« فيلميار – مرجع دانلود فيلم و سريال » [ FilmYar ]
«تو یه ماده سرطان‌زا هستی»
به او می‌گفتم.
«تو یک تومور هستی،
«که بدخیمی‌اش تعریف شده است»
«جزر و مد تمام کارهایی که انجام داده‌ام،
«از تمام تلاشی که کرده‌ام.
«و با این حال، علیرغم آن،
«می‌دانی چقدر فضا اشغال کرده‌ای؟»
«در تمام وجودم؟
«اینقدر.
«تو زندگی من را تعریف می‌کنی،
«و با این حال، این نشون میده که چقدر برام مهمی.»
«اگر امروز صبح جلوی در خانه‌ام نیامده بودی،
«با کمال میل بقیه عمرم را می‌رفتم.»
«مرتب به تو فکر می‌کنم،
«اما از دور،
«از مدار خود پرتاب شدی.»
«اما حالا...
«تو اینجایی»
«و صفرا بالا می‌آید و شکل کلمات را به خود می‌گیرد.»
«و معنی این کلمات این است که،
«هرگز ندانسته‌ام
«چقدر عشق و نفرت به هم نزدیکند»
"تا وقتی که به تو فکر می‌کنم و متوجه می‌شوم
«تو لیاقت هیچکدومشونو نداری.»
♪ به آرامی می‌کشمت ♪
♪ خیلی شیرین، مهربون ♪
♪ من مسحور کننده‌ام ♪
♪ ترسناکه ♪
♪ این کت و شلوار مشکی مثل دستکش بهم میاد ♪
♪ من به دنیا آمدم تا بیوه عشق باشم ♪
♪ خودم را با یک لمس از دست نمی‌دهم ♪
♪ من به دنیا آمدم تا بیوه عشق باشم ♪
♪ این کت و شلوار مشکی مثل دستکش بهم میاد ♪
♪ من به دنیا آمدم تا بیوه عشق باشم ♪
♪ قلب سرخ من همچون کبوتری آزاد شد ♪
♪ اما تو بهم میگی که این هیچوقت کافی نیست ♪
♪ اینجا محل دفن توست ♪
♪ این کت و شلوار مشکی مثل دستکش بهم میاد ♪
♪ من به دنیا آمدم تا بیوه عشق باشم ♪
♪ خودم را با یک لمس از دست نمی‌دهم ♪
♪ من به دنیا آمدم تا بیوه عشق باشم ♪
♪ این کت و شلوار مشکی مثل دستکش بهم میاد ♪
♪ اما دندونات بهم میگن که من کافی نیستم ♪
♪ اینجا محل دفن توست ♪
بیش از ۱۰ سال بود که او را ندیده بودم.
اما از فاصله‌ی یک مایلی می‌توانستم تشخیص بدهم که دارد می‌آید.
بیش از یک مایل.
هزار مایل.
صبح که از خواب بیدار شدم، دهانم طعم شیرینی داشت
سال‌ها بود که حس نکرده بودم.
آیا... آیا اینجا در کمر کمی بیش از حد سفت و سخت نیست؟
حالت چطوره؟ حالت خوبه؟
آره. من فقط... این...
من عاشق این هستم که چقدر جسورانه است. - آره.
یک تو کاملاً جدید.
از ذهنم بیرونش کردم،
اما با گذشت روز،
مزه اش از دهانم رفت
و به آن فضای پشت چشمانم سفر کردم
جایی که ته نشین شد و غلیظ گشت.
تا زمانی که پروازهای دیرهنگام از LAX به هیترو
داشتند برای فرود می‌آمدند،
احساس می‌کردم انگار یک دوقلوی پنهانی در جمجمه‌ام رشد کرده است.
چی شده؟ حالت خوبه؟
داشت زنگ می‌زد،
فریاد زدن،
جیغ زدن،
بهم گفتن.
داشت می‌آمد.
او اینجا بود.
سلام. ببخشید. سلام. می‌تونم کمکتون کنم؟
من دنبال سم هستم.
اوه، متاسفم که سم الان در دسترس نیست.
آیا شما ...
سم می‌دونه که قراره بیایی؟
نه نه.
باشه، عه...
خب، پس می‌تونم ازت خواهش کنم که فقط صبر کنی، اه...
تنها؟
یکی...
- سم؟ - ببخشید، تو واقعاً نمی‌تونی...
ام... تنها؟
سم کسی را نمی‌بیند
همین الان - سم؟
سم، خیلی متاسفم.
من آمدنش را ندیدم، او همین الان وارد شد.
سم، من به یه لباس نیاز دارم.
تازه فرود اومدی؟
بله. از لس‌آنجلس؟
بله، من تازه از ... اومدم.
چیزی میل دارید بخورید؟
- ام... نه، من... - هیلدا،
ما... ما اینجا چیزی برای خوردن داریم؟
امم، نه واقعاً، نه.
باشه. خب، بفرمایید.
کسی میدونه اینجایید؟
- نه. - من... من...
باید بگم، کاش زنگ زده بودی.
شاید متوجه شده باشید که ما کمی زیر آب هستیم
- فعلاً. - آیا جواب می‌دادی؟
نه، اما یکی این کار را می‌کرد.
و آنها می‌توانستند به شما بگویند که ما خیلی سرمان شلوغ است.
سم نمایشش را در پیش دارد.
اوه.
متاسفم.
برای اینکه زنگ نزده یا فقط اومده؟
بطور کلی.
بهتر نیست دقیق‌تر توضیح بدی؟
من فقط قبلاً هرگز فرصت گفتنش را نداشتم،
- پس... - پس مسئولیتش با منه،
تا گناهانت را یکی یکی فهرست کنم
و آنها را بررسی متقابل کنید
در مقابل تمام "ببخشید" شما؟
اوه، خب.
به نظر نمی‌رسد که ارزشش را داشته باشد، نه؟
باعث میشه همه کارارو من انجام بدم،
- درست مثل همیشه. - من می‌تونم برم.
اگر بخواهی.
اگر می‌خواهی بروی، برو.
اگر می‌خواهی بمانی، بمان.
اگر می‌خواهی عذرخواهی کنی، برو و عذرخواهی کن.
اما اگر بمانی،
لطفا دست از کار بکشید
آن کار معلقی که همیشه انجام می‌دهی،
چون خیلی عصبیم می‌کنه.
- ببخشید. - تو قبلاً اینو گفتی.
- منظورم رو می‌رسونم. - دو بار دیگه بگو،
پس من حرفت رو باور می‌کنم.
اما هنوز نه.
با صداقتت غافلگیرم کن.
حالا، چرا با این شروع نمی‌کنی که چرا اینجا هستی؟
من واقعاً به یه لباس نیاز دارم.
چی، شما که یه عالمه استایلیست ندارین؟
که از آن برای شما مراقبت کند؟
نه، دارم. اما اینطور نیست...
ورزش کردن.
و این اجرا، مربوط به چه زمانی است؟
سی و یکمین.
- یعنی یکشنبه؟ - بله.
و امروز است؟
پنجشنبه.
خب، این غیرممکن است.
مگه لباسی که پوشیدی چه مشکلی داره؟
من فرض می‌کنم که شما یکی دارید.
فقط همه‌اش اشتباه است.
میشه ببینمش؟
- پس همین؟ - بله.
اصلاً لباس نیست.
چه کسی آن را ساخته است؟
ساراسن و پاره.
هوم.
سه مورد از ایراداتش رو بگید.
حسش شبیه من نیست.
باشه. انگار تو نیستی. این یکیشه.
همین و بس.
همین؟
- بله. - پس تو،
که توسط همه لباس پوشیده شده‌اند
و همه چیز را پوشید،
که زمانی از روی فرش قرمز عبور کرد...
چیزی جز عسل تازه نپوشیده،
به نحوی پیدا کرده‌ای
یگانه جامه در تمام آفرینش
که شبیه تو نیست؟
بله.
و تو خزنده به سمت من برگشتی
چون میدونی که میتونم بهتر از این باشم؟
- بله. - چون من، بالاتر از همه،
می شناسیدتان؟
چون نمی‌دانستم کجای دیگر بروم.
واقعاً؟
بله.
میذاری هر کاری دوست دارم بکنم؟
بله. اما...
دقیقاً همانطور که می‌گویم عمل خواهی کرد؟
بله، در محدوده ...
و آیا چیزی که من درست می‌کنم را می‌پوشی؟
بله.
و آیا می‌توان زمان را متوقف کرد؟
فقط انجامش دادم.
این واقعاً به کمی تلاش نیاز دارد،
اگر قرار است از پس این کار بربیاییم.
فقط بهم بگو چیکار میتونم بکنم.
فقط میتونی به حرف زدنت ادامه بدی.
این نحوه‌ی کار کردن آن است.
یه چیزی بهم میگی، مثلاً اینکه چه احساسی داری،
و من اون احساسات رو میگیرم و به یه لباس تبدیلشون میکنم.
استحاله احساس.
این کاریه که ما اینجا انجام میدیم.
ما اینجاییم.
حالا، همانطور که می‌بینید،
من وارد دوران خانم هاویشام خود شده‌ام
خیلی جلوتر از برنامه.
اینجاست که من میام تا تو تاریکی گریه کنم.
لطفا اینجا بایستید.
حالا، آه...
مدت‌هاست ایده جدیدی ندارم.
حداقل مورد خوبی نیست.
پس اگر قرار است این کار را انجام دهیم،
من فقط باید یه چیزهایی رو بهت ببندم
تا زمانی که الهام به سراغش بیاید.
بفرمایید.
اه، میشه ژاکتت رو بردارم؟
بله.
- ممنون. - مممم-همم.
بنابراین...
خب، در مورد این لباسی که داریم می‌دوزیم بیشتر بگو.
چه چیزی در سرت می‌بینی؟
فقط...
من.
فقط تو؟
اما...
اما تمام من.
بیشتر داشتم به این فکر می‌کردم که «چه رنگی؟»
- اِه... - آروم باش.
هرچی که دوست داری.
اما قرمز نه.
آیا باید بتوانید حرکت کنید؟
- بله. - رقص؟
بله. - بدلکاری یا مهاری چیزی هست؟
خیر.
رقصنده‌های پشتیبان؟
نه. - من درست نمی‌کنم.
- هر چیزی برای آنها. - می‌دانم.
به سادگی زمان کافی وجود ندارد.
می‌دانم. لازم نیست. فقط من.
بازوها بالا.
چه آهنگی میخونی؟
اکشن ترسناک.
هوم. اون یکی رو یادم نمیاد.
- چون جدیده. - اوه.
پس این آن را توضیح می‌دهد.
آیا شما آن را نوشتید؟
بله.
اگه بخوای برات پخشش می‌کنم.
بله، شاید بعداً.
خوبه که.
مطمئنم که همینطور است.
شاید بهترین آهنگی باشه که تا حالا نوشته شده
- در تاریخ آهنگ‌ها. - اممم.
لطفا پیراهنت را برایم بالا بزن.
خیلی کوچولو شدی دیگه
کوچکترین مزاحم.
تو هم دقیقاً همین‌طوری.
اوه، نه، نیستم.
خواهی دید.
خواهی دید که چقدر تغییر کرده‌ام.
آنچه گذشت سال‌ها از من ساخته است.
باشه. فعلاً خوبه. ممنون، هیلدا.
- هیلدا. - بله؟
هیلدا، میشه برگردی به خونه اصلی؟
- و چند تا چیز برای من بگیر؟ - مممم-همم.
این چه اهمیتی دارد؟
- معلومه که می‌دونی چی لازم دارم؟
خب، تو چی؟ چیزی برات داریم؟
- خوبم. ممنون. - باشه. خوبه.
باشه. الان برمی‌گردم.
قرار نیست به کسی بگه...
نه. نگران نباش.
هیچ جاسوسی در بین ما نیست.
فقط ازش می‌خوام که یه سری چیزا برام بیاره.
مقداری خرت و پرت قدیمی، چند کلت پارچه،
و یک قیچی خوب
در صورتی که یکی از ما ناگهان تمایل داشته باشد که...
باشه.
مامانت چطوره؟
او درگذشت.
متاسفم.
حالتون چطوره؟
همان.
تو خیلی بی‌خیال بودی.
درست میگم که این اولین سفرت به خارج از کشوره؟
- از وقتی که... - از وقتی که؟
از آنجایی که هر اتفاقی که افتاده، افتاده است.
فکر می‌کنید چه اتفاقی افتاد؟
خب، من... من اون ویدیو رو دیدم.
همه آن ویدیو را دیدند.
آیا چیزی بیش از این وجود دارد؟
بله.
و وقتی برای اولین بار اتفاق افتاد، مردم مدام از من می‌پرسیدند،
من چه می‌دانم،
آیا چیزی شنیده بودم، «زمین خورد، پرید؟»
چی گفتی؟
مردم... گفتند که تو دچار فروپاشی روانی شده‌ای.
«نه. احتمالاً فقط به کمی استراحت نیاز داشته.»
آره. اون بخشی از ماجرا بود.
بقیه قطعات چی هستن؟
نمی‌خوام بهت بگم.
چرا؟
چون قرار بود بخندی.
نه، من این کار را نمی‌کنم. بله، تو این کار را می‌کنی.
همین الان داری میخندی.
من فقط...
من فقط بدترین چیز ممکن را تصور می‌کنم
که می‌توانست تو را به کاری که کردی وادار کند.
من...
- چیه؟ - لازم به گفتن نیست،
اما خیلی خنده‌دار است.
خب، برای همین بهت نمی‌گم.
مگر اینکه تو این کار را بکنی.
چون تو هرگز این کار را نمی‌کردی
از اول مطرحش کرد
اگر نمی‌خواستی.
نه، می‌خوای بهم بگی.
تو خیلی دلت می‌خواد من بدونم، به سختی می‌تونی تحملش کنی.
اما اشکالی نداره. می‌تونم صبر کنم.
مم. مم.
خیر.
مممم.
خیر.
درسته. قرمز نه.
بدون رنگ قرمز.
موهات چی، اونجا چه خبره؟
ما باید...
ما باید در مورد هاله نورانی شما صحبت کنیم.
هاله نداره.
اصلاً؟
می‌خواهم به اصول اولیه برگردم.
منظورم این است که از این اساسی‌تر نمی‌شود.
یه جورایی به خودت مربوطه.
هیچ‌وقت قرار نبود مال من باشه.
کار خودت بود.
این... من اینطور به یاد نمی‌آورم.
اما هر چه که باشد،
خیلی خوب از پسش بر اومدی.
- ما بدون اون هم خوب پیش میریم. - کسی تو رو میشناسه؟
بدون آن؟
نمی‌دانم آیا کسی واقعاً درک می‌کند یا نه
- شکل تو... - درد دارن.
خب، به این خاطر است که هر کسی که الان دارد آنها را برایت درست می‌کند
مدام سعی می‌کند امتیاز بیشتری بگیرد.
اونا درست انجامش نمیدن.
می‌تونم برات یه جدید بسازم
- در عرض دو ثانیه... - نه.
- درسته. اما، مگه نه... - من که گفتم...
بله، می‌دانم چه گفتی.
نمی‌خوای بپوشی،
اما اگه بخوام یکی بپوشی چی؟
♪ باورم نمیشه چی پیدا کردم ♪
♪ من به تاریکی خیره شده‌ام، آنقدر قدرتمند... ♪
♪ زانوهام به زمین چسبیده ♪
♪ من برای زندگی عزیزم صبر می‌کنم ♪
♪ این افسانه‌ایه ♪
♪ اونجایی؟ مال منی؟ ♪
♪ احساس قداست می‌کنی؟ ♪
♪ تو واقعی هستی یا الهی؟ ♪
♪ احساس قداست می‌کنی؟ ♪
♪ اونجایی؟ مال منی؟ ♪
♪ میدونی؟ ♪
♪ روحت مرا صدا می‌زند ♪
ما اینجا چه کار می‌کنیم؟
آیا ما شما را از نو خلق می‌کنیم؟
خیر.
نه، من...
فقط...
من... من می‌خواهم باشم...
- الهام‌بخش. - نه. من فقط، دوست دارم... من می‌خواهم...
ژرفا.
ممم، بیشتر، اممم...
- اصالت. - نه. انگار...
وضوح.
- بله. - وضوح.
- خب، کم کردن؟ - بله.
- همه چیز را جدا می کنم... - بله. بله.
- ...که جمع شده. - بله.
- پوست پیر. - بله.
- صدف‌ها. - بله
موهای مرده.
بله.
همه شماهای قدیمی.
می‌خواهم تیزبین باشم.
می‌خوای ازت یه چاقو بسازم؟
می‌خواهم نکته‌ای را مطرح کنم.
گرفتمش.
اگر این اولین اجرا بود
من که تا حالا بخشیدم، چطور لباسم میپوشونی؟
من برای اولین اجرات لباس مخصوص تنت کردم.
اگر آخرین اجرای من بود؟
یعنی این همونه؟
- شاید. - چون می‌تونم مجبورت کنم
یک لباس تشییع جنازه،
اگر واقعاً این چیزی بود که می‌خواستی.
می‌توانم برایت یک توده هیزم بسازم
که دنیا نظیرش را ندیده است
اگر اوضاع از نظر تو این‌طور پیش می‌رود.
من یه جورایی همینطور فکر می‌کنم.
ما هنوز داریم حرف می‌زنیم...
انتزاعی هستیم، اینطور نیست؟
من که اینطور فکر می‌کنم.
آیا افسرده هستید؟
- نه. نه. - این یه فریاد کمک خواهیه؟
پس قصد خودسوزی نداری
در آستانۀ من؟
- نه - خوبه.
اما اگر این کار را بکنم، راه خیلی خوبی خواهد بود.
نه، نه برای من. من کسی هستم که باید تو را تمیز کند.
دزدکی نگاه کردن ممنوع.
اگر واقعاً اوضاع خیلی بد است،
فقط ترک کن.
من نمی‌توانم ترک کنم.
آره، می‌تونی.
مردم می‌گویند ترک کردن کار ترسوهاست،
اما در واقع یکی از شجاعانه‌ترین کارها است
- هر کسی می‌تواند این کار را انجام دهد. - نه.
نمی‌تونم ولش کنم. نمی‌دونم چه کار دیگه‌ای بکنم.
کاش فقط از انجامش خوشحال بودم.
اوه، بله، یادم هست.
قبلاً خیلی خوشحال بودم و آهنگ‌های غمگین می‌خوندم. خب...
اوضاع دیگه هیچوقت اونجوری نمیشه.
با این وجود... شما ادامه خواهید داد.
این آخرین اجرای تو نخواهد بود
اما بهترینِ تو خواهد بود.
تو درخشان خواهی بود،
و متعالی.
و وقتی دهانت را باز می‌کنی و درباره غمت آواز می‌خوانی،
غم و اندوه همه خواهد بود،
و به بزرگی آسمان لعنتی نوشته خواهد شد
چون این چیزیه که به مردم میدی.
این کاری است که می‌توانید برای مردم انجام دهید
و از آنجایی که آنها برای آن به شما پول می‌دهند،
کم و بیش وظیفه توئه، پس ولش کن...
یا کار خوبی انجام بده.
می‌بینید؟
این کاریه که تو می‌کنی.
به همین دلیل است که هیچ جای نگرانی ندارید.
تو به مردم این موهبت رو میدی که بهت اهمیت بدن.
من در برابر سخاوت شما فروتن هستم.
آه...
کسی قبل از شما بازی می‌کند؟
بله.
کی ؟
عسل اثر متقابل خواهد داشت.
او چه می‌خواند؟
- ماه کاغذی. - اوه، درسته. آره، ازش خوشم میاد.
همه او را دوست دارند.
تلخ به نظر می‌رسی.
نه، من این کار را نمی‌کنم.
اون دوست منه.
- آره؟ - آره.
- ما با هم تو... خوندیم - آره.
اما او آن موقع فقط یک کودک بود.
حالا هر جا که نگاه می‌کنم او را می‌بینم.
سینه‌هایش با لباس ژیوانشی روی سوهو ریخته‌اند.
او موفق است
و من به او افتخار می‌کنم.
و من از بودن در جمع او بسیار خوشحالم.
خوب.
اما؟
داری نابودش می‌کنی، مگه نه؟
- چی؟ - اوه.
دختر بیچاره نمی‌داند چه بلایی سرش آمده است.
اصلاً چرا باید این را بگویی؟
چون حقیقت دارد.
نه، اینطور نیست.
اوه، قبلاً اتفاق افتاده است.
حتی لازم نیست امتحان کنی.
این کاریه که تو می‌کنی. تو همیشه داری انتخاب می‌کنی
- و کندن و خاراندن... - این بخشی از کار من است.
باید ببینم قرار است چه چیزی را پوشش بدهم.
منظورت اینه که باید ببینی چی می خوای پیدا کنی.
و اگر آن را پیدا نکردید، آن را آنجا قرار می‌دهید
چون مناسب شماست و با چیزی که می‌خواهید بسازید، جور درمی‌آید،
- به همین دلیله که... - به همین دلیله که من اینجام
- و تو اونجایی. - نه.
من اینجام چون چیزی رو که تو می‌خوای، من هم می‌خوام،
اما می‌خواهم که آن را به دلایل درست بخواهید.
کدامند؟
می‌خواهم قلبی باز داشته باشی.
-اممم-همم. ممم. - و بدون ترس.
و از چه چیزی می‌ترسم؟
از این.
- من. - آره.
هی، تو خیلی ترسناکی.
این کاریه که تو می‌کنی.
این کاریه که وقتی نمی‌دونی چیکار کنی انجام میدی.
این کاریه که همیشه انجام دادی،
به همین دلیل است که سعی می‌کنم همه چیز را برای شما تعریف کنم.
اما از شما خواستم که آن را برای من تعریف کنید
تا بدانم چه باید بکنم.
- خب، بفرمایید. - ممنون.
میل کونتررا جلوی من آواز خواهد خواند.
او آهنگ «ماه کاغذی» را خواهد خواند، و آهنگ زیبایی خواهد بود.
و سپس،
پنج دقیقه مانده به نیمه شب، چراغ‌ها خاموش می‌شوند.
و من...
مم-هوم.
هر کاری از دستم بربیاید، انجام می‌دهم.
آهنگ جدیدت رو بخونم؟
بله.
شاید نه.
نه، من قراره بخونمش. اوه، خوبه.
چون یه لحظه انگار مطمئن نبودی.
نه، فقط اینه که...
هنوز به اندازه کافی خوب نشده؟
می‌خوای بشنویش؟
اون... آهنگ؟
- بله. - خیر.
نه. موسیقی نه.
فعلاً نه.
- چرا؟ - چون اگر این کار را بکنم،
من برای آهنگ لباس می‌دوختم.
و تو از من می‌خوای که برات یه لباس بدوزم، مگه نه؟
پس بهتره نشنویم.
شاید خوشتان بیاید.
مممم، من الان تو مرحله ریاضت هستم.
دارم سعی می‌کنم از بعضی چیزا خوشم نیاد.
اصلاً چرا اسمش «اکشن شبح‌وار» است؟
آیا مربوط به فیزیک ذرات است؟
برخورد دهنده‌های بزرگ هادرونی؟
نه. بیشتر شبیه...
ارتباطاتی که نمی‌توانیم توضیح دهیم.
و چه چیزی شما را به نوشتن آن سوق داد؟
من یه رابطه داشتم و نمی‌تونستم توضیحش بدم.
به یک نفر؟
شاید.
داری کم حرف میزنی؟
خیر.
و واقعاً می‌تونی باهاش ​​برقصی؟
- بله. - هوم.
به من نشان بده.
- رقص؟ - آره.
آیا می‌توانستی؟
راستش را بخواهید، برای من خوب است که ببینم چطور حرکت می‌کنی
تا مطمئن شوم که من اهل همراهی هستم.
باشه.
مطمئنم که در هر صورت قرار است آن را سوراخ کنی.
بلندگو یا چیزی داری که بتونم بهش وصل کنم؟
آره.
اما این کار را بدون آهنگ انجام دهید.
چرا؟
چون بهت گفتم، نمی‌خوام بشنوم.
- اما همه چیز برای... تنظیم شده - مطمئنم که همه چیز رو فهمیدی.
چرا نمیذاری فقط خودم برات پخشش کنم؟
چون نمی‌خوام رکوردم بشکنه.
از چه چیزی؟
از اینکه به موسیقی تو گوش نمی‌دهم.
اوه. باشه.
- خب، فکر کنم این... - هنوز کارم تموم نشده.
چطور می‌خوای بخونی؟
در حالی که تو همه این کارها را انجام می‌دهی؟
تمرین کنید.
می‌دونی،
اگر می‌روی برای...
وصیت‌نامه‌ها و وصیت‌نامه‌های آخر را به آتش بکشید،
کاری که باید انجام دهیم این است که
ما باید برای شما یک لباس زیبا بدوزیم
که ساده و شیک است،
و هر چیز دیگری که لازم باشد،
اما بهش وابسته شده...
یک قطار است.
میدونی که چقدر دوست دارم...
یک قطار خوب، و این یکی، مثلاً،
امم، فقط یک چهارم مایل طول دارد.
و شاید بیشتر مردم متوجه نشوند،
اما چشم تیزبین تشخیص خواهد داد
که در یک نقطه خاص، پارچه لباس رنگ می‌بازد
از یک چیز
به چیز دیگری.
چیزی آشناتر.
آنقدر بی‌نقص است که حتی آن را نمی‌بینید.
اما وقتی این کار را کردی،
متوجه می شوید
کل لباس از هر لباس تشکیل شده است
تو تا حالا
پوشیده شده.
داستان اینکه چطور به اینجا رسیدی،
همین الان،
درست در همین لحظه،
پا به صحنه گذاشتن،
مادر مریم... ...در هزاره جدید.
راه می‌روی...
...پایین... نمایش کجاست؟
- توی پالادیوم. - عالیه. پس...
میل کنتررا آواز را به پایان می رساند،
و زیباست و مورد پسند همگان است،
اما حالا، شما بفرمایید،
در آن راهرو قدم می‌زنیم،
از آن سوی راهرو رژه می‌روند،
از بیرون تئاتر،
از خیابان پایین می‌آمد،
تمام تاریخت را پشت سرت می‌کشانی.
درها به آرامی باز می‌شوند،
و وارد تئاتر می شوید
و از پله‌ها بالا می‌روی تا به صحنه برسی،
و وقتی به قله رسیدی...
این چیه؟
چیزی گیر می‌کند.
قطار محکم کشیده می‌شود.
این در تمام تاریخ شما ثبت شده است.
و همینطور که آخرین قدمت را برمی‌داری
و عروج خود را کامل کن،
کل لباس،
ما آن را طوری تنظیم می‌کنیم که به راحتی قیچی شود،
و تو آنجا هستی.
تو برهنه زیر نور چراغ‌ها ایستاده‌ای،
رها از هر آنچه که حمل می‌کردی،
از هر چیزی که تو را به زانو درآورده است.
و البته، سیم‌ها کشیده خواهند شد
و پخش قطع می‌شد اما این کار به عهده‌ی آنهاست،
این به تو مربوط نیست.
مممم-ممم.
تو داری کاری رو انجام میدی که براش به دنیا اومدی.
دهانت را باز می‌کنی
و تو رقص خودت را می‌کنی.
تو آهنگ خودت را می‌خوانی.
یا شاید...
تو حتی این کار را هم نمی‌کنی.
شاید لازم نباشد.
تو اصلاً به آهنگ احتیاج نداری،
زیرا این ...
همه چیز در مورد ... است
شما.
اما...
اینطور نیست؟...
- واضحه؟ - نه.
اممم. این...
وضوح.
♪ مکالمات بد ♪
♪ سیگار ♪
♪ کلماتی که منظورم نیستند ♪
♪ تهدیدهای توخالی ♪
♪ آدامس جویدن ♪
♪ من خیلی خالیم ♪
♪ تو همونی هستی که من میخوام ♪
♪ می‌بینی ♪
♪ اما مدتی گذشته ♪
♪ دهانم برای تو تنهاست ♪
♪ تو ♪
♪ دهانم ♪
♪ دهانم برای تو تنهاست ♪
♪ گفتی برو دنبال همه چیزهایی که می‌خوای ♪
♪ همه چیزهایی که نیاز داری رو پیدا کن ♪
♪ اگه نمی‌تونی اونا رو توی من پیدا کنی، برو یه جای دیگه پیدا کن، لطفا ♪
♪ نقشه رو باز کن، از درختا بالا برو ♪
♪ از کوه بالا برو، نفس بکش یا نکش ♪
♪ اما باید زانو بزنی ♪
♪ برای ستاره‌ها گریه نکن، باید اعماق رو احضار کنی ♪
♪ همه آدمایی که نگهشون میداری رو از دست بده ♪
♪ اراده‌ات برای باور کردن رو از دست بده ♪
♪ و یک بار دیگر باور کن ♪
♪ و اگر در نهایت آزاد نشدی ♪
♪ لطفا یه معامله ای بکن ♪
♪ قبلاً با تو قدم می‌زدم ♪
♪ تا اینکه یه چیز بزرگتر دیدم ♪
♪ من به درون شعله‌ها پریدم ♪
♪ و برای همیشه با هم دست دادم ♪
♪ مجبور شدم قطع رابطه کنم ♪
♪ مثل نور ستاره بودن ♪
♪ او با نگاهش مرا متبرک کرد... ♪
آن یک لحظه بسیار خاص در زمان بود،
نبود؟
چرا این را می‌گوییم؟
هر لحظه از زمان، خاص و ویژه است.
آره، اما تشخیص یکی از بعدی سخته. مممم؟
هرچند هر از گاهی،
اتفاقی می‌افتد.
و باعث میشه گوشامون رو تیز کنیم
و بگو، "اون یه لحظه بود."
و چیزی که فکر می‌کنم واقعاً می‌گوییم...
...برای آن لحظه است،
ما بودیم...
با هم.
واقعاً منظورت از حرفی که زدی چی بود؟
در مورد چی؟
در مورد گوش ندادن به آهنگ‌های من.
بله.
آیا جای تعجب دارد؟
من دقیقاً شما را در باند فرودگاه نمی‌بینم.
واقعاً اینقدر احساساتت رو جریحه دار کردم؟
آره.
و این خوبه.
احساسات برای همین هستند.
کاش فقط خودت بهم میگفتی.
بهت چی گفت؟
اون، امم...
آن مادر مریم دیگر به من نیازی نداشت.
- من به تو نیاز داشتم. - نه، تو...
و من بهت گفتم. - تو بهم گفتی
با نگفتن به من.
تو با نگفتن هیچی بهم گفتی
و اجازه دادن به هر کسی که ناگهان گوش تو را داشت
تمام صحبت‌ها را انجام دهید.
بهت گفتم که به یه تغییر نیاز دارم.
بله، اما به من نگفتی که قبلاً موفق شده‌ای.
تا اینکه این را فهمیدم،
تو قبلاً در را بسته بودی.
درِ خانه همیشه باز بود.
خیر.
نه، نبود.
نه، نبود. بسته بود
و قفل شده.
و تو میلیون‌ها مایل دورتر بودی.
و من آنجا بودم...
که تو را می شناخت و...
که تو را دوست داشت،
سعی می‌کند تکه‌ها را جمع کند.
با این تفاوت که حتی هیچ تکه‌ای هم وجود نداشت
چون هرچی داشتم...
در تو پیچیده شده.
هیچ‌وقت نمی‌فهمی چقدر بی‌اهمیتی
تا اینکه متوجه شوید
که هر کاری که انجام داده‌ای
در خدمت بوده است
از کسی که تمام دنیا دوستش دارد
درست به اندازه‌ی تو.
اوه، بله. و به خودت بگو که داری کار خوبی انجام میدی.
به خودتان بگویید کاری که انجام می‌دهید مهم است
چون تو کسی هستی که این کار رو انجام میده،
اما واقعاً، قدم به قدم،
کوک به کوک،
داری خودت رو محو می‌کنی.
من تو را می‌خواستم.
تا شبیه ژاندارک شود.
وقتی آواز خواندنت را شنیدم،
این چیزی بود که من دیدم.
این چیزی بود که من برای شما طراحی کردم.
و به آن،
تکه تکه اضافه کردم
از من.
چیزهای احمقانه،
مثل عشای ربانی‌ام در هفت سالگی.
حس ملکه بودن
با اینکه شراب ریخته بودم
تمام لباس سفید زیبای من را.
همه آن
در آنجا است.
داستان من همین است.
و نه،
انتظار ندارم که بهش بگی.
اما من... انتظار داشتم کمی به من اعتبار داده شود.
منظورم این نبود که تو رو از بقیه جدا کنم. - اما تو این کار رو کردی.
بله.
من این کار را کردم.
- اما... - چی؟
اما من کسی هستم که آن لباس را پوشیدم،
که همه لباس‌ها را پوشیده بود.
گذاشتم خودت بسازی
- یه چیزی از من. - نه. نه.
- ما اون کار رو با هم انجام دادیم. - و...
و من از آن خوشم آمد.
من ازش خوشم اومد.
از اینکه منو دیدی خوشم اومد.
از حس و حالش خوشم اومد...
وقتی که مرا لباس پوشاندی.
اما تو داشتی مادر مریم خودت را میساختی،
و او ...
او زیبا بود.
اما من کسی هستم که مجبور شد بیرون برود
جلوی آن همه آدم
و ترانه‌هایم را بخوانم
و آنها را حس کنید، پس، بله...
...می‌خواستم به خاطر او تغییر کنم.
اما هیچ‌وقت کارم با ما تمام نشد.
تو اون در رو بستی.
نه، اصلاً هیچ دری وجود نداشت تا اینکه تو آن را باز کردی.
دری وجود ندارد.
این استعاره‌ها طاقت‌فرسا هستند.
رفتی یه جایی...
- نتونستم دنبال کنم. - آره، اما همه اینا رو داشتی.
آره، مجبور بودم اینو بسازم تا یه چیزی داشته باشم.
اما این خوبه، مگه نه؟
آره.
جز اینکه برای انجامش ازت متنفر بودم.
اممم.
تو واقعاً نمی‌تونی از من متنفر باشی.
اوه، بله، می‌توانم.
زدن اون کلید خیلی راحته.
ما اینجا داریم همین کار رو می‌کنیم؟
داری برام یه لباس نفرت‌انگیز می‌دوزی؟
شاید.
خب، برای اینکه اون کلید رو به حالت اول برگردونیم باید چیکار کنیم؟
نمی‌دانم. شاید نتوانیم، شاید این فقط یک بار اتفاق می‌افتد.
خیر.
شما قبلاً این کار را کرده‌اید.
وگرنه اجازه ورود به من نمی‌دادی.
درِ واقعی یا درِ مجازی؟
- درِ ورودی‌تون. - اوه.
خب... من که بهت اجازه ندادم بیای تو.
هیلدا این کار را کرد.
و چرا من باید کسی باشم که در را باز می‌کند؟
یا یه کلید بزنم یا هر کار دیگه ای؟
نمیتونی انجامش بدی؟
نمیتونی کار رو انجام بدی؟
کاری کن دوباره عاشقت بشم.
میشه بذاری منم امتحان کنم؟
میشه دست از دیوار کشیدن برداری؟
میشه بذاری این آهنگ لعنتی رو پخش کنم؟
اوه، کار دیگه ای نمیشه کرد؟
چیز دیگری ندارم.
چه چیز دیگری وجود دارد؟
من می‌توانم... برایت گل بفرستم،
می‌تونم برات یه یادداشت بنویسم، یا می‌تونم برات یه خونه بخرم،
یا می‌توانم برایت یک آهنگ بخوانم. همین.
فقط همین نصیبم شد.
خب، من می‌توانم با یک خانه جدید کنار بیایم.
این یکی داره از هم میپاشه.
یکی را انتخاب کنید و لیست را برای من ارسال کنید.
اوه، می‌دونی، فکر کنم خودم هزینه‌اش رو پرداخت می‌کنم.
خیلی ممنون.
ببین، مشکل اینه که،
و مشکلی نیست،
اما مشکل این است که...
من خیلی لجبازم.
واضح است.
و من نه...
من تو عوض کردن لباس توجا خوب نیستم.
من نیستم...
مثل تو.
من نمیتونم اونی باشم که بقیه میخوان
در یک چشم به هم زدن.
خوب.
چون آدم رو فرسوده می‌کنه.
و من بدون تو خیلی خوب پیش رفتم.
اگر صدای شما را از رادیو بشنوم، کانال را عوض می‌کنم.
اگه تو رو تو تلویزیون ببینم، خاموشش می‌کنم.
یا همه یا هیچ.
بقیه به تو نیاز دارن.
من این کار را نمی‌کنم.
دوست داری بدونی چی شده؟
آخرین باری که آوازت را شنیدم؟
مطمئناً.
قراره مثل یه استعاره دیگه به ​​نظر برسه،
حتی اگر اینطور نباشد.
باشه.
یادت هست وقتی تو هاید پارک بازی می‌کردی؟
در آغاز تور اکستاتیک شما؟
آره. من اونجا بودم.
ردیف جلو.
با خودم فکر کردم که آیا مرا خواهی دید،
اما... تو هرگز این کار را نکردی.
یا اگر هم کردی، بروز ندادی.
و حالا من دارم بی‌خیال میشم
تو فوق‌العاده بودی.
تمام جمعیت گریه می‌کردند.
داشتی گریه می‌کردی.
و من گریه می‌کردم،
اما به دلیلی متفاوت.
چون داشتم یه چیز قشنگ میدیدم
که من زمانی بخشی از آن بودم
و... دیگر هرگز نخواهد بود.
تو درخشان بودی.
من بدبخت بودم.
و رفته رفته،
آن بدبختی به درد بسیار شدیدی تبدیل شد
در فک بالای من.
فکم آنقدر محکم بسته شده بود
که دندان عقل بالا سمت چپم ترک برداشت و از هم باز شد،
و دردی که به من داد
ناب بود
و تیز.
و من هیچ راه دیگری برای توصیفش جز تو به ذهنم نرسید.
اوه، تو بودی.
و مجبور شدم تو رو از جمعشون حذف کنم.
بنابراین فرار کردم.
قبل از اجرای مجدد.
قبل از اینکه نقش روح القدس را بازی کنی،
تنها آهنگی که فکر می‌کردم ممکن است حالم را بهتر کند.
مریم! مریم!
به سمت خانه دویدم،
چند انبردست برداشت،
و...
می‌بینید؟
همه رفته‌اند.
عیسی!
من فقط دارم اغراق می‌کنم.
من به دندانپزشک مراجعه کردم.
آره، اونا منو زیر گرفتن،
و وقتی روی صندلی از خواب بیدار شدم،
دندانم رفته بود.
و اثر بیهوشی داشت از بین می‌رفت،
و من خیلی احساس غم کردم.
مثل اینکه من بودم...
در بحبوحه خداحافظی با چیزی عزیز.
می‌دونی، وقتی کوچیک بودم،
و ما حرکت می‌کردیم،
و احساس می‌کردم که از خانه‌ای کشیده می‌شوم
من برای عشق ورزیدن وقت گذاشته بودم.
هوم.
حالا...
اینجاست که به نتیجه می‌رسد
عجیب و غریب.
آن شب،
من مهمون داشتم.
خیلی ناگهانی از خواب پریدم
متوجه شدم که لثه‌هایم دوباره خونریزی دارند.
همه جا پر از خون بود.
در واقع، رد کمی از آن وجود داشت،
روی لحاف پخش شده بود.
انگار یه چیزی از دهنم پرید بیرون،
در سراسر روتختی،
روی زمین.
حالا...
من همیشه پذیرای ارواح بوده‌ام.
اگر خانه‌ای جن‌زده باشد، آدم فکر می‌کند اینجا باشد،
اما من قبلاً یکی از آنها را ندیده‌ام.
تا الان.
و بدون شک می‌توانم بگویم،
یک روح پایین تختم بود.
چه شکلی بود؟
نتونستم بگم.
او انگار همزمان شش چیز مختلف بود.
«او»؟
بله. او یک زن بود.
فکر می‌کنم.
یا شاید ایده یک «زن».
و او قرمز شده بود.
نه مثل یک رنگ قرمز.
بیشتر شبیه ...
قرمز مثل یک حس.
اوه، و او زیباترین چیز بود.
نمی‌تونستم بذارم بمونه.
پس در را باز کردم،
و رفتنش را تماشا کردم،
پایین راهرو،
بیرون از خانه،
به درون جنگل،
لکه‌ای قرمز در تاریکی.
آه، و با او درد دهانم هم می‌رود،
گره توی دلم،
و حفره‌ای که در قلبم است.
و بعد از آن دیگر به آهنگ‌هایت گوش ندادم.
از فکر کردن به تو دست کشیدم.
از رویاپردازی در مورد تو دست کشیدم.
و از اون موقع همه چی بهتر شده.
او کجا رفت؟
اوه.
اوه، نمی‌دانم.
ارواح کجا می‌روند؟
وقتی دیگه بهشون نیازی نداری؟
اونجاست که.
اما آیا می‌گویید که این فقط یک استعاره‌ی دیگر است؟
واقعاً چیزی دیدی؟
ببین، من نمی‌گم که روح رو دیدم
از برخی افراد تازه فوت شده
یا اینکه خانه‌ام توسط یکی از اجدادم تسخیر شده است.
اگر کس دیگری ...
اگر مثلاً هیلدا آنجا بود، آیا آن را می‌دید؟
احتمالاً نه.
اما من این کار را کردم.
هر آنچه نورون‌های سرم از هم متمایز می‌کنند
بین خیال و ادراک
به من بگو که این کار را کردم.
و اگر از من بپرسید که چرا این کار را کردم،
می‌گفتم چون لازم بود.
شاید من او را آشکار کردم.
شاید او ضمیر ناخودآگاه من بود،
برای من پیام فرستادن
تنها از این طریق بود که می‌دانست من گوش خواهم داد.
شاید او یک روح بود.
آره.
اما او روح من بود.
به جز...
فکر کنم من هم او را دیدم.
چی دیدی؟
شبح تو.
من دیدمش. - جدی گفتم.
من هم همینطور.
خب که چی؟
تو حتی نمی‌تونی بذاری من داستان ارواح خودم رو داشته باشم؟
نه. نه، مال توئه.
هست، اما فکر می‌کنم شاید من هم جزئی از آن باشم.
داری باعث میشی احساس کنم
- خیلی احمقانه‌ست. - قول میدم منظوری ندارم.
من هم آنچه تو دیدی را دیدم.
من یک روح یا یک روح دیدم و او قرمز بود.
و این چه زمانی بود؟
- اولین بار بود... - اوه. "اولین بار"؟
اولین بار در دوبلین بود.
نود و ششمین ایستگاه تور.
خیلی خسته بودم، اما...
تولد من بود.
و من می‌خواستم کار خاصی انجام بدهم.
دوستت دارم، دوبلین!
شب بخیر!
- ممنون. - اینجا، اینجا، اینجا.
من دارمش. من دارمش. من دارمش.
مراقب باشید.
چطور این اتفاق مدام تکرار می‌شود؟
اوه، لعنت. اممم،
- خون روی ... - ها؟
-هی، ام ام! - خون...
- اوه، امم، آره. - ببین کی رو پیدا کردم!
اوه.
ای وای! خدای من!
- تو... - سلام.
- سلام! سلام، سلام، سلام! - من ایموجن هستم. سلام.
تولدت مبارک.
متشکرم. متشکرم. بله.
از آشنایی با شما خوشبختم. - از آشنایی با شما خوشبختم.
بله. خدای من. ما برای امشب خیلی هیجان‌زده‌ایم.
- منم همینطور. - همه میگن.
تو خیلی خاصی.
خب، این خیلی مهربون به نظر میاد. - باشه.
او روی صندلی همیشگی نشسته بود،
به همین دلیل است که پی‌جی نتوانست او را پیدا کند.
- آه. - گفتی چقدر طول کشید؟
- تو صف منتظر موندی؟ - اوه؟
فقط دو ساعت. اما اشکالی نداره. بهم خوش گذشت.
- من با آدمایی آشنا شدم. - خیلی متاسفم.
آره. باشه.
من از ملاقات با مردم خوشم میاد. - ممنونم.
اوه، خب، حالا تو اینجایی و با ما هستی.
از نمایش خوشت آمد؟
- اوه، باورنکردنی بود. - ممم.
مثل یک تجربه مذهبی بود
یا مثل رفتن به کلیسا،
- اما به یه شکل خوب. - آره.
و در عین حال، تنها چیزی که می‌توانستم فکر کنم این بود که
وقتی این همه آدم داری...
- آره. - چند نفر اونجا بودن؟
آه، ۱۸۲۱۰.
حتی تعداد بیشتری در نیویورک بودند.
و همه آنها آنجا هستند،
همه اینها به یکباره، تمام آن انرژی را آزاد می‌کند،
تمام آن فراز و نشیب‌ها،
و همه اینها درست روی شما متمرکز شده است.
اممم. خیلی شدیده.
چطور با آن کنار می‌آیید؟
شما این کار را نمی‌کنید.
منظورم اینه که، شما این کار را می‌کنید.
اما تو فقط...
تو یه جورایی، اممم،
بگیرش
و...
بله، اما...
چه کاری با شما انجام می‌دهد؟
مثل همینه، همون چیز
بارها و بارها در حلقه‌ها.
انگار یه چیزی تو مایه‌های چرت و پرته.
نپرس چرا من را انتخاب کرد، اما او این کار را کرد.
اما تو قبلاً اینجا ارواح دیدی، درسته؟
آه، بله.
اینجا ارواح وجود دارند
و من با بیشتر آنها ملاقات کرده‌ام.
اما دیوارهای اینجا خیلی نازک هستند.
هیچ‌وقت نمی‌دانی چه کسی ممکن است بیاید و در بزند.
حالا، کسی می‌تونه چراغ‌ها رو بیاره؟
آیا ارواح واقعاً به تاریکی نیاز دارند؟
یا فقط برای ترسناک‌تر کردن آن است؟
اوه، این برای آنها نیست.
آنها همین الان هم اینجا هستند.
این ما هستیم که در را به روی آنها باز می‌کنیم.
این یعنی چی؟
یعنی
خودتان را آشکار کنید. - خودتان را آشکار کنید.
-ما قصد آسیبی به شما نداریم. - ما قصد آسیبی به شما نداریم.
میشه من هم بگم؟
آره، حتماً.
دوباره چطور پیش میره؟
نه نه.
ببخشید، ببخشید. اون من بودم.
-لعنت بهت -وای، خدای من.
من لیز خوردم. من لیز خوردم. متاسفم.
از این متنفرم.
از همه چیز این ماجرا متنفرم، امیلی. واقعا؟
هش.
صبر کن، صبر کن، صبر کن.
چیست؟
کسی اینجا هست؟
آیا آن را حس می‌کنی؟
من هیچ چیزی حس نمی‌کنم.
قرار است چه احساسی داشته باشیم؟
او اهل اینجا نیست.
«او»؟
اهل یه جاییه...
دوردست.
اما او خیلی نزدیک است.
الان داریم در مورد کی حرف میزنیم؟
او کیست؟
آیا می‌دانی؟
خیر.
- نه نه.
باشه، ما باید... شاید این فقط...
- واقعی نیست. - فقط داره با ما حال می‌کنه.
نه، او اینطور نیست.
ایموجن...
چی می‌خوای بهمون بگی؟
آیا پیامی دارید؟ یا...
چی می‌خوای ما بدونیم؟
ما اینجاییم برای شما.
من اینجام برای تو.
من ... بوده‌ام.
نگاه کردن...
برای تو،
عزیزترین کس من.
من تا اینجا آمده‌ام.
من سفر کرده‌ام
در سراسر خشکی و دریا.
- پاهام دارن خون میریزن. -...خونریزی.
استخوان‌هایم...
-درد. - ...درد.
سرم...
سرم سنگین است.
- ببین... - ببین...
توی موهام...
- بافته‌ای از غم. - بافته‌ای از غم.
تمام غم هایت را ببین
- از روی شانه‌هایم آویزان شو. - از روی شانه‌هایم آویزان شو.
- و تمام خویشاوندانشان... - و تمام خویشاوندانشان...
- ...پاشنه‌هامو گاز بگیر. - ...پاشنه‌هامو گاز بگیر.
اما به زودی...
به زودی سفرم به پایان خواهد رسید.
و من استراحت خواهم کرد
روی تختی از جنس طلا
برای تو...
بالاخره در دسترس هستند.
گوش کن.
صدایم را می‌شنوی؟
آیا شما ...
من را حس کن؟
حالا...
باید در را باز کنی
و بگذار عشق من...
در.
اون بهت چاقو زد.
خیر.
او دری را باز کرد.
بعد از آن همه چیز تار و مبهم بود.
آنها مرا باندپیچی کردند.
نیروهای امنیتی گشت‌هایشان را انجام دادند،
و بالاخره بقیه هم به رختخواب رفتند.
من هم می‌خواستم بروم بخوابم.
من می‌خواستم.
خیلی دلم می‌خواست.
اما من نتوانستم.
آن کلمات مدام در ذهنم رژه می‌رفتند.
او خیلی نزدیک بود به اینجا برسد.
و بعد او ...
پس من فرار می‌کنم.
کسی از من می‌پرسد که آیا می‌خواهم بس کنم،
اما من می‌گویم نه.
هوم؟
من ادامه میدم.
من ترانه‌هایم را می‌خوانم.
این کاریه که من می‌کنم. این کاریه که من می‌کنم.
این کاریه که من انجام میدم.
این کاریه که من می‌کنم. این کاریه که من می‌کنم.
این کاریه که من انجام میدم. این کاریه که من انجام میدم. این...
♪ تو یه حس سردی داری ♪
♪ قلب مقدس تو آبیه ♪
♪ دیگه می‌دونی برای چی باید دعا کنی؟ ♪
♪ یا اگه بتونی از پسش بربیای؟ ♪
♪ اما من ♪
♪ من طوری بزرگ شدم که باور کنم ♪
♪ تو می‌تونی یه کلیسای جامع رو با چیزی که من فکر می‌کردم حقیقت داره پر کنی ♪
♪ همه اون کلیساها فرو ریختن ♪
♪ همانطور که آنها انجام می‌دهند ♪
♪ پس حالا ♪
♪ من به تو ایمان دارم ♪
♪ تا حالا احساس کردی که مقدسی؟ ♪
♪ تا حالا حسش کردی؟ تا حالا حسش کردی؟ ♪
♪ تا حالا احساس کردی که مقدسی؟ ♪
♪ تا حالا حسش کردی؟ ♪
♪ تا حالا نشونه ذهنتو حس کردی ♪
♪ می‌تواند با دعای لب‌های تو برابری کند ♪
♪ خدایا وقت تلف شده ما را ببخش ♪
♪ تا حالا حسش کردی؟ ♪
♪ تا حالا لرزش باسنم رو حس کردی ♪
♪ فشار نوک انگشتام ♪
♪ نه، من در این مبارزه پیروز نخواهم شد ♪
♪ تا حالا حسش کردی؟ ♪
♪ عزیزم، من تمام عمرم را صرف دعا کردن کردم ♪
♪ تا حالا همچین حسی نداشتم ♪
♪ عزیزم، من تمام عمرم را صرف دعا کردن کردم ♪
♪ من تا حالا اینجوری زانو نزده بودم ♪
♪ تا حالا احساس کردی که مقدسی؟ ♪
♪ تا حالا حسش کردی؟ تا حالا حسش کردی؟ ♪
♪ تا حالا احساس کردی که مقدسی؟ ♪
♪ تا حالا حسش کردی؟ ♪
♪ پس، بیا عزیزم، روحت را در من قرار بده ♪
♪ آتش درونم را شعله‌ور کن، مرا از هم بپاش، بگذار نفس بکشم ♪
♪ بیا عزیزم، اون قلب رو بذار تو قلب من ♪
♪ زانوهات رو به زانوهات فشار بده ♪
♪ نیازهایم را به زمین بفشار ♪
♪ تا حالا احساس کردی که مقدسی؟ ♪
♪ تا حالا حسش کردی؟ تا حالا حسش کردی؟ ♪
♪ تا حالا احساس کردی که مقدسی؟ ♪
♪ تا حالا حسش کردی؟ تا حالا حسش کردی؟ ♪
♪ قلب مقدس من غمگین بوده ♪
♪ آیا باید به چیزی ایمان داشته باشم؟ ♪
♪ اوه، من خودم را زخمی می‌کنم تا کمی جا باز کنم ♪
♪ و هر آنچه که تو نبودی را بیرون بریز ♪
من ویدیوهای آن شب را تماشا کرده‌ام
صد بار.
هزاران دوربین، همه یک چیز را می‌بینند.
می‌دانم که او واقعاً آنجا نبود.
اما من هم می‌دانم چه دیده‌ام.
و به نوعی فکر می‌کنم...
همه آن چیزها درست هستند.
الان کجاست؟
و من خوابم نمی‌برد.
من نمی‌توانم التیام پیدا کنم.
من در ... هستم.
کی میدونه چند تا قرصه
و هر دقیقه
از هر روز...
من او را حس می‌کنم...
درون من.
اون همیشه اونجاست، انگار...
ابر یا ...
یک سنگ.
و من نمی‌دانم. فکر می‌کنم، مثلاً...
شاید قرار است او را همانجا نگه دارم.
مثل...
انگار، این کاریه که باید بکنم.
الان کار من همینه.
اما نمی‌دانم تا کی می‌توانم این کار را ادامه بدهم.
حرفم را باور می‌کنی؟
فاصله لندن تا دوبلین چقدر است؟
پانصد، ششصد کیلومتر؟
چقدر طول میکشه تا این مسافت رو پیاده طی کنی...
برای یک نفر؟
باید از دریا عبور کنی.
فکر کنم دریا سرعتت رو کم می‌کنه.
و چقدر طول کشید
از زمانی که در هاید پارک بازی کردی
تا نمایش ۹۷ شما؟
چهار سال؟
هوم؟
من حتی یک دونه از اینا رو هم نمی‌تونم بخونم.
مممم-ممم. هیچ کدومشون درست به نظر نمیرسن.
مممم.
بیایید دوبار بررسی کنیم.
چند وقته که همدیگه رو می‌شناسیم؟
بیست و چهار...
بیست و پنج سال؟
این عدد خیلی کم به نظر میاد...
وقتی آن را می‌گویی.
بنابراین...
فرض کنیم چیزی درون توست.
از جایی اومده
و برای یافتن تو از اقیانوس‌ها گذشتم.
و شاید...
که در جایی...
من بودم.
اما اگر این درست باشد،
منطقی هم هست...
که همه اینها...
آمدن‌ها و رفتن‌ها...
دقیقاً چگونگی ذهن‌های کوچک ما هستند
جزر و مد را پردازش کنید
از چیزی که همیشه آنجا بوده است.
شاید...
ما آمدیم...
به آن.
و تو فکر می‌کنی...
باید محکم نگهش داری...
و آن را در داخل نگه دارید.
اما من نه.
من می‌خواهم او بیرون برود.
پس بس کنیم.
بیا بیرونش کنیم.
چگونه؟
نمیتونه اونقدر سخت باشه.
ما به اندازه کافی فیلم دیده‌ایم.
نه. من از این خوشم نمیاد.
چیزی برای ترسیدن وجود ندارد.
اگر خطرناک شود، متوقف می‌شویم.
من فقط...
فقط می‌خوام...
فقط می‌خوام روی لباسم کار کنم.
برای همین به اینجا آمدم.
این کار روی لباس انجام می‌شود.
چون می‌خواهی لباس شبیه خودت باشد،
و این بخشی از وجود فعلی شماست.
این روحیه،
این زن قرمزپوش،
اون کسیه که آهنگت رو در موردش نوشتی، مگه نه؟
- بله. - پس...
بیایید لباس را هم به سلیقه‌ی او درست کنیم.
ببینیم...
آنچه او می‌خواهد به ما بگوید.
حالا، آیا به سه نفر نیاز داریم؟ آیا باید به هیلدا زنگ بزنم؟
- نه. - نه، نه، حق با توئه.
ما دو نفر باید کسانی باشیم که این کار را انجام می‌دهند.
من نمی‌خواهم.
گفتی باید قلبم را باز کنم.
پس من اینجام،
باز کردن آن
تا جایی که بتوانم.
و به تو میگویم ای دوست...
... ما این کار را انجام خواهیم داد.
اون همه چی؟
پیشکش‌ها، توتم‌ها.
چیزهایی که انرژی ما را متمرکز می‌کنند.
هیچ چیز جادویی در مورد هیچ شیء واحدی وجود ندارد
غیر از آنچه ما به آن می‌رسانیم.
در واقع، هیچ معنای واقعی وجود ندارد
به هر شیئی بدون تجویز ما.
بنابراین...
این قیچی‌ها، قیچی نیستند.
آنها یک کلید هستند
برای باز کردن هر دری که ممکن است به آن برسیم.
و این، این یک زنجیره است
تا ما را به هر کسی که ملاقات می‌کنیم، پیوند دهد.
و این...
این شمشیر است
برای حفاظت.
هوم.
و این...
آیا نفت ...
که با آن...
خودمان را مسح خواهیم کرد...
همانطور که منتظریم...
روز...
از پنطیکاست ما.
چرا این کار را می‌کنی؟
من هیچ کاری انجام نمی دهم.
ما داریم این کار را انجام می‌دهیم.
چون اگر این کار را نکنیم،
تا ابد پشیمان خواهیم شد.
کی دوباره من و تو قراره تو یه اتاق باشیم؟
بعد از انجام همه این کارها؟
لباست را خواهی گرفت
و تو خواهی رفت،
و من اینجا خواهم بود،
خانه‌ی خودم را تسخیر کرده،
کاملاً تنها.
ما باید الان تا جایی که می‌توانیم این کار را انجام دهیم.
حالا...
...اون طلسم چی بود که خوندی؟
اوه، گل رز، گل رز است، گل رز است.
فقط دستاتو بده به من.
بله.
چشمانت را ببند
و با من نفس بکش.
و بیرون.
نفس بکش.
روح...
اگر اینجا هستی،
چیزی به ما بده.
یه نشونه بهمون بده.
روح...
اگر با ما باشید...
بدونید که خوش اومدید...
و محبوب.
روح...
اگر اینجا هستی،
بدان که تو خانه‌ای داری، اما آن خانه در میان ما نیست.
ما نمی‌توانیم تکیه‌گاه شما باشیم.
خانه ما پر است،
پس بگذار صدای من نور تو باشد
همانطور که به سمت در می‌روید.
گوش کن، همانطور که پله‌های نردبانت را نام می‌برم.
بفرمایید و بفرمایید.
مامان مریم.
باشکوه.
شیطان را رسوا کن.
بیچاره.
منو از زندگیم حذف کن.
بازدم.
برترین آهنگ‌های سال‌های پروردگار ما
۲۰۰۳ تا ۲۰۱۵.
مریم سوم.
از اون گذشته...
درب است.
و باز است.
و دنیای بیرون...
روشن تر است...
و زیباتر از همیشه.
پس بیا بیرون.
بیرون.
تنها.
بیرون.
تنها.
بیرون.
سم، اون صداتو نمیشنوه.
اون می‌تونه. فقط گوش کن.
بیرون. این قراره جواب بده. - سم.
- بیرون - سم.
ذهنت را پاک کن.
داره میاد - سم.
داره میاد. یه چیزی رو فراموش کردی.
چی؟
او به یک راه خروج نیاز دارد.
حالا چی؟
نمی‌دانم.
شاید او به چیزهای بیشتری نیاز دارد.
یک کلید...
تا در را باز کند.
عیسی لعنت به مسیح.
سلام.
یه کم استراحت کن، ها؟
یه کم خوب بخوابی
و وقتی بیدار میشی،
شاید فقط یه چیزی داشته باشم که بهت نشون بدم.
شما این کار را خواهید کرد.
و کامل خواهد بود.
ساعت چنده؟
تقریباً ساعت ۱۲:۰۰.
بگو ببینم چه اتفاقی داره میفته.
خب...
همین الان،
احتمالاً میل کونتررا دارد «ماه کاغذی» را تمام می‌کند.
داره برای تماشاچیا دست تکون میده و شب بخیر میگه.
- ساعت چنده؟ - هوا داره تاریک میشه.
خیلی خب، شش دقیقه به نیمه‌شب مونده، همگی.
اما بعدش یه نوری هست.
نه روی صحنه، بلکه...
از پشت تئاتر.
همه برمی‌گردند تا نگاه کنند.
او آنجاست.
مامان مریم.
درخشان و درخشان.
داره از راهرو میاد پایین.
او از خیلی دورتر از راهرو می‌آید.
از آن سوی اقیانوس.
از دنیایی دیگر.
حالا او روی صحنه می‌رود.
نور تو چشماشه، خیلی روشنه.
به حضار نگاه می‌کند و...
او می‌گوید،
دلم برای همه‌تان خیلی تنگ شده بود. خیلی خوب است که برگشتم.
اما چیزی که او واقعاً می‌خواهد بگوید این است که...
منظور واقعی او از گفتن این است که...
چیزی که او می‌گوید این است که...
«این آهنگ برای تو نیست.»
«برای توئه.»
- هی، چه کوفتی؟ - صبر کن، صبر کن، صبر کن، صبر کن.
او دارد چه کار می‌کند؟
و بعد چشمانش را می‌بندد،
در پنج دقیقه مانده به نیمه شب.
دهانش را باز می‌کند.
- اون قراره آهنگ رو بخونه. - اون قراره آهنگ خودش رو بخونه.
قراره آهنگش رو بخونه
و او آهنگ تو را می‌خواند.
و این بزرگترین آهنگ در تاریخ آهنگ هاست.
هی، سم؟
بله؟
متاسفم
« فيلميار – مرجع دانلود فيلم و سريال » [ FilmYar ]
♪ هر کسی یه وسواسی داره ♪
♪ هر کسی یه فرشته واقعی داره ♪
♪ هر کسی یه وسواسی داره ♪
♪ هر کسی یه گهواره تاریک داره ♪
♪ هر کسی یه وسواسی داره ♪
♪ هر کسی یه رازی داره ♪
♪ هر کسی یه وسواسی داره ♪
♪ هر کسی یه گهواره تاریک داره ♪
♪ همه درد دارن ♪
♪ همه می‌خزند ♪
♪ هر قلبی زانوهایش را به سنگ خواهد کوبید ♪
♪ چشمان تاریک گریه خواهند کرد ♪
♪ همه درد می‌کشند ♪
♪ همه به خود می‌پیچند ♪
♪ هر مچ دستی مبارک ♪
♪ پشت کمر، سپس بسته شده ♪
♪ ما هرگز نمی‌توانیم ساعت‌ها را سر وقت متوقف کنیم ♪
♪ تاریخ در اعماق وجود ما ریشه دوانده است ♪
♪ در هم تنیده ♪
♪ تیغ را بده و قربانی کن ♪
♪ حالا طعم خون رو تو دهنم حس کردم ♪
♪ از طرز رفتارت باهام متنفرم ♪
♪ اما من تو را بیرون نمی‌کنم ♪
♪ من دویدم اما به زمین خوردم ♪
♪ ما دور هم میچرخیم ♪
♪ و می‌چرخم و می‌چرخم و می‌چرخم ♪
♪ حالا طعم خون رو تو دهنم حس کردم ♪
♪ منو ببوس انگار که دوستم داری ♪
♪ در حالی که تو داری منو بیشتر به پایین میکشی ♪
♪ اینجا برای همیشه به هم گره خورده‌ایم، ما به هم وابسته‌ایم ♪
♪ ما میچرخیم ♪
♪ و می‌چرخم و می‌چرخم و می‌چرخم ♪
♪ هر گریه خسته ♪
♪ هر هوس وحشی ♪
♪ هر لحظه خیلی وحشیانه به نظر میرسه ♪
♪ وقتی من و تو هستیم ♪
♪ تمام بدنم درد می‌کند ♪
♪ هر دفعه ♪
♪ هر رقصِ شکسته‌ای که انجام می‌دیم منو زنده می‌کنه ♪
♪ ما هرگز نمی‌توانیم ساعت‌ها را سر وقت متوقف کنیم ♪
♪ تاریخ در اعماق وجود ما ریشه دوانده است ♪
♪ در هم تنیده ♪
♪ تیغ را بده و قربانی کن ♪
♪ حالا طعم خون رو تو دهنم حس کردم ♪
♪ از طرز رفتارت باهام متنفرم ♪
♪ اما من تو را بیرون نمی‌کنم ♪
♪ من دویدم اما به زمین خوردم ♪
♪ ما دور هم میچرخیم ♪
♪ و می‌چرخم و می‌چرخم و می‌چرخم ♪
♪ حالا طعم خون رو تو دهنم حس کردم ♪
♪ منو ببوس انگار که دوستم داری ♪
♪ در حالی که تو داری منو بیشتر به پایین میکشی ♪
♪ اینجا برای همیشه به هم گره خورده‌ایم، ما به هم وابسته‌ایم ♪
♪ ما دور هم میچرخیم ♪
♪ و می‌چرخم و می‌چرخم و می‌چرخم ♪
♪ تمام قدرت درون من به قدرت درون تو منتهی میشه ♪
♪ هر کسی یه وسواسی داره ♪
♪ هر کسی یه فرشته واقعی داره ♪
♪ هر کسی یه وسواسی داره ♪
♪ هر کسی یه گهواره تاریک داره ♪
♪ هر کسی یه وسواسی داره ♪
♪ هر کسی یه فرشته واقعی داره ♪
♪ هر کسی یه وسواسی داره ♪
♪ هر کسی یه گهواره تاریک داره ♪
♪ هر کسی یه وسواسی داره ♪
♪ هر کسی یه رازی داره ♪
♪ هر کسی یه وسواسی داره ♪
♪ هر کسی یه گهواره تاریک داره ♪
♪ هر کسی یه وسواسی داره ♪
♪ هر کسی یه فرشته واقعی داره ♪
♪ هر کسی یه وسواسی داره ♪
♪ هر کسی یه گهواره تاریک داره ♪
♪ شعله آبی ♪
♪ داره از پا درمیاد ♪
♪ داره دست دراز می‌کنه ♪
♪ نام تو ♪
♪ توی دهنم بود ♪
♪ او آن را بیرون آورد ♪
♪ شعله آبی ♪
♪ داره از پا درمیاد ♪
♪ داره دست دراز می‌کنه ♪
♪ نام تو ♪
♪ توی دهنم بود ♪
♪ او آن را بیرون آورد ♪
♪ حرف نزن ♪
♪ حالا به ما نگاه کن ♪
♪ صداهای زیبا ♪
♪ بالای زمین ♪
♪ اوه، حرف نزن ♪
♪ حالا به ما نگاه کن ♪
♪ او آن را بیرون آورد ♪
♪ شعله آبی ♪
♪ داره از پا درمیاد ♪
♪ داره دست دراز می‌کنه ♪
♪ نام تو ♪
♪ توی دهنم بود ♪
♪ او آن را بیرون آورد ♪
♪ شعله آبی ♪
♪ داره از پا درمیاد ♪
♪ داره دست دراز می‌کنه ♪
♪ نام تو ♪
♪ توی دهنم بود ♪
♪ او آن را بیرون آورد ♪