FilmYar - فیلمبار
‫دما ۱۳ درجه و خنکه.
‫روز زیبایی رو اینجا در نورث مدوز داریم...
‫پیتزا هات. تمام جسدها رو جمع کردیم،
‫و دور نون‌مون گاهی واقعاً پُر از عنـه.
‫خدای من.
‫پشمام، واقعاً خونه‌ی غم‌انگیزیه مرد.
‫صبح بخیر، اهالی نورث مدوز.
‫می‌خوایم برنامه‌ی امروزمون رو
‫با به یاد آوردن
‫سالگرد ۲۰ سالگی قتل‌های مرد خوشتیپ شروع کنیم.
‫دوران ترسناکی بود، کیت.
‫۲۰ سال پیش در چنین روزی، جسد یک سری مرد خوشتیپ
‫که به قتل رسیده بودن در نورث مدوز کشف شد،
‫اجسادی که چاقو خورده بودن ‫و توی چمدون‌هایی از برند سِیوِرز قرار داشتن،
‫در مجراهای هوایی چندین فست‌فود زنجیره‌ای خوشمزه چپیده شده بودن،
‫مثل کارلز جونیور، پیتزا هات ‫و حتی کراکر بَرِل.
‫خدایا، من عاشق کراکر بَرِل‌ام.
‫این خبر تازه به دست‌مون رسید.
‫بهمون گفتن خبری ضروری از کاخ کنگره به دست‌مون رسیده.
‫شما رو پیشِ تریش می‌بریم که در صحنه حضور داره.
‫ممنون کیت. ‫« تصویب برنامه جدید آموزشی »
‫کنگره به تازگی برنامه جدید آموزشی رو تصویب کرده.
‫این بسته‌ی قانون‌گذاری نوآورانه
‫منجر به دستمزدهای بیشتر، بودجه برای هنر،
‫کاهش مشق، وِر وِر وِر، ساینفلد.
‫معلم‌های سرتاسر آمریکا ‫این قانون‌گذاری رو
‫یه قدم بزرگ برای پیشرفت نظام آموزشی کشور دونستن.
‫ولی توی این مصوبه یک بازنده وجود داره،
‫کلاس فارغ‌التحصیل‌شده‌ی دبیرستان نورث مدوز در سال ۲۰۰۸.
‫« املیا نادلر، شاگرد اول کلاس دبیرستان نورث مدوز »
‫« شخصیت: مبصر کلاس » ‫« معدل: ۴.۰ »
‫« شغل: کارمند منابع انسانی شرکت » ‫« وضعیت: متاهل نه، از درون مُرده »
‫« سرگرمی‌ها: آرزوی فردایی بهتر، خداوند »
‫تحت قانون جدید، تمام دانش‌آموزان گذشته و زمان حال،
‫قانوناً موظف هستن که ۱۸۰ روز کامل مدرسه برن
‫تا دیپلم دریافت کنن.
‫« تدی مایو از کلاس ۲۰۰۸ دبیرستان نورث مدوز »
‫« شخصیت: تنبل و سَربه‌هوا »
‫« معدل: ۲.۱ » ‫« شغل: مالک میخونه‌ی اِستولز »
‫« وضعیت: متاهل با کلی بچه »
‫« سرگرمی‌ها: ناهار، آبجو، رِد هات چیلی پپرز »
‫اما در سال ۲۰۰۸، سال تحصیلیِ دبیرستان نورث مدوز
‫به مدت ۲ هفته کوتاه شد
‫به خاطر گردبادی فاجعه‌بار که نصف دانشگاه رو نابود کرد.
‫« کورتیس اِلدریج از کلاس ۲۰۰۸ دبیرستان نورث مدوز »
‫« شخصیت: عاشق تئاتر، هنرمند » ‫« معدل: ۳.۸ »
‫« شغل: بازاریابی » ‫« وضعیت: تلاش نمی‌کنه وارد رابطه بشه »
‫« سرگرمی‌ها: سوندهایم، تماشای ستاره‌ها »
‫۱۸ سال بعد، هیئت‌مدیره مدرسه اعلام کرده
‫همون کلاس مجبوره به خانه در نورث مدوز برگرده
‫و دبیرستان رو تکمیل کنه.
‫« سانی فوتبال از کلاس ۲۰۰۸ دبیرستان نورث مدوز »
‫« شخصیت: ورزشکار و الاغ » ‫« معدل: ۱.۱ »
‫« شغل: روزانه تغییر می‌کنه » ‫« وضعیت: راضی به هرچیزی »
‫« سرگرمی‌ها: بسکتبال، کیتی کارت‌رایت »
‫جهت تاکید، قانون جدیدی اخیراً تصویب شده
‫که کلاس فارغ‌التحصیل‌شده‌ی سال ۲۰۰۸ رو وادار می‌کنه ‫تا به عنوان یه مشت افراد ۳۵ساله
‫برای دو هفته‌ی کامل به نورث مدوز برگردن
‫برای اینکه دیپلم‌شون رو بگیرن ‫و قانوناً از دبیرستان فارغ‌التحصیل بشن.
‫یک بار... ‫« هشدار - آروم‌تر » ‫« ضربان قلب ۳۲۴ »
‫- و... ‫- هی! هی!
‫- برای... ‫- بیخیال!
‫دبیرستان منـه!
‫همیشه.
‫خدای من، عجب خبری!
‫من که اصلاً دوست ندارم ‫توی اون کلاس فارغ‌التحصیلی باشم.
‫جری، تا حالا خواب دیدی که از دبیرستان فارغ‌التحصیل نشده باشی؟
‫کابوس چندشیه واقعاً، کیت.
‫اوهوم.
‫۲۰۰۸.
‫من اون موقع از دبیرستان فارغ‌التحصیل شدم.
‫نورث مدوز، اونجا...
‫دبیرستان منه.
‫من...
‫« کیتی کارت‌رایت از کلاس ۲۰۰۸ دبیرستان نورث مدوز »
‫« شخصیت: یاغی » ‫« معدل: ۳.۳ »
‫« شغل: مجری اخبار نه، سال‌آخر دبیرستان »
‫« سرگرمی‌ها: همه‌اش آره گفتن، سانی فوتبال »
‫خیلی بد شد.
‫« هیچوقت عوض نشو »
‫« گردبادو! » ‫« مدرسه تعطیل شد! »
‫« ۳۵ساله‌هایی که به دبیرستان برگردونده شدن »
‫« قاتل مرد خوشتیپ سال ۲۰۰۷ هنوز پیدا نشده »
‫« بارشِ شهابی تئاتر مدرسه‌ای رو کنسل کرد! »
‫« هیجان‌زدگیِ هیئت‌مدیره مدرسه » ‫« دو هفته‌ی آینده یه فرصت دوباره‌ست »
‫می‌ترسم.
‫می‌دونم ممکنه به نظر بیاد ‫انگار تکلیفم با خودم روشنه،
‫ولی نیست.
‫آخه شرایط الان واقعاً خوبه، آره.
‫مثلاً اختراعم «شلوار حوله‌ای،
‫تنها شلواری که کامل از حوله درست شده،»
‫تازه اولین فروشش رو داشت.
‫محصول خیلی خوبیه.
‫ایول.
‫دارم توی یه رستوران کار می‌کنم.
‫کارم اینه کنار درِ دستشویی وایسم.
‫و اگه به نظر اومد کسی که داره میاد سمتم
‫عنِ بزرگی داره، از خرخره‌ی کیریـش می‌گیرمش
‫و میگم «برگرد سر صندلی تخمیت.
‫اون عن رو ببر خونه بکن!»
‫دستخوش.
‫آره، چند روز پیش هم یه ایمیل برام اومد
‫که می‌گفت توی بهشت پذیرفته شدم.
‫هی، اینکه...
‫ممکنه اسپم باشه. ‫ممکنه... اسپم باشه.
‫ولی آره، کلاً...
‫خیلی خوبه که بشنویش.
‫اگه همه‌چیز اینقدر خوبه، چرا ترسیدی؟
‫توی دبیرستان، یه جورایی از اون «ممانی‌جینده»هاش بودم.
‫بی‌ادب و خودخواه بودم،
‫و حداقل دو بارش رو خوب یادمه
‫که به یکی گفتم «سازمان گوشت.»
‫سانی.
‫سانی؟
‫تو رو میگم.
‫- با تو هستم. آره. ‫- باشه.
‫اون پسری که توی دبیرستان بود
‫هنوز توی وجودته.
‫به نظرتون باید چی بشنوه؟
‫- که دوستش دارم؟ ‫- اوهوم.
‫که هواش رو دارم.
‫بله آقا.
‫و اون شجاع و قویه،
‫و کاملاً می‌تونه پیروزمندانه‌ترین زندگی رو داشته باشه!
‫و اگه به کسی صدمه زدی، ‫بهش چی میگی؟
‫متاسفم.
‫اشتباه کردم.
‫عمیقاً از اعمالم پشیمونم.
‫و اینجام که به حرفت گوش کنم ‫و تشویقت کنم
‫که حقیقتت رو بگی، مثل کاری که من همین الان دارم می‌کنم.
‫برو سراغ‌شون، بچه.
‫آره!
‫بزن بریم!
‫ای جان.
‫ممنون رفیق. چندتا بیشتر واسه مسیر برداشتم.
‫ممنون سانی.
‫توی کل زندگیم، فقط گذاشتم اتفاقات خودشون برام بیفتن.
‫اولین کار و خونه‌ای که بود رو انتخاب کردم.
‫من و تو، عملاً فقط...
‫حق نداری اون چیزی که توی فکرمه رو بگی.
‫- عزیزم، این چه حرفیه. ‫- هی.
‫می‌دونی تو یه فرشته‌ای که از آسمون اومدی، ‫و واقعاً حاضرم به خاطرت
‫لِه و لَوَرده بشم.
‫- پس چیه، از زندگی‌مون راضی نیستی؟ ‫- عاشق زندگی‌مونم!
‫فقط داشتم می‌گفتم ‫این بار می‌تونم یه جور دیگه پیش برم.
‫مثلاً توی امتحان‌ها تقلب نکنم،
‫واسه پیچوندنِ مدرسه ‫گزارش بمب‌گذاری رد نکنم، مشروب نخورم.
‫می‌تونم معدلم رو تقویت کنم،
‫برم دانشگاه، یه شغل واقعی پیدا کنم،
‫مثلاً وزیر فضایی چیزی بشم.
‫باشه، کاری که باید بکنی ‫اینه که واسه میسون کفش جدید بخری.
‫- بریم دیگه! بیاید اینجا! ‫- براش یه کفش سایز ۱۰۰ می‌خرم،
‫و همه توش زندگی می‌کنیم!
‫- چی؟ ‫- عزیزم، این فرصت منه که یه چیزی بشم.
‫یه چیزی هستی. ‫تو مرد جذاب منی.
‫- جیگر طلای خودم. ‫- هی! داستان چیه؟
‫- شما که از قبل اونجا بودین. ‫- میرا!
‫- خیلی بدین. ‫- میرا، میسون!
‫تا نرفتیم فروشگاه تکون نمی‌خورید،
‫وگرنه واسه شام خبری از شکلات نیست!
‫مثل خر خمارم.
‫دیشب با چندتا دختر خارجی کتامین زدم.
‫با وراجی حوصله‌شون رو سر بردم.
‫خیلی بده.
‫باید یادت باشه که بذاری دخترها حرف بزنن، می‌دونی؟
‫وَسووس دارن که حرف بزنن.
‫چرا دخترها میگن «وسووس»؟
‫عاشقشم.
‫امروز جذاب شدم؟
‫قربان، دلیلی داره که گفتید بیام؟
‫درسته. ببخشید.
‫« کای اوکنفولد »
‫کورتیس، تو اخراجی.
‫چی... آخه... مگه... چی کار کردم؟
‫نمی‌دونم ماجرای این کسشعر دبیرستانی چیه،
‫ولی اگه مدرک نداشته باشی، ‫نمی‌شه اینجا کار کنی.
‫ختم کلوم، جیگر.
‫قربان، کلاً ۲ هفته‌ست. می‌گیرمش.
‫تو مشکوکی، خب؟
‫مشکوک می‌زنی، بانو.
‫۲۷ ایده‌ی آخرت همه‌شون کسشعرهای آدم‌فضایی‌ها بوده.
‫نه.
‫آدم‌فضایی زایرتک می‌خوره، ‫حساسیت‌های زمین رو نابود می‌کنه. جون.
‫آدم‌فضایی پنیر اسکار مایر می‌خوره، ‫مثل ماه می‌مونه. جون.
‫آدم‌فضایی با لبران جیمز بسکی‌بال بازی می‌کنه، بعد گریه‌اش می‌گیره.
‫جون. ‫کجاش جون داره آخه، رفیق؟
‫واسه آخریه که اصلاً محصولی هم نیست.
‫- وسووسی شدی. ‫- ببخشید. این فرق می‌کنه.
‫- من... تو باید... من... ‫- تو کی هستی؟
‫جدی میگم. کی هستی؟
‫آخه تا حالا توی یه مهمونی شرکت ندیدمت.
‫عکس هیچکس روی میز کارت نیست، و مردم...
‫شکایت‌های خیلی زیادی از تو
‫توی باشگاه داشتن.
‫میگن انگار داری تمرین می‌کنی تا آدم بکشی.
‫قربان، من تمرین نمی‌کنم تا کسی بکشم.
‫قاچ، قاچ، قاچ! ‫این یه قتل. این یه قتل.
‫سر به سر با آدم اشتباهی گذاشتی!
‫باشه، نکش! ‫قتل توی اداره کار ناجوریه، داداش.
‫برو خونه.
‫برو بفهم کجای زندگیت اشتباه پیش رفته و این حرف‌ها.
‫شاید وسط ماجرا هم یکی رو پیدا کنی ‫که عکسش رو بذاری سر میزت.
‫آخه من رو ببین. ‫ازت جوون‌ترم.
‫کلی زن داشتم.
‫می‌شه کمک کنی؟
‫فکر نکنم ایده‌ی خوبی باشه.
‫املیا. املیا.
‫تو ناراضی‌ای، منم ناراضی‌ام.
‫بهترین سال‌های جوونیم رو بهت دادم.
‫نزدیک ۳۷ سالم شده.
‫سنی که میگن دیگه مردها زشت شدن.
‫تو واسه من خوشگلی.
‫پس چرا هیچوقت نگام نمی‌کنی؟
‫پنج ساله که توی صدات شادی رو حس نکردم.
‫حس می‌کنم رابین ویلیامزم ‫توی فیلم چه رویاهایی که می‌آیند،
‫دارم به اعماق جهنم میرم که تو رو زنده کنم!
‫فقط الان نمی‌خوام از این مسخره‌بازی‌ها انجام بدم، زنیکه.
‫اسمش چیه؟
‫بس کن.
‫خوشگله؟
‫آره.
‫عالیه، تیم.
‫امیدوارم هرچی که من نتونستم رو بهت بده،
‫مثل ورزش و... مالیات.
‫املیا.
‫اسمش وانیله.
‫داره کمکم می‌کنه که حرفه‌ی دی‌جی شدنم رو پیش ببرم.
‫کدوم حرفه‌ی دی‌جی شدنِ تخمی رو میگی؟!
‫دقیقاً حرفم همینه!
‫مشکلت چیه تو؟
‫خوش برگشتید، کلاس ۲۰۰۸.
‫دارید به رادیو دبلیواِم‌اِف‌اِم گوش میدین، ‫صدای نورث مدوز.
‫خدای من، کلیر دوبوآ! ‫پس واسه مدرسه برگشتی به شهر؟
‫- معلومه دیگه. ‫- ای کیر.
‫تا حالا آرزوش رو داشتین ‫که کاش می‌شد دوباره برید دبیرستان
‫با خرد و تجربه‌ای که الان دارید؟
‫حاضرید زندگی‌تون رو بهتر کنید،
‫یا سرنوشت اینه که اشتباهات گذشته‌مون رو ‫از اول تجربه کنیم؟
‫بعضی‌هامون رفتیم که چیزهای بزرگ رو تعقیب کنیم.
‫بعضی‌هامون اینجا موندیم که چیزهای دیگه رو تجربه کنیم.
‫« اخبار ما، تیم ما » ‫« کیتی، جری »
‫مگه نمی‌خواستی یه نویسنده بزرگ بشی ‫و دنیا رو بگردی،
‫- یا از این کارهای احمقانه بکنی؟ ‫- ببخشید؟
‫از دیدن خانواده‌تون هیجان دارید؟
‫چون دیگه وکیل نیستی،
‫تو خونه‌ی من باید شغل پیدا کنی، خب؟
‫شخصیتت رو می‌سازه، عزیزدلم.
‫مامان، یه پاپ‌تارتِ کیری برام درست کن، خب؟
‫بابت این فحش ۲۵ سنت بنداز توی ظرف فحاشی.
‫از زمان فارغ‌التحصیل نشدن چی کار کردین؟
‫خیلی قدردانم که بازیگرم، ‫عاشق روی ست بودن هم هستم.
‫خدای من، الان فهمیدم توپ فوتباله!
‫خودتون رو توی اینترنت نشون دادین که همه ببینن؟
‫یا خودتون رو مخفی کردین، ‫به خاطر اینکه از آرزوهای محقق‌نشده
‫خجالت می‌کشید؟
‫مگه نشنیدم تو شِف بودی،
‫ولی رستورانت رو تعطیل کردن چون غذا
‫- طعمش مثل خود عنِ واقعی بوده یا همچین چیزی؟ ‫- هی! تعطیل نشد
‫چون طعم غذا مثل خود عن بود.
‫تعطیل شد چون یه نفر رو کشتم.
‫- چی؟ ‫- پشمام.
‫تصادف بود. به ماهی حساسیت داشت.
‫یا شاید زندگی‌تون رو با «چی می‌شد اگه» می‌گذروندین؟
‫چی می‌شد اگه بیشتر تلاش می‌کردم؟
‫چی می‌شد اگه آرزوهام بزرگتر بود؟
‫چی می‌شد اگه فقط
‫دستش رو لمس می‌کردم؟
‫الان درباره‌ی خودمون چی می‌فهمیم
‫اگه یادمون بیاد اون موقع کی بودیم؟
‫عوض شدیم؟
‫آدمـا می‌تونن عوض بشن؟
‫خب، امشب برای جشنِ خوش‌آمدگویی به خانه به میخونه‌ی استولز بیاید تا بفهمید.
‫یک آبجو برای دانش‌آموزان برگشتی نصف قیمت حساب می‌شه.
‫این دیگه چه وضعیه؟
‫هیچ قهوه‌ی تخمی‌ای نیست!
‫« دبیرستان نورث مدوز »
‫فکر بدیه!
‫نمی‌فهمم. من نباید اینجا باشم.
‫من کیری معذبـم!
‫دوستان، آروم بگیرید!
‫آروم بگیرید!
‫قبل از اینکه شروع کنیم، سوالی هست؟
‫می‌تونیم با بچه‌ها سکس کنیم؟
‫خدای من پگ، با این سوال شروع کردی؟
‫اگه وسط بدمینتون کیری سکته کنن چی؟
‫- این اتفاق کیری واسه چی داره می‌افته؟ ‫- می‌تونیم با دانش‌آموزها سکس کنیم یا نه؟!
‫اینقدر فحاشی نکنید! ‫یه مهمون کیری داریم!
‫از هیئت‌مدیره مدرسه اومدن
‫تا یک سری نکات رو شفاف‌سازی کنن.
‫لطفاً بیلی براون کوچولو رو یه تشویق گرم بکنید.
‫- همون بیل براون خالی کافیه. ‫- خیلی ببخشید.
‫شرمنده.
‫ممنون، مدیر نیدلر.
‫ندلر. ندلر تلفظ می‌شه.
‫ندلر، باشه.
‫حالا بچه‌ها، می‌دونیم این وضعیت خیلی منحصر‌به‌فردیه،
‫در حداقلی‌ترین حالت.
‫ولی هیئت‌مدیره تصمیم گرفته ‫که این سریعترین
‫و موثرترین راهیه که دیپلم این افراد رو بهشون بدیم.
‫توی تعطیلات پاییزه‌ست
‫تا کلاس فارغ‌التحصیلی ۲۰۰۸ ‫بتونن به مدرسه برگردن
‫و با دانش‌آموزان فعلی دبیرستان تداخل نداشته باشن.
‫مدرسه فقط قراره از افراد بالغ تشکیل بشه.
‫بدون حاشیه.
‫اگه صبح دوشنبه توی کلاس درس نباشن،
‫به خاطر فرار از مدرسه دستگیر می‌شن.
‫حالا، می‌خوام این قضیه ‫کاملاً پیوسته رخ بده.
‫یعنی همه‌چیز باید دقیق جوری باشه
‫که توی سال ۲۰۰۸ بود.
‫همون کلاس‌ها، همون ورزش‌ها، همون کلوب‌ها،
‫همون تئاتر، همون همه‌چیز.
‫صبرکن، تئاتر ۲۰۰۸؟
‫- نه نه نه. ‫- آره.
‫کون لقت!
‫- یعنی چی؟ باشه. ‫- شرمنده.
‫- ولی می‌دونی، کون لقت. ‫- ببینید، می‌دونم ناراحتید،
‫ولی این می‌تونه فرصت عالی‌ای واسه همه‌مون باشه.
‫بیاید قبولش کنیم، نورث مدوز ‫اعتبار خیلی خوبی نداره.
‫فقط به خاطر یه گردباد غول‌پیکر
‫و یک سری قتل‌های وحشتناک ‫تو سال ۲۰۰۷ معروف هستیم.
‫اگه ماجرا خوب پیش بره ‫و این آزمایش موفقیت بزرگی کسب کنه...
‫می‌تونیم شروع تازه‌ای که این شهر حقشه رو بهش بدیم.
‫ممنون.
‫کیری موفق باشید.
‫مراقب‌تون هستیم.
‫خصوصاً مراقب تو.
‫♪ من برگشتم! ♪
‫بیخیال.
‫این خیلی خفنه. چه روز قشنگی.
‫من هنوز...
‫عالیه!
‫آره!
‫هورا!
‫بیخیال.
‫چقدر خفنه، مگه نه؟
‫خدای من! وای.
‫عالیه. وای.
‫اون دیگه کدوم کسکشی بود؟
‫ای مرگ!
‫آقایون، سرنوشت نور خودش رو به من تابونده.
‫از یک پسر به یک مرد شکوفا شدم.
‫چندین بار سکس داشتم،
‫دوبارشون... بدون کاندوم بوده.
‫بدون حضور کاندوم.
‫بگذریم، بالاخره آماده‌ام که عشقم رو
‫به کیتی کارت‌رایت اعتراف کنم.
‫همه می‌دونیم توی دبیرستان بدجوری وسووسِش بودم.
‫فقط زیادی بی‌خایه بودم که برم دنبالش.
‫دیگه نمی‌ذارم از چنگم در بره.
‫اینـم عکس‌مون. مثل دوتا سیب که از وسط نصف شدن.
‫خدای من، خیلی دوست دارم بکنمش.
‫فقط من بودم که عاشقش بود.
‫- ای مرگ! ‫- مرگ!
‫اون من بودم. مرگ.
‫- مرگ. ‫- مرگ.
‫- مرگ!
‫- مرگ. ‫- مرگ.
‫چی میگید واسه خودتون؟
‫من یه جشن تولد با تِمِ کیتی داشتم.
‫همه‌تون بودین. به همه‌تون خوش گذشت.
‫- فکر کردم جشن رو واسه من گرفتی. ‫- ولی تولد من بود!
‫من بچه‌ی بزرگترم. ‫دیگه موهام رو خودم کوتاه می‌کنم.
‫بسه!
‫ای جنده خیابونی.
‫مرگ.
‫باشه.
‫یه کیتی هست،
‫ما هم سه نفریم.
‫پس بیاید یه شرطی ببندیم.
‫هرکی اول تورش کرد
‫۱۵ دلار گیرش میاد.
‫شرط‌بندی؟
‫- یه جورایی چندشه. ‫- ۱۵ دلار؟
‫درسته درسته، اون...
‫کار تخمی‌ایه اگه انجامش بدم.
‫یه توافق مردونه چطوره؟
‫- پایه‌ام، ۱۰۰ درصد. ‫- ایول. باید از اولش
‫- همین رو می‌گفتی. ‫- وقتی اینجوری میگی...
‫امیدوارم بهترین مرد برنده بشه.
‫مرگ.
‫« بولینگ واسه سوپ »
‫« مانیومنت ولی » ‫« رُم »
‫اه.
‫« دبیرستان نورث مدوز » ‫« جمهوری‌خواهانِ جوان »
‫بابات اگه بود خیلی بهت افتخار می‌کرد.
‫شوخی می‌کنی؟
‫من یه بازنده‌ی مطلقه‌ام که روحش رو
‫با مامور منابع انسانی بودن ‫در دفاع از یه شرکت بزرگ نابود کرده.
‫اون یعنی به مردم کمک کردن، عزیزم.
‫نخیر.
‫فقط کل روز به غرزدن‌هاشون گوش میدم.
‫توی آب‌سردکُن تخم پشه هست.
‫مردم هی با اِپی‌پِن ور میرن.
‫خب شرمنده.
‫تقصیر من نیست که ضربه زدن اینقدر حس خوبی داره...
‫تو مسیر شرایط بهتری هستی.
‫- دبیرستان؟ ‫- آره، دبیرستان.
‫چه جایی بهتر از دبیرستان ‫که آدم خودش رو پیدا کنه؟
‫قراره با یه دسته از مردم مواجه بشم ‫که من رو به عنوان دختری جاه‌طلب می‌شناختن
‫که می‌خواست دنیا رو تغییر بده.
‫همه رو ناامید کردم. ‫۱۸ سال گذشته،
‫و واقعاً هیچ پیشرفتی واسه نمایش دارم.
‫شگفت‌انگیزترین نعمت زندگی بهت داده شده، ‫یه فرصت دوباره.
‫نذار از کفِت بپره.
‫امشب به اون تجدیدِ دیدار برو. ‫یکم تفریح کن!
‫زودباش.
‫اینجا خیلی غم‌انگیزه.
‫حقیقتش، هیچوقت از اون تیم خوشم نمی‌اومد.
‫عجیب، کوچولو، زشت، بدجنس، کوچولو، خودبزرگ‌پندار،
‫لوس و منحرف کسکشه.
‫باشه، ممنون مامان!
‫مرگ.
‫مرگ!
‫تدی!
‫کدوم گوری بودی؟
‫دکتر تازه لیزیک کرده ‫و مثل خفاش کور شده.
‫سر به سرم نذار، فریز! ‫داشتم درس‌مَرس می‌خوندم.
‫ببین، خوشحالم می‌تونی این تجدید دیدار دبیرستانیت رو داشته باشی،
‫ولی اگه یادت رفته بذار بهت بگم که امشب
‫واسه کلاسِ سال ۸۴ اینجا یه تجدید دیدار رزرو کرده بودن.
‫گه بزنن!
‫خدای من، این لاشیِ عجیب‌غریب داره تمام فیله مرغ‌ها رو می‌خوره.
‫خدای من تدی، تو یه احمق کیری هستی.
‫چی؟
‫مادرجنده‌ی...
‫گندش بزنن.
‫سانی؟
‫اگه ناراحتت کردم، متاسفم.
‫عمیقاً از اعمالم پشیمونم و با...
‫یعنی من ریدم توش. ‫جمله‌ی کیری چی بود...
‫رفیق، تو هیچوقت ناراحتم نکردی، ‫ما رفیق صمیمی بودیم.
‫- تدی مایو؟ ‫- آره رفیق!
‫خدای من!
‫فکر کردم مُردی!
‫♪ انگار با چاقو می‌زنن تو قلبت ♪
‫برو بفهم زندگیت از کجا اشتباه پیش رفته.
‫« خب، حالا دیگه کار خودت رو کردی! »
‫من کلی زن داشتم.
‫وسووس.
‫بیخیال.
‫خردل خالی، لطفاً.
‫واسه چی؟
‫نه، بیخیال. خردلِ خالی، لطفاً.
‫ببین بچه، داری عصبانیم می‌کنی.
‫می‌خوای چیزی سفارش بدی ‫یا می‌خوای دوباره عصبانیم کنی؟
‫تدی مایو، منم املیا نادلر.
‫قبلاً بهم می‌گفتی یکم مایونز می‌خوای؟
‫منم می‌گفتم، خردلِ خالی، لطفاً.
‫و... توی کمیته‌ی سالنامه بودم.
‫عکس سال آخرت رو ارائه نکردی، ‫واسه همین به جاش یه نقاشی ازت کشیدم.
‫مبصر کلاس بودم.
‫رقصِ هوم‌کامینگ رو سازماندهی کردم.
‫- یه ودکا بهم میدی؟ ‫- کارت شناسایی.
‫- علیک. ‫- شلوغش نکنی،
‫ولی باورت نمی‌شه کی تهِ باره.
‫کیتی.
‫سلام.
‫وای.
‫خیلی...
‫عادی به نظر میای.
‫- فکر کردم مردی. ‫- آره.
‫همه... هِی همین رو میگن.
‫کلیر؟
‫منم املیا.
‫توی کلاس اقتصادِ خانه همکار بودیم.
‫یه پیتزای کامل پرت کردی سمتم
‫به خاطر اینکه زیاد شکر ریخته بودم.
‫من به سمت خیلی‌ها پیتزا پرت کردم.
‫تو... دختر عجیب‌غریب! ‫اینقدر سیب‌زمینی سرخ‌شده پرت نکن!
‫یکی از این پیرهای خرفت ممکنه لیز بخوره و بمیره.
‫خدا لعنتت کنه، دکتر!
‫خب، آشغال میره توی سطل‌زباله دیگه.
‫پس بنداز توی سطل‌زباله، یابو!
‫نوشیدنی‌ای چیزی برات بگیرم؟
‫هنوز یووی بلو و گیتورید می‌خوری؟
‫- نه. ‫- آره، منم نمی‌خورم.
‫واقعاً آشغاله.
‫منم خیلی از این چیزها نمی‌خورم.
‫کجا بودی؟ ‫یهو یه روز دیگه غیبت زد.
‫آره، نه بابا، آره.
‫خب، اطراف بودم دیگه.
‫آره... خب، یه مدتی فکر می‌کردم توی فلوریدا زندگی می‌کنم،
‫ولی... معلوم شد که... فلوریدا نیست.
‫فلوریدا نبود.
‫سه هفته توی یه رستوران اپل‌بی زندگی کردم، چراغ‌خاموش،
‫که... راستش به نظرم...
‫- اگه می‌دونستی خیلی حال می‌کردی. ‫- اوه.
‫- باحال بود. ‫- انگار خیلی خوب وبده.
‫به نظرم که بود...
‫آره، تو چه خبر؟
‫من گوینده‌ی اخبارم.
‫واسه همین موهات مثل لگو می‌مونه؟
‫آره.
‫چه باحال!
‫املیا؟
‫کورتیس الدریج.
‫- ما... ‫- توی تئاتر بودیم!
‫بهم چاقو زدی!
‫- آره! ‫- می‌شه...
‫آره. خواهش می‌کنم. خیلی...
‫- البته، آره... ‫- باشه.
‫آره، هر چقدر می‌خوای... مزاحمم شو.
‫آره.
‫باورم نمی‌شه من رو یادت بود.
‫من نقش خیلی کوچیکی توی تئاتر داشتم،
‫و تو ستاره‌ی اصلی بودی.
‫هنوز... بازی می‌کنی یا از این کارهای باحال؟
‫نه. نه نه نه.
‫نه، نه بابا. تو این کارها نیستم.
‫از زمان دبیرستان هیچ کار باحالی نکردم.
‫جدی؟ اون که... وای. ‫چرا بیخیال شدی؟
‫زندگیت چطوره؟ تو... اوضاعت...
‫اوضاعت چطور بوده؟
‫♪ می‌خواستمت ♪
‫هی، چرا اینقدر عجیب نگام می‌کنی؟
‫ببخشید.
‫آخه برام خیلی سنگینه.
‫آره. آره.
‫خدای من، این قضیه خیلی سنگینه.
‫هی، ازدواج‌مون رو یادته؟
‫آره، منظورت ازدواج ساختگی‌مون ‫توی حیاط خلوت تدی اینـا؟
‫- آره، یادمه. ‫- آره. آره.
‫- پسر، خیلی باحال بود. ‫- باحال بود.
‫آره.
‫تا وقتی خوردی توی یه درِ شیشه‌ای ‫و خونت ریخت روی کل لباسم.
‫آره.
‫آره. وای، آره.
‫- ۲۴تا بخیه. ‫- وای پسر.
‫نه، یادمه. خودم زدمـشون.
‫- خیلی مست بودم. ‫- آره. آره.
‫خدای من، افتضاحه.
‫واقعاً؟ به نظرم که کارت عالی بود.
‫- آره. ‫- باشه، خوبه.
‫آره، قبلاً دوستش داشتی.
‫یکی دو بارش رو یادمه،
‫که شاید گفتی...
‫چی گفتی؟ ‫حشریت می‌کنه یا همچین چیزی؟
‫باشه.
‫من ۱۸ سالم بود.
‫گارفیلد هم حشریم می‌کرد.
‫آره، منم همین‌طور. منم همین‌طور.
‫گربه‌ی خوش‌قیافه‌ی کیری.
‫پاتوق‌مون رو یادته؟
‫سانی.
‫اسمش... چی بود؟
‫اون اتاق عجیبه بود که توش کلی کتاب داشت.
‫کتابخونه.
‫چی؟
‫حتی خیلی از تیم شاکی نیستم. ‫از خودم شاکی‌ام.
‫با اینکه دوست دارم اون نیم‌وجبی رو با چاقو بزنم.
‫- می‌گیری چی میگم؟ ‫- آره، قطعاً.
‫همه توی اداره‌ام فکر می‌کردن می‌خوام بکشم‌شون.
‫راستش منم همین‌طور، فکر کنم.
‫قرار نیست کسی رو بکشم.
‫قرار نیست... قرار نیست...
‫قرار نیست کسی رو بکشم، نمی‌کشم.
‫ران فلکر.
‫پشمام.
‫تدی مایو، ای حرومزاده‌ی کوچولو.
‫چطوری داداش؟
‫از دیدنت...
‫بیخیال مایو!
‫۱۸ سال گذشته.
‫اصلاً یادم نیست چرا از همدیگه متنفریم.
‫واسه اینکه لوم دادی که اون تهدیدهای بمب‌گذاری رو گزارش کردم،
‫منم رفتم زندان جوانان و اونجا توی ۱۴ سالگی یه کارت شناسایی قلابی گیر آوردم،
‫و کامل زندگیم رو از هم پاشوند،
‫چون اینقدر توی این گه‌دونی مشروب خوردم
‫که مالک بهم شغل داد و مثل پدرم شد.
‫بعدش مُرد و تصادفی این بار رو برای من به ارث گذاشت.
‫حالا هم این گه‌دونی مال منه،
‫و کلی بچه و کلی مخارج دارم!
‫بار بوی شاش میده و اون پشت حشره داریم!
‫خب، به مردم که نگو! ‫می‌خوام غذای کیری بهشون بدم بخورن.
‫فکر می‌کنن این پشت حشرات بزرگ داریم،
‫ولی خیلی هم بزرگ نیستن.
‫نگران نباشید، حشرات توی غذا نیستن، ‫فقط توی آشپزخونه‌ان.
‫برو بیرون.
‫باشه.
‫میرم.
‫ولی راستش من آدم کیری خوبی هستم.
‫عوض شدم.
‫- مردم هیچوقت عوض نمی‌شن. ‫- چی گفتی؟
‫سلام. خطاب به هم‌کلاسی‌هام،
‫یا چیزی که ازتون مونده،
‫فقط می‌خوام بگم، پیر شدین.
‫و مارجری رز،
‫تا روز مرگم عاشقتم.
‫♪ فقط یک نگاه کافی بود ♪
‫♪ و من چنان سخت و عمیق عاشق شدم ♪
‫- ♪ عاشق ♪ ‫- این آهنگ ماست.
‫♪ هوم… ♪
‫- ♪ عاشقِ تو ♪ ‫- نخیر.
‫نه نه، نیست. همین رو گفتم.
‫آهنگ ما نیست. آره.
‫آهنگ آشغالیه.
‫یعنی من یه جورایی ازش خوشم میاد، ‫ولی فقط آهنگ ما نیست.
‫منم دوستش دارم، خیلی خوبه.
‫- آره. ‫- آره.
‫♪ تا عشق تو رو ♪
‫♪ داشته باشم ♪
‫چی؟
‫♪ اوه، بگو که می‌خوای ♪
‫♪ برای همیشه ♪
‫♪ مال من باشی ♪
‫♪ و تا ابد ♪
‫کیتی!
‫♪ فقط یک نگاه… ♪
‫سفارش حاضره!
‫♪ اوه، اوه ♪
‫♪ که تو ♪
‫♪ تنها عشق من بودی ♪
‫♪ اوه، اوه ♪
‫♪ فکر می‌کردم دارم خواب می‌بینم ♪
‫♪ اما اشتباه می‌کردم ♪
‫♪ آره، آره، آره ♪
‫♪ پس به تلاش و نقشه کشیدن ادامه میدم… ♪
‫خیلی‌خب، مریض‌ها! آخرین سفارش‌هاتون رو بدین!
‫ما صبح مدرسه داریم! ایول!
‫♪ پس می‌بینی ♪
‫♪ واقعاً بهت اهمیت میدم ♪
‫پشمام.
‫خدای من.
‫- خدای من. ‫- هی، هی! وایسا وایسا!
‫کجا داری میری؟ ‫می‌تونم برامون صبحونه درست کنم.
‫می‌تونم...
‫ماست درست کنم.
‫ماست!
‫تستش کن، کسکش!
‫♪ یه جمله بهم بگو، کاری کن برام راحت‌تر بشه ♪
‫سال‌ها پیش در زمان وقوع اون گردباد ‫در نورث مدوز آشوب به پا شد.
‫ولی امروز، دوباره اولین روز مدرسه شده،
‫برای جامعه‌ای که فقط به خاطر اون گردباد معروفه.
‫و البته، یک سری قتل‌های وحشتناکِ حل‌نشده در سال ۲۰۰۷،
‫که یک سری مرد خوشتیپ کشته شدن...
‫باهات میام. خودم به...
‫- نه، تو نمیای. ‫- چرا. نمی‌شه...
‫اون... کار عجیبیه.
‫♪ پس زنگ خطر رو به صدا دربیار، زنگ خطر رو به صدا دربیار ♪
‫این چه کیر خری بود؟!
‫کیرم تو مدرسه.
‫« پارک ممنوع »
‫خوش برگشتید، بچه‌های عزیزم.
‫اینجا قراره واسه دو هفته کامل ‫خونه‌ی شما باشه.،
‫پس به کلاس برید، توی پرام حسابی برقصید،
‫« سی‌ای، تو یه ستاره‌ای. »
‫توی تئاتر مدرسه بدرخشید،
‫تا بدونم که امتحان نهایی‌تون رو جدی گرفتید.
‫گرچه شرایط ممکنه یکم فرق کرده باشه،
‫فکر کنم بفهمید که عملاً فرقی نکرده.
‫♪ هیچ‌وقت تغییر نکن، هیچ‌وقت تغییر نکن ♪
‫♪ همین چیزها بود که باعث شد عاشقت بشم ♪
‫♪ اوه ♪
‫خدای من!
‫سلام!
‫وای. این چقدر باحاله، مگه نه؟
‫♪ هیچ‌وقت تغییر نکن، چون دقیقاً همین کسی هستی که عاشقش شدم ♪
‫چشم‌هام!
‫♪ عاشق ♪
‫« ۲۰۰۸ / ۲۰۲۶ » ‫« املیا نادلر، دانش‌آموز سال آخر »
‫خدای من.
‫پشمام!
‫« ۲۰۰۸ / ۲۰۲۶ » ‫« تدی مایو، دانش‌آموز سال آخر »
‫لبخند بزنید!
‫پس قیافه‌ام اینجوریه.
‫ایول.
‫♪ بهترین لحظه‌ی زندگی ♪
‫♪ پس یه نشونه بهم بده و منو با خودت ببر… ♪
‫هی. پیست، هی.
‫کیتی.
‫آخ!
‫اوه!
‫آخ! چه گهی می‌خوری، سانی؟
‫سلام.
‫خوش اومدین دوستان، به اولین روز مدرسه.
‫دوباره.
‫من معلم کلاس‌تونم،
‫خانم... جنکی.
‫« خانم جنکی »
‫و اگه هرچیزی خواستید بهم بگید.
‫منظورم... هر... چیزیه.
‫پشمام!
‫باشه!
‫خب، نمی‌دونم شنیدین یا نه،
‫ولی مدارس این روزها یکم غیرعادی شدن.
‫واسه همین قانون موظف‌مون کرده ‫که هر سال تحصیلی رو
‫با یکم آگاه‌سازی شروع کنیم.
‫باشه.
‫« مسافرخونه‌ی بلوک راکِ تاد »
‫هوم.
‫سلام، من ویت کانوی هستم. ‫نمی‌دونم شنیدین یا نه،
‫ولی مدارس این روزها یکم غیرعادی شدن.
‫اوه! یکی جلوم رو بگیره!
‫خدای من، داره از فیلم ماسک نقل‌قول می‌کنه!
‫اوهوم!
‫بنازم!
‫من ویت کانوی هستم. اطراف‌تون رو ببینید.
‫همه مظنونـن.
‫به نظر شما کی قراره باشه؟
‫قراره ران باشه!
‫تو بودی که گزارش تهدید بمب‌گذاری می‌دادی!
‫باز این کسشعرها رو شروع کردی؟ ‫واسه پیچوندنِ کلاس بود، جنده‌ی بامزه!
‫کنسل شدی!
‫دیگه نمی‌تونی با صدای بلند بگی جنده.
‫این رو میگم.
‫من قطعاً تواناییـش رو دارم.
‫ولی راستش فکر نمی‌کنم خودم باشم.
‫جالب شد.
‫کیتی، به نظرت کی قراره باشه؟
‫- کی اهمیت میده؟ کلیر. ‫- عمراً!
‫فقط همه‌تون رو مسموم می‌کنم.
‫احتمالاً یکیه که کمترین انتظار رو داریم.
‫پس به نظرم قراره...
‫اون دختر کوچولوئه که اون جلوئه و اسمش رو نمی‌دونم باشه.
‫اسمم املیاست.
‫همسایه‌تون بودم.
‫آره.
‫قراره تو باشی. ‫تو حتماً انجامش میدی،
‫که اسمت رو نمی‌دونم.
‫تخم‌هام نه. تخم‌هام نه. تخم‌هام نه.
‫- شش دور دیگه! ‫- کون لقت!
‫پیست، هی. ‫دیشب خیلی بهم خوش گذشت.
‫سانی.
‫- دیشب یه اشتباه بود. ‫- اوه.
‫شکست!
‫ولی کجاش رو میگی؟ ‫چون به من خیلی خوش گذشت.
‫تخم‌های کیریم!
‫نمی‌تونم همینجوری رابطه‌ی ۲۰ سال پیش‌مون رو ادامه بدم، خب؟
‫من... دیگه بزرگ شدم. ‫یه زندگی دارم، من توی را...
‫دیگه دبیرستانی نیستیم!
‫وای تخم‌های کیریم!
‫خب... چرا، هستیم.
‫نزدیک خایه‌هام بود.
‫دیگه تمومه، باشه؟ ‫این بار جدی.
‫باشه. و وایسا...
‫خواهشاً به تخم‌هام نزن.
‫پنج دور دیگه! برید!
‫- می‌کشمت جاکش! ‫- خدای من!
‫ای حرومزاده!
‫- تدی؟ ‫- پوششِ لگن.
‫- تدی. ‫- دریچه آئورت.
‫دستگاه لنفاوی.
‫تحلیل عضلانی.
‫- استخوانِ ران. ‫- خفه شو!
‫این پنجمین جواب اشتباهیه ‫که توی این ۲۰ ثانیه دادی.
‫استخوان ران به نخاع گردن وصل نیست.
‫- چرا، هست. جدیده. ‫- جدیده؟
‫هر اسکلتی فرق داره.
‫مثلاً پسرداییِ من چهارتا آرنج و دوتا دماغ داره.
‫خفه! خفه! چرا داری حرف می‌زنی؟!
‫- خدای من. ‫- خودت خفه.
‫خواهشاً، فقط تا آخر کلاس، خفه شو!
‫ادامه میدم.
‫هی داداش.
‫جمعه یه پارتی بزرگ توی خونه‌ی ما داریم.
‫- آره؟ ‫- والدینم از شهر رفتن...
‫تا ابد.
‫منظورت چیه؟
‫تازه مُردن، داداش. ‫خونه خالیه.
‫قراره خفن باشه.
‫خدای من، داداش.
‫خیلی متاسفم.
‫خوبی؟
‫رفیق، قراره آشوب به‌پا کنیم.
‫حتماً مرد. هرچی که بخوای، هوات رو دارم.
‫خیلی متاسفم.
‫خفنه.
‫قراره پارتی بگیریم.
‫خدا لعنتش کنه!
‫مجبورمون کردن
‫نمایش سال ۲۰۰۸ من رو ‫دوباره اجرا کنیم.
‫راستش به عنوان جوک نوشتمش. ‫آشغاله.
‫همه‌ی شما کودن‌ها قراره نقش‌های سابق‌تون رو بازی کنید.
‫تاد، تو کارآگاهی، ساندرا، تو زنِ نقش اصلی‌ای،
‫و کورتیس، تو هم منی.
‫یعنی... فرانسوا دیگه، قاعدتاً.
‫- گندش بزنن! ‫- موفق باشی.
‫مثل دوچرخه‌سواری آسونه.
‫بقیه دست‌اندرکار هستن!
‫خیلی باحاله که توی تلویزیون می‌بینمت.
‫خیلی لطف داری.
‫خودت بازیگری یا از این کارها نمی‌کنی؟
‫نه نه نه. راستش... من کارآگاهم.
‫هی بچه‌ها؟ می‌شه یه لطف بزرگی بهم بکنید
‫و خفه‌خون بگیرید؟
‫ممنون. حالا شروع کنید.
‫بازی کنید خبر مرگ‌تون. شروع کنید!
‫فیلیپ استاین! جسدش رو چپیده‌شده توی یه چمدون پیدا کردیم،
‫مثل چی چاقو خورده بود،
‫پاره‌پوره بود.
‫خدای من! همکارمه.
‫تازه داشت یادم می‌داد چطوری بولینگ بازی کنیم ‫و دست‌هاش رو
‫روی باسنم گذاشته بود... و می‌بُرد پایین‌تر.
‫- چه هیولایی تونسته این کار رو بکنه؟ ‫- اینجا رو باش.
‫هی هی هی! وایسا وایسا!
‫- اون چی بود دیگه؟ ‫- چی؟
‫دیالوگت بود، ولی صاف به من نگاه کردی
‫و گفتی «اینجا رو باش.»
‫- جدی؟ ‫- جداً.
‫یه نکته‌ی آموزشی واسه بازیگری.
‫اون کارِ کیری رو نکن.
‫از دیالوگ آخرت ادامه بدیم، شروع.
‫چه هیولایی می‌تونه این کار رو بکنه؟
‫- اینجا رو باش. ‫- باشه، چه گهی داری می‌خوری؟
‫لعنتی، اون دفعه حسش کردم. ‫حسش کردم.
‫خب، انجامش نده.
‫فقط دیالوگت رو بگو.
‫کدوم هیولا می‌تونه این کار رو بکنه...
‫- اینجا رو باش. گندش بزنن! ‫- نگو اینجا رو باش!
‫- اینجا رو باش. ‫- نه!
‫ردیفه. اینجا رو باش.
‫- ای کیر! ‫- باشه، بیاید یه استراحتی...
‫دیالوگِ منتهی‌شونده رو داشته باشم بهتره.
‫داشت بولینگ یادم می‌داد
‫و دست‌هاش رو می‌ذاشت روی باسنم... و می‌برد پایین‌تر. ‫چه هیولایی می‌تونه...
‫- اینجا رو باش... نه! ‫- آره، یه استراحت کوتاهی می‌کنیم.
‫اینجا رو باش. کیر! ‫کون رو باش.
‫من رو باش! مراقب باش! کیر!
‫اینجا رو باش. من رو باش. کیر، نه!
‫اینجا رو باش. من رو باش! ‫مراقب باش! کیر!
‫- کیر، نه! بپا! نه! اینجا رو باش! ‫- داره چه اتفاقی می‌افته؟
‫نه! اینجا رو باش. ‫ببین ببین ببین.
‫- من رو باش. مراقب باش. اینجا رو باش. ‫- اوه!
‫کون لقم! کون لقت!
‫پشمام! نه. دست... دست بردار دیگه!
‫پشمام! کیر! ببخشید! بریم.
‫- من رو باش. کیر، نه! ‫- چی... باید چی کار کنم؟
‫- من... ‫- نه! من رو باش. بریم!
‫آماده‌ام انجامش بدم. بیخیال.
‫بریم. دیگه با افرادی که اینجان بازی نمی‌کنم.
‫دیگه وقتشه! بریم سراغش. ‫عاشق این بازی‌ام.
‫کورتیس!
‫نمی‌دونم داره چه بلای کیری‌ای سرم میاد!
‫دیگه اصلاً نمی‌تونم بازی کنم!
‫نمی‌دونم داره چه بلایی سرم میاد.
‫زنگ رو زدن. ‫تمرین اول خیلی خوبی بود، بچه‌ها.
‫رفتار عجیب زیادی رو دیدیم.
‫راستش از خیلی‌هاتون. خدای مهربون.
‫الان می‌گیرنم.
‫ساندرا، تو زن شخصیت اصلی‌ای و کورتیس...
‫تو هم منی.
‫یا... منظورم فرانسواست، قاعدتاً. گندش بزنن!
‫اوهوم.
‫آره.
‫خوب پختمش.
‫مامان تماس گرفته بود. ‫خیلی ناراحت بود.
‫گفت واسه عروسی برات چندتا نمونه دستمال‌سفره فرستاده.
‫لعنتی، یادم رفت. ببخشید.
‫واقعاً باید جوابش رو بدی.
‫خیلی سرم داد زد.
‫می‌خواد چی کار کنه، مارک؟
‫بندازتم توی آب؟
‫چی؟
‫بندازتم توی آب.
‫بندازتت توی آب؟ من...
‫مثل دزد دریایی. جوکه.
‫خیلی تصادفیه. ‫چرا این کار رو باهات بکنه؟
‫نه نه. اون... واقعاً که نمی‌کنه.
‫فقط... مثل یه...
‫جوکه، فقط میگم مثل...
‫خدای من.
‫صبرکن، خنده‌داره!
‫آره.
‫فکرش رو بکن... می‌نویسمش.
‫- باید یادمون بمونه... ‫- من باز می‌کنم.
‫باید یادمون بمونه.
‫بندازتم توی آب.
‫- ممکنه یه دزد دریایی باشه، عزیزم. ‫- کیتی.
‫سانی؟
‫چی...
‫اینجا چی کار می‌کنی؟
‫باشه، نه. باشه، ببین.
‫خیلی‌خب، می‌دونم شرایط درجه‌خوب نیست و از این حرف‌ها،
‫و می‌دونم سر و وضعم داغونه و این حرف‌ها و فقط...
‫ببین.
‫می‌تونم این مسئله رو تغییر بدم یا همچین چیزی، باشه؟
‫آخه، باشه.
‫ببین...
‫اینکه دوباره دیدمت، انگار بدنم تو رو یادشه.
‫و حس خونه رو بهم میده.
‫لطفاً فقط یه فرصت بهم بده...
‫رفیق! کی اومده توی کشتیِ من؟
‫شومبولت رو می‌بُرم!
‫نه، فقط شوخی کردم بچه‌ها.
‫وایب دزد دریایی گرفتیم. اون خیلی بامزه‌ست.
‫چی...
‫اون چیه؟
‫- این... ‫- این خونه؟ اوه.
‫- این... ‫- سلام!
‫ناخدا مارک اسپیتز هستم، در خدمتم.
‫نامزد کیتی.
‫سانی، سعی کردم که بهت بگم، ولی...
‫همون شوشو.
‫اون وقت... شما کی هستی، آقای متشخص؟
‫اون... سانی‌ـه.
‫باهم... میریم مدرسه.
‫آها! یه هم‌بندی.
‫به دوتاتون تسلیت میگم. ‫ولی، ادبم کجاست؟
‫سانی، می‌خوای بیای داخل و باهامون شام بخوری؟
‫اوه، نه.
‫- غذا چیه؟ ‫- مرغ پخته.
‫واسه همه‌مون مرغ هست.
‫- می‌تونم کل محله رو سیر کنم. ‫- نه، نیاز نیست.
‫مرغ پخته، آره!
‫- فقط برو داخل. ‫- باشه.
‫- خدای من. ‫- رفیق!
‫- برو داخل! ‫- بله خانم. باشه دیگه.
‫از دیدنت خیلی خوشحال شدم، سانی.
‫- تا بعد! ‫- فردا می‌بینمت، باشه؟
‫کپسول‌های زمانی! ‫این‌ها رو یادتونه بچه‌ها؟
‫یه سری از بچه‌ها قرار بود حدود ۱۰۰ سال دیگه درشون بیارن،
‫ولی الان اینجایید، پس گفتیم چرا که نه؟
‫امیدها و آرزوهاتون،
‫انتظارات ساده‌لوحانه‌تون از زندگی،
‫همه‌اش توی این کپسول‌هاست.
‫« کیت و سانی »
‫می‌دونید، یادمه وقتی ۱۸ سالم بود،
‫بی‌تجربه، ممه‌های گنده...
‫« ۳ ماه تو جاده! کل آمریکا رو بگردیم! »
‫مرگ!
‫وای نه. ای خدا.
‫« می‌تونی در تغییر نظر مردم و نجات جون نوزادها کمک کنی. »
‫« پلی‌بیل - کورتیس الدریج »
‫خدای من.
‫پشمام.
‫چه طعم خوبی داشت.
‫گندش بزنن.
‫« سند ازدواج »
‫بیخیال.
‫سلام.
‫من آیس دارم!
‫« ودکا اسمیرنوف آیس »
‫دستخوش.
‫نه!
‫- مشروب خوردن توی کلاس ممنوعه! ‫- هوم!
‫برو...
‫- پسر بد! ‫- پشمام دختر!
‫- خیلی خیلی شیطونی! ‫- آیس دارم!
‫اگه نخورمش می‌میرم!
‫می‌میرم!
‫مشروب خوردن توی کلاس؟
‫احمقی؟
‫آره.
‫می‌شه خواهشاً فقط واسه دو هفته نرمال باشی؟
‫- برو پرام... ‫- اوهوم.
‫- امتحان نهایی‌هات رو بده... ‫- اوهوم.
‫و سال رو با تئاتر مدرسه تموم می‌کنیم.
‫بعدش تمومه. فارغ‌التحصیل می‌شی،
‫و همه می‌تونیم به زندگی نرمال‌مون برگردیم. بدون حاشیه.
‫نمی‌تونم... این تئاتر رو درست کنم.
‫مجبوری! قانونه!
‫گندش بزنن! باشه.
‫کدوم خراب‌شده‌ای میری؟!
‫بگیر بتمرگ!
‫می‌دونی درباره‌ات چی میگن؟
‫می‌دونی وقتی مردم حرف می‌زنن ‫به حرف‌شون گوش نمیدم!
‫تو چشم‌هام نگاه کن.
‫- حقیقت داره؟ ‫- عزیزم، واسه چی باید
‫توی یه رستوران کراکر برل آدم بکشم؟
‫عاشق اونجام!
‫من... اصلاً به کراکر برل اشاره نکردم.
‫- عزیزم. ‫- فرانسوا.
‫این رو بدون.
‫هرکاری می‌کنم
‫و هرچی هستم واسه توئه.
‫- مرگ! ‫- مرگ!
‫ببخشید، داشتم... می‌خواستم...
‫- نمایشنامه رو ببینم، آره. ‫- آره، البته. من... آره.
‫اون... باشه.
‫چطوری تمام دیالوگ‌ها رو بلدی؟
‫توی دست‌اندرکاران هستی.
‫من... آره، گمونم به خاطر سال‌ها تمرین.
‫مثل دوچرخه‌سواری آسونه.
‫اون... خیلی عالی بود.
‫ممنون. و...
‫ممنون که کمکم کردی. خیلی... برام ارزشمنده.
‫اوه.
‫این... خدای من. ‫خواهش... می‌کنم.
‫آره.
‫استوارت.
‫اون اسم.
‫استو... آرت.
‫موهای نازکت دلم رو برده،
‫نیو بالانس سفید جدیدت
‫که کفی مخصوص کمردرد داره!
‫هوس کردم بیام توی تی‌شرت پولوت ‫که لوگوی شرکتت روشه.
‫بعضی‌هاتون واقعاً بلدین.
‫- آفرین. ‫- ایول.
‫و یه سری‌هاتون...
‫- گمونم کلاً توی مدرسه بد هستین. ‫- گندش بزنن.
‫هی! دختر جدیده، وایسا!
‫- هی. ‫- با منی؟
‫آره دیگه خنگول. ‫با اون پاهای گنده‌ات
‫سخت می‌شه بهت رسید.
‫بگذریم، خوشحالم که رسیدم. ‫فقط خواستم بهت بگم
‫توی کلاس خیلی خوبی.
‫- ممنون. ‫- آره.
‫می‌خواستم ببینم می‌شه کمک کنی ‫من هم توش خوب بشم یا نه.
‫- می‌خوای معلم خصوصیت بشم؟ ‫- آره، همینه!
‫- معلم خصوصی! ‫- عمراً.
‫چی؟ چرا؟
‫تو یکی از احمق‌ترین آدم‌هایی هستی ‫که تو عمرم دیدم.
‫هی، این حرف خوبی نیست.
‫امروز گفتی ماه «شبیه یه کونه»
‫و اون خورشید «حلقه‌های زیادی ‫دورش داره».
‫فقط نمی‌تونیم ببینیم‌شون ‫چون عینک‌هامون خیلی کوچکن.
‫اوه! تدی میو، برگشته مدرسه.
‫- سلام مارو. ‫- وای، اون دفعه رو یادته که
‫11 دقیقه حرکت کگ استند رو انجام دادی
‫و برعکس افتادی مردی؟
‫و بعد رفتی بیمارستان و ما همه فکر کردیم ‫که سرت ترکیده.
‫برای همین ما برات نامه نوشتیم.
‫و بعد تو، تدی میو، ‫به زندگی برگشتی و از این کسشرات.
‫اون کسشر رو یادته تدی؟
‫تدی میو، برگشته مدرسه!
‫اون رو یادته؟ ‫من یادمه تدی.
‫هیچ‌وقت فراموشش نکن مرد.
‫من هیچ‌وقت فراموشت نمی‌کنم تدی میو.
‫عالیه! عالیه! ‫تو عالی هستی مرد.
‫- عالیه! ‫- الان وقت خوبی نیست مارو.
‫دوباره می‌خوای کارهایی ‫مثل اون انجام بدی تدی؟
‫لطفآً تدی! ‫وای، لطفاً تدی، لطفاً؟
‫نه! من الان یه آدم بالغم.
‫تدی میو!
‫تدی میو برگشته.
‫تدی!
‫تدی! همون رو ادامه بده تدی!
‫تدی برگشته! ‫تدی برگشته!
‫- من انجامش میدم. ‫- چی؟
‫بهت درس میدم،
‫به یه شرط.
‫هر چی باشه قبوله.
‫کمک کن تو یادها بمونم.
‫- شروع به پخت چه چیزی کنم براتون؟ ‫- سلام!
‫من شماره یک رو می‌خوام، آب‌شده،
‫- با آب‌ پنیری... ‫- من شماره چهار رو می‌خوام
‫- با خامه گوهی. ‫- ...و روش یکم دونه‌های گوه...
‫خیلی خب. خیلی خب، خیلی خب، ‫خیلی خب، خیلی خب.
‫خیلی خب، عه... یکی یکی. ‫یکی یکی.
‫اوه، خیلی متاسفم مرد خوب. متاسفم.
‫عه... من یه شماره یک می‌خوام،
‫آب شده با دونه‌های گوه روش.
‫- گوه سرخ‌شده دارین؟ ‫- یا شاید یکمی آب کیر یا شاش...
‫من بر می‌گردم...
‫موقعی بر می‌گردم که... ‫که شماها جدی شده باشین.
‫وای! این وانیل یکم تنده.
‫وای مرد، این بده.
‫نیاز به یکم شیر دارم. پیشخدمت؟
‫خانم؟
‫اون بر می‌گرده.
‫چه طوری بلامپکین من؟ ‫(به سکس دهانی موقع ریدن میگن)
‫فکر نمی‌کنم معنی اون رو بدونی مارک.
‫خب، حداقل راجع ‫به یه خبرهایی می‌دونم
‫که تو رو شاد می‌کنن.
‫- اون خبر چیه؟ ‫- مامانی یه تاریخ عروسی مشخص کرد!
‫- برای کی؟ ‫- برای ما، جنده ساده‌لوج.
‫- مارک! ‫- خیلی متاسفم.
‫منظورم این نبود که... ‫قرار بود شبیه حرف‌های
‫دوست‌های دختر بد دهن ‫شنیده بشه اما این طور نشد.
‫اما نه، مامانت نمی‌تونه یه تاریخ مشخص کنه. ‫این عروسی ماـه.
‫خب، مشخص کرده
‫و از منتظر موندن خسته شده.
‫و من هم همین‌طور. ‫یعنی... نه سال شده کیت.
‫اون قدر هم طولانی نیست.
‫- یه جورهایی هست. ‫- مدرسه چی؟
‫- آره، عه... ‫- و مثلاً... من الان کار ندارم.
‫- اما تو... ‫- نمی‌تونیم همین‌طوری با عجله بریم توش.
‫تو نگران اون نباش.
‫همیشه می‌تونیم بهونه‌هایی ‫برای این که چرا الان
‫زمان خوبی نیست پیدا کنیم
‫اما تمام چیزی که اهمیت داره ‫اینه که ما همدیگه رو دوست داریم.
‫یعنی... فقط فکر کن.
‫مثلاً... برای هم آخرین آدم‌هایی هستیم ‫که تو عمرمون باهاش می‌خوابیم.
‫این چه قدر عالیه؟
‫اوه، خیلی خوب داری انجامش میدی.
‫خیلی خوب!
‫اوه، این خیلی خوبه.
‫آره، واقعاً داری خوب انجامش میدی.
‫خیلی خب.
‫- اه! این جه... ‫- معرکه بود!
‫این چه کوفتیه؟
‫البته، یه سری از آدم‌ها ‫این کار رو با دست‌شون انجام میدن
‫اما کجای این کار کیف میده اخه؟
‫- لعنتی. ‫- واقعاً کارت محشر بود.
‫من یه معلم باحالم. ‫از سکس خوشم میاد.
‫و عاشق امتحان کردنم.
‫خیلی به بازی با نوک سینه علاقه دارم،
‫خیلی هم دوست دارم ‫شریک جنسی‌م رو خفه کنم.
‫جشن پرام نزدیکه، ‫پس چرا نوبتی نچرخونیم
‫و همه علایق جنسی‌مون رو نگیم؟
‫من برای سال‌ها برده جنسی بودم.
‫شکنجه کیر و تخم.
‫کشیدن، کش آوردن.
‫یه فاز کاکولدی داشتم ‫که خیلی سریع از کنترل خارج شد.
‫کلی سکس با ضربه فیزیکی.
‫واقعاً خودم رو گم کردم.
‫الان فقط خیلی دیوونه‌وار ‫به پوزیشن میشنری علاقه دارم.
‫جوری که من می‌کنم،
‫به پوزیشن دیگه‌ای نیاز نمی‌شه.
‫این عالیه. کلیر؟
‫- نه. ‫- عالیه.
‫کلیر داره حد و مرزهاش ‫رو مشخص می‌کنه
‫و با صدای بلند بیان‌شون می‌کنه.
‫ممنون کلیر. ‫حرف از حد و مرزها شد...
‫من دوست دارم وقتی ‫دوست‌دخترم آنفلوآنزا داره
‫سوراخ کونش رو لیس بزنم.
‫طعمش مثل مهمونی سوپربوله.
‫عالیه.
‫دنتال دم!
‫عه... کلیر؟
‫- نه. ‫- خوبه.
‫بازم ممنون کلیر. عه...
‫کیتی، سانی، بیاین این‌جا!
‫خیلی‌ها از دنتال دم بد میگن.
‫«اه، اصلاً چیزی حس نمی‌کنم.
‫لزبین‌ها هم ازش استفاده نمی‌کنن.»
‫خب، من استفاده می‌کنم!
‫خیلی هم باحاله. ‫و جلو کلامیدیا رو می‌گیره.
‫سانی، می‌خوام
‫این‌جای دست کیتی رو لیس بزنی.
‫و کیتی، می‌خوام بهم بگی ‫اصلاً دنتال دم رو حس می‌کنی
‫یا حسش خام و مستقیمه.
‫خام و مستقیم.
‫راستش، عه... خیلی جذاب بود.
‫- نه! سانی، نمی‌تونم دیگه این کار رو بکنم! ‫- وای خدای من!
‫- نمی‌تونم. واقعاً نمی‌تونم. ‫- چون دندون‌هامون خوردن بهم؟
‫چون فکر می‌کنم ‫اون واقعاً تقصیر تو بود.
‫نه سانی چون دارم ازدواج می‌کنم!
‫عه... اتفاقاً می‌خواستم ‫در موردش باهات حرف بزنم.
‫این بار جدیه، باشه؟ ‫تاریخش رو مشخص کردیم.
‫کیتی، نمی‌تونی باهاش ازدواج کنی!
‫- خدای من. ‫- باشه؟ و حتی منظورم این نیست که،
‫«وای، نمی‌تونی باهاش ازدواج کنی!» ‫هرچند اون معنی رو هم میده.
‫فقط اینه که، عه...
‫نمی‌تونی باهاش ‫ازدواج کنی... قانوناً.
‫داری از چی حرف می‌زنی؟
‫عه، آره. ‫چیزی که می‌خوام بگم
‫اینه که نمی‌تونی باهاش ازدواج کنی
‫چون از قبل ازدواج کردی...
‫با من.
‫سانی، ما 18 سالمون بود.
‫داشتیم شوخی می‌کردیم.
‫آره، باشه. فقط...
‫- باشه، این... آره، عه، باشه. ‫- این دیگه چه کوفتیه؟
‫این گواهی ازدواجه.
‫گواهی ازدواج ما.
‫- من این رو امضا کردم؟ ‫- آره.
‫ولی... شوخی بود.
‫آره.
‫یعنی... خنده‌داریش این بود ‫که خیلی جدی گرفته بودیمش.
‫- می‌دونم. آره. ‫- همین باعث خنده‌دار بودنش می‌شد.
‫خیلی دوستش داشتم... ‫خیلی خنده‌دار بود.
‫فقط... فکر کنم ‫راستش نفهمیده بودم
‫چه قدرش شوخی بوده.
‫و بعدش... من ادامه‌ش دادم،
‫و، عه، بعدش...
‫آره، انجامش دادم.
‫نه، ولی اون کشیش...
‫عه، واقعاً کشیش بود.
‫پس من...
‫کیتی فوتبال‌ـی.
‫نه!
‫خفه شو!
‫مردم دارن سعی می‌کنن ‫آروم باشن و از این حرف‌ها!
‫به هر حال، من می‌رفتم مهمونی
‫و مثلاً یه سطل زباله رو آتیش می‌زدم
‫و خودم می‌رفتم توش ‫و از تپه قل می‌خوردم پایین.
‫یا کوکتل مولوتوف پرت ‫می‌کردم سمت ماشین‌ها
‫و بعد همون ماشین بهم می‌زد.
‫این نصیحتته؟
‫ماشین بزنه به آدم؟
‫حتی شاش خوردن رو هم امتحان کردم.
‫تدی.
‫امشب خونه من یه مهمونی خفن داریم.
‫پدر و مادرم تازه مردن. ‫همه میان.
‫خدای من رفیق. خوبی؟
‫من عالی‌ـم مرد.
‫کل خونه برای خودمونه،
‫و قراره بترکونیم. ‫به شکل کلاسیک.
‫یا خدا، رفیق، ‫این واقعاً غم‌انگیزه.
‫نه، هیچ چیز غم‌انگیزی توش نیست.
‫تدی، تو همیشه ‫عزیزدردونه‌شون بودی،
‫و اگه زنده بودن،
‫خیلی براشون مهم می‌بود ‫که اون‌جا باشی.
‫باشه.
‫تدی مایو.
‫امشب می‌بینمت مرد.
‫بدون تدی میو مهمونی معنی نداره.
‫چه مرگ‌شون شده؟
‫- داریم میریم اون مهمونی. ‫- املیا، نه!
‫قول دادی امشب ‫برای مقاله علوم کمکم کنی.
‫ولی همه اون‌جان!
‫این مقاله 50 درصد نمره‌م‌ـه!
‫اگه رد بشم، باید امتحان نهایی رو 100 بگیرم ‫تا پاس بشم،
‫وگرنه بدبخت میشم ‫و تنها تو بار خودم می‌میرم،
‫و اون‌جا هم جای آشغال‌ـه.
‫بهت نیاز دارم.
‫- املیا! ‫- آره.
‫قول دادی.
‫باشه، کمکت می‌کنم.
‫آره!
‫همیشه مهمونی‌های بیشتری هست.
‫آهای! اومدی.
‫خیلی حال میده.
‫عه، پشت خونه بشکه آبجو هست.
‫فکر کنم یه نفر هم کوکائین آورده.
‫و برای سکس هم ‫هر اتاقی خواستین در اختیارتونه.
‫اوه! کیتی هم هر لحظه ممکنه برسه.
‫میای بریم پشت‌بوم؟
‫نامه‌م به دستت رسید؟
‫آره.
‫نظرت چیه همین‌جا ‫بپریم به جون همدیگه؟
‫اوه. اوه نه، خیلی متاسفم. ‫من... بچه‌هام مریضن.
‫اوه، خب، بذار بمیرن!
‫اوه، باید امتحانش کنم!
‫چرا همه این‌جا انگار 60 سالشونه؟
‫چه ضایع.
‫کاملاً.
‫نه، هی! ‫این... این کار رو نکن.
‫- اون به دردت نمی‌خوره. ‫- اوه.
‫برای چت کردن زیادی بچه مثبتم؟
‫به اندازه کافی خفن نیستم؟
‫عه... آره. فقط خیلی قوی‌ـن
‫و تو هم به نظرم از ‫اون آدم‌هایی نیستی
‫که دوست دارن ‫کنترل‌شون رو از دست بدن.
‫خب، معلومه اصلاً منو نمی‌شناسی، نه؟
‫نه، تا حالا تو عمر تخمی‌م ندیدمت.
‫طعم اینا مثل گوه می‌مونه.
‫شاید مشکل از دهن گوهت باشه، ‫ریزنقشِ گوه!
‫کون لقت. ‫این چه کسشریه؟
‫صبر کن، توش چیه؟
‫وای مرد، چند تا خوردی؟
‫حدود دو تا برش.
‫دو تا برش؟
‫آره. معلومه.
‫هفته بعد می‌بینمت رفیق.
‫♪ ما رفتیم... ♪
‫♪ به اون سمت ♪
‫کیتی اون‌جاست! ‫و من هم میرم.
‫عه، کیتی، من فقط...
‫عیبی نداره، پدر و مادرم ‫که برنمی‌گردن دنبالش.
‫داری چه غلطی می‌کنی؟
‫فقط دارم به نصیحتت عمل می‌کنم.
‫احمق و مست باشم و هر چی مردم ‫گفتن انجام بدم و از این حرف‌ها.
‫میو!
‫هی مرد، خوشحالم می‌بینمت رفیق. ‫حالت چه طوره؟
‫نظرت چیه برای خاطره قدیم‌ها ‫یه کگ استند بزنیم؟
‫من تو 35 سالگی با این کمر داغون ‫کگ استند نمیزنم.
‫آره، حق با توئه. ‫وضع خودم هم داغونه.
‫باشه، پس بریم گارگویل استایل ‫انجامش بدیم؟ ها؟
‫نظرت چیه کونم رو بخوری احمق؟
‫نظرت چیه اگه قبل از من ‫کل بشکه رو سر بکشی،
‫اون هم گارگویل استایل ‫بعدش کونت رو لیس بزنم؟
‫من نمی‌خوام کونم رو لیس بزنی.
‫پس چرا من باید گارگویل استایل برم؟
‫جنده.
‫وای آره. وای، نه، خیلی خب.
‫نه. نه... اوه!
‫سلام عزیزم. ‫اوضاع چه طوره عزیزم؟
‫- اوه! اه! ‫- این‌ها رو امضا کن!
‫آره، عه... خیلی خب. سلام. ‫این می‌تونه صبر کنه؟
‫- من یه ماشین کنترلی دارم. ‫- نه، نمی‌تونه صبر کنه!
‫و جرعت نکن کسشراتت رو ‫سر من شروع کنی، باشه؟
‫امضا کن!
‫خب، واقعاً خوب نیست چیزی رو که نمی‌دونی ‫دقیقاً توش چی نوشته رو امضا کنی.
‫سانی، کیری می‌کشمت! ‫معلومه دیگه، برگه‌های طلاقه.
‫نه. نه!
‫خیلی خب، من اون‌ها ‫رو امضا نمی‌کنم کیتی،
‫چون نمی‌خوام، خیلی خب؟
‫می‌خوام باهات ازدواج‌ کنم. ‫می‌خوام ازدواج‌مون سرجاش بمونه.
‫- سانی! ‫- بیخیال، چیه؟
‫خیلی خب، عالیه، خب می‌خوای چی کار کنی؟ ‫برای بقیه زندگی‌مون،
‫- توی کتاب‌خونه زندگی کنیم؟ ‫- من توی کتاب‌خونه زندگی نمی‌کنم.
‫من از 1 تا 14 ماه اون‌جا می‌مونم
‫تا زندگیم رو به طور کامل ‫روی غلتک بندازم!
‫مگه این که خودت بخوای کتاب‌خونه زندگی کنیم.
‫- من کاملاً... ‫- من نمی‌خوام توی کتاب‌خونه زندگی کنم!
‫چرا نه؟ ‫من می‌دونم دستشویی‌ها کجان!
‫همه می‌دونن دست‌شویی‌ها کجان.
‫وای خدای من، سلام!
‫یکم از این می‌خوای؟ ‫من... گرفتم از...
‫درواقع من... درواقع من...
‫نمی‌دونم چه طوری ‫این‌ها رو گرفتم.
‫من خوبم.
‫تو خیلی خوبی.
‫چرا همیشه داری به آسمون نگاه می‌کنی؟
‫...بدون کار! بدون خونه!
‫بدون لباس‌های دیگه!
‫هیچ بهداشت شخصی‌ای هم نداری اصلاً،
‫- حداقل تا جایی که من می‌تونم بگم. ‫- باشه! ممنون-- آره.
‫و ممنون، ممنون، ‫ممنون بابت این نکته‌ها.
‫واقعاً می‌خوام اون‌ها رو ‫مدنظر قرار بدم.
‫- اما خودت چی؟ ‫- من چی؟
‫خودت چی، کیتی؟ ‫چی شد؟
‫اون دیوونه‌ی خل و چلی که ‫دوستش داشتم چی شد؟
‫تو این‌جایی با مدل موهای مرتب،
‫و کت‌وشلوار و خونه، و اون چیز.
‫اون چیزی که باهاش زندگی ‫می‌کنی اصلاً چیه؟
‫- اون چیه؟ اون چیه؟ ‫- اون «چیز» نیست!
‫- اصلاً چی توش می‌بینی؟ ‫- اون «چیز» نیست!
‫- پس چیه؟ ‫- اون «چیز» نیست! اون-- اون-- اون--
‫- پس چیه؟! ‫- اون نامزد منه!
‫- خب همینو بگو! ‫- و من دوستش دارم!
‫آدم خوبیه و قابل اعتماده.
‫و... و لازم نیست نگران باشم که یه روز
‫یهویی مثلاً غیبش بزنه.
‫و... و من بمونم که... که فکر کنم ‫عشق زندگیم 20 ساله مرده.
‫ت... تا این‌ که یه روز
‫مثل یه حقه‌ی جادوییِ تخمی ‫دوباره سر و کله‌ش توی زندگیم پیدا بشه!
‫واقعاً از نقش بازی کردن با تو لذت بردم.
‫من هم همین‌طور.
‫این که یه مدت وانمود کنی
‫یکی دیگه هستی هم خوبه.
‫نمی‌دونم، حواسم پرت می‌شه.
‫م... من می‌فهمم چی میگی.
‫من یه جورهایی... ‫رویاپردازی‌هایی داشته‌ام.
‫رویاپردازی؟
‫یه کم... یه کم سخته توضیحش بدم.
‫می‌دونی؟
‫یه سری تمایل‌های خیلی شدید
‫به من دست میده که... اه...
‫بعضی وقت‌ها باید به میلت عمل کنی.
‫وای! وای خدای من.
‫- خیلی متأسفم. ‫- نه.
‫- من... ‫- نه، نه.
‫اوه، نمی‌خواستم این آدم باشم.
‫- باید برم. ‫- لعنت بهش.
‫من تو رو ترک نکردم.
‫باشه، نمی‌دونم، من...
‫درست فکر نمی‌کردم.
‫می‌دونم سانی، ولی مشکل تو همینه. ‫فکر نمی‌کنی.
‫اون موقع به من فکر نمی‌کردی،
‫الان هم قطعاً ‫به من فکر نمی‌کنی.
‫پس یه لطفی در حق خودت بکن ‫و فکر نکن.
‫فقط برگه‌ها رو امضا کن.
‫گارگویل! گارگویل!
‫گارگویل استایل لعنتی، آره!
‫بزن بریم!
‫ولی خیلی دوره... می‌میرم.
‫شوخی می‌کنی؟
‫زن‌ها عاشق یه حرکت جسورانه‌ن، احمق.
‫افسانه میشی.
‫اگه بپری... ‫و فکر می‌کنم بپری...
‫یه مهمونی استخری راه میندازی ‫و از این حرف‌ها.
‫تا ابد یادت می‌مونن.
‫خودم انجامش می‌دادم، ولی... ‫من یه ترسوـم.
‫ما همین الانش هم توی استخر هستیم.
‫بپر تو. آب عالیه.
‫وای نه، نه، نه، نه، نه.
‫کیتی، دوستت دارم!
‫اخ اخ.
‫اون یه اخ اخ بود.
‫شب پرام‌ـه!
‫حالا، زیاد مشروب نخورید، بچه‌ها.
‫آخر هفته امتحان نهایی داریم.
‫خواهش می‌کنم. ‫التماستون می‌کنم، لطفاً.
‫و یادتون باشه، شام امسال رو
‫هر شخص باید برای خودش بیاره.
‫پس یه غذا بیارین!
‫و حتماً رای‌تون رو ‫برای شاه و ملکه‌ی جشن بندازید.
‫و یک بار دیگه یادآوری می‌کنم، ‫درس‌هاتون رو جدی بگیرین.
‫اتفاقات زیادی در جریانه، ‫اما... این یه مدرسه واقعیه.
‫ممنونم.
‫هیئت‌مدیره مدرسه راضی نیست.
‫باشه. چرا؟
‫گزارش‌های پیشرفت رو دیدیم. وای!
‫می‌دونستین که تقریباً ‫همه دانش‌آموزها
‫دارن رد میشن؟
‫- عالیه. ‫- اگه این دانش‌آموزها قبول نشن،
‫فارغ‌التحصیل نمیشن.
‫اگه فارغ‌التحصیل نشن،
‫باید این ترم رو دوباره بگذرونن.
‫کمتر از یک هفته دیگه
‫سال تحصیلی عادی ‫از سر گرفته میشه
‫و ما نمی‌تونیم آدم‌های سی‌وچندساله ‫رو قاطی نوجوان‌ها کنیم.
‫- حق با شماست. ‫- یه فاجعه کامل برای روابط عمومی میشه.
‫- بله قربان. ‫- و این دقیقاً خلاف چیزیه
‫- که برای رسیدن بهش اینجا جمع شدیم. ‫- بله قربان، بله قربان.
‫کاملاً درسته قربان.
‫اوه، گذشته از اون...
‫یه دانش‌آموز توی یه مهمونی مرده...
‫- و انگار هیچ‌کس اهمیتی نمیده. ‫- نه، اهمیت میدیم.
‫قربان، من... ما اهمیت میدیم.
‫اسم اون دانش‌آموز چی بود؟
‫جیمینی.
‫فکر می‌کنی اسم دانش‌آموز مرده
‫جیمینی بوده؟
‫نه.
‫اگه این نمره‌ها رو بالا نبری
‫و اون دانش‌آموزها ‫فارغ‌التحصیل نشن...
‫اخراجی.
‫یه مرده دیگه!
‫یه مرد خوش‌قیافه رو ‫چپونده بودن توی یه چمدون
‫و گذاشته بودن داخل ‫کانال‌های تهویه‌ی
‫پیتزا هاتِ خیابان چهارم.
‫وای خدای بزرگ!
‫امیدوارم پیتزاها سالم باشن.
‫پیتزاها عالی‌ـن.
‫سسش خیلی شیرینه، ‫و بعضی وقت‌ها
‫حتی کراست خمیرش هم ‫به معنای واقعی با گوه پر شده.
‫وای، باید امتحانش کنم.
‫حتماً این کارو بکن.
‫می‌خوایم شوهرتون رو ‫با خودمون ببریم اداره.
‫فرانسوای عزیزم؟ ‫یا خدا!
‫به آقا بگو که تو این کارو نکردی!
‫به همه دنیا بگو که
‫- اون مردهای خوش‌قیافه رو کشتی. ‫- من چی کار کردم؟
‫♪ وای، چه‌ طور زندگی کنم، ‫چه ‌طور بخوابم ♪
‫♪ من یه حیوانم ♪
‫یا خدا، بس کن!
‫چرا داری آواز می‌خونی؟
‫چون حسش رو داشتم.
‫این که موزیکال نیست، باشه؟ ‫قرار نیست کسی بخونه.
‫این یه اعترافه... یعنی یه نمایشنامه.
‫یه نمایشنامه‌ست.
‫فقط دیالوگ‌ها رو بگو...
‫...انگار یه ربات تخمی هستی.
‫متوجه شدی؟
‫خدا رو شکر. کلاس تموم شد.
‫یا زنگ خراب شده؟
‫در هر صورت برام مهم نیست.
‫گورتون رو گم کنین.
‫گمشین بیرون!
‫مشکل از منه؟
‫خدایا.
‫این یه اعترافه.
‫«به چشم‌های خسته‌ات استراحت بده
‫وقتی که من کونت رو...»
‫وای خدای من.
‫«...روی سقف سوبارو اوت‌بک 2.5ای
‫مال سال 2005ـم می‌مالم.»
‫«اون‌قدر چیزت رو می‌خورم...
‫که توی سوبارو اوت‌بک من ‫پشت و رو بشی.»
‫همه‌شون این‌طوری‌ـن؟
‫خب، همه‌شون این‌قدر ‫روی ماشین متمرکز نیستن.
‫دیگه چیزی ننویس، باشه؟
‫به هیچ‌کس هم نگو ‫قراره چه کارهایی بکنی.
‫فکر کنم چیزی که ‫برام جذابش می‌کنه
‫همون رابطه قدرت باشه،
‫و از طرفی هم قانونی هستن، پس...
‫بیرون!
‫یه جوری بگو که بتونم بفهممش.
‫برگه‌ها رو... امضا... کن.
‫یه دلیل درست حسابی بیار.
‫من که کلی دلیل لعنتی آوردم...
‫یه...
‫استاد!
‫می‌بینم که نامه می‌نویسی.
‫چندتاشون رو از سطل زباله برداشتم.
‫این رو روی سقف سوبارو اوت‌بک 2.5
‫برای سال 2005ـت
‫با سیستم چهارچرخ محرک و کف‌پوش‌های... واینیل.
‫اوه لعنت! چه ماشین جذابیه.
‫سلیقه‌ات فوق‌العاده‌ست،
‫و شرط می‌بندم طعم فوق‌العاده‌ای هم داری.
‫تو مراسم پرام پیدام کن.
‫گل صورتی‌م رو میارم.
‫امیدوارم زیاد دستم نمونه.
‫کیر توش!
‫آه!
‫لبخند بزن!
‫باشه، بذار یه عکس هم ‫کنار لوبیاها ازت بگیرم.
‫باشه، کافیه.
‫بدون کاندوم.
‫♪ خیلی عمیق نگاه نکن، کاش می‌دونستم ♪
‫♪ هیچ‌وقت خاموش نمی‌شه ♪
‫♪ اون بدترینش رو بهم گفت... ♪
‫هی، هی! ‫کنار پاستا ندو!
‫درخشنده‌ست.
‫♪ نگاه خیره‌ای پیشِ رومه ♪
‫♪ امیدوارم بتونم تا آخرش دوام بیارم ♪
‫♪ اصلاً چی برای خودمون برنامه‌ریزی کرده بودیم؟ ♪
‫♪ نمی‌دونم ♪
‫♪ کاش می‌دونستم ♪
‫♪ هیچ‌وقت خاموش نمی‌شه ♪
‫♪ دارم عمیق‌تر فرو میرم و اوضاع واقعاً خرابه ♪
‫♪ دنبال راه فرار هم نیستم ♪
‫♪ دارم عمیق‌تر فرو میرم و اوضاع واقعاً خرابه ♪
‫♪ دنبال هیولایی می‌گردم که برش گردونم ♪
‫♪ و بهش یاد بدم چطور خونه‌ها رو ویران کنه ♪
‫♪ دارم عمیق‌تر فرو می‌رم و اوضاع واقعاً خرابه ♪
‫♪ آبنبات آسمونی، منو از دخمه‌ها بیرون می‌کشه ♪
‫- سلام! ‫- ♪ بار این زیست‌گنبد رو از دوشم برمی‌داره ♪
‫کنارم می‌مونه تا تنها نباشم
‫دارم سعی می‌کنم بداهه از پسش بربیام
‫با اینکه کمکش رو ندارم
‫سعی می‌کنم خودم از پسش بربیام
‫بی‌هیچ دلیلی، بی‌هیچ دلیلی
‫وای! سلام!
‫- سلام! ‫- سلام!
‫شماها خیلی خوشگل شدین.
‫همگی، چه خبر؟ ‫دی... دی... دی‌جی تیم فضایی اومده!
‫مثل تیم الن اما فضایی‌ش جنده‌ها.
‫♪ یک، دو، سه، هی! ♪
‫♪ حالا، یک، دو، سه، آره ♪
‫♪ هی، یه جورهایی... حالا، ♪ ‫♪ یک، دو، سه ♪
‫♪ آره، آره ♪
‫نه، لعنتی!
‫این دنده‌ها مزه کون میدن.
‫بهت برنخوره.
‫نمی‌دونم کی این گوه رو درست کرد.
‫- چه کسشریه؟ ‫- نیاز نیست که تو
‫- تمام بشقاب‌ها رو امتحان کنی! ‫- سلام.
‫- هی مارک، می‌تونیم صندلی‌هامون رو عوض کنیم؟ ‫- حتماً.
‫می‌دونی، این اولین پرام من‌ـه.
‫- واقعاً؟ ‫- آره.
‫- مارک، درسته؟ ‫- اوهوم.
‫یادته روی ایوان‌تون همدیگه رو دیدیم؟ ‫یا بهتره بگم روی عرشه ریدن؟
‫- بله ناخدا! ‫- آره!
‫مرد، وقتی اون اتفاق داشت ‫میوفتاد خیلی خوب بود.
‫- اه. ‫- آره.
‫- اون بود. ‫- اوه، تو بودی.
‫- آره. ‫- اوه، پس شما دوتا...
‫وقتی شروع کردی به... ‫انجام دادن مزخرفات دزد دریایی‌طور.
‫توش مشروب هست.
‫محض رضای خدا، ‫تو 35 سالت‌ـه.
‫سلام، چه طوری؟ ‫یکم می‌خوای؟
‫نه؟ خیلی خب.
‫- بعضی شلوارها واقعاً به تخم‌هام فشار میارن. ‫- وای خدای من، من فقط...
‫به معنای واقعی کلمه، توی راه مدرسه، ‫دقیقاً داشتم همین رو راجع به تخم‌هام می‌گفتم.
‫خب، راجع به شلوارهای پاره‌شو می‌دونی؟ ‫اون‌هایی که میشه پاره کرد؟
‫هی مارک، میشه بری برام ‫پانچ میوه‌ای بیاری لطفاً؟
‫- یه لحظه بلامکین. ‫- من خیلی تشنه‌م‌ـه.
‫- یه لحظه. ‫- میری میاریش؟
‫- ایده من؟ ‫- اوهوم.
‫شلوارهای زیادی پاره‌شو.
‫شبیه شلوارهای پاره‌شو عادی‌ـن
‫اما این مادرجنده ‫به پرواز در میان.
‫دلم برای بودنت توی کلاس تنگ شده.
‫متاسفم، من... من فقط
‫خیلی خجالت‌زده شدم راجع به...
‫نه، نه، من متاسفم ‫که باعث شدم حس بدی بگیری.
‫نه، نه، من... من ‫درست فکر نمی‌کردم،
‫یه جورهایی عمدی هم بود.
‫خیلی ممنونم زمینی‌ها.
‫بیاین امشب سکس کنیم!
‫سلام. ما ماروین‌ها هستیم.
‫ما یه گروه موسیقی واقعی هستیم.
‫- بیا برقصیم بابا. ‫- اوه، آره.
‫- میشه...؟ ‫- خیلی دوست دارم.
‫- ملکه من. ‫- اوه.
‫♪ خانم‌های خوشگلِ سراسر دنیا ♪
‫♪ یه چیز عجیب ‫دارم نشون‌تون بدم، ♪
‫♪ پس به همه پسرها ‫و دخترها خبر بدین ♪
‫♪ به برادرتون، خواهرتون ♪
‫♪ و مامان‌تون هم بگین ♪
‫♪ چون الان قراره ‫ماجرا شروع بشه، ♪
‫♪ پس می‌دونین باید چیکار کنین ♪
‫♪ دستاتون رو توی هوا تکون بدین... ♪
‫می‌دونی، اگه می‌خوای می‌تونی ‫با یکی دیگه برقصی.
‫- می‌خوای با یکی دیگه برقصم؟ ‫- نه.
‫فقط دارم میگم اگه نمی‌خوای،
‫لازم نیست به رقصیدن باهام ادامه بدی.
‫آره اما من...
‫من خودم می‌خوام.
‫املیا!
‫نه!
‫دی‌جی با ماسک، ظاهرش معلوم شد.
‫ولی کاملاً کورم می‌کنه.
‫چی می‌خوای تیم؟
‫یه مرد نمی‌تونه با شوهر... ‫یا زنش برقصه؟
‫تو زن من‌ـی. ‫ببخشید، زن سابق من‌ـی.
‫بیا، بیا برقصیم.
‫اوه آره. لعنتی!
‫- لباست رو دوست دارم. ‫- ممنون.
‫کاملاً از حوله درست شده.
‫♪ کلمه ♪
‫♪ بالا ♪
‫ممنون، ممنون.
‫مدیر ندلر.
‫وای، دوست‌تون دارم بچه‌ها.
‫دوست‌تون دارم بچه‌ها.
‫حالا که این رو گفتم، ‫میشه لطفاً، لطفاً، لطفاً
‫نمره‌هاتون رو بالا ببرین؟ ‫دارم بهتون التماس می‌کنم.
‫دارم التماس می‌کنم.
‫خیلی خب.
‫بدون معطلی بیشتر،
‫شاه و ملکه پرام سال 2008 شما،
‫سانی فوتبال
‫و کیتی کت‌رایت!
‫لطفاً به ملکه و شاه ملحق شوید
‫برای اولین رقص‌شون.
‫♪ یه عکس دارم ♪
‫♪ سنجاق‌شده به دیوارم ♪
‫♪ تصویری از من و تو ♪ ‫♪ که داریم می‌خندیم ♪
‫♪ و از همه‌ش لذت می‌بریم ♪
‫« هشدار: زمین قابل جمع شدن است »
‫تا حالا فیلم «زندگی فوق‌العاده‌ایه» رو دیدی؟
‫آره.
‫♪ کاملاً پاره و پوره شده ♪
‫- از مارک خوشم میاد. ‫- سانی، خفه شو.
‫نه، من... هی ببین، ‫واقعاً خوشم میاد، یعنی...
‫♪ که تا طلوع اشک میریزیم ♪
‫می‌دونی، اون عجیبه.
‫♪ وای، اوه، الان در آغوش بگیر من رو ♪
‫به نظر مرد واقعاً خوبی میاد.
‫♪ به قلبم گرما بده ♪
‫♪ با من بمون ♪
‫♪ بگذار عشق ورزیدن شروع شه، ♪
‫♪ بگذار عشق ورزیدن شروع شه ♪
‫- عزیزم. ‫- ♪ میگی من رویاپردازم ♪
‫تنده؟ حالت خوبه؟
‫- ♪ جفت‌مون مثل همیم ♪ ‫- اوه، خوشت اومده!
‫- موله من رو می‌خوری این طور اشک نمیریزی. ‫- ♪ جفت‌مون داریم می‌گردیم ♪
‫- ♪ به دنبال یه دنیای بی‌نقص ♪ ‫- کی این رو پخت؟!
‫و وانیل چه طوره؟
‫اوه، اون... می‌دونی دیگه.
‫نمی‌دونم.
‫فوق‌العاده زیبا شدی.
‫وای، بابت کلاهم معذرت می‌خوام.
‫یه سوتی ریز دادم.
‫درواقع داشتم فکر می‌کردم ‫که بهتره برگردی خونه.
‫شاید بتونیم فراموش کنیم که اصلاً ‫این چیزها اتفاق افتادن، می‌دونی؟
‫جهنم ضرر، شاید کمی ‫از پول باربرها رو هم دادم.
‫♪ اوه، وای، همین حالا در آغوش بگیر من رو ♪
‫من هم داشتم فکر می‌کردم تیم.
‫بهترین سال‌های جوونی‌م رو تقدیم کردم.
‫تقریباً 36 سالم‌ـه،
‫سنی که توش بالاخره قراره
‫زندگی کردن رو شروع کنم.
‫و توش جایی برای تو نیست.
‫♪ بگذار عشق ورزیدن شروع شه ♪
‫♪ وای، همین حالا در آغوش بگیر من رو ♪
‫♪ به قلبم گرما ببخش ♪
‫چرا این آهنگ انقدر غم‌انگیزه؟
‫حالا، توی فیلم دنیای فوق‌العاده‌ایه،
‫یه استخر زیر زمین باشگاه ‫وجود داره، مثل برای خودمون.
‫و زمین باز میشه ‫و همه سقوط می‌کنن...
‫رفیق.
‫فقط انجامش بده.
‫همه‌شون خیس میشن.
‫قلپ، قلپ.
‫این چه کسشریه!
‫این چه کسشریه...
‫این چه کسشریه!
‫♪ بگذار عشق ورزیدن شروع شه، ♪
‫♪ بگذار عشق ورزیدن شروع شه ♪
‫می‌دونی... اون شب داشتی ‫اشتباه می‌کردی
‫وقتی گفتی من فکر نمی‌کنم.
‫♪ ما دوتا مثل همیم ♪
‫با این که زندگی با تو
‫چه شکلی میشه فکر کردم.
‫♪ دنیایی بی‌نقص که می‌دونیم ♪ ‫♪ هیچ‌وقت پیداش نمی‌کنیم ♪
‫و این که وقتی پیر شدیم، چه شکلی میشی.
‫که آیا هنوز همون بو رو میدی یا نه.
‫♪ آره، آره، به دور دست‌ها برو ♪
‫و به این فکر کردم ‫که برای برگردوندنت
‫چه چیزی باید بگم.
‫♪ چون جایی نیست ♪ ‫♪ که ترجیح بدم اون‌جا باشم ♪
‫♪ جز امروز و این‌جا پیش تو ♪
‫اما حالا که این‌جا پیشتم، ‫فقط می‌خوام بگم که...
‫♪ همین حالا من رو در آغوش بگیر ♪
‫واقعاً برات خوشحالم.
‫♪ به قلبم گرما ببخش ♪
‫متاسفم که انقدر برات دردسر درست کردم.
‫اما ازش پشیمون نیستم.
‫♪ بگذار عشق ورزیدن شروع بشه ♪
‫دوباره تا 18 سال دیگه
‫به این لحظه فکر می‌کنم.
‫♪ با قلبم گرما ببخش ♪
‫♪ با من بمون ♪
‫♪ بگذار عشق ورزیدن شروع بشه ♪
‫بلامپکین؟
‫مارک!
‫این چه کوفتیه؟
‫عه...
‫وای، گوه توش! ‫گوه توش!
‫♪ ازم می‌پرسی دوستت دارم؟ ♪
‫♪ خب، چی می‌تونم بگم؟ ♪
‫♪ شب همچنان گشوده و بی‌انتهاست ♪
‫♪ نوار کاملاً از هم باز شده ♪
‫♪ تمام علف‌ها ♪
‫♪ به عقب رشد می‌کنن ♪
‫♪ و دوباره به زیر زمین برمی‌گردن ♪
‫♪ و همه ایستگاه‌ها ناپدید شدن ♪
‫♪ از صفحه تنظیم رادیوم ♪
‫♪ تمام تلاشم رو می‌کنم که پنهانش کنم ♪
‫♪ اما فکر کنم معلومه ♪
‫♪ که فکر می‌کردم نزدیک‌تر شده‌ام ♪
‫♪ نزدیک‌تر... ♪ ‫♪ اما دیگه نه ♪
‫♪ آه... شب تقریباً به پایان رسیده ♪
‫اوه، کیر توش.
‫«ک» برای «کیر توش»ـه!
‫اه، کیر توش!
‫♪ ...تا حالا در حق خودم اشتباه نکرده بودم ♪
‫وای، وای. وای دارم می‌شاشم!
‫اه! دارم می‌شاشم!
‫- وای! وای! ‫- هی!
‫اینجا چه خبره؟ ‫برید بالا، همین الان.
‫بریم بچه‌ها.
‫من شاشیدم!
‫خیلی خب، می‌دونی چیه عزیزم؟
‫بو و قیافه‌ت شبیه گوه شده.
‫- بیا بلند بشیم. ‫- من افتادم وی.
‫دوباره و دوباره.
‫خیلی سخت تلاش کردم اما ریدم.
‫قراره دوباره مدرسه رو بیوفتم!
‫- پا رو بیار بالا. ‫- اه.
‫تدی، این خونه رو ببین.
‫اون بچه‌های زیبا رو ببین.
‫حالا من رو ببین.
‫به نظرت یه بازنده می‌تونه ‫همه این‌ها رو داشته باشه؟
‫نمی‌دونم.
‫تو یه شوهر فوق‌العاده
‫و پدری پر از عشق هستی.
‫درسته؟ و خیلی زیباست که می‌خوای
‫شرایط مالی خوب برامون فراهم کنی.
‫اما عزیزم، همین حالاش هم می‌کنی.
‫واقعاً؟
‫واقعاً، و من قراره این‌جا پیشت باشم.
‫- واقعاً؟ ‫- آره،
‫- و پیش تمام احساسات کوچولوت. ‫- واقعاً؟
‫اما این طوری دیدنت ‫واقعاً رقت‌انگیزه.
‫فایده‌ش چیه؟ ‫من به گا رفته‌ام.
‫برای فارغ‌التحصیل شدن، عملاً باید
‫توی همه امتحان‌هام صد بگیرم.
‫می‌دونم با یه احمق ازدواج کردم...
‫اما خوب می‌دونم ‫با آدمی که جا بزنه ازدواج نکردم.
‫پس کاری که می‌کنیم اینه ‫که بلند میشیم،
‫این آشغال رو ‫از روی صورتت می‌تراشیم،
‫چون امروز امتحان نهایی لعنتیت رو داری!
‫آه! آروم باش، رفیق.
‫گوش کن کرتیس.
‫هی کرتیس،
‫من... من ازت خوشم میاد،
‫و داشتم فکر می‌کردم اگه...
‫سلام به همه.
‫برای امتحانات‌ امروز صبح‌تون...
‫موفق باشین.
‫خواهشاً هرچی در توان دارین رو بذارین.
‫محض رضای خدا ‫دارم التماستون می‌کنم.
‫- مامان؟ ‫- وای، سلام عزیزم.
‫پول ناهار لازم داری؟ ‫یا یه جور پول دیگه؟
‫چی داره می‌گذره؟
‫نمی‌خواستم تو رو درگیر ‫این موضوع کنم، ولی...
‫...آره، قراره اخراج بشم.
‫وای خدای من، چرا؟
‫هیئت مدیره مدرسه.
‫می‌خواستن این ترم ‫یه موفقیت بزرگ باشه، و...
‫...آره، تبدیل به یه فاجعه شده.
‫منظورت چیه؟
‫هیچ‌کس تلاش نکرده!
‫همه‌تون دارین رد میشین!
‫و اگه این امتحان‌های نهایی رو عالی ندین...
‫...باید کل این ترم رو
‫دوباره از اول بگذرونین.
‫پس زندگی من چی میشه؟!
‫با شغل‌هاتون خداحافظی کنین.
‫من نمی‌تونم دوباره این مزخرف رو تحمل کنم!
‫- با زندگی‌هاتون خداحافظی کنین. ‫- می‌تونستیم تا ابد مهمونی بگیریم.
‫دارن درباره این حرف میزنن که ‫ مجبورتون کنن مدرسه برین...
‫- ...با نوجوان‌ها. ‫- وای بیخیال!
‫- کیر توش! ‫- این دیگه چه وضعشه؟
‫مامان، واقعاً متأسفم.
‫من واقعاً اینجا رو دوست دارم.
‫بعد از فوت بابا،
‫یعنی... این مکان نجاتم داد.
‫جایی بود که دوباره
‫حس تعلق و عشق رو پیدا کنم.
‫درش همیشه به روی همه باز بوده.
‫جایی برای پیدا کردن هدفی در این زندگی.
‫شاید حالا بتونه برای یکی دیگه ‫اون نقش رو داشته باشه.
‫- باید یه کاری از دست‌مون بربیاد. ‫- دیگه خیلی دیره.
‫همه باید تقریباً...
‫توی همه امتحان‌های نهایی‌شون ‫صد بگیرن یا یه همچین چیزی،
‫تا اوضاع برگرده.
‫« جواب‌های امتحان نهایی »
‫- سلام. ‫- سلام.
‫هی، قول داده بودم کمکت کنم
‫توی درس‌ها هم موفق بشی.
‫تمام تلاشت رو کردی، رفیق کوچولو.
‫غیرممکنه.
‫- یه راه برای تقلب دارم. ‫- واقعاً؟
‫نمی‌تونی تقلب کنی ‫مگه این که جواب‌ها رو داشته باشی.
‫مگه قراره خودشون بیوفتن تو بغلم؟
‫این دیگه چه کوفتیه؟
‫آرامش خودتون رو حفظ کنین! ‫هر تهدید بمب‌گذاری
‫باید جدی گرفته بشه
‫تا وقتی که کامل بررسی بشه.
‫این آشغال ممکنه ‫هر لحظه منفجر بشه!
‫من اون تهدید رو گزارش نکردم!
‫برام پاپوش دوختن!
‫انتقامم رو بگیرین!
‫من اون کار رو کردم.
‫وای خدای من.
‫- هی، جواب‌ها رو گرفتم. هیس! ‫- برین به منطقه امن!
‫- هی، جواب‌ها رو دارم.
‫این بچه‌ها واقعاً خفنن.
‫خب، مدادها رو زمین بذارین!
‫اون‌هایی که امشب توی نمایش هستن،
‫موفق باشین.
‫کرتیس کجاست؟
‫سلام، من ویت کانوی هستم.
‫پنج دقیقه تا شروع نمایش مونده.
‫لطفاً تلفن‌های همراهتون رو ‫بی‌صدا کنین. وگرنه...
‫اه!
‫فکر می‌کنم واقعاً از نمایش خوشتون بیاد.
‫راستش، آره.
‫وای! لعنتی.
‫لعنتی!
‫وای خدای من! ‫وای خدای من، چی شده؟
‫وای نه، چه طنز تلخی.
‫چه بازی سرنوشت بی‌رحمانه‌ای!
‫اوه، خب...
‫فکر کنم دیگه کاری از دست‌مون برنمیاد، نه؟
‫یعنی بدون بازیگر، نمایشی هم ‫در کار نیست. لعنت بهش!
‫این می‌تونست لحظه درخشش اون باشه.
‫که بره جلوی میلیون‌ها آمریکایی
‫و همه رو مات و مبهوت کنه.
‫حسابی بدرخش، مامان! ‫چه اسطوره‌ای.
‫برای همیشه به یاد می‌موند.
‫خب...
‫- من انجامش میدم. ‫- ها؟ چی گفتی؟
‫جاش بازی می‌کنم.
‫اصلاً تو کی هستی؟
‫به جون خودم تا حالا تو عمرم ندیدمت.
‫عزیزم...
‫- حتی دیالوگ‌ها رو هم بلد نیستی. ‫- «چه طور ممکنه؟
‫این چه بداقبالی پیچیده‌ای است؟ ‫یک همکار خوش‌قیافه دیگه...»
‫کیر توش!
‫آره! همینه! ‫دیالوگ‌ها رو بلده.
‫هورا!
‫نمایش ادامه پیدا می‌کنه!
‫برو لباس بپوش. ‫وای خدای من!
‫کرتیس کجاست؟
‫چی؟
‫- آه، اشتباه شد! ‫- گوه توش!
‫الو؟
‫یه جسد دیگه پیدا شده!
‫توی کانال‌های تهویه شعبه ‫خیابان ششم چپونده بودنش.
‫همون شعبه‌ای که استخر توپ ‫داره و راستش بد هم نیست.
‫- شوهرت کجاست؟ ‫- چی؟ شوهرم؟ شوهر من؟
‫برای چی؟ ‫تمام شب خونه بوده.
‫خب؟
‫تمام شب خونه بوده.
‫کرتیس! کرتیس، نوبت توئه!
‫خب، اون... اون...
‫♪ دیگه تحملش رو ندارم ‫دیگه نمی‌تونم ادامه بدم ♪
‫♪ نمی‌تونم توی چشمات نگاه کنم ♪
‫♪ و همچنان دروغ بگم ♪
‫♪ یک، دو، سه، چهار، پنج ‫مردهای بسیار خوش‌قیافه ♪
‫♪ تکه‌تکه‌شون کردم، ‫کار من بود ♪
‫♪ اما از روی عشـــق بود ♪
‫♪ تمام آن شب‌هایی ♪ ‫♪ که بیدار می‌موندی ♪
‫♪ و از تلفن دور نمی‌شدی ♪
‫♪ من استخوان‌هاشون رو اره کردم ♪
‫♪ و توی چمدون سیورز چپوندمشون ♪
‫♪ اما از روی عشق بود ♪
‫♪ عشق... عشق ما ♪
‫♪ لطفاً یادتون بمونه ♪
‫♪ من اون مردها رو کشتم ♪
‫♪ از روی عشق ♪
‫این رو ببین.
‫اون مرد رو دستگیر کنید!
‫ممنونم.
‫ممنون! ممنون!
‫الان داخل تئاتر هرج‌ومرج به پا شده
‫« قاتل مردان خوش قیافه دستگیر شد »
‫چون قاتل مردان خوش‌قیافه سال 2007
‫بالاخره بازداشت شده است.
‫مردان خوش‌قیافه در همه‌جا امشب ‫با خیال راحت می‌خوابن.
‫هی!
‫- شنیدم اون موله رو تو درست کردی. ‫- شنیدم تهدید بمب‌گذاری کار تو بوده.
‫هیس.
‫اون بهترین چیزی بود که توی زندگیم خوردم.
‫- آره. ‫- جدی میگم.
‫می‌خوام بیای توی بار من آشپزی کنی.
‫- این خوبه. ‫- ببین، می‌دونم جای گوهی‌ـه،
‫ولی واقعاً می‌تونی هرچی خواستی ‫بپزی و هر کاری خواستی بکنی.
‫مثل یه بوم خالیه، قول میدم.
‫بیا دیگه!
‫شاید احمق باشم، ولی ‫اون‌قدر شعور دارم
‫که بفهمم کی... ‫کی به کمک نیاز دارم.
‫و من فکر می‌کردم برای دیدن ستاره
‫باید به آسمون نگاه کنم.
‫ممنونم، ممنونم.
‫خب، درباره اون بوسه...
‫آره، عه...
‫- اون، عه... ‫- خوب بود.
‫واقعاً یه حس عاشقانه به نمایش اضافه کرد.
‫عالیه، خب...
‫اگه یه وقت خواستی
‫توی دنیای واقعی هم این کار رو بکنی...
‫فکر می‌کنم ایده باحالی باشه.
‫♪ سه، چهار ♪
‫♪ بعد از نیمه‌شب ‫دیگه هیچ ‌چیز من رو نمی‌ترسونه ♪
‫♪ حالم خوبه، حالم عالیه ♪
‫♪ تصاویر زندگی‌ام از مقابلم عبور می‌کنن ♪
‫♪ مثل سایه‌هایی در نورِ کم‌رنگ نقش می‌بندند ♪
‫♪ اما بعد از نیمه‌شب ‫هیچ‌چیز من را نمی‌ترساند ♪
‫♪ حالم خوبه ♪
‫♪ همه‌چیز روبه‌راه‌ـه ♪
‫♪ تنها بودن آسون نیست ♪
‫♪ و حالا فقط با این امید زندگی می‌کنم ♪
‫♪ با رویای این ‌که روزی... ♪
‫به همه‌تون واقعاً افتخار می‌کنم.
‫تک‌تک دانش‌آموزها
‫تقریباً نمره ۱۰۰ امتحان‌های نهایی را گرفتن.
‫البته به‌جز یک دانش‌آموز ‫که اصلاً سر امتحان حاضر نشد.
‫نمی‌دونیم چه اتفاقی براش افتاد
‫اما واقعاً از او ناامید شدیم.
‫به هر حال، نمی‌خواهم تمام روز ‫این‌جا بایستم و تعریف و تمجید کنم.
‫امروز روز شماست، ‫باید حرف‌های یکی از خودتون رو بشنوین.
‫لطفاً به شاگرد اول سال‌های 2008 و 2026،
‫املیا نادلر، خوش‌آمد بگین.
‫اون کدوم خریه؟
‫عه...
‫وقتی فهمیدم قراره همه ‫به این‌جا برگردیم،
‫وحشت کرده بودم.
‫خجالت می‌کشیدم ببینی
‫زندگی‌م چه فاجعه‌ای شده.
‫وقتی رسیدم این‌جا،
‫فهمیدم کسی اهمیتی نمیده،
‫چون کسی من رو یادش نیست.
‫And I spent the semester ‫obsoosing over that.
‫دنبال تایید شما بودم، ‫دنبال این که متوجه من بشین.
‫و در نهایت، شما ممکنه ‫من رو به یاد نیارین...
‫اما من شما رو به یاد دارم.
‫شور و حسی که یه زمان ‫داشتیم رو به یاد دارم.
‫وای خدای من.
‫گرما و راحتی روابط قدیمی رو یادمه.
‫زیبایی یه دوستی غیرمنتظره رو یادمه.
‫پاداش تلاش کردنت اون بیرون
‫و رد کردن شرایط ناراحت رو یادمه.
‫و از همه مهم‌تر...
‫خودم رو به یاد دارم.
‫بقیه هی بهم می‌گفتن
‫این رو به عنوان یه فرصت دوباره ببین.
‫اما متوجه شدم که چیزی
‫به اسم فرصت دوباره وجود نداره.
‫فقط... فرصت وجود داره.
‫هر روز، هر لحظه،
‫یه فرصت جدیده.
‫پس به کلاس فارغ‌التحصیل‌شده 2026 ‫میگم که دلم براتون تنگ میشه.
‫بهتون خیلی افتخار می‌کنم.
‫و برای فرصت بعدی‌تون ‫آرزوی موفقیت می‌کنم.
‫آفرین املیا!
‫کارت خوب بود دختر کوچولو!
‫ممنون!
‫هی، یا دست از مسخره‌بازی می‌کشین ‫یا به همه‌تون درکونی میزنم.
‫درکونی می‌خوای؟ بیا.
‫- فقط لبخند بزنین. لبخند. ‫- باشه، خیلی خب، گرفتم.
‫باشه، دارم می‌گیرم. ‫خیلی خب.
‫خدایا، نمی‌تونم باور کنم ‫که فارغ‌التحصیل شدی میو.
‫پس حالا، اون‌ها...
‫برای همین حالا دارن میگن احتمالش هست ‫که شاید فقط از زیر دست‌شون در رفته باشه.
‫- اوه، خیلی خب. ‫- و این که من...
‫آخرین جایی که دیده شدن کجا بود؟
‫- داشتن توی جنگل پیاده‌روی می‌کردن. ‫- جنگل؟
‫آره، جنگل، آره.
‫ایول.
‫برای تعطیلات برنامه‌ای داری؟
‫گمونم هیچی.
‫تو چی؟
‫اوه، درواقع داشتم فکر می‌کردم
‫که یه ماشین جدید بخرم.
‫یه چیزی مثل... نمی‌دونم...
‫سوبارو اوت‌بک 2.5ای مال سال 2005
‫با سیستم چهار چرخ متحرک و...
‫کف‌پوش‌های واینیل.
‫من نامه‌هات رو از توی...
‫این‌ها رو برات آوردم.
‫خودم امضاشون کردم.
‫- ممنون. ‫- آره.
‫داشتم فکر می‌کردم که ممکنه... می‌دونی،
‫یه مدتی توی مدرسه بمونم. ‫تو چی؟
‫آره، آره، من هم ممکنه
‫مدتی توی مدرسه بمونم.
‫به نظر میرسه که جفت‌مون قراره
‫یه مدت دیگه این‌جا بمونیم.
‫آره.
‫وای، بزنین به چاک ‫و از این کارها نکنین.
‫عشق خیلی رقت‌انگیزه.
‫حالا هرچی. ‫می‌خوای یه هات داگ بگیریم؟
‫هی!
‫این رو انداختی.
‫عه...
‫یا خدا، ممنون کیتی.
‫لعنتی!
‫« هیچ‌وقت تغییر نکن! »
‫امروز شیرها رو تمیز کردیم. ‫هیچ کپک یا چیزی نبود.
‫هیچ... هیچ مشکلی توی آشپزخونه نیست.
‫بیا، بذار تمیزش کنم برات.
‫اون ور اوضاع چه طوره گلوریا؟
‫حال بابات چه طوره؟ ‫هنوز مرده؟
‫فقط دارم سر به سرت میذارم. ‫می‌دونیم که مرده. به هرحال...
‫بچه‌ها، اون رو به میز 42 ببرین.
‫فوق‌العاده به نظر میرسه!
‫- برو، برو بشین، لذت ببر. خیلی خب. ‫- باشه، ممنون.
‫خیلی خب، بعدی کیه؟
‫بس کن، بس کن! ‫من درست همین‌جام!
‫- باشگاه قلب‌های تنها، ها؟ ‫- چی؟
‫بشین تو جنده، ‫میریم بستنی بگیریم.
‫خیلی خب، می‌دونی چیه؟
‫فقط من رو به شهر بعدی ببر مارک.
‫می‌تونم انجامش بدم واتسون.
‫فقط...
‫تو رو به پاوند تاون می‌برم رفیق. ‫(یعنی باهات پر شور سکس می‌کنم)
‫فکر نکنم بدونی معنیش چیه.
‫کمربند.
‫امسال چی قراره بپوشی؟
‫مطمئن نیستم. ‫می‌خوام «فرشتگان در آمریکا» رو انجام بدم
‫اما گمونم یکی از سال اولی‌ها ایدز گرفته.
‫پس نمی‌دونم.
‫- یه کاریش می‌کنی. ‫- یه کاریش می‌کنم، آره.
‫- دوستت دارم. ‫- دوستت دارم.
‫به اولین روز کلاس انگلیسی‌مون خوش اومدین.
‫من خانم نادلر هستم.
‫«گذشته، پیش‌گفتاری بیش نیست.»
‫کی می‌تونه بگه این جمله از چیه؟
‫- ران؟ ‫- کیر توش.
‫عه... چه خبر؟
FilmYar - فیلمبار
‫بزن به چاک!