Filmyar
مترجمین : سارا حسنی و علی آقا
‫۱۹۹۳.
‫مهندس نرم‌افزار آمریکایی، گری کرمن،
‫یه سایت دوست‌یابی به اسم مچ دات کام رو منحصراً
‫برای مردای مجرد کشورش ساخت.
‫همزمان،
‫تو زادگاهمون پولاچی، پدربزرگم، آروموگام،
‫بدون رضایت مادرم براش یه ازدواج ترتیب میده.
‫و مادرم با مردی که دوستش داشت از خونه فرار می‌کنه.
‫دخترت، رواتی
‫۱۹۹۶.
‫مچ دات کامِ گری کرمن شکست خورد
‫و زندگی فراری مادرم هم به بن‌بست رسید.
‫مادرم پیش پدربزرگم برگشت،
‫در حالی که منو تو شکمش و خواهرمو تو بغلش داشت.
‫و اون هم بدون هیچ حرفی ما رو راه داد.
‫نمی‌ذارم دوباره اون روزا رو تجربه کنی.
‫از الان به بعد، همه‌تون به حرف من گوش میدین.
‫اون شروع کرد به شکل دادن زندگی ما طبق میل خودش.
‫تو سال ۲۰۰۸، وقتی اپل آیفون رو با 3جی و ردیاب عرضه می‌کنه
‫دنیا راهش رو به سمت تیندر، ترابل و هینج کج می‌کنه.
‫اما طراحی سفارشی پدربزرگم برای صورت من چی؟
‫من تو تمام دوران مدرسه و دانشگاه سوژه اصلی قلدری بودم.
‫همه اون دردسرا و تراماها منو مستقیماً به سمت عقده حقارت هل داد.
‫۲۰۱۹.
‫ترابل یه میلیون کاربر تو هند پیدا می‌کنه.
‫حالا هر کسی تو دستش یه گوشی با یه اپلیکیشن دوست‌یابی داره.
‫اما فقط تعداد کمی واقعاً یه فرد مناسب رو پیدا کردن.
‫به عنوان یه توسعه‌دهنده اپلیکیشن، می‌خواستم اینو تغییر بدم.
‫تو اپلیکیشن من، همه یه فرد مناسب رو پیدا می‌کنن.
‫هدف نهایی من پیدا کردن احساسات همیشگی تو این دنیای ورق زدن (سوایپ کردن)ـه!
‫کل ایده همینه.
‫خوش اومدین به
" نه برای همیشه " ارائه ای از وبسایت بهارات مووی
‫سلام به شما آدمای زیبا!
‫اگه موقع کپی کردن کلیپ‌ها مچتون رو بگیرن، سر از اتاق مدیر درمیارین.
‫اما اگه کلیپ‌ها رو ببینین و تمومش کنین، این یه اتاق مجردیه.
‫اون نفس منه، روح منه... اما زن یه نفر دیگه‌ست!
‫پوستر تبلیغاتی قهرمان من کجاست؟ بچه‌ها کجایین؟
‫این دلقکا کین؟
‫اوه، لعنتی!
‫اوه نانا! اوه معتاد!
‫بیا استایلمون رو یه کم عوض کنیم
‫تو بهترینی؟ بیا با ترند جدید حال کنیم
‫همه‌ش تفریحه، پس بیا این استرس رو دور بندازیم
‫بدون شک، فقط داریم زندگی رو ذره ذره یاد می‌گیریم
‫دنیا تو دستاته، با جوونایی که جلو هستن
‫با خفنی پستش کن، این آهنگ نسل زدـه
‫اوه نانا! اوه معتاد!
‫بیا استایلمون رو یه کم عوض کنیم
‫تو بهترینی؟ بیا با ترند جدید حال کنیم
‫هر اتفاقی بیفته، من این سرمایه‌گذار رو از دست نمیدم.
‫آقا، این نی فوراور هست.
‫به معنی وفادار فقط به یک نفر.
‫مثل مردِ تک‌همسر.
‫این روزا، مردم با همه حرف می‌زنن، می‌پرن تو رابطه‌ها و دیوانه‌وار سوایپ می‌کنن.
‫تو این اپلیکیشن نمی‌تونی این کار رو بکنی، همه‌چیز فقط مربوط به یه نفره.
‫اجازه بدین فقط یه بار توضیح بدم، آقا.
‫فقط یه بار، آقا.
‫پسرایی که قیافه‌شون مثل قهرمان‌هاست همه مچ‌ها رو می‌گیرن، آقا.
‫اون ۹۰ درصد پسرای معمولی دیگه، سرمایه‌گذاری‌های ما هستن.
‫این "نی فوراور" برای شماست، آقا.
‫خواهش می‌کنم، آقا!
‫بندازش رو اینستا، هوش مصنوعی دوست جدیدته
‫حالا چت جی‌پی‌تی ضیافت ماست!
‫چت‌ها تو بامبل، قرارها تو اپلیکیشن
‫چرخه زندگی حالا آنلاین می‌چرخه
‫سلفی‌ها عشق به خود دارن، مستقیم دارن می‌رن بالا
‫حتی پسرای درون‌گرا هم مستقیماً دارن می‌ترکونن
‫دیدن ریل پشت ریل، این تب و تاب همین‌طور داره بیشتر میشه
‫و حالا ما اون ابرقدرت درخشان رو داریم
‫اوه نانا! اوه معتاد!
‫بیا استایلمون رو یه کم عوض کنیم
‫تو بهترینی؟ بیا با ترند جدید حال کنیم
‫دنیا تو دستاته، با جوونایی که جلو هستن
‫با خفنی پستش کن، این آهنگ نسل زدـه
‫طمع به قلبم زد، و یه میلیون رویا منفجر شد
‫رویاها رو باحال نگه دار، پسر، اونا مجانین
‫هی، نگاه کن! مینی دوراکوندا اینجاست.
‫مینی نیست، یه بومرـه.
‫اگه خود طرف انقدر درازه...
‫احمقا!
‫هی؟
‫یه لحظه صبر کن!
‫هی، آسانسور رو نگه دار!
‫عوضی!
‫ها؟
‫چطور جرات می‌کنه؟
‫اگه پامو بذارم بیرون، کارش تمومه!
‫کار کی تمومه؟
‫به جای اینکه خودتو بخارونی،
‫چرا دکمه رو نمی‌زنی و نمی‌ری باهاش حرف بزنی؟
‫نمی‌تونی، نه؟ پس زیپتو بکش.
‫عجب ترسویی!
‫این معرکه‌ست.
‫- چطور بود؟ ‫- آجی؟
‫- نوبت توئه. ‫- آره. یه لحظه!
‫ده ماه منو حمل کردی.
‫دردی رو تحمل کردی که هیچ‌کس نمی‌تونه، فقط برای اینکه منو به این دنیا بیاری.
‫چه چیزی از این دردناک‌تره؟
‫مجبور شدی دور از ازدواجت و دخترت زندگی کنی.
‫طرد شده توسط تبار خودم،
‫انسان‌ها تو دنیای من چه جایگاهی دارن؟
‫به شدت احساسی بود.
‫فیلم کوتاه بی‌نظیریه!
‫- عالیه! ‫- ممنون، آقا!
‫می‌تونیم تو جلسه بعدی به روایت بپردازیم.
‫باشه، آقا، ممنون!
‫راغوی...
‫آره... بگو.
‫چرا اینقدر دمغی؟
‫خب، این دفعه کی بازیت داد؟
‫اصلاً حرفشو نزن!
‫مثل همیشه، داشتم تو یه اپلیکیشن دوست‌یابی می‌چرخیدم.
‫به نظر میاد بینوکس بوپاتی باشه، هان؟
‫نه، نمی‌تونه باشه...
‫امکان نداره اون باشه.
‫فقط تو اپلیکیشن این کار رو می‌کنی؟
‫رو در رو، اونا آدمای معمولین!
‫اما تو اپلیکیشن دوست‌یابی؟ شبیه برادر گمشده سوریا به نظر می‌رسن.
‫همه‌ش فقط ادیت و هوش مصنوعیه!
‫خب، کاری که بررسی کردی چطور بود؟
‫زنگ زدم تا در موردش بهت بگم.
‫جلسه عالی پیش رفت.
‫از کارمون خوششون اومد.
‫فقط هفته دیگه یه روایت داریم.
‫بعد از اون...
‫صدا، دوربین، حرکت.
‫پس، امشب...
‫همه‌چیز درباره حرکته!
‫بزنش... هی؟
‫سمت چپته، بکشش!
‫به نظر میاد رئیس داره میاد بیرون.
‫اما مگه این چهاردیواری تمام دنیای تو نیست؟
‫اون تو داره چه غلطی می‌کنه؟
‫این کیندر جوی منه پسر، تو نداریش؟
‫اوه!
‫دارم می‌رم زادگاهم
‫پسر؟
‫موردی برای ازدواج پیدا کردی؟
‫هی؟
‫داداش... پدربزرگت؟
‫پدربزرگ فوت کرد، پسر؟
‫راکی، قایم بمون!
‫آجی؟
‫خوش اومدی، آجی!
‫با اون عینکا، هر جا باشی می‌شناسیمت.
‫پدربزرگت تو رو خیلی خوب بزرگ کرد. اون مرد خیلی خوبیه.
‫بفرما عزیزم. این مخصوص پدربزرگته.
‫هی؟ برادرزاده! کی رسیدی؟
‫جات تو چنای کجاست؟
‫ها... چی، عمو؟
‫کجا می‌مونی؟
‫ام... گیندی ، عمو.
‫اوه! هیندیه؟
‫اگه اسم زادگاهم رو بشنوی تعجب می‌کنی.
‫دیکول ـه.
‫انگار اجداد ما تو اسم‌گذاری‌های "کثیف" مکان‌ها خیلی خلاق بودن.
‫حقیقت رو فاش کن.
‫احمقا!
‫بیا پایین!
‫برادرزاده، بیا تو.
‫پدربزرگ، ببین کی اینجاست.
‫آبهی! ببین کی اینجاست!
‫- هی، وایسا. ‫- پدربزرگ؟
‫بیا اینجا.
‫برگرد.
‫رواتی؟
‫صدام کردی، بابا؟
‫پس این چرندیاته که جفتتون انتخاب کردین انجام بدین؟
‫کی مثل یه اسیر برمی‌گرده خونه؟
‫فوق‌العاده‌ست!
‫چرا پدربزرگ نمی‌ذاره ما منچ بازی کنیم؟
‫به خاطر اینکه
‫مامان یه بار اشتباه کرد و به حرف پدربزرگ گوش نداد.
‫پدربزرگ از اون موقع از دست من عصبانیه.
‫مامان؟
‫هی، کوچولو؟
‫حالت چطوره؟
‫آبجی، تو واقعاً منو کوچولو می‌بینی؟
‫- تو همیشه کوچولوی منی. ‫- بی‌خیالش.
‫- کوچولوی تو کجاست؟ ‫- اون...
‫اون فقط داشت این‌ور و اون‌ور می‌دوید، ذوق داشت که تو میای.
‫خانم کارگردان، تو افکار خودت غرق شدی؟
‫- ها؟ ‫- چیزی نیست، خانم.
‫برای شاد بودن تو زندگی، انگار یه کاپ کیک کافیه؟
‫شاید نیازی به پدر و مادر نباشه.
‫دهن می‌تونه هر چقدر می‌خواد دروغ بگه.
‫اما... چشمات.
‫حقیقت رو فاش کن.
‫می‌دونم ماتیِ من چیزی رو از قلم نمی‌ندازه.
‫هر چیزی که تو زندگی آرزوشو داری تو زمان مناسب بهت می‌رسه.
‫بذار ببینیم اون موقع بازم منو یادت می‌مونه یا نه.
‫- باشه؟ ‫- مامان، چرا؟
‫دوست نداری من تو آرامش باشم؟
‫سبزیجات برای بغل غذا داری؟ بیارش.
‫راسام می‌خوری؟
‫نه، سمه.
‫چی؟ سم؟ می‌خوای بریزم رو دوست‌پسرت؟
‫حالا بخور!
‫داداش، ما با خانواده دختره صحبت کردیم.
‫اونا موافقن، به شرطی که نوه تو باشه.
‫- آجی، عزیزم؟ ‫- هان؟
‫- شغلت تو چنای چیه؟ ‫- سازنده اپلیکیشن.
‫اپراتور؟
‫در واقع، من یه اپراتورم.
‫کِی برنامه داری دوباره بیای خونه؟
‫هیچ ایده‌ای ندارم!
‫دفعه بعد که اومدی حتماً چند روزی بمون.
‫من کارای ازدواج خواهرت رو راست و ریس کردم.
‫حالا وقتشه که یه دختر خوب برای تو پیدا کنم.
‫حواست باشه، داداش آروموگام،
‫اگه آجی با دختری که تو چنای عاشقش شده برگرده چی؟
‫هر لحظه ممکنه یه چیزی به سمتم پرت بشه.
‫اوه، خدایا...
‫چند تا تیکه نون حروم شد.
‫مادرش اینجا به خاطر اون مزخرفات داره عذاب می‌کشه.
‫دیگه چی؟
‫اون باید با دختری که من براش انتخاب می‌کنم ازدواج کنه.
‫کسایی که مایلن می‌تونن بمونن.
‫بقیه می‌تونن برن.
‫فرار از خونه اینجا چیز جدیدی نیست.
‫مامان، من دارم برمی‌گردم.
‫خواهش می‌کنم باهام حرف بزن، مامان.
‫برای یه مادر، هیچی بیشتر از دوری از پسرش دردناک نیست.
‫مامان، متأسفم!
‫پدربزرگ همه این کارا رو می‌کنه چون می‌ترسه من عاشق کسی بشم، درسته؟
‫مامان، بهش بگو یه دختر پیدا کنه.
‫من آماده‌ام که ازدواج کنم.
‫خب، کل گروه با هم متحد شدن.
‫این یعنی من دیگه هیچ توجهی نمی‌گیرم؟
‫پررو!
‫تولدت مبارک!
‫تولدت مبارک، ماتی!
‫هر سال، همین رو می‌گم.
‫این روزیه که اونا منو نخواستن و تو یه یتیم‌خونه ولم کردن.
‫بازم شروع شد، همون داستان همیشگی.
‫کی قراره کیکت رو ببريم؟
‫قطعاً...
‫تو زندگی من...
‫لحظه‌ای که گذشتم رو رها کنم...
‫و واقعاً احساس خوشحالی کنم...
‫اون روز تولد واقعی من خواهد بود...
‫آشغال!
‫فکر کردم می‌تونم این آشغال رو باهات شریک بشم!
‫اشکالی نداره.
‫سلام، وینوت!
‫ایده "نه برای همیشه" خیلی جالب به نظر می‌رسه.
‫من می‌خوام با اون شخص ملاقات کنم. و همینطور با تیم "دیزایر". باشه؟
‫این دختره؟
‫آره، خودشه!
‫امروز، باهاش روبرو می‌شم.
‫هی... کجا داری می‌ری؟ ‫اوه نه! من تنهام!
‫حالت خوبه؟
‫اون روز...
‫تو... من؟
‫این یارو کیه!
‫من قبلاً دیدمش.
‫عوضی!
‫قربان، این دیزایر هستش.
‫و اینم نه برای همیشه.
‫- درسته. ‫- ممنون.
‫شهوت! سکس! ‫خیلی مهمه، درسته؟
‫البته، قربان!
‫خیلی مهمه. ‫اونا ریتم زندگی هستن.
" نه برای همیشه "
‫چی، برای همیشه؟
‫قربان؟ ‫الآن، همه چی به اون یه شب بستگی داره.
‫این روزا مردم حتی تا شب هم صبر نمی‌کنن.
‫داداش، روابط این روزا خیلی سطحی‌تر شده.
‫تو نسل‌های آینده،
‫اگه سکس و جایگاه اجتماعی از بین بره،
‫زن و مرد ممکنه حتی با هم حرف هم نزنن.
‫آینده اینه.
‫زمانی که مردم بفهمن اینترنت پر از دروغه
‫و اون سیلی رو بخورن، دور نیست.
‫بیایید سعی کنیم باهاشون صادق باشیم.
‫واقعاً این حرفا رو می‌زنه؟
‫تو تا حالا تو رابطه بودی؟
‫قربان؟
‫تا حالا عاشق کسی شدی؟
‫پایان!
‫یه فیلم از ماتی نیشا.
‫رویکرد تو به این موضوع کاملاً منطقیه.
‫اما...
‫بذار مستقیم ازت بپرسم.
‫چه احساسی نسبت به عشق داری؟
‫قربان؟
‫منظورتون چیه؟
‫اوه! ببخشید، ببخشید.
‫نظرت درباره داستان‌ها و فیلم‌های عاشقانه چیه؟
‫خیلی ساده‌ست.
‫برای اینکه یه موضوعی رو خوب آموزش بدی،
‫یه معلم باید درک عمیقی از اون موضوع داشته باشه.
‫عواقب این احساسی که بهش می‌گن عشق رو می‌دونی؟
‫ارائه یه همچین اپلیکیشنی، حس می‌کنم فقط وقت تلف کردنه.
‫تا حالا به ساختن یه داستان عاشقانه فکر کردی؟
‫مثل "Santhosh Subramaniam"، "Something Something"؟
‫یه فیلم بساز که یه پکیج کامل از عشق، خانواده و احساسات باشه، ماتی.
‫یه داستان عاشقانه، درسته؟
‫همم!
‫- بریم انجامش بدیم! ‫- عالیه!
‫پراهاکار راست می‌گفت.
‫چطور کسی که تا حالا عاشق نشده می‌تونه یه اپلیکیشن عاشقانه بسازه؟
‫اه، نه!
‫هی مهندس، مبادا عاشق بشی‌ها.
‫وگرنه بعداً آواره خیابون‌ها می‌شی.
‫ما داریم یه فیلم رمانتیک می‌سازیم.
‫گفتم ما داریم یه داستان عاشقانه کار می‌کنیم.
‫دیوونه شدی یا چی؟
‫این تو تخصص تو نیست.
‫ما داستان رو می‌بریم پیش یه تهیه‌کننده دیگه، این یکی رو بی‌خیال.
‫اگه یه داستان عاشقانه آماده تو دستت داشتی،
‫همین الان داشتیم فیلمبرداریش می‌کردیم.
‫ما یه فرصت رو به این خیال که فقط یه سنگه دور می‌ندازیم.
‫فقط وقتی که می‌افته تو دست یکی دیگه
‫می‌فهمیم که الماس بوده.
‫بسیار خب، بیا فقط از یه فیلم خوب کره‌ای-آمریکایی کپی بزنیم.
‫آروم باش!
‫هر داستانی به یه جستجو نیاز داره.
‫اما برای یه داستان عاشقانه،
‫تجربه کلید کاره.
‫تو مصمم شدی که عاشق بشی.
‫گوشی رو بردار و اپلیکیشن ترابل رو دانلود کن!
‫چی؟
‫چه اپلیکیشنی؟
‫رفیق، حس ملاقات با یه دختر زیبا برای اولین بار...
‫با اینکه می‌دونه داریم تعقیبش می‌کنیم، اونجوری که به سمت ما برمی‌گرده، اون حس.
‫واقعاً اپلیکیشن تو می‌تونه اون رو ثبت کنه؟
‫هی! مهندس؟
‫نمی‌تونی بگی که این اپلیکیشن‌ها همه‌شون درباره همینه؟
‫برو! ‫از این اتاق مجرد برو بیرون.
‫اما جفتی برگرد.
‫برای داستان عاشقانه‌مون،
‫بیا یه آدم جالب رو انتخاب کنیم و تبدیلش کنیم به یه کیس استادی.
‫کاملاً منطقیه.
‫تو برنامه ریختی که کارت عشق رو بازی کنی فقط برای اینکه فیلمنامه‌ات نوشته بشه؟
‫معروف به کیس استادی!
‫این دیگه چیه؟
‫یعنی تمام دخترای این کشور تو رابطه‌ان؟
‫اپلیکیشن دوست‌یابی ترابل رو تو گوشیت داری؟
‫- آره، دارم. ‫- بذار ببینمش.
‫از چت‌باکس دور بمون، داداش. ‫حواست باشه.
‫هی؟
‫واقعاً آدما بعد از مچ شدن تو این، با هم قرار می‌ذارن؟
‫خیلی بیشتر از قرار گذاشتن اتفاق می‌افته.
‫تو این فرهنگ دوست‌یابی، فقط دو نوع آدم وجود داره.
‫یه نوع بازیگرها هستن.
‫نوع دیگه...
‫بازیچه می‌شن!
‫مجردی؟
‫تا حالا که تعهدی نداشتم.
‫منم همینطور!
‫با این حال، تصمیم گرفتم عاشق بشم.
‫واقعاً؟
‫اگه ناراحت نمی‌شی،
‫چرا سفره دلت رو باز نمی‌کنی، درک نمی‌کنی، و عاشق نمی‌شی؟
‫اینقدر تلاش کردن یه‌خورده سخته.
‫فقط برای تو،
‫برای یک ساعت،
‫فقط هزار روپیه.
‫هی؟
‫تو مجرد برگشتی؟
‫این چه طرز نگاه کردنه، پسر؟
‫هی؟
‫بهت گفتم جفتی برگرد ولی مثل یه آدم مست داغون اینجایی.
‫اون مسته؟
‫جل‌الخالق!
‫چی شد؟
‫چطور جرأت می‌کنی؟ ‫تو با منی...
‫اونوقت با یه دختر دیگه تماس تصویری می‌گیری؟
‫کل روز رو پرسه زدیم و هنوزم دختری که مجرد باشه، پیدا نکردیم.
‫- خدایا! ‫- همه چی رو پاک کن.
‫وگرنه ازت شکایت می‌کنم.
‫چه منحرفی!
‫پسرهایی مثل اون واقعاً حالم رو به هم می‌زنن.
‫اون تنهاست.
‫این رو بگیر. ‫از دستش نده.
‫ببخشید؟
‫- شما مجردید؟ ‫- البته!
‫- یه دقیقه به من وقت بده. ‫- این دلقک کیه؟
‫قرمز یا صورتی، ‫کدوم رو انتخاب می‌کنی؟
‫اوه! من یه احمقم.
‫دوستت دارم!
‫حتی با این همه درامای خانوادگی، هنوز کسی بهم سیلی نزده بود.
‫دستت رو بده من!
‫اون مسته، فکر می‌کنی اگه چیزی بپرسم منو می‌زنه؟
‫پسر؟
‫مرد، من بدجور تو کف شماره اون دختر هزار روپیه‌ایم.
‫گرفتیش؟
‫هی؟
‫امروزه، اعتراف به عشق رو در رو با یه دختر...
‫اینقدر تابوئه؟
‫از هر کی می‌پرسم، همه‌اش میگن "تو رابطه‌ام".
‫این برای من هیچ معنی نداره.
‫پسر؟
‫این روزا، نزدیک شدن به یه دختر غریبه کار اشتباهی به حساب میاد.
‫هی؟
‫بذار به پراهاکار نشون بدم عشق واقعی چه شکلیه.
‫به محض اینکه ببینه من دارم عاشق می‌شم، باید به همش بزنم.
‫- بین خودمون بمونه، باشه؟ ‫- عالیه.
‫هی؟
‫به هم زدن اونقدرها هم سخت نیست.
‫خود به خود اتفاق میفته.
‫اگه همین‌طوری رفتار کنی،
‫دیوونه‌ت می‌کنه.
‫چرا؟
‫- مگه شبیه یه قهرمان واقعی نیستم؟ ‫- نه، احمق جون!
‫هی؟
‫- امروز همه‌چیز رو دیدم. ‫- چی رو؟
‫بدون هیچ ترسی، مخ یه دختر رو می‌زنم...
‫پسری که اراده کنه می‌تونه هر دختری رو عاشق خودش کنه.
‫الان باید چیکار کنم؟
‫باید به هر چیزی که می‌گم گوش کنی.
‫جایی که دختر هست، راهی هم هست!
‫داداش، بپیچ چپ!
‫آره... حالا برو راست. دو قدم.
‫داری منو می‌بری سمت چپ. ترمز کن! ترمز کن!
‫من کجام؟
‫این یارو دیگه کیه؟
‫پسرعمومه!
‫این چه...
‫پسر، منم آخرش کارم به یه اپلیکیشن دوست‌یابی کشید.
‫عجب دوره زمونه‌ی تاریکی شده.
‫داداش؟
‫من حتی یه کلمه از چیزایی که این دخترا تو بیوشون نوشتن رو نمی‌فهمم.
‫میشه برام بخونیش؟
‫«خنده‌دار بخند» یعنی چی؟
‫با جوک‌هات منو بخندون، قطعا سوایپ راست می‌گیری.
‫عشق به سگ‌ها؟
‫«بیشتر از تو،»
‫«از سگ‌ها خوشم میاد.»
‫«اکیدا ممنوع» یعنی چی؟
‫یعنی «از اون پسرایی نباش که بعد از چند روز عکس لختی می‌خوان.»
‫پس اصلا برای چی تو این اپلیکیشن هستن؟
‫حتی عکس‌های هوش مصنوعی‌شون هم خفنه!
‫واقعا به یه کام نیاز دارم.
‫انگار یه بچه‌ای به دنیا آوردم که نمی‌خواستمش و اسمش رو گذاشتم گاومیش.
‫- هی؟ گوشیم کجاست؟ ‫- وای، نه.
‫دست اونه، احمق.
‫هی؟
‫گوشی رو بده به من.
‫انگار روان‌شناسه.
‫قبلاً دیدمش.
‫آشغال!
‫خوبه؟
‫قبلاً باهاش آشنا شدم.
‫وقتی برای گویندگی رفتم، تو همون ساختمون بود.
‫یه دلقک تمام‌عیار!
‫هی؟ چرا لایکش کردی؟
‫مگه نگفتی می‌شناسیش؟
‫فقط گفتم دیدمش.
‫بهم گفت...
‫بهت گفت... چی؟
‫گفت...
‫گفت... من یه عوضیم.
‫بهت افتخار می‌کنم، پسر من!
‫اوه؟
‫پس تو آنلاین یه آدمی و تو زندگی واقعی یه آدم دیگه؟
‫یه سوژه‌ی عالی برای آزمایشت.
‫خودشه!
‫هی؟ ‫اونم تو رو لایک کرد!
‫«سلام، خوجگل؟»
‫«صبح‌های من هیچ‌وقت این‌قدر خوجگل نبودن؟»
‫«به خاطر توعه؟»
‫می‌دونم، مگه نه؟ ‫این راکی شکسپیر نسخه‌ی دوئه.
‫هیچ‌کس بهتر از راکی این کار رو نمی‌کنه!
‫«سلام، خوجگل!»
‫لیاقت جواب دادن فوری رو ندارن.
‫یه کم بهش زمان بده.
‫دیوونه!
‫تانوس، کاپیتان آمریکا رو گرفت!
‫گوجه‌فرنگی!
‫گوجه‌فرنگی؟
‫الان کل کارمون اینه که منتظر جوابش بمونیم؟
‫هی؟
‫- چیزی که واقعاً برای دخترا مهمه اینه که... ‫- چی؟
‫صبر؟
‫- نه، استقامت! ‫- هی؟
‫ترابله، داداش.
‫«من زیاد اهل گوشی نیستم.»
‫«می‌تونیم حضوری همدیگه رو ببینیم؟»
‫احمق؟ احمقی؟
‫اگه اولین پیامت در مورد قرار گذاشتن باشه،
‫فکر می‌کنه فقط برای سرگرمی اینجایی.
‫هی...
‫برام مهم نیست در موردم چی فکر می‌کنه.
‫تنها تمرکز من اینه که آیا برای این کار مناسبه یا نه.
‫من اینجا نیستم که وقتم رو با پیام دادن تلف کنم.
‫اوه؟
‫پس قضیه اینه؟
‫موفق باشی، ماتی!
‫نه!
‫تو دیگه ماتی نیستی.
‫آیشواریا! ‫بزن بریم!
‫طرز رفتارت منو می‌ترسونه.
‫- چرا؟ ‫- الان واقعا به این کار نیازی هست؟
‫تو همیشه این اپلیکیشن رو داشتی، ولی هیچ‌وقت از این کارا نمی‌کردی.
‫وقتی تصمیم می‌گیری فریب بدی،
‫باید نقاب بزنی.
‫بسیار خب، پس تو یه پسر رو از یه اپلیکیشن دوست‌یابی انتخاب کردی.
‫اما کنترل ذهنی اون نیازمند یه سری قوانین پایه‌ست.
‫چیا هستن؟
‫هر چندتا قرار که بخوای می‌تونی بری.
‫اما مهم‌ترین چیز
‫اون سه تا قراره!
‫اینو تو یه کتاب خوندم.
‫صبر کن، واقعا درباره‌ی این موضوع کتاب هم هست؟
‫اگه برای اونجور محتواها کتاب هست.
‫چرا برای این نباشه؟
‫خفه شو و گوش بده ببین چی می‌گم.
‫هی، ملکه درام؟
‫مگه می‌خوام باهاش ازدواج کنم؟
‫برای ازدواج، دم کردن یه فنجون قهوه‌ی خوب ممکنه جواب بده.
‫اما!
‫این بیشتر جنبه‌ی روانی داره.
‫حضوری که شبیه یه بچه‌مثبته.
‫ولی تو اپلیکیشن دوست‌یابی،
‫شبیه بدل کارتیک آریان به نظر می‌رسه.
‫شاید!
‫خیلی جالب به نظر می‌رسه.
‫باید بفهمیم واقعا کیه، مگه نه؟
‫بعد از اینکه بهش نزدیک شدیم،
‫وابستگی عاطفیش کاملا روی تو خواهد بود.
‫روی تو!
‫الان باید چیکار کنم، آقا؟
‫آجی، اول از منطقه امنت بیا بیرون.
‫فعلاً اپلیکیشن دوست‌یابی رو بذاریم کنار.
‫پسر. ‫یه جایی هست که فقط مخصوص عاشقا است.
‫ببرش اونجا.
‫هول نکن، آجی.
‫همه‌ی اینا فقط برای اپلیکیشنه.
‫اینجا پر از زوج و کاپله.
‫گند نزن.
‫با اعتمادبه‌نفس حرف بزن.
‫سلام! دوستت دارم.
‫نباید بگی «دوستت دارم»، باشه؟
‫سلام... من آجی‌ام.
‫درسته!
‫دقیقاً همون‌جوری که یادت دادم حرف بزن.
‫قلبم...
‫داره آب میشه...
‫سلام.
‫آیشواریا.
‫ای‌جی...
‫آجی.
‫آجی! ‫آه... بفرمایید!
‫خب؟
‫خب...
‫خب؟
‫کیش!
‫خب؟
‫امیدوارم اوقات عاشقانه‌ای رو با هم سپری کنید!
‫به «لاولی رینز» خوش اومدید.
‫می‌تونم سفارشتون رو بگیرم؟
‫وقتی گارسون میاد سفارش بگیره، هول نشو.
‫اون «چی میل داری» خسته‌کننده رو بی‌خیال شو
‫و اول بپرس اینجا چی مخصوصه.
‫بهم بگو، چی مخصوص‌تر از اینه که یه پسر معمولی با یه دختر خیره‌کننده ملاقات کنه
‫توی کافه‌ی شما؟
‫پس یه اسپرسو با طعم مرلو برای هردوتون مناسبه.
‫پس...
‫دو تا بیارید، لطفا.
‫ما قبلا همدیگه رو دیدیم؟
‫معلومه که نه! به هیچ وجه.
‫اگه قبلا یه دختر به این زیبایی دیده بودم،
‫به یه قهوه دعوتش می‌کردم.
‫پسر، داره سرخ میشه.
‫یادت باشه، تو اونجا نیستی که عاشقش بشی.
‫پس مهم نیست جمله‌های مخ‌زنیش چقدر لوس باشن،
‫فقط باهاش راه بیا، بخند و بپیچون.
‫اگه جور نشد، بازم از این آدما زیاده.
‫پس آره، بیا انجامش بدیم.
‫انگار داره جواب میده، راکی!
‫خب، چرا اپلیکیشن دوست‌یابی؟
‫برای پیدا کردن عشق!
‫این روزا، اگه مستقیم به یه دختر بگی «دوستت دارم»...
‫باعث میشه چک بخوری.
‫برای همین کارم به استفاده از ترابل کشید.
‫انگار زندگی ضربه‌های زیادی بهت زده؟
‫آره... نه...
‫خب، تو چرا تو ترابلی؟
‫راستش من یه روان‌شناسم.
‫هر کسی که سر راهم قرار می‌گیره،
‫چه با اضطرابش و چه با افسردگیش،
‫خالیش می‌کنه روی من
‫و با احساس آرامش می‌ره.
‫منم تو شرایط روحی حساسی‌ام.
‫البته!
‫اگه تو جوونیم خوش نگذرونم، پس اصلا به چه دردی می‌خوره؟
‫برای همین تو ترابل هستم.
‫اوه؟
‫برای شما دخترا، پسرا فقط یه وسیله برای سرگرمی‌ان.
‫خب، دوست داری پارتنر قرارت چطوری باشه؟
‫نمی‌شه گفت پارتنر قرار.
‫اما یه شریک زندگی می‌خوام
‫که باحال و ماجراجو باشه،
‫و با چیزای کوچیک و تلاشای کوچیک غافلگیرم می‌کنه.
‫این رویای کوچیک توی قلب کوچیک منه.
‫این برات کوچیکه؟
‫عالیه!
‫کِی قراره تحت تاثیر قرارش بدم، عاشق بشم و اپلیکیشن رو بسازم؟
‫آقای پراباکار!
‫انگار فقط من دارم اینجا حرف می‌زنم.
‫چرا؟
‫قلب کوچیکت چیزی نگفت؟
‫چرا نگفت؟ ‫- اوه، ببخشید!
‫گفت.
‫خیلی چیزا گفت.
‫آجی؟
‫تا همین‌جاشم خیلی چیزا رو تو زندگی از دست دادی.
‫ولی هرچی که شد، حس عشق رو از دست نده.
‫به خاطرش تا ته دنیا می‌ری.
‫اینو بهم گفت.
‫درسته!
‫آره! طعمه به قلاب گیر کرد.
‫- خب؟ ‫- خب؟
‫داره می‌خنده، وقت دیالوگای راکیه.
‫۹۸۸۸ -۷۸ -۷۸...
‫شماره منه!
‫دلم می‌خواد تو گوشیت باشه.
‫یه روزی که داری مخاطبینت رو بالا پایین می‌کنی،
‫دلم می‌خواد اسمم اونجا باشه.
‫وقتی دیدیش، دلم می‌خواد بهم زنگ بزنی.
‫دلم می‌خواد بیشتر بشناسمت.
‫هی... آروم باش!
‫حالت خوبه؟
‫آره!
‫دلم می‌خواد بیشتر اینجوری غافلگیرت کنم.
‫فعلا نیازی نیست شماره‌هامون رو به هم بدیم.
‫از طریق اپلیکیشن ترابل می‌تونیم بیشتر همدیگه رو بشناسیم.
‫تا وقتی که باهات راحت بشم!
‫اوه آره! حتما... حتما
‫کاملا درسته!
‫راستی،
‫تو چنای زندگی می‌کنی؟
‫با پدر و مادرت؟
‫من اهل پولاچی هستم.
‫کالیاپورام.
‫منم، مادرم، خواهرم جانسی.
‫چی شد؟
‫ببخشید؟
‫بله خانم؟
‫این آدما تو عکسا کی‌ان؟
‫همه‌شون مشتری‌های ما هستن خانم.
‫چقدر باید پول غذا بدم تا این عکسا رو ازم بگیرید؟
‫آره!
‫اوه! داره می‌باره!
‫قرار بعدی؟
‫سوال خوبیه، اشکال نداره قبل از جواب دادن روش فکر کنم؟
‫البته!
‫خداحافظ!
‫هی؟
‫چرا همه‌تون خیس آب شدین؟
‫واقعا، اینقدر بارون؟
‫همه‌ش روم آب دهن ریخت.
‫آخرش چی گفت؟
‫گفت قبل از جواب دادن بهش فکر می‌کنه.
‫تموم شد.
‫بهتره فراموشش کنی!
‫پیداش کردم!
‫ماتی!
‫می‌تونست اون حرفو نزنه.
‫عیبی نداره، فقط بلاکش کن.
‫یه طعمه جدید پیدا می‌کنیم.
‫هی؟
‫رفیق؟
‫چرا دخترت تو اینستا، فیسبوک یا هیچ جای دیگه‌ای نیست؟
‫موضوع چیه؟
‫راکی؟
‫منم تو هیچ‌کدومشون نیستم.
‫کسی رو با این چیزا قضاوت نکن.
‫لازم نیست همه تو شبکه‌های اجتماعی باشن.
‫اگه امشب بیکاری، بیا بریم قدم بزنیم؟
‫چرا داره سرخ می‌شه؟
‫بهش پیام داده یا چی؟
‫هی؟
‫گرفتن اون پیام اول از یه دختر بدجوری بهت فاز میده.
‫- هی؟ ‫- پسر، فقط معتادش نشو!
‫خفه شو، مرد!
‫قضیه این حال و هوای جدیدش چیه؟
‫الو؟ آتش‌نشانی؟
‫انگار دو تا معده آتیش گرفتن.
‫- اون چی بود، رفیق؟ ‫- هوم؟
‫فقط یه خوش‌گذرونیه!
‫پروژه بدون عنوان از امروز شروع می‌شه!
‫بعد از اون قرار، نگران بودم که دیگه بهم پیام ندی.
‫هی؟
‫آدم مورد علاقه‌ت تو کل دنیا کیه؟
‫به جز من!
‫اوه؟
‫به جز تو...
‫تو این دنیا، من واقعاً فقط خودمو دوست دارم.
‫تو چی؟
‫راستش رو بخوای، ‫من اصلا از خودم خوشم نمیاد.
‫- از خودت خوشت نمیاد؟ ‫- چرا؟
‫خیلی خب!
‫تو خودت رو دوست داری، درسته؟
‫چرا؟
‫صبر کن... صبر کن...
‫من جوابش رو میدم.
‫حالا دیگه واقعاً می‌دونی کی هستی.
‫چی دوست داری، چی دوست نداری، ‫چی می‌خوای و چی نمی‌خوای...
‫همه‌چیز رو فهمیدی.
‫درسته؟
‫ولی...
‫من حتی نمی‌دونم واقعا کی هستم.
‫پس چطور می‌تونم از خودم خوشم بیاد؟
‫ولی من مادرم رو دوست دارم.
‫پس، چقدر پدر و مادرت رو دوست داری؟
‫آره... دوستشون دارم...
‫اوکی!
‫حالا نوبت منه.
‫جای مورد علاقه‌ت؟
‫بدون اینکه مجبور باشم برای کسی نقش بازی کنم،
‫جایی که می‌تونم خودم باشم.
‫- اتاقم! ‫- اونجاست.
‫و تو چی؟
‫مال من...
‫الان داریم می‌ریم اونجا.
‫به دنیای من خوش اومدی!
‫مهم نیست تو زندگی چقدر خوشحال یا ناراحت باشم، اینجا پناهگاه منه.
‫اوه روح من، ‫منو اینجوری تموم نکن
‫با احساستات منو مغلوب نکن
‫بدون اینکه حرفی بزنی،
‫یا به چیزی فکر کنی،
‫فقط یه جا بایست و حرکت ابرا رو تماشا کن.
‫بعد از یه مدت،
‫احساس می‌کنی داری با ابرا شناور می‌شی.
‫دور از این دنیای آلوده.
‫تو واقعا یه روانشناسی.
‫ممنونم!
‫انگار این کار رو فقط به خاطر اپلیکیشن نمی‌کنی.
‫داره واقعی می‌شه؟
‫اوه، نه! اینو از کجا آوردی؟
‫اگه اینو ببینه، قسم می‌خوره که تو یه قاتل زنجیره‌ای هستی.
‫این روزا، پسرا فقط خوشحالن که یه دختر پیدا کنن.
‫اما به این فکر نمی‌کنن که یه عمر عاشقش باشن و بهش اهمیت بدن.
‫وقتی واقعا کسی رو دوست داری، تازه می‌فهمی واقعا کی هستی.
‫چیزایی یاد می‌گیریم که خیلی فراتر از چیزاییه که قبلا می‌دونستی.
‫تو هم یاد می‌گیری.
‫عشق بدجوری بهت ضربه می‌زنه.
‫خیلی بد!
‫مراقب باش.
‫تو برای گذروندن وقت!
‫ماتی، یه سوال دارم.
‫ولی اگه بحرانی تو داستان نباشه، فقط خسته‌کننده می‌شه، مگه نه؟
‫بحران؟
‫انگار درون هرکسی یه فیلمنامه‌نویس هست.
‫ما از این حرفا گذشتیم.
‫ما تماشاچی هستیم!
‫- دقیقا! پس...
‫یکی برای یکی.
‫و هدف ما هم همینه.
‫بله مامان؟
‫هفته دیگه خانواده دختره میان خونمون.
‫حتما اینجا باش.
‫گوشی رو بده مامان.
‫رواتی؟
‫خیلی عالیه!
‫بهش بگو بیاد خونه.
‫عزیزم؟
‫چرا ساکت شدی؟
‫مگه نگفتی برمی‌گردی؟
‫باشه مامان، میام.
‫پایاسام روی پاروتا!
‫میلک شیک تو کاری ماهی خشک!
‫قراره چیزای خاصی مثل این بالا بیارم!
‫یه شبه تو اینستاگرام معروف می‌شم.
‫چی میگی رفیق؟
‫- بله جی... باشه جی! ‫- چش شده؟
‫باشه جی! عالیه جی!
‫من با پرداخت مشکلی ندارم جی!
‫رفیق، این یه عروسی شمال هندیه، اولین سفارش ما.
‫مشروب مجانی! پانی پوری! خاله شمالیه!
‫تو دوست‌دخترت رو بیار!
‫منم می‌تونم یه خاله برای خودم جور کنم!
‫- تو؟ فقط بیا. ‫- میام.
‫داداش؟
‫اگه هزار تومن داشتم، منم می‌تونستم بیام.
‫اگه پول بخوام، یهو کر می‌شن.
‫دوستای خوب!
‫- برو کنار! ‫- فقط برو!
‫- نزدیکتر شو. ‫- برام مهم نیست بقیه چی فکر می‌کنن.
‫- هیچ عشقی بهش حس نمی‌کنم. ‫- میمون!
‫دیوونه شدی؟
‫چرا برای این ازدواج عجله کردی؟
‫۱۰۰ کرور ملک و املاک داره، حتی منم ممکنه باهاش ازدواج کنم.
‫حالا دیگه خفه شو!
‫هی، راکی؟ بیا اینجا.
‫بیا اینجا مرد.
‫آره، اومدم جی!
‫بله، جی!
‫- انگار اصلا نمی‌تونه عاشق بشه. ‫- دیوونه‌ست، جی؟
‫من اینو نگفتم.
‫- یه کاری کن، برو اونجا برقص. ‫- چشم، مادر جی!
‫بذار ببینیم جواب میده یا نه.
‫یه بشقاب پانی‌پوری دَه روپیه، آقا!
‫خیلی خب، پسرا و دخترای گروه رقص،
‫بیاید مخ‌زدن رو بذاریم کنار ‫و تمرکز کنیم رو کار.
‫اون شمالیه داره سرمون داد می‌زنه.
‫هی، آنیرودِ فیک، ‫یه چندتا حرکت نشون بده.
‫فقط اینجوری پولمون رو می‌دن.
‫وای، قلبم!
‫به خاطر تو عوض شدم
‫دارم آب میشم
‫با جادوی وحشی چشمات
‫الان وقتشه که روح‌هامون به هم گره بخورن
‫نرم‌ترین نفس‌ها تبدیل به عطر شدن
‫هی، جومکای کوچولوی من!
‫با هر پلک‌زدنت ‫عشق رو زمزمه می‌کنی
‫اوه، بیا نزدیک‌تر، جومکای کوچولوی من
‫دارم با صدای غرش دُهل‌ها می‌رقصم
‫با اون چشمای عسلی، ‫نفسم رو می‌دزدی
‫با اون عشق بی‌رحمانه منو نکش
‫با اون حرفای گل‌دارت، ‫دنیام رو نلرزون
‫اوه، به قلب سیاه‌وسفیدم، ‫جرات نکن رنگ بپاشی
‫وای، قلبم!
‫به خاطر تو عوض شدم
‫دارم آب میشم
‫با جادوی وحشی چشمات
‫آماده‌ام که نزدیک‌تر بشم! ‫چطوری راهم رو پیدا کنم؟
‫باید بدزدمت ‫و بذارمت تو جیبم
‫کی می‌دونه زمان برامون چی در نظر داره؟
‫مسیر داستان قشنگمون هنوز پنهانه
‫عاشق من نشو، پسر!
‫چون با اینکه منو می‌بینی، ‫من فقط یه درخشش تو آینه‌ام
‫سعی نکن جلوی باریدن ابرها رو ‫بگیری
‫حتی اگه سعی کنی، ‫به دردت گوش نمیدن
‫وای، قلبم!
‫قلبم! وای قلبم!
‫به خاطر تو عوض شدم
‫دارم آب میشم!
‫با جادوی وحشی چشمات
‫رویاهامون باید یکی بشن، ‫بیا یه راه جدید پیدا کنیم
‫هر چی می‌خوام به حقیقت می‌پیونده ‫امروز برای خودم زندگی می‌کنم
‫بهم بگو چرا همچین حسی دارم ‫دارم داغ می‌کنم
‫داره مثل تابستون می‌چرخه
‫اینجوری تکون می‌خورم ‫ریتم رو آتیش می‌زنم
‫تو اسیر منی، ‫دختر، تو محشری
‫بهم بگو چرا این حس شبیه ‫افتادن تو مواد مذابه
‫عزیزم تمام حرکاتت ‫از آتیش داغ‌تره
‫نمی‌خوای تکونش بدی
‫باهاش برقص
‫دختر جون فقط شمارتو بهم بده
‫هی، جومکای کوچولوی من!
‫تو عشق رو زمزمه می‌کنی...
‫بس کن!
‫من فقط وقتی ازدواج می‌کنم ‫که همچین عشقی رو حس کنم.
‫هی، عروسک، کجا داری میری؟
‫منم همینطور!
‫هی، پسر؟ کجا داری میری؟
‫چرا آوردنت اینجا؟ ‫چیکار کردی؟
‫بدبخت شدم!
‫- راکی، می‌کُشمت! ‫- وای، آقا! باید فرار کنیم، آقا!
‫بچه‌ها، فرار کنید!
‫جام امسال مال ماست!
‫- کوکی کجاست؟ ‫- مُرد.
‫در رفتیم!
‫- برو مستقیم! ‫- صبر کن...
‫- بهت گفتم مستقیم برو. ‫- پسر، حواستو جمع کن.
‫آجی؟
‫کجا داریم میریم؟
‫- وای من! وای من! ‫- آجی؟
‫سوپرایز!
‫خیلی ممنون، آیشو!
‫واسه چی؟
‫هی؟
‫حالت خوبه؟
‫به جز کوکی و راکی،
‫تو شهر خودم، مدرسه یا دانشگاه...
‫هیچوقت کسی واقعاً با من حرف نمی‌زد.
‫خیلی روزا بی‌صدا گریه کردم، ‫و هیچکس هرگز نفهمید.
‫مثل همه، ‫دلم می‌خواست برقصم، آواز بخونم،
‫بنوشم، درگیر دراماهای کوچیک بشم.
‫عاشق بشم...
‫قبلاً از خودم متنفر بودم.
‫اما الان، احساس می‌کنم دوباره متولد شدم.
‫می‌دونی؟ تازگیا شروع کردم به تحسین کردن ‫خودم.
‫تو چطوری اینطوری هستی؟
‫یعنی... به طرز مسخره‌ای فوق‌العاده؟
‫هی؟ جدی؟ ‫الان داری هندونه می‌ذاری زیر بغلم؟
‫همه‌مون غم و دردمون رو ‫درونمون حمل می‌کنیم،
‫در حالی که بیرون دنبال شادی ‫و عشق می‌گردیم.
‫میشه برای یه بار هم که شده برعکسش کنیم؟
‫برای اینکه اونجوری که می‌خوای زندگی کنی، ‫همون نسخه‌ای از خودت باش که دوسش داری.
‫همینه!
‫مگه نه؟
‫همینه!
‫سال‌ها طول کشید تا اینو بفهمم.
‫خوبه، خوبه!
‫این درست نیست، ماتی.
‫اگه اینطوری پیش بره، چیزایی که ‫می‌نویسی شروع می‌کنن به اتفاق افتادن.
‫بذار ببینیم!
‫دیگه نمی‌تونم بدوم.
‫شورت‌م داره بهم حمله می‌کنه.
‫تمام عمرم،
‫کورکورانه پرسه زدم ‫و دنبال هیچ و پوچ بودم،
‫بدون اینکه حتی یه بار بفهمم شادی چیه.
‫معنی شادی تو زندگی رو فقط ‫بعد از اومدن آیشو فهمیدم.
‫پسر!
‫اما دلیل پشت همه‌ی اینا... ‫پراباکارِ
‫پس... آقا عاشق آیشو شده؟
‫بدون شک!
‫چی میشه اگه بفهمه فقط به خاطر یه ‫اپلیکیشن داری باهاش حرف می‌زنی؟
‫خیلی خب، فراموشش کن.
‫برو پیش پدربزرگت
‫و بهش بگو که می‌خوای ‫باهاش ازدواج کنی، می‌تونی؟
‫- هان؟ ‫- هی؟
‫من دوستتم.
‫بهت مدیونم که اینو بگم.
‫حق با توئه.
‫من فقط برای منفعت خودم ‫شروع کردم با آیشو حرف زدن.
‫اما الان... بدون آیشو نمی‌تونم.
‫اینجا زندگی هیچوقت اونجوری که ‫کسی می‌خواد پیش نمیره، راکی.
‫نمیره!
‫دقیقاً مثل تو، همیشه تو خاکی!
‫- پسر؟ ‫- چرا داره میاد سمت من؟
‫من عاشق آیشو شدم!
‫باشه؟
‫فقط دلم یه زندگی شاد باهاش می‌خواد. ‫برای تمام عمر!
‫بدون هیچ مکثی از "نی فوراور" ‫می‌کشم بیرون.
‫- لطفاً بکش بیرون. ‫- هی؟ هی؟
‫گوش کن!
‫من خیلی این حس رو دوست دارم.
‫جرات نکن خرابش کنی!
‫هی؟ ‫سرتو تکون بده، بگو باشه، تکون بده!
‫یالا، اون سر تکون دادن ‫مخصوصت رو برو!
‫تو خیلی زیبایی، پسر!
‫کارش از کار گذشته!
‫دعای خیرم بدرقه راهت!
‫خدا دورت از من حفظت کنه.
‫آجی؟
‫آیشو، اینجا چیکار می‌کنی؟
‫پس تو فقط به خاطر یه اپلیکیشن با من بودی؟
‫آجی؟
‫آیشو؟
‫کِی تو...
‫به نظر نمیاد که هیچوقت بخوای ‫منو ببری به جای مورد علاقت.
‫برای همین... خودم، خودم رو دعوت کردم!
‫چرا اینقدر تاریکه؟
‫اتاق باید اینجوری باشه!
‫با یه خانواده به این قشنگی
‫چطوری دور از اونا زندگی می‌کنی؟
‫بعضی چیزا فقط از دور ‫قشنگن.
‫این همه راه رو کوبیدی ‫اومدی خونه‌ام.
‫حداقل الان
‫می‌تونم شمارتو داشته باشم؟
‫باشه!
‫فردا بهت میدم.
‫مراقب خودت باش!
‫خداحافظ.
مترجمین : سارا حسنی و علی آقا
Filmyar
‫چی شد؟
‫ممکنه مشکل از شبکه باشه.
‫بذار ریستارتش کنم.
‫تا حالا اینطوری نشده بود.
‫امکان نداره آیشو این کار رو کرده باشه.
‫اگه اپلیکیشن کرش کرده باشه چی؟
‫چی؟ اکانت پاک شده؟
‫چی شد؟ ‫چی می‌تونه باشه؟
‫چی میشه اگه فقط دارم الکی شلوغش می‌کنم؟
‫آیشو، تو که همین دیروز ‫خونه‌ی من بودی.
‫از اتاقم خوشت نیومد؟
‫یا... از من خوشت نیومد؟
‫کار اشتباهی کردم، آیشو؟
‫اصلاً کجا بگردم ‫دنبالت، آیشو؟
‫بیا فعلاً شماره‌هامون رو به هم ندیم!
‫من حتی هیچی درباره تو نپرسیدم.
‫بیا از اپلیکیشن ترابل استفاده کنیم ‫تا همدیگه رو بشناسیم.
‫تا وقتی که باهات راحت بشم.
‫تا وقتی که راحت بشم...
‫قلبم!
‫داره آب میشه
‫قلبم
‫داره آب میشه
‫قلبم
‫داره آب میشه
‫قلبم
‫داره آب میشه
‫وای، قلبم
‫داره آب میشه...
‫آخرش، چی گفت؟
‫گفت یه جوری سورپرایزم می‌کنه ‫که تا حالا هیچکس نکرده.
‫واو... واقعاً خوب بازیت داد.
‫یهو غیبش زد.
‫نمی‌فهمم؟
‫وقتی حوصله‌شون سر میره، از اپلیکیشن‌های ‫دوستیابی برای وقت‌گذرونی استفاده می‌کنن.
‫و وقتی کارشون تموم شد، جوری ما رو ول ‫می‌کنن انگار هیچ اتفاقی نیفتاده.
‫من فقط دخترا رو مقصر نمی‌دونم.
‫پسرا هم همین کار رو می‌کنن.
‫حتی... تو هم برای منفعت خودت از اون ‫اپلیکیشن دوستیابی استفاده کردی، مگه نه؟
‫- پسر؟ ‫- این واقعاً درد داره.
‫آدما ده دقیقه به یه عکس زل می‌زنن، ‫عاشق میشن، پاکش می‌کنن و ناپدید میشن
‫جدی گرفتن این موضوع اشتباه خودت بود!
‫هی؟ هی؟ هی؟
‫دخترا خیلی باهوشند!
‫اونا انتخاب می‌کنن که ما چی رو بدونیم ‫و چی پنهان بمونه.
‫بگو.
‫داداش؟
‫دوست‌دختر آجی داره اینجا با یکی دیگه لاس می‌زنه...
‫اصلاً حس خوبی بهش ندارم.
‫با یه پسر دیگه‌ست.
‫با یه پسر دیگه تو هتله.
‫- الان باید چیکار کنم؟ ‫- گوش کن!
‫همه‌چیز از یه اپلیکیشن شروع شد.
‫بذار با همون اپلیکیشن هم تموم بشه.
‫چرا قبلاً در مورد این چیزا بهم هشدار ندادی؟
‫وقتی عاشق می‌شی، رفیقایی که نصیحتت می‌کنن رو تبدیل به آدم‌بده می‌کنی، مگه نه؟
‫ببین!
‫پیدا کردنش اصلاً کار سختی نیست.
‫وقتی دوباره جلوت سبز شد، باید بهش بگی گورش رو گم کنه.
‫باشه؟
‫اگه این کارو نکنی، انگار صورت منو مستقیم فرو کردی تو گُه!
‫فهمیدی؟
‫عاشق شدن تو اپلیکیشن‌های دوست‌یابی و مثل بچه زار زدن.
‫داستان منو بشنو، و جایی بخون که فقط غم در جریانه
‫در جریانه!
‫آیا عشق یه باره یا یه گناه
‫درسی که تو مسیرم توش مردود شدم؟
‫روزهایم در حسرت بارش گل‌هاست و روحم در انتظاری بی‌‌پایان
‫چشمانم حیرانند، آیا این سکونِ عشق است یا دردِ آن؟
‫در حسرته!
‫روحم در حسرته...
‫مامان؟
‫چرا صدات این‌قدر گرفته؟
‫حالت خوب نیست؟
‫این‌طور نیست، مامان.
‫اتفاقاً حالم خیلی هم خوبه، مامان.
‫پدربزرگت خیلی خوشحاله.
‫خانواده عروس فردا میان دیدنمون.
‫عکسش رو برات بفرستم؟
‫مامان، اگه تو ازش خوشت میاد،
‫پس منم ازش خوشم میاد.
‫من فردا اونجام، مامان.
‫اوه قلب من، پرنده عسلی
‫مرا بی‌پر و بال رها کرد، و عشقم را با خود برد
‫نامه‌های عاشقانه‌مان را آب می‌کند، در حالی که دقایق مسیرم را می‌چرخانند
‫من به خاطر تو گم شده‌ام
‫اوه، قلب من!
‫هی... یه کم لبخند بزن.
‫رسیدیم به خونه‌تون.
‫رفیق!
‫حالا که اومدیم پولاچی، می‌خوایم حسابی بترکونیم، باشه؟
‫سلام، داداش!
‫چقدر شد، داداش؟
‫۵۰ روپیه؟
‫این دیگه چه جور خانواده‌ایه؟
‫نتونستن یه دختر رو درست تربیت کنن... و یه نوه رو.
‫واقعاً خانواده مایه ننگیه.
‫داداش؟
‫دارن بهمون خوشامد می‌گن؟
‫عجب خانواده‌ای!
‫سلام!
‫این دیگه چه کوفتیه، آجی؟
‫این نیمه اول فیلمنامه‌ایه که دارم روش کار می‌کنم.
‫چطور بود؟
‫تو تمام مدتی که گوش می‌دادم فوق‌العاده بود.
‫هنوزم دلم برای شخصیت آجی می‌سوزه.
‫کنجکاوم ببینم آیشواریا قراره با آجی چیکار کنه.
‫فقط بعد از این
‫منم متوجه می‌شم.
‫ریسک کردن برای جاه‌طلبیت مشکلی نداره.
‫اما الان، با درگیر شدن با خانواده‌اش،
‫احساس می‌کنم داری یه اشتباه وحشتناک می‌کنی.
‫استودیو آنبو، کالیاپورام، پولاچی
‫اگه برنده شدن به معنی یه اشتباه وحشتناکه،
‫پس چاره دیگه‌ای ندارم.
‫من زن‌باره‌های زیادی دیدم.
‫اما این اولین باره که یه «مردباره» می‌بینم!
‫واقعاً فکر کردی به این زودی ترکت می‌کنم؟
‫بدون اینکه همسری کنارش باشه،
‫بازم جشن نامگذاری دهمین بچه‌اش رو گرفت.
‫وقت فراره!
‫واقعاً خیلی دلم برات تنگ شده بود، آجی!
‫دیگه هیچ‌وقت، هیچ‌وقت ترکت نمی‌کنم.
‫بهش بگو گورش رو گم کنه!
‫اگه این کارو نکنی، انگار صورت منو مستقیم فرو کردی تو گُه!
‫فهمیدی؟
‫گُه مرغ!
‫باشه! بیا جیم بشیم.
‫باشه! از دیدن همه‌تون خوشحال شدم!
‫اوه! بدو...
‫- هی؟ ‫- اسطوره‌ای!
‫شمال یا جنوب، فقط یه مسیر انتخاب کن و ناپدید شو، داداش.
‫اوه اوه، من وضعیت اضطراری شماره دو دارم.
‫خدایا، منو از این مخمصه نجات بده!
‫خدایا! اوه خدایا، خواهش می‌کنم نجاتم بده!
‫خدا؟ ‫آقا؟
‫- اورژانسیه آقا، دستشویی‌تون رو لازم دارم... ‫- هی، سوار موتور شو.
‫- ...قبل از اینکه اینجا گند بزنم. ‫- فقط یه کم خودت رو نگه‌دار.
‫آقا!
‫- زود باش، بپر رو موتور. ‫- بیا.
‫بهت گفتم بهش اعتماد نکن... حالا ببین تو چه دردسری انداختمون!
‫داداش؟ ‫خیلی ممنون، داداش!
‫راستی می‌تونی نشون بدی دستشویی کجاست؟
‫خدا به خاطرش بهت خیر بده!
‫داداش، ممکنه برامون یه کم آبمیوه بیاری؟
‫- اوه، آبمیوه می‌خوای؟ ‫- هی، احساس می‌کنم قبلاً اینجا بودم.
‫هی! این همون خونه‌ست!
‫اوه، خدایا!
‫نقشه فرار کشیدین؟ به این آسونیا نیست!
‫موی زیر بغلت داره می‌ره تو چشمم، داداش!
‫- برو تو! ‫- وای، مامان!
‫خدایا! ‫بدو... بدو
‫- کدوم گوری رفته بودی؟ ‫- خوش اومدین بچه‌ها!
‫شما اصلاً بهترین دوستای من هستین؟
‫کسی که تو دردسر نجاتت می‌ده دوست صمیمیته.
‫اما تو سعی کردی منو تو دردسر بندازی، رفیق!
‫من همین الانشم تو یه وضعیت اورژانسی دستشوییم، ای خائن.
‫من اومدم... و تو به خاطرش ناراحتی، آجی؟
‫هی؟ ‫نه!
‫اوه! این یارو غیرقابل تحمله.
‫آقا... آقا؟
‫خانم، ببینید آقا داره چیکار می‌کنه!
‫- خانم؟ عجله کنید! ‫- آجی؟
‫آقا، خواهش می‌کنم این کارو نکنید!
‫- آقا، لطفاً بیاین پایین! ‫- پدربزرگ؟
‫- خواهش می‌کنم، ما رو نترسونید. ‫- لطفاً بیاین بیرون!
‫- در رو باز کن، پدر! ‫- پدربزرگ؟
‫پدربزرگ؟
‫بیاین در موردش حرف بزنیم. در رو باز کنید!
‫در رو باز کن!
‫من بازش کردم!
‫اوه، فقط برو یکی رو بیار.
‫بچه‌ها، در رو بشکنید.
‫نذاشتن سیگار بکشم!
‫پدربزرگ!
‫یه کاری بکن!
‫پدر؟
‫پدر!
‫پدر...
‫اینا دیگه چیه، پدر؟
‫چطور تونستی این کارو بکنی؟
‫حالا چی شده؟
‫پدر، خواهش می‌کنم بلند شو.
‫پدر... چرا باید این کارو می‌کردی؟
‫پس... تنها پنکه‌ای که کار می‌کرد رو شکستی؟
‫خصلت توئه!
‫تمام خصلت‌های تو تو وجود پسرت هم هست.
‫همه‌تون با هم باعث آبروریزی من شدید!
‫آجی؟
‫اینجا چقدر گرمه!
‫مراقب باش، عزیزم.
‫چی شده؟
‫پدربزرگ، این اصلاً منصفانه نیست!
‫تظاهر کردی داری با نوه‌ات دعوا می‌کنی،
‫و حالا به عنوان یه خانواده، دارین فقط تارعنکبوت‌ها رو تمیز می‌کنین؟
‫- وقت فراره! ‫- بدو!
‫- داداش، تو معرکه بودی! ‫- خفه شو، مرد!
‫من واقعاً داشتم دستشویی می‌کردم و اصلاً نمی‌دونستم چه خبره!
‫اوه، نه! پدربزرگ! اوه، برای پدربزرگ اتفاق افتاد؟
‫معبد رو بهم نشون بده، برای پدربزرگ دعا می‌کنم!
‫پدربزرگ، ما نمی‌تونیم بدون تو زندگی کنیم!
‫پس برای همین رفتی چنای؟
‫اصلاً برات مهم بود که چی سر خونه یا مامان میاد، حتی یه ذره؟
‫اونو دیدی، مگه نه؟
‫همون روز اول، پدربزرگ خودش رو دار زد!
‫اوه؟
‫درام خانوادگی در جریانه؟
‫آجی... اصلاً می‌فهمی این قضیه چقدر جدیه؟
‫خواهر!
‫از وقتی شروع کردم به درک کردن چیزا،
‫هر کاری تونستم کردم تا مامان رو از سرزنش‌های پدربزرگ در امان نگه دارم.
‫تو هم سهم خودت رو انجام دادی.
‫اما بازم هیچی عوض نشد، نه؟
‫به خواسته پدربزرگ عمل کردی و با دایی ازدواج کردی.
‫اما آیا واقعاً خوشحالی؟
‫نمی‌دونم واقعاً خوشحالم یا نه.
‫اما با مامانم.
‫این خوشحالی منه.
‫خوشحالی مامان تو خوشحالی ماست.
‫بذار مامان تصمیم بگیره که من اشتباه می‌کنم یا نه.
‫آجی؟
‫با دوستات بیا دم در اصلی.
‫اون دختر رو هم بیار.
‫من؟ چرا؟
‫بیا، عزیزم.
‫مدت زیادی گذشته از وقتی این مراسم رو انجام دادم.
‫الان دیگه قیافه‌ت عوض شده.
‫بذار تمام چشم‌های شور دنیا تو یه چشم به هم زدن دور بشن.
‫خدا می‌دونه چقدر چشم شور دنبالت بوده.
‫عزیزم، تو خونه شما از این کارا نمی‌کنن؟
‫مامان، من خیلی تو خونه وقت نگذروندم.
‫باشه، تف کن.
‫اونم زیاد تو خونه نیست،
‫ببخشید، مامان!
‫ای کاش زودتر در مورد آیشو بهت گفته بودم.
‫اشتباه از منه.
‫اشکال نداره، تف کن.
‫پدربزرگ؟
‫پدربزرگ، الان حالت چطوره؟
‫اون دختر کی از خونه ما می‌ره؟
‫بهش بگو با دختری که من انتخاب می‌کنم ازدواج می‌کنی.
‫چند سال دیگه می‌خوای این‌قدر لجباز بمونی؟
‫من هیچ‌وقت ندیدم همه تو این خونه با هم خوشحال باشن.
‫چرا، پدربزرگ؟
‫اشکالی نداره اگه هیچ‌کس اینجا نمی‌خنده.
‫فقط نمی‌خوام غریبه‌ها بهمون بخندن.
‫خب، اگه غریبه‌ها بخندن چی میشه؟
‫اصلاً ما برات اهمیتی داریم؟
‫اگه برام مهم نبودید، این‌طوری منو بازخواست نمی‌کردی.
‫به خاطر تو، تمام خوشحالیم رو از دست دادم.
‫آرامشم رو از دست دادم.
‫از مادرم دورم.
‫حتی خودم رو هم گم کردم، مثل یک پوسته بی‌جان زندگی می‌کنم.
‫از روی خوش‌شانسی،
‫آیشو وارد زندگیم شد.
‫اون زندگی رو به من یاد داد،
‫اینکه خوشحالی چه حسی داره،
‫و کمکم کرد تا خودم رو پیدا کنم.
‫اما تو هرگز اینا رو نمی‌فهمی.
‫حداقل بعد از این، بذار همه در آرامش زندگی کنن.
‫هر چقدر دلت می‌خواد حرف بزن. هر چی دوست داری بگو.
‫من بازم همینی که هستم می‌مونم.
‫نباید مثل مادرت تو خیابون‌ها آواره بشی.
‫پدربزرگ؟
‫دفعه بعد خودت رو دار نزن.
‫به جاش قرص خواب امتحان کن.
‫خطا نمیره.
‫اگه بخوای، برات می‌خرم.
‫وقتی از طناب افتادی، من کسی بودم که نجاتت دادم.
‫نه اون آدم‌هایی که پشت سرمون غیبت می‌کنن.
‫و اون مهمون منه، تا زمانی که من اینجام اونم می‌مونه.
‫اومدم اینجا که فقط همینو بهت بگم. فهمیدی؟
‫معرکه‌ست!
‫آجی؟
‫هی؟
‫آجی؟
‫- آجی؟ ‫- هوم؟
‫من اومدم اینجا تا همه مشکلاتت رو حل کنم...
‫اما اصلاً نمی‌دونستم این‌قدر هرج‌ومرج به پا می‌کنم.
‫واقعاً متأسفم، آجی.
‫هر وقت مشکلی پیش میومد، قبلاً دلم می‌خواست فرار کنم...
‫اما الان،
‫حس می‌کنم باید بمونم و خودم درستش کنم.
‫اینجا مشکلات چیز جدیدی نیستن...
‫اما اینکه من جلوی پدربزرگم دربیام...
‫اون جدیده.
‫به لطف روان‌شناسم.
‫خیلی خب!
‫من برای اولین بار به زادگاهت اومدم.
‫هیچ سورپرایزی برام نداری؟
‫فردا صبح آماده باش.
‫می‌خوایم بریم بیرون.
‫باشه!
‫- اینو بگیر. ‫- پدر؟
‫یه ایدلی دیگه؟
‫مادربزرگ، منم یکی می‌خوام.
‫- مادربزرگ، یکی برای من. ‫- برای منم همین‌طور.
‫- هی، راکی؟ ‫- خانم؟
‫آجی و آیشو برای شام نیومدن؟
‫آجی گفت یکم دیگه میاد.
‫ولی از آیشو خبر ندارم، خانم.
‫پس هیچ‌کس برای شام صداشون نکرده؟
‫هر چی که باشه، اون اینجا مهمونه.
‫دعوت کردنش برای شام به این معنی نیست که غرورمون رو از دست میدیم.
‫اون مردی باوقاره.
‫مرد باوقاری که همین الان چهار تا ایدلی خورده.
‫هی؟ ‫کجا داری میری؟
‫بشین، ایدلی‌ها رو برام بکش.
‫ممکنه پونزده تا ایدلی غیب بشن، زود بشین.
‫وگرنه همه‌چیز تموم میشه. ‫میرم آجی رو بیارم.
‫هی؟
‫یالا.
‫- و بعد، آجی... ‫- آجی؟
‫ای میمون پررو.
‫غذا خوردی؟
‫دیره، برای شام نمیای؟
‫مامان، تو اول بخور.
‫اگه پدربزرگ ما رو ببینه ممکنه قشقرق به پا کنه.
‫فکر می‌کنی تا کی می‌تونی این‌طوری بمونی؟
‫اون همین الان رفت، با عصبانیت دستاش رو شست.
‫بیا با من، آیشو، با هم غذا می‌خوریم.
‫- مامان؟ ‫- خاله!
‫فقط اینکه...
‫قرار نبود اینو بهت بگم، اما...
‫۳۰ سال گذشته
‫از وقتی که فرار کردم و ازدواج کردم.
‫جایی که با تمام امیدمون برای خوب زندگی کردن واردش شدیم، از پذیرفتن ما سر باز زد.
‫ما داغون میشیم.
‫وقتی ایستادم در حالی که همه‌چیز رو باخته بودم...
‫فقط پدرم ما رو پذیرفت.
‫مادرت روی حرف من حرف زد و حالا ایستاده در حالی که همه‌چیزش از دست رفته.
‫من نمی‌ذارم تو هم به همون سرنوشت دچار بشی.
‫از حالا به بعد، همه شما طبق حرف من پیش میرید.
‫عصبانیتش دلایل خودش رو داره.
‫به خاطر اشتباهی که من کردم، بچه‌هام هنوز دارن مجازاتش رو تحمل می‌کنن.
‫شما همه‌تون به تعریف کردن داستان‌های غم‌انگیزتون ادامه بدید.
‫تا وقتی حرفتون تموم بشه، دامادتون همه ایدلی‌ها رو خورده.
‫من گرسنه‌مه، دارم میرم.
‫میاین غذا بخورین یا نه؟
‫مامان، تو تنها نیستی، ما اینجاییم!
‫الو؟
‫با من حرف بزن، داداش! خودت زنگ زدی بعد ساکت موندی؟
‫برای یه بار هم که شده، امروزم شکمم واقعاً احساس سیری می‌کنه.
‫این یه موهبته یا یه نفرین؟
‫واقعاً نمی‌فهمم!
‫بسیار خب!
‫دقیقاً به همین خاطره که بهت هشدار دادم. ‫همین الان برگرد.
‫آیشو؟
‫بریم!
‫یالا!
‫- بیا اتوریکشا بگیریم. ‫- این چی میشه؟
‫- اما من نمی‌تونم موتور برونم. ‫- نمی‌تونی؟
‫چطور جرئت می‌کنن!
‫گمشو!
‫دارن پاشون رو از گلیمشون درازتر می‌کنن، چطور جرئت می‌کنن موتور بولتم رو بردارن و همین‌طوری برن؟
‫حالا می‌فهمم چرا مردم از زادگاهشون میرن تا جای دیگه‌ای کار کنن.
‫هر ننه قمری داره با زندگی بقیه بازی می‌کنه.
‫نمی‌تونیم اجازه بدیم این وضع ادامه پیدا کنه.
‫ما باید برای دوستمون یه کاری بکنیم!
‫معلومه! امروز تمومش می‌کنیم.
‫فقط ببین چطور امروز احترام عمو رو به جا میاریم.
‫یالا!
‫روستای ما رو چطور می‌بینی؟
‫بزرگ‌ترین ترست چیه؟
‫مطمئن نیستم ترسه یا حسرت.
‫من هرگز ندیدم خانواده‌ام دور هم بشینن، با هم بخندن و آزادانه حرف بزنن.
‫یه حسرت عمیق، با این امید که یه روزی اتفاق بیفته.
‫یه ترس از اینکه شاید هرگز نتونم ببینمش.
‫بیا. ‫بشین.
‫دیشب می‌خواستی یه چیزی ازم بپرسی، اما اول مامان رسید.
‫مطمئنی؟
‫آره؟
‫وقتی عکس خانوادگیتون رو توی چنای دیدم، فهمیدم پدر نداری.
‫اما حتی توی خونه هم، یه دونه عکس ازش نیست؟
‫اگه راحت نیستی، مجبور نیستی بهم بگی.
‫نه...
‫این‌طوری نیست.
‫گاهی اوقات دلم می‌خواد اینو با یکی در میون بذارم.
‫با این حال هرگز به کسی نگفتمش.
‫پدر و مادرم از هم جدا شدن.
‫در واقع،
‫این دلیل پشت هر مشکلیه که توی خانواده هست.
‫پدر و مادرم حتی قبل از به دنیا اومدن من از هم جدا شدن.
‫می‌دونی، من هرگز صورت پدرم رو ندیدم.
‫اینکه کیه، چیکار می‌کنه، هیچی در موردش نمی‌دونم.
‫اما توی تمام این سال‌ها، مادرم هرگز بدِ پدرم رو نگفته.
‫تو حتی یه بار هم از مادرت نپرسیدی؟
‫بی‌شمار بار پرسیدم.
‫وقتی بچه‌های مدرسه ازم می‌پرسیدن پدرم کیه، هیچ جوابی نداشتم.
‫تمام اون دفعات از مامان پرسیدم.
‫از یه سنی به بعد،
‫دیگه نپرسیدم.
‫اگه یکی حرف از زندگی‌ای بزنه که ازت دریغ شده، درد داره، نه؟
‫گذشته ممکنه آدم‌های زیادی رو از ما گرفته باشه،
‫این خارج از کنترل ما بود.
‫اما در زمان حال،
‫ما باید قدر کسانی که برامون اینجا هستن رو بدونیم و هرگز از دستشون ندیم.
‫الو؟
‫میشه کمکم کنی؟
‫پدربزرگ احتمالاً خوابیده.
‫پرمعناترین روزِ زندگیم!
‫توی زندگیم، لحظه‌ای که گذشته‌ام رو رها کنم
‫و واقعاً احساس خوشحالی کنم...
‫اون روز...
‫امروز باید روز تولدم باشه!
‫صبر کن، تولد کی بود؟
‫امروز، تولد منه!
‫چی؟ امروز تولدته؟
‫آیشو، امروز تولدته؟
‫الو؟
‫داری چیکار می‌کنی؟
‫کی؟ من؟
‫تمام وقار خانواده‌ات دارن می‌رقصن... و من دارم تماشا می‌کنم.
‫کوکی. امروز تولد آیشوعه!
‫اوه، وای!
‫بیا بالا!
‫بیا اینجا جشن بگیریم!
‫فقط یه کمک ازت می‌خوام. ‫خواهش می‌کنم!
‫زن‌باره، هان؟
‫باشه، بیا!
‫تولدت مبارک، آیشو!
‫تولدت مبارک!
‫پس خانواده یه همچین حسی داره...
‫آیا من اینجام تا به کسانی که این‌قدر خالصانه دوستم دارن خیانت کنم؟
‫اگه منم مادر داشتم، قطعاً منو نمی‌بخشید.
‫نگاهش کن. ‫حسودیم میشه، مامان.
‫برخلاف ما، حداقل بذار اون خوشبختی رو پیدا کنه.
‫تولدت مبارک، آیشواریا!
‫یک روزِ آخر توی این خونه که آیشواریای تقلبی رو در آغوش کشید...
‫می‌خوام به عنوان ماتیِ واقعی زندگی کنم، و بعد میرم.
‫هی؟
‫رفیق، من می‌خوام امروز به آیشو پیشنهاد بدم.
‫اوه خدای من! داداش، یه کاری کن نجاتش بدی.
‫پدربزرگ؟
‫می‌خوام باهات حرف بزنم، پدربزرگ.
‫برخلاف چیزی که همه‌تون فکر می‌کنین،
‫من عاشق آجی نیستم، پدربزرگ.
‫توی مدرسه‌ها، مدیرها ممکنه سخت‌گیر به نظر برسن.
‫برای همین دانش‌آموزها دوستشون ندارن.
‫اما مدیرها...
‫اونا عمیقاً به مدرسه و بچه‌ها اهمیت میدن.
‫پدربزرگ، من تو رو دقیقاً مثل یه همچین مدیری می‌بینم.
‫توی این خونه،
‫با اینکه هیچ‌کس متوجه عشق تو به خودشون نشد...
‫اما دیدم که هر کاری کردی به خاطر عشق به خانواده‌ت بود.
‫من هرگز احساسی به اسم خانواده رو نمی‌خواستم.
‫اما تو...
‫و خانواده‌ت...
‫منو خیلی راحت تغییر دادید، پدربزرگ.
‫لطفاً سعی کنید احساسات آجای رو هم درک کنید.
‫می‌دونید بزرگترین آرزوش چیه؟
‫اینکه همه شما رو کنار هم ببینه، که از کنار هم بودن لذت می‌برید و واقعاً خوشحالید.
‫همین و بس!
‫یه نفر بهم گفت.
‫شاید گذشته آدم‌های زیادی رو از ما گرفته باشه.
‫اون دست ما نبود.
‫اما در زمان حال،
‫باید قدر کسانی رو که کنارمون هستن بدونیم و هرگز از دستشون ندیم.
‫نوه‌تون رو واقعاً خوب تربیت کردید.
‫بهش حسودیم می‌شه، پدربزرگ.
‫مامان، دیر شده، وقت رفتنه.
‫- بچه‌ها آماده‌اید؟ بریم؟ ‫- بله، بله، آماده‌ایم.
‫امشب، من می‌رم، پدربزرگ.
‫دیگه نمی‌خوام وبال گردنتون باشم.
‫- جلوی پات رو نگاه کن. ‫- همه چیت رو برداشتی؟
‫بله، مامان، برداشتم.
‫- برو آیشو رو بیار، ما می‌ریم جلو. ‫- باشه، مامان.
‫پدربزرگ!
‫عصبانیت و سخت‌گیریتون کاملاً به‌جاست، پدربزرگ.
‫اما اگه چیزی به اسم عشق نبود، همه ما یتیم می‌شدیم، پدربزرگ.
‫توی این خونه، آخرین بار کی صدای خنده شنیدید، پدربزرگ؟
‫بعد از مدت‌ها دور هم جمع شدیم.
‫آیشو، تو راست می‌گفتی.
‫- پدر؟ ‫- آجای!
‫آیشو همونیه که برای تو ساخته شده.
‫چی شده؟
‫توی این خونه، همه فقط حرف می‌زنن...
‫و بزرگترها باید همه کارها رو بکنن.
‫فقط خواستنِ بازی منچ کافی نیست.
‫اول باید اینجا رو تمیز کنید.
‫هنوز وایستادید؟
‫- پدربزرگ، من اومدم. ‫- داریم میایم.
‫اشاره کن کدوم رو بلند کنیم.
‫- عمو، اینو بگیر. ‫- با احتیاط برش دار.
‫- عجله کنید! ‫- پدربزرگ؟
‫ممنون، پدربزرگ!
‫عمو، این یکی؟
‫بذارش روی سرم.
‫- روی سرتون؟ ‫- آجای!
‫تاس‌ها رو بیار.
‫ببین چطور تاس می‌ریزم--
‫صبر کن، تاس ریختن تو دیگه کافیه.
‫بده... بدش به من.
‫توی چنای، منو تغییر دادی.
‫بعد از اینکه اومدی اینجا، کل خانواده‌م رو تغییر دادی.
‫من فقط به خاطر یه اپلیکیشن باهات بودم...
‫می‌دونم، کار اشتباهیه اما...
‫حالا...
‫آیشو!
‫من عاشق--
‫فقط برای امروز.
‫چیزی نگو، آجای!
‫بذار من حرف بزنم.
‫توی زندگیم،
‫تا حالا اینقدر عشق دریافت نکرده بودم...
‫و هیچ‌وقت هم اینقدر احساس گناه به دوش نکشیده بودم.
‫کدوم احساس گناه؟
‫اسم من آیشواریا نیست.
‫اون‌طور که تو فکر می‌کنی من روانشناس نیستم.
‫بلکه یه فیلم‌سازم.
‫با تو وقت گذروندم، باهات حرف زدم،
‫حتی بهت دروغ گفتم... همه‌ش به خاطر یه داستان عاشقانه بود.
‫من همه اطرافیانم رو فریب دادم.
‫حالا این بار برای تحمل کردن خیلی سنگینه.
‫برای اولین بار توی زندگیم، فهمیدم واقعاً داشتن یه مادر چه حسی داره.
‫حالا، حتی این هم شبیه یه فیلم‌نامه به نظر می‌رسه.
‫من نفرین شدم، آجای.
‫لیاقت اینو ندارم.
‫یه دقیقه صبر کن.
‫آیا تمام این مدت بین ما یه دروغ بوده؟
‫بعد از این همه روز... حتی یک روز؟ یک ثانیه. با من صادق نبودی؟
‫من گفتمش.
‫همه چیز رو به آجای گفتم.
‫به جز عشقی که بهش داشتم.
‫چرا...
‫نمی‌تونم این پرده‌ی غم رو کنار بزنم؟
‫دارم غرق می‌شم!
‫دارم محو می‌شم
‫توی این درد بی‌پایان دارم می‌سوزم
‫آیا امواج این فصل برمی‌گرده؟
‫و این درد بی‌پایان رو می‌شوره و می‌بره؟
‫شعله‌ای از دوردست
‫توی هر تپش قلبم
‫تویی
‫تویی دردی که احساس می‌کنم
‫صدای ناله‌هام رو می‌شنوی؟
‫لطفاً یه چیزی بگو، مادر.
‫اتفاقات زیادی افتاده.
‫و تو حتی یه کلمه هم به زبون نیاوردی.
‫چرا الان داری بهم می‌گی، ها؟
‫اگه قبلاً بهت گفته بودیم، جلومون رو می‌گرفتی.
‫متأسفم!
‫می‌دونستم اشتباهه اما انجامش دادم...
‫اما در حق آدم اشتباهی انجامش دادم.
‫عجب مهارت دیالوگ گفتنی!
‫باشه، تو کارگردانی... اما اینم حدی داره، ماتی!
‫برای رسیدن به آرزوت دست به هر کاری می‌زنی؟
‫- مادر؟ ‫- اصلاً چی باید بگم؟
‫ماتی، بحث سر این نیست که من ببخشمت یا خدا ببخشتت.
‫اون پسر باید تو رو ببخشه...
‫تصور کن سؤالش چقدر درد و رنج توش بوده.
‫فقط برید از اون پسر عذرخواهی کنید، هر دوتون!
‫چرا من باید عذرخواهی کنم؟
‫همه‌ش تقصیر توئه.
‫شیطان صفت!
‫کسی که قراره با تو ازدواج کنه؟ زندگیش تمومه!
‫اما کسی که با تو ازدواج کرد؟ از قبل مرده.
‫حتی برای اینکه روبه‌روش بایستم...
‫لیاقتش رو ندارم.
‫تویی
‫پژمرده می‌شم، اما غم من باقی می‌مونه...
‫هی، ماتی!
‫باشه رفیق، ما داریم می‌ریم.
‫می‌دونستیم که کلاهبردارها فریبمون می‌دن، با این حال بازم تو تله افتادیم.
‫مراقب خودت باش.
‫آیا این فصل عوض نمی‌شه؟
‫آیا این درد شسته نمی‌شه بره؟
‫اما روزهای من سرسختانه تغییر می‌کنن
‫همه‌جا
‫تویی!
‫من غصه رو می‌خونم
‫آیا باد صدات رو با خودش می‌بره؟
‫چرا اونا بدون اینکه یه کلمه بگن رفتن؟
‫برای سؤالی که دنبال حقیقته، جوابش ناامیدیه، مامان.
‫به خاطر همینه که خیلی‌ها از فریب خورده بودن به فریبکار تبدیل شدن.
‫چی شده، کوچولو؟
‫مامان؟
‫تو چه لحظه‌ای فهمیدی بابا همون شخص مورد نظره؟
‫همون لحظه‌ای که دیدمش.
‫اون موقع‌ها، به ندرت می‌تونستیم همدیگه رو ببینیم.
‫حرف زدن تقریباً غیرممکن بود.
‫خب، تو چطور با آیشو آشنا شدی؟
‫توی یه اپلیکیشن دوست‌یابی.
‫اوه؟ همسریابی؟
‫آره، یه جورایی.
‫مامان؟
‫خیلی وقته می‌خواستم یه چیزی ازت بپرسم.
‫اما فکر کردم ممکنه ناراحت بشی اگه بپرسم.
‫اشکالی نداره، بگو.
‫تو و بابا چطور از هم جدا شدید؟
‫چطور با درد جدایی کنار میای؟
‫تو باید جواب رو برای زندگی خودت پیدا کنی.
‫تویی
‫تویی...
‫- الو؟ ‫- منم، ماتی.
‫بگو، ماتی.
‫- می‌خوام برای تهیه‌کننده‌ت تعریفش کنم. ‫- پس فیلم‌نامه‌ی کامل آماده‌ست؟
‫پس همین فردا می‌تونیم به تهیه‌کننده ارائه‌اش بدیم.
‫زمانش رو قطعی می‌کنم و بهت می‌گم.
‫بابا!
‫وقتی تو رو از نزدیک دیدم، می‌خواستم چیزهای زیادی ازت بپرسم.
‫حتی فکر کردم بیشتر سرزنشت کنم.
‫الان کلاً ذهنم خالی شده.
‫می‌دونی بزرگ شدن بدون پدر چه حسی داره؟
‫تو نمی‌تونی سختی‌هایی رو که من تو مدرسه و دانشگاه کشیدم درک کنی.
‫اصلاً چرا تو و مامان از هم جدا شدید؟
‫عشق!
‫چطوری قراره زندگی کنیم!
‫کجا قراره زندگی کنیم؟ بدون فکر کردن به این چیزا، با هم فرار کردیم.
‫اون زمان، عشق کافی به نظر می‌رسید.
‫فقط بعد از ازدواج بود که زندگی واقعی شروع شد.
‫می‌کشمت!
‫له شده زیر بار فقر غیرقابل تحمل،
‫قمار کردم و خانواده‌م رو آواره‌ی خیابون کردم.
‫غرور مردونه‌ام از هر چیز دیگه‌ای بالاتر رفت.
‫فکر می‌کنی از پسم برنمیاد؟
‫من همه این کارا رو برای تو می‌کنم. اینو نمی‌بینی؟
‫ما چیزهای زیادی رو برای عشقمون از دست دادیم.
‫به اندازه کافی سختی کشیدیم!
‫دیگه کافیه!
‫بچه‌هامون نیازی نیست اینا رو ببینن.
‫بذار با پدرم حرف بزنم.
‫- اون حتماً-- ‫- هی!
‫برو!
‫برو خونه‌ی پدرت.
‫ترجیح می‌دم بمیرم تا اینکه زیر منت پدرت زندگی کنم.
‫هر مردی که زنش رو بزنه
‫هیچ‌وقت عاقبت به خیر نمی‌شه.
‫پس بعد از اون، تو و مامان دیگه همدیگه رو ندیدید؟
‫همین‌جا تو حیاط بمون و بازی کن، بیرون نرو.
‫پسرم؟
‫بیا اینجا.
‫اسمت چیه؟
‫من نمی‌تونم اسمم رو به غریبه‌ها بگم، تو کی هستی؟
‫من دوست مادرت هستم.
‫می‌تونی این نامه رو بدی به مامانت؟
‫برای اینکه زندگیتون خوب بشه، فهمیدم که باید ازش بیرون بمونم، رواتی.
‫مراقب دختر و پسرمون ‫باش، رواتی.
‫حسابی مراقبشون باش!
‫چطوری درد این جدایی رو ‫تحمل می‌کنی، بابا؟
‫درد که داره!
‫ولی پذیرفتیمش.
‫همین.
‫قرار نیست همه عاشقا کنار هم بمونن.
‫از وقتی رواتی ترکم کرده، هر دقیقه،
‫عشقی که بهش دارم...
‫چی شد که بعد این همه وقت ‫یاد من افتادی؟
‫عشق، بابا.
‫همون عشقی که ازش حرف می‌زدی.
‫منم آجی، بابا.
‫اسمم آجی‌ـه.
‫آجی!
‫ولی این سیگار کشیدنت...
‫من هیچ‌وقت به حرف مادرت گوش نکردم.
‫فکر کردی به حرف تو گوش می‌دم؟
‫فقط برو!
‫باشه بابا، خداحافظ!
‫روزایی که منتظرشونیم ‫چندان دور نیستن
‫حتی اگه خدا هم بیاد پایین، ‫چیزی عوض نمی‌شه
‫توی لبخند چشمات ‫دردی نهفته‌ست
‫مثل یه پرنده
‫با گذشت زمان دور می‌شه...
‫قربان؟
‫سلام آجی، بیا تو.
‫سلام آقا!
‫- حالت چطوره؟ ‫- عالیم آقا.
‫می‌فهمم چرا می‌خندین، آقا.
‫من آدمی نیستم که این‌طوری رفتار کنم.
‫یه دختری پیدا شد.
‫و زندگیم رو زیر و رو کرد.
‫کی می‌دونه کی ما رو طلسم کرده؟
‫ولی درست وقتی که می‌فهمیم ‫عشق واقعی چیه،
‫کسی که دوسش داریم از دستمون می‌ره.
‫سلام خانم.
‫- ماتی! ‫- ماهالاکشمی.
‫بفرمایید بشینید.
‫- داستان رو شروع کنم؟ ‫- آره.
‫کجای عشق باید بی‌نقص باشه؟
‫اگه همیشه دنبال غذای سالم ‫و هوای پاک بودیم،
‫تا الان همه‌مون مرده بودیم.
‫هرکسی نقص‌های خودش رو داره، آقا.
‫مقدمه این داستان...
‫ما تو زندگی با آدمای بی‌شماری روبه‌رو می‌شیم.
‫اما...
‫وقتی یکی فقط برای ما میاد،
‫همه چیزِ اطرافمون زیبا می‌شه.
‫نسل ما عادت داره بعد از هر جدایی ‫سریع بره سراغ عشق بعدی.
‫ولی...
‫فقط خاطرات می‌تونن آدم رو ‫غرق در شادی کنن.
‫بعد از جدایی...
‫همین خاطرات می‌تونن خیلی هم دردناک باشن.
‫کسی که تو هر رابطه‌ای گند می‌زنه
‫و یه اپلیکیشن دوست‌یابی می‌سازه، ‫این یه شکست بزرگه.
‫تو هر شرایطی، اون ‫به آیشواریا وفادار بوده.
‫من حتی اسم واقعیش رو هم نمی‌دونم.
‫اما آیشواریا؟
‫فقط به فکر بازی دادن اون بوده.
‫تازه، من اون دختر رو تو یه اپلیکیشن ‫دوست‌یابی به اسم ترابل پیدا کردم.
‫ماتی در حالی که دنبال آرزوهاش بود،
‫هر چی که داشت رو از دست داد.
‫قراره اپلیکیشنم رو از اینم ‫بهتر بسازم، آقا.
‫ولی...
‫مهم‌ترین چیز اینه که به یه درکی رسیدم.
‫و دلیلش هم شما هستین.
‫خیلی ممنون، آقا.
‫آقا، می‌تونم یه چیزی بپرسم؟
‫بله؟
‫ازدواج شما سنتی بود یا عاشقانه؟
‫کجای عشق باید بی‌نقص باشه؟
‫هیچ‌کدوم از ما بی‌نقص نیستیم، آقا.
‫دیدن پدرم بعد از اون‌همه سال ‫جدایی باعث شد اینو بفهمم.
‫گاهی وقتا آدما برای اینکه عشقشون رو ‫از دست ندن، تصمیم می‌گیرن جدا زندگی کنن.
‫همین!
‫ازدواج شما سنتی بود یا عاشقانه؟
‫عاشقانه!
‫چطور می‌تونی بدون مشورت با من ‫براش موتور بخری؟
‫اگه پسرم ازش خوشش اومده و براش خریدم، ‫دیگه چرا باید از کسی اجازه بگیرم؟
‫من شوهرتم لعنتی!
‫وقتی داشتی دنبال پول می‌دویدی، ‫یادت رفته بود شوهرمی؟
‫حالا ادا آدمای دلسوز رو درمیاری؟
‫سوال من اینه، مشکلت موتور خریدن برای راجـه، ‫یا اینکه من پولش رو دادم؟
‫من دیگه بریدم، نمی‌تونم با یه آدم ‫مغرور مثل تو زندگی کنم!
‫داداش، وقتی مامان و بابا ‫دعوا می‌کنن دلم می‌گیره.
‫اگه همین‌طوری به دعوا کردن ادامه بدن، ‫از هم جدا می‌شن؟
‫خواهش می‌کنم یه کاری بکن و به ‫مامان و بابا بگو دعوا نکنن.
‫بابا، امروز باید باهات حرف بزنم.
‫مامان پشت خطه.
‫تموم شد!
‫اوکی؟
‫فیلمنامه‌ت منو یاد گذشته‌م انداخت.
‫ممنونم!
‫- حتماً می‌سازیمش. ‫- ممنون خانم.
‫آقا، سفارشتون لطفاً.
‫یه کاپوچینو!
‫داداش؟ تویی؟
‫- منو یادت نمیاد؟ ‫- ام... نه؟
‫سه ماه پیش اومده بودی عروسیم.
‫تو و دوست‌دخترت؟ ‫داشتین می‌رقصیدین.
‫من فقط وقتی ازدواج می‌کنم که ‫همچین عشقی رو تجربه کنم.
‫منم همین‌طور!
‫اوه؟ سلام! داداش؟ ‫حالت چطوره؟
‫یه لحظه صبر کن. ‫هی، پوجا؟
‫هی... سلام! چطوری؟
‫شما...
‫شما همون دو نفری هستین که ‫بی‌خیال عروسی شدین و رفتین؟
‫چون اون روز ازدواجمون رو به‌هم زدیم، ‫شروع کردیم به حرف زدن.
‫همون‌جا بود که عاشق هم شدیم.
‫امروز ما به‌عنوان یه زوج کنار همیم، ‫همش به‌خاطر تو و اون دختره‌ست.
‫جوری که به هم نگاه می‌کردین ‫عشق خالص بود.
‫تنها اومدی؟ ‫دوست‌دخترت کجاست؟
‫سلام آجی، کارا چطور پیش می‌ره؟
‫بله آقا، همه‌چی عالیه!
‫خوشحالم می‌شنوم!
‫آجی، دارم می‌رم یه جای مهم.
‫و حس می‌کنم بهتره تو هم باهام بیای.
‫می‌تونی بیای؟
‫فقط لوکیشن رو برام بفرستین ‫آقا، خودم رو می‌رسونم.
‫سلام آجی!
‫- سلام آقا! ‫- ممنون که اومدی.
‫آقا... بیاین دیگه!
‫اینجا یه اکران خصوصی دارن.
‫تهیه‌کننده‌ش از نزدیکای منه.
‫- و کلی آدمای مهم. ‫- منم دعوت شده بودم.
‫فکر کردم خوب می‌شه تو هم باهام باشی.
‫حتماً آقا!
‫- بریم؟ ‫- آره.
‫بفرمایید!
‫داره میاد.
‫- من می‌رم تو، تو حواست بهش باشه. ‫- چشم خانم، باشه!
‫خوش اومدین آقا!
‫عصر بخیر!
‫از این طرف، آقا!
‫آجی، بیا بریم.
‫این داستان منه.
‫داستانی که زندگیم رو برای همیشه عوض کرد.
‫از بچگی هیچ‌وقت نمی‌دونستم ‫اولویت کسی بودن چه حسی داره.
‫با دلسوزی بقیه بزرگ شدم.
‫تنها چیزی که همیشه می‌خواستم ‫و عاشقش بودم...
‫دوربین، حرکت.
‫...سینما بود.
‫داستان‌ها، تخیلات و احساساتی ‫که دنیا هیچ‌وقت ندیده بود...
‫آوردنشون روی پرده تنها آرزوم بود.
‫تو تمام سال‌های شلوغیم،
‫هیچ‌وقت واقعاً عشق رو حس نکردم.
‫عوضی!
‫تا اینکه اون رو دیدم.
‫تا حالا به ساختن یه داستان ‫عاشقانه فکر کردی؟
‫ما داریم یه داستان عاشقانه می‌سازیم.
‫وقتی برای فیلمنامه داشتم ‫نقش آیشواریا رو بازی می‌کردم،
‫دوباره دیدمش.
‫چشماش همیشه حقیقت رو می‌گفت.
‫- خب؟ ‫- اولش،
‫بهش امید دادم و بعد غیبم زد.
‫من بودم که ترکش کردم.
‫از دستش دادم، و تازه ‫اون موقع بود که فهمیدم...
‫اون برای همیشه مال منه.
‫با کلی درد،
‫با کلی عذاب وجدان نوشتمش.
‫و اینطوری
‫داستانِ همیشگیِ
‫من شروع می‌شه!
‫تویی...
‫آقا... آقا... یه لحظه.
‫فقط تو یه جمله نظرتون رو بگین، آقا.
‫آقا؟
‫آقا؟ لطفاً نظرتون رو بگین.
‫برای منی که تو زندگی فقط ‫دلسوزی بقیه رو دیده بودم،
‫اون عشق، اهمیت و اولویت داد.
‫باعث شد خودم رو جور دیگه‌ای ببینم.
‫به یه یتیم مثل من،
‫مادر، خواهر، پدربزرگ... ‫یه خانواده جدید داد.
‫وقتی عشقی که بهم داشتن رو دیدم، ‫حس کردم آرزوی من بزرگ‌تر از اون نیست.
‫زندگی...
‫و عشق!
‫حس کردم اینا برای شریک شدنن.
‫اگه باهاش صادق بودم،
‫اگه عاشق تو شده بودم...
‫شاید داستانمون حتی از اینم ‫قشنگ‌تر می‌شد.
‫پروژه بدون عنوان از امروز شروع می‌شه!
‫تو دورانی که از عشق ‫برای فریب دادن استفاده می‌شه،
‫این داستان دختریه که سعی کرد ‫گول بزنه، اما عاشق شد.
‫این داستان برای همه قلب‌هاییه ‫که از عشقشون جدا موندن.
‫خب، آجی؟
‫اگه از نظرت مشکلی نیست،
‫می‌تونیم دوباره از نو شروع کنیم؟
‫- پس؟ ‫- پس چی؟
‫یه اسپرسو با طعم مرلو!
‫چقدر باید اینجا خرج کنم ‫تا عکسم بره اونجا؟
‫این کافی‌شاپ خیلی خاصه.
‫اینجا فقط زوج‌ها رو می‌بینی.
‫توی این کافی‌شاپ رینزِ دوست‌داشتنی، اگه پسری ‫با احساس واقعی از دختری خواستگاری کنه،
‫بارون می‌باره!
‫واقعاً هم بارون بارید.
‫همه اینا زوج‌هایی هستن که ‫اون بارون به هم رسوندتشون.
‫فکر کنم دوتا کافی باشه، خانم.
‫قلبم...
‫داره آب می‌شه!
‫- ماتی؟ ‫- ببخشید!
‫امیدوارم اسمتون همین باشه؟
‫- ببخشید... ‫- هیس!
‫تو برای همیشه!
‫خیلی ممنون!
‫این دفعه شماره‌م رو تو گوشیت ‫سیو می‌کنی؟
‫حداقل می‌تونم شماره‌ت رو داشته باشم؟
‫نه؟
‫اوه! اگه می‌گی نه، باشه. ‫انگار هیچ دختر دیگه‌ای تو دنیا نیست.
‫برای یه دختر سخته پسری مثل ‫من رو پیدا کنه.
‫راستی، اومدم اینجا تا ‫این رو بهت برگردونم.
‫حالا که داری فیلم بازی می‌کنی، ‫این رو بگیر.
‫چطور می‌فهمی احساساتشون واقعیه؟
‫بارون از کجا می‌فهمه؟
‫اگه یه زوج خوشگل از هم خواستگاری ‫کنن ولی بارون نباره،
‫می‌تونه الکی دردسر درست کنه.
‫آره؟
‫با من ازدواج می‌کنی؟
‫ما وقتی یه زوج رو می‌بینیم می‌فهمیم
‫که احساسات بینشون واقعیه یا الکی.
‫اگه ما می‌تونیم بفهمیم، ‫چطور طبیعت نفهمه؟
‫داداش، قضیه اینه.
‫عشق وقتی شروع می‌شه که منطق تموم بشه.
‫این همه مدت کجا بودی؟
‫تا حالا شده از آدم مورد ‫علاقه‌ت دور بمونی...
‫شریک زندگیت...
‫یا عشقت؟
‫یه سوال.
‫فقط یه سوال!
‫از خودت بپرس!
‫دور موندن مهم‌تر از عشقته؟
‫این غرور، این دعوا...
‫بزرگ‌تر از عشقیه که بهشون داری؟
‫- بذار اونا مقصر باشن. ‫- من واقعاً متاسفم!
‫بخشیدن، فراموش کردن، و پذیرفتن ‫آدما همون‌جوری که هستن! این عشقه.
‫عشق تعریف‌های زیادی داره.
‫اما...
‫پذیرفتن همون عشقه.
‫خوش اومدین!
‫به رینزِ دوست‌داشتنی!
" امیدوارم از دیدن این فیلم لذت برده باشید با بهارات مووی بروز باشید "
‫کازینوی عشق، تو شانس منی؟ ‫یا من عوض شدم؟
‫کافئینِ توی قلبم، ‫دیوونه شدم، کاپوچینوی من؟
‫تک‌تک سلول‌هام دارن می‌رقصن
‫کوپید با تیر عشقش داره منو می‌کشه
‫همش برمی‌گردم، فقط برای پیدا کردن تو
‫بعد شروع می‌کنم به رقصیدن و ‫خوندن، سر جام خشکم می‌زنه
‫گفتم، تو برای همیشه مال منی
‫عشق همیشگی من
‫حرکت!
‫همش برمی‌گردم، فقط برای پیدا کردن تو
‫بعد شروع می‌کنم به رقصیدن و ‫خوندن، سر جام خشکم می‌زنه
‫گفتم، تو برای همیشه مال منی
‫عشق همیشگی من
‫وقتی رسیدی، ‫من تو رویای عشق غرق شدم
‫فقط برای اینکه بیدار بشم، و با تو کامل شم
‫اگه برای همیشه بمونی
‫مثل یه پر توی هوا معلق می‌شم
‫هی دختر! چشمام رو ‫مثل رعدوبرق روشن کردی
‫و هیچ‌وقت کافی نیست
‫هرچند آروم می‌گم "برو"، ‫روحم التماس می‌کنه "بمون"
‫مثل نفس‌های درهم‌تنیده
‫اومدی پیشم، دنبال عشقی که ندیده بودی
‫موندی، رقصیدی و خوندی
‫گفتم، تو برای همیشه مال منی
‫عشق همیشگی من
‫همش برمی‌گردم، فقط برای پیدا کردن تو
‫بعد شروع می‌کنم به رقصیدن و ‫خوندن، سر جام خشکم می‌زنه
‫حالا تو برای همیشه مال منی
‫همیشگیِ من!