FilmYar
ستارگان مهربان، شرق و غرب...
هنگام استراحت، مراقب فرزندانم باشم،
- مامان؟
- هیس،
هنوز چند ساعتی به صبح مانده،
- دیگه داری میری؟
- جزر و مد داره میاد، باید بادبان‌ها رو بکشیم،
- منو با خودت ببر!
- بیایید تادئوس را بیدار نکنیم،
- من تمام کتاب‌های طلسم شما را مطالعه کرده‌ام،
مطمئنم که می‌توانم کمکت کنم،
- چیزهایی هست که از هیچ کتابی نمی‌توان آموخت،
ما باید اول بتوانیم آنها را حس کنیم،
با ذهن،،،
- با عقل، با قلب،
این هیچ معنایی ندارد،
- وقتی به خانه برگردم،
بهت نشون میدم و خودت میفهمی،
- قول؟
- قول بده،
- مامان؟
دوستت دارم،
- من هم دوستت دارم،
- با عقل، با قلب،
آلفای برج حمل!
لاک‌پشت!
اسکورپیوس!
توت! توت! توت! توت! توت! توت! توت!
- لیدیا!
- اوه،
- لیدیا!
- عجله کن، اونیکس، قرار نیست ما اینجا باشیم،
وای!
آه!
ممنون، برادر بزرگ،
- دوباره کنار ساحل؟
اگه مادربزرگ بفهمه که تو اونجایی چی میگه؟
- اگر کسی به او چیزی نگوید، چیزی نمی‌گوید،
- یکی از همین روزها، شاید به او بگویم،
- تو؟ شانسی نداری،
- می‌دونم، کریتر،
او به لجاجت یک قاطر است،
- عجله کن! عجله کن! آره! آره! آره!
مادربزرگ!
- سلام بچه ها،
- سلام مادربزرگ!
- هی، ما برگشتیم،
- آره، آره، آره، آره، آره! - آره، آره، آره!
- لیدیا، - سلام مادربزرگ،
- تولدت مبارک!
- تولدت مبارک، شیطون کوچولو،
- نه، نه، نه،
- کریتر، اون کیک تولدت نیست،
- لیدیا، الان می‌تونی یه دوره کارآموزی رو شروع کنی.
آیا به این فکر کرده‌ای که دوست داری چه کاره بشوی؟
شاید یک داروساز، یا یک نجار،
آهنگر محلی همیشه دنبال شاگرد جدید میگرده،
اوه، می‌دانم! یک شاگرد پنیرساز،
اوه! پنیر! مممم...
- راستش را بخواهی،،،
می‌خواهم به رصدخانه آلمالوز بروم
و یک ستاره‌شناس شوید،
درست مثل مامان،
- عالیه، لیدیا،
- اصلاً قابل بحث نیست! - مادربزرگ!
برای سفر به آلمالوز،
باید از دریای مه آلود نفرین شده عبور کنی
که پدر و مادرت را از ما گرفت،
- من آماده‌ام تا با چالش روبرو شوم،
- پس اون همه حرفایی که شنیدیم چی؟
طی چند هفته گذشته
درباره ناپدید شدن کودکان در دریا؟
- اینها چیزی جز شایعات نیستند،
- و من نمی‌ترسم،
- دختره ی احمق،
باید وحشت کنی،
مخصوصاً بعد از اتفاقی که برای پدر و مادرت افتاد،
- کل ماجرا همینه،
اگر من یک ستاره‌شناس شوم،
شاید یه روزی بتونم بفهمم چه اتفاقی براشون افتاده،
- آه، کودک بیچاره‌ام،
چیزی برای فهمیدن وجود ندارد،
مادرت هم باور کرد
او می‌توانست دریا را با جادویش رام کند،
اما دریای مه آلود حال و هوای خودش را دارد...
و آن روح شیطانی است،
به خودم قسم خوردم
که من از شما دو نفر محافظت خواهم کرد،
بنابراین می‌توانید مطالعات جادویی را فراموش کنید
و کشتی‌ها و ماجراجویی‌ها،
تو توی سلیا در امانی، و این دیگه آخرشه،
اوه،،،
- ننه استر فقط به کمی زمان نیاز دارد،
همین و بس،
او هرگز به طور کامل از شوک خارج نشده است
از غرق شدن کشتی مامان و بابا،
یادت هست مامان چی میگفت؟
- من چیزی یادم نمیاد،
- خب، شاید این هدیه به شما کمک کند،
- سنگ خاطرات!
- از من قول گرفت که آن را به تو بدهم.
اگر روزی تصمیم گرفتید که یک ستاره‌شناس شوید،
مال مامان بود،
- نه، من آن را نمی‌خواهم،
- آسون نیست، اما...
اما،،،
- اما من می‌توانم این کار را انجام دهم،
- نگران نباش، من با مادربزرگ صحبت می‌کنم،
- متشکرم، تادئوس،
پنیر! عسل! پای سیب و نان شیرین!
یه خوراکی خوشمزه برای روح! کی شیرینی‌های منو می‌خره؟
- اوه، حتماً چندتایی می‌خرم،
- آه، ننه استر، امروز هم طبق معمول؟
- بله، بفرمایید،
و چرا کمی از پنیر خانگی مخصوص خودت اضافه نمی‌کنی؟
خیلی خوشمزه است!
- همین الان،
اوه، اون دختر مطمئناً داره سریع بزرگ میشه،
- بله،
- او شبیه پدرش است،
- اما او از مادرش پیروی می‌کند،
اشارای من،
لیدیا، تو نباید به دریای مه آلود نگاه کنی،
بدشانسی است،
ای فرزند عزیزم،
فهمیدم که دیشب باهات خیلی تند رفتار کردم،
می‌خوام بدونی که متاسفم،
- اشکالی نداره مادربزرگ،
تو فقط غمگین بودی،
من هم وقتی به آنها فکر می‌کنم غمگین می‌شوم،
درباره مامان و بابا،
- اوه، عزیزم،
تو تمام چیزی هستی که تو دنیا برام مونده،
تو و برادرت،
- طوفان مه!
طوفان مه در افق است!
همه، سرپناه پیدا کنید!
- ننه استر! لیدیا!
خیلی بد به نظر میاد! - به همه دریاها قسم!
- حتماً چند روز طول می‌کشه! - چند روز؟
- شما دو تا باید هر چه سریعتر به خونه برگردید!
همین الان پناه بگیر! - عجله کن! عجله کن!
- جایگاه‌ها رو فراموش کنید! برید داخل!
- مامان! - دریا خشمگینه!
داره سریع میاد! - مامان!
- فرار کن!
- لیدیا! - مادربزرگ!
طوفان تقریباً به ما رسیده! - بریم مزرعه!
- دستمو بگیر!
صبر کن، بذار نفس بکشم،
- روستا تقریباً به طور کامل ناپدید شده است،
اونیکس!
بقیه کجا هستند؟
- اوه، نه! برادرت کجاست؟
- هنوز تو چراگاهه!
- دریای متعال!
در این طوفان، او به راحتی می‌توانست گم شود!
- من میرم پیداش کنم!
- نه! لیدیا!
بگذار گوسفندان خودشان از خودشان دفاع کنند!
مستقیم به سمت خانه بدو!
و از صخره‌ها فاصله بگیرید!
- تادئوس!
تادئوس!
مخلوق، تو الان در امانی،
تادئوس کجاست؟
تادئوس!
برگرد!
نه!
- لیدیا!
- تادئوس را با خود می‌برند!
- ای به تمام دریاها قسم! پسرک گم شده است!
باید پناه بگیریم!
- نه!
من او را برمی‌گردانم!
- لیدیا! نه!
- قول میدم!
- لیدیا!
- تادئوس!
ما شناوریم!
آه!
کجا،،،
این چیه؟
اوه،،،
بیا اینجا، موجود!
نه، نه، نه، نه، نه!
اوه،
تادئوس؟
ها،
- لیدیا ...
- کی اونجاست؟
مامان؟ تو واقعاً...
نه، نه، این واقعی نیست،
- کودک بیچاره من،
- مادربزرگ؟
- باید قوی باشی،
- این فقط یک خاطره است،
- یه کشتی غرق شده، - نه!
- تنها کسی که پیدا کردند مامان بود،
- نمی‌خوام اینو یادم بیاد!
من باید از اینجا برم!
- اون خیلی ضعیفه، بیا و برای آخرین بار ببینش،
- وقتی برگشتم خونه، بهت نشون میدم، قول بده،
- بچه‌های بیچاره،
اوه؟
- تاپگالانت رو کوتاه کن!
ملافه‌های دمن را جمع کنید!
- باد شدید است ♪
♪ بیا یه آهنگ بخونیم ♪یخ
♪ وقت بازی نیست ♪
♪ یه روز دیگه ♪ها ♪ها
♪ وقت بازی نیست ♪
♪ یه روز دیگه ♪ها ♪ها
♪ به استخوان‌هایمان استراحت خواهیم داد ♪
♪ یه روز دیگه ♪
♪ کاپیتان به ما کار داد ♪
♪ مراقب باش الان داره نگاهت می‌کنه ♪
♪ ما او را از این مخمصه نجات خواهیم داد ♪
- آرگو نویس!
- آآآه!
مواظب باش! تو چی هستی...؟
- اوه، امم، من... من... من... متاسفم،
- بچه‌ای گمشده،
کاپیتان! کاپیتان!
آفرین، ملوانان، ما الان در امانیم،
- بابا! ما یک بچه پیدا کردیم،
ها؟ - ما یه دختر پیدا کردیم،
- یه بچه؟ - یه بچه توی کشتی؟
- کیه؟ - یکی از بچه‌های گمشده‌ست؟
- آروم باش، آروم باش،
- نه! لطفا به من آسیبی نرسان،
- بذار یه نگاهی بندازم، - یه دختر کوچولوئه،
- من نمی‌توانم ببینم، - بگذار عبور کنم،
همگی، عقب بایستید،
نمی‌بینی داری دختر بیچاره رو می‌ترسونی؟
- همگی، عقب بایستید،
- نترس عزیزم، - اه...
- اسمت چیه؟
- لیدیا، اسم من لیدیا است،
- اهل کجایی لیدیا؟
- من اهل سلیا هستم،
- اسمش لیدیا است، و اهل سلیا است،
- برادر من!
تادئوس! تو هم پیداش کردی؟
- یکی ،،،
- متاسفم،
ما کس دیگری را پیدا نکرده‌ایم،
سرگیجه دارید؟
مشکل در تنفس؟
- هووو...
- آیا صداهایی یا زمزمه‌هایی می‌شنوید؟
- نه،
- خوشبختانه یکی از مدل‌های ما شما را پیدا کرد،
آنها قایق‌های نجات کوچکی هستند
که برای گمشدگان دریا می‌فرستیم،
من کاپیتان چادیو هستم،
و این خانم آمبروسیا، ستاره‌شناس کشتی ما هستند،
شما سوار بر دلفین هستید،
یه سوار بر مه، - درسته،
چیزی در مورد کشتی‌ها می‌دانید؟
- پدرم... او یک کاپیتان بود،
- اوه، واقعاً؟ روی کدام مه سوار؟
- آلباتروس،
پس اون...
چطور شد که به دریای مه آلود رسیدی؟
- ناگهان طوفان مه آلودی وزید،
و برادرم تادئوس...
یکی داشت اشاره می‌کرد...
او را به دریا می‌کشاند،
- ما او را طلسم کننده می‌نامیم،
- طلسم کننده؟
- مدتی است که او را تعقیب می‌کنیم،
چون او کودکان زیادی را ربوده است،
اما او توانایی پنهان شدن در مه را دارد،
- چرا بچه‌ها را می‌دزدد؟
- مممم، تو نباید از چیزی بترسی،
طوفان ما را از سلیا دور کرده است،
اما ما شما را به خانه خواهیم برد،
- من می‌خواهم پیش تو بمانم و تادئوس را پیدا کنم،
بگذار کمکت کنم،
من بلدم جادوی نجومی انجام بدم،
- اه... من دیگه شاگرد نمیگیرم...
- نگران نباش،
ما هر کاری لازم باشه برای پیدا کردن برادرت انجام میدیم،
باشه؟ - باشه،
- در این فاصله، می‌تونی با پسرم، لوکاس، یه کلبه رو شریک بشی،
لوکاس؟
اوه، لوکاس، بیخیال،
باز شو،
بله، بله! فقط یک دقیقه!
- نباید طولانی باشد،
هوممممممم
هوم!
- آآآه! آخ!
- حالت خوبه؟ / حالت خوبه؟
- آره، آره،
اسم من لوکاس است،
- من لیدیا هستم،
- اوه، چه موجود کوچولوی بامزه‌ای!
آه!
- حالا راحت باش،
باید کریتر رو ببخشی،
- موجود زنده؟
اسم واقعیش همینه؟
- او متعلق به برادرم است،
بعد از همه اتفاقاتی که افتاده،
او کمی ناراحت است،
- بله، در مورد آن،
خدمه میگن که تو روی کف دریا راه رفتی،
ممکن بود در مه غرق شوی،
- مادربزرگم راست می‌گفت،
یه چیز شیطانی اون پایین کمین کرده،
- آیا هیولا یا روح دیدی؟
- نه، بیشتر شبیه ... بود.
مثل مه که شکل خاطرات وحشتناک به خود گرفت...
که برمی‌گردند تا تو را آزار دهند،
- ها،
در هر صورت،
خوش شانس بودی که سوار این کشتی شدی،
خدمه ما بهترین هستند،
اگر برادرت در دریای مه آلود ناپدید شده باشد،
مطمئن باشید که در کمترین زمان او را پیدا خواهیم کرد،
- تا حالا بچه‌های زیادی رو پیدا کردی که گم شده باشن؟
- اِه، غیر از تو؟
نه، نه واقعاً،
- این به سختی اطمینان بخش است،
- ما تمام تلاشمان را می‌کنیم،
- و من می‌توانم کمک کنم،
باید پدرت رو راضی کنی که بذاره من بمونم.
سوار بر مهِ سوارِ تو،
- اوه، نه، نه، نه، نه،
بحث کردن با کاپیتان کشتی خلاف قوانین است،
- و تو همیشه از قوانین پیروی می‌کنی، درسته؟
- تو یه کم دردسرسازی، نه؟
پس خوب گوش کن،
تو اجازه نداری به وسایل من دست بزنی یا سرک بکشی،
شما اجازه ندارید از داربست بالا بروید
و شما اجازه ندارید چرخ کشتی را لمس کنید،
- نفس کشیدن چطور؟
حداقل اجازه دارم این کار را انجام دهم؟
- هوم!
و این در مورد تو هم صدق می‌کنه، کریتر،
اوه، چرا اون باید همچین کوچولوی بامزه‌ای باشه؟
خیلی خب، وقتشه که بریم داخل،
ما باید چند ساعت دیگه بیدار شیم،
- امیدوارم حال مادربزرگ استر خوب باشد،
- خانم بیلی، وقتشه که بادبان‌ها رو بکشیم، همه دست‌ها روی عرشه،
- بله، کاپیتان،
همه دست به دست هم،
- لنگر وزنه برداری، - لنگر وزنه برداری،
- همه دست به کار! - همه دست به کار!
- آماده‌ی حرکت به سمت دریا!
- ♪ هی-یا، هی-هو ♪
♪ هی-یا هی-هو ♪
♪ همه دست به کارن، بدون مکث، بدون تاخیر ♪
♪ دریا وسیع است، کارهای زیادی برای انجام دادن وجود دارد ♪
♪ و پرچم را بالا ببرید ♪
♪ اما ما یه گروه شجاع و شاد هستیم ♪
- لنگرها دور!
- ♪ سفر دریایی ما امروز آغاز شده است ♪
♪ همه دست به دست هم، ما در راهیم ♪
- مراقب باش!
- جزر و مد با ماست، پس عجله کن!
بیا ببریمش دریا!
- همه دست‌ها به سوی بادبان‌ها!
- به سوی بادبان‌ها!
- به بادبان‌ها! به دکل‌ها!
بادبان‌ها را باز کنید، بادبان‌ها را باز کنید!
- بادبان‌ها را باز کنید!
- مراقب تجهیزات باشید!
- بیایید باد را بگیریم!
- اون صف رو زودتر ببند!
- بادبان‌ها رو درست و حسابی ببند!
- ♪ هی-یا هی-هو ♪
♪ هی-یا، هی-هو ♪
- فقط اونجا نایست، کمک کن!
- ♪ مه را بیاور، طوفان زوزه‌کش را ♪
♪ دریا وسیع است، کارهای زیادی برای انجام دادن وجود دارد ♪
- بیا، زور بزن!
- فکر می‌کردم اجازه ندارم به چیزی دست بزنم،
- اوه، فکر می‌کنی خیلی بامزه‌ای، ها؟
- ♪ سفر دریایی ما امروز آغاز شده است ♪
♪ همه دست به دست هم، ما در راهیم ♪
- کفن‌ها را بالا بزنید!
- همه بادبان‌ها به حرکت درآیند!
- همه بادبان‌ها برن بیرون! - همه بادبان‌ها برن بیرون!
- حالا بادبان بالایی را تنظیم کن!
- همین الان، کاپیتان! - هورا، هورا، کاپیتان!
- همین الان، کاپیتان!
- بگذار سوار مه شود!
- آمبروسیا! ما داریم به سمت جنوب غربی میریم،
کمی باد به ما بده،
- بله، کاپیتان،
آرگو ناویس!
آکیلا!
پگاسوس!
- ♪ هی-یا هی-هو ♪
♪ هی-یا، هی-هو ♪
♪ هی ♪
- آرگو نویس ،،،
دلفین،،،
عقاب، پگاسوس!
- امیدوارم بهتر بدانی که نباید به آن جادو گفت،
- آه، برگرد سرِ تی کشیدنت،
- چرا خودت را مفید نمی‌کنی؟
و در عوض به جارو کردن عرشه کمک کند؟
- کشتی آرگو، دلفین
- شما آرگو ناوی‌ها را اشتباه انجام می‌دهید،
- چی؟
- شما همیشه باید از بدنه کشتی شروع کنید،
- بدنه کشتی؟
- بعد نوبت عقب کشتی می‌رسد،
- عقب کشتی،
- و سرانجام، بادبان‌ها،
- بادبان‌ها،
- آآآه!
- صبر کن! خواهش می‌کنم!
دوباره نشونم میدی؟
می‌خواهم یاد بگیرم،
- گوش کن، لیزا،
- من لیدیا هستم،
- بله، درست است،
حالا، چرا نمیری با لوکاس بازی کنی؟
-چی؟من بازی نمیکنم!
هیچ‌کس به سخت‌کوشی من به عنوان یک دستِ بازی احترام نمی‌گذارد،
- خواهش می‌کنم،
اگر نمی‌خواهید من را به عنوان شاگرد بپذیرید،
پس شاید ،،،
شاید بتوانم یکی دو تا از کتاب‌هایتان را قرض بگیرم؟
- آن سنگ یادبود،
- مال مادرم بود،
- مادرت؟
آیا او تو را به خزانه راه داد؟
- اممم...، خزانه چیه؟
- سنگ حافظه شما مانند لنگر کشتی است،
برای انجام جادوی نجومی،
باید خودت را به خاطراتت گره بزنی،
- فهمیدم، آماده‌ام،
یکی؟
بانو آمبروسیا؟
وای،
- به گنجینه خوش آمدید،
- آنها شبیه کرم شب تاب هستند،
- اینها خاطرات اخترشناسان است،
هر بار که ستاره‌شناسان جادوی خود را اجرا می‌کنند،
آنها باید خاطره‌ای را با گنجینه به اشتراک بگذارند،
و خزانه، در عوض، جادویش را با ما به اشتراک می‌گذارد،
- لیدیا، سعی کن،
- خیلی سخته، هیچ‌وقت از پسش برنمیام،
- حق با توست، آسان نیست،
اما،،،
- اما من می‌توانم این کار را انجام دهم،
مممم،
- لیدیا!
- همینه، نفس بکش،
بله،
درست مثل دریای مه آلود،
خزانه پر از خاطره است،
غرق شدن در آنها آسان است،
- من مادرم را دیدم،
- تو سنگ یادبودش رو داری،
به او فکر کن،
بگذار او تو را در جادویت راهنمایی کند،
بیایید امتحانش کنیم،
- لاک‌پشت!
- تقریباً، دوباره امتحان کن،
- لاک‌پشت!
- تیر!
- چقدر دردناک بود!
- درد فقط یک توهم است،
فراموش کردی که بدنت توی خزانه نیست؟
اما نشستن در کلبه‌ی من؟
- اوه!
- حالا دوباره امتحان کن،
پیکان!
- آزمایش ... آه!
پیامک ... آه!
لاک‌پشت! آه!
- داری به خاطره مادرت چنگ میزنی؟
-نمیخوام!
- نشانه‌ها کافی نیستند،
اگر می‌خواهی جادوی نجومی انجام دهی،
شما باید خودتان را به Vault متصل کنید
از طریق سنگ یادبودت،
- اما... چطور؟
- با ذهن،
با قلب،
- این که معنی خاصی نداره،
- مناسب خودت،
در حال نگهبانی!
داری وقتمو تلف میکنی،
اگر شکست بخورید، به این دلیل است که اراده‌تان ضعیف است،
متاسفم،
- چی؟
- گفتم که متاسفم،
- نه،
من اونیم که متاسفم،
آوردن تو به خزانه یه اشتباه بود،
تو نمیتونی شاگرد من باشی،
- نه، صبر کن!
خواهش می‌کنم، بذار از اول شروع کنم،
خودم را به سنگ وصل خواهم کرد،
اراده بیشتری را صرف آن خواهم کرد،
- وقتشه که بری خونه، پیش سلیا،
- برادرم چی؟
- ما او را پیدا خواهیم کرد،
و ما بقیه را پیدا خواهیم کرد،
- یالا، محکم‌تر فشار بده، - دارم محکم‌تر فشار میدم،
- تو طبق معمول عقب مونده ای، - من عقب مونده نیستم،
- اوه، سلام، جانور کوچولو، - مراقب باش، موجود کوچولو،
- داری زیاد حرف میزنی، یالا، زور بزن،
- هی، کریتر،
- این هم از مفید واقع شدن با جادوی نجومی،
میدونی ما با تنبلا چیکار میکنیم؟
ما آنها را به دریا می‌اندازیم،
پس اگر می‌خواهی بمانی، شروع به جارو کردن کن،
- اگه بخوام همینجا بمونم؟
هاه، بیایید دست به کار شویم،
- هی! لیدیای جوان!
- بلی، بلی، رفیق! - سلام، خانم کوچولو!
- سلام!
- بهتره مراقب خودت باشی، لوکاس،
اگه این وضع ادامه پیدا کنه، تو کسی هستی که تو سلیا پیاده‌اش می‌کنیم،
و او کسی خواهد بود که به عنوان کارگر عرشه می‌ماند،
- هوم، ها،
اوه!
- بچه‌ها، آماده بشید! و برید!
- یالا لوکاس! داره بهت نزدیک میشه!
بچه ها، برید دیگه! - سرعت رو زیاد کنید!
- بیاین! - برین بچه ها!
- پایین رو نگاه نکن! - تو می‌تونی بهتر از این باشی!
- تندتر! تندتر!
سرعت را زیاد کن!
اوه! اینجوری باید انجامش بدی!
- هههه! من بهترین کارگر عرشه‌ام!
- شما دو تا بهترینین!
- داری خسته میشی! - نه، خسته نمیشم!
ها؟ من انجامش میدم، بدش به من
- صبر کن، نه، مال منه،
پسش بده!
- من تشنه‌ام،
آب؟ در هر صورت ممنون،
- کاپیتان چادیو؟
- بله، لیدیای جوان؟
- با اجازه شما، آقا،
دوست دارم مرا به عهده بگیرند
به عنوان کارگر عرشه دوم در کشتی،
- اعتراف می‌کنم، می‌توانیم از یک کارگر عرشه دیگر استفاده کنیم.
برای کمک به کارهای کشتی،
من هرگز دلفین را اینقدر تمیز و مرتب ندیده بودم،
هههه! اما بانو آمبروسیا تصمیمش را گرفته،
داری میری خونه،
- اه! آمبروزیا،
او نمی‌تواند مرا تحمل کند،
- برعکس،
او می‌خواهد که تو در سلیا در امان باشی،
- او اصلاً به برادرم اهمیت نمی‌دهد،
هوم، لوکاس؟
- من همینجا هستم،
- سکان کشتی را بگیر، پسرم،
- اوه! حالا کاپیتان کیه؟
من کاپیتانم!
- بله،
- می‌دونی، مه پسر آمبروسیا رو هم برد،
- چی؟
- وقتی بچه‌ها شروع به ناپدید شدن کردند،
او کسی بود که این سفر اکتشافی را ترتیب داد،
من به آمبروسیا اعتماد کامل دارم،
ما هر کاری از دستمان بربیاید برای پیدا کردن آن کودکان گمشده انجام خواهیم داد...
از جمله برادرت،
حرف من را قبول داری،
درسته، لوکاس؟
- درست است، کاپیتان،
♪ چه کسی می‌تواند بدون باد قایق‌رانی کند؟ ♪
♪ کی می‌تونه بدون پارو پارو بزنه؟ ♪
♪ بدون پارو؟ ♪
♪ چه کسی می‌تواند یک دوستِ در حالِ جدایی را ترک کند ♪
♪ بدون اینکه اشک بریزی؟ ♪
- ♪ من می‌تونم بدون ♪ قایق‌رانی کنم
♪ بدون باد ♪
♪ من می‌توانم بدون پارو پارو بزنم ♪
♪ اما من نمیتونم برم ♪
♪ یک دوستِ در حالِ جدایی ♪
♪ نه بدون اشک ریختن
♪ نمی‌تونم یه دوست رو ترک کنم ♪
♪ بدون اشک ریختن ♪
- آه، پس اینجا جاییه که قایم شدی،
حالت خوبه؟
- چیزی نیست،
- یه بار یه نگاهی بهش انداختم، می‌دونی،
طلسم کننده،
ما درست وسط طوفان مه آلود گیر افتاده بودیم،
اما طوری به نظر می‌رسید که انگار اصلاً برایش مهم نیست،
- چرا بچه‌ها را می‌دزدد؟
او چه می‌خواهد؟
یه چیزی رو میدونی،
- من شنیدم که پدرم و آمبروزیا در مورد آن صحبت می‌کردند،
من جاسوسی نمی‌کردم، فقط داشتم رد می‌شدم،
ایستادم تا گوش دهم،
و شنیدم که آمبروسیا گفت
که طلسم‌ساز خاطرات کودکان را می‌رباید،
به خاطراتشان نیاز دارد
تا بتواند نوعی جادوی مه انجام دهد،
نه، تادئوس!
او مرا فراموش خواهد کرد!
باید یه کاری بکنم!
- سلام!
کجا داری میری؟
- تادئوس،
من تو را پیدا خواهم کرد،
بیا، مخلوق،
مامان می‌گفت جواب هر مشکلی توی کتاب‌هاست،
حتماً یه چیزی اون تو هست که بتونیم ازش استفاده کنیم،
هوممممممم
مخلوق، اون یکی رو بده به من،
پسر آمبروسیا،
لوکاس، اینجا چیکار میکنی؟
- اینجا چیکار می‌کنی؟
- زود باش، اینو بگیر!
- چی؟ چرا؟
- بیا دیگه، کریتر!
- ها! عجله کن لوکاس،
قرار نیست ما اینجا باشیم، کتاب را بیاور،
- «کتاب را بیاور، کتاب را بیاور»
آیا با آن یک فنجان چای میل دارید؟
لیدیا! لیدیا!
اگر این را برنگردم،
آمبروسیا ما را به غبار ستاره‌ای تبدیل خواهد کرد،
اوه، خیلی دیر شده!
- لوکاس؟
- بله؟
- شب خوبی داشته باشی پسرم،
- شب بخیر بابا،
کاپیتان؟
کاپیتان بابا؟
وای! اون چیه؟
- زود باش، در رو ببند!
- فکر می‌کنی داری چیکار می‌کنی؟
- من میرم برادرم رو پیدا کنم،
من قصد ندارم در سلیا منتظر بمانم
در حالی که جادوگر خاطرات تادئوس را از او می‌دزدد،
- خب، قصد داری چیکار کنی؟
طلسم اجرا می‌کنی؟ این جادو نیست،
این دستور پخت فاجعه است!
تو رو تبدیل به یه قورباغه یا یه همچین چیزی می‌کنه،
- تو هیچی از جادوی نجومی نمی‌دونی،
- تو هم همینطور، تو حتی شاگرد هم نیستی،
- اما من هنوز باید تلاش کنم!
- واقعاً فکر می‌کنی توانایی لازم برای جادو کردن رو داری؟
اصلاً آسان به نظر نمی‌رسد،
- می‌دونم آسون نیست!
اما من می‌توانم این کار را انجام دهم،
- کشیک صبحگاهی!
- بیدار شو، سگ دریایی پیر!
- صبح بخیر، خانم‌ها،
تخم مرغ برای من؟
- «در رقص سایه‌ها،
«سگ‌های شکاری بی‌صدا می‌خزند،
«به دنبال گمشده‌ای در اعماق خاطرات،
«از میان حجاب عرفانی، زمزمه‌ها همچنان ادامه دارند،
دنبال خاطره‌ای دردناک که در غبار پنهان شده، می‌دوم،
هوم،
با ذهن،
با قلب،
جعبه دریایی،
سیرکینوس،
کرکس،
سکستان‌ها،
تلسکوپیوم
رتیکولوم،
- سگ‌های شکاری،
از تاریکی برخیز!
شاید چیزی را فراموش کرده باشم،
- اوه، از فاجعه جلوگیری شد،
آآه!
- من این کار را کردم!
داره کار می‌کنه!
- این چیه؟
- صورت فلکی سگ‌های شکاری،
- دارند چه کار می‌کنند؟ چه می‌خواهند؟
چرا آنها در کلبه من هستند؟
- آنها به دنبال ردی هستند،
- کاپیتان!
- طلسم کننده!
ایستگاه‌های نبرد!
- طلسم کننده! ایستگاه های نبرد!
- این فرق داره،
- من باید چیزی را که متعلق به تادئوس بود به آنها پیشنهاد کنم،
- هوم!
آه! نه! منظورم این نبود!
آه! بس کن!
گاز گرفتن رو بس کن! آخ! آخ!
- سگ‌های شکاری،
من تو را می‌فرستم تا او را تعقیب کنی،
به نام تادئوس!
بله! - نه!
- برو تادئوس رو پیدا کن!
باید سگ‌ها رو دنبال کنیم... آه!
چیکار کردی؟
- داریم غرق میشیم!
- کمک!
داریم غرق میشیم! - یه چیزی رو محکم بگیر!
- ما از پایین له خواهیم شد!
ما را به سطح برگردان!
- سنگ‌ها خیلی جلوترن!
- داریم میریم پایین! یه چیزی بگیر!
- به جان عزیزت صبر کن!
- می‌دونستم! می‌دونستم یه اتفاق بد می‌افته!
- بدنه کشتی داره جیرجیر می‌کنه! - محکم بگیر!
- ترازو!
- بادبان اصلی کشتی را تنظیم کن!
بادبان اصلی رو تنظیم کن! بادبان اصلی رو تنظیم کن!
- داربست را محکم کنید!
- همه اینا تقصیر توئه!
- لوکاس!
دکل داره ترک میخوره! کارمون تمومه!
- لوکاس از عرشه کشتی افتاده بیرون!
- کشتی را رها کن! کشتی را رها کن!
- دیگه زیاد معطل نمی‌کنیم!
- برای ضربه مهاربند!
- داری چیکار می‌کنی؟
لیدیا! نه!
- لوکاس!
لوکاس!
- کمکم کن!
- دستمو محکم بگیر!
- من نمی‌تونم!
خیلی دور شدی!
- شنا کن!
شنا کن!
- گوچا!
- طناب رو بیار!
سگ‌های شکاری!
- حالا چی؟
- ردی پیدا کرده‌اند!
تادئوس؟
طلسم کننده!
پسر آمبروسیا!
- به کشیدن ادامه بده، ملوانان!
سخت تر!
- کمک! کمک!
- اون هیولا چیه؟
- یک کوسه‌ی ژرف!
شنا کن!
- بفرمایید!
- تندتر، تندتر، تندتر!
- تقریباً به ما رسیده!
- آمبروزیا!
مدل!
- دورادو!
- لوکاس!
لوکاس!
نه!
لوکاس!
بابا!
- لوکاس؟
هنوز یه تیکه ای؟
من خوبم، بابا،
- و تو؟
- اصلاً اون همه ماجرا برای چی بود؟
به اون بادبان‌ها نگاه کن!
و دكل سقف!
میشه یکی لطف کنه و بگه ما کجاییم؟
- همین الان، کاپیتان،
- نقشه را به من نشان بده،
- انگار از سیلیا خیلی دور شدیم،
- آمبروزیا!
- ای احمق کوچولو،
بی‌احتیاطی شما کل خدمه را به خطر انداخت،
- دلفین با شرایط فعلی‌اش نمی‌تواند به حرکت خود ادامه دهد،
ما چاره‌ای جز بازگشت به آلمالوز نداریم،
- آلمالوز؟ رصدخانه؟
- همین الان می‌تونی هر فکر احمقانه‌ای رو از سرت بیرون کنی،
رصدخانه فقط معقول را در نظر می‌گیرد،
کارآموزان سخت کوش
که می‌دانند چگونه خود را کنترل کنند،
- من فقط داشتم سعی می‌کردم برادرم رو پیدا کنم!
- با جادوی ممنوعه؟ ها!
جادوی مه تمام خاطرات را از بین می‌برد
از کسانی که از آن استفاده می‌کنند،
هر یک از ستاره شناسان
آنکه به چنین جادویی متوسل شد، دیوانه شده است،
مه از خاطرات بد ساخته شده است،
از تجربیات آسیب‌زا و رنج،
آیا این همان نوع اخترشناسی است که امیدوارید به آن تبدیل شوید؟
- مجبور بودم امتحان کنم!
و تقریباً موفق هم شدم، نه؟
من طلسم‌ساز را دیدم،
یا بهتره بگم، پسرت!
- چی؟ - دیگه کافیه،
لیدیا، چیزهایی هست که تو نمی‌فهمی،
- اوه، من کاملاً متوجه شدم!
اون کسیه که بچه‌ها رو می‌دزده!
چند وقته فهمیدی که اون بوده؟
- اینها مسائلی هستند که به تو ربطی ندارند،
- اونا واقعاً به من مربوطه!
اون دلیل ناپدید شدن برادرمه!
پسرت کجا پنهان شده؟
میدونی، اما نمیخوای بگی، همین؟
- همه ما اینجا یک چیز را می‌خواهیم،
برای پیدا کردن برادرت و بقیه جوونا،
حالا به کلبه‌ات برگرد،
ما برای یک روز به اندازه کافی حماقت کرده‌ایم،
- اوه، مخلوق،
بیا اینجا،
حالا تمام شد،
متاسفم،
- آلمالوز، مستقیم برو جلو!
- آماده پهلو گرفتن کشتی شوید!
- دوباره خونه!
- ما آن را ایمن و سالم ساخته‌ایم!
- ♪ ویِرتو آلمالوز ♪
- آماده پهلو گرفتن کشتی شوید!
- هی! بیا دیگه!
- ♪ یه گروه خسته ♪s
♪ کجا میشه پیداش کرد ♪ty
♪ با ستاره‌شناسانی که همه جا هستند ♪
- هاها! آلمالوز در دیدرس است!
- ♪ بادبان‌هایمان را تعمیر خواهند کرد. تیرک‌هایمان را تعمیر خواهند کرد ♪
- وای!
- ♪ آنها جادوی ستارگان را به کار خواهند گرفت ♪
♪ ما دست یاری دراز خواهیم کرد... ♪
- مه سوار داره میاد! این دلفینه!
اونا برگشتن! - اوه، خدای من! کشتی آسیب دیده!
- ♪ دلفین دوباره قوی خواهد شد ♪
داریم به بندر می‌رسیم! بادبان‌ها رو پایین بیارید!
- لوکاس! - کاپیتان؟
- خودت را مفید نشان بده، و به امن کردن خط کمک کن!
- همین الان، کاپیتان!
- همه چی گره خورده!
- به یاد دارم که زیبایی رصدخانه مرا نیز شگفت‌زده کرد،
اولین باری که دیدمش،
- بانو آمبروسیا؟
بابت طرز صحبت دیروزم عذرخواهی می‌کنم،
- یه عذرخواهی؟
خب، این یه پیشرفت محسوب میشه،
- می‌دونم که لیاقت یه فرصت دوباره رو ندارم،
اما اگر اشکالی ندارد،
میشه لطفا چیزی نگی؟
درباره اشتباهات کوچک من
به رئیس رصدخانه؟
تنها چیزی که در دنیا می‌خواهم باشم، ستاره‌شناس بودن است،
- متأسفانه، رئیس دانشکده از قبل می‌داند،
- چی!؟
- خوش آمدید، خانم دین،
چه مدت با ما خواهید ماند؟
- خیلی طولانی نیست،
برنامه ما این است که به محض تعمیر کشتی، حرکت کنیم.
شنیدید رئیس دانشکده چی گفت! - بله، قربان!
- همه برین سر وقت تعمیرات!
- تو رئیس قبیله آلمالوز هستی؟
- من هستم،
تو استعداد خاصی تو دردسر انداختن داری، مگه نه؟
مادرت هم در سن تو همین‌طور بود،
- تو مادرم رو میشناختی؟
- با من بیا،
- مواظبش باش!
- وای!
- جادوی اشارا ناب بود،
سازش‌ناپذیر،
او واقعاً یک ستاره‌شناس استثنایی بود،
من در تو همان اراده‌ای را حس می‌کنم که مادرت داشت،
هر اتفاقی که بیفته، لیدیا،
قول بده که دیگه هیچوقت جادوی مه رو امتحان نکنی،
- قول بده،
- دین آمبروزیا،
- استاد کیدجانو،
- و این دختر جوان چه کسی ممکن است باشد؟
- اسمش لیدیا است،
او شاید یک کارآموز جدید باشد،
- شاگرد جدید؟
- گفتم «شاید»،
او دختر اشارا است،
- آه، اشارا،
- مامانمو یادت میاد؟
- بعید می‌دانم او را فراموش کنم،
با تمام دردسرهای احمقانه‌ای که گرفتارشان شد،
او حتماً هزار بار این کف را تی کشیده است،
چرا تردید، خانم دین؟
- اراده لیدیا متزلزل است،
او نتوانسته خودش را به سنگ خاطراتش متصل کند،
- هوم،
شاگرد جوان دیگری را به یاد می‌آورم
که در اتصال خودش به سنگش مشکل داشت،
- اممم...
- در آن زمان، من از شهود خودم پیروی کردم
و به او فرصت دوباره‌ای داد،
و خوشحالم که این کار را کردم،
چون آن شاگرد بزرگ شد و جانشین من شد
به عنوان رئیس رصدخانه،
- به حافظه‌ات بچسب،
بله،
- لیدیا؟
حق با توست،
آسان نیست،
اما،،،
- اما من می‌توانم این کار را انجام دهم،
- خاطرات کودکی ناب هستند،
از بین تمام خاطرات ما، آنها قدرتمندترین هستند،
همینطور که پیرتر می‌شویم،
ما موفق می‌شویم برخی از این خاطرات کودکی را حفظ کنیم،
اما آنقدر کم،
بنابراین تعداد بسیار کمی،
- برای همینه که طلسم کننده خاطرات بچه ها رو می دزده؟
- جادوی مه، دیوانه می‌کند،
با استفاده از خاطرات کودکان
پر از معصومیت و پاکی،
پسرم معتقد است که می‌تواند در برابر دیوانگی مقاومت کند،
اما به هر حال به آن پایبند است،
- آیا می‌توانی آن را حس کنی؟
- یه مشکلی با خزانه پیش اومده،
- کسی آنجاست،
- پشت سرم بیا،
- مادر،
- مائل!
- مه این را برای من آورد،
- فلوت تادئوس!
بگو برادرم کجاست!
- برادرت؟
اگه دوست داشته باشی می‌تونم تو رو با خودم ببرم،
تو دوباره با او و دیگران متحد خواهی شد،
- نه!
بگو بچه‌ها را کجا آورده‌ای،
می‌توانیم در این مورد بحث کنیم،
- شما آنجا خوش آمدید،
این دختر برای تو چیست؟
- او دختر یک دوست قدیمی است،
- اما اون بیشتر از این حرفاست، مگه نه؟
او همچنین ...
شاگرد من،
- لاک‌پشت!
- پسرم، می‌توانم شرارتی را که در درونت زندگی می‌کند حس کنم،
اما تنها چیزی که می‌شنوم فریاد دلخراش است
از کودکی وحشت‌زده،
- ها! یه بچه‌ی وحشت‌زده؟
من حتی فراموش کرده‌ام که ترس چه حسی دارد،
غم و شادی را فراموش کرده‌ام،
حتی عشق،
من آن خاطرات را رها کرده‌ام،
- نمی‌بینی داری بیشتر غرق می‌شی؟
هر روز در مه؟
از شما خواهش می‌کنم، به من بگویید بچه‌ها کجا هستند،
- فراموششان کن،
- نه!
بانو آمبروسیا!
- داری وقتمو تلف می‌کنی،
اگر شکست بخورید، به این دلیل است که اراده‌تان ضعیف است،
- چی؟
یک خاطره،
- متاسفم، مادر،
یه راهی پیدا می‌کنم که بهتر بشم،
- وقتشه با حقیقت روبرو بشی، مایل،
شاید شما به سادگی آنچه را که لازم است ندارید
برای تبدیل شدن به یک ستاره‌شناس،
- تو نباید اینجا باشی!
- جادوی مه؟
- این قدرت خیلی بزرگ است،
دیگر هرگز از من ناامید نخواهی شد، مادر،
- ذهنت را فاسد و قلبت را مسموم خواهد کرد،
همین اتفاق افتاده است
به همه کسانی که قبل از شما سعی در انجام این کار داشتند،
- اگر شکست خوردند...
به این دلیل بود که اراده آنها ضعیف بود،
- نه! بذار برم بیرون!
- چطور جرات می‌کنی! از خاطراتم برو بیرون!
- تو لیاقت ستاره‌شناس بودن را نداری،
مطمئن می‌شم که دیگه هیچ‌وقت جادوی نجومی انجام ندی!
- نه!
- سنگ یادبود تو،
متاسفم که اینطور شد،
- دیگه برام مهم نیست،
این خاطرات، هیچ معنایی برای من ندارند،
- دردناک هستند، اما بخشی از وجود تو هستند،
لطفا،
من فقط می‌خواهم برادرم و بچه‌های دیگر را پیدا کنم،
ما هنوز می‌توانیم راهی برای حل این مشکل پیدا کنیم،
مادرت... اون هنوزم دوستت داره...
- و با این حال، او جای من را گرفت ...
با تو،
- نه! صبر کن!
- آررر!
- لیدیا! حالت خوبه؟
- من... من خیلی ترسیده بودم!
- متاسفم،
همه اینا تقصیر منه،
- نه... بس کن...
- لیدیا... - لیدیا...
لیدیا...
- مخلوق، چی می‌خوای؟
آیا این را می‌شنوی؟
لیدیا؟
اوه، نه،
لیدیا!
طلسم کننده!
مخلوق، همونجا بمون!
اوه، نه، نه، نه، نه، نه!
لیدیا!
مدل را بگیر! برگرد!
آخ! قبول نمی‌کنه!
چطور این اتفاق مدام برای من می‌افتد؟
قسم می‌خورم، اسم وسط اون دختر دردسره!
آآآه!
وای!
لیدیا!
نرو اونجا!
این یه تله‌ست!
لیدیا! بیدار شو!
- چی شده؟ - باید برگردیم!
- تادئوس؟ - اون نیست!
مدل را بگیر!
لیدیا، حالت خوبه؟
آسیبی ندیدی، نه؟ اوه، نه،
همه چیز را فراموش کرده ای،
منم، لوکاس، منو یادت میاد؟
- ها؟ - لوکاس! اسم منو یادت میاد؟
- چطور تونستم فراموش کنم؟
مدام تکرارش می‌کنی،
چی شد؟
- تو توسط طلسم کننده طلسم شدی!
- ما کجاییم؟
- آنجا، مدل،
ما باید به آن برسیم،
از آنجا، این مدل ما را به دلفین برمی‌گرداند،
- بچه‌ها!
- سلام!
مدل برعکسه،
عالیه، دوباره مشکل از راه رسید،
- هی، صبر کن،
- می‌خوای با ما بازی کنی؟
- میشه بهم بگید تادئوس کجاست؟
- من هیچ تادئوسی نمی‌شناسم،
- و طلسم کننده؟ او کجاست؟
- نظری ندارم،
- و اسمت چیه؟
- امم، نمی‌دونم،
بیا و بازی کن!
- خیلی خوشحال به نظر می‌رسند،
بیش از حد خوشحال،
- همه آنها خاطرات خود را از دست داده‌اند،
- مخلوق،
تادئوس،
- منتظرم باش!
- تادئوس!
تادئوس؟
- اومدی با ما بازی کنی؟
- منم، لیدیا،
لطفا سعی کن به خاطر بسپاری،
سلیا، مادربزرگ استر،
مامان و بابا و مخلوق،
ما باید از این مکان دور شویم،
ما باید بریم خونه!
- اما... اینجا خونه‌ی منه،
- یه طلسم بهش بزن تا از اینجا بریم!
- من بدون برادرم و بقیه بچه‌ها نمی‌رم!
- چرا می‌خوای بری؟
این پادشاهی ماست،
اینجا هیچ بزرگسالی برای خوشحال کردن وجود ندارد،
هیچ دستوری برای اطاعت نیست،
ما می‌توانیم هر کاری که می‌خواهیم انجام دهیم،
و هر کسی که سعی کند جلوی ما را بگیرد
سرانجام در مه غرق خواهد شد،
به آنها نگاه کن،
هر روز جدید و شگفت انگیز است،
- تو تمام خاطراتشون رو دزدیدی!
- من آنها را آزاد کرده‌ام!
من آنها را از ترس و نگرانی رها کرده‌ام،
از غم،
یادآوری چیزهایی که به ما آسیب زده‌اند چه فایده‌ای دارد؟
من می‌توانم به تو نشان دهم که چگونه خودت را آزاد کنی
از این همه درد،
تو فقط نیاز داری،،،
فراموش کردن،
- نه!
اسکورپیوس!
- مراقب باش!
حالا چه کار کنیم؟
- به سمت مه بدو، برو آمبروسیا رو بیار،
- من تو را تنها نمی‌گذارم تا با او روبرو شوی،
- من جلویش را می‌گیرم،
حالا! بدو!
- لاک‌پشت!
- موجود! چیزی نشکسته؟
بیا از اینجا بریم،
وای!
- با ما بازی می‌کنی؟
- اممم... من...
شاید بعداً،
- حالا بیا و بازی کن!
- با ما بازی کن! - ما می‌خوایم بازی کنیم!
- بیا بازی کن!
بیا و بازی کن! بیا و بازی کن!
- از سر راهم برو کنار!
- بازی! بازی! با ما بازی کنید!
بازی کن! بازی کن! با ما بازی کن!
- باشه! بیا قایم‌باشک بازی کنیم،
همه‌تان بروید قایم شوید و منتظر بمانید تا پیداتان کنم،
- هورا!
- مدل! محکم بگیر، کریتر!
وای!
- لوکاس! چی شده؟
- لیدیا در خطره، بچه‌ها هم همینطور،
این طلسم کننده است!
- من را پیش لیدیا ببر،
پیکسیز ناتیکا!
ما باید دنبال کنیم،
- همه دست به کار!
- بله، بله، همه دست به کار،
- بیایید امیدوار باشیم که این تعمیرات بتوانند فشار را تحمل کنند،
- با عقل، با قلب،
پیکان!
نه،،،
پیکان!
- اراده‌ات خیلی ضعیفه،
چطور مادرم تونسته تو رو شاگرد خودش کنه؟
خاطراتت را خواهم داشت، چه بخواهی چه نخواهی،
- طوفان مه آلود در پیش است!
- بچه‌ها اون طرف طوفانن!
- ملوانان، خودتان را آماده کنید! ما داریم وارد می‌شویم!
آمبروسیا! بیا سوار طوفان بشیم!
- دلفین!
- مامان ...
- لیدیا،
نزدیک‌تر بیا،
- مامان، برای من خیلی سخته،
- اوه، حق با توئه،
آسان نخواهد بود،
اما،،،
- فکر نمی‌کنم بتونم این کار رو بکنم،
نه بدون تو،
- لیدیا،
من اینجام،
- سنگ یادبود تو،
دارم تلاش می‌کنم، اما جادوی من خیلی ضعیفه،
- نه،
من اینجام،
- با عقل، با قلب،
- اوه؟
- برج حمل!
- این که نمیشه!
- تیر!
آلفای برج حمل!
- این غیرممکنه!
- کاپیتان! طوفان خیلی قدرتمنده!
- بادبان‌ها را پایین بیاورید و طناب‌ها را محکم کنید!
ما باید صبر کنیم!
- اسکورپیوس!
- آن حافظه قدرتمند کیست؟
- مادرم،
- ثور!
- زمین؟ زمین، مستقیم!
- رفقا، این خشکیه!
- اونجا! اونا اونجان! - صبر کن!
- اوه!
- چی شده؟
- سرم...
- چه اتفاقی داره میفته؟
کمک!
- اوه!
- لیدیا ...
- تادئوس! تویی!
تو برگشتی!
- اوه!
مامان؟
- این خاطره‌ی اوست،
- تو این کار را کردی،
تو یه ستاره شناس واقعی هستی،
- همه چی رو خراب کردی!
تو را در مه غرق خواهم کرد!
طوفان در راه است! - این دریای مه آلود است!
خیلی قویه! - داریم غرق میشیم!
- کمک! - کمک!
داریم غرق میشیم! کمک!
- بس کن دیگه!
- جادوی مه در سراسر سرزمین!
- حالا، لوکاس! حالا!
بفرمایید!
- مدل‌ها! همه‌شون رو بگیرین!
اونا اینجان! - بگیرشون! - بگیرشون!
بیا دیگه! - اونا اینجان!
- اونا هستن! - ما پیداشون کردیم!
هورا! اونا جاشون امنه!
باورم نمیشه! هورا! واووو!
- بابا! لیدیا اینجا نیست!
- کشتی دیگه بیشتر از این نمیتونه تحمل کنه!
باید برگردیم به سطح آب!
- کودکان،
دوستت دارم،
- وای نه!
- فرار کن!
- لیدیا!
- لوکاس!
- هی، کریتر!
آمبروسیا!
متاسفم! باید بریم!
- ننه! ننه استر!
- اوه، فقط دریا
دوباره داره حقه‌های کثیفش رو بازی می‌کنه، اونیکس،
- ننه! ننه استر! - اوه!
به تمام دریاها سوگند، تو در امان و سلامت هستی!
- مادربزرگ، ما برگشتیم!
- سلام، مادربزرگ، - تادئوس،
- دلم خیلی برات تنگ شده بود،
- من در اعماق وجودم می‌دانستم که تو زنده‌ای،
- چیزی یادت مونده؟
- یادم هست که نترسیدم،
که به شدت احساس تنهایی می‌کردم،
انگار یه چیز خیلی مهم گم شده بود،
آن پسر،
طلسم کننده،
- مائل،
او هم حتماً خیلی احساس تنهایی می‌کرد،
- تادئوس ،،،
- من از همین الان می‌دونم چی می‌خوای بگی،
دلم برایت تنگ خواهد شد،
آسان نخواهد بود،
- اما من می‌توانم این کار را انجام دهم،
- ببخشید، اونیکس،
تو را در جیبم جا نمی‌دهم،
مادربزرگ،
- با ذهن ،،،
- با قلب،
- از کریتر خوب مراقبت کن،
- خداحافظ! - بادهای خوب!
- هر روز دلم برات تنگ میشه!
- مواظب خودت باش اون بیرون!
- همه بادبان‌ها برن بیرون! - همه بادبان‌ها برن بیرون!
- دوستت دارم!
- خب، تو راه آلمالوزی، ها؟
- اممم، - وای!
با تو که مدرسه هستی، من یه کم استراحت می‌کنم،
اوه، مخلوق،
چطور همیشه انقدر جذاب و دوست داشتنی به نظر میای؟
آیا می‌توانم؟
- بابت پسرت متاسفم،
امیدوارم یه روزی دوباره ببینیش،
- ممنون لیدیا،
- فکر می‌کنی ممکن است بچه‌های دیگر را بدزدد؟
- نه،
سنگ حافظه‌اش شکست خورد، و اراده‌اش نیز،
فقط امیدوارم فرصتی پیش بیاد که دوباره ببینمش
پیش از آنکه چیزی از پسر من باقی بماند،
اما لازم نیست نگران خودت باشی
با هر یک از آن دیگر،
چیزی که الان باید بهش فکر کنی
دوره کارآموزی شماست،
این فرم خوبی برای یک ستاره شناس محسوب نمی شود
بدون سنگ یادبود وارد آلمالوز شدن،
- اوه!
متشکرم،
- آرگو نویس!
دلفین!
FilmYar
- ♪ چه کسی می‌تواند بدون باد قایق‌رانی کند؟ ♪
♪ کی می‌تونه بدون پارو پرسه بزنه؟ بدون پارو؟ ♪
کی می‌تونه یه دوستِ در حالِ جدایی رو ترک کنه؟ ♪
♪ بدون اینکه اشک بریزی؟ ♪
- ♪ من می‌تونم بدون ♪ قایق‌رانی کنم
♪ بدون باد ♪
♪ من می‌توانم بدون پارو پارو بزنم ♪
♪ اما من نمی‌تونم برم ♪
♪ یک دوستِ در حالِ جدایی ♪
♪ نه بدون اشک ریختن
♪ نمی‌تونم یه دوست رو ترک کنم ♪
♪ بدون اشک ریختن ♪
- ♪ چه کسی می‌تواند درخشش سپیده دم را تماشا کند ♪
- ♪ می‌توانم درخشش سپیده‌دم را تماشا کنم ♪
- ♪ و پرده‌ی تاریکی شامگاه را نمی‌بینم؟ ♪
- ♪ و نبینند پرده‌ای از تاریکی ♪
- ♪ و چه کسی می‌تواند آمدن خواب را حس کند ♪
- ♪ اما خواب هیچ‌وقت آرام نمی‌گیرد ♪
♪ تا غم قلبم را تسکین دهم ♪