FilmYar
‫ترجمه و زیرنویس: ‫اَلفی
‫بگیر عزیزم.
‫ممنون.
‫اون صلیب روی زمینت کار نکرد.
‫همون کابوس همیشگی؟
‫مثل همیشه.
‫ممکنه بهم کمک کنی؟
‫بله.
‫البته.
‫بفرمایید.
‫از لباسم خوشش میاد؟
‫هیچ تصوری ندارم، می‌دونی...
‫من خیلی کم می‌شناسمش.
‫التماس می‌کنم، کاری کن دوستم داشته باشه.
‫- آقای دولوک. ‫- بله.
‫روز بخیر.
‫در باز بود با اجازه وارد شدم.
‫کار خوبی کردین.
‫داره میاد. ‫فقط اینکه سفر خیلی طولانی بود.
‫- ترجیح میده این شکلی نبینیدش. ‫- چه شکلی؟
‫بفرمایید...
‫برای شماست. خودش براتون گل‌دوزی کرده.
‫مدت زیادی براش وقت صرف کرد.
‫خیلی کارها بلده. ‫خواندن و حتی نوشتن.
‫پول همراهتونه؟
‫البته.
‫- خدمت شما. ‫- ممنون.
‫ببخشید.
‫زود برمی‌گردم.
‫روز بخیر.
‫تقریبا مرده بود، متوجهین؟
‫بهتره برین. اینطوری بهتره.
‫آب میل دارین؟
‫نه، ممنون.
‫چیزی هست که نمی‌خواین به من بگین؟
‫باکره نیستین، موضوع اینه؟
‫می‌دونید، برام مهم نیست.
‫خوشبختانه، من هم.
‫لباستون...
‫من مرد ساده‌ای هستم.
‫خودم درستش کردم.
‫دوختن این حاشیه‌های چین‌دار کار سختیه.
‫بهش فکر کردم.
‫یه‌کم چین‌خورده است،
‫اما نباید مشکلی باشه.
‫ها؟
‫بفرمایید.
‫یه چیزی باید بگم.
‫بله.
‫من زندگی بدون بچه نمی‌خوام.
‫واسه اسم هم فهرست درست کردم.
‫یه‌کم زود نیست؟
‫چرا صبر کنیم؟
‫عجب چیزی باید باشه.
‫اینکه یه نفر اینطوری دوستت داشته باشه.
‫بدون قید و شرط.
‫بله، قطعا، بله.
‫سن ویلگفورتیس،
‫کاری کن من رو نگه‌داره.
‫خوابی؟
‫واقعا فکر می‌کنی درک می‌کنه؟
‫ببخشید!
‫قربان!
‫چه کمکی از من برمیاد؟
‫دنبال بارسلن می‌گردم.
‫- الان میارمش. ‫-ممنون.
‫آه، آبل.
‫- چطوری؟ ‫- خوبم.
‫این مهریه توئه؟
‫بله.
‫می‌دونی که این کافی نیست.
‫پیشنهاد من سرجاشه.
‫این کافه تنها چیزیه که دارم.
‫با وجود نوشگاه برای کارگرهای من، ‫کافه تو به‌درد نمی‌خوره.
‫کمرت در چه حاله؟
‫کمر من رو ول کن.
‫من دیگه تنها نیستم.
‫یه نفر رو برای کمک دارم.
‫تبریک میگم.
‫آره.
‫خب، تا بعد.
‫می‌بینمت.
‫وقت رفتنه.
‫بله، بله.
‫ما آماده‌ایم.
‫و تو، روزالی؟
‫آیا با آبل عهد می‌بندی ‫که احترام او را نگه‌داری؟
‫عهد می‌بندی که با صداقت با او زندگی کنی؟
‫به او بگو، "بله، عهد می‌بندم."
‫بله، عهد می‌بندم.
‫ممنونم.
‫پدر؟
‫این رو برای شما گذاشت.
‫پدر!
‫بیشتر بمون، لطفا.
‫فقط یک شب، لطفا.
‫تابستون آینده برمی‌گردم.
‫اگه من رو طرد کنه چی؟
‫باید زندگی زنانه‌ات رو بپذیری.
‫حرکت کن !
‫ازت خواهش می‌کنم...
‫بیا.
‫می‌خوام ببینمت.
‫لطفا. اجازه بده ببینمت.
‫نترس.
‫بیا نزدیکتر.
‫خوبه،
‫حرکت نکن.
‫حق داری عصبانی باشی.
‫لطفا نترس.
‫به من دست نزن!
‫بهت پول دادیم.
‫شما دوتا چی فکر کردین؟ ‫که با پونزده هزار فرانک همچین چیزی رو می‌پذیرم؟
‫سال‌ها طول کشید تا تونست این پول رو جمع کنه.
‫دکترها چی میگن؟
‫هیچ درمانی وجود نداره؟
‫پدرم وقتی بچه بودم هر کاری رو امتحان کرد.
‫همین شکلی متولد شدی؟
‫این یه بیماری نیست که آدم بگیره.
‫اوایل پدرم از همه پنهانم می‌کرد.
‫بعد شروع کرد به تراشیدن بدنم.
‫هیچکس نباید چیزی می‌فهمید.
‫فکر می‌کنم خجالت می‌کشید.
‫باید برگردی خونه‌ات.
‫به من دروغ گفتین.
‫اين يه دروغ هیولاییه.
‫هیولایی؟
‫آبل؟
‫تکون نخور.
‫تکون نخور!
‫بله؟
‫نگاه کن!
‫این تابستون توی نمایشگاه می‌فروشمش.
‫چقدر می‌تونم بابتش بگیرم؟
‫نمی‌دونم.
‫حداقل 150 می‌تونم بگیرم؟
‫روزالی هستم، همسرشون.
‫خوشوقتم.
‫چی میل داری؟
‫یه قهوه می‌خورم لطفا.
‫قهوه؟
‫بله. می‌دونی چطوری باید قهوه درست کنی؟
‫البته.
‫بجنب.
‫- می‌دونستی؟ ‫- نه.
‫یه‌کم داغه.
‫ممنون.
‫من کسی هستم که باید اینجا بخوابه.
‫تو جنگ زخمی شدی؟
‫بهرحال، می‌تونیم حرف بزنیم.
‫یالا، راه بیافت.
‫امیدوار بودم...
‫که چی؟
‫که تو متفاوت باشی.
‫ولی من امیدوار بودم تو مثل بقیه باشی.
‫متوجهی که ناخواسته است؟
‫انتظار چی داشتی؟
‫انتظار یه زن رو داشتم.
‫خیلی ساده.
‫یه زن.
‫نه یه...
‫ادامه بده...
‫گمشو بیرون!
‫فکر می‌کردم این باید برات جالب باشه.
‫زیباست.
‫خیلی زیباست.
‫این هم همینطور.
‫- کجا پیداش کردی؟ ‫- توی راه.
‫نزدیک پل، بعد از خرابه.
‫برنامه داشتین کجا برین؟
‫برای شما چه اهمیتی داره؟
‫بالا، یالا.
‫شما رو برمی‌گردونم.
‫بیا.
‫بقیه‌اش چی؟
‫این کل چیزی بود که می‌تونستم.
‫نیاز به زمان دارم.
‫دیگه وقتی نیست.
‫چرا جلوی فروختن مقاومت می‌کنی؟ آروم میشی.
‫خوب بهش فکر کن.
‫مدت زیادیه آبل لانگ رو می‌شناسین؟
‫تو گروهانش خدمت می‌کردم.
‫یه بار که بهش سر می‌زدم این کار ‫رو توی کارخونه‌اش پیدا کردم.
‫اینجا آرامش دارم.
‫از اینجا خوشم میاد.
‫آرومه.
‫یه‌کم زیادی آرومه، نیست؟
‫هیچکس به این کافه نمیاد؟
‫رئیس دوست نداره بشینیم مشروب بخوریم.
‫غم‌انگیزه. دیگه بچه نیستیم.
‫یه پیک فکرهای بدت رو دور می‌کنه.
‫آره ولی قانون قانونه.
‫"زن خرچنگی، بی‌نظیر در دنیا."
‫چهار فرانک!
‫بیخودی غلو میکنن.
‫دیدیش؟
‫آره، تو بازارهای شهر.
‫با این‌حال سخته همه اش تو دید باشی. اون...
‫- قابل نگاه کردن نیست. ‫- احتمالا یه تصادفه، طفلکی.
‫یه پدیده واقعی نیست.
‫اینطور فکر می‌کنی؟ پدیده واقعی چیه؟
‫زن‌هایی مثل تو؟
‫خیله‌خب...
‫می‌دونین، فشار و وحشت جنگ، ‫همه‌مون اون رو دیدیم.
‫از نوع واقعی. ما هم سهم خودمون رو داشتیم.
‫آبل خیلی خوش‌شانسه که الان شما رو داره.
‫چی شد؟
‫آگوستین، چرا این کار رو کردی؟ واسه چی؟
‫معذرت می‌خوام خانم.
‫اشکالی نداره.
‫یه‌کم شیر گرم می‌خوای؟
‫ژان!
‫- ساعت رو دیدی؟ ‫- بجنب وقت نداریم.
‫یالا، دیر میشه.
‫بجنبین!
‫خرچنگ ماده
‫سن ویلگفورتیس، قدرتت رو به من ببخش.
‫بگیرش.
‫یه زن با ریش، این چیزیه که
‫آخرین بار تقاضا کردی.
‫عجب پدیده واقعی‌ای بود.
‫دارم بهت میگم.
‫یه زن ریشدار چیزیه
‫که هیچوقت نمی‌بینی.
‫درسته، خیلی نادر و کمیابه.
‫اغلب‌شون ریش مصنوعیه.
‫اگه بذارم برای من هم دربیاد...
‫حالا می‌بینید.
‫بازی کن. داره خرت می‌کنه.
‫شرط می‌بندی؟
‫چقدر؟
‫هر چی!
‫پونزده فرانک؟
‫یک خانم نباید اینطور صحبت کنه.
‫سی؟
‫سی و پنج؟
‫چهل.
‫شرط بسته شد.
‫یه ماه دیگه برگردید، می‌بینید.
‫آبل، زنت چی داره میگه؟ ‫امیدوارم شوخی باشه.
‫- چی سرت اومده؟ ‫- بدهی‌هات چی میشه؟
‫هیچکس نمیاد به کافه‌ات.
‫این کار مشتری جمع می‌کنه.
‫مردم کنجکاو میشن.
‫پول زیادی برای دیدن اینطور چیزها میدن.
‫و من هم به یه دردت می‌خورم.
‫ارزش امتحان کردن رو داره.
‫کی می‌دونه؟ شاید خوشت اومد.
‫تو خوشت میاد؟
‫آره.
‫زنده بنظر میاد.
‫ممنون آبل.
‫دارم میام!
‫خب...
‫چه جوریه؟
‫خوشگله؟
‫جلوی اون هم لباس‌هات رو درنمیاری؟
‫حتما یه چیزی داره که انتخابش کردی.
‫فقط یه شرطه، نه چیز دیگه.
‫بعدش می‌تراشمش، قول میدم.
‫فقط دارم سعی می‌کنم بهت کمک کنم.
‫آبل اینجاست.
‫اَبل !
‫تموم کردیم.
‫ممنون. بذارش اینجا.
‫می‌دونم، خیلی وقتم رو گرفت، ولی...
‫خوب دراومد.
‫با صد برات انجامش میدم.
‫صد فرانک.
‫چیزی که بدهکارم رو از روش بردار.
‫ممنون آبل. ‫بنظرم تاثیر خوبی روش گذاشتی.
‫خب...
‫این شایعات که توی کارخونه‌ام می‌شنوم چیه؟
‫در مورد زنت حرف‌هایی می‌زنن.
‫مردم چرت و پرت میگن، طبق معمول.
‫می‌تونم بیام داخل؟
‫باید باهات حرف بزنم.
‫در رو باز کن!
‫ببین، مردم دارن حرف می‌زنن...
‫دیگه بس‌مه.
‫به پدرت خبر میدم.
‫ببینیم نظر اون چیه.
‫این کار رو نکن لطفا! ‫اگه این رو ببینه من رو می‌کشه.
‫این کار رو نکن.
‫اون‌ها تحقیرت می‌کنن.
‫من می‌شناسمشون، یه مشت حیوونن.
‫تو هیچ تصوری از خطر نداری.
‫خب، روز بزرگ فرا رسید؟
‫نمی‌تونیم صبر کنیم.
‫این واقعیه؟
‫خودت امتحان کن.
‫بنظر میاد شانس هم میاره.
‫مسخره می‌کنی؟
‫تو زیبایی، روزالی.
‫باورنکردنیه!
‫خانم‌ها، بیایین داخل. بشینین.
‫چی میل دارین؟
‫خیلی هم جدی نیست.
‫برای تو هیچوقت هیچی جدی نیست.
‫ممنون.
‫بنظرم کاسبی خوب بود.
‫ببخشید.
‫بفرمایید برای شما.
‫ممنون.
‫شما خیلی زیبائید.
‫اوه، ببخشید !
‫با این‌ها می‌تونم پول بارسلن رو پس بدم.
‫لازم نیست نگهش داری...
‫یه‌کم دیگه هم می‌تونیم ‫تعمیر و بازسازی کنیم.
‫دیوارهای چوبی قدیمی شدن.
‫می‌تونیم ترتیب یه جشن رو هم بدیم.
‫اینجا جا برای یه پیانو هم هست.
‫می‌تونی پیانو بزنی؟
‫نه، ولی می‌تونم یاد بگیرم.
‫یاد می‌گیری...
‫چرا که نه؟
‫می‌تونم برای مشتری‌ها پیانو بزنم.
‫همیشه رویای انجام این کار رو داشتم.
‫مردم اومدن ببینن واقعیت داره یا نه، همین.
‫باز هم میان.
‫می‌تونیم آدم استخدام کنیم، ‫این کارمون رو راحت می‌کنه.
‫فقط یه کنجکاوی بود.
‫در حال حاضر شروع خوبیه.
‫باعث خجالتت نیستم؟
‫می‌بینی...
‫خیلی زود مردم حوصله‌شون سر میره.
‫حرفم رو باور کن.
‫و حالا...
‫لبخند.
‫آماده‌اید؟
‫به من نگاه کنید.
‫با کمال میل.
‫میریم سروقت پرسش‌ها.
‫اگر مایل باشید.
‫خواهش می‌کنم، شروع کنید.
‫ریلکس باشید. من پلیس نیستم.
‫حرفه فعلی شما چیه؟
‫با آبل کافه رو می‌چرخونم.
‫اوضاع با مشتری‌ها چطوره؟
‫منظور؟
‫چه واکنشی به حضور شما نشون میدن؟
‫منظورتون چهره منه؟
‫می‌خواین لمسش کنین؟
‫من فقط دارم می‌پرسم از اونجا که ‫آدم‌های زیادی فکر می‌کنن این مصنوعیه،
‫آدم احمق زیاده.
‫درک نمی‌کنن که من چرا قایم نمیشم.
‫فکر کنم ترجیح میدن من رو توی یه ‫نمایشگاه غرایب‌الموجودات ببینن.
‫یا توی یه غار ته جنگل.
‫خوشبختانه همه اینطور نیستن.
‫زن بودن هیچوقت آسون نیست.
‫لبخند بزنین لطفا.
‫و حالا...
‫عالیه.
‫ما می‌تونیم کارت‌هایی درست کنیم
‫با چهره شما.
‫مردم عاشق اینن که یه‌جور یادگاری داشته باشن. ‫کار ساده‌ایه.
‫بسپرینش به من.
‫چرا که نه؟
‫هنوز نمی‌خواین حرف بزنین؟
‫چطور باید با این موقعیت کنار بیاییم؟
‫برای عشق؟
‫به انگیزه منفعت؟
‫اَبل !
‫حالت خوبه؟
‫پیر!
‫- کافیه. برگرد خونه‌ات. ‫- بس کن. نکن.
‫برگرد خونه‌ات بخواب!
‫بگو ببینم، زندگی کردن با یه هیولا چه شکلیه؟
‫گمشو!
‫داری اذیتم می‌کنی.
‫چی می‌خوای؟
‫چی؟
‫زیر پشماش بیضه هم داره؟
‫هان؟ بگو بینم.
‫اون زیر بیضه داره؟
‫گمشو وگرنه پشیمون میشی.
‫یه سوال پرسیدم، جواب بده!
‫اینجوریش رو دوست داری؟
‫میمون ماده؟
‫بس کن پیر.
‫ها ؟
‫دنبال دردسر می‌گردی؟ آره؟
‫خفه شو! دهنت رو ببند.
‫ببندش!
‫ممنون.
‫- دکترها بهت گفتن این رو بپوشی؟ ‫- بله.
‫نباید به همه حرف‌هاشون گوش کنی.
‫این یه تُن وزنشه. شکنجه است.
‫ممنون.
‫درست میشه.
‫فردا اون ریش رو بزن.
‫آگوستین! رها کن.
‫من یه‌کم استراحت می‌کنم.
‫می‌خواستی بهم چیزی بگی؟
‫وقتی هستی دیگه اصلا کابوس نمی‌بینم.
‫نشونه خوبیه، نه؟
‫- یکی دیگه قربان؟ ‫- بله.
‫آقایون بفرمایین داخل.
‫یه نوشیدنی میل دارین؟
‫نه، ممنون.
‫قوانین کارخونه نوشیدن الکل رو ممنوع کردن.
‫سلامت کارگرهام برام مهمه.
‫قطعا همینطوره.
‫من کسی رو مجبور نمی‌کنم. ‫اون‌ها برای کمی گپ و خنده میان.
‫مدیرتون، پیر، امروز الکل نمی‌نوشه؟
‫تو این ساعت باید بسته باشین.
‫تازه ساعت 6 بعدازظهره. ‫جنگ تموم شده.
‫دیگه قانون منع آمد و شد نداریم.
‫بفرمایید.
‫این رو فراموش کردم.
‫من هم به مشتری‌هام اهمیت میدم.
‫این مسخره‌بازی سرگرمت می‌کنه؟
‫کدوم مسخره‌بازی؟
‫به این زودی داری میری؟
‫آره، الان میری؟
‫حیف شد.
‫بهت گفته بودم.
‫زن ایده‌آل.
‫خانم روزالی؟
‫کتاب.
‫چشم‌ها به سمت من.
‫لبخند.
‫شاید گل‌ها.
‫عالیه.
‫گوش کنید، مشتری‌های من عاشق موزیک‌ان.
‫می‌تونین براشون پیانو بزنین.
‫باید یاد بگیرم.
‫یه پیانوی مکانیکی می‌گیریم، ‫فقط لازمه وانمود کنی.
‫هیچکس نمی‌فهمه.
‫فقط برای نمایشه.
‫ما هم یه خانواده‌ایم.
‫نباید برای ابد توی این دهات تعصبی بمونی.
‫دنیا می‌خواد تو رو ببینه.
‫همسرت لبخند نمی‌زنه.
‫یه‌کم زمان لازم داره.
‫زندگی جای دیگه جریان داره.
‫من نگران بودم.
‫هفته پیش منتظرت بودم.
‫فکر کردم شاید مریض شده باشی.
‫دوباره با کافه‌ات مشکل پیدا کردی؟
‫اگه خواستی می‌تونی پولت رو دیرتر بدی.
‫لازم نیست هر دفعه عشق‌بازی کنیم.
‫بازی کن!
‫بامزه نیست.
‫- من بردم. نه، من بردم! ‫- من آس آوردم.
‫درسته.
‫این یکی رو بردی.
‫قرار نبود امشب توی شهر بمونی؟
‫ببخش، انتظار نداشتم زودتر از فردا صبح بیایی.
‫بریم.
‫شب بخیر.
‫مسابقه رو تموم می‌کنی؟
‫آره، چرا که نه؟
‫- چه بازی‌ای می‌کنین؟ ‫- مبارزه.
‫بازنده باید تمیزکاری کنه.
‫شروع خوبی بود.
‫خیلی خوشبوئه، اون عطرت.
‫شب خوبی بود؟
‫- من بردم! ‫- آره.
‫خیلی خوبه که خوشحالت می‌کنه.
‫هنوز مبارزه نشده.
‫اینطوره؟
‫نه.
‫برو بخواب. من تمیز می‌کنم.
‫- نه، من می‌کنم. ‫- ول کن.
‫گفتم ول کن. من تمیز می‌کنم..
‫بارسلن می‌خواد ازت دور بمونم.
‫جوری رفتار می‌کنه انگار پدرمه.
‫هیچوقت نمی‌ذاره هیچ کاری کنیم.
‫کجا بودی؟
‫مشتری‌ها تمام روز داشتن سراغت رو می‌گرفتن.
‫نمی‌تونی همین‌جوری بذاری و بری.
‫امروز نمی‌خواستم.
‫این مسئولیت توئه، این ایده تو بود، نه من.
‫بیا.
‫بیا، لطفا.
‫نه!
‫نمی‌تونم.
‫- لطفا! ‫- نه.
‫تو یه بچه می‌خوای، نه یه شوهر.
‫خب که چی؟
‫من نمی‌تونم.
‫بفرمایید خدمت شما.
‫انتخابت رو کردی؟
‫اون یکی رو برمی‌دارم.
‫بیا، این برای توئه.
‫چه قشنگ! چه طرح زیبایی.
‫- یه کارت می‌خوای؟ ‫- آره.
‫خیلی ممنونم.
‫بیا.
‫یه رُز.
‫سلام.
‫- یه نوشیدنی براتون بیارم؟ ‫- با کمال میل.
‫تو هم یه رُز داری.
‫باید اعتراف کنم، اون عجیبه ولی...
‫آره.
‫بنظرم جذابه.
‫واقعا.
‫حداقل پر از نیروی زندگیه.
‫بیا .
‫از اونجا که بنظر میاد ازش خوشت میاد، ‫یه عکس ازش بهت میدم.
‫بگیرش.
‫- دوست داری برقصی روزالی؟ ‫- عاشق رقصشم.
‫به نسبت سنش با استعداده.
‫عذر می‌خوام.
‫مهمونی فوق‌العاده‌ای بود خانم.
‫ممنون.
‫کلاه‌تون خیلی زیباست.
‫ممنون.
‫خوبی؟
‫اوضاع مرتبه؟
‫آره، کارت‌ها خوب فروش رفتن. ‫بنظر میاد مردم خوشحالن.
‫خوبه.
‫من رفتار احمقانه‌ای داشتم. عذر می‌خوام.
‫داشتم فکر می‌کردم...
‫بنظرم رسید که...
‫شاید بد نباشه اگه یه تور ‫همراه دوست‌هات بذاری.
‫هان؟ می‌تونی چندتا نمایش ‫ همراه یه خرس اجرا کنی.
‫اینطوری بقیه رو هم نشون میدی.
‫خیلی موفق میشی.
‫چرا که نه؟ اگه مردم رو سرگرم می‌کنه.
‫اگه مردم رو سرگرم می‌کنه؟
‫این کار رو دوست داری، نه؟
‫خیلی ناقلایی، نه؟
‫خوشت میاد زندگی من رو خراب کنی.
‫این کاریه که تو می‌کنی.
‫با غرور راه میری،
‫تو کافه من خودنمایی می‌کنی.
‫بعد از اینکه بهم دروغ گفتی...
‫بعد از اینکه من رو انداختی توی دام!
‫و تو چکار می‌کنی؟
‫میای به خونه من!
‫و خودنمایی می‌کنی!
‫خودنمایی تو خونه من!
‫تو کافه من!
‫قصدت اینه که من رو مسخره کنی، اینه؟
‫- هست یا نیست؟ ‫- اصلا و ابدا.
‫همین‌جا بمون، هنوز تموم نشده!
‫وایسا!
‫من هیچوقت این رو نخوستم.
‫هرگز!
‫پول لعنتیت!
‫نگهش‌دار!
‫نمی‌خوامش!
‫از من می‌ترسی؟
‫تو از من می‌ترسی!
‫فکر کردی می‌زنمت؟
‫من هیچوقت هیچکس رو نمی‌زنم.
‫هیچکس رو نمی‌زنم!
‫اینطوری خیلی خوبه، ممنون.
‫بدون لباس خواب بهتره.
‫توجه...
‫- چی می‌خوای؟ ‫- یه نوشیدنی.
‫از طرف کافه است.
‫اونجا چیکار داشت؟
‫اون هم تنهاست، مثل همه.
‫متاسفم.
‫بارسلن میگه تقصیر منه.
‫میگه من مست بودم.
‫ولی اصلا الکل نخورده بودم.
‫- این دروغه. ‫- آروم باش.
‫من فقط اون مایع رو ریختم که آتیش گرفت.
‫بیا. نه. نه!
‫بدین‌وسیله دو قانون مهم
‫به اطلاع عمومی رسانده می‌شود.
‫ماده دو، مستی...
‫آقای بارسلن اون رو همراه ژان دم رودخونه دیده.
‫نمی‌دونم از اون دختره چی می‌خواد ولی اون...
‫زن،
‫یه نفرینه.
‫الکل حماقت آدم رو تشدید می‌کنه،
‫آدم رو غیرقابل‌شناخت می‌کنه.
‫من نمی‌دونم کی اون رو به اون راه کشوند.
‫البته...
‫مذهب ما طرفدار بخششه.
‫و همه حق این بخشودگی رو دارن.
‫اما با این حال باید خودمون رو ‫از شر وسوسه‌ها محافظت کنیم،
‫و از مکان‌هایی که تجسد اون وسوسه‌ها هستند.
‫هرجا که باشه.
‫و حتی اینجا،
‫در اجتماع ما،
‫بعضی مکان‌ها...
‫با شهرت ناپسند.
‫جایی که هیچ مردی،
‫هیچ زنی
‫نمی‌تواند یا نباید
‫بی‌حیثیت شود.
‫چطوری جرات می‌کنید اینجا بیایید؟
‫چطور جرات می‌کنید دروغ بگید؟
‫من هيچ نقشی در اين حادثه نداشتم.
‫کجا و چطور اون حیثیتش رو از دست داده؟ ‫تو کافه من؟
‫بدون که شانس آوردی کاری نکردم ‫که اونجا بسته بشه.
‫امروز خیلی هوشیار هستی آقای بارسلن.
‫آرامش، قدرت و مسرت الهی همراهت باشه.
‫روز بخیر.
‫اوه مرسی!
‫به اون دست نزن! بیا اینجا.
‫صابون رو فراموش نکن.
‫دوستش نداری؟
‫نشناختمت.
‫با این‌حال توصیه خودت بود.
‫این تو نیستی.
‫تو از این چی می‌دونی؟
‫ممکنه پول خوبی دربیاره.
‫کی می‌دونه؟
‫بسته
‫اینجا نمون، برو بالا استراحت کن. ‫بقیه رو بسپار به من.
‫گوش بده.
‫- ول کن. ‫- ولم کن.
‫ولم کن!
‫گوش بده.
‫ماجرا درست نکن!
‫تو هم مثل اون‌هایی. ترسیدی!
‫روزالی، بس کن.
‫گوش کن، برو بالا...
‫برو تو اتاقت!
‫من رو ول کن!
‫و تو، تو فکر کردی نشناختمت؟
‫حادثه کارخونه تقصیر تو بود.
‫- اینطور نیست. اون اصلا... ‫- خفه شو!
‫چه خبره؟
‫قضیه چیه؟
‫دم رودخونه با اون چیکار می‌کردی؟
‫حالم رو بهم می‌زنی!
‫اون یه زن نیست.
‫راحتم بذار!
‫ولش کن!
‫بس کن!
‫ولش کن!
‫اَبل !
‫کاری که نتونستی رو به جای تو انجام میدیم.
‫ولم کنید!
‫یالا تمومش کن!
‫ادامه بده!
‫متفرق بشید!
‫گمشو از اینجا.
‫یالا، بیا.
‫- روزالی، تو... ‫- تنهام بذار.
‫بهم دست نزن.
‫خیلی عمیق نیست.
‫خیلی زود خوب میشه.
‫اجازه میدی؟
‫آره، ادامه بده.
‫از کی اینطوری هستی؟
‫از لحظه تولد.
‫ببخشید.
‫توی مثلث قدامی، ‫برآمدگی قابل مشاهده‌ای وجود نداره.
‫متوجه شده بودم.
‫اشتهای خوبی دارین؟
‫خوابتون راحته؟
‫عادی، مثل همه.
‫پریودتون منظمه؟
‫اجازه میدین...
‫تموم شد.
‫ازتون ممنونم.
‫می‌تونین لباس بپوشین.
‫مردم مزخرف میگن.
‫اون یه زنه.
‫با این‌حال، ‫زنی که هیچوقت فرزندی نخواهد داشت.
‫این یه اختلال هورمونی نادره.
‫کیست تخمدان داره.
‫به سادگی قابل لمس هستن.
‫عذر می‌خوام.
‫ممنونم دکتر.
‫با برگشتن به ظاهر زنانه ‫همه چیز به حال عادی برمی‌گرده.
‫یالا، بیدار شو.
‫می‌شنوی؟ باید بیدار شی.
‫لباس بپوش!
‫بهت گفتم، من کار نمی‌کنم.
‫برای کار نیست.
‫لباس بپوش. من بیرون منتظرتم.
‫خیلی خوبه.
‫حرکت نکن.
‫خوبه.
‫ببخشید.
‫- اذیتت کردم؟ ‫- نه.
‫من فهمیدم که...
‫کار زیادی برای انجام دادن نیست.
‫عالیه. خیلی خوبه.
‫منتظر چی هستی؟
‫مطمئنی این فکر خوبیه؟
‫من حس بدی نسبت به تو ندارم، فرزندم.
‫خدا به همه آفریده‌هاش اهمیت میده.
‫با این‌حال، در مورد آگوستین مطمئنی؟
‫انکار نمی‌کنم که اون پیچیده است.
‫اون یه مورد خاصه.
‫همه ما موارد خاصیم، نیستیم؟
‫این تصمیم هردوی شماست؟
‫بسیار خب.
‫درخواستتون رو منتقل می‌کنم.
‫وقتی برای دیدن ما برگشتی ‫ نتیجه رو بهت اطلاع میدیم.
‫متشکرم مادر.
‫در پناه مریم عذرا باشی.
‫می‌تونم بهش دست بزنم؟
‫نرمه.
‫باید برم.
‫میای جشن خیریه که آواز خوندنم رو ببینی؟
‫قول میدم.
‫ممنون آبل.
‫آره.
‫- فردا می‌بینمت. ‫- شب بخیر.
‫میایی؟
‫من نمی‌تونم شنا کنم.
‫مهم نیست.
‫هیچکس بهم یاد نداده.
‫من یادت میدم.
‫تو زیبایی.
‫خیلی زیبا.
‫مادر منتظر چی هستیم؟
‫منتظر یکی از بانیان خیر دست‌ودلبازمونیم.
‫اون عضو شورای قیمومیت ماست.
‫تعدادی سند برامون فرستاده.
‫چه سندهایی؟
‫خواهرها، آبل...
‫آیا این ظاهر و چهره یه مادره؟
‫زندگی...
‫زندگی پر از شگفتیه.
‫سرنوشت شگفت‌انگیز این...
‫زن!
‫که طبیعت با یک تزیین نرم خرابش کرده،
‫اینقدر نرم
‫و ابریشمی.
‫لطفا تشویق کنید...
‫خانم
‫روزالی....
‫دولوک.
‫وقتی بچه بودم، یه چرخ آتش‌گرفته ‫رو از بالای یه تپه به پایین می‌فرستادن.
‫اگه به رودخونه می‌رسید، معلوم می‌شد ‫که محصول اون سال خوب درمیاد.
‫من این رو باور داشتم. بنظرم کار زیبایی بود.
‫روزالی....
‫روزالی !
‫رو.....
‫ترسیده بودم که دیر کرده باشم.
‫بشین.
‫مادام دولوک...
‫منتظر شما نبودیم.
‫قولی داده بودم که باید پایبندش می‌موندم.
‫لطفا...
‫ممنون از شما.
‫و ممنون از شما، آقای بارسلن.
‫این جشن خیریه منابع مالی که نیاز داریم
‫برای همه یتیم‌های ما رو فراهم می‌کنه.
‫لطفا تشویق.
‫خسته‌ای، باید بری خونه.
‫من حالم خیلی خوبه.
‫و از شما هم متشکرم، بابت همه ‫کارهایی که برای اجتماع ما انجام دادین.
‫به سلامتی عشق!
‫برای تو بهتره،
‫و مهم‌تر از همه، برای اون.
‫روزالی!
‫روزالی.
‫ترجمه و زیرنویس: ‫اَلفی
@‫FrancoFilms ‫francofilmz@gmail.com
‫فیلمی از: ‫اِستفانی دی ژوستو