FilmYar
‫مچتو گرفتم.
‫اوم... چی...؟
‫دیدم داشتی نگاه می‌کردی.
‫می‌خوای ثبت‌نام کنی؟
‫اوه.
‫نه. اه... من صلاحیتش رو ندارم.
‫یا اینکه واقعاً...
‫این می‌تونه تغییر کنه.
‫دانشجویی یا از کارکنانی؟
‫من... سال اول پزشکی‌ام، آره.
‫هانا.
‫-من آلانیا هستم. -اوه.
‫همه‌اش برای ارشد روان‌شناسی‌مه.
‫اوه، پس دنبال موش آزمایشگاهی می‌گردی.
‫چی داری می‌گی؟ تو... تو نمی‌خوای موش آزمایشگاهی من باشی؟
‫نه.
‫اوم، خب، شا...
‫شاید؟ -..شاید.
‫شاید بشه گفت بله؟
‫شاید، بسته به دقتِ علمیِ این تحقیق.
‫هوم.
‫خب، چرا نمیای اینجا تا خودت متوجه بشی؟
‫Mortui vivos docent.
‫مردگان به زندگان می‌آموزند.
‫در طول ۱۲ هفته‌ی آینده،
‫این اهداکنندگانِ سخاوتمند، اساتید شما خواهند بود
‫و اولین بیمارانِ شما.
‫شما این فرصت رو خواهید داشت تا به زندگی‌شون ادای احترام کنید
‫در پایانِ ترم.
‫اما تا اون موقع،
‫بیایید به یاد داشته باشیم که با وقار و ظرافت کار رو پیش ببریم.
‫اوه، یه موردِ درشت‌هیکل داریم.
‫صبر کنید.
‫بیاین با اولین برش شروع کنیم،
‫در امتداد استخوان جناغ.
‫همین الانشم چشمام از این بو داره می‌سوزه.
‫حالا یادتون باشه، تیغ‌های جراحی به‌شدت تیز هستن.
‫وقتی می‌خواید جابه‌جاشون کنید، لطفاً از سمتِ دسته بگیرید.
‫یادتون باشه، تیغ رو مثل مداد توی دست بگیرید.
‫آزاد اما استوار.
‫لعنتی.
‫امیدوارم به خاطر بیمارای آینده‌تون هم که شده،
‫بقیه‌تون ظرافتِ عمل بیشتری داشته باشید
‫تا دوشیزه «هیچینگ».
‫حواسم هست. چیزی نیست.
‫آره.
‫تولدت مبارک، عزیزم!
‫ممنون، نیکی!
‫این برای توئه، دخترِ متولد.
‫اوه.
‫اگه بخوام دقیق بگم، این یه هدیه‌ی تکراریه.
‫این چیه؟
‫یعنی اصلاً نمی‌تونی خودت رو در برابر گوشیت کنترل کنی؟
‫پس بذار این «زندانِ گوشی» بهت کمک کنه.
‫اوه. نمی‌دونم. چطوری کار می‌کنه؟
‫- فشارش بده بالا. - اوه، اینطوری؟
‫نه، نه، نه، نه، نه!
‫این هدیه‌ی تکراری نتیجه‌ی عکس داد.
‫خب، اوم، هول نشو،
‫ولی فکر کنم اون دختره داره دیدت می‌زنه.
‫اون دختر جذابه دمِ بار.
‫مدام داره بهت نگاه می‌کنه.
‫باید بری جلو.
‫برم جلو که چی بشه؟
‫حالا فاز برندار.
‫بیخیال، تو همیشه می‌گی که...
‫همش تئوری می‌بافی و اهل عمل نیستی.
‫انگار منتظر یه دعوت‌نامه‌ای...
‫واسه یه جور مراسمِ ورود به جمع.
‫بیخیال خوزه.
‫نه، منتظر نیستم.
‫خب، پس اینم از شانسِ تو.
‫تا تئوری‌هات رو عملی کنی.
‫باشه.
‫باید برم دستشویی.
‫-اوه! -اوه، واقعاً که خیلی سر به سرم می‌ذاری!
‫واقعاً فکر کردم امروز روز معارفه‌ست.
‫هانا.
‫اوضاعت چطور بوده؟
‫خوب.
‫خوب بودم.
‫تو چطور؟
‫چند سال از اون موقع می‌گذره؟
‫اوه خدای من، ملیسا!
‫-آره. -سلام!
‫سلام.
‫اوه.
‫می‌... می‌دونم.
‫یه چیزی در من تغییر کرده.
‫تو واقعاً مهربون بودی
‫با من توی دبیرستان.
‫خیلیا نبودن.
‫خیلیا آدم‌های عوضی‌ای بودن.
‫می‌دونی، می‌تونی بپرسی.
‫چی رو؟
‫اینکه چطوری وزنم رو کم کردم.
‫همچین کار شاقی هم نیست.
‫یه سری قرص‌های جدید هست به اسم «گری».
‫یه نوع مکمله.
‫یه مقدار گرونه، ولی باعث میشه به طرز وحشتناکی وزن کم کنی.
‫گری؟
‫تاییدیه TGA رو نداره.
‫اگه بخوایم سخت‌گیرانه بگیم.
‫منم اولش شک داشتم، ولی بعدش شروع کردم به مصرف قرص‌ها
‫و مهم نبود چی می‌خورم، چربی‌ها همین‌طوری آب می‌شدن.
‫می‌خوای یکی امتحان کنی؟
‫من واقعاً اهلش نیستم، اوم...
‫این دختره رو یادت می‌آد؟
‫همون دختری که نواربهداشتی‌های خونی چپونده بودن تو کیفش؟
‫اون دیگه وجود خارجی نداره.
‫من یه آدم کاملاً جدید شدم و همه‌ش رو مدیون این قرص‌هام.
‫پسش می‌گیرم.
‫این یکی رو فردا بخور.
‫مهمونِ من.
‫و بهم بگو اگه متوجه تغییری شدی.
‫به همین زودی اثر می‌کنه؟
‫غافلگیر می‌شی.
‫رسیدیم!
‫اوه، نه.
‫- بفرما. - اوه، آره.
‫به سلامتیِ هم‌قطارا!
‫به سلامتی!
‫لعنتی.
‫می‌دونی چی منو گیج می‌کنه؟
‫اینکه چقدر آدما درباره‌ی چاق‌ها کلیشه‌سازی می‌کنن.
‫دخترتون چاقه، بله.
‫اما دخترتون یه شغلِ درست و حسابی داره.
‫من توانمندم. من حواسم جمعه.
‫هی، مک‌کنزی هستم، و وقتِ چالشه.
‫چالشِ گوشت‌کوب.
‫برداشتِ اول. بزن بریم.
‫درد داره.
‫اوه، لعنتی!
‫این ممکنه تمرینِ شکمِ موردعلاقه‌م باشه
‫که تا حالا انجام دادم.
‫فقط محض یادآوری بگم که
‫یه زن واقعی این شکلیه.
‫دلیل اینکه نمی‌تونی وزنت رو کم کنی،
‫دلیل اینکه وزنت ثابت مونده،
‫اینه که نمی‌تونی جلوی خودت رو بگیری...
‫همین الان چالش گوشت‌کوب رو امتحان کردم
‫و باورتون نمیشه که...
‫متوجه شدم که بعضی‌ها
‫از گوشت‌کوب درست استفاده نمی‌کنن.
‫پس گفتم بیام و بهتون نشون بدم چطوری باید انجامش داد.
‫امیدوارم مفید باشه.
‫دارم چالش ۱۲ هفته‌ایم رو شروع می‌کنم.
‫اگه می‌خوای چندتا عادت درست و حسابی بسازی...
‫..این مخصوص خودته.
‫قراره با آدم‌های فوق‌العاده‌ای آشنا بشی
‫کسی که در تمام مدت بهت انگیزه می‌ده و حواسش بهت هست.
‫تو از کنترل خارج شدی.
‫نه، تو از کنترل خارج شدی!
‫بابا؟
‫مامان؟
‫هانا چان! تولدت مبارک!
‫بدون آرد، بدون شکر.
‫به جاش از لبو استفاده کردم.
‫بدون کره.
‫معلومه؟
‫خوشمزه‌ست.
‫دوستش نداری؟
‫نه، نه، نه. خوبه.
‫تو باهوش‌تر از اونی هستی که این‌قدر احمق باشی.
‫
‫نه، امیدوارم یه چیز معمولی‌تر باشه.
‫ولی جدی، منظورم اینه که همه‌ش یه جورایی حال‌به‌هم‌زنه.
‫خیلی تیکه‌ای شدی.
‫اوهوم.
‫دارم فکر می‌کنم واسه این برنامه ثبت‌نام کنم.
‫چه برنامه‌ای؟
‫اوه، فقط یه جور برنامه ورزشیه.
‫پس قضیه این مزخرفاتِ قرص‌های لاغری هم همینه؟
‫همون مربی موفرفریه، «آلانا»؟
‫«آلانیا».
‫هوم.
‫بالاخره تصمیمت رو گرفتی؟
‫دارم به یه جاهایی می‌رسم.
‫اون رو نه.
‫فهمیدی که می‌خوای با اون باشی یا نه؟
‫یا اصلاً جای اون باشی؟
‫بیخیال!
‫بزن بریم.
‫روده کوچیکه داره روده بزرگه رو می‌خوره.
‫هوم. سدیم بالا، پتاسیم بالا.
‫بیشترش کلسیم فسفاته.
‫چی؟
‫فکر کنم خاکستره.
‫چی؟
‫خاکستر آدمیزاد.
‫ملیسا احتمالا داره پدربزرگ یه بنده خدایی رو می‌خوره.
‫اه، چندش! وایسا، می‌خوای لوش بدی؟
‫فقط همون میزان سدیمش به تنهایی باید گرسنه‌ترت کنه.
‫در واقع، کمبود فسفات...
‫بیشتر ممکنه باعث کاهش وزن بشه.
‫باشه، ولی منظورم اینه که اگه از پسش برنیای، کی اهمیت می‌ده؟
‫هوم.
‫خیلی عمیق نرو. حواست باشه ریه‌هاش رو سوراخ نکنی.
‫خیلی عجیبه که بخوایم به عنوان یه آدم واقعی بهش فکر کنیم.
‫می‌تونیم مثل بقیه‌ی گروه‌ها، براش اسم بذاریم.
‫همینه. آفرین.
‫هی بچه‌ها، «برتای غول‌پیکر».
‫اه!
‫شاید خانواده‌ش پیداشون بشه،
‫وقتی اون مراسم یادبود رو برگزار کردیم.
‫نه بابا. «برتای غول‌پیکر» قطعاً بی‌صاحبه.
‫تا سال‌ها قراره همین‌طوری بیارنش بیرون.
‫و چرا همچین فرضی می‌کنی؟
‫خب، یه نگاه بهش بنداز.
‫خیلی عوضی‌ای.
‫عالیه.
‫خب، آماده‌ای؟
‫سه، دو، یک.
‫لبخند بزن!
‫آخرین تمرین امروز.
‫یالا، پرقدرت تمومش کن.
‫خسته نباشید همگی، کارتون حرف نداشت.
‫یه جرعه آب بخورید و بدنتون رو بکشید.
‫ایول داری هانا.
‫یالا، فقط یکی دیگه.
‫به خاطر من.
‫همینه.
‫خب، زانوها رو بده بیرون.
‫کمرت رو صاف نگه دار.
‫بیشتر بیا پایین.
‫هانا، پیشرفتت...
‫تحت تأثیرت قرار گرفتم.
‫باید واقعاً به خودت افتخار کنی.
‫اشکالی نداره اگه یه پست در این مورد بذارم؟
‫- باشه. - جدی؟
‫- بیا یه عکس بگیریم. - باشه.
‫لبخند بزن!
‫برتا؟
‫مامان!
‫اینجا خیلی بهم ریخته‌ست، هانا.
‫سوسک می‌زنه اینجا رو.
‫کاش قبل از اومدنت بهم خبر می‌دادی.
‫وقتی جواب زنگ‌هام رو نمی‌دی، چطوری بهت بگم؟
‫اوم، لازم نیست این کار رو بکنی.
‫داری جایی می‌ری؟
‫رزرو کردم.
‫داری میری.
‫امشب؟
‫چی؟ هانا چان، خودت بودی که گفتی باید برم.
‫نه، نه. من... برات خوشحالم. فقط فکر کردم تو...
‫گفتی بابا رو نمیشه تنها گذاشت.
‫من نمی‌تونم بهش کمک کنم، هانا.
‫تو نمی‌دونی چقدر برام سخته.
‫۲۵ ساله که منتظرم آبشار ایگواسو رو ببینم.
‫باشه، باشه. اما اونوقت...
‫بهش سر می‌زنی، مگه نه؟
‫آره.
‫آره، البته.
‫هفته‌ای یه بار؟
‫می‌دونی که پدرت نمی‌ذاره.
‫نمی‌خوایم پای ارواح گرسنه رو به اینجا باز کنیم.
‫اوه.
‫- آه، هانا چان. - هوم؟
‫به نظر میای...
‫هی بابا، منم.
‫مامان تو راه فرودگاه، یه سر اومد اینجا.
‫اوم، فکر می‌کنی بهتر نیست که شاید فقط...
‫پیغام صوتی شما ارسال شد.
‫باشه.
‫استیل‌کولین سنتز شده توسط کولین و استیل-کوآنزیم...
‫استیل‌کولین سنتز شده توسط کولین
‫و استیل-کوآنزیم...
‫استیل‌کولین سنتز شده توسط کولین
‫و استیل-کوآنزیم...
‫استیل‌کولین سنتز شده توسط کولین...
‫سروتونین به تریپتوفان هیدروکسیلاز و دکربوکسیلاز نیاز داره.
‫سروتونین نیاز داره به...
‫گابا، گاما آمینوبوتیریک اسید...
‫...اسیدی که از گلوتامات سنتز شده
‫و پیریدوکسال فسفات.
‫استیل‌کولین که توسط کولین سنتز شده
‫و استیل کوآنزیم...
‫استیل‌کولین که توسط کولین سنتز شده
‫و استیل کوآنزیم...
‫سنتز شده توسط کولین...
‫کمرت رو بچرخون.
‫خوبه. چپ، راست، هوک.
‫ببخشید.
‫دوپامین سنتز شده...
‫همینه. فشار بیار. فشار بیار!
‫اوه.
‫خب، دوباره اون هوک رو بهم نشون بده.
‫دوباره.
‫خب، آخریشه، هانا.
‫آخ!
‫یالا، هانا.
‫-پاشو! پاشو! -آه!
‫عالیه.
‫-اوه. -فوق‌العاده‌ست.
‫اوه.
‫بسیار خب. واقعاً عالی بود همگی.
‫خب، بیاین با ۱ کیلومتر روی دستگاه‌های روئینگ گرم کنیم.
‫-می‌تونم یه لحظه باهات گپ بزنم؟ -آره.
‫هوم.
‫هانا، اگه بخوام صادق باشم، من، اوم...
‫...یه مقدار نگرانم.
‫سرعت کاهش وزنت...
‫طبق دستورالعمل‌های رژیم پیش رفتی؟
‫طبق دستورالعمل‌ها پیش میرم.
‫تـ... تا چه حد دقیق؟
‫وعده‌های غذایی رو که حذف نکردی، هوم؟
‫اوم، درصدِ پایبندی به رژیم رو می‌خوای؟
‫من در قبال تک‌تکِ اعضای گروه مسئولیت دارم.
‫خودت اینو می‌دونی، مگه نه؟
‫آره. من... متأسفم. من...
‫هر کاری که داری می‌کنی، هر میان‌بری که فکر می‌کنی پیدا کردی،
‫بهت قول می‌دم که مسیر اشتباهیه.
‫-من کاری نمی‌کنم. -هانا...
‫-من کاری نمی‌کنم. من... -همه‌اش مزخرفه.
‫اصلاً می‌فهمی چه بلایی داری سر خودت میاری؟
‫تمام کاری که کردم دقیقاً همون چیزی بود که ازم خواسته بودی.
‫همین و بس.
‫من... هفته‌هاست دارم خودمو می‌کشم...
‫چون فکر می‌کردم که تو...
‫هانا، نمی‌خوام بهت احساس بدی بدم.
‫آره.
‫باهام حرف بزن. تو...
‫فکر کردی چی می‌شم؟
‫تحت‌تأثیر قرار می‌گیرم.
‫یا یه همچین چیزی.
‫اِم...
‫خب، بهتره که، اِم...
‫بریم پیش بقیه؟
‫میای؟
‫باید... بند کفشامو ببندم.
‫باشه، اِم، وقتی گرم کردنت تموم شد...
‫لعنت بهش!
‫ممم.
‫اوضاع کمپ لاغری چطوره؟
‫ولش کردم.
‫چرا؟
‫اوه!
‫سرطان کبد؟
‫حتماً همینه.
‫خیلی خفن به نظر میاد.
‫پروفسور، می‌شه بیاید نگاهی به این بندازید؟
‫واو.
‫خیلی پیشرفته‌ست.
‫اینجا رو می‌بینی؟
‫به دیواره‌ی شکم هم متاستاز داده.
‫مرگ وحشتناکیه.
‫من اومدم!
‫سلام؟
‫سلام.
‫-ممنون. -خواهش می‌کنم.
‫اِم...
‫یه بشقاب برای خودت بردار.
‫راستش، نمی‌تونم بمونم.
‫بعد از پرس سینه، می‌ریم سراغ اسکات با هالتر.
‫بعدش یک دقیقه روی دستگاه روئینگ.
‫بعدش هم نوبت تمرین محبوب همه است؛ دویدن سرعتی روی تردمیل.
‫می‌ریم سراغ تمرین با میت بوکس،
‫و، اِم، بعدش هم با کمی سایه‌زنی کار رو تموم می‌کنیم.
‫سوالی هست؟
‫بریم سر اصل مطلب.
‫- هی، آلانیا. - بله؟
‫سلام.
‫داری میری خونه؟
‫سلام.
‫آره.
‫اوه... ببخشید.
‫اشکالی نداره.
‫نه، واقعاً.
‫در مورد اون روز، من...
‫..نمی‌خواستم تند برخورد کنم، اما می‌دونم که زیاده‌روی کردم.
‫خب، حداقل فقط تو این‌طوری نبودی.
‫به هر حال، من، اه...
‫..این عادت بد رو دارم که به بقیه بگم
‫چطور زندگی کنن.
‫اما همه‌ش از سرِ دوست داشتنه.
‫– عادت‌های بدی داری؟ – اومم.
‫هوم. می‌دونی، یه جورایی حس می‌کنم بهم نارو زدن.
‫عجیبه، نه؟
‫آره.
‫من حساب می‌کنم.
‫فردا می‌بینمت؟
‫این بچه‌ها امروز واقعاً ترکوندن.
‫خودتونو تشویق کنید. هوو!
‫فردا می‌بینمتون.
‫هوم.
‫آخ! بس کن!
‫اه.
‫خیلی برات خوشحالم، هانا.
‫یعنی بالاخره دستت به «گری» رسید؟
‫خاکستره.
‫می‌دونی که واقعاً چیه، مگه نه؟
‫خاکسترِ انسان.
‫چی؟
‫مل، قرص‌ها رو از کی می‌خریدی؟
‫منظورت از «خاکستر انسان» چیه؟
‫آزمایشش کردم.
‫متوجه عوارض جانبی دیگه‌ای شدی؟
‫مثلاً، امم، کابوس، یا تصاویر عجیب و غریب؟
‫فکر کنم... از لحاظ فنی، بلک‌اوت.
‫بلک‌اوت؟
‫نه.
‫آره، کابوس.
‫خب... راستش، بعضی وقتا نصف‌شب از خواب می‌پریدم
‫و حسابی دلشوره داشتم.
‫انگار که...
‫انگار یکی داشت می‌پاییدم.
‫منم تجربه مشابهی داشتم.
‫یه بار، توی تخت خوابیده بودم که...
‫...صدای سوت زدن یکی رو توی راهرو شنیدم.
‫یه ملودی قدیمی و کلاسیک بود،
‫فکر کردم هم‌خونه‌مه،
‫اما وقتی بلند شدم ببینم چه خبره، خونه نبود.
‫چه وهم‌آور.
‫اما از وقتی مصرف «گری» رو گذاشتم کنار، دیگه سراغم نیومده.
‫اصلاً و ابداً؟
‫شاید بد نباشه یه چک‌آپ بری.
‫عجیبه.
‫اما صادقانه بگم، فوق‌العاده به نظر میای.
‫یه جورایی ارزشش رو داره، مگه نه؟
‫من توصیه‌اش نمی‌کنم.
‫دلیلش چیه؟
‫خب، این لبه‌های صاف رو اینجا می‌بینی؟
‫تومور پانکراست خوش‌خیم و کوچیکه.
‫این یه ریسک غیرضروریه.
‫در مورد بقیه‌ی علائم چی؟
‫اون... اون راه رفتن توی خواب؟
‫خب، اینجا دارم می‌بینم...
‫که نتایج تست خوابت نامشخص بوده.
‫فکر می‌کنم باید عوامل دیگه رو هم لحاظ کنیم.
‫رژیم غذایی، خستگی.
‫مواد مخدر و الکل؟
‫یادمه توی دانشکده پزشکی چقدر تحت فشار بودم.
‫در رابطه با بخش سرطان‌شناسی،
‫روند درمانی پیشنهادی من اینه که...
‫فعلاً فقط تحت نظر بگیریمش.
‫خب، آماده‌ای؟
‫سه، دو، یک. لبخند!
‫و استراحت.
‫و حالا با تمام سرعت!
‫داری چیکار می‌کنی؟
‫کسی هست جامو بگیره؟
‫هی، هی. حالت خوبه؟
‫هی.
‫اوه، آره. نه، خوبم.
‫فقط... فقط به یه دقیقه وقت نیاز دارم.
‫یا عیسی.
‫زود باش.
‫کجا داریم میریم؟
‫امروز چیزی خوردی؟
‫حالم خوبه.
‫فقط... بدنم داره واکنش بدی نشون میده.
‫به چی؟
‫هانا، لطفاً بهم بگو
‫که واقعاً اون قرص‌های لاغری رو مصرف نمی‌کنی.
‫تو واقعاً،
‫واقعاً نمی‌تونی در مورد قرص‌ها برام منبر بری.
‫مریض به نظر میای، هانا.
‫این دقیقاً مثل همون رژیم‌های پاکسازیِ کلاهبردارانه‌ست
‫که قبلاً مسخره‌شون می‌کردیم، اما این بدتره، خیلی بدتر.
‫اینکه بخوام خودم رو برای بهتر شدن
‫تغییر بدم، چیز بدی نیست.
‫- بدن خودمه. - همین‌طوره.
‫آره، بدن خودته.
‫اما واقعاً فکر می‌کنی
‫که وقتی به یه عدد خاص روی ترازو برسی،
‫به‌طور معجزه‌آسایی حالت خوب می‌شه؟
‫چون اگه این‌طوریه، هانا، بدجوری تو توهمی.
‫می‌دونم آرزوته من تا ابد چاق و بدبخت بمونم.
‫خدای من، تو جوری از کلمه‌ی «چاق» استفاده می‌کنی که انگار یه حرف زشته،
‫خب، کل مشکل همینه.
‫هانا، اگه دست از تنبیه کردن خودت برنداری،
‫هر چی چیز خوب توی زندگیت هست رو نابود می‌کنی.
ناين مووي مرجع دانلود فيلم و سريال با لينک مستقيم .::9Movie.Org::. .:: @official9movie ::.
‫سلام.
‫بیا تو.
‫خوبی؟
‫آره. آره، معلومه.
‫یه جورایی روبه‌راه به نظر نمی‌رسی.
‫فکر کنم «روبه‌راه نبودن» وضعیتِ پایدارِ منه.
‫اوم، بفرما بشین.
‫و، اوه، در ضمن، لازم نیست به خاطر من کوتاه بیای.
‫می‌تونیم بریم بیرون.
‫اوه، نه.
‫این‌طوری عالیه.
‫همم.
‫ممنون.
‫آره.
‫قول می‌دم این‌بار دست‌هام رو کنترل کنم.
‫منظورم اینه که...
‫..قراره به اون برنامه پایبند باشیم یا...
‫..یا جای مانوری هم هست؟
‫ممم.
‫هوم.
‫اوه.
‫اشکالی نداره چراغ‌ها رو خاموش کنیم؟
‫آره، حتماً.
‫باشه.
‫آره، یکی از دوستام پیشم مونده بود.
‫فقط دارم دنبالش می‌گردم.
‫هانا؟
‫واقعاً معذرت می‌خوام.
‫اوه... مشکلی نیست، طوری نیست.
‫امم، حالت خوبه؟
‫امم...
‫اوه، ولش کن، بذار باشه. خودم انجامش می‌دم.
‫این چه کوفتیه؟
‫واقعاً؟
‫صبر کن، هانا!
‫کیمی؟
‫بابا؟
‫هانا؟
‫اوهوم.
‫همه چیز روبه‌راهه؟
‫همه چیز مرتبه.
‫فقط هوس یه سفر کوتاه به سرم زد.
‫هانا؟
‫میشه لطفاً در رو باز کنی؟
‫جوابم رو بده، هانا.
‫اون چی بود؟
‫اون تو چه خبره؟
‫چه خبر شده؟
‫این در رو باز کن!
‫هانا!
‫گفتم این در رو باز کن، هانا!
‫همین الان بازش کن.
‫هانا، چه خبره؟! این در رو باز کن.
‫بابا، می‌شه فقط دست از سرم برداری؟! من دیگه بچه نیستم.
‫بلدم چطوری چندتا تیکه شیشه رو جمع کنم، لعنتی!
‫این همونی بود که می‌خواستی؟
‫نه.
‫نه، نه، نه، نه، نه. دوباره نه.
‫دوباره نه!
‫اوه.
‫حالت خوبه؟
‫اوه، خوبم.
‫من فقط، خب...
‫خودکارم...
‫ممنون.
‫اوه.
‫می‌تونم بپرسم جریان اون لیوان چیه؟
‫این چیه؟
‫پنکیکه.
‫به چه مناسبتی؟
‫برات صبحانه درست کردم.
‫خودت چیزی نمی‌خوری؟
‫اصلاً نمی‌دونستم آشپزی بلدی.
‫هوم!
‫چیه، فکر کردی منی که می‌تونم ترکیبات پیچیده رو سنتز کنم
‫و نمی‌تونم...
‫..یه دستور پخت ساده رو انجام بدم؟
‫این فقط بدترش می‌کنه.
‫داریم دعوا می‌کنیم؟
‫ببین، اگه داریم دعوا می‌کنیم باید بهم بگی،
‫وگرنه فقط مثل احمق‌ها به نظر میام.
‫هانا، این فقط یه وعده غذاست،
‫و داره سرد می‌شه.
‫هیچ‌وقت فقط یه وعده غذا نیست.
‫نه با هیچ‌کدوم از شما. هیچ‌وقت.
‫خب، پس نخورش.
‫مگه چه اهمیتی داره؟
‫اهمیت داره!
‫تو همیشه جوری وانمود می‌کنی که انگار چیزی نیست.
‫اما همیشه اهمیت داشته!
‫درک می‌کنم اگه اون‌قدرها به خودت اهمیت نمی‌دی، باشه.
‫اما چرا باید انقدر نسبت به ما بی‌تفاوت می‌بودی؟
‫این مادرت بود که موند.
‫تو خیلی وقت پیش ما رو ترک کردی!
‫- من هنوز اینجام. - تا کی؟
‫تا کی؟
‫نمی‌تونی تا ابد این‌طوری تک و تنها تو تاریکی بشینی.
‫قرار نیست تا آخرش اینجا کنارت بشینم.
‫هی.
‫می‌تونی بگی.
‫فقط... فقط بگو.
‫نمی‌دونم از چی حرف می‌زنی.
‫متاسفم.
‫و حق با تو بود.
‫به کمک نیاز دارم. دارم خیلی سریع وزن کم می‌کنم.
‫خدای من، هانا.
‫بهت گفته بودم قرص‌های ملیسا رو نخوری.
‫اینا قرص‌های ملیسا نیستن.
‫اوم... راستش خودم درستشون کردم.
‫منظورت چیه که...
‫...خودت درستشون کردی؟
‫مثلاً یه گلدون خاکستر یا یه همچین چیزی دزدیدی؟
‫اوه، هانا.
‫لطفاً بهم بگو که تمام این مدت...
‫...داشتی جسدها رو می‌خوردی.
‫- فقط یکی... - اوه...
‫- ...جسد. - ...خدای من.
‫مال خودمون.
‫برتا.
‫این دیگه چه کوفتیه؟
‫چطوری؟
‫می‌دونم.
‫واقعاً این‌طوری فکر می‌کنی؟
‫آخه تو یه آدم رو خوردی! من...
‫این دیگه فراتر از یه فاجعه‌ست.
‫می‌دونم.
‫اون حرفایی که اون‌روز درباره‌م زدی... حقیقت دارن.
‫من واقعاً آدمِ داغونی‌ام.
‫بعضی وقتا... احساس می‌کنم...
‫انگار یه چاهِ بی‌انتها توی وجودمه...
‫و همه‌چیز همین‌طوری به درونش کشیده می‌شه.
‫و بعد... فکر کردم اگه خودمو تغییر بدم،
‫اون حس از بین می‌ره.
‫اما فقط بدتر شد.
‫و حالا فکر کنم واقعاً تو دردسرِ بزرگی افتادم.
‫واقعاً گند زدی.
‫آره.
‫-در حد فاجعه. -آره.
‫ولی تو داغون نیستی.
‫-اِم... -یه فرقی هست.
‫ولی دیگه مصرفشون نمی‌کنی، درسته؟
‫-قرص‌ها رو؟ -آره.
‫اِم... یه چیز دیگه هم هست.
‫برتا...
‫...بهم پیله کرده...
‫...از لحاظ روحی.
‫از لحاظ روحی؟
‫می‌تونم اینو بهت ثابت کنم. باشه؟
‫آره.
‫اِم، به این نگاه کن.
‫فقط باید این کار رو انجام بدم.
‫فقط به بازتاب نگاه کن
‫و بهم بگو چی می‌بینی.
‫هوم.
‫خودمو می‌بینم.
‫سعی کن به اطراف اتاق نگاه کنی.
‫باشه، هانا.
‫جدی، داری چیکار می‌کنی؟
‫دارم قند خونم رو اندازه می‌گیرم.
‫یه فرضیه دارم که اون هر وقت...
‫سطح گلوکزم به زیر ۶ میلی‌مول می‌رسه، پیداش می‌شه.
‫دارم از اینا در دوزهای خیلی کم استفاده می‌کنم تا قند خونم رو بالا نگه دارم.
‫فقط به نگاه کردن ادامه بده.
‫چـ...
‫به چی؟!
‫چون تنها چیزی که می‌بینم صورت خودمه...
‫که اگه راستش رو بخوای، یه کم وحشت‌زده به نظر می‌رسه.
‫نگاه کن... به... قاشق‌ها!
‫هیچی اونجا نیست.
‫هیچی نیست، هانا.
‫اونجا رو.
‫چی...؟
‫همون‌جا!
‫نمی‌تونی ببینیش؟
‫هانا...
‫درست همون‌جاست!
‫خیلی‌خب، باشه، ولی... ولی گوش کن.
‫چون تو داری چیزی رو می‌بینی که من نمی‌تونم ببینم.
‫هانا...
‫فکر می‌کنم باید با روان‌شناس مدرسه صحبت کنیم.
‫منظورم اینه که اونا... اونا به دیدن دانش‌آموزها عادت دارن...
‫اوه! خداروشکر!
‫خدا رو شکر؟ اون دیگه چه کوفتی بود؟!
‫اوه!
‫خرس‌ها رو بخور!
‫پاستیل‌های خرسی رو بخور!
‫فعلاً رفته.
‫باشه.
‫داشتم آمار همه‌چیز رو می‌گرفتم
‫و یه رابطه مستقیم بینشون هست.
‫هرچی کالری بیشتری مصرف می‌کنم،
‫وزن بیشتری کم می‌کنم و اون بزرگتر می‌شه.
‫انگار داره منو از درون می‌بلعه.
‫با «مل» حرف زدم.
‫گفت که گاهی اوقات حضور یه چیزی رو حس می‌کرده،
‫اما اصلاً این‌طوری نبوده.
‫و وقتی خوردن قرص‌ها رو ول کرد، همه‌چیز تموم شد.
‫خب، پس چی «برتا» رو متمایز می‌کنه؟
‫اون چی می‌خواد؟
‫اوم، استاد؟
‫من، اوم...
‫...یه سوال... ازتون داشتم...
‫...اوم، در... درموردِ، اوم، اون...
‫دوران نوجوانی جدایی‌ناپذیر بودیم.
‫و از اون خواهرهایی بود که برات مشروب می‌خرید،
‫می‌دونی، یادت می‌داد چطوری از تامپون استفاده کنی.
‫آره.
‫توی بخش توان‌بخشی کار می‌کرد.
‫یه مدتی خوب بود.
‫و بعدش، اوم، تشخیص بیماری.
‫آره، دیدیم.
‫توی کبدش.
‫آره.
‫از یه چیز کوچیک شروع شد.
‫فقط یه لکه‌ی خیلی کوچیک روی پانکراسش بود.
‫«گریس» تمام عمرش رو صرف مراقبت از بقیه کرد،
‫اما واقعاً اهلِ مراقبت از خودش نبود،
‫می‌دونی چی می‌گم؟
‫فکر کنم درد و رنج زیادی رو با خودش حمل می‌کرد.
‫و غذا خوردن همیشه راهش برای کنار اومدن با مشکلات بود.
‫اما اوضاع خیلی بد شد.
‫بعدش دیگه با هیچ‌کس رفت‌وآمد نکرد.
‫فکر نمی‌کنم «گریس» هیچ‌وقت با خودش به صلح رسیده باشه.
‫اون... خیلی خوب بود.
‫و خودش هیچ‌وقت این رو ندید.
‫و من نتونستم بهش کمک کنم.
‫نمی‌شه... فقط با عشق ورزیدن، کسی رو خوب کرد.
‫حالت خوبه؟
‫فکر کنم فهمیدم چرا بهم پیله کرده بود.
‫و باید هرچی ازش گرفتم رو بهش پس بدم.
‫چی...
‫باید برای خاکسترش برم خونه،
‫اوم، ولی می‌تونی چندتا چیز رو برام بگیری؟
‫لیست رو برات پیامک می‌کنم؟
‫هانا، صبر کن.
‫مامان؟
‫هانا!
‫ترسوندیم.
‫چی شده؟
‫اوه.
‫اینجایی.
‫معلومه که اینجام.
‫جزئیات پروازم رو برات فرستادم.
‫من فقط... فکر نمی‌کردم... فکر نمی‌کردم برگردی.
‫داری بچگی می‌کنی.
‫بابا چی؟
‫همین چند لحظه پیش زنگ زد.
‫حالا می‌بینیم.
‫هانا...
‫خیلی لاغر شدی.
‫حالت خوبه؟
‫آره، خوبم.
‫نه، خوب نیستی.
‫به خاطر استرسه؟
‫هانا، بهت گفته بودم این‌قدر به خودت فشار نیار.
‫تو همیشه زیاده‌روی می‌کنی.
‫دنبال چی می‌گردی؟
‫تو... تو به وسایل من دست زدی؟
‫هانا، شاید لازم باشه یه مدتی قید مدرسه رو بزنی.
‫ازت خواسته بودم وقتی نیستم تمیزکاری نکنی.
‫باید بیای خونه و استراحت کنی.
‫تا حالا اینقدر لاغر ندیده بودمت!
‫وای خدای من، مامان!
‫ولی این همون چیزیه که همیشه می‌خواستی!
‫البته که نه، هانا.
‫اصلاً یه آدم دیگه شدی.
‫نه.
‫نه، نه، نه، نه، نه، نه، نه، نه، نه، نه!
‫- باهاش چیکار کردی؟ - با چی؟
‫اون... اون پودری که توی ظرف بود.
‫- اون گرد و خاک‌ها؟ - آره.
‫ریختمش دور.
‫-لجن گرفته بود. -اوه!
‫لازمش داشتم!
‫فقط می‌خواستم کمکت کنم، هانا.
‫کجا داری میری؟
‫هانا؟
‫اوه.
‫داری چیکار می‌کنی، هانا؟
‫اوه، لعنتی.
‫وایسا. چه خبر شده؟
‫هوم!
‫ممم.
‫هانا، بس کن!
‫چرا در این مورد بهم چیزی نگفتی؟
‫این بده؟
‫واسه همینه که انقدر وزن کم کردی؟
‫-داری می‌میری؟ -نه! نه، نه، نه، نه.
‫فقط به لبه‌های صافش نگاه کن، مامان.
‫خوش‌خیمه،
‫بافت نرمه، می‌بینی؟
‫آه! یکی دمِ دره.
‫مامان! صبر کن. نکن!
‫اوه.
‫اوه!
‫باشه.
‫اوه!
‫هی!
‫تو رقت‌انگیزی! هیچ‌کس دوستت نداره!
‫اوه!
‫آخ!
‫اوه!
‫آاااه!
‫هانا!
‫روی زمین نه!
‫نه. همون‌جا بمون. من باید برم.
‫و تمیزکاری هم نکن!
‫اوه.
‫اِم، بابت اون... هر چقدر شد حساب کن.
‫جوزی، سلام.
‫از اون کتامین‌ها باز هم داری؟
‫خیله‌خب، نمی‌خوای من رو در جریان بذاری؟
‫چون فهمیدم اون کتامین برای جشن گرفتن نبود.
‫فکر کنم فهمیدم قضیه چیه.
‫اون رو از کدوم گوری آوردی، هانا؟
‫هانا!
‫فقط لازم دارم بهم اعتماد کنی، خوزه.
‫می‌تونم گوشیت رو ببینم؟
‫باشه.
‫بیا.
‫اِه، چی؟
‫داری چه غلطی می‌کنی؟
‫خیلی معذرت می‌خوام. فقط بهم اعتماد کن.
‫باشه؟
‫بذار بیام تو!
‫اوه خدای من. صبر کن.
‫همین الانشم نئشه‌ای؟
‫هانا؟ صبر کن... هانا؟
‫هانا، این خیلی زیاده.
‫فقط ۲۰ دقیقه وقت می‌خوام، نهایتاً.
‫برای چی؟
‫هانا، ۲۰ دقیقه برای چی؟
‫یه تئوری دارم.
‫بهت گفتم که این یه بن‌بسته.
‫اما وقتی آزمایش دادم،
‫یه توده توی پانکراسم پیدا کردن،
‫دقیقاً همون‌جایی که مال «برتا» بود.
‫اگه اون خاکستر باعث ایجاد تومور شده باشه چی؟
‫و برای قطع کردن این ارتباط، باید اون توده رو بردارم؟
‫خب، این یه تئوری نیست.
‫اِم، این...
‫..در بهترین حالت، یه حدس و گمانِ دور از ذهنه، هانا.
‫لطفاً درست در موردش فکر کن، باشه؟
‫نمی‌تونی همین‌طوری...
‫..بدنت رو بشکافی.
‫نوبت جراحی‌های غیراورژانسی ماه‌ها طول می‌کشه.
‫محاله بتونم این‌همه صبر کنم.
‫هانا...
‫هانا، نه!
‫نه! این...
‫این اصلاً درست نیست!
‫باشه؟ نمی‌تونی این مسئولیت رو بندازی رو دوش من.
‫قسم می‌خورم کاری می‌کنم تاوانش رو بدی
‫برای، مثلاً،
‫تا ده‌ها سالِ لعنتی، هانا!
‫ببین، من... من همه‌ی کارها رو انجام می‌دم.
‫تو فقط باید حواست باشه که بعدش از خونریزی نمیرم.
‫چی؟ هانا...
‫هانا!
‫هانا...
‫هانا؟ داری چیکار می‌کنی؟
‫دارم قند خونم رو میارم پایین.
‫چی؟
‫آخ!
‫اوه!
‫آخ!
‫اوه.
‫هی!
‫خدایا، تو یه احمقِ لعنتیِ بیشعوری.
‫داشتی به چه غلطی فکر می‌کردی؟
‫هی! هی. هی. هی.
‫از اینجا می‌برمت بیرون.
‫بهت گفتم اون یکی پیرهن رو بپوش.
‫این یکی خیلی زود چروک می‌شه.
‫ولی گفتی این یکی به چشمام میاد.
‫من هیچ‌وقت همچین حرفی نزدم.
‫نزدی؟
‫حتماً اون یکی زنم بوده.
‫خیلی مسخره‌ای.
‫هانا! دیرت می‌شه!
‫امروز گرد هم اومدیم تا یادِ آموزگاران خاموش رو گرامی بداریم،
‫کسانی که درک ما از کالبد انسان رو عمیقاً شکل دادن
‫و همین‌طور هنرِ پزشکی رو.
‫هر اهداکننده، انسانی بود
‫با رویاها، ترس‌ها و داستان‌های منحصربه‌فرد خودش.
‫ما از تمام جزئیات زندگی‌شون باخبر نیستیم،
‫اما این رو خوب می‌دونیم:
‫اون‌ها در آخرین اقدام‌شون،
‫انتخاب کردن که آموزگاران ما باشن.
‫آن‌ها بر آن شدند تا میراثی بر جای بگذارند
‫از جنس دانش، مهربانی و التیام.
‫خطاب به خانواده‌های اهداکنندگانی که امروز در کنار ما هستند...
‫سلام.
‫بفرما تو.
‫اینا چیه؟
‫اوه، اینا برای توئه
‫تا جایگزین اونایی بشه که من...
‫...دفعه‌ی قبل.
‫-واقعاً نیازی نبود. -درسته. ببخشید.
‫اوم... دقیقاً یادم نبود چی داشتی،
‫واسه همین طبق لیست برنامه خریدم.
‫ولی، اوم، اگه چیزی کمه، می‌تونم...
‫-هانا، من خرید لازم ندارم. -ببخشید.
‫خودت گفتی.
‫بابت اینکه یهو غیبم زد معذرت می‌خوام.
‫ظاهراً یه کم قاطی کرده بودم.
‫ولی واقعاً دارم تلاشم رو می‌کنم.
‫قبل از امتحانا توی باشگاه چیکار می‌کردی؟
‫من باشگاه نبودم.
‫دیدم که رفتی توی رختکن.
‫درست بعدش بهت زنگ زدم.
‫بهتره بذارم به کارت برسی.
‫هانا... بیخیال دیگه.
‫می‌خوام بفهمم.
ناين مووي مرجع دانلود فيلم و سريال با لينک مستقيم .::9Movie.Org::. .:: @official9movie ::.
‫تو فوق‌العاده‌ای.
‫دوست‌داشتنی هستی.
‫باهوشی.
‫واقعاً معرکه‌ای.
‫چی شده؟