« فيلميار – مرجع دانلود فيلم و سريال » [ FilmYar ]
مترجمین : سارا حسنی و علی آقا
‫کولاپالور.
‫حتی مردم تامیل نادو هم نمی‌دونن کجاست.
‫تا این حد که حتی آنتن موبایل هم اونجا پیدا نمیشه.
‫تو اون روستای کوچیک، دختری بود با یه رویای بزرگ.
‫می‌دونین رویاش چی بود؟
‫رفتن به کره.
‫هر طور که شده، باید حداقل یه بار می‌رفت کره.
‫همه چشما دارن رویا می‌بینن
‫زندگی همیشه یه چیزی تو آستینش داره
‫یه گاز امتحان کن.
‫راه‌های جدید مدام پیدا میشن
‫قلبا مدام می‌تپن
‫مراقب خودت باش!
‫دارم میام پایین.
‫آره. تو جاده اصلی می‌بینمت.
‫آره، یه لحظه وایسا.
‫سفر داره صدام می‌زنه
‫با شور و شوق پیش میرم
‫نزدیک‌تر به کلی ماجرا
‫به این هیاهو نیاز دارم تا آروم بشم
‫- هی! ‫- بالاخره.
‫داریم می‌ریم شنبا رو ببینیم!
‫اگه چهار نفر از کره بیان دیدن دختری
‫با رویاهای بزرگ تو اون روستای کوچیک،
‫باورتون میشه؟
‫اسم من شنباست. شنبگام.
‫می‌خوام یه روزی سوار هواپیما بشم.
‫به مقصد کره، جای مورد علاقه‌م.
‫می‌دونین این رویا از کجا شروع شد؟
‫از نمایش مدرسه‌مون.
‫خانم ماتیلدا درباره این آدما حرف می‌زد:
‫سوبرامانیا بهاراتی، سوبهاس چاندرا بوس، مادر ترزا...
‫و تو این نمایش، من نقش سمباوالام رو بازی کردم.
‫نمی‌دونین اون کیه، نه؟ منم تا اون موقع نمی‌دونستم.
‫داستان یه دختر تامیلیه که از کانیاکوماری رفت به کره.
‫باورتون میشه که فرهنگ، رسوم،
‫و کلی از کلمات تامیلی
‫هنوزم امروز تو کره استفاده میشن؟
‫اینا به خاطر ملکه سمباوالامه.
‫اون روز، همه منو به چشم ملکه می‌دیدن.
‫باید بابامو می‌دیدین. صورتش از خوشحالی برق می‌زد.
‫سمباوالام.
‫دیروز تو نمایش مدرسه، وقتی نقش ملکه رو بازی کردی، واقعا ترکوندی.
‫عالی بود.
‫مرسی!
‫سلام، سمباوالام!
‫برو، سمباوالام.
‫بعد از اون، همه شروع کردن به من گفتن شنبوالام.
‫شروع کردم به یاد گرفتن چیزای زیادی درباره کره.
‫و حتی شروع به خوندن درباره‌ش کردم.
‫ممنون.
‫مرسی.
‫ببخشید.
‫من معذرت می‌خوام.
‫هی! چیکار داری می‌کنی؟
‫دارم انگلیسی یاد می‌گیرم.
‫عزیزم!
‫- صداشو ببر بالا. ما هم می‌خوایم بشنویم. ‫- شما متوجه نمیشین.
‫آهنگ تامیلیه؟
‫کی‌پاپه.
‫این مانیه.
‫همون‌قدر که کره رو دوست دارم، اونم دوست دارم.
‫هر جور که شده، باید برم کره.
‫هی! چرا از من نمیپرسی چطوری باید این کارو بکنی؟
‫باشه، بگو.
‫برو ایستگاه راه‌آهن و بگو یه بلیط برای کره می‌خوام.
‫یه بلیط بگیر. بخرش و فقط برو.
‫آقا، قطار کره کی می‌رسه؟
‫بشین اونجا. نیم ساعت دیگه اینجاست.
‫تو احمقی؟ کی با قطار میره کره آخه؟
‫نه، بابا. هم‌کلاسیم مانی اینطوری گفت.
‫هر چی مانی میگه رو باور می‌کنی؟ عقل تو کله‌ت نیست؟ احمق!
‫دو تا ایدلی به من بده.
‫اگه چیزی لازم داشتین صدام کنین.
‫چرا بچه رو اذیت می‌کنی؟
‫عزیزم، تو برو همونجا بشین.
‫بابا یه آرزوی بزرگ داشت.
‫اینکه وقتی بزرگ شدم، این غذاخوری رو بسپاره به من.
‫دلش می‌خواست نوسازیش کنم و تبدیلش کنم به یه رستوران بزرگ.
‫امتحانات کلاس دهم داره تموم میشه. برنامه‌ت چیه؟
‫میرم رشته علوم کامپیوتر.
‫- علوم تجربی! دکتر بشی! ‫- هنوز دارم فکر می‌کنم.
‫رشته‌ای هست که بشه باهاش پول خوبی درآورد؟
‫چرا همه‌تون دارین به من نگاه می‌کنین؟
‫من میرم کره.
‫چطوری؟ با قطار؟
‫مامان و بابام سر رویای من برای رفتن به کره خیلی دعوا می‌کردن.
‫بابا می‌گفت: «تو هیچی نگو، خودش از سرش میفته.»
‫من فراموشش نکردم.
‫شوق من برای رفتن به کره
‫با من بزرگ شد.
‫مثل من، بابا هم یه رویا داشت. اینکه غذاخوری‌مون رو به یه رستوران بزرگ تبدیل کنه.
‫برای همین منو فرستاد شهر کناری
‫و تو دوره مدیریت هتلداری ثبت‌نامم کرد.
‫تو هیچ وثیقه‌ای نداری، چطوری بهت وام بدم؟
‫آقا، من باید برم کره. لطفاً بهم وام بدین.
‫فرض کن پولو بهت وام بدم
‫و تو بری کره.
‫برای گرفتن اصل و سودش باید بیام اونجا؟
‫- آقا، چه گزینه‌های دیگه‌ای هست؟ ‫- یه راه وجود داره.
‫برای وام تحصیلی درخواست بده تا تو کره درس بخونی.
‫امتحانش می‌کنیم.
‫این همه خرج کردن برای رفتن به کره چه فایده‌ای داره؟
‫آقا، شما کدوم بازیگر رو دوست دارین؟
‫چرا با همسرتون ازدواج کردین؟
‫چرا اومدین تو این بانک کار کنین؟
‫واسه همچین سوالایی جوابی هست؟
‫من دوستش دارم. همین.
‫اصلا نباید می‌پرسیدم.
‫- شنبگام کیه؟ ‫- دخترمه. موضوع چیه؟
‫می‌گفتی دخترت قراره هوامونو داشته باشه.
‫تو کویمباتور برای پاسپورت اقدام کرده. چرا به ما نگفت؟
‫شاید خواسته بهمون بگه، ولی ما گوش ندادیم.
‫اگه بره کره و کار کنه، درجا دیپورتش می‌کنن.
‫مامان! مستقیم از خودم بپرس.
‫چرا باید از پرسیدن از تو بترسم؟
‫به بابات نگاه کن.
‫مغازه، خونه. این تمام چیزیه که می‌شناسه.
‫اونم داره میره کره چون دلش نمی‌خواد جاهل بمونه.
‫هی، برو به کارت برس.
‫حداقل الان ازش بپرس.
‫- برو تو. ‫- میرم.
‫به جای اینکه بگی: «دختر من مثل یه ملکه‌ست»،
‫برو دنبال یه شوهر براش بگرد.
‫اینجا رو ببین.
‫من دیگه نمی‌تونم با انرژی سابقم کار کنم.
‫فکر می‌کردیم وقتی ازدواج کنی،
‫مغازه رو می‌دیم به تو و با خوشحالی زندگی می‌کنیم.
‫یه نفر اومد و سراغ تو رو می‌گرفت.
‫- ترسیدم، می‌فهمی؟ ‫- بابا!
‫اگه می‌خوای کاری کنی، از قبل بهم بگو.
‫مراقب باش.
آدرس رسمی کانال تلگرام بهارات مووی @Baharatmovie_official
‫خوش اومدین، آقا.
‫مخاطبی که با او تماس گرفته‌اید...
‫داره منو جون به لب می‌کنه.
‫- الو؟ ‫- مانی، می‌تونی الان پول رو پس بدی؟
‫آقا، الان نمی‌تونم پولو بدم.
‫- تو اومدی تو این بانک و پول گرفتی. ‫- می‌دونم کارم اشتباه بود.
‫التماس کردن به شما اشتباه بود.
‫اگه مبلغ بدهیت رو ندی،
‫میام خونتون و جلوی همه آبروتو می‌برم.
‫آقا، ببخشید، آقا.
‫- یه جوری تو یه هفته پسش میدم. ‫- کل پولو بده.
‫گوشیو قطع کن!
‫هی.
‫چیه؟
‫- تا کی می‌خوای ازم دوری کنی؟ ‫- فکر می‌کنی دارم همچین کاری می‌کنم؟
‫من سر کارم.
‫چی؟ تو این بار...؟
‫بیخیالش. کی می‌خوای با بابام حرف بزنی؟
‫به بابات چی بگم؟ بگم دارم تو یه بار کار می‌کنم؟
‫همکلاسی‌هام وضعشون خیلی خوبه.
‫به من نگاه کن. هنوز اینجام.
‫دارم تو قرضایی که بابام بالا آورده غرق میشم.
‫باید همه‌چی رو ول کنم به امون خدا؟
‫ببخشید.
‫بهم یه کم وقت بده. با بابات حرف می‌زنم.
‫همه‌چیو درست می‌کنم و میام.
‫هر چقدرم که عصبی باشم، تو یه همچین چیزایی میگی و عصبانیتم دود میشه میره هوا.
‫مگه تا حالا صد بار سر این موضوع دعوا نکردیم؟
‫شایدم هزار بار؟
‫عشق من، عشق همیشگی من
‫من فقط مال توام
‫مثل یه سایه دنبالت میام
‫آرالیا
‫تو کی هستی، تو کی هستی، دختر زیبای من
‫تو کی هستی، تو کی هستی، اونی که رو قلبم فرمانروایی می‌کنه
‫تو کی هستی، تو کی هستی، اونی که حاکم رویاهامه
‫دختری که چشماش مثل کرم شب‌تاب می‌درخشه
‫تو کی هستی، تو کی هستی، که اینقدر بهم نزدیکی
‫دوستم تو بمبئی رو یادته؟ می‌خوام باهاش یه بیزینس راه بندازم.
‫اگه خوب پیش بره، همه‌چی درست میشه. داره زنگ می‌زنه. یه دقیقه بهم وقت بده.
‫هر جا که میرم، سعی می‌کنم تو رو با خودم ببرم
‫همه‌چیو از تو می‌پرسم و با تو انجامش میدم
‫چه غم باشه چه شادی، هر اتفاقی برام بیفته
‫اولین نفر همه‌شو فقط به تو میگم
‫نرو، نرو
‫وقتی منو از خودت می‌رونی، تموم قلبم
‫خالی میشه و بدجوری زجر می‌کشه
‫آرالیا، آرالیا
‫تمام نیازهای من...
‫گشنته؟
‫دختری که چشماش می‌درخشه
‫پونگال که درست کردم بهت زنگ می‌زنم.
‫آرالیا
‫داره سر میره. شعله‌شو کم کن.
‫آرالیا
‫تمام جستجوهای من فقط برای بودن با توئه
‫آرالیا
‫الو.
‫دوستات کار پیدا کردن و تو چنای و بنگلور ساکن شدن.
‫وقتش نرسیده تو هم سر و سامون بگیری؟
‫آقا، من خیلی خوب می‌دونم کی باید چیکار کنم.
‫هی، بچه. حواسم بهت هست.
‫همیشه تو گوشیت داری به چی نگاه می‌کنی؟
‫مشکل این دختره چیه؟
‫مامان، مشکلت چیه؟
‫هی میگی ‫دختره باید شوهر کنه.
‫- ولی هنوز خبری نیست. ‫- خاله!
‫برای مراسم اومدید. ‫غذاتون رو بخورید و برید.
‫هی، یه پسر خوب پیدا کن.
‫بیاین شوهرش بدیم.
‫- مامان، چرا این کارو می‌کنی؟ تو رو خدا بس کن. ‫- دیگه چیه؟
‫اونا فقط اومدن تو رو ببینن. ‫بذار ببینن و برن.
‫بقیه‌اش رو بعداً می‌تونیم حرف بزنیم.
‫چرا تو یه روز خوش‌یمن خال سیاه گذاشتی؟ ‫یدونه قرمز بذار.
‫یا موروگا!
‫هوا خوبه، نه؟ ‫تو بنگلور هم هوا خوبه.
‫ولی این‌قدر خنک نیست.
‫من تو «اوتی» درس خوندم.
‫مهندسی. کار تو آی‌تی. ‫حقوق ماهی ۹۰ هزارتا، ماشین هم دارم.
‫ولی اینا به دردت نمی‌خوره.
‫دو روز پیش تو جشنواره، ‫بابات تو رو با یکی دید.
‫دیروز اومد پیشم ‫و همه‌چیز رو درباره‌ت بهم گفت.
‫ولی من مشکلی ندارم.
‫گفت که خیلی از کره خوشت میاد.
‫مشکلی نیست.
‫بعد از عروسی، ‫برای ماه‌عسل می‌ریم کره.
‫البته اگه موافق باشی.
‫باشه.
‫باشه، من میرم پایین. ‫یه راهی پیدا می‌کنم که این قضیه رو به هم بزنم.
‫پسری که گفت: ‫«همه‌چیز رو متوقف می‌کنم، نگران نباش.»
‫و رفت، حالا به این ازدواج رضایت داده.
‫هی. چی می‌خوای؟
‫- چت شده؟ ‫- خودت نمی‌دونی؟
‫خب، حالا چی؟
‫فکر می‌کردم فقط حرفشو می‌زنن. ‫ولی واقعاً یه خواستگار آوردن.
‫تا کی باید ‫یواشکی ببینمت؟
‫تو که می‌خواستی بری کره. ‫چرا ازدواج؟
‫اون کاریه که یه روزی انجامش میدم. ‫دلیل نمیشه که به ازدواج نه بگم.
‫ببین.
‫یه کم بهم وقت بده. به زودی شرایطم جور میشه.
‫با بابام حرف بزن.
‫- درکم کن. ‫- خواهش می‌کنم.
‫بیا و با پدرم حرف بزن. ‫اون درک می‌کنه.
‫لطفاً.
‫- خواهش می‌کنم. ‫- شنبا.
‫- اینجا چیکار می‌کنی؟ ‫- بابا.
‫- ای پدرسوخته! ‫- آقا!
‫- بابا. ‫- تو معبد دیدمت. بهت شک کردم.
‫- فکر نمی‌کردم کار به اینجا بکشه. ‫- بابا، لطفاً به حرفش گوش بده.
‫چی داری میگی؟
‫چی می‌خوای بگی؟ ‫«من تو یه بار کار می‌کنم.
‫دخترتون رو به من میدین؟»
‫- تو یه آدم بی‌عرضه‌ای. ‫- این‌طوری نگید آقا.
‫تو ولش می‌کنی!
‫ولم کن، خواهش می‌کنم. به حرفم گوش بده، بابا.
‫هی! با من بیا.
‫- بیا! ‫- بابا!
‫بابا.
‫نمیای.
‫نه، بابا.
‫- پس تصمیمت رو گرفتی. ‫- نه، بابا. خواهش می‌کنم.
‫بابا!
‫اگه با اون بمونی، ‫تو هم مثل اون میشی.
‫همین کافیه؟
‫منو جلوی اون سکه یه پول کردی!
‫خودت بودی که می‌گفتی «بیا بریم».
‫الان بهت میگم. زود باش، بیا بریم.
‫ولی نپرس کجا، کِی، یا چرا.
‫هر جا گفتم میای. فهمیدی؟
‫من بدون اینکه سوالی بپرسم ‫باهاش رفتم.
‫انقدر بهش اعتماد داشتم.
‫یه شهر جدید.
‫اینجا غیر از اون هیچ‌کس رو نمی‌شناسم.
‫زود حاضر شو. من میام.
‫من یه طرفم، اون یه طرف دیگه.
‫نمی‌دونم بعدش قراره چیکار کنیم.
‫این اولین باریه ‫که این‌قدر از خونه دور شدم
‫و از پدرم، کاملاً تنها.
‫ولی مطمئنم ‫بابا همش داره به من فکر می‌کنه.
دانلود فیلم و سریال هندی از وبسایت و اپلیکیشن بهارات مووی www.Baharatmovie.com
‫من میرم. همش تقصیر منه، مگه نه؟
‫- چطور تو روی بابام نگاه کنم؟ ‫- اصلاً چرا برگردی اونجا؟
‫حالا به حرفم گوش کن.
‫بابات گفت اگه با من بمونی، تو هم مثل من میشی. ‫همش دارم به این فکر می‌کنم.
‫ما می‌ریم کره، همون‌جایی که عاشقشی.
‫اونجا پول درمیاریم. همونجا زندگی می‌کنیم.
‫چی؟ نمی‌فهمم.
‫می‌دونم از لحاظ مالی ‫تو وضعیت سختی هستی.
‫کره آرزوی منه...
‫این کارا رو نکن.
‫فعلاً باید گلیم خودمون رو از آب بکشیم بیرون. ‫منم به یه کار نیاز دارم.
‫با کار کردن اینجا چی گیرمون میاد؟
‫پول مشکلی نیست. ‫من جورش می‌کنم.
‫پاسپورتت حاضره.
‫رفتم پیش یه آژانس. کارای اداریش انجام شده. ‫تا دو هفته دیگه میرسه.
‫یه کار تو یه هتل پنج‌ستاره تو کره ‫متناسب با مدرکت.
‫آژانس کاراش رو ردیف می‌کنه.
‫گفت که نامه‌ی پیشنهاد کار ‫میده.
‫تو که کار گیرت اومده. منم همونجا یه کار پیدا می‌کنم.
‫من حتی برای اومدن به اینجا ‫و ول کردن بابا هم دو دل بودم.
‫چطور می‌تونم برم کره؟ تو رو خدا.
‫ببین منو.
‫من نُه ساله که تو رو می‌شناسم.
‫بهم اعتماد کن.
‫هر چی که میگه، من کاملاً باورش می‌کنم.
‫نمی‌دونم چرا.
‫فقط ۲۵ روز بعد از اینکه این حرف رو زد، ‫ما تو راه کره بودیم.
‫الو؟ کارت تموم شد؟
‫فکر کنم یکم دیر می‌رسم.
‫باید پول چنج کنم و بیام.
‫من اینجام.
‫برو داخل و چک‌این کن. منم میام.
‫مسافرین محترم،
‫در حالی که آماده می‌شویم ‫به سمت شبه‌جزیره کره حرکت کنیم،
‫لطفاً اطمینان حاصل کنید ‫که کمربندهای ایمنی‌تان بسته شده است
‫و پشتی صندلی‌ها و میزهای تاشو ‫در حالت کاملاً عمودی قرار دارند.
‫- الو. کجایی؟ ‫- من اینجام. اومدم تو.
‫اینجام. دارم میام.
‫- اومدم. دارم میام تو. ‫- من اومدم و سر جام نشستم.
‫باشه، باشه، اومدم.
‫الو؟
‫می‌دونم.
‫هنوز از دستم عصبانی هستی.
‫برو سر اصل مطلب.
‫می‌خواستم یه چیزی بهت بگم.
‫چی شده؟
‫من دارم میرم کره.
‫برای چی؟ وقتی بابات اومد دیدنت، ‫دکش کردی رفت.
‫بابا... بابا اومده بود؟
‫تحقیرش کردی و فرستادیش رفت! ‫چطور روت شد پول رو بگیری؟
‫مامان، چی داری میگی؟
‫آقا، اینجا چیکار می‌کنید؟ چی می‌خواید؟
‫اون برای وام درخواست داده بود. ‫پولش اومده.
‫صداش کن. پولو میدم به خودش.
‫اون نمیاد، آقا.
‫اینجا شر درست نکنید. برید.
‫چرا داری اینا رو بهش میگی؟
‫باید بدونه دیگه، مگه نه؟
‫آقا، مگه متوجه نمیشید؟
‫صداش کن. پولو میدم به خودش.
‫بهش گفتم اومدید. ‫میگه نمی‌تونه بیاد.
‫این پول اونه.
‫فکر کردی اون پول ‫از طرف بانکه؟
‫کی به تو وام میده؟
‫اون پول خودشه. پس‌اندازشه.
‫خدمه پرواز، لطفاً برای برخاستن ‫در جای خود قرار بگیرید.
‫لطفاً اطمینان حاصل کنید ‫که کمربندهایتان محکم بسته شده است.
‫یه لحظه صبر کن.
‫زمان پرواز ما تا بمبئی ‫یک ساعت و ۴۰ دقیقه خواهد بود.
‫و وضعیت هوای مسیر بمبئی ‫نسبتاً خوب به نظر می‌رسد.
‫شماره‌ای که با آن تماس گرفته‌اید ‫خاموش است
‫یا در حال حاضر در دسترس نمی‌باشد.
‫لطفاً بعداً تماس بگیرید.
‫از اینکه امروز پرواز با ما را انتخاب کردید ‫سپاسگزاریم، روز خوبی داشته باشید.
‫من زیر بار بدهی‌هایی که بابام بالا آورده دارم غرق میشم. ‫یه کم بهم وقت بده.
‫دوستم تو بمبئی رو یادته؟ ‫می‌خوام باهاش یه کسب‌وکار راه بندازم.
‫- من پول اونو نمی‌خوام. صداش کن. ‫- نمیاد، آقا.
‫پول مشکلی نیست. ‫من جورش می‌کنم.
‫زود باش، بیا بریم. ‫ولی نپرس کجا، کِی، یا چرا.
‫هر جا گفتم میای. فهمیدی؟
‫اون ولت می‌کنه. ‫حالا ببین این کارو می‌کنه یا نه!
‫اسمت چیه؟
‫شنباگام.
‫تو کره چیکار می‌کنی؟
‫برای کار اومدم
‫برای ۱۲ ماه.
‫اینم ویزامه.
‫نفر بعدی.
‫اولین سفر خارجی من.
‫کره. سئول... ‫همیشه دلم می‌خواست بیام اینجا.
‫شهری که فکر می‌کردم ‫با کلی ذوق و شوق میام بهش.
‫ولی الان هیچ‌کدوم از اون خوشحالی‌ها رو ندارم.
‫- واو. ‫- واو، معرکه‌ست.
‫ممنون!
‫آقا.
‫هتل نیاگارا.
‫هتل نیاگارا؟
‫نمی‌دونم.
‫هتل نیاگارا. شما...
‫رزرو، رزرو، از قبل رزرو شده.
‫هتل نیاگارا؟
‫اوکی.
‫الو.
‫پاسپورت.
‫کاری که کردم اشتباه بود. می‌دونم. ‫شرایطم این‌جوری بود.
‫حتی همین الانم، این کارو به خاطر خودت کردم.
‫به هر حال، تو رفتی کره.
‫وگرنه، فقط در حد یه رؤیا ‫باقی می‌موند.
‫من تو شرایطی نیستم ‫که به درست یا غلط بودنش فکر کنم.
‫ولی آرزوی کره رفتنت برآورده شد.
‫به هیچی فکر نکن. ‫فقط از بودن تو جایی که عاشقشی لذت ببر.
‫ببخشید، صف رو نمی‌بینی؟ ‫باید بری ته صف.
‫از کارت اتوبوس استفاده کن.
‫پول نقد؟
‫نه.
‫کارت اتوبوس بزن یا پیاده شو.
‫مرغ تنوری و آبجوی بشکه‌ای پوداگی
‫خوش اومدید.
‫یه سوجو.
‫- یه سوجو. ‫- نه.
‫سومِک، سومک.
‫دو تا.
‫مانی، تلفن رو جواب بده. ‫می‌خوام باهات حرف بزنم.
‫تلفن رو جواب بده
‫زنگ بزن.
‫باید همین الان باهات حرف بزنم. زنگ بزن.
‫اگه بعداً زنگ بزنی، ‫جواب نمیدم. تلفنو بردار!
‫تلفنو بردار.
‫خواهش می‌کنم.
‫- بیا حرف بزنیم. بازم. فقط یه بار. ‫- مشکل خودمه. خودم حلش می‌کنم.
‫- ما به هم زدیم. تو برام هیچ‌ارزشی نداری. ‫- زیاد طول نمی‌کشه.
‫از همه‌چیز گذشتم.
‫چطور تونستی بهم خیانت کنی؟
‫اعتمادی که هشت سال براش زحمت کشیدیم رو ‫از بین بردی.
‫نابودش کردی!
‫گمشو. با من بیا.
‫بشین.
‫چون بهت زنگ زد، باهاش رفتی؟ ‫عقل تو کله‌ت نیست؟
‫حقته.
‫همه رو فریب دادی.
‫اونم تو رو فریب داد. کارماست دیگه.
‫اشکات رو پاک کن.
‫این پسره‌ی...!
‫بهم بگو.
‫همون لحظه‌ای که دیدمش، گفتم ‫بهش نیازی نداریم، اما گوش نکردی.
‫برگرد خونه‌مون.
‫نه. چرا باید بیام؟ ‫اونجا چیکار کنم؟
‫می‌خوای از بابا عذرخواهی کنم؟
‫تو جایی که هیچ‌کس نمی‌شناستت ‫داری چیکار می‌کنی؟
‫می‌تونم از پسِ خودم بربیام.
‫اینجا شهر موردعلاقمه. ‫همین‌جا می‌مونم. می‌خوام بمونم.
‫نمی‌ری؟
‫اون رفت.
‫تولدت مبارک، هوانگ هیون-سو عزیز ‫تولدت مبارک
‫وای، خدای من!
‫یادم رفت پول میزو حساب کنم؟
‫واو، اینا چیه دیگه؟
‫آره. همین.
‫اول بدش به اون دختره.
‫لطفاً اینو توضیح بده!
‫کی تو یه مکان عمومی به یکی سیلی می‌زنه؟
‫نمی‌دونی این کار غیرقانونیه؟
‫متوجه نمی‌شم.
‫الان مشکل چیه؟ ‫مشروب خوردن یا سیلی زدن؟
‫قربان، یکی اومده ‫دنبال این دختره می‌گرده.
‫- جدی؟ ‫- بله.
‫فقط بهم بگو و بذار برم.
‫چطور می‌تونم کمکتون کنم؟
‫یه دختر خارجی اینجاست، درسته؟
‫یه دختر قدکوتاه؟
‫از خانواده‌ش هستین؟
‫بله.
‫دارین میگین ‫این پسره دوست‌دخترشو زده؟
‫- بله. ‫- بعد این دختره پسره رو زده؟
‫بابت دردسری که درست شد عذر می‌خوام، قربان.
‫بیارش.
‫اینجا رو امضا کن و با خودت ببرش.
‫- بهش بگو زود امضا کنه. ‫- امضاش کن.
‫تو کی هستی؟
‫چون تو میگی باید امضا کنم؟
‫«اگه امضا کنی،
‫می‌تونی بری.
‫اگه امضا نکنی،
‫همین‌جا می‌مونی. من می‌رم.»
‫امضا می‌کنم. کجا؟ کجا امضا کنم؟
‫می‌تونین برین.
‫ممنون بابت کمکتون!
‫بیا، بریم.
‫ممنون!
‫تو شهر من اگه یه پسر، دختری رو تو خیابون ‫دنبال خودش می‌کشید...
‫با دمپایی می‌زدمش.
‫داره چی میگه؟
‫چیزی نیست، قربان. داره تشکر می‌کنه.
‫- ممنون. ‫- ممنون.
‫تو کی هستی؟
‫من هو جون-جه هستم.
‫هو جون-جه؟
‫هی، تو!
‫چرا بهم کمک کردی؟
‫تو کی هستی؟ تو کره چیکار می‌کنی؟
‫من شنباگام هستم. واسه کار اومدم.
‫یه شرکتِ هتلِ بزرگ.
‫آزیرا هاسپیتالیتی.
‫منطقه ماپو-گو.
‫- تو کره مراقب خودت باش. ‫- می‌دونم!
‫ممنون!
‫هی، تو کی هستی؟ حواسم بهت بود.
‫چرا داری دنبالم میای؟
‫می‌دونی من کی‌ام؟
‫چرا داری دنبالم میای؟ ‫پیش خودت چی فکر کردی؟
‫نه، نه، گوش کن.
‫چیه؟ بهم بگو.
‫اونجا رو ببین.
‫خونه‌ی مامانمه.
‫اونجا خونه‌ی مامانمه.
‫اومدم کیمچی بخرم.
‫کیمچی پیازچه!
‫پس، من می‌رم.
‫وایسا.
‫چیه؟
‫سوجوی...
‫پولِ سوجوت.
‫دفعه بعد که سوجو می‌خوری،
‫پولشو حساب کن.
‫باید حساب کنی.
‫این دفعه رو، من حساب کردم.
‫تو حساب نکنی،
‫غیرقانونیه.
‫باشه؟ خداحافظ!
‫ممنون!
‫- کارت. ‫- چی؟
‫کارت اتوبوس؟
‫باشه.
‫این شرکت، کجاست؟
‫آدرسش، همینه؟
‫این آدرس مال همین‌جاست.
‫لوگوشو ببین، پس کجاست؟
‫یکیه.
‫این، نه.
‫هتل بزرگ، هتل بزرگ. این که کوچیکه.
‫یکیه. یکیه!
‫می‌دونم که نامه‌ش جعلیه.
‫اگه دیروز بهت می‌گفتم... ‫بهت گفتم، حرفمو باور نکردی.
‫ببین، این شرکت قلابیه.
‫نامه‌ی قلابی. همه‌ش کلاهبرداریه.
‫کلاهبرداری.
‫سرت کلاه گذاشتن.
‫نخند!
‫من با باور به این نامه اومدم اینجا. ‫نمی‌تونم برگردم به شهر خودم.
‫من کار نیاز دارم. پول نیاز دارم. من...
‫من کار می‌خوام.
‫پول می‌خوام. پول نقد.
‫لطفاً، خواهش می‌کنم، کمک کن.
‫آره، باشه.
‫سعی می‌کنم کمکت کنم کار پیدا کنی.
‫اما چه جور کاری به دردت می‌خوره؟
‫باشه، بی‌خیال.
‫کار خودت چیه؟
‫بهت که گفتم، فیلم‌بردارم.
‫یوتیوبر.
‫غذا، سفر...
‫سفر با جون-جه.
‫نصف مردم بیرون دارن همین کارو می‌کنن.
‫من ۳۰۰۰ تا سابسکرایبر دارم.
‫من یه کار واقعی می‌خوام.
‫حقوق؟ حقوق می‌خوام. کارِ واقعی.
‫- می‌بینی؟ کار، کار، کار. ‫- کار؟
‫بگو... اینو بگو.
‫یعنی، بگو... کمک کن.
‫این یکی. این یکی؟
‫راننده. باشه.
‫گواهینامه ندارم.
‫حیوون خونگی؟
‫اشکالی نداره، بده من. سعیمو می‌کنم.
‫- راهنمای تور. ‫- کی منو راهنمایی می‌کنه؟
‫- نظافتچی؟ ‫- نه.
‫بسته‌بندی کادو.
‫بده من.
‫من باهات میام.
‫نیازی نیست.
‫از پسش برمیام.
‫نیازی نیست. تنهایی می‌رم.
‫وایسا.
‫اینو بگیر. ممکنه به دردت بخوره.
‫اینو بگیر. ممکنه کمکت کنه.
‫این چیه؟
‫یه مترجم.
‫ممنون.
‫هرچی میگم رو ‫درست ترجمه می‌کنی؟
‫خیلی گشنمه.
‫من به یه کار نیاز دارم.
‫ای زیبای دست‌و‌پاچلفتی و پرآشوبِ من
‫ممنون. این قطعاً بهت میاد.
‫تو مثل یه بادبادک نیمه‌پاره‌ای
‫یواش.
‫با هر قدمت انگار می‌خوای بیفتی
‫ای عروسکِ نازنینِ من
‫که تو شلوغی تنها ایستادی
‫حیف که با دویدنِ بی‌وقفه‌ت ‫راهی پیدا نمی‌کنی
‫تو یه شهرِ غریب
‫حتی آدرس‌ها هم بی‌نشون به نظر می‌رسن
‫اون برای درآوردنِ یه لقمه نون اومده
‫مثل یه تار مو ‫تو مسیر باد تاب می‌خوره
‫باید تمیزش کنی.
‫تمیزکاری؟ نه، نه، نه.
‫اون به نرمیِ یه چیزِ شکننده‌ست
‫یه النگوی ظریف
‫اون کیه؟ دخترِ کیه؟
‫نگران نباش. اینجا خونه‌ی منه.
‫آیا اون یه نهالِ از ریشه دراومده‌ست؟
‫اون کیه؟ دخترِ کیه؟
‫آیا اون یه نهالِ از ریشه دراومده‌ست؟
آدرس رسمی کانال تلگرام بهارات مووی @Baharatmovie_official
مترجمین : سارا حسنی و علی آقا
‫سلام!
‫سلام، شنبا! کار، کار.
‫ده دقیقه دیگه.
‫بیا پایین. میام دنبالت.
‫کجا؟ کجا داریم می‌ریم؟
‫کار.
‫کار... یه کار برات.
‫بذار ببینم می‌گیرمش یا نه.
‫تا الان یازده نفر.
‫چی؟
‫هیچی، به کارت برس.
‫نگران نباش. من میام. باشه.
‫سلام!
‫اسم من هئو جون-جائه است. ‫همین الان باهاتون صحبت کردم.
‫ایشون شِنبا هستن.
‫سلام. من هونگ سو-هوان هستم.
‫از آشنایی باهاتون خوشبختم.
‫مادرم مریضه.
‫نمی‌تونه حرکت کنه. راه بره یا حرف بزنه. ‫فقط با اشاره.
‫اون... متوجه می‌شی؟
‫بله. متوجه می‌شم.
‫فقط تمام تلاشت رو بکن که ازش مراقبت کنی.
‫- همین کافیه. ‫- باشه.
‫باشه. اما چه کاری؟
‫پرستار... مثلاً...
‫خدمتکار.
‫خدمتکار؟
‫خدمتکار. تمیز کردن. تمیز. تمیز کردن.
‫خدمتکار؟
‫سخته. ‫من تا حالا تو خونه کار نکردم.
‫مشکلی نداری؟
‫باشه آقا. انجامش می‌دم. مراقبت می‌کنم.
‫تو خونه من، همه کارا، فقط خودم.
‫این آدرس منه.
‫صبح ساعت ۱۰ بیا خونه‌ام.
‫ممنون.
‫- ممنون. ‫- ممنون.
‫دیر نکنی.
‫مامان.
‫مامان؟
‫من تا حالا کلی پرستار استخدام کردم.
‫ولی نمی‌فهمم چرا همه استعفا می‌دن.
‫با هزار مکافات یکی دیگه پیدا کردم، ‫اما کره‌ای بلد نیست.
‫لطفاً باهاش راه بیا، باشه؟
‫- شِنبا. ‫- صدات می‌کنه.
‫ایشون مادرم هستن.
‫همیشه تمیز نگهش دار. سر وقت بهش غذا بده.
‫و ازش مراقبت کن.
‫باشه آقا. باشه.
‫تمیز نگه داشتن مادر تنها وظیفه‌ات نیست.
‫آشپزخونه و کف زمین رو هم تمیز نگه دار.
‫ما حدود ساعت هشت برمی‌گردیم.
‫قبل از اون، همه کارا رو انجام بده و برو.
‫باشه.
‫آشپزخونه، کف زمین تمیز؟
‫- مامان حالش خوبه؟ ‫- آره، حالش خوبه.
‫باشه، می‌تونی بری. ‫فردا صبح بیا.
دانلود فیلم و سریال هندی از وبسایت و اپلیکیشن بهارات مووی www.Baharatmovie.com
‫بس کن.
‫صداشو قطع کن.
‫هی، بیا بریم. من ازش می‌ترسم.
‫بذار ببینم!
‫غذا.
‫ازم نپرس چرا خودمو زدم به مریضی. ‫یه مسئله شخصیه.
‫یک دقیقه.
‫از من نپرس چرا یا هر چیز دیگه‌ای. ‫این مسئله شخصی منه.
‫اگه نمی‌خوای از این کار اخراج بشی، ‫به حرفم گوش کن.
‫بقیه ده روز طول می‌کشید تا بفهمن.
‫اما تو تو سه روز فهمیدی.
‫فکر می‌کردم گول زدنت راحته.
‫نباید در این مورد به کسی چیزی بگی.
‫ساکت باش. کیفت رو باز کن.
‫کیف من؟
‫کیفت!
‫این ساعت پسرمه.
‫اگه در این مورد به کسی چیزی بگی،
‫به جرم دزدیدنش اخراجت می‌کنم. فهمیدی؟
‫من...
‫حالا...
‫دختر خوب.
‫فردا بیا.
‫- باشه؟ ‫- باشه.
‫خیلی وقت بود!
‫خوبه، خوبه؟
‫زندگی عوض می‌شه و مسیر جدیدی رو پیش می‌گیره؟
‫باشه.
‫سبک تالایوار!
‫انرژی‌های منفی از بین می‌رن؟
‫بدون لغزش قدم بردار
‫می‌تونی گل‌های تو مسیرت رو ببینی؟
‫به بالا نگاه کن
‫خورشید داره برات لبخند می‌زنه
‫آسمون...
‫راهنماییت می‌کنه
‫وقتی اوج می‌گیری
‫در آغوشت می‌گیره
‫- خداحافظ. ‫- خوش گذشت؟
‫به من نه. به تو خوش گذشت.
‫فردا بیا.
‫- آره. ‫- خداحافظ!
‫خداحافظ!
‫آسمون...
‫راهنماییت می‌کنه
‫وقتی اوج می‌گیری
‫در آغوشت می‌گیره
‫آسمون...
‫راهنماییت می‌کنه
‫تا تو رو به مقصد برسونه
‫دستش رو دراز می‌کنه
‫اوضاع داره برات روشن می‌شه
‫فصل بارون داره تموم می‌شه
‫مسیر بزرگیه
‫ما همین الان از بیمارستان برگشتیم.
‫دکتر چی گفت؟
‫- همه‌چی خوبه. ‫- می‌دونم.
‫بابا حتماً به یادم افتاده.
‫باهاش حرف بزن. گوشیم رو می‌دم بهش.
‫هی، هی. نه، نه، خواهش می‌کنم.
‫فقط یه بار باهاش حرف بزن.
‫- وقتش که برسه خودم می‌فهمم. ‫- تا کی می‌خوای باهاش حرف نزنی؟
‫- نه، من... خودم زنگ می‌زنم. ‫- الو؟
‫چرا زل زدی؟ تو که قطعاً ‫نمی‌فهمی من قراره چی بگم.
‫اگه پدرم مریض بشه، ‫می‌رم خونه تا پیشش باشم.
‫اما نه امروز.
‫باید پول بابام رو پس بدم.
‫برای این کار باید پول دربیارم.
‫آسمون...
‫راهنماییت می‌کنه
‫تا تو رو به مقصد برسونه...
‫دوری از پدر و مادرم ‫برام سخته.
‫دلم براشون تنگ شده.
‫اوضاع داره برات روشن می‌شه
‫فصل بارون داره تموم می‌شه
‫مسیر بزرگیه
‫"ملکه هندی."
‫با لبخند قدم بردار
‫چیزای خوبی در انتظارته
‫یاد بگیر گذشته رو فراموش کنی
‫شروع کن به تحقق رؤیاهات
‫یک، دو، سه، چهار، پنج، شش. ‫شش تا سنگ از هند.
‫واقعاً لذت رسیدن به هدف رو ‫تو چشمات ببین
‫آسمون...
‫راهنماییت می‌کنه
‫وقتی اوج می‌گیری
‫در آغوشت می‌گیره
‫آسمون...
‫راهنماییت می‌کنه
‫تا تو رو به مقصد برسونه
‫دستش رو دراز می‌کنه
‫دلم می‌خواست بیام شهری که عاشقشم. ‫و الان اینجام.
‫خیلی خوشحالم.
‫من یه بار نجاتت دادم.
‫یک دقیقه.
‫دوباره بگو.
‫- من نجاتت دادم. ‫- نمی‌فهمم.
‫فقط سه روز بعد از اینکه اومدی، پسرم ‫گفت یکی دیگه رو جای تو میاریم.
‫من نجاتت دادم.
‫اما بهش گفتم که تو رو می‌خوام.
‫ممنون.
‫باشه، بی‌خیالش.
‫چرا تو خونه به کسی ‫در مورد من چیزی نگفتی؟
‫اگه می‌گفتم، کارم رو از دست می‌دادم.
‫اما فقط این نیست.
‫برای من، هم این کار
‫و هم بودنم اینجا جفتشون خیلی مهمن.
‫خب، از کجا می‌دونستی که بهشون نمی‌گم؟
‫وقتی دیدمت، بهت اعتماد کردم.
‫باشه، فراموشش کن. ‫اون مرده چطوری گولت زد؟
‫همینطور. با اعتماد.
‫چرا اون اعتماد رو ‫به پسرت نداشتی؟
‫وقتی جوون بودم، ‫من و شوهرم یه رستوران داشتیم.
‫درآمدمون خوب بود و بچه‌هامون رو بزرگ کردیم.
‫بعد از اینکه بزرگ شدن، تو فکر این بودم ‫که با شوهرم جدا از اونا زندگی کنم.
‫بعد از اینکه شوهرم فوت کرد، ‫بچه‌هام ازم خواستن
‫رستوران رو ببندم ‫تا مراقب بچه‌هاشون باشم.
‫این باعث شد فراموش کنم ‫کی بودم و چی می‌خواستم.
‫تمام رؤیاهام رو فراموش کردم.
‫تا اینکه یه روز، یه تصمیمی گرفتم. ‫تظاهر کردم که مریضم.
‫خودشون تصمیم گرفتن ‫که چطور زندگیشون رو پیش ببرن.
‫با این حال، تو شرایطی هستم ‫که وابسته‌شونم.
‫اصلاً از این وضعیت خوشم نمیاد.
‫نباید تو این بخش آخر زندگیم ‫به هیچ‌کس وابسته باشم.
‫احساس می‌کنم باید یه کاری رو ‫مستقل انجام بدم.
‫گفتی، "تو روزای آخرم،
‫نباید به هیچ‌کس ‫وابسته باشم،" درسته؟
‫همین یه حرف ‫مدام تو ذهنم می‌چرخه.
‫تو غذاخوری‌ای که بابام اداره می‌کرد، برنج سس‌سیر ‫و ترشی سیر غذاهای مخصوص بودن.
‫هر کی می‌اومد اونجا همین رو می‌گفت.
‫بابام تو فکر گسترش مغازه بود. ‫حتی جای سوزن انداختن هم نبود.
‫می‌خواست هر طوری شده ‫این غذاخوری رو تبدیل به یه هتل بزرگ کنه.
‫مدام می‌گفت، ‫"همه اینا برای من نیست، برای توئه."
‫"بعد از من، نباید برای هیچ‌چیزی ‫به هیچ‌کسی وابسته باشی."
‫همیشه می‌گفت، ‫"تو به کسب‌وکار خودت نیاز داری."
‫اون موقع درکش نمی‌کردم، ‫اما الان می‌فهمم.
‫بابام می‌خواست من ‫کسب‌وکار رو باهاش اداره کنم.
‫اما من دارم به این فکر می‌کنم که با تو انجامش بدم.
‫می‌تونیم با هم یه رستوران کوچیک راه بندازیم؟
‫منم می‌خواستم همین رو بگم.
‫نظر منم همینه.
‫فعلاً فقط همین رو دارم.
‫این رو بگیر.
‫اول، به یه مکان نیاز داریم.
‫اینجا گرون به نظر می‌رسه.
‫دیدن که خرجی نداره، درسته؟
‫چرا اینجا وایستادی؟ ‫بیا بریم، زود باش.
‫ممنون. روز خوبی داشته باشید.
‫کلی مغازه دیگه هم هست.
‫مغازه‌های زیادی هست. ‫امیدوارم این یکی جور بشه.
‫- معامله بی‌معامله. ‫- ممنون، روز خوبی داشته باشید!
‫چرا اینقدر خودمون رو به آب و آتیش می‌زنیم؟ ولش کن.
‫این فقط برای اون نیست.
‫چی؟ آره. اون مغازه خیلی کوچیکه.
‫کمکم کن یه جا با پول پیش کم پیدا کنم.
‫آره. ممنون.
‫همه دارن رد می‌کنن. جا نیست.
‫- صورت‌حساب رو پرداخت می‌کنیم، آقا. ‫- نه.
‫امروز لازم نیست پول بدین. ‫امروز مجانیه.
‫چرا مجانیه؟
‫امروز آخرین روزمونه که اینجاییم.
‫دوشنبه، یه مغازه تو یه جای دیگه باز می‌کنیم.
‫از اونجایی که آخرین مشتریمون هستین، ‫فکر کردیم مهمون ما باشین.
‫آقا. یه لحظه. الان میام.
‫پیداش کردم!
‫امروز دارن این رستوران رو می‌بندن. ‫دارن میرن یه جای دیگه.
‫- اینجا قشنگ نیست؟ ‫- آره.
‫ببخشید، آقا.
‫گوش کنین.
‫ما دنبال یه جا بودیم ‫تا یه رستوران باز کنیم.
‫می‌تونین شماره تماس صاحبش رو بهمون بدین، لطفا؟
‫باید بهشون زنگ بزنم. خیلی ممنون!
‫شنبا! شنبا! شنبا! ‫فکر کنم بتونیم اینجا رو بگیریم.
‫می‌تونیم رستورانمون رو اینجا راه بندازیم!
‫این همون افسر پلیسیه که ‫وقتی شنبا رو دستگیر کردن اونجا بود.
‫کی اینجا مسئوله؟
‫کی اجاره رو میده؟
‫من میدم.
‫منم پرداخت می‌کنم.
‫کارت چیه؟
‫یه همچین کارایی می‌کنم. ‫ولاگ و اینجور چیزا می‌سازم.
‫می‌دونم که اجاره رو به موقع میدین.
‫حتی اگه معنیش این باشه که ‫یه کتک حسابی به چند نفر بزنی.
‫قیافه‌ت به دعوایی‌ها می‌خوره.
‫واقعا همینطوره.
‫- ممنون! ‫- روز خوبی داشته باشین!
‫انگار گرفتیمش.
‫- مگه نه؟ ‫- آره.
‫هی، چی شده؟
‫چه خبره؟
‫چطوری اصلا می‌تونم روی احساسات واقعی اسم بذارم؟
‫زندگی بدون لبخند زدن ‫چه فایده‌ای داره؟
‫تو یه راهی برای آوردن پول پیدا می‌کنی، ‫حتی اگه مجبور شی چند نفرو کتک بزنی.
‫آره. همین کارو می‌کنم.
‫درست یا غلط، بیا به هر حال امتحانش کنیم
‫زندگی خودش درست میشه ‫فقط آروم باش و تو فاز خودت بمون
‫خب چی میشه مگه اگه یکی بره؟
‫چی میشه اگه یکی بیاد دنبالت؟
‫زمان به عقب برنمی‌گرده ‫برو بالا و به سمت جلو پرواز کن
‫هر روز، یه داستان جدید تو هر مسیری
‫شنبا، بیا روبان رو قیچی کنیم.
‫صبر کن. دوستام دارن میان.
‫تو کل کره، من تنها دوستتم.
‫اونجا رو ببین، عزیزم!
‫همه چی درست میشه
‫بذار لحظه‌ها با نسیم به آرومی بگذرن
‫هیچ‌چیزی واقعا محو نمیشه، خاطرات باقی می‌مونن
‫همه چی درست میشه
‫دیگه هیچ شب تنهایی‌ای وجود نخواهد داشت
‫حتی موسیقی هم وقتی شعر منو می‌شنوه خجالت می‌کشه
‫به سلامتی!
‫این چیه؟
‫ماکولی. این یه ‫نوشیدنی سنتی کره‌ایه.
‫با برنج درست شده.
‫ذهن هر روز آرامش خودش رو میده
‫اگه هیچ لکه‌ای تو قلبت نداشته باشی ‫خودش میاد سراغت
‫فرنی. فرنی جوشیده؟
‫فرنی؟
‫ماه نقره‌ای ‫که دورمون می‌چرخه ممکنه بیفته
‫خوبه.
‫اما حتی وقتی که میفته...
‫آشپزخونه مادربزرگ رسما باز شد!
‫افکار خوب، کارهای مهربونانه
‫اونا همیشه راهشونو به سمتت پیدا می‌کنن
‫باز است ‫نیروی پاره‌وقت
‫حتی بعد از عبور از دریاها ‫و رسیدن به یه ساحل دیگه
‫قلب هنوز دنبال پیوندهایی می‌گرده ‫که یه زمانی جا گذاشته
‫سلام!
‫کار پاره‌وقت دارین؟
‫شنبا. کارگر پاره‌وقت.
‫هر روز، یه داستان جدید، تو هر مسیری ‫یه مکث کوچیک تنها چیزیه که قلب می‌خواد
‫برنج سرخ‌شده کیمچی آماده‌س!
‫بفرما. نوش جان.
‫لطفا بشینین.
‫هر چیزی اینجا، به روش خودش ‫یه زیبایی پنهان داره
‫منو.
‫همه چی درست میشه
‫- غذا خوشمزه بود؟ ‫- آره، خیلی خوب بود.
‫بذار لحظه‌ها با نسیم به آرومی بگذرن ‫هیچ‌چیزی واقعا محو نمیشه، خاطرات باقی می‌مونن
‫- یه برنج سرخ‌شده کیمچی. ‫- کیمچی؟
‫همه چی درست میشه
‫کیمچی تموم کردیم.
‫همه چی درست میشه
‫دیگه هیچ شب تنهایی‌ای وجود نخواهد داشت ‫حتی موسیقی هم وقتی شعر منو می‌شنوه خجالت می‌کشه
‫- هی، این چیه؟ ‫- برنج سیر. تموم شده.
‫چطوری اصلا می‌تونم روی احساسات واقعی اسم بذارم؟ ‫زندگی چه فایده‌ای داره...
‫می‌تونی یه لحظه صبر کنی؟
‫اگه یه کم در مورد این که کی هستی ‫بفهمی
‫تمام نگرانی‌هات ‫بی‌صدا خودشون فرار می‌کنن
‫درست یا غلط، بیا به هر حال امتحانش کنیم
‫زندگی خودش درست میشه ‫فقط آروم باش و تو فاز خودت بمون
‫خب چی میشه مگه اگه یکی بره؟
‫یه ایده.
‫چی میشه اگه یکی بیاد دنبالت؟
‫زمان به عقب برنمی‌گرده ‫برو بالا و به سمت جلو پرواز کن
‫هر روز، یه داستان جدید تو هر مسیری
‫یه مکث کوچیک اینجا و اونجا ‫تنها چیزیه که قلب می‌خواد
‫اطراغو نگاه کن، همه چیز اینجا...
‫این چیه؟
‫برنج سرخ‌شده ایندو-کیمچی.
‫ایندو-کیمچی؟
‫همه چی درست میشه
‫خیلی خوبه.
‫واقعا خوبه.
‫منم یکی از اونا سفارش میدم.
‫یه سفارش دیگه برای همین غذا!
‫همه چی درست میشه
‫اوه خدای من!
‫ویدیوی افتتاحیه مغازه خیلی خوبه.
‫چقدر درآمد داری؟
‫راستش، خیلی کم.
‫کی نگاه می‌کنه اگه همش یه محتوا رو ‫پست کنی؟
‫به یه ایده جدید فکر کن.
‫موسیقی. موسیقی معروفه.
‫موسیقی! محتوای خوبیه.
‫همه دارن محتوای موسیقی می‌سازن. ‫چه چیز جدیدی داره؟
‫ساده‌ست.
‫مخاطبای کشور خودت رو هدف نگیر.
‫مخاطبای کشورهای دیگه رو هدف بگیر.
‫همه دارن به موسیقی کره‌ای گوش میدن.
‫حتی مردم کشور من هم ‫به موسیقی کره‌ای گوش میدن
‫و میان اینجا.
‫نگام کن.
‫سعی کن اشعار تامیل رو ‫به موسیقی کره‌ای‌ت اضافه کنی.
‫این متفاوته. بیا.
‫زود باش.
‫ما اینجا چیکار می‌کنیم؟
‫تو درست کردن کیمچی کمک کنیم.
‫- کمک کن. ‫- کمک کن.
‫ازشون بپرس.
‫یه دقیقه. الان می‌پرسم.
‫مادربزرگ.
‫همه‌شون، خیلی بااستعدادن.
‫درامز. اون فوق‌العاده‌ست. خیلی خوبه.
‫ویولن... اون...
‫تحت‌تاثیر قرار گرفتم. خوشم میاد. ‫خیلی خوبه. خیلی خوبه.
‫پس چرا ما درست نکنیم...
‫یه گروه موسیقی...
‫مثل کی‌پاپ؟
‫فقط اگه علاقه دارین.
‫وگرنه مشکلی نیست.
‫فکر کنم ایده عالی‌ایه. ‫می‌تونیم ویدیوها رو تو یوتیوب آپلود کنیم.
‫من یه کانال جدا دارم. ‫خودم فیلم می‌گیرم و ادیت می‌کنم.
‫همه‌کاراشو خودم می‌کنم.
‫هئو جون-جائه تی‌وی.
‫ولی ما نیاز داریم به...
‫- تمرین. ‫- تمرین.
‫ما به یه جا برای تمرین نیاز داریم. اشکالی نداره؟
‫اشکالی نداره؟
‫شنبا!
‫ساعت هفت. از این رستوران استفاده کنین.
‫پس ساعت هفت، آشپزخونه بسته میشه.
‫پس، می‌تونین بعد از بسته‌شدن آشپزخونه تمرین کنین.
‫ممنون!
‫- سلام، شنبا. ‫- سلام، آقا؟
‫خیلی خوب داری از مادرم مراقبت می‌کنی. ‫فکر کنم خوشحاله.
‫راستش، من و زنم داشتیم با هم حرف می‌زدیم.
‫قصد داریم این آخر هفته بریم ‫بوسان بچه‌هامون رو ببینیم.
‫اشکالی نداره فقط همین آخر هفته رو ‫با مادرم اینجا بمونی؟
‫باشه. من مراقبشم، آقا. من مراقبشم.
‫خیلی ممنون، شنبا.
‫آره!
‫- داری چیکار می‌کنی؟ ‫- برای امنیتمونه.
‫برو کنار.
‫امنیت؟
‫کمربند ایمنی؟
‫در امتداد جاده ‫قلبم تو یه جای ناشناخته پرسه می‌زنه
‫با یه نم‌نم بارون گذرا
‫سینه‌م خیس میشه ‫بدون اینکه حتی یه قطره بهم بخوره
‫میون جمعیت، به نظر میاد حتی بوته‌ها هم ‫امروز خودشونو تو این سرما گرم می‌کنن
‫عزیزم، می‌دونی مانی الان کجاست؟
‫تو ایستگاه پلیس.
‫همون پسره که باهاش فرار کرد ‫ازش شکایت کرده.
‫و الان تو پاسگاهه.
‫اگه مشکلی نداری.
‫ما هم می‌تونیم شکایت کنیم ‫و زندگیشو جهنم کنیم.
‫ولش کن. بابا چطوره؟
‫اون سر بابات کلاه گذاشته.
‫و سر تو هم کلاه گذاشت. ‫چطور اینقدر راحت باهاش برخورد می‌کنی؟
‫مراقب خودت باش. بعدا بهت زنگ می‌زنم.
‫بیا بریم هر جا که جاده مارو می‌بره
‫زمان سفر برای اینکه خودمونو رها کنیم
‫تو شهر گم شدیم تا خودمون رو پیدا کنیم
‫بیا با جریان پیش بریم
‫دیوونه‌م کردی
‫بیا نهایت لذت رو ببر
‫بیا به دنیا نشون بدیم
‫که تو حس و حالش هستی
‫حرکاتت رو نشونمون بده
‫نمی‌دونیم داریم کجا می‌ریم
‫اما تو راهیم
‫وقتی نیست
‫که برگردم و به غصه‌هام نگاه کنم
‫اصلاً وقتی نیست
‫پاهام خودشون می‌پرن و می‌دَون
‫وقتی نیست
‫که هر روز تو اشک‌هام غرق بشم
‫این زمانِ منه
‫ببخشید!
‫این یکی. و این یکی.
‫- برنج سرخ‌کرده با کیمچی؟ ‫- بله.
‫باشه.
‫نوش جان!
‫- ببخشید. ‫- بله؟
‫- می‌تونم بپرسم کی این غذا رو درست کرده؟ ‫- من بودم.
‫- کس دیگه‌ای هم براتون کار می‌کنه؟ ‫- نه، فقط خودم.
‫خوشمزه بود.
‫ممنون.
‫بچه‌ها! اینو گوش بدین.
‫«سلام! ما تیم ای‌اِن‌آی از دریم هایو هستیم.
‫در مورد ویدیوی کوتاهی که برامون فرستادین،
‫ما از کار تیمی، موسیقی و استعداد گروهتون خوشمون اومد.
‫توجه تیممون رو جلب کرد.
‫مشتاقیم که به زودی همتون رو از نزدیک ببینیم.»
‫چی؟
‫شنبا.
‫یه شرکت موسیقی به این بزرگی
‫موزیک ویدیوی ما رو دیده...
‫دیدار. دیدار.
‫تبریک می‌گم!
‫تبریک!
‫خیلی ممنون، شنبا. ‫این واقعاً یه معجزه‌ست.
‫خب، حالا باید چیکار کنیم؟
‫باید فوراً دست به کار بشیم ‫و یه موزیک ویدیو بسازیم.
‫باید موسیقی، تصویر و خوندنمون رو بهتر کنیم.
‫برای این کار، به یه کارگردان نیاز داریم تا کمکمون کنه.
‫من یکی رو می‌شناسم.
‫کیه؟
‫دوست‌پسر سابقم.
‫همون پسره... اسلپ؟
‫کارگردانه؟
‫- دوست‌پسر سابقت؟ ‫- کارمون تمومه.
‫هئو جون-جائه.
‫حالشون خوبه؟ ناراحتن. ‫خوبن؟ همه‌چی مرتبه؟
‫چون پول نداریم. ‫پولی واسه ساخت ویدیو نداریم.
‫اون روز به مادربزرگ زنگ زدم.
‫پولی که برای بابام کنار گذاشته بودم
‫پیشش امانت بود.
‫ازش خواستمش.
‫گفت: ‫«پول خودته، هروقت خواستی برش دار.»
‫بهش گفتم که نمی‌خوام بدمش به ‫بابام و در عوض می‌خوام به گروه کمک کنم.
‫نصیحتم کرد که پول رو واسه بابا بفرستم.
‫بدون اینکه فکر کنم، گفتم ‫اونا الان مهم‌ترن.
‫بد برداشت کرد ‫و گفت «پولتو بردار»
‫و روم قطع کرد.
‫اگه بدمش به اون، ‫فقط خودم خوشحال می‌شم.
‫اگه بدمش به گروه، ‫تو کارشون پیشرفت می‌کنن.
‫به این خاطر ازت نمی‌خوام که ‫پولم پیشته.
‫کس دیگه‌ای رو ندارم ‫که ازش کمک بخوام.
‫فراتر از هر چیزی، چه پول باشه چه بابا.
‫نمی‌خوام ناراحتت کنم.
آدرس رسمی کانال تلگرام بهارات مووی @Baharatmovie_official
مترجمین : سارا حسنی و علی آقا
‫چرا داری گریه می‌کنی؟
‫عزیزم، گریه نکن.
‫خودشونن. برو! برو!
‫پول!
‫پولو فراموش نکن، اینجاست!
‫مراقبش باش!
‫شنبا!
‫آقا.
‫- سلام خانوم. ‫- شنبا.
‫آب جوش، لطفاً.
‫باشه.
‫باشه آقا. باشه خانوم. خداحافظ.
‫شنبا!
‫تو کیفت چیه؟
‫بذار کیفتو ببینم.
‫خانوم!
‫- خانوم. ‫- پولِ کیه؟
‫این مال منه، خانوم.
‫پولِ کیه؟
‫عزیزم.
‫می‌دونستم. بهت گفتم یه جای کار می‌لنگه.
‫خانوم، این مال منه. این مال منه، خانوم.
‫- اینو از خونه من دزدیدی؟ ‫- نه آقا.
‫عجب دزدیه. یه دزد تمام‌عیار...
‫- آقا، این پولِ منه. ‫- این پولِ کیه؟ پولِ کیه؟
‫- پولِ من، آقا. ‫- دزد.
‫این چیه؟
‫- خانوم. ‫- چه خبره؟
‫خفه شو!
‫این پولِ شنباست. ‫همین الان پسش بده.
‫چه مرگتونه؟
‫فکر کردی داری چیکار می‌کنی؟
‫مامان، تمام این مدت ‫داشتی ما رو فریب می‌دادی؟
‫تظاهر می‌کردی که نمی‌تونی تکون بخوری ‫در حالی که پشت سرمون این نقشه رو می‌کشیدی؟
‫کی بهت حق داده ‫اینطوری با من حرف بزنی؟
‫تو اصلاً تاحالا با من مثل مادرت رفتار کردی؟
‫منظورت چیه ‫باهات مثل مادرم رفتار نکردم؟
‫خوب فکر کن.
‫مهم نیست.
‫همین الان وسایلتو جمع کن.
‫از خونه‌م برو بیرون. ‫تو می‌ری بوسان.
‫شنبا! همین الان گمشو بیرون!
‫همین الان برو بیرون!
‫شنبا!
‫پولتو بردار.
‫پول خودته. برو.
‫برو!
‫فک کردی داری چیکار می‌کنی؟ ‫چرا اون پول رو می‌دی به اون؟
‫اون پولِ شنباست. خودش درآورده!
‫پس به خاطر همینه
‫وقتی این رستوران رو می‌گردوندی ‫بهمون دروغ گفتی.
‫دوباره شدی کارگر آشپزخونه ‫و با این لباسا این‌ور و اون‌ور می‌چرخیدی؟
‫من با کار تو همین آشپزخونه بزرگت کردم.
‫همون «کارگر آشپزخونه» ‫بود که باعث شد درس بخونی!
‫برای همینه که باید استراحت کنی!
‫فقط مراقب بچه‌ها باش و استراحت کن!
‫نمی‌خوام!
‫منم کارای خودمو دارم که دلم می‌خواد انجام بدم!
‫ما هم...
‫کارایی داریم که دلمون می‌خواد انجام بدیم.
‫می‌دونی، ما هم باید کار کنیم.
‫چرا همش کار می‌کنی...
‫مامان!
‫یئون-اوک...
‫می‌تونی لطفاً کمک کنی؟ کجا... یئون-اوک؟
‫یئون-اوک؟ باشه، وایسا.
‫لطفاً.
‫- همونجا. ‫- ممنون.
‫- آقا، لطفاً. ‫- واسه چی اومدی اینجا؟
‫- آقا، لطفاً آقا، یه لحظه. ‫- برو! نه!
‫- فقط یه بار بذارین ببینمش، آقا. ‫- همین الان گمشو بیرون!
‫- گمشو بیرون! ‫- آقا، لطفاً.
‫- خانوم، یه دقیقه خانوم. خواهش می‌کنم. ‫- شنبا. گمشو بیرون!
‫- آقا، لطفاً، آقا. ‫- همین الان برو بیرون.
‫اگه دوباره اینجا ببینمت، ‫به پلیس زنگ می‌زنم.
‫آقا!
‫شنبا...
‫اولین بار که دیدمت هم همینطوری بودی.
‫اما اون موقع اینقدر ناراحت نبودم.
‫الان، دیگه نمی‌تونم تحمل کنم.
‫می‌ترسم.
‫نباید هیچ اتفاقی برات بیفته.
‫هیچ اتفاقی نمیفته.
‫اگه اشتباهی کردم معذرت می‌خوام.
‫در حالی رفتم که نمی‌دونستم ‫اصلاً دوباره همدیگه رو می‌بینیم یا نه.
‫اینکه نتونی دردت رو با بقیه در میون بذاری، ‫از همه چی بیشتر آدمو اذیت می‌کنه.
‫شنبا.
‫خوبی؟
‫از این واسه شروع کار استفاده کنین.
‫فک کنم الان بتونیم فیلمبرداری رو شروع کنیم.
‫خیلی ممنون، شنبا!
‫می‌دونم این پول ‫برات خیلی مهمه.
‫اما تو به ما کمک کردی. ممنون.
‫دیوانه‌وار، آواز بخون
‫فریادش بزن به گوش دنیا
‫صدامون از تاریکی رساتره
‫کنار هم، زنده‌ایم
‫هیچوقت نذار بکشونتت پایین
‫بیاین سریع آرایشتون رو تجدید کنیم.
‫الان بهت ایمان داریم
‫هر لحظه، هر روز ‫نوری که درونته رو حس کن
‫حتی با چشمای بسته هم ‫می‌تونیم درخشش این فضا رو ببینیم
‫جشن تو آسمون شروع میشه ‫رعد و برق‌ها دارن جشن می‌گیرن
‫حتی اگه ریتم قطع بشه ‫پاها به حرکتشون ادامه می‌دن
‫شادیِ بی‌پایان
‫جی-مین!
‫هممون پر از انرژی‌ایم
‫با ریتم حرکت می‌کنیم. تیکی-تا
‫ما می‌درخشیم چون کنار همیم
‫همه‌چی روبه‌راهه. آواز بخون
‫هممون پر از انرژی‌ایم
‫با ریتم حرکت می‌کنیم تیکی-تا
‫این همون جاییه که همه‌چیز شروع میشه
‫اوکی!
‫تمام شب رو می‌ترکونیم
‫انگار هیچ پایانی جلو رومون نیست ‫ما به دویدن ادامه می‌دیم
‫وقتی کنار همیم، شونه به شونه ‫با هم، حالا می‌ریم جلو
‫هیچکس نمی‌تونه جلومون رو بگیره ‫ما با صدا حرکت می‌کنیم
‫خودتو تو این ریتم گم کن ‫انگار این آخرین لحظه‌ست
‫فرقی نمی‌کنه چه شهری باشه ‫فرقی نمی‌کنه چه کشوری باشه
‫وقتی پامونو می‌ذاریم توش ‫تبدیل به جایگاه ما می‌شه
‫فرقی نمی‌کنه چه زبونی باشه ‫دوستی اون رو می‌فهمه
‫من و تو کافی هستیم ‫قلب جشن می‌گیره
‫هممون پر از انرژی‌ایم
‫با ریتم حرکت می‌کنیم. تیکی-تا
‫ما می‌درخشیم چون کنار همیم
‫همه‌چی روبه‌راهه. آواز بخون
‫هممون پر از انرژی‌ایم
‫با ریتم حرکت می‌کنیم. تیکی-تا
‫این همون جاییه که همه‌چیز شروع میشه
‫همه‌چی روبه‌راهه. آواز بخون
‫تمام شب رو می‌ترکونیم
‫پس از بارش‌های شدید، رانش زمین گسترده‌ای در ‫کولاپالور رخ داد.
‫چندین خانه ویران شد. ‫عملیات امداد و نجات شدت گرفته است.
‫کولاپالور به شدت تحت تأثیر یک رانش زمین عظیم قرار گرفت
‫که بر اثر بارش مداوم و شدید باران ایجاد شد.
‫و باعث خرابی گسترده خانه‌ها، ‫جاده‌ها و زمین‌های کشاورزی شد.
‫این رانش زمین در ساعات اولیه صبح رخ داد،
‫بسیاری از ساکنان را غافلگیر کرد
‫و خانواده‌ها را مجبور کرد ‫با ترس از خانه‌هایشان فرار کنند.
‫مقامات محلی گزارش دادند که چندین خانه
‫یا کاملاً ویران شده‌اند
‫یا تا حدی آسیب دیده‌اند، ‫و بسیاری از خانواده‌ها را بی‌خانمان کرده‌اند.
‫جاده‌های متصل‌کننده روستاهای داخلی مسدود شدند...
‫وای خدای من. هنوز کارت رو تموم نکردی. ‫زودتر انجامش بده.
‫از وقتی رسیدی متوجه شدم
‫یه چیزیت هست. ‫چی شده؟
‫باید یه چیزی بهت بگم.
‫بعد از اینکه تصمیم گرفتی از مانی شکایت نکنی، متوجه تغییرش شدم.
‫یه تغییر مثبت.
‫اونقدر اصرار کرد تا شمارت رو بگیره،
‫که از روی دلسوزی بهش دادم.
‫وقتی رانش زمین اتفاق افتاد، ‫من پیش مامان و بابا نبودم.
‫اون بود که بردشون به اردوگاه.
‫این به این معنی نیست که کاملاً عوض شده.
‫فقط یه بار باهاش حرف بزن.
‫کیه؟ اونه؟
‫دیگه کی می‌تونه باشه؟
‫یکی از کره.
‫جواب بده.
‫- نه، لطفاً. ‫- چرا؟
‫اگه باهاشون حرف بزنم، ‫ممکنه دلم بخواد برگردم.
‫با این وضعیتی که دارم نمی‌خوام برم.
‫شماره‌ای که با آن تماس می‌گیرید اشغال است.
‫شنبا!
‫می‌خوام باهات حرف بزنم.
‫شنبا!
‫سعی کردم باهات تماس بگیرم.
‫پولی که به بابات بدهکارم رو ‫قسطی پس میدم.
‫سعی کردم باهات تماس بگیرم تا اینو بگم، ‫اما نتونستم.
‫اینطوری نیست که بخوام متقاعدت کنم ‫ببخشیم و قبولم کنی.
‫حتی اگه تو منو ببخشی،
‫من نمی‌تونم خودم رو ببخشم.
‫می‌خواستم ببینمت ‫و بگم متأسفم.
‫ببخشید.
‫هر چی می‌خوای بگو.
‫اما بذار یه چیزی بگم.
‫ممنون.
‫کسی که الان هستم به خاطر توئه.
‫ممنون.
‫سلام، شنبا.
‫بدون اینکه چیزی بگی، ‫رفتی به شهرت.
‫اولین باری که تو فرودگاه دیدمت،
‫با چشمای پر از اشک اونجا ‫وایساده بودی.
‫نمی‌دونم چرا، اما یه چیزی ‫باعث شد بخوام بهت نزدیک بشم.
‫تا باهات حرف بزنم.
‫تا کمکت کنم.
‫حالا می‌بینم که بدجوری دلم برات تنگ شده.
‫به زودی می‌بینمت.
‫خداحافظ.
‫تو فکر چی هستی؟
‫زیاد فکر نکن.
‫فقط هر کاری که حس می‌کنی درسته رو انجام بده.
‫تو این دو روز گذشته، ‫خیلی‌ها اومدن پیشم
‫و ازم خواستن بفرستمت برگردی.
‫بهشون گفتم مستقیم با خودت حرف بزنن.
‫ضمناً، از مامان شنیدم که
‫سعی کردی پولی که بهم بدهکاری رو پس بدی.
‫اما نتونستی.
‫حتی اونم نمی‌تونست منو ‫به اندازه‌ای که الان خوشحالم، خوشحال کنه.
‫می‌دونی چرا؟
‫چهار نفرشون از راه دور ‫اومدن اینجا تا ببیننت.
‫این چیزیه که منو خوشحال می‌کنه.
‫یه کاری کن.
‫برگرد، بهم زنگ بزن، ‫منم با مامان میایم اونجا.
‫نمی‌تونیم بیایم دیدنت؟
‫برو. با خوشحالی برگرد.
‫خانه اجاره‌ای ‫۲۳۰ میلیون وون
‫حالش چطوره؟
‫اون می‌خواد... اینو گوش کن.
‫سلام، شنبا. حالت چطوره؟
‫می‌خوام باهات حرف بزنم و کلی چیزا رو باهات در میون بذارم.
‫روزایی که باهات گذروندم خیلی عالی بودن.
‫کلی خندیدم. تونستم خودم باشم.
‫مهمتر از همه، تو کمکم کردی تا آرزوی ‫بازگشایی رستورانم رو برآورده کنم.
‫یه رویای به حقیقت پیوسته.
‫بعد از مدت‌ها برای اولین بار، کنار ‫کسی احساس راحتی کردم. اون شخص تو بودی.
‫تو مثل دخترمی. ‫من همیشه اینجا برات هستم.
‫می‌خوام ببینمت، شنبا.
‫می‌خوام باهاش حرف بزنم.
‫اون دیگه بین ما نیست.
" تجربه لذت بخش سینمای هند با بهارات مووی "
‫می‌خواستم شهری ‫که بیشتر از همه دوستش داشتم رو ببینم.
‫اون آرزو، ارتباطی بود ‫که با این شهر داشتم.
‫تا همین چند وقت پیش، ‫هویت درستی نداشتم.
‫اما امروز، من شنبای رستوران مادربزرگ هستم.
‫این هویت الان منه.
‫یه ضرب‌المثل هست که میگه: ‫"جایی که فکر می‌کنی تموم میشه، تازه شروع میشه."
‫درسته. چیزی که به عنوان پایان دیدم،
‫تبدیل به یه شروع جدید شد.
‫دیوانه‌وار، همراهش بخون ‫سرتاسر دنیا فریادش بزن
‫صدای ما از تاریکی بلندتره ‫با هم زنده‌ایم
‫هیچوقت نذار بکشدت پایین ‫ما الان بهت ایمان داریم
‫هر لحظه، هر روز ‫نور درون رو حس کن
‫حتی اگه چشما بسته باشن ‫می‌تونیم درخشش جو رو ببینیم
‫جشن تو آسمون شروع میشه ‫رعد و برق دارن جشن می‌گیرن
‫حتی اگه ریتم متوقف بشه ‫پاها دارن حرکت می‌کنن
‫خوشبختی بی‌پایان در میان مرزها
‫هممون رو فرمیم ‫با ریتم حرکت می‌کنیم. تیکی-تا
‫ما می‌درخشیم چون با هم هستیم ‫همه چی روبه‌راهه همراهش بخون
‫هممون رو فرمیم ‫با ریتم حرکت می‌کنیم. تیکی-تا
‫اینجا جاییه که همه چی شروع میشه ‫همه چی روبه‌راهه. همراهش بخون
‫ما تمام شب می‌ترکونیم
‫انگار هیچ پایانی پیش رو نیست ‫ما فقط می‌دویم و می‌دویم
‫وقتی با همیم، شونه به شونه ‫الان با هم می‌ریم
‫هیچکس نمی‌تونه ما رو متوقف کنه ‫داریم با صدا حرکت می‌کنیم
‫خودت رو تو این ریتم گم کن ‫انگار که همون لحظه آخره
‫هر شهری که باشه ‫هر کشوری که باشه
‫لحظه‌ای که قدم می‌ذاریم ‫اونجا میشه جای ما
‫هر زبانی که باشه ‫دوستی درکش می‌کنه
‫فقط ما هستیم... قلب جشن می‌گیره
‫هممون رو فرمیم ‫با ریتم حرکت می‌کنیم. تیکی-تا
‫ما می‌درخشیم چون با هم هستیم ‫همه چی روبه‌راهه. همراهش بخون
‫هممون رو فرمیم ‫با ریتم حرکت می‌کنیم. تیکی-تا
‫اینجا جاییه که همه چی شروع میشه ‫همه چی روبه‌راهه. همراهش بخون
‫ما تمام شب می‌ترکونیم