« فيلميار – مرجع دانلود فيلم و سريال » [ FilmYar ]
با اراده راسخ برای عمل به عنوان یک فرد شریف
تمام وظیفه من
<..آگاه از اهمیت والای اخلاقی و مدنی
<..شواهد و دلایل دادستانی و دفاع
<..تا جمله همانطور باشد که جامعه انتظار دارد.
بگو «قسم می‌خورم».
قسم می‌خورم.
در مورد تو هم
دوست دارم تولدت مبارک را به تو تبریک بگویم.
برای شما آرزوی آرامش دارم، آقای رئیس جمهور.
من هرگز در عمرم این کار را نکرده‌ام.
اما مگر خدمت سربازی نرفتی؟
نه، آنها مرا اصلاح کردند.
آیا آن را دوست دارید؟
نظر شما چیست، آیا این خیلی شیک و مجلسی است؟
چند تا گل آوردم.
کاغذ.
با خودت پولاروید آوردی؟
شما اینها را نگه دارید.
حالا ما هم در زندان هستیم.
- بفرمایید اعضای هیئت منصفه بیایند؟ - من می‌روم و آنها را صدا می‌زنم.
نه، یه لحظه صبر کن.
اینجا را نگاه کن.
از خونه آوردمش.
زنگ؟ - زنگ.
خدای من! چه اتفاقی داره میفته؟
شاید دارند ما را صدا می‌زنند؟
رئیس. قاضی.
- ممنون. - همه چیز روبراهه.
خب.
در آن زمان
ما اینجا غذا می‌خوریم.
جهان بیرون از این دیوارها باقی خواهد ماند.
اینجا نه می‌توانیم رادیو داشته باشیم و نه تلویزیون.
ما نمی‌توانیم نامه، بسته پستی دریافت کنیم.
با خانواده‌هایمان هیچ تماسی نداریم.
من فقط از آن برای تماس با دفترخانه استفاده خواهم کرد.
وقتی آماده خواندن جمله شدیم.
ما هر روز از ساعت ۸ صبح تا ۲۰ شب کار خواهیم کرد.
با یک استراحت برای ناهار.
ما آشپز داریم.
با اعتماد مطلق، وزارت دادگستری،
تا کسی نتواند به غذای ما دست بزند و احتمالاً آن را مسموم کند.
ما هرگز قادر به ملاقات او نخواهیم بود.
ما باید خودمان از خودمان مراقبت کنیم.
من یک چمدان پر از دارو آوردم،
برای هر نوع ناراحتی
نه. دری که از آن وارد شدیم باید بسته بماند.
نه کسی می‌تواند بیرون برود و نه کسی می‌تواند داخل بیاید.
عملاً تمام کارهای انجام شده... دود می‌شد و به هوا می‌رفت.
نه، نه، من نمی‌تونم این کار رو بکنم، نمی‌تونم این کار رو بکنم.
این در را باز کن!
- ماریا نونزیا. - فوراً اجازه بده بیرون.
- به جایگزین زنگ بزنید. - ماریا نونزیا.
ما نمی‌توانیم هیچ جایگزینی را معرفی کنیم.
آنها امروز صبح اخراج شدند
قبل از اینکه وارد صحن شورا شویم.
با
آیا
لازم نیست این کار را بکنی، چیزی برای ترسیدن وجود ندارد.
حالا میریم تو اتاق،
بیا یه گپی بزنیم همه چی حل میشه.
- نه، هیچ اتفاقی نمی‌افتد. - بله، البته.
بریم.
او شروع به گریه کردن می‌کند.
هیچ چیزی برای ترسیدن وجود ندارد.
او آدم فوق‌العاده‌ای است.
اینم پاستا.
خلاصه اینکه، برای مدتی کوتاه ما مثل یک خانواده بزرگ خواهیم بود.
ما زیر یک سقف می‌خوابیم، سر یک سفره غذا می‌خوریم.
ما هم امیدواریم که از هم خوشمان بیاید.
ماریا نونزیا از کاکامو، شما از پالرمو، من از سفالو.
چفالو؟
در چفالو یک نقاشی زیبا از آنتونلو دا مسینا دارند.
واقعیت داره یا نه؟ -اوه بله، خیلی قشنگه.
"پرتره یک ملوان".
یک نقاشی کوچک، کوچک، اما بسیار هیجان‌انگیز،
با چنین لبخند تمسخرآمیزی.
یک شاهکار واقعی.
به هر حال، برگردیم به خودمان، دقیقاً همین واقعیتِ خیلی متفاوت بودن است
که به ما کمک می‌کند تا کارمان را به خوبی انجام دهیم.
که اصلاً آسان نیست.
- لطفا، بنشینید. - متشکرم.
نه، نه، ممنون.
همه چیز اوکیه؟
در طول فرآیند
داشتم فکر می‌کردم که چقدر باید اینجا بمانیم،
بسته، بدون هوا.
و بعد، ایده‌ای به ذهنم رسید.
اما دسرهاش خوبه.
اینا رو دیشب برای خودمون درست کردم.
دنبالم بیا.
یه نبرد کوچولو بود.
چرا باید نوع پروژه تأیید می‌شد؟
توسط رئیس دادگاه پالرمو
اینجا یک پنجره ساده بود.
و حالا
آقایان، می‌توانید بروید.
بیرون رفتن؟
خیلی بزرگ نیست، اما حداقل می‌توانیم نفس بکشیم.
سورپرایز قشنگی است.
اما آیا ماندن در بیرون خطرناک نخواهد بود؟
بله، حالا دارند از بالا ما را بمباران می‌کنند.
خب، آنها دیوارهای کلاس درس پناهگاه را طوری ساختند که در برابر موشک مقاوم باشند.
یعنی یه جورایی ریسک داشت.
این درست است.
اما ما داخل زندان اوکیاردونه هستیم،
و از زمانی که این فرآیند را شروع کردیم
اینجا امن‌ترین جای ایتالیاست.
اما آیا تا به حال آسمانی به این زیبایی دیده‌اید؟
این امتیازِ بودن در باغ اوکیاردونه است.
آسمان پرستاره بالای سرم
قانون اخلاقی درون من.
ما امروز شروع می‌کنیم. نوبت آباته جیووانی است، او اینجاست.
سلول ۱۸، من آن را خیلی خوب به یاد دارم.
رئیس جمهور در حال کاندیداتوری است.
«با برادرش آباته جوزپه، آنها صاحب یک باغ مرکبات هستند.»
«او دفاع می‌کند، وکیل کوپی.»
من دوست دارم یوگا انجام دهم. می‌دانم که رئیس جمهور سال‌هاست که این کار را انجام می‌دهد.
این وکیل، کوپی، از خیلی از آنها دفاع می‌کند. او وکیل مشهوری است.
اما دلت برای شاگردات تنگ نشده؟
باشه، بله.
یک بار با اسکورت به ملاقاتشان رفتم.
به شما نمی‌گویم قیافه معلم یونانی چه شکلی بود.
چه کسی جایگزین من می‌شود.
به تالار شورا خوش آمدید.
الان دو ساله که همدیگه رو می‌شناسیم.
حالا قضاوت بر عهده ما، داوران ثالث، است.
این آخرین سفری است که با هم خواهیم داشت.
که به یاری خدا
امیدواریم بتوانیم آن را تکمیل کنیم.
میخ
وقتی این روند را شروع کردیم
بعضی از مردم هنوز ادعا می‌کردند که مافیا اصلاً وجود ندارد.
از Abbate Giovanni تا Zito Benedetto.
بیایید شروع کنیم.
در آن زمان
ابوت جان.
<.. و میزبانی در یک آپارتمان
یکی از وحشی ترین قاتلان کوزا نوسترا، فیلیپو مارکس.
راهب بزرگِ متعلق به کوزا نوسترا؟
سالواتوره کونتورنو توبه‌کار این را اعلام می‌کند.
اینجا.
این نکته‌ی مهمی است.
می‌بینی
اظهارات توبه‌کنندگان اجازه داده است
که این روند برگزار شود.
اما حالا احکام یا تبرئه‌هایی که خواهیم داد
آنها باید توسط شواهد و بازخورد پشتیبانی شوند.
برای مثال، در مورد ما، این واقعیت که یک مافیای شناخته شده
او به آپارتمانی رفت که با برادرش شریک بود،
مدرکی دال بر عضویت در کوزا نوسترا محسوب نمی‌شود.
اینکه متهم مجرم نیست.
همچنین به جرم قاچاق مواد مخدر محاکمه می‌شود.
بله، اما این اتهام نیز فاقد هرگونه مدرکی است،
این یک فرض است.
که تا جایی که به من مربوط می‌شود، هرگز توسط این دادگاه پذیرفته نخواهد شد.
درسته، قاضی؟
ما با مردی شروع کردیم که از پسِ هر کاری برمی‌آید.
ما با یک بی‌گناه شروع کردیم.
در یک دادگاه، فقط گناهکار و بی‌گناه وجود دارند.
فراموش نکن اینجا دفتر کار من است
از زمانی که محاکمه شروع شد.
و حالا یک تخت خواب بزرگ و زیبا برایت آورده‌اند.
و من هر شب باید یک مبل را باز کنم.
خوش تیپ.
داری دعا می‌کنی؟
فکر کنم مال قرن هفدهم باشه.
اعتراف کننده من آن را به من داد.
یک پدر یسوعی.
او کسی است که به من قدرت و آرامش داد
برای مقابله با این روند.
ما در این مورد هم اختلاف نظر داریم.
وقتی می‌خواستم صلیب را با هزینه خودم در کلاس درس قرار دهم،
خیلی موافق نبودی.
من هم آدم معتقدی هستم.
اما در جمهوری ایتالیا عدالت اجرا نمی‌شود
به نام خدا.
قانون اساسی ما این را می‌گوید.
کمیسیون در آن زمان متشکل از
یک رئیس، یک معاون رئیس و چند مشاور.
زیر آنها، یک کاپودسینا
با سربازانش.
و سربازانی که او فرماندهی می‌کند.
بالاتر از این خانواده‌ها، رهبری
یک رئیس منطقه
چه کسی آنها را در کمیسیون‌های مختلف نمایندگی خواهد کرد
استانی.
نهاد فرماندهی این سازمان
به آن گفته می‌شود
"کوپولا".
رئیس کمیسیون، در سال ۱۹۸۰،
و او رهبر عالی سازمان است.
توماسو بوسکتا ما را با دنیایی آشنا کرد
که همیشه در تاریکی فرو رفته است
و او این کار را با اقتداری غیرمنتظره انجام داد.
او هرگز رهبر نبوده، برعکس، همیشه خودش را تعریف کرده است.
یک سرباز ساده
نفسمان بند می‌آید.
هیچ کس حتی نمی‌توانست تصور کند که اینجا در شهر ما،
یک سازمان جنایی وجود داشت و رشد می‌کرد
- خیلی قدرتمند. - یک سیستم کاملاً دموکراتیک.
ایالتی درون ایالت.
با صدها و صدها قربانی.
برای گرفتن گلوله‌های بعدی.
نه، آقای رئیس جمهور؟
ادامه بدیم.
اما چرا تصمیم گرفتید قاضی غیرروحانی شوید؟
این؟
اما من کسی هستم که تمام عمرش را در کاکامو گذرانده است
برای به دنیا آوردن بچه. کنجکاو بودم.
همچنین از روی احساس وظیفه، به عنوان یک شهروند.
و تو در این جهنم گیر افتادی.
البته من چنین انتظاری نداشتم.
من غرق در حیرت بودم.
و تو چی؟ آیا این کار را به خاطر تحصیل در رشته حقوق انجام دادی؟
همچنین.
اما حقیقت این است که من هم تمام عمرم را گوشه‌گیر بوده‌ام، می‌دانی؟
در خانه‌ای که فقط زن‌ها هستند، مادر، همسر، خواهران، دوستان مادر،
دوستان همسر، دوستان خواهران.
پس تو عضو هیئت منصفه ماکسی بودی چون می‌خواستی بمونی.
در میان مردان؟
چون همیشه مرد بودند.
متهمان، وکلا، روزنامه‌نگاران.
تا حالا زن دیدی، تو؟
اما حداقل تو هیئت منصفه، ما مساوی هستیم، درسته؟
بله، بله، درسته.
اما دو مورد از همه مهم‌تر
آنها همیشه مرد هستند.
احساس کردم
آنها هستند.
اما تو کجا بودی؟
دیر شده است.
یه کم هوا خوردم.
بله، می‌فهمم، اما اگر تو آنجا نباشی، نمی‌توانم بخوابم.
متاسفانه ما دو نفر در این اتاق هستیم.
«متاسفانه»؟
من هیچ خصومتی با تو ندارم،
اما با این واقعیت که آنها ما را به این همزیستی اجباری مجبور می‌کنند.
خب، ما که تعطیلات نداریم.
بله، می‌فهمم، اما بعد از دو سال خدمت به دولت
انتظار داشتم حداقل یه اتاق از خودم داشته باشم.
دوباره تکرار می‌کنم، این چیزی علیه تو نیست، من به آن عادت ندارم.
و من این کار را می‌کنم.
من هیچ‌وقت اتاقی از خودم نداشتم،
تا اینکه ازدواج کردم.
من در اتاق غذاخوری که در واقع آشپزخانه بود، می‌خوابیدم.
عصر، کمد لباس‌ها را باز کردم و تخت را پایین کشیدم.
ببخشید، قصد توهین نداشتم.
فقط اینکه ما تمام روز با هم هستیم، زندانی،
بدون اینکه بتوان پنجره‌ای را باز کرد، فقط با هوای مصنوعی،
نه بویی حس می‌کنی، نه صدایی می‌شنوی!
اما آیا در طول محاکمه متوجه نشدید که ما با چه چیزی روبرو هستیم؟
قاضی غیر روحانی بودن یعنی چه؟
فقط با اسکورت حرکت کنید.
اینکه مدام بترسی.
و تو شکایت می‌کنی چون ما دو نفر در یک اتاق می‌خوابیم؟
زندگی من کاملاً تغییر کرده است.
فکر کن که در شهر من، در کاکامو، من همه آنها را به دنیا آوردم
و حالا نصفشون دیگه بهم سلام هم نمیکنن.
بروسکا نماینده خانواده سن جوزپه یاتو است
در درون کمیسیون، نهادی که، همانطور که می‌دانیم،
قتل‌هایی را که باید مرتکب شوند، مشخص می‌کند.
و طبق گفته دادستانی، بروسکا باید به عنوان عامل تحریک در نظر گرفته شود.
از حداقل ۴۰ مورد از این قتل‌ها.
دادستانی در واقع ادعا می‌کند که کسانی که بخشی از کمیسیون هستند
به طور خودکار مسئول تمام تصمیمات گرفته شده است.
اول، قتل‌ها.
با این حال، سوالی که باید از خودمان بپرسیم، به جای آن، این است:
و این یعنی اینکه آیا می‌توانیم مطمئن باشیم که کسانی که بخشی از کمیسیون هستند
او هر بار در جلسات حضور دارد
و هر بار تصمیمات اتخاذ شده توسط کمیسیون را تأیید می‌کند.
از تصمیم برای کشتن، مثلاً استفانو بونتاله؟
بزرگترین دشمن او چه کسی بود؟
فقط می‌خواهم بگویم که به اندازه کافی اثبات نشده است.
خب، ما شواهدی داریم.
یه سری سرنخ وجود داره.
قاضی.
نه شواهد.
اما چه انتظاری دارید؟
آیا در جلسات کمیسیون، محضردار هم حضور داشت؟
و شاید همه چیز را روی کاغذ مهر شده قرار داده باشند؟
نمی‌شد بهش هشدار بدن؟ - اما چطور؟ تلفنی؟
مافیایی‌ها پای تلفن درباره مسائل جدی صحبت نمی‌کنند.
و در واقع ما هیچ رهگیری نداریم که خلاف آن را ثابت کند.
پس ما باید او را از همه این جرایم تبرئه کنیم؟
به دلیل کمبود شواهد.
و این تنها مورد نخواهد بود.
شروع به مطالعه درخواست‌های دیگر برای حبس ابد کردم
و من تردیدهای جدی دارم
همچنین در مورد کالو جوزپه.
آقای رئیس جمهور، من فهرست قتل‌ها را به خاطر دارم.
که شما در طول بازجویی به کالو اعتراض کردید.
۶۰ یا ۶۵.
چون در تمام این سال‌ها کالو حتی در پالرمو هم نبود،
او در رم زندگی می‌کرد.
با این حال، از آنجا، امور کوزا نوسترا را هدایت می‌کرد.
در این مورد، بوشتا کاملاً واضح بود.
باید به شما یادآوری کنم که اظهارات همدستان
عدالت کافی نیست.
اما اگر آنها قابل اعتماد باشند و با یکدیگر موافق باشند،
آنها به مقام اثبات می‌رسند.
برای من جلسه تمام شده است.
با اجازه.
باشه
قبل از اینکه حکم حبس ابد صادر کنی، باید صد بار فکر کنی.
شخصی تا آخر عمر در زندان است.
تو حتی به اسپانیا هم نمی‌رفتی.
البته که نه.
و اما کالو!
او این را رو در رو، جلوی ما، به او گفت.
«تو با دست‌های خودت آن را ساختی.»
با دقت. آیا این درست است، آقای قاضی؟
ببخشید.
شما موفق شدید هیئت منصفه را گیج کنید.
آنها دیگر نمی‌دانند به چه چیزی فکر کنند.
آیا می‌خواهید روند کار را مختل کنید؟
آیا احترام به قانون به معنای شکست روند کار برای شماست؟
به نظر من برعکسش درست است.
مثل بروسکا و کالو.
هنوز؟
اگر مدرکی نداشته باشیم، برای ما،
بروسکا برناردو را نمی‌توان محکوم کرد.
برناردو بروسکا.
اما آیا متوجه هستید که در مورد چه کسی صحبت می‌کنید؟
اون یکی از بنیانگذاران کوزا نوسترا، یه رئیس شناخته شده‌ست.
چطور فکر می‌کنی او بی‌خبر بوده؟
از تصمیمات کمیسیون؟
همدستی اخلاقی برای متهم کردن او به قتل کافی است.
ما حبس ابد نخواهیم داد،
به نظر می‌رسد که پیگرد قانونی مافیا بی‌فایده است.
ما مافیا را محاکمه نمی‌کنیم.
ما افراد را محاکمه می‌کنیم،
اصل ۲۷ قانون اساسی این را می‌گوید.
بنابراین پیپو کالو نمی‌دانست که کشته خواهد شد
بخشدار پالرمو، کارلو آلبرتو دالا کیزا،
کاپیتان باسیل، کمیسر بوریس جولیانو، کالوژرو زوکتو.
آقای رئیس جمهور، لجاجت شما فرمالیستی است،
که نمی‌خواهند بفهمند این یک جنگ است!
خیلی خوب.
آیا جنگ‌ها در دادگاه‌ها انجام می‌شوند؟
پاسخ‌ها
خودت بهم گفتی
که از اینکه تقریباً متوجه نشده بودی احساس گناه می‌کردی
از میان همه کسانی که مرده اند.
و حالا شما نمی‌خواهید دو نفر از مقصران اصلی را مجازات کنید.
از آن قتل عام؟
اگر به حبس ابد محکوم نشوند،
اونا دوباره یه مدت دیگه منتشر میشن
و آنها به کشتن ادامه خواهند داد.
قانون مجازات بازدارنده را پیش‌بینی نکرده است.
و تصریح می‌کند که اگر حتی یک شک وجود داشته باشد
بهتر است یک جنایتکار در بیرون باشد تا یک بی‌گناه در درون.
باشه، همونطور که گفتی انجامش میدیم.
همچنین به این دلیل که ما نمی‌توانیم جلوی صحن شورا را بگیریم.
شما رئیس جمهور هستید.
این شما هستید که مسئولیت بی‌مجازات گذاشتن را بر عهده می‌گیرید
اما متوجه هستی که داری به چی متهمم می‌کنی؟
و نه به حبس ابد، هرگز آن را نخواهم نوشت.
خودت مینویسیش!
نگران نباش، باید از چاقو استفاده کنم،
ما حتی کارد و چنگال مخصوص ماهی هم نداریم.
کاش می‌توانستند من را در باشگاه در حال تمیز کردن ماهی به این شکل ببینند.
اوه! اوه!
میگو رفته است!
- ببین، لازم نیست اونجوری انجامش بدی. پس... - نه.
اول از همه سر جدا می‌شود، اما بدون هیچ تلاشی،
با ظرافت، با سبک.
من اینجام.
آه، آقای رئیس، این میگوهای مزارا دل والو را امتحان کنید.
نه، اما متاسفم، اما این کار را نمی‌توان انجام داد.
شما نمی‌توانید میگو را با هزینه مالیات‌دهندگان بخورید.
فکر می‌کنم همینقدر که به درخواست‌های ویژه اشاره کردم، کافی باشد.
از امروز هر غذایی که سرآشپز تصمیم بگیرد، می‌خوریم.
ادامه خوبیه.
مگه قرار نیست بخوریمشون؟
و بعد، این میگوها همه جا اینجا خورده می‌شوند.
دریا
من بدون دریا نمی‌توانستم زندگی کنم.
من باید هر روز حداقل نیم ساعت به آنجا بروم.
از آنجایی که من قاضی غیر روحانی بوده‌ام، فقط یکشنبه‌ها می‌توانم بروم
- و با اسکورت. - به من فکر کن، من دو ساله که سینما نرفتم.
تقریباً هر روز بعد از ظهر به آنجا می‌رفتم.
حتی دو بار در روزهای شنبه.
مال کی؟
فرانک کاپرا، کارگردان!
بزرگترین! آیا می‌دانید او کجا به دنیا آمد؟
۷۰ کیلومتر دورتر از اینجا، در بیساکینو.
و چون هارمونیکا را در یک فیلم دیده‌اید، آن را می‌نوازید؟
«تا وقتی که قضیه تموم نشده، نپرس رفیق.»
«به کسی نگو.»
< "بگو رئیس اهل کجاست، کی بهت گفته؟"
جوزپه کالو به ۲۳ سال زندان و ۲۰۰ میلیون دلار جریمه نقدی محکوم شد
برای ارتباط با مافیا و قاچاق مواد مخدر.
سپس
قتل‌هایی رخ می‌دهد.
۶۰.
رئیس جمهور
مثل مورد برناردو بروسکا
معتقد است که شواهد کافی به دست نیامده است
از دخالت مستقیم کالو در قتل‌های مذکور.
بنابراین به دلیل ناکافی بودن مدارک، درخواست تبرئه می‌کند.
دقیقاً.
نظر شما چیست؟
آیا موافقید؟
من معتقدم که شهادت‌های بوسکتا و دیگر شاهدان
برای محکوم کردن کالو به حبس ابد بیش از حد کافی هستند.
بنابراین از آنجایی که ما در مورد این متهم متفاوت فکر می‌کنیم،
ما باید با بلند کردن دست‌ها به رأی‌گیری ادامه دهیم.
خب.
در آن زمان
کی با حبس ابد موافقه؟
چه کسی موافق نیست؟
بوسکتا او را به کارهای وحشتناکی متهم کرد،
قاضی درست می‌گفت.
واقعاً حقش حبس ابد بود.
بله، شاید این درست باشد، حق با شماست.
تصور کنید، وقتی مادرم گردن مرغ‌ها را می‌فشرد، گریه کردم.
حالا مرغ چه ربطی به این موضوع داره؟
از صبح تا حالا داریم درباره مرگ و خونریزی حرف می‌زنیم.
چند روزه اینجا زندانی شدیم؟
پنج.
اما امروز چه روزی است؟ - پانزدهم.
یه ماه دیگه مونده
به چه چیزی؟
دخترم. او ماه آینده ازدواج می‌کند.
واقعی؟
میدونی قبل از خداحافظی چی بهم گفت؟
«مامان، می‌بینی که دارم ازدواج می‌کنم، ها؟»
«اگر آنجا باشی، آنجا هستی؛ اگر نباشی، فرقی نمی‌کند.»
چه شخصیتی!
تصور کنید که من و همسرم قرار بود به اورشلیم برویم.
وقتی با من تماس گرفتند
«به محض اینکه تمام شود، می‌رویم.»
او دو ساله که منتظرته!
او نمی‌توانست از آن فاصله دیده‌بان را ببیند.
اما با دقت نگاه کنید.
کاملاً محتمل است که از اینجا، از ماشین بالای پل هوایی،
آنجا، روی تراس، می‌شد دیدبانی را دید.
سپس کونتورنو، در ادامه، موفق می‌شود دیده‌بان دیگر را نیز ببیند.
اینجا، روبروی دروازه، مستقر شده.
به نام اسکارپوزو و بپینو لوچس،
دو نفر از وحشی‌ترین قاتلان کوزا نوسترا.
از موتورسیکلت گلوله‌های کلاشینکف شلیک می‌شود.
کونتورنو خودش را روی بدن کودکی که کنارش نشسته می‌اندازد،
اون... یه دوست کوچولوی پسرشه.
<.. و آتش را برمی‌گرداند.
شاید تنها بازمانده از حمله کورلئونسی‌ها.
او را نجات داد.
اما آیا وکیل یکی از مافیایی‌ها را به خاطر دارید؟
که او را در تنگنا قرار دهد
آیا از او پرسید که اسکارپوزدا چه لباسی پوشیده است؟
«وقتی داری به من شلیک می‌کنی، همچین فکری می‌کنی؟»
«ببینم کراواتت چه رنگیه.»
چون اگر شهادت کونتورنو رد می‌شد،
بوسکتا هم از کار افتاد.
به ما کمک می‌کند تا بفهمیم که توتوچیو کونتورنو حقیقت را گفته است.
و این نکته بسیار مهمی است
چون یعنی ما می‌توانیم بپذیریم
تمام اظهاراتی که او در طول محاکمه بیان کرد.
متشکرم.
فکر کن چند نفر اینجا مرده اند.
اِه! فقط توی پوشه‌ی کونتورنو باید حدود سی تا از اینا باشه.
در میان اقوام و دوستانی که او را کشتند.
آنها حتی پزشکی را که پس از حمله او را درمان کرده بود، کشتند.
فرانسوی؟
فرانکا؟ حالت خوبه؟
بله، بله، فقط به کمی هوا نیاز دارم.
صبر کن، میام دنبالت - نه، نه.
اشکالی نداره، خودم میتونم انجامش بدم، فقط تمومش کن.
یه لحظه فکرشو بکن، پسرم همین الان تاییدیه‌اش رو گرفت.
بهش زنگ زدی؟
چی داری میگی؟ نه.
من فقط گفتم که او تایید صلاحیت شده است. همین.
حرفم را باور نمی‌کنی؟
نه کاملاً.
بیایید گوش کنیم.
بدان که من حاضر نیستم از کسی درس بگیرم،
و نه از تو.
در خانه‌ی من، ما همیشه نان و قانون خورده‌ایم.
پدرم، پدربزرگم، همه در خانواده قاضی بودند.
و تا جایی که به من مربوط می‌شود، این حتی درست هم نیست.
که من عدالت کیفری را انجام ندادم چون در سالمی یک پراتوریان بودم،
معاون دادستان پالرمو، شش سال با قاضی اسکالیونه.
و بعد، ببخشید، چند نفر از دوستان وکیل جنایی برجسته شما
آیا آنها وظیفه‌ی بی‌مزدِ ریاست بر این فرآیند را پذیرفته‌اند؟
هیچ‌کس، فقط من آن را پذیرفتم.
ما در مورد آن صحبت نمی‌کنیم.
- و بعدش هم نقش قربانی رو بازی نکن. - قربانی؟
خوبه! نظرت رو در مورد من رو به خودم بگو.
خودت خوب می‌دانی که چیزهایی در تو بود که من دوست نداشتم.
اوه، بله؟ و مثلاً کدام‌ها؟
مثلاً وقتی من را به دزدیدن مدارکتان متهم کردید
برای اینکه در دادگاه خوب به نظر برسم.
و از آن روز به بعد شما دسترسی من به دفتر صدراعظم را مسدود کردید.
و بعد معلوم شد که مدارک روی طاقچه‌ی پنجره‌ی حمام شما بوده‌اند.
به خاطر حواس پرتی ات، آنها را آنجا گذاشتی.
و البته، به خاطر اینکه، در عوض، از نظم ستودنی شما متشکرم
این روند هرگز حتی آغاز نمی‌شد.
می‌توانید با صدای بلند بگویید. من با یک پای از کار افتاده به دادگاه آمدم،
دو دنده شکسته، پر از مسکن
و همه اینها برای اطمینان از اینکه همیشه آنچه را که نیاز دارید پیدا می‌کنید.
اما تو هرگز به من اعتراف نکردی، چون تو مغروری،
ناسپاس و دارای عزت نفس بی نهایت.
هرگز به اندازه‌ی آن چیزی که از خودت داری، نیست.
او زنگ نزد.
در یکی از املاکشان، خانواده فاوارلا، میشل گرکو،
پدرسالار تخصص خود، یعنی نارنگی دیرهنگام، را پرورش می‌دهد.
به این دلیل به این نام خوانده می‌شود که در ماه مارس می‌رسد.
و در جنگل‌های فاوارلا
میشل
او خود را وقف دیگر علاقه بزرگش، شکار، می‌کند.
بسیاری از اعضای طبقه بالای پالرمو در جوک‌های او شرکت می‌کنند،
کارآفرینان، متخصصان، نمایندگان ایالت.
اما پرترین کیسه همیشه از آن اوست،
چون دان میشل گرکو یک تیرانداز استثنایی است.
علاقه‌ی او شکار پرندگان است.
اما نباید فکر کنید که این مرد که دارد پرندگان کوچک را ذبح می‌کند
و حیوانات کوچک، برعکس، فردی شرور و بی‌احساس هستند،
<او بسیار مذهبی است. یک متخصص عمیق در کتاب مقدس،
کاردینال رافینی اغلب در فاوارلا دیده می‌شد.
نمی‌دانم آیا او به پرندگان هم شلیک می‌کند یا نه.
بله، همینطور است.
کسی که اعلام کرد مافیا وجود ندارد،
که اختراع کمونیست‌ها است.
و بعد، نسل جدید وجود دارد.
جوزپه گرکوی جوان.
اما او شکار را دوست ندارد، او... او یک هنرمند است،
او برای فیلمسازی به رم رفت، او تهیه‌کننده شد.
شاهکار او «خامه، شکلات و پاپریکا» نام دارد.
این چیزیه که از بیرون میبینی،
چهره‌ی درخشان ماه.
اما ماه چهره دیگری هم دارد، درست است؟
اونی که هیچکس نمیبینه
بوسکتا و کونتورنو در موردش به ما گفتند.
و برای شنیدن حرف‌هایشان،
باورش سخته که دارن در مورد یه نفر حرف میزنن.
اما خودشه.
آن پیرمرد محترمی که هنگام غروب آفتاب، در میان ماندارین‌هایش قدم می‌زند،
که تقریباً مثل پدر برایش اهمیت قائل است.
او، پدرسالار، دون میشل گرکو، دوست کاردینال‌ها.
اما آیا او واقعاً همان قاتل بی‌رحمی است که بوسکتا و کونتورنو از آن صحبت می‌کنند؟
چیزی که به آن عروسک خیمه شب بازی در دستان توتو رینا می‌گویند.
آن که در ملک خود فقط مهمانی‌های شکار برگزار نمی‌کند
اما یک پالایشگاه هروئین هم دارد.
لرزه به تنم میندازه
فکر کنم خودشه
عامل بسیاری از قتل‌هایی که پالرمو را به خاک و خون کشیده است.
می‌خواهم چند مورد را برای شما فهرست کنم.
تیرماه ۷۹
بوریس جولیانو، رئیس تیم پرواز پالرمو.
سپتامبر ۱۹۷۹، سزار ترانووا، قاضی.
ژانویه 1980، پیرسانتی ماتارلا، رئیس منطقه سیسیل.
می 80، امانوئل باسیل، افسر کارابینری.
جولای 83، روکو چینیچی، قاضی.
ژوئیه ۱۹۸۵، جوزپه مونتانا، رئیس اداره بازداشت
از تیم پروازی پالرمو.
آگوست 85، نینی کاسارا، رئیس تیم پروازی پالرمو.
و بسیاری، بسیاری، بسیاری
خیلی‌های دیگر.
او برای ما آرزوی صلح کرد، یادت هست؟
«برایت آرامش آرزو می‌کنم»
«باشد که تا آخر عمر همراهت باشد.»
او برای ما آرزوی آرامش ابدی کرد.
خب
اتهامات بوشتا و کونتورنو کاملاً تأیید شده است
در طول محاکمه.
بنابراین، اگر کسی هست که مستحق حبس ابد باشد،
این قطعاً آقای میشل گرکو است.
برناردو بروسکا لیاقتش کمتر از این نبود
و پیپو کالو.
برای ما، بدترین اتفاق هنوز در راه است.
چون حالا ما هم کسانی هستیم که سرنوشت آنها را تعیین می‌کنیم.
بله، شاید... الان آنها خوب رفتار می‌کنند چون
منتظرند ببینند ما چه کار می‌کنیم، اما بعدش چه؟
کی همه چیز تمام خواهد شد؟
چند حکم حبس ابد صادر کرده‌ایم؟ چند سال زندان؟
زیر همه اینها امضای ما هست.
آنها موفق شدند پلیس‌ها، قضات را بکشند
تصور کن چقدر طول می‌کشه تا کارمون رو تموم کنن.
بله، اما تا کی می‌توانیم آن را داشته باشیم؟
مافیا حافظه‌ای مانند فیل‌ها دارد.
یه چیز ترسناک.
بعد گوشی رو از برق کشیدم.
اما شوهرم تحت تأثیر قرار گرفت.
او به شدت ترسیده بود.
او می‌خواست من از محاکمه صرف نظر کنم و پالرمو را ترک کنم.
بالاخره برای خودش یک اسلحه خرید و ماه‌ها به میدان تیراندازی رفت.
بله.
این درست است.
و همچنین به یاد دارم که او بسیار نگران بود.
می‌بینی
من فشاری که احساس می‌کنی را درک می‌کنم.
اما... باور کن
فقط آدمایی مثل تو هستن
که اجازه می‌دهند عدالت مسیر خود را طی کند.
به محض اینکه از اینجا بروم، از هر کسی که در خیابان ببینم، خواهم ترسید.
با خودم فکر می‌کنم، «حالا این یکی از آنهاست و قرار است به من شلیک کند.»
فرانچسکا درست می‌گوید، آنها در میان ما هستند.
به این فکر کنید که چند نفر از حلقه معروف شما وجود خواهد داشت.
متصدی پمپ بنزین من یکی از متهمان ماست،
ما او را، به خاطر خدا، به مجازات سبکی محکوم کرده‌ایم،
اما به محض اینکه بیرون بیاید؟
او من را می‌شناسد، او دخترانم را خیلی خوب می‌شناسد.
ما باید آرامش خود را حفظ کنیم،
همه ما تحت حمایت دولت هستیم.
بله، اما رئیس جمهور سه ماشین اسکورت دارد،
اون همیشه مسلح این‌ور و اون‌ور می‌ره، اما ما چی؟
باید اعصابمون رو آروم نگه داریم.
یک روز پسرم طبق معمول از خانه بیرون رفت.
آنها آیفون را زدند و صدایی گفت:
«شما می‌دانید بچه‌ها کی بیرون می‌روند، اما نمی‌دانید کی برمی‌گردند.»
خواب وحشتناکی دیدم.
آنها وارد شدند و
و همه ما را کشتند.
همینجوری توی دهنم شلیک کردند.
ما رویاهایمان را انتخاب نمی‌کنیم.
خیر.
حقیقت این است که من از هر چیزی می‌ترسم.
یه ترس لعنتی.
و تو نمی‌دانی که چقدر شرمنده‌ام.
آیا این درست است که شما بدون اسلحه این طرف و آن طرف می‌روید؟
من به جای
نگهبان
اما چطور باید این کار را انجام داد؟
حتی دوستت فالکون هم همیشه یه اسلحه تو جیبشه.
می‌دانم که شب‌ها آن را زیر بالشش نگه می‌دارد.
با این وجود
ده مرد به عنوان اسکورت دارد.
سرِ چوبِ زیرِ خانه.
حتی جیووانی فالکونه هم می‌ترسد.
هر کسی بر اساس شخصیت خودش واکنش نشون میده.
و مهم نیست چقدر اقدامات احتیاطی انجام دهیم
ما هرگز در امان نخواهیم بود.
خب، حالا برو.
برو پیش بقیه.
من به تو ملحق می‌شوم.
«صبح با اسکورت بیرون رفتم.»
هر روز ترس از دست دادنت رو داشتم.
«وحشت روشن کردن تلویزیون»
«و احساس کنی که منفجر شدی.»
بعد از تو.
یکشنبه خوبی داشته باشید، آقای قاضی.
یکشنبه است.
به نظر می‌رسد همه آنها حال و هوای خوبی دارند.
ماریا نونزیا هم همینطور.
کاری داشتی بهم بگو؟
فقط اینکه ما آماده‌ایم.
من می‌رسم.
< "نوشته‌ی فده فرانچسکو"
< "..نوشته‌ی فده لورنزو"
نوشته جووانی کالوژرو، نوشته جوزپه پیترو،"
«نوشته‌ی گرگوری فرانسیس، نوشته‌ی گرگوری گائتانو،»
< "نوشته‌ی گرگوری سالواتوره، نوشته‌ی جان پیس"
«دی تراپانی جیامباتیستا، فاووزا جیانی،»
< "فدریکو جوزپه"
< "..گالئا برونو مائوریتزیو"
< "..گئورگولیس چارالامپوس"
«گروکوناس دیمیتریوس»
«یانی جاچینتو»
«تبرئه شد.»
و بنابراین برای خودم چای بابونه‌ی همیشگی را دم کردم.
خوب انجامش دادی.
یک گربه.
او از کجا آمده است؟
از اوکیاردونه.
برای ما ارسال می‌کنند.
عجیبه که اون تا اونجا اومده.
- حتماً یه گربه بمبه. - آه... احمق.
انگار دوباره بهش زنگ زدن. دیدی؟ چی بهت گفتم؟
- من یه گربه داشتم. - اوه، آره؟ - هی!
به محض اینکه وارد ماشین لباسشویی شد،
خواهرم متوجه نشد، و او شروع کرد.
واقعاً؟ - درسته.
ای بیچاره، چه پایان غم انگیزی.
نه، هرگز! کل چرخه انجام شد، حتی چرخه چرخش.
بعد وقتی خواهرم دریچه‌ی پنجره را باز کرد، چیزی شبیه موشک دید.
که از بالای سرش گذشت، و آن گربه بود.
- زنده؟ - البته! در واقع، او دو برابر بزرگتر شده بود.
با خزهایی که کاملاً پف کرده و براق بودند.
خیلی نرم، چون بعدش، می‌دونی، تو خونه‌ی من کلی فحش و ناسزا هست
از نرم کننده لباس، بنابراین
و مطمئناً، شما دوران حرفه‌ای فوق‌العاده‌ای داشته‌اید، ها!
در کنار قاضی در کنار.
چیز کمی برای مسخره کردن داری.
در واقع، حداقل برای یک بار، به نظر من مدرک من
برای یه کاری لازمش دارم.
تو هم، متاسفم.
چرا از آکادمی نیروی دریایی انصراف دادی؟
الان مطمئنم که تو یه دریاسالار بودی.
وقتی پدرم فوت کرد،
تمام خانواده‌ام را روی شانه‌هایم یافتم.
من این فرصت را داشتم و به بانک پیوستم.
خب، می‌بینید، من هم داستان مشابهی دارم.
- اما من پشیمون نیستم. - نه؟
حتی گذرگاه‌هایی روی کشتی آمریگو وسپوچی هم وجود ندارد؟
شما انبوهی از کتاب‌ها در مورد نبردهای دریایی را با خود آورده‌اید.
هنوز کار می‌کنی؟
بله.
بیا، بیا - کجا؟
- خونه‌ی من. - برای چی؟
غافلگیری.
آمونی
- این‌طور نیست که... - اوه، آروم باش، ها.
اما اگه چیزی برای گفتن داشتی، نمی‌تونستی بهم بگی
قاضی، همیشه سوال پیچم نکن!
آن آرمانیاک را حس کن.
- خب، خب، خب... - خب
۲۰ سال سن دارد.
خانم؟ - ویژه.
اما چرا ما اینگونه ایم؟
اینجوری؟
متفاوت.
متفاوت از چه کسی؟
ام اچ
متفاوت از همه.
- سیسیلی‌ها. - آه!
سیسیلی‌ها.
آنقدر سیسیلی که بعد از جنگ
ما می‌خواستیم پنجاهمین ستاره پرچم آمریکا شویم.
با این وجود
"ایتالیا بدون سیسیل"
«هیچ تصویری در روح باقی نمی‌گذارد.»
«خلوص خطوط»
«قابلیت تغییرپذیریِ انعطاف‌پذیرِ رنگ‌ها،»
«وحدت هماهنگ آسمان با دریا، آسمان با زمین.»
«هر کسی که فقط یک بار آنها را دیده باشد»
< "..او تا آخر عمر مالک آنها خواهد بود."
اما تو شاعری.
«کلید همه چیز در سیسیل است.»
گوته به زبان آلمانی و همچنین از بر.
تعریف و تمجید!
گذشته از این
ما از خدایان فرود می‌آییم.
اِه! به پلنگ رسیدی.
وقتی پادشاه می‌خواهد شاهزاده سالینا را سناتور کند،
او چه جوابی به او می‌دهد؟
«من، سناتور؟ اما من مستقیماً از جانب خدایان آمده‌ام!»
نه!
من، از یک خدای پست‌تر فرود آمده‌ام. من
از جانب خدای ضعیف و ناتوان.
حالا می‌خواهم چیزی را به شما نشان دهم.
نگهبان
- و یاد بگیر. - داری چیکار می‌کنی؟
با دقت نگاه کنید.
سلام بر خورشید.
کمی به خودتان اجازه دهید معنویت را تجربه کنید.
یک گربه.
زیباست.
- شبیه پلنگه. - ببخشید
این گربه کجاست؟
- من چیزی نمی‌بینم. - گربه آنجا بود.
- بیا دیگه! - اونجا بود.
اونجاست.
اون آرمانیاک تو باعث سردردم شد.
بیست سال بود که نخورده بودمش!
آسپرین می‌خوای؟
من قبلاً دو تا گرفته‌ام.
البته، حتماً من باعث شدم زیاد بنوشی.
شروع کردی به دیدن گربه‌ها، پلنگ‌ها
بله، بله.
گربه آنجا بود و یک پلنگ بود.
یک پلنگ، به هیچ وجه!
یه پلنگ صورتی.
چقدر بامزه هستند.
بله، او دیشب من را برای شام بیرون برد.
و بعد می‌خواستیم برویم برقصیم، اما دیر شد.
بیا، موهاتو کوتاه می‌کنم.
نمی‌تونم تو رو با اون نون ببینم!
نه، بیخیال، من همیشه اونا رو اینجوری می‌پوشیدم.
و به پسرم.
می‌بینی، آنها هم برگشته‌اند.
اما شما چه کردید؟
من عمداً این کار را نکردم. من آن را برایت پس می‌خرم.
اما دوباره چی میخری؟
تنها چیزیه که از دخترم دارم.
آیا شما فرزند دختر دارید؟
بله.
خیلی عجیب به نظرت میاد؟
ماریا نونزیا! ببخشید!
نه، چیکار می‌کنی؟ با پیراهنت سردت می‌شه.
متاسفم، خیلی متاسفم!
طرح
به عمل درآوردن
نابودی میلیون‌ها انسان دیگر.
<..کوه‌هایی از کفش.
او به ما گفت که چه اتفاقی دارد می‌افتد
چند کیلومتر دورتر از اینجا
در یک ویلا نزدیک دریا.
در «اتاق مرگ»، همانطور که
بهش میگن.
من هم همان وحشت را حس کردم.
به وینچنزو سیناگرا دستور داده شد تا قربانیان منتخب را پیدا کند.
و آنها را به دست جلادانشان بسپارند.
کسانی که کارهای او را سفارش می‌دادند، روسای مافیای برنده بودند.
کورلئونسی توتو رینا، اثر برناردو پروونزانو.
آدم‌های دیوانه
که از کشتن دشمنان با درنده‌خویی تمام لذت می‌بردند،
دوستان، اقوام، آشنایان سابق.
آنها را به صندلی بستند.
آنها را شکنجه کردند.
و سپس آنها را خفه کردند.
با باشگاه
با دست‌های خالی.
آنها را در اسید حل کردند
گاهی اوقات در حالی که هنوز زنده بودند.
یا آنها را تکه تکه کردند.
<.. دادستان عمومی درخواست اشد مجازات، یعنی حبس ابد، را کرد.
فکر می‌کنم همه ما می‌توانیم موافق باشیم.
اما آیا به آن فکر می‌کنید؟
مارکیز
آنها اینجا هستند، آن سوی آن دیوار.
و آنها دستگیر شدند، اما بقیه چه؟
کسانی که آزادند، ارواحند
که اینجا دور ما می‌چرخند.
یه کابوسه.
دلم می‌خواد دریا رو ببینم.
من می‌خواهم
شنا کردن.
دلم می‌خواد لبخند ماریا رو ببینم.
از احساس نمک روی خودم.
من یه زمین تنیس می‌خوام.
هفت سال؟
آیا باید به ایگناتسیو سالوو فقط هفت سال فرصت بدهیم؟
بنابراین، هفت سال.
برای گوش دادن به آهنگ‌های ضبط شده‌ی بوسکتا؟
اینکه او یکی از رفقای آنها بود!
من چند بار مهمان خانه‌شان بوده‌ام، خدا می‌داند.
و در مورد گزارش‌های کارابینیری چطور؟
پسرعموهای سالوو، ثروتمندترین مردان سیسیل را چه می‌نامند!
همانطور که در مورد قایق تفریحی آنها می‌دانیم.
سبز خاکستری برای شبیه شدن به قایق
از گاردیا دی فینانزا، وقتی داخلش یک موزه است!
طلا، چینی، نقاشی، و همیشه آماده‌ی حرکت است
همانطور که ما می‌گوییم، «چون هیچ‌وقت نمی‌دانی!»
فرار شرم‌آور است اما جانت را نجات می‌دهد.
و هتل فوق‌العاده‌شان؟ زاگارلا.
جایی از هزار و یک شب.
مهمترین سیاستمداران سیسیلی تعطیلات خود را در آنجا می‌گذرانند.
آنها چگونه این پول را به دست آورده‌اند؟
و این همه حمایت؟
اول از مافیای قدیمی، بونتاده و بوشتا،
و حالا از اتحاد با کورلئونزی.
برای انجمن مافیا.
بین مافیا و سیاست.
و شاید لازم بود عمیق‌تر بررسی شود.
آنها همیشه مورد تحقیق قرار گرفته‌اند اما هرگز محکوم نشده‌اند.
و تمام آژانس‌ها را تصاحب کردند
جمع‌آوری مالیات در سیسیل!
در حالی که این رقم برای بقیه کشور ۳ درصد است.
برای دیدن
از لحنش
به نظر می‌رسد که شما می‌خواهید ما را به خاطر چه مسئولیتی سرزنش کنید، خدا می‌داند.
با این حال، باید به شما یادآوری کنم که در طول محاکمه
این او بود که از من خواست از سالووها بپرسم
چگونه آنها مالیات‌های جمع‌آوری‌شده را به دست آورده بودند.
<.. آنها پاسخ دادند که شرکت کرده‌اند
به یک مناقصه معمولی.
و اینکه برنده شده باشد.
هیچ اتهام خاص دیگری در تحقیقات وجود ندارد.
نسبت به آنها.
با این حال، یک قاضی در حال تحقیق از آنها بود.
در مورد اینکه آنها واقعاً چگونه این ثروت‌ها را جمع‌آوری کرده بودند.
و آن قاضی روکو چینیچی بود.
و او کشته شد.
او مهمترین مرد زندگی من بود.
شیرین ترین، مهربان ترین.
او به من صداقت را آموخت.
آزادی هم.
همیشه بهم میگفت
«هرگز نباید اجازه بدهی کسی افکارت را به زبان بیاورد.»
او مدیر اداره مالیات پالرمو بود
<.. و او عاشق کارش بود، آن را با لذت انجام می‌داد.
تا اینکه آنها از راه رسیدند.
سالووها
همه چیز آنجا تغییر کرد.
آنها شروع به درخواست از او برای انجام کارهای کثیف کردند،
کارهایی که او هرگز انجام نمی‌داد.
آنها اصرار کردند.
متکبر.
کارشناسی ارشد.
با ظاهر آراسته‌شان او را تهدید می‌کردند
همیشه محجبه.
اما او به طور فزاینده‌ای پریشان حال بود.
بیشتر و بیشتر آشفته.
تا اینکه دچار حمله قلبی شد.
و دومی مُرد.
من ۲۸ ساله بودم.
چه کسی می‌داند که آنها به چند نفر دیگر آسیب خواهند رساند.
وقتی برای محاکمه احضارم کردند
تولدم بود.
به پدرم فکر کردم، فکر کردم سرنوشت این بوده.
البته... انتظار نداشتم سالووها را در دادگاه پیدا کنم.
یه شوک بود.
اما چه اتفاقی دارد می‌افتد؟
و این؟ - اه، نمی‌دونم.
چیکار باید بکنیم، باید بریم بیرون؟
من و رئیس جمهور می‌دانیم که چه کاری می‌توانیم انجام دهیم.
بیا پیش من.
ما را اینگونه رها کن.
نمی‌دانم چه بگویم، اما نگرانم.
الان تو هم ترسیدی، ها؟
مسئله ترسیدن نیست، بلکه این یک زنگ خطر است،
چیزی در حال وقوع است.
شاید در این شرایط، تماس گرفتن ایده خوبی باشد.
نه، آقا.
من جلوی تو را می‌گیرم.
من تصمیم گیرنده هستم و به شما می‌گویم نه.
اگر این تلفن را برداریم، جلسه شورا کاملاً از کار می‌افتد،
- مثل باز کردن در میمونه. - میدونم.
آقای رئیس جمهور، چه خبر است؟
این یک زنگ خطر است.
اما آیا شما آن را می‌فهمید یا نه؟
و بعد آنها باید با ما تماس بگیرند.
چیزی بهت گفتن؟ باید آروم باشیم.
چقدر آرام؟ - آرام باش.
اما شاید شورش شده باشه! یا اگه فرار کرده باشن چی؟
آیا آنها سعی در ورود دارند؟
آژیر از اینجا، از اتاق پناهگاه به صدا در می‌آید!
خلاصه کلام اینکه، این رویه درستی نیست آقای رئیس جمهور.
در شرایط اضطراری آشکار، باید مراقب بود
در حضور همه حاضران،
قطعاً اول از همه زنان، و سپس از بین همه دیگران،
بسته به نیازشان
بذار ما ...بذار برم بیرون!
آروم باش - لوئیجی!
آرام باش، نفس بکش.
آه، زنگ هشدار متوقف شد.
خیر.
عیسی من.
ستایش بر عیسی مسیح باد.
او به حرف تو گوش داد.
او برگشته است.
متاسفم. متاسفم، نمی‌دانم چه اتفاقی برایم افتاده است. متاسفم.
باید منو ببخشی.
ببخشید.
بیایید شروع کنیم.
همانطور که همه ما می‌دانیم، او رئیس مافیای برنده، کورلئونزی، است.
او همه آنها را یکی یکی از بین برد.
که می‌توانست مانع پیشرفت او شود.
جوزپه دی کریستینا توبه کننده می گوید
که پروونزانو و رینا
به خاطر درنده‌خویی‌شان به «حیوانات» ملقب شده‌اند، باید آنها را... در نظر گرفت.
هر کدام مسئول حداقل ۴۰ قتل هستند.
رینا تصمیم می‌گیرد چه کسی و چگونه باید کشته شود.
خانم رینا حتی چهار فرزند به دنیا آورد
در یک کلینیک در مرکز شهر. کلینیک نوتو.
او می‌گوید که با همسر و فرزندانش در همین نزدیکی زندگی می‌کند.
او پیش از این ۱۳ بار به حبس ابد محکوم شده است.
اگر همه ما همه چیز را می‌دانیم، چرا آنها آن را نمی‌پذیرند؟
<.. قاضی فالکون تا آخرین لحظه همه چیز را مخفی نگه داشت.
خود پلیس ساعت ۴ صبح از این موضوع مطلع شد.
که حمله از سپیده دم شروع شود.
آقای رئیس جمهور، ادامه بدهیم؟
کجاییم؟ - هنوز حدود هفتاد سالشه.
پرونده‌های جنجالی زیاد؟ - ها.
چند تا عکس بزرگ.
سینارا، اسپادارو، تینیرللو.
ای خدا، بالاخره همه.
هنوز کارهای زیادی برای انجام دادن وجود دارد.
یک هفته، حداکثر ده روز، و ما باید بتوانیم این کار را انجام دهیم.
- ما عملاً درست قبل از کریسمس اینجاییم. - اِه.
تقریباً یک ماهه که اینجا زندانی شدیم.
می‌توانیم از اعضای هیئت منصفه بخواهیم که تلاش بیشتری کنند.
امید داشته باشیم.
وینچنزو سیناگرا
او در حالی به دادگاه آمد که کاملاً از عقایدش دست کشیده بود
آنچه او در جریان تحقیقات مقدماتی به قاضی بورسلینو گفته بود.
خانواده
مجبورش کرده بود همه چیز را پس بگیرد.
برای اینکه وانمود کنم دیوانه‌ام.
اما سیناگرا
اون نمیتونه این کار رو بکنه.
او احساس می‌کند که باید آن اقدامات وحشتناک را به خاطر بیاورد.
که در آن شرکت کرده بود.
بنابراین
تصمیم می‌گیرد صحبت کند.
او غیرقابل توقف به نظر می‌رسید.
رودخانه‌ای در سیل.
گویی حقیقت از یک جنبش درونی روح فوران می‌کرد.
وینچنزو سیناگرا رئیس نبود.
او حتی مرد شریفی هم نبود.
دوران
یک کارگر ساده‌ی مرگ.
او هیچ چیزی را تعیین نمی‌کند.
او در بار است
و منتظر تماس تلفنی باشید.
وقتی حلقه می‌رسد، او مطلع می‌شود
که باید به اتاق مرگ برده شوند.
به ما گفت که مصرف می‌کند
۱۵۰،۰۰۰ بار خوانده شده
برای هر روحی که او با او همراه شد تا بمیرد.
در پایان
چقدر باید درآمد داشته باشد؟
ماهی ۵۰۰، ۶۰۰ هزار لیر؟
ببخشید.
<..این سیناگرا وینچنزو
<..باعث اندوه عمیقی می شود.
او فردی گوشه‌گیر و تنها بود.
بدون هیچ کس.
بدون روابط اجتماعی.
او فقط غریزه بقا داشت.
یک موجود اولیه.
خشن.
اما مخلصیم.
و به همین دلیل توسط خانواده خودش طرد شد.
گاهی اوقات
توبه
می‌تواند حتی به ساده‌ترین روح‌ها راه پیدا کند.
او می‌نوشت، او همیشه در حال نوشتن بود. تقریباً به اندازه تو.
اما کی، بدل تو؟
دو برابر من، به معنای واقعی کلمه. وزن او دو برابر من بود،
او دو برابر من غذا خورد. اما مهربان بود.
برای من، اینکه کسی عمداً پشت سرم باشد،
تا اگر مرا کشتند، جایم را بگیرند،
فقط باعث شد احساس اضطراب کنم.
از طرف دیگر، من از دوبله‌ی رئیس جمهور خوشم آمد.
تور.
تصور کنید، من حتی دستور پخت را هم به او دادم.
از کیک شکلاتی من.
نه، چون این چیز جدی‌ای نیست.
من به شما نشان خواهم داد که چگونه انجام می‌شود، من یک حرفه‌ای هستم.
ببین. ادامه بده، مارچ.
یک، دو. یک، دو. یک، دو. یک، دو
اما این یک راهپیمایی است. ما داریم می‌رقصیم.
زنان رژه نمی‌روند، زنان می‌رقصند.
آمونی، بیا. بیا. بهت نشون می‌دیم.
کمی ورزش حالمان را خوب می‌کند.
آه... و... به بعد!
احترام
چرخش
بعد از تو.
همه آنها هنوز در حال استراحت ناهار هستند و فقط این طرف و آن طرف می‌پرند.
خلاصه، همه، به جز ما.
آروم باش، تقریباً کارمون تمومه.
اوه! این یه موضوعه.
"اسپادارو توماسو، معروف به ماسینو."
شاهزاده جوراب، پادشاه قاچاقچیان.
اما می‌دانی یک بار چه کار کرد؟
او به همراه افرادش سوار یک قایق موتوری بود
که بار سیگار حمل می‌کرد.
از دور، قایق گشتی گاردیا دی فینانزا را می‌بیند،
او می‌فهمد که آنها به آنها می‌رسیدند،
او به افرادش علامت می‌دهد که ادامه دهند و خودش... خودش را به آب می‌اندازد.
او جیمز باند را به یاد می‌آورد وقتی که از آب بیرون می‌آید و لباس غواصی‌اش را درمی‌آورد.
و آیا او زیر آن لباس رسمی پوشیده است؟
- البته. - خب، اون نه.
او با لباس کامل و خیس از آب بیرون می‌آید.
او از ساحل عبور می‌کند، به بار می‌رسد، می‌نشیند
و بدون اینکه پلک بزند، یک مارتینی سفارش می‌دهد.
کاپیتان قایق گشتی که تمام مانور را دیده بود، از راه رسید،
کنارش می‌نشیند و
"اسپادارو، اینجا چیکار میکنی؟"
«من دارم یه پیش‌غذا می‌خورم، کاپیتان، میشه باهام بمونید؟»
این توماسو یک شخصیت است.
بیا بریم دیگه، داریم دیرمون میشه.
چیزهای دیوانه‌وار.
به پایان رسیدیم.
به آخرین متهم ما.
از آباته جیووانی
به زیتو بندتو.
ما هنوز باید احکام را بررسی کنیم، مجازات‌ها را متعادل کنیم.
بخش عملی جمله اینجاست.
تمام شب روی آن کار کردم.
البته چنین جمله طولانی ای تا به حال دیده نشده است.
اما شما را در خواندنش تنها نمی‌گذارم.
هر وقت که بخوای میتونیم نوبت بگیریم.
و از اینجا... پرونده‌های متهمین از الف تا ی شروع می‌شود.
با محکومیت‌ها، تبرئه‌ها و مجازات‌های مالی مرتبط.
گوش کن.
من... این جمله
من هرگز آن را نخواهم خواند.
من متوجه نشدم.
اما می‌توانید تصور کنید که به ترتیب حروف الفبا برای هر متهم کتاب می‌خوانید؟
حکمش؟
می‌توانید تصور کنید چه آشوبی در دادگاه به پا می‌شود؟
باید شب بخونیش.
شب؟ - بله، آقا.
بدون دادن وقت به متهمان یا وکلا،
چه برسد به روزنامه‌نگاران، اعضای خانواده یا عموم مردم
برای رسیدن به کلاس درس.
و سپس
بدون نام.
متهمان همه شماره گذاری شده اند، درست است؟
از یک تا ۴۶۰. خیلی خوب.
ما اسم‌ها را نمی‌خوانیم، اعداد را می‌خوانیم،
با اتهامات و احکام صادره.
و بیایید با تبرئه‌ها شروع کنیم.
آیا می‌خواهید حکم را بدون متهمان بخوانید؟
اما آنها حق خواهند داشت که از سرنوشت خود مطلع شوند!
و وکلایی که از آنها دفاع کردند.
خبرنگاران از سراسر جهان آمدند
و شما نمی‌خواهید آنها آنجا باشند.
خانواده‌ها. عموم مردم.
این فرآیند به طور خاص در پالرمو انجام شد
برای اینکه شهر مشارکت کند و شما می‌خواهید آن را در شب تمام کنید
انگار ما کسانی هستیم که باید شرمنده باشیم!
من فقط می‌خواهم از ایجاد مزاحمت جلوگیری کنم!
اما آیا متوجه هستید که چه اتفاقی ممکن است بیفتد؟
یادت هست وقتی سعی کردند رد صلاحیتم کنند چه اتفاقی افتاد؟
جهنمی که در دادگاه به پا شد، همه متهمان
فریاد زدن در داخل قفس‌ها، کوبیدن به میله‌ها.
حالا فکر کن چه اتفاقی ممکنه بیفته!
سطح خشونتی که می‌توانستیم به آن برسیم.
چند هزار سال زندان
و دلت می‌خواد اینجوری پرتش کنی تو صورتش!
آنها ممکن است سعی کنند خواندن جمله را قطع کنند
تمام کارهای انجام شده را خراب می کند.
نه، ممنون! من هرگز این اجازه را نمی‌دهم!
او معنی این روند را نمی‌فهمید.
این اولین باری است که گفته می‌شود مافیا وجود دارد.
که ما سیسیلی‌ها بالاخره توانستیم محکوم کنیم
دیگر سیسیلی‌ها، مافیایی‌ها.
و نمی‌خواهد کسی صدایش را بشنود.
او می‌خواهد جمله را شب بخواند.
او ترسیده است.
رئیس جمهور دلایل خودش را خواهد داشت.
نه، نه، نه، نه، من موافق نیستم.
اما من هم موافق نیستم.
من هم موافق نیستم.
می‌دانم که همه شما موافقید که جمله باید در طول روز خوانده شود.
من هنوز فکر می‌کنم اشتباه است اما در این مرحله
من باید به اکثریت احترام بگذارم.
نه. من واقعاً رأی ممتنع دادم.
ممنون، لوئیجی.
بنابراین، من سند را جلوی همه خواهم خواند.
اتهامات مختلف را خواهم خواند
و من نام تمام متهمان حاضر در آن را خواهم آورد.
بنابراین، من احکام تک تک متهمان را اعلام نخواهم کرد،
اما بسته به هزینه‌های مختلف،
اسامی همه متهمان متعاقباً اعلام خواهد شد
که با آن اتهام مطابقت دارند.
این یعنی چی؟
اینکه چیزی که او می‌خواست تا حدودی اتفاق خواهد افتاد:
- خیلی کم فهمیده خواهد شد. - رئیس جمهور
به این ترتیب همه چیز باید از نو نوشته شود.
بدون فراموش کردن متهمان، جنایات، اتهامات،
حداقل دو روز کاری دیگر طول خواهد کشید.
فردا صبح ساعت ۶ شروع می‌کنیم.
باید عجله کنیم.
ما قطعاً نمی‌خواهیم در نهایت به امتیاز ۱۷ برسیم.
من خرافاتی نیستم اما... فقط به نظرم درست نمیاد.
نام ها - "ابات لوئیجی، ابوت فرانچسکو"
«ابوت مایکل، ابنانته مایکل، آلتادونا فرانسیس،»
«فردریک عزیز، آنسلم وینسنت، ابوت جان.»
«ماده ۸۱»
«ابوت»
نه، ببخشید، فقط داشتم سعی می‌کردم ریتمش رو پیدا کنم.
اما آیا واقعاً می‌خواهید همه چیز را اینگونه بخوانید؟
اما چرا فکر می‌کنی من نتونستم؟
سی سال یوگا حتماً هدفی را دنبال کرده است.
باشه، اما حالا حداقل بهم بفهمون که باید بنویسم.
«ابوت جان. ماده ۸۱. ابوت مایکل.»
«آبنانته میشل.» - آهسته برو.
"آلتادونا فرانچسکو. فدریکو عزیز."
آرام آرام - "رودولفو آتزولی. سالواتوره بیوندو."
«کاستیو جان ویتوریو. معلومه که فرانچسکو.»
باید برام هجیش کنی.
«سی» به معنی «کنیاک» است.
«ح» مثل «حق با من است».
«من» مانند «عدم تحمل».
- «الف» مثلِ... «الف» مثلِ «آماریلیس». - آماریلیس چیست؟
آماریلیس گلی است زیبا، مخملی، قرمز، زیبا.
«ن» مثل «هیچ‌وقت حق با تو نیست».
ممکنه اینجوری پیش بره که ما بریم بیرون و کشته بشیم.
به محض اینکه بیرون می‌رویم، دخترم حسابی عصبانی‌ام می‌کند، این قطعی است.
- درسته، دخترت داره ازدواج می‌کنه، اما کی؟ - فردا.
متوجه هستی؟ من دقیقاً، دقیقاً از پسش برمی‌آمدم.
گناه.
اما می‌دونی چی میگم؟ دیگه برام مهم نیست.
من با دختر دیگرم موفق شدم.
من او را روز یکشنبه، زمانی که هیچ جلسه دادرسی برگزار نشد، عقد کردم.
و حالا این یکی دیگه چیکار می‌کنه؟ نمی‌تونه منتظر من بمونه؟
خب، بی‌خیال، یعنی داره بدون مادرش ازدواج می‌کنه.
حرفش را نزن! خواهی دید که آن را به تعویق انداخته است.
منظورم این است که انگار در تعطیلات نیستم.
من اینجام و روزی ده ساعت دارم حکم صادر می‌کنم، درسته؟
ببخشید، من چی با خودم دارم
من معتقدم که ما در حال انجام کاری مهم برای همه هستیم.
برای خودش و بچه‌هاش هم.
دوست دارم او اهمیت را درک کند
و عظمت این فرآیند.
می‌دونی، فرانچسکا
من معتقدم که بچه های ما هم می ترسند.
پسرم صبح با چهره‌ای گرفته به من نگاه کرد
وقتی با اسکورت بیرون رفتم
که نمیتونم فراموشش کنم.
من که از پسش برنمیام.
"پرینا جیووانی. جووانی منقضی شده."
"سیناگرا وینچنزو، متولد 1956."
"توتا جنارو. واسالو آندره آ و زربتا الساندرو"
اگه بتونم کمکی کنم
میشه بمونی، ممنون.
"واسالو آندره آ و زربتا الساندرو"
«شرایط تخفیف عمومی معادل در نظر گرفته شده را اعطا کرد»
«به شرایط وخیمی که علیه کورالو جیووانی، کاراکان سالواتوره مورد اعتراض قرار گرفت.»
«سالواتوره.»
"کوزیمانو جیووانی، دی جاکومو جیووانی"
ارکولانو سالواتوره، ورنگو آنتونینو به 16 سال زندان محکوم شدند.
«از حبس و ۹۰...» - یک لحظه صبر کنید.
موتولو گاسپار را فراموش کردیم.
آیا ما به او ۱۶ سال و ۹۰ میلیون هم دادیم، یا من اشتباه می‌کنم؟
- شاید حق با تو باشه. - می‌بینی؟
- می‌تونی پرونده‌ی موتولو رو برام پیدا کنی؟ - اونجا پیداش می‌کنی.
توی اون پوشه روی میز.
بهتر است هر کاری که تا الان انجام داده‌ایم را دوباره بررسی کنیم.
اما آیا متوجه هستید یا نه که انجام این کار چقدر پیچیده است؟
خب، موتولو؟
واقعاً.
من موتولو را اضافه می‌کنم.
رناتو، باید همه چیز رو از اول دوباره بررسی کنیم.
- بیا دوباره شروع کنیم. پس... "گاسپارِ لال." - تموم.
«ورننگو آنتونینو، محکوم به ۱۶ سال زندان و ۹۰ میلیون دلار.»
«برده گائتانو، برده کارلو.»
< "Sciarabba Calcedonio. Sciarabba Giusto."
< "اسکریما فرانچسکو. خردل پیترو."
"سیناگرا آنتونیو. سیناگرا وینچنزو."
< "متولد ۱-۰۱-۱۹۵۶."
«۰۱-۰۱... ۱۹۵۶.»
«۱۴/۱۱/۱۹۵۲»
"Sorce Vincenzo، Soresi Giuseppe."
"سورسی ناتاله، اسپاراتو..." یک لحظه صبر کن
اه، قند خونم پایین اومده.
متشکرم.
بله، قربان.
"مارکی آنتونینو، مارکیز فیلیپو."
«پروونزانو برناردو.»
"جیوانی باتیستا خواهد کشید."
«ریکوبونو روزاریو.»
«رینا سالواتوره»
"رول ناجی".
«سانتاپائولا بندتو.»
«سناپا پیترو»
«و ورمندو پیترو، محکوم به حبس ابد»
و هر کدام ۲۰۰ میلیون جریمه نقدی.»
۱، ۲، ۳، ۴
۱۴، ۱۵، ۱۶، ۱۷، ۱۸
میدونی که حوصله بیرون رفتن ندارم؟
پاک، تو؟ - اِه
نمی‌دانم، آن بیرون احساس می‌کنم برهنه و بی‌دفاع هستم.
یعنی چی؟
اینجا احساس امنیت بیشتری می‌کنم.
بعدش، ببخشید، با این همه سال زندانی که کشیدیم.
و ما چه کار می‌کنیم؟
ما تا ابد اینجا می‌مانیم؟
آیا ما هم خودمان را به حبس ابد محکوم می‌کنیم؟
خب، ما باید برگردیم به زندگی خودمون.
خب، شاید چیزی که بیشتر از همه من را می‌ترساند، برگشتن به
چیزی که همیشه بوده‌ام.
و در عوض، داخل اینجا، بسته
برای اولین بار واقعاً... احساس آزادی کردم.
من در کاکامو منتظرت خواهم بود، با تمام زن‌هایت.
اوه، بله، البته.
هر پنج تا رو برات میارم.
- همه کراوات‌هاش. - ها.
بیا، اما، برگشتن به خانه حس خوبی دارد.
اوه، حتماً.
- یه کم متاسفم که نمی‌تونم ببینمت... - اِ، ولی باید همدیگه رو ببینیم.
اوه، حتماً.
نه اینکه دیگه همدیگه رو نبینیم، در واقع، بهتره از اینجا بریم.
اما این همان چیز نیست.
این درست است.
اینجا فرق داره - اِه.
- حق با توئه. - ما همیشه با هم بودیم.
«آدلیفو ماریو»
«آرکولئو وینچنزو»
«بادالامنتی امانوئل ویتو.»
«باگارلا کالوگرو»
«نبرد»
چقدر دیگه؟
چرا می‌خواستی این کار را به این شکل انجام بدهی؟
«باگارلا کالوگرو»
< "برتولینو جوزپه."
< "صدراعظم لئوپولد."
< "چیاراکان جوزپه."
< "ترزی کارلو."
< "ترزی جیووانی،"
< "متولد پالرمو در تاریخ 20-07-1932."
«تینیرلو وینچنزو»
< "متولد پالرمو در تاریخ 10/01/1951."
«زانکا سالواتوره»
«متولد پالرمو در تاریخ ۳۰-۰۹-۱۹۴۷.»
کارمون تموم شد - کارمون تموم شد
کارمان تمام شد.
من میرم با اداره ثبت احوال تماس میگیرم.
و به اعضای هیئت منصفه هشدار می‌دهم.
کارمون تموم شد، بریم بیرون!
رسیدیم، بریم بیرون!
کارمون تموم شد، بریم سر کلاس.
روز اول کلاس باران بارید. یادت هست؟
و امروز که کارمان تمام شد
اینجا را نگاه کن.
بریم حکم رو بخونیم؟
به نام مردم ایتالیا
اولین دادگاه عالی پالرمو
با دیدن مواد قانونی
جوزپه کاسلا را به خاطر این جنایت گناهکار اعلام کرد...
« فيلميار – مرجع دانلود فيلم و سريال » [ FilmYar ]