
پس برای شما ضرر داره؟
بد نیست، فقط--
فقط برای افراد خاص،
افرادی که باید مدت زیادی زندگی کنند،
و من مجبور نیستم؟
نه، لازم نیست،
چون باید حواسم بهت باشه، میام.
پس من از تو بزرگترم؟
آره، یه روزی، آره،
این افراد را می‌شناسید؟
این یکی از قدیمی‌ترین اجداد ما، نئاندرتال‌ها، است،
میشه یه چیزی در مورد نئاندرتال ها بهم بگید؟
اینا همون غارنشینان هستن؟
موفق شد، با اولین تلاش موفق شد،
مامانت تا حالا بهت گفته که تو یکی از دانش آموزان مورد علاقه ما هستی؟ فکر کنم،
- تنها دانش‌آموز، سلام، - اوه، آره، دارم فراموش می‌کنم،
- بدون من شروع کردی؟ - همین الان شروع کردیم، فقط یه کم،
کسی میدونه چه بلایی سر نئاندرتال ها اومده؟
- دایناسورها؟ - نه،
ما، دیگران،
کسی میدونه ما از کدوم دسته ایم؟
هومو ساپینس؟
درست است، هومو ساپینس‌ها جایگزین نئاندرتال‌ها شدند،
ما باهوش‌تر بودیم،
چطور این را فهمیدی؟
- امم، می‌دونی چیه؟ - اینکه ما باهوش‌تر بودیم،
خب، ما ابزار ساختیم، ما هنرهای پیچیده خلق کردیم،
و اون فلوت هنر نیست؟
یه اصطلاح غلطیه،
نئاندرتال‌ها در واقع بسیار پیشرفته بودند،
اوه، باشه،
متشکرم،
بیایید به پایین برویم تا ببر دندان شمشیری را ببینیم،
باشه، باید یادمون باشه که کلاس‌های دیگه رو قطع نمی‌کنیم،
متاسفم،
نه، سوال خیلی خوبی بود،
انسان‌های خردمند و نئاندرتال‌ها هزاران سال در کنار هم زندگی می‌کردند،
این یعنی چی؟
آنها با هم زندگی می‌کردند،
آنها خانواده تشکیل دادند،
من از نوزادان خوشم نمی‌آید،
می‌دونی که قبلاً بچه بودی، درسته؟
نه،
باشه، عالیه،
بیا کارهایمان را انجام دهیم، بیا،
حالا؟
بله، حالا،
خودت می‌دانی چه می‌گوییم،
ما فقط به آنجا میرسیم...
اگر هر کسی وظیفه خودش را انجام دهد،
کار خوب،
باشه،
بفرمایید،
متشکرم، روسکو،
آه، گرگ،
چی؟
میشه لطفا بیای بالا؟
- آره، چیه؟ - چالش جدید فرزندپروری برای تو،
عبور،
اوه، وای،
پسرمون داره خودارضایی می‌کنه،
آره،
چرا داشتی بهش نگاه می‌کردی، اه...
قسم می‌خورم که فضولی نمی‌کردم،
من اینجا بودم تا آن روزنامه را چاپ کنم،
خب، آیا می‌خواهی این یک لحظه پدر و پسری باشد؟
یا می‌خوای من باهاش ​​حرف بزنم؟
اه، من... واقعاً حرفی برای گفتن هست؟ چون...
درباره تمایلات جنسی انسان؟ اخلاق مصرف پورن؟
باشه، پس بله، من باهاش ​​صحبت می‌کنم،
فقط می‌خوام تو گوگل سرچ کنم،
«وقتی پسرت را در حال خودارضایی دیدی، چه باید بگویی؟»
خب، متاسفم، همه ما نمی‌توانیم مثل شما معلم‌های بااستعدادی باشیم،
اوه، خدای من،
سال‌های آموزش در خانه هدر رفت،
فکر کنم این طبیعت زندگیه، درسته؟
تو فقط-- تو مثل یه چیز کوچولوی ناز و معصوم شروع می‌کنی،
و بعد تو تبدیل به یه آدم عوضی و عجیب و غریب میشی،
از مادرش پیروی می‌کند،
خب، باید تاریخچه مرورگرش رو ببینیم؟
باشه، خب، بله، پورنوگرافی،
اما علم هم همینطور، ببین، این همه علم، وای،
او داشت تنهایی در مورد اتوفاژی مطالعه می‌کرد؟
«مطالعات ژنوم انسان»
خیلی خب، خب، به نظرم با در نظر گرفتن همه جوانب، به نظر آدم کاملاً متعادلی میاد،
باشه،
من نمی‌توانم این کار را انجام دهم،
باشه، می‌بینم که داری بدخلق میشی،
این احمقانه‌ست، از انجام شبیه‌سازی‌ها متنفرم،
- و-- - هی، به من گوش کن، به من گوش کن،
اگه اتفاقی برام بیفته و نتونم این کشتی رو پیاده کنم،
تو نفر دوم هستی،
تو مسئولی،
پس الان میتونی ازش عصبانی باشی، اما چاره دیگه ای نداری،
تو باید اینو یاد بگیری،
دویدن ممنوع!
چون اگه نتونی درست انجامش بدی، هیچکس زنده نمیمونه،
می‌فهمی؟
تصور کنید می‌توانستیم زمان را متوقف کنیم،
می‌توانیم روی چیزی که از همان ابتدا بشر را آزار داده، مکث کنیم.
و ما می‌توانیم، فقط شاید...
تا ابد زنده بمان،
این یک رویای واهی است،
چیزی برای کیمیاگران و جادوگران و داستان‌های علمی تخیلی،
تا به حال،
داخل!
اشکالی نداره! اشکالی نداره،
ما دهه‌هاست که ژنوم انسانی کاملاً توالی‌یابی شده داریم،
ما چهره شرور خود را می‌شناسیم،
این رشته DNA، CH14،
مسئول خاموش کردن است
توانایی ما در ترمیم و بازسازی ساختارهای سلولی،
آزمایش‌های اولیه با CRISPR به ما اجازه داد DNA را برش داده و بخیه بزنیم،
که فکر می‌کردیم کافی است، اما پیری و پوسیدگی ذاتی هستند،
در بیش از یک مکان است،
بنابراین، کاری که ما انجام داده‌ایم ایجاد یک سیستم خودترمیمی است،
نگهداری در سطح مولکولی
که آنچه را که می‌شکند، تعمیر می‌کند، آنچه را که از کار می‌افتد،
و بدن را فریب می‌دهد تا به تولید خون تازه ادامه دهد،
سلول‌های جدید و سالم، بسیار طولانی‌تر از همیشه،
اشکالی نداره، کارمون تمومه، داریم فرود میایم،
وی، من به کمکت نیاز دارم،
همه، سر جایتان بمانید،
یک فناوری جایگزینی ژن که ما آن را ELIXIR می‌نامیم،
باشه،
و تو--
تا وقتی برگردی، بچه‌ها رو سالم نگه می‌دارم،
اون بچه‌ی ماست،
ما او را ساختیم،
چگونه؟
تصور کنید اگر ذهن‌های بزرگ ما، انیشتین‌های ما، داوینچی‌های ما،
موتسارت‌های ما می‌توانستند ۲۰۰، ۳۰۰، ۵۰۰ سال عمر کنند،
طول عمر انسان، برای جهان اطراف ما، همیشه اینگونه بوده است،
چیزی بیش از یک چشم به هم زدن نیست،
این قراره تغییر کنه،
در تمام طول تاریخ، زمان دشمن بوده است،
تصور کنید حالا که آن را شکست داده‌ایم، به چه چیزهایی دست خواهیم یافت،
نه، نه، این... این برای توئه،
تو آینده‌ای،
آیا مایل به انجام آن هستید؟
تا ابد زنده بمانم؟
نه،
نمی‌دانم،
زندگی خیلی بعید به نظر می‌رسد،
پیدا کردن یکدیگر،
ساختن یک زندگی،
ساختن آدم‌های کوچک،
تماشای رشد آنها،
و بعد، ناگهان، وقتی به گذشته نگاه می‌کنم، همه چیز منطقی به نظر می‌رسد،
هی، مامان،
سلام،
گرگ؟
نه، نه، من دیو هستم،
نه،
اما این به این دلیل است که می‌دانی تمام خواهد شد،
نکته همینه، معنی همینه،
تمام می‌شود،
تو بیشتر از بقیه‌ات با من نسبت فامیلی نداشتی، اما،
اوه، تو هنوز بچه منی،
واقعاً فکر نمی‌کردم زنده بمانم و همه این اتفاقات را ببینم،
فکر می‌کردم شاید آخرین نفری باشم که تا به حال
فکر نمی‌کردم،
«اگر موفق شویم چه؟
اگر زنده بمانیم چه می‌شود؟»
به زمان فکر نکردم،،،
اصلاً،
اصلاً نمی‌تونستم تصور کنم که بزرگ شدنت رو ببینم،
و من نمی‌تونستم تصور کنم، وقتی که تو رفته باشی...
که هنوز تو را خواهم دید،
و من تمام کسانی را که قبل از تو آنجا بودند، می دیدم،
و حالا تو را در فرزندانت می‌بینم...
و در فرزندانِ فرزندانتان،
فکر کنم ما هیچوقت واقعاً از هم جدا نمیشیم،
و چه زیباست،
ما همه هنوز اینجاییم،