FilmYar
‫NESTED ‫با افتخار تقدیم می‌کند
‫.:: برگردان به پارسی: مرتضی راکی ::. ‫T.me: @NestedSubtitle
‫یک چهره!
‫یک ناوگان!
‫یک جنگ!
‫یک مرد!
‫یک تفکر!
‫یک حیله!
‫حیله‌ای که دیوارهای تروا را بشکند!
‫و بسوزانتش، در میان فریادها ویرانش کند!
‫این یعنی چی؟
‫یک هدیه
‫برای آتنا.
‫ما همون خدایان رو داریم،
‫به هدیه‌شون احترام بذار.
‫از آب بیرون بیاریدش!
‫ببریدش به معبد آتنا.
‫جنگ تموم شد.
‫چهره!
‫ناوگان!
‫جنگ!
‫مرد!
‫بس کن!
‫این آهنگ نه.
‫پسر مامان!
‫فرار کن پسر من،
‫فرار کن!
‫یادآوری میکنم این شراب مال کیه.
‫آهنگ اودیسه رو نمیخوام، ‫خود اودیسه رو میخوام.
‫و هر شب خواستگارها رو تو خونه‌ش میپذیری؟
‫در این دنیا،
‫یک مرد هر کاری دلش بخواد میکنه، ‫ و من هر کاری از دستم بربیاد.
‫امروز من یه مرد شدم، مامان.
‫پس بندازشون بیرون،
‫قانون زئوس رو بشکن، ‫بهشون بهونه بده که به تو حمله کنن.
‫یک شوهر رو از دست دادم،
‫نمیذارم یه پسر هم از دست بدم.
‫- پدر برمیگرده. ‫- کجاست؟
‫هشت سال از سقوط تروا گذشته،
‫و نزدیک 20 سال از وقتی که ما رو ترک کرد.
‫کجاست؟
‫اون مهمان ماست، درست مثل شما.
‫ما رو گدا جا میزنی؟
‫میگم سه ساله که از شما پذیرایی میکنیم.
‫از مهمون‌نوازیتون سوءاستفاده میکنیم،
‫چون مادرت از انتخاب کردن خودداری میکنه.
‫- اون دیگه شوهر داره. ‫- اودیسه مُرده.
‫درباره پدرم چی میدونی؟
‫که گوشتش رگ‌داره و شرابش بده.
‫دو سال پشت سر هم از بهترینش نوشیدید.
‫میدونم که برنگشته.
‫هنوز نه.
‫برای پدری گریه میکنی
‫که حتی نمیشناختیش،
‫مث یه بچه ننه‌دار.
‫هیچکس مطمئن نیست پدرش کیه.
‫نمیتونی از پدر من مطمئن باشی.
‫من اون رو میشناختم.
‫بچه بودیم میدیدیم که شکار میکرد.
‫داوطلب جنگ تروا بودم.
‫به من گفت بمونم
‫و مراقب تو باشم.
‫اما،
‫اسپارت پر از کهنه‌سربازای ترواست،
‫یک معدن طلای اطلاعاته.
‫تو پسر اودیسه‌ای؟
‫برو به اسپارت،
‫برو پیش منلائوس.
‫اون از تو پذیرایی میکنه.
‫ملکه میخواد با غریبه حرف بزنه.
‫اون مشتاق خبره.
‫اما بدون امیدهای واهی.
‫راهی داره که بفهمه ‫کسی اودیسه رو دیده یا نه.
‫این مرد رو میبینی؟
‫اون تقریباً کوره،
‫ولی مسافرها رو تا سر حد مرگ میزنه
‫وقتی درباره پدرم دروغ بگن.
‫خیلی سریع.
‫از کجا میدونی؟
‫برای شنیدن یه ترکیب ‫دست‌وپا شکسته چشم لازم نیست.
‫منتور، بزنش.
‫خیلی سریع.
‫به اندازه تو مهربونه!
‫فقط حرف پدرت رو گوش میکرد.
‫از کجا پیداش کردی؟
‫خودشون اومدن.
‫- میبرمش. ‫- برای پسرت؟
‫برای شکار.
‫بوی خوبی داشته.
‫تکون نخور.
‫میخوای یه جای زشت بیوفتی؟
‫- چرا زه کمان رو به صدا درمیاری؟ ‫- عادلانه‌ست.
‫- که به شکار هشدار بدی؟ ‫- که شرافتمندانه بجنگی.
‫تو نمیجنگیدی، شکار میکردی.
‫شکار یه جنگ پنهانیه.
‫زیرکانه، ولی زرنگی هات به دردسرت میندازه.
‫دوباره امتحان کن،
‫با سرعت و دقت کمتر.
‫فقط با دفاع کامل برنده نمیشی.
‫حمله رو تحریک کن.
‫چطور؟ تردید کن.
‫خودت رو در معرض شمشیر حریف بذار. ‫حمله‌ش به تو کمک میکنه.
‫تو این رو به پدرم یاد دادی؟
‫اون این رو به من یاد داد.
‫یک نکته.
‫«همیشه قویترین یا سریع‌ترین نخواهی بود،
‫پس باهوش‌ترین باش.»
‫اون چیکار میکرد هان
‫اگه این خواستگارها رو خونه‌ش میدید؟
‫حتی نمیتونم تصور کنم چه بلایی سرشون میآورد.
‫اونا خیلی زیادن.
‫دو تا رو میکشی، بقیه عقب میکشن،
‫این زورگوهای ترسو.
‫باید به تروا میرفتن، ‫ولی با نزدیک شدن آگاممنون
‫پدرهاشون پنهانشون کردن.
‫اون میدونست جنگ آگاممنون ‫سال‌ها و جان‌ها میگیره.
‫به خاطر همین ارتشش رو با قرعه انتخاب کرد.
‫- اسم؟ ‫- سینون.
‫- بکش. ‫- نه.
‫- اسم؟ ‫- آنتینوس.
‫بکش.
‫بله.
‫قرعه؟
‫آنتینوس میگه داوطلب بوده.
‫یک چیزی طرح میکنن.
‫پسرت میخواد جای سینون رو بگیره.
‫به هیچ وجه.
‫به خاطر خانواده‌ش اینجا میمونه.
‫- مراقب پسرت هم هست. ‫- معلومه.
‫با من میاد.
‫آنتینوس میخواسته مراقب من باشه؟
‫اودیسه میخواست از تحقیر این پدرها دوری کنه،
‫دلسوزی داشت.
‫اون مادرت و تو رو ‫بیشتر از افتخار دوست داشت.
‫میدونست این سال‌ها طول میکشه.
‫به مادرم گفته؟
‫- از خودش بپرس. ‫- ایموس…
‫یک روز برمیگرده؟
‫آرگوس به این باور داره.
‫سگی که 20 سال عمر کنه ندیدم.
‫مدت‌ها بعد از اربابش زنده مونده.
‫ببخشید که مزاحمت میشم.
‫عجله ندارم.
‫به گفته بزرگان، ‫وقتی روتختی پدربزرگت رو تموم کنم،
‫باید دوباره ازدواج کنم.
‫چرا؟
‫ایثاکا هنوز شاه نداره.
‫میخوان محافظت بشن.
‫از چی؟
‫از مردم دریا.
‫این قصه‌های مسافرانه.
‫مسافرا از جهان برامون میگن، از سقوط تروا،
‫و همه از حملات این مردم دریا حرف میزنن.
‫این مردم دریا کین؟
‫کسی نمیدونه، ‫ولی بزرگان میخوان ما رو آماده کنن.
‫آماده کنن؟
‫تمدن ما بزرگ‌ترین تمدن تمام ادوار هست.
‫این خونه با شکوه رو ببین،
‫این سنگ‌های باستانی رو،
‫که به رحمت این خورنده‌های حریص سپرده شدن.
‫ساختن هیچیه
‫اگر معنیاش نادیده گرفته بشه.
‫قانون زئوس.
‫با دیگران خوب رفتار کردن.
‫اونا پایمالش میکنن، همه چی رو ویران میکنن.
‫چطور تصور میکنی با یکی از اونا ازدواج کنی؟
‫چون خیلی وقت پیش بود.
‫پدرت از من خواست.
‫آگاممنون پادشاه ماست.
‫- ترواییها عروسش رو دزدیدن. ‫- یا خودش با اونا فرار کرده.
‫به هر حال، دیوارهای تروا ‫تسخیرناپذیر تلقی میشن.
‫جلوی این شهر بزرگ اردو میزنیم
‫تا به چالش بکشیمشون که بیرون بیان بجنگن.
‫و سال‌ها میگذرن، تلماخ بزرگ میشه،
‫و تو یاد میگیری بدون من زندگی کنی.
‫منلائوس از هلن دست میکشه.
‫این بهانه آگاممنونه
‫برای شکستن کنترل تروا بر مسیرهای تجاری.
‫اون عقب‌نشینی نمیکنه.
‫هرگز.
‫اگه نه بگی چی؟
‫پسر ما رو میبره.
‫این کار رو نمیکنه.
‫دختر خودش رو فدای باد موافق کرد
‫برای باد موافق.
‫خدایان جان دخترش رو خواستن؟
‫قدرت یه قربانی
‫به این بستگی داره که ‫برای قربانی کننده چقدر هزینه داره.
‫این وحشتناکه.
‫و بیرحم.
‫زود برنمیگردم،
‫اگه اصلاً برگردم.
‫اگه فرار کنیم چی؟
‫با سریع‌ترین کشتی هات و بهترین ملوان‌هات،
‫به سمت افق حرکت میکنیم،
‫دست در دست،
‫در گرگومیش به سمت غرب دریانوردی میکنیم،
‫تا خورشید گریزان رو دنبال کنیم.
‫بیرون این دیوارها دنیایی هست.
‫انتقام آگاممنون
‫بر سر ایثاکا میریزه.
‫این رو بهم قول بده.
‫اگه قبل از بزرگ شدن تلماخ
‫برنگشتم،
‫قول بده
‫با یکی دیگه ازدواج کنی.
‫قربانی کردن بسه.
‫عشق قربانی نیست.
‫معلومه که هست.
‫میخوام ازت دریغ کنم.
‫این به تو بستگی نداره.
‫قول بده.
‫تو هم قول بده که برمیگردی.
‫اگه نتونم چی؟
‫اون وقت خاطره تو نیست ‫که به جای من تصمیم میگیره.
‫سنجاق سینه‌ام رو بردار،
‫همیشه همراه داشته باش، ‫و آتنا تو رو به خونه برمیگردونه.
‫مطمئن نیستم به من بیاد.
‫اگه مسافرا بگن که تو رو دیدن،
‫میپرسم چی همراه داشتی
‫و میفهمم دروغ میگن یا نه.
‫اگه واقعاً مردم دریا وجود داشته باشن،
‫امروز ایثاکا شاهی نداره که ارتش جمع کنه.
‫میتونم تخت رو تصاحب کنم.
‫بیا.
‫زه رو بکش.
‫این عادلانه نیست!
‫میگی فقط اون میتونسته این کار رو بکنه.
‫اون به دیگران هم اجازه میداد امتحان کنن.
‫تبرها رو ردیف میکرد…
‫هیچ کس دیگه موفق نشده.
‫کاملاً ورشکست‌مون میکنن،
‫تا با یکی از اونا ازدواج کنی، ‫قبل از اینکه من بتونم پادشاهی کنم.
‫منلائوس سال‌ها پیش برگشت.
‫- همه برگشتن. ‫- اونایی که زنده موندن!
‫شاید مُرده.
‫اون وقت این کاخ مال من میشد.
‫باید بفهمیم،
‫و برای این برم پیش منلائوس.
‫تلماخ، این خواستگارها به تو بد میاندیشن.
‫فکر میکنی نمیدونم؟
‫هر شب من رو به سمت اشتباه سوق میدن.
‫و بیرون، در دریاها، در جاده‌ها،
‫برای کُشتن تو به بهانه نیاز ندارن!
‫تو نمیخوای من پادشاه بشم.
‫میخوای من رو سر جای خودم ‫نگاه داری تا تو ملکه ایثاکا بمونی.
‫از اینکه بدون شاه‌ام ملکه باشم خسته شدم!
‫بدون شاه‌ات؟
‫یا فقط شاه؟
‫و خودت رو آماده میدونی ‫که جای پدرت رو بگیری؟
‫تو بچه‌ای.
‫زیادی پر سر و صدایی، ملانتیوس.
‫خارهای پات رو تو کاخ بردار. ‫گاوداری، نه سوارکار.
‫تو خوکی. با چه حقی این رو به من میگی؟
‫ارباب ما من رو سرپرست چوپان‌هاش قرار داد.
‫مدتهاست اربابی نداریم، ای احمق کور پیر،
‫و به اندازه این سگ، ‫آرگوس، اینجا ناخواسته‌ای.
‫آرگوس.
‫آقا، اون هیچ کاری نکرده.
‫یعنی تو بو میدی؟
‫این سگ پیر رو ولش کنید.
‫- کدوم؟ ‫- هر دوی ما.
‫به من توهین میکنی؟
‫میخواست از سگ شکاری پدرم دفاع کنه.
‫سگ شکاری؟
‫این ویرونه رو ببینید.
‫ببریدش بیرون. میخواهیم غذا بخوریم.
‫نمیبینی که رنج میکشه؟
‫پس تمومش کنم.
‫ولش کن!
‫دیدید؟
‫همه دیدید؟
‫اون به من حمله کرد! حق با منه!
‫رحم!
‫به پسرم آسیب نرسونید.
‫آرومتر، پولیبوس.
‫این بچه‌گوساله شعله‌ور شده، رحم کن.
‫بیشتر از شرابش بنوش، ‫من درستش میکنم.
‫این سگ شکاری پدرمه.
‫فقط برای دیدن بازگشت اودیسه زنده‌ست.
‫میندازمش بیرون تو آشغال‌دونی، ‫اینجوری یه کم زودتر میبینش.
‫این سگ بیرون میمونه!
‫فکر کن قبل از اینکه خودت رو ‫فدای یه حیوان کنی.
‫ائوریکلئا،
‫غذا رو با آدمای قابل اعتماد
‫برای کشتیها بفرست.
‫این مادرت رو نابود میکنه.
‫اگه بمونم، باید بجنگم ‫و کسی نیست از من دفاع کنه.
‫به خبرهایی از پدرم نیاز دارم.
‫اگه اودیسه واقعاً مُرده باشه، ‫ایثاکا از من حمایت میکنه.
‫خواستگارها دیونه میشن، برنمیگردی!
‫به منتور بگو قبل از ‫سپیده دم بیاد کنار کشتی ها.
‫چی میخوای به مادرت بگم؟
‫تا جایی که میتونه دووم بیاره.
‫کشتی آماده‌ست، جزر و مد خوبه.
‫بهت گفتم که چشم‌های ‫یه خردمند رو داری، چشم‌های آتنا رو؟
‫یکی دو بار.
‫نمیپرسی کجا میریم؟
‫- کجا میریم؟ ‫- به دنبال پدرم.
‫اون زنده‌ست، باد و موج میگن.
‫یک جایی سرگردونه، ‫زخمی، گم شده، کی میدونه؟
‫ولی زنده‌ست.
‫بازم رویا؟
‫آدمایی که
‫تو یه جای تاریک
‫غرق میشن.
‫نور آتیش روی سنگ. نمیدونم.
‫ولی یادته؟
‫چرا سخنان خدایان نامفهومه؟
‫کی رعد رو نمیفهمه؟
‫یا آتیش رو؟
‫لبخند بچه، برداشت خوب؟
‫از ما پنهان میشن.
‫نگاه کن.
‫کی این ابر رو حرکت میده؟
‫کی این پرنده‌ها رو جمع میکنه؟
‫کی آب‌ها رو به حرکت درمیآره؟
‫با کی حرف میزدی؟
‫آتنا دوباره به من ظاهر شد.
‫بهم میگه به یاد بیارم.
‫- که برم. ‫- چرا بری؟
‫همه چی رو که داریم.
‫چند وقته اینجام، کالیپسو؟
‫یک جایی خونه دارم.
‫یک نفر رو دارم
‫تو دنیای بزرگ.
‫از کجا میدونی؟
‫نمیدونم.
‫حسش میکنم.
‫این زندگی میتونه جاودانه باشه.
‫جاودانه برای خدایانه.
‫تو الهه‌ای؟
‫میخوای به یاد بیاری. ‫چی میشه اگه خاطره خوشبختی تو نابود کنه؟
‫پس توهم بوده.
‫- دیگه از اینا نخور. ‫- عاشقشونم.
‫دیگه گل نیلوفر نه.
‫چه خاطره‌هایی داری؟
‫بعد از تروا.
‫تروا؟
‫جنگ رو بردیم.
‫و بعد؟
‫ده سال روی این ساحل لعنتی.
‫بیاین بریم خونه!
‫به اونایی که اینجا میذاریم فکر کنین.
‫آذوقه کافی داریم؟
‫به اندازه کافی از تروا غارت کردیم.
‫یکی دو توقف ما رو نمیکشه.
‫پاروها رو جمع کنین.
‫آزاد!
‫پاروها رو جمع کنین!
‫بادبان رو بالا میبریم ‫و بادهای جنوبی رو دنبال میکنیم.
‫آگاممنون با پارو به سمت ‫بندرهای غربی حرکت میکنه.
‫گلوی بیشتری برای خوروندن داره.
‫یک جایی برای پهلو گرفتن پیدا میکنیم.
‫ریسک داره.
‫به اندازه کافی از آگاممنون پیروی کردم.
‫با یه کم شانس و بادهای خوب،
‫دنیا رو یه گشتی میزنیم ‫تا قبل از آگاممنون برگردیم خونه.
‫خرس بزرگ رو سمت راست نگه دار.
‫اودیسه!
‫خشکی!
‫میبینی؟
‫چه شانسی.
‫آذوقه‌مون داشت تموم میشد.
‫یک گروه به ساحل بفرست
‫تا برای سه هفته آذوقه بخوان.
‫اگه رد کنن چی؟
‫عجله داری برگردی خونه؟
‫سلاح‌هاتون رو آماده کنین!
‫التماست کنیم، قرض بگیریم،
‫غارت کنیم.
‫چرا دهکده رو ترک کردن، ‫به جای اینکه به استقبال ما بیان؟
‫فکر کردن ما مردم دریاییم.
‫ما یونانی های ایثاکاییم.
‫شاید بدونی که تروا رو شکست دادیم.
‫بادهای جنوبی رو دنبال میکنیم.
‫اگه این مسیر رو حفظ کنیم،
‫از چیزی که پیدا میکنیم خوشمون نمیاد.
‫بعد از سال‌ها جنگ
‫هیچکس نمیتونست بین مردم من
‫و وطن بایسته
‫حتی من.
‫اونجا اتفاقی افتاده؟
‫تا خورشید گریزان رو دنبال کنیم.
‫خشکی!
‫بله دیگه.
‫خیلی خوش‌شانس.
‫گوسفندها گله‌وار زندگی میکنن.
‫دنبالش کنیم.
‫یک کسی اینجا زندگی میکنه.
‫و پنیر درست میکنه.
‫خیلی خوشمزه‌ست!
‫- و کلی داره! ‫- باید بریم.
‫چیزی برای مبادله نداریم.
‫قانون زئوس.
‫آیا ساکن قانون زئوس رو میشناسه، یا زئوس رو؟
‫همه قانون زئوس رو میدونن.
‫آتیش رو
‫برای بازگشت صاحب‌خونه نگه دارین.
‫از آتیش دور بشین.
‫پخش بشین!
‫فکر کنم خوابه.
‫صبر کن.
‫سنگ.
‫زیادی سنگینه.
‫گیر میکنیم.
‫فردا صبح،
‫وقتی حیواناتش رو بیرون میبره،
‫میدویم سمت ورودی.
‫استراحت کنین.
‫بزن بریم!
‫میتونیم یه چیزی جلوی ‫در ورودی بذاریم تا یه شکاف بمونه.
‫شاید.
‫ولی چی؟
‫این تنه درخت.
‫متوجه میشه.
‫سر باریک‌تر رو میذاریم تو آتیش.
‫داریم...؟
‫چند تا حیوان داره؟
‫بیست-سی.
‫زیادی زیادیم.
‫در برگشت، دو نفر از ما بیرون میرن.
‫یا کشته میشن.
‫با سر پایین بین حیوانات ‫برید بیرون و پراکنده بشین.
‫- که فقط یکی رو بگیره. ‫- دقیقاً.
‫باید چهار نفر بیرون بریم، دو تا دو تا.
‫چرا این رو امتحان کنیم؟
‫دو نفر رو خورد.
‫دو نفر دیگه میخواد.
‫- با جسد چی کار کنیم؟ ‫- یعنی چی؟
‫بذاریم اینجا بگنده؟
‫برای خوراک این موجود؟
‫به مرده‌هامون احترام میذاریم، اودیسه.
‫اون کشته شد تا ما فرار کنیم. ‫وقتی فرار کردیم بهش احترام میذاریم.
‫پوزایدون، انتقام!
‫داره حرف میزنه.
‫چرا زودتر چیزی نگفت؟
‫تو با مورچه‌ها حرف میزنی؟
‫امتحان کنیم عقلش رو برگردونیم؟
‫فکر کنم از این مرحله گذشتیم.
‫چیکار میکنی؟
‫پارو بزنید!
‫محکم‌تر!
‫چرا بهش تیر زدی؟
‫این هیولا سربازای خوبی رو کشت.
‫و این هیولا
‫پسر پوزایدون بود.
‫وقتی چشمش رو درآوردیم، اسمش رو فریاد زد.
‫هیولا بود.
‫من هم فریاد رو شنیدم.
‫- دریا علیه ما خواهد بود؟ ‫- و باد.
‫چطور برگردیم اگه پوزایدون علیه ماست؟
‫به فال‌ها و قربانی ها اعتقاد نداشته باشین.
‫چند بار از تروا به این طرف دیدم ‫که با اشک به آتنا دعا میکنی؟
‫آیا رحم نکرد؟
‫این رو بردار.
‫اون رو
‫به یاد کسانی که نتونستیم دفن کنیم، ‫همراه داشته باش.
‫به خودت کمک کن، ‫خدایان هم بهت کمک میکنن.
‫بعد از اون،
‫در هر دریای طوفانی یا باد مخالف،
‫مردان خود را نفرین‌شده میدانستند.
‫راستی، اونا کجان؟
‫کِی اجازه میدی دوباره ببینمشون؟
‫اونا به من کمک میکردن به یاد بیارم.
‫من همسر، بچه، پسر داشتم؟
‫چند وقته اینجام؟
‫مدت درازی.
‫اگه پسر دارم،
‫چند سالشه؟
‫چطور با شاه صحبت میکنن؟
‫نگران نباش.
‫دهنت رو باز نکن، و اگه پرسیدن،
‫ما بازرگانان کرتی هستیم.
‫میبینیم چطور به شاه نزدیک بشیم.
‫خوش آمدید!
‫ممنون. به نظر میرسه در میانه‌ی…
‫از اینجا.
‫کجا میبریمون؟
‫شاه اصرار داره شخصاً از خارجیها پذیرایی کنه.
‫بشین.
‫نه تو.
‫تو.
‫مهمان‌نوازی ما رو بپذیر، ‫همون‌طور که زئوس خواسته،
‫قبل از اینکه شاید بهمون بگی کی هستی.
‫درست به موقع!
‫عروسی دخترم رو جشن میگیریم.
‫فردا میره تا زندگی جدیدی رو شروع کنه.
‫زیاد به گدا نمیخوری. میدونی من کی هستم؟
‫من منلائوس هستم،
‫پسر آترئوس، برادر آگاممنون،
‫شوهر هلن.
‫یادت میاد که کیه؟
‫این چهره
‫هزار کشتی رو به حرکت درآورد.
‫حتماً فقط ۵۰۰ تاش مونده.
‫انقدر تو تروا برای این چهره کشته شدن.
‫به خاطر جاه‌طلبی برادرت.
‫این رو میشناسم.
‫آژاکس،
‫پاتروکلوس،
‫آشیل.
‫اینها کمتر از یه جنگ‌آور دیگه برام کمبودن.
‫باهوش‌ترین همه ما.
‫ده سال گندیدن روی اون ساحل.
‫غرق میشدیم و پاره پاره میشدیم تا یه مرد
‫راهی پیدا کرد.
‫اودیسه.
‫داستان اسب رو میدونی؟
‫از درونش؟
‫روزها رو اونجا بودیم،
‫لای هم چپونده شده بودیم تا کشتی ها برن.
‫اودیسه نمیخواست کسی بدونه، حتی سینون،
‫سربازی که جا گذاشته بودیم.
‫دو جزر و مد اول، غرق شده داشتیم.
‫تو ادرار و مدفوع خیس میخوردیم.
‫هدیه
‫برای آتنا.
‫ما همون خدایان رو داریم،
‫به هدیه‌شون احترام بذارید.
‫باید بسوزونیمش!
‫بسوزونیدش!
‫این هدیه برای آتناس!
‫به سمت دروازه‌ها!
‫شب مهتابی رو صبر کرد ‫تا دشت تروا رو بپوشونه.
‫همه به سمت دروازه‌ها!
‫به سمت دروازه‌ها!
‫بیایید!
‫ادش رو میدونی.
‫تحت تأثیر قرار گرفتی؟ ‫باید بشنوی راویا چطور میخوننش.
‫شنیدمشون.
‫اونا با شما نبودن.
‫با پدرت، اودیسه.
‫انقدر بهش شبیه هستی.
‫کجا ولش کردی؟
‫تو تروا.
‫خدایان پیروزی عادلانه مون رو تأیید کردن...
‫عادلانه؟
‫پیروزی عادلانه مون رو تأیید کردن، ‫ ولی سفرمون رو نه.
‫من سالها بعد برگشتم. اون نه.
‫بعضیها پشیمون شدن که برگشتن.
‫بهش بگو
‫چه بلایی سر برادرت اومد.
‫سرنوشتی که خدایان بعد از ‫مبارزه عادلانه‌تون براش رقم زدن.
‫که مثل یه قهرمان ازش استقبال شد.
‫که آگاممنون سالها قبل از ما برگشت.
‫چطور ملکه‌اش، خواهر دوقلوی من ‫کلیتمنسترا، ازش استقبال کرد.
‫- نه، نه نه ‫- بهش بگو…
‫اون بخاطر برادر من اینجا نیومده!
‫بخاطر پدرشه.
‫از تروا به بعد چیزی ازش نمیدونم.
‫هیچی؟
‫یا افرادت؟
‫مردم آگاممنون، مسافرا، بازرگانا؟
‫اومدی شایعه و حرف جمع کنی؟
‫جای درستی اومدی.
‫کسی داستانایی درباره اودیسه تعریف میکنه؟
‫میگن ثروتمنده، میگن گداست،
‫یا مُرده، یا زندانیه. کی بیشتر میدونه؟
‫زندانی؟
‫چه زندانی
‫چنین مردی رو نگه میداره.
‫بگو چی رو به خاطر داری.
‫بقیه ش هم دنبالش میاد.
‫مردم بیشتر و بیشتر باور کردن ‫که به پوزایدون توهین کردم.
‫طوفان پشت طوفان رو پشت سر گذاشتیم،
‫از مسیر خارج شدیم
‫و گم شدیم.
‫سلام.
‫با صلح اومدیم.
‫به غذا نیاز داریم.
‫غذا!
‫- نمیفهمی؟ ‫- فقط یه بچه‌ست.
‫پس پدر و مادرش کین؟
‫نترس.
‫سریع، به سمت کشتی ها!
‫کمانم!
‫صبر کنید.
‫- پارو بزنید! ‫- صبر کنید!
‫برید!
‫- پارو بزنید! ‫- صبر کنید!
‫بریم!
‫این تنگ رو تکون بدید!
‫بپیچ به چپ،
‫ساحل رو دنبال کن.
‫- اگه کشتی داشته باشن چی؟ ‫- باید دور بشیم.
‫بدون آذوقه نمیتونیم کورکورانه حرکت کنیم.
‫گم شدیم.
‫باید آذوقه و مسیرمون رو مشخص کنیم.
‫به چپ.
.:: برگردان به پارسی: مرتضی راکی ::. ‫T.me: @NestedSubtitle
‫اونجا!
‫دود!
‫ساحل رو دنبال کن، لنگر میندازیم تو ساحل!
‫پاروها رو جمع کن!
‫یک گروه به ساحل بفرست.
‫فردا.
‫یک نفر رو کنار قایق ها بذار.
‫ترجیح میدیم تو بمونی.
‫ما؟
‫همه ما.
‫بازماندگان.
‫این یه شورشه؟
‫خودت قضاوت کن.
‫کمان رو به من بده، براتون غذا پیدا میکنم،
‫حتی اگه شما دست خالی برگردید.
‫نترس.
‫جیزی نیست، بهت آسیب نمیرسونیم!
‫اگه ازتون اطاعت کنم.
‫بهت آسیب نمیرسونیم.
‫من ائوریلوکوس هستم. تو چی؟
‫سرسی.
‫به غذا نیاز داریم.
‫غذا دارم.
‫کلی غذا.
‫من رسیدگی میکنم.
‫سلاح‌هاتون و زره‌هاتون رو
‫بذارید پشت سر.
‫تکه‌های قشنگم رو دوست داری؟
‫چرا انقدر داری؟
‫کی میدونه کِی غریبه ها میان؟
‫این مردها
‫چه پرخورایی.
‫هیچوقت سیر نمیشن.
‫ائوریلوکوس!
‫نیستن! هیچکس نیست؟
‫خنجرت رو بده.
‫کنار قایق ها بمون!
‫فقط بیا اینجا!
‫از راه دریایی اومدی؟
‫تنهایی؟
‫خوک‌ها به تو علاقه دارن.
‫گرسنه‌ای؟
‫سلاح‌هات رو بیرون بذار
‫و مهمان‌نوازی زئوس رو بپذیر.
‫یک خوک بگیر، برای شام سر ببرش.
‫نمیدونم کی هستی، ولی روستایی نیستی.
‫ولش کن.
‫این خورشت بوی خوبی میده.
‫برای دوتامون کافیه.
‫کی گفته فقط دوتاییم؟
‫کی دیگه اینجاست؟
‫سوال اینه.
‫میگی تنها هستی،
‫اما هیچکس تنها اینجا نمیاد.
‫آره؟
‫تا اینجا فقط از راه دریایی میرسی.
‫همراهات کجان؟
‫دنبالشون میگردم.
‫کسی نیومده؟
‫- انقدر غذا هست. ‫- به من شک داری؟
‫به تو؟
‫معلومه یه مسافر گرسنه‌ست ‫که به غذا دست نمیزنه،
‫که ادعا میکنه ملوانه
‫و زره یه جنگ‌آور بزرگ رو پوشیده
‫و قانون زئوس رو زیر پا میذاره،
‫با خنجر به جایی که دعوت شده میاد.
‫چشم تیزبینی داری.
‫خدایان تیزش کردن.
‫آیا برات پیش‌بینی میفرستن؟
‫حقیقت‌ها رو،
‫گاهی.
‫آیا میدونن افراد من کجان؟
‫- افراد تو؟ ‫- دقیقاً.
‫میدونن.
‫به من میگی؟
‫شاید.
‫اگه خنجرت رو به من بدی.
‫اما آیا به یه دروغگو کمک میکنم ‫که مهمان‌نوازیم رو رد کرده؟
‫افراد تو اومدن و دیگه نیستن.
‫رفتن؟
‫با گذاشتن انگشترهاشون؟
‫فکر بدی بود.
‫- نه! ‫- این کلاغت چیه؟
‫این خنجر رو زمین بذار، ‫وگرنه خفه‌اش میکنم تا بفهمم.
‫- بهش رحم کن. ‫- فامیلته؟
‫مادرت؟
‫خواهرت.
‫تو اون رو به این روز انداختی، ‫و افرادم رو به خوک تبدیل کردی.
‫افرادتو رو تبدیل نکردم، نگاهشون کن!
‫این حقیقتشونه، ببین!
‫این غرایز
‫متنفرکننده و حیوانی که تو جنگ ارزششون داری!
‫به خاطر تو همه جا تجاوز و غارت کردن.
‫فکر میکنی به زور این کارو میکردن، ‫فقط برای اطاعت از تو؟
‫یک فرمانده وحشیگری افرادش رو ‫با انضباط اشتباه میگیره.
‫انقدر ساده‌لوح به نظر نمیرسی،
‫اما باز هم فرستادیشون اینجا،
‫جایی که من تنها زندگی میکنم.
‫یک گروه از سربازای کثیف
‫با شکمای خالی و خون جوشان!
‫فکر کردی به من احترام میذارن
‫تو خونه خودم؟
‫نگاهشون کن، افراد خودت رو بشناس!
‫بهت آسیب زدن؟
‫میخواستن بزنن.
‫فقط میخوان برگردن خونه.
‫بذارشون برگردن خونه.
‫برگردید.
‫دوباره لباسهاتون رو بپوشید.
‫برگردید.
‫دوباره لباسهاتون رو بپوشید.
‫اودیسه.
‫برمیگردیم به کشتی، آذوقه بگیرید.
‫گوشت رو ول کنید.
‫این جادوگر رو زنده نذار.
‫کی بهش قدرت داد؟ خدایای خودت.
‫آب بریزید.
‫سپیده دم لنگر رو برمیداریم.
‫چرا همینجور ولش میکنی؟
‫اینطوری بهتر تفاهم میکنیم.
‫اگه توهین کردیم ببخشید.
‫کمکمون کنید برگردیم خونه،
‫راه‌های تجاری رو پیدا کنیم.
‫خیلی گم شدید.
‫منظورت چیه؟
‫فقط تیرسیاس نابینا راه رو میدونه.
‫- تیرسیاس؟ ‫- در قلمرو هادس.
‫هیچکس به جهنم سفر نمیکنه ‫و برمیگرده.
‫تو موفق میشی.
‫به سمت شمال برو، به سمت گرگومیش.
‫بعد وارد سرزمین‌هایی شو که رود آتشین
‫به رود یخی میرسه.
‫اونجا چاله‌ای حفر کن،
‫خون قربانی رو توش بریز،
‫مردگان رو احضار کن
‫و بفهم چطور برگردی خونه.
‫تو،
‫نه افرادت.
‫لعنتشون کردی؟
‫لعنت نیست،
‫حقیقته.
‫افراد تو نمیخوان با خدایان بجنگی،
‫اما خدایان میگن فقط تو برمیگردی.
‫پس با خدایان میجنگم.
‫سینون.
‫این اودیسه‌ست.
‫سینون،
‫این اودیسه‌ست.
‫بذار شراب بخوره، اودیسه،
‫و داستانش رو میشنوی.
‫اودیسه؟
‫به همه دروغ گفت.
‫به منم باید دروغ میگفتی؟
‫باید باور میکردی.
‫چرا داوطلب شدی؟
‫یادت نیست؟
‫دعا کردم جای آنتینوس رو بگیرم،
‫وقتی که اون رو برداشتن.
‫به خانواده‌ات پول داده بود تا جاش بشی.
‫اگه تروایی ها به من رحم نکنن،
‫اگه برنگشتم،
‫این رو به پدرم برسون.
‫هر کاری کردم بهش بگو.
‫اودیسه؟
‫از بزرگنمایی دریغ نکن.
‫حقیقت رو بهم نگفتی؟
‫آماده بودم برات بمیرم!
‫آدم موقع مُردن حقیقت رو میگه. ‫باید باور میکردی.
‫به خاطر دروغ تو مُردم.
‫میدونم، کنارت بودم.
‫شنیدم که در حال جان دادن ‫دروغ رو تکرار میکردی،
‫همون دروغی که جنگ رو برامون برد.
‫اونقدر نزدیک بودم که خونتو حس کردم.
‫چه تسلی ای برام داره این،
‫که فقط به لطف مردگان فهمیدم ‫تو اون اسب بودی؟
‫کدوم مردگان؟
‫خیلی از کهنه‌سربازای ‫لشکرکشی هات تو اینجا پرسه میزنن.
‫مردگان جمع میشن تا برای زنده‌ها سوگواری کنن
‫و به استقبال مردگان جدید برن.
‫سایه پدرم من رو پیدا کرد.
‫- تا دلداریت بده؟ ‫- سایه‌ها دلداری نمیدن.
‫درباره زنده‌هایی که بهشون بدی کردن میپرسن.
‫پدرم فقیر مُرد،
‫تنها،
‫از آدمایی مثل آنتینوس باقیمونده ‫گدایی میکرد.
‫آنتینوس بهت خیانت کرد؟
‫احتمالاً با تو هم همون کار رو میکنه.
‫- چطور؟ ‫- کی از زن و پسرت محافظت میکنه؟
‫زن من نگرانم نمیکنه.
‫از آگاممنون بپرس که چطور به خونه برگشت.
‫آگاممنون اینجاست؟
‫تو من رو تو تروا درست دفن کردی،
‫ممنون،
‫اما دیگران رو نادیده گرفتی.
‫هر کاری از دستم برمیومد کردم.
‫وقتی برگشتی،
‫یک کشتی بگیر،
‫به سمت غرب به ناشناخته‌ها برو ‫ تا به خشکی برسی.
‫و اونجا قربانی کن
‫و به مردم خودت احترام بذار.
‫هنوز قرعه رو داری؟
‫معلومه.
‫اگه برگشتی،
‫به خاطر شرمندگی آنتینوس، کتک کاریش کن.
‫روی من حساب کن.
‫پادشاهم.
‫اودیسه.
‫اینجا چیکار میکنی؟
‫به عنوان یه فاتح داشتی برمیگشتی خونه.
‫تو، اودیسه،
‫باهوش‌ترین ژنرالم، ‫نباید مثل من به دام میافتادی.
‫تو هم مثل ما گم شدی؟
‫بدبختی من این بود که برگشتم،
‫که همسر زیبام به استقبالم اومد،
‫غسل کردم،
‫روغن مالی شدم،
‫نوازش شدم،
‫تا یه درس تلخ یاد بگیرم:
‫که روزی قلبش رو مسموم کرده بودم،
‫که اون عاشق یکی دیگه بود.
‫اون و عاشقش سالها ‫نقشه قتل من رو میکشیدن.
‫اودیسه؟
‫پسرم اورستس
‫انتقام من رو گرفت؟
‫از کجا بدونم؟
‫هنوز دارم سعی میکنم برگردم خونه.
‫اشتباه من رو تکرار نکن،
‫با امید تاج و افتخار از آستانه عبور نکن.
‫مبدل برس،
‫عجله نکن،
‫بررسی کن.
‫میفهمی؟
‫- میدونم باید چیکار کنم. ‫- تا حدی.
‫پیش‌گویی من برای گوش‌های اونا نیست.
‫برگردید به کشتی.
‫به سمت جنوب غربی برو،
‫از پریا دور بگذر.
‫آهنگشون مردات رو فریب میده و همه میمیرن.
‫جلوش رو میگیرم،
‫گوش‌هاشون رو با موم میبندم.
‫بعد از پریا
‫بین گرداب خاریبدیس ‫و هیولای سکیلا انتخاب کن.
‫گرداب همه شما رو میکشه،
‫هیولای صخره فقط شش تا.
‫اما اصرارت برای قربانی نکردن بیشتر، ‫همه رو میکشه.
‫بهش تن میدم.
‫آخرش، وقتی گرسنگی و شورش تهدید کنه،
‫میخوان پیاده بشن، جایی که خدای خورشید ‫از گله‌اش محافظت میکنه،
‫و گله‌های آپولون رو میکشن.
‫زئوس به خاطر مجازات میکشه‌شون.
‫میبینی؟
‫جلوشون رو میگیرم.
‫چرا این زندگی ها برات ‫ از اونایی که از دست دادی مهم‌ترن؟
‫هنوز میتونم از دست خدایان محافظتشون کنم.
‫اما نه از خودشون.
‫این چیه؟
‫مردگان دفن‌نشده‌ات.
‫میخوان رسواییشون رو با تو تقسیم کنن.
‫سریع!
‫این سرنوشت ماست؟
‫از جهنم فرار کردیم،
‫و این همه رفیق افتاده رو جا گذاشتیم.
‫باید بقیه رو نجات بدم.
‫چه بلایی سرشون اومد؟
‫من رو اینجا جا گذاشتن؟
‫برمیگردن؟
‫تو بهشون حمله کردی؟
‫بهشون حمله کردی؟
‫بخور.
‫گفتی نیلوفر رو قطع کنم.
‫فقط امشب تا یه کم بخوابی.
‫و فردا وقتی آماده شدی، یادت میاد.
‫خدمه‌ات رو به یاد میاری،
‫خانواده‌ات رو.
‫همسر؟
‫همسر دارم؟
‫نترس، ملانتو!
‫غریبه وارد نمیشه.
‫با وجود این مانع،
‫بعد سه سال دیگه برام غریبه نیستی.
‫داری سعی میکنی ‫با من ازدواج کنی یا آبروم رو ببری؟
‫ملانتو محرمانست.
‫دقیقاً به خاطر همین اینجام ‫چون به آبروت اهمیت میدم.
‫همه میبینیم که زحمت میکشی.
‫آهسته ولی مطمئن پیش میرم.
‫اما هر شب اون چیزی که بافتی رو وا میکنی.
‫برید بیرون.
‫نمیتونی اون رو به کسی که ‫نمیشناسه وفادار بدونی.
‫فکر میکردم به من وفاداره.
‫وقتی با من ازدواج کنی اینطور میشه.
‫بردگان
‫باید وفاداریشون رو برای آینده نگه دارن،
‫و این خونه به دنبال اربابه،
‫همونطور که ایثاکا به دنبال شاهه.
‫شاه ایثاکا برمیگرده.
‫به هیچ وجه.
‫میدونی که بچه بودم میخواستم به تروا برم؟
‫به من نگفته.
‫اودیسه مخالفت کرد.
‫میدونست ایثاکا سزاوار آینده‌ای بدون اونه.
‫و من رو بخشی از اون آینده میدید.
‫به خواستگارهای دیگه نمیگم
‫درباره کلکت.
‫کارت رو تموم کن.
‫وقتشه باهاش خداحافظی کنی.
‫چرا با زنی ازدواج کنی که عاشق دیگریه؟
‫وفاداری تو به اودیسه
‫یکی از بزرگ‌ترین ویژگیهای توست.
‫عاشقتم.
‫میخوام من رو انتخاب کنی ‫و به همه اینا پایان بدی.
‫به من نگو که خسته نشدی
‫از این انتظار، از این بلاتکلیفی.
‫تو وظیفه‌ات رو انجام دادی
‫سال به سال،
‫سال بعد سال.
‫وقتشه به خودت فکر کنی،
‫دوباره زندگی کنی.
‫این چیزی بود که اودیسه میخواست.
‫ازت مراقبت میکنم.
‫ملکه من.
‫پسرم چی؟
‫تخت مال اونه. اون وارثه.
‫مگر اینکه بچه‌دار بشیم.
‫تلماخ کجاست؟
‫تو دهات،
‫پیش پدربزرگش.
‫دروغ میگه،
‫سفر کرده.
‫به دنبال پدرش رفته.
‫کجا؟
‫به اسپارت،
‫پیش منلائوس.
‫باید بریم اونجا؟
‫همیشه خیلی پر سروصدایی، ‫ملانتیوس، برای یه گاودار!
‫جاسوسی میکرد!
‫دنبال آرگوس میگشتم.
‫اون همونجایی که هست میمونه. ‫به مزرعه برگرد.
‫ملانتیوس رو میفرستیم خوک‌هات رو بیاره.
‫تو تو کاخ بیاستفاده‌ای، پیرمرد.
‫فقط از خانم خودم اطاعت میکنم.
‫اصلاً اسمت رو میدونه؟
‫برو کنار!
‫تلماخ حتماً از معبد پیلوس برمیگرده.
‫همراه افرادت اونجا منتظرش باش.
‫تو میمونی که ملکه رو خواستگاری کنی؟
‫به هیچ وجه.
‫باید تو راه بمیره.
‫ایروس نقشه داره.
‫میخوام اون و افرادش ‫تو یه گودال با گلوی بریده بمیرن.
‫تلماخ و افراداش برای رویارویی ‫با راه‌زنان تو راه آماده‌ان،
‫اما اگه تو معبد راه‌زنا ‫جای کاهنا رو بگیرن...
‫یک تکه از تلماخ رو به عنوان مدرک بیار.
‫بینیش.
‫فقط از روی بینی میشناسیش؟
‫و گوش‌هاشم.
‫کی بهت آموزش داده؟
‫خوک‌دار پدرم.
‫- خوک‌دارش؟ ‫- وفادارترین خدمتکارش.
‫اودیسه وفادارترین خدمتکارش رو ‫خونه جا گذاشته؟
‫اون همیشه عاقل‌ترین بود.
‫آگاممنون فقط به حرفش گوش میداد.
‫باید بهتر گوش میداد.
‫چه بلایی سر برادرت اومد؟
‫زنش بهش خیانت کرد،
‫اون رو کشت.
‫چیکار کرد؟
‫پسرش اورستس اونا رو کشت.
‫مادر خودش رو کشته؟
‫انتقام پدرش رو گرفت،
‫اما نترس،
‫مادرت ربطی به کلیتمنسترا نداره.
‫شاید،
‫اما خواستگارا بزرگان رو راضی کردن ‫که دوباره ازدواج کنه.
‫خالی موندن تخت خوب نیست.
‫میدونی درباره مردم دریا چی میگن.
‫- به شما حمله کردن؟ ‫- نه، ولی خطر نزدیکه.
‫اسپارت آماده‌ست.
‫ایثاکا چی؟
‫باید بتونه لشکر جمع کنه.
‫تخت باید اشغال بشه.
‫پس جنگ اونجاست، پسر من.
‫تو از مشکل فرار کردی
‫و مادرت رو به دست خواستگارا رها کردی.
‫مزدور استخدام کنم؟
‫برگردم و خواستگارا رو بکشم؟
‫مهمونای پولدار و قدرتمند رو بکشی؟
‫تبعید میشی.
‫پس چیکار کنم؟
‫بدون زیر پا گذاشتن قانون زئوس، ‫از شرشون خلاص شی.
‫باید تخت رو تصاحب کنم
‫و بفهمم اودیسه زنده‌ست یا نه.
‫این ربطی به پدری که نمیشناختی نداره.
‫باید مثل یه رهبر عمل کنی،
‫هرجا که اودیسه باشه.
‫باید به یاد بیاری.
‫نه.
‫بی حقیقت میتونم باشم، اینجا با تو خوشحالم.
‫پس چرا تکه‌ها رو جمع میکنی تا کلک درست کنی؟
‫خدمه‌ات رو به یاد بیار،
‫سفرت رو.
‫آهنگ پریا رو شنیدم.
‫گوش‌هاشون رو با موم ببند.
‫مال من نه. من رو به دکل ببندید.
‫- چرا؟ ‫- که آهنگ پریا رو بشنوم.
‫فکر بدیه. هیچکس ‫بعد از شنیدنشون زنده نمونده.
‫ایده خوبیه که من اولین باشم.
‫حتی اگه التماس‌تون کنم،
‫من رو باز نکنید ‫تا وقتی از محدوده‌شون دور نشدیم.
‫گوش‌هاشون رو چک کن.
‫دو برابر غذا برای اولین کسی که ‫بگه «دارم گوش میدم!»
‫اون آهنگ چی بود؟
‫هر چیزی که یه آدم میتونه آرزو کنه،
‫و بعدش
‫هر چیزی که کاش هیچوقت آرزوش رو نمیکردیم.
.:: برگردان به پارسی: مرتضی راکی ::. ‫T.me: @NestedSubtitle
‫اون خارش شیرینی بود که دلت میخواد بخارونیش،
‫قبل اینکه بفهمی زیر پوست هست و دست‌نیافتنی.
‫بعدش خارش غیرقابل تحمل میشه.
‫میگفت چیزی که بیشتر از همه آرزوش رو داریم،
‫ممنوع‌ترین چیزه،
‫و اینکه ممنوع‌ترین چیز
‫همون چیزیه که قبلاً داشتیم
‫و از دستش دادیم.
‫آهنگ وعده‌هایی بود که بهشون خیانت کردم.
‫به من میگفت که راستش نمیخوام برگردم خونه.
‫بزن بهش!
‫مستقیم برو جلو!
‫خاریبدیس،
‫گرداب هیولایی.
‫بادبان‌ها رو بالا ببرید!
‫سریع!
‫لنگر رو بکشید بالا!
‫به سمت دریای باز؟
‫داره ما رو میکشونه توش.
‫مسیر شمال!
‫- از تنگه؟ ‫- خیلی تنگه.
‫برو تو گرداب،
‫شیبش رو برای سرعت گرفتن ‫دنبال کن و از اون طرف بیرون بیا.
‫جان داشته باش، درست میشه.
‫داریم از تنگه عبور میکنیم. تنگه!
‫پاروها رو تو بکشید!
‫پاروهای سمت راست،
‫آماده برای توقف!
‫با علامت من!
‫پاروها رو بیرون!
‫رد شدیم!
‫موفق شدیم!
‫موفق شدیم.
‫شکر خدایان.
‫مسیر رو حفظ کنید!
‫تو میدونستی
‫و هیچی نگفتی!
‫اگه میگفتم ‫شما قبول نمیکردید از اینجا رد بشید.
‫و این مردا هنوز زنده بودن!
‫همه میمردیم!
‫حق نداشتی!
‫این کاملاً حق من و وظیفه من بود!
‫این گرداب تک‌تک ما رو قورت میداد.
‫- حداقل زنده موندیم. ‫- نه همه!
‫تیرسیاس دیگه چی گفت؟
‫اونجا لنگر میندازم!
‫حق نداریم، این جزیره خدای خورشیده!
‫باید تعمیرش کنیم!
‫افراد خسته هستن، ‫شش تا رفیق رو از دست دادیم!
‫پیاده میشیم تا روی خشکی استراحت کنیم.
‫همه میمیرید!
‫تیرسیاس به من چی گفت؟
‫که همه میمیرید،
‫اگه بکشید
‫گله خدای خورشید رو ‫که تو این جزیره زندگی میکنه.
‫همه میمیرید.
‫پس،
‫پیاده میشیم، فقط آذوقه خودمون رو میپزیم.
‫میوه میچینیم،
‫آب پر میکنیم و بس!
‫قسم بخور.
‫همه قسم بخورید.
‫میبینی؟
‫باد ما رو مستقیم میبره اونطرف!
‫استراحت میکنیم، تعمیر میکنیم،
‫و وقتی باد برگشت، حرکت میکنیم.
‫اون طناب رو بگیرید!
‫افراد تو به حرفشون وفا کردن؟
‫آره.
‫برای مدت درازی.
‫ولی باد برنمیگشت.
‫نسیم مداومی که اینقدر ‫راحت ما رو به ساحل رسوند،
‫جلوی هر حرکت کردن رو میگرفت.
‫و غذا داشت تموم میشد.
‫فرار کنید!
‫فکر کردید با مخفی خوردن، ‫خدای خورشید رو گول میزنید؟
‫که تو رو گول بزنیم.
‫من مشکل نیستم،
‫میخواستم زنده بمونید.
‫تیرسیاس بهت هشدار داد، ‫سرسی و خدایان هم بهت هشدار دادن.
‫حرف خدایان نامفهومه.
‫کی رنج رو نمیفهمه؟
‫خون، مرگ رو؟
‫از دست رفتن یه نفر رو ‫تصادفی میبینی یا نتیجه‌؟
‫نتیجه شکست خودم میبینمش.
‫چی اگه مرگشون نشون‌دهنده شکست خودشون بود؟
‫من هدایتشون میکنم.
‫من آوردمشون اینجا.
‫تو رو کی آورده؟
‫چرا خودت رو بالاتر از خدایان میدونی ‫و این مسئولیت رو به عهده میگیری؟
‫چرا نمیخوای برگردی؟
‫به چی امید داشتی؟
‫دیگه چیزی برای خوردن نداشتن.
‫رحم کن!
‫به خاطر رحم منه که تو این آشغالا افتادیم!
‫- بهتون هشدار دادم! ‫- درسته.
‫و ترجیح دادیم غرق بشیم تا از گرسنگی بمیریم.
‫الان دقیقاً شانس ماس.
‫باد خوابیده!
‫این آرامش فقط به اندازه‌ای بود ‫که ما رو به اقیانوس پوزایدون بکشونه
‫زیر آسمون زئوس.
‫ما رو مقابل باد بچرخون!
‫بیایید به خدایان دعا کنیم!
‫ما رو مقابل باد بچرخون!
‫خودتون رو به خدایان بسپارید!
‫به پوزایدون دعا کنید!
‫طلب بخشش کنید!
‫آخرین خاطره‌ام دست نرم‌نداشتنی زئوس بود.
‫ائوریلوکوس!
‫سرنوشتشون رو نمیدونم.
‫تو میدونی.
‫سرنوشتی که براشون پیش‌بینی کردی.
‫تنها به ساحل تو رسیدم.
‫به ساحل من رسیدی
‫با تکه‌ای از کشتیت و هیچکدوم از افرادت،
‫نیمه‌مرده، بیهوش.
‫بالای سرت بیدار بودم، ای گمشده،
‫روزها
‫و هفته‌ها.
‫میدونستم نیلوفر بیداری هات رو راحت‌تر میکنه،
‫که بیشتر جسمت رنج میکشه تا روحت.
‫و جواب داد!
‫خیلی خوشت اومد،
‫با اشتیاق میخوردیش.
‫و وقتی ازت مراقبت میکردم.
‫ممنون.
‫عاشقت شدم.
‫چند وقته اینجام؟
‫به خودم میگفتم باید ترکت کنم،
‫که قدرت یادآوری داری.
‫- جواب بده، کالیپسو. ‫- خوشحال بودی.
‫تو خوشحال بودی.
‫سالها خوشحال بودیم.
‫سالها؟
‫هفت سال.
‫من رو مجبور میکردی ‫گل نیلوفر بخورم تا اسیرم نگه داری.
‫نجاتت دادم.
‫جسمت رو ترمیم کردم،
‫ولی جرات نکردم ذهنت رو ترمیم کنم.
‫خوشحال بودی،
‫ولی دلت
‫همیشه جای دیگه بود،
‫و اجتناب‌ناپذیر بود ‫که ذهنت هم آخرش دنبالش بره.
‫چطور...
‫نیلوفر ذهن رو تار میکنه
‫و اراده رو تضعیف میکنه، ‫ولی اون چیزی که هستی رو عوض نمیکنه.
‫آماده نبودی برگردی، ‫بدون اینکه بدونی چرا.
‫الان هستم.
‫همونطور که پیش‌بینی کردم.
‫چطور؟
‫هفته‌های اول چیزی رو ‫محکم تو مشتت گرفتی بودی
‫و صدا میزدی.
‫بیشتر از همه آتنا،
‫ولی گاهی اسم دیگه‌ای رو فریاد میزدی.
‫پنلوپه.
‫کمکم کن برگردم.
‫همین کار رو میکنم.
‫تو آدمی هستی که سعی میکنه ‫بر سرنوشتش مسلط بشه.
‫ولی بر اون قدرت نداری.
‫باید خودت رو به طوفان بسپاری،
‫خودت رو به پوزایدون بسپاری،
‫مجازاتت رو بپذیری.
‫زئوس نمیذاره که تو رو بکشه.
‫از جنگیدن دست بردار، ‫رها کن و زندگی کن.
‫این یه پرش به ناشناخته‌ست،
‫که هنوز انجامش ندادی، اودیسه.
‫اودیسه؟
‫کجام؟
‫وطنت رو نمیشناسی؟
‫زئوس به شما خوش‌آمد میگه، غریبه.
‫چند نفرید؟
‫نصف دوجین.
‫به غذا نیاز دارید؟
‫و آذوقه
‫برای راه.
‫- کجا میرید؟ ‫- به خوک نیاز داریم.
‫داریم میریم پیلوس.
‫زائرید؟
‫به زائر میمونیم؟
‫خوب نمیبینم.
‫زئوس من رو موظف میکنه که بهتون غذا بدم، ‫ولی نمیتونم این خوک‌ها رو بفروشم.
‫راحت باش، پول نمیدیم.
‫سلام من رو به مادرت برسون.
‫بهش بگو پشیمونم
‫از تروا و هر چی که به نام من اتفاق افتاد.
‫متاسفم که خبری از پدرت ندارم.
‫ولی یه چیز جدید یاد گرفتی
‫درباره اینکه چه آدمیه.
‫الان بیشتر از قبل دلم میخواد یه روز ببینمش.
‫سگای نگهبانت کجان، پیرمرد؟
‫دارم بقایاشون رو میسوزونم.
‫زئوس میتونه شفات بده، مسافر؟
‫بهت حمله کردن؟
‫این سگا چوپان‌هات رو نجات دادن؟
‫نه، اول برادراش رو سوزوندیم.
‫ایثاکا چی شد؟
‫تاریکی.
‫قانون زئوس تیکه تیکه شده،
‫پادشاهی بی شاه بعد از مرگ اربابم.
‫اربابت؟
‫اودیسه.
‫قهرمان جنگ تروا.
‫ولی اودیسه زنده‌ست.
‫یک گدای دیگه و امیدهای دروغینش!
‫بس کن!
‫تلماخ...
‫تلماخ؟
‫اون در خطره، نمیتونم بهش کمک کنم.
‫بقیه تو ایثاکا باید آماده باشن ‫به پسر اودیسه کمک کنن.
‫کاخ دست خواستگاراس.
‫هیچکس به اودیسه وفادار نمونده.
‫ملکه چی؟
‫پنلوپه زیبا و خردمند،
‫که گروگان اون اراذله
‫و به زودی مجبور به ازدواج میشه،
‫چیکار میتونه بکنه؟ حتی بدون پسرش؟
‫بنوش.
‫چه خطری تلماخ رو تهدید میکنه؟
‫داره از اسپارت برمیگرده.
‫خواستگارا راه‌زن فرستادن ‫که تو معبد پیلوس بکشتنش.
‫به من برای راه غذا بده.
‫به راه‌زنها نمیرسی.
‫اگه قبل از تلماخ به پیلوس برسم، ‫میتونم بهش هشدار بدم.
‫چرا بهش کمک میکنی؟
‫از جوابم ناراحت نشو.
‫- تو تروا زیر دست اودیسه بودم. ‫- واقعا؟
‫رهبری سخت‌گیر. ولی منصف!
‫منصف و شایسته پیروی.
‫دوستش داشتی؟
‫مثل یه پسر.
‫اون نمرده.
‫برمیگرده؟
‫به زودی.
‫تا انتقامش رو بگیره.
‫وحشتناک‌ترین.
‫من حرف میزنم. فاش نکنیم کی هستی.
‫پس باید بدون محافظ می اومدیم.
‫اگه تو راه به دردسر بخوریم به درد میخوره.
‫پیغام دارم. صبر کن!
‫ایموس منو فرستاده!
‫اون گدا رو بیار پیشم.
‫مردم شما اینجا میمونن، سلاح‌ها هم همینطور.
‫زئوس به شما خوش‌آمد میگه، غریبه ها.
‫راه دوری اومدید؟
‫نه زیاد.
‫امشب اومدید استراحت کنید؟
‫اومدیم برای آتنا قربانی کنیم.
‫و هر پیشنهاد مهمان‌نوازی رو بررسی میکنیم.
‫باشه. گدا بیرون میمونه.
‫اون برای من پیغام داره.
‫ایموس فرستادت؟
‫بله، آقا.
‫پیغام چیه؟
‫محرمانه‌ست.
‫این مردها...
‫این مردها کاهن هستن.
‫برو کنار، پیرمرد.
‫برو ، غریبه.
‫این هفته یه پیرمرد رو بخشیدم،
‫ولی کور بود. نمیبخشم...
‫برای یه گدا بد نیست.
‫هیچکس گدا به دنیا نمیاد.
‫این تنه‌ی کاهنی رو روی زره‌ات بپوش.
‫- کمکم کن ببرمش. ‫- باید ولش کنیم.
‫تا بی سروصدا در بریم.
‫- اینطور به مرده‌ها احترام نمیذارن. ‫- اینطور زنده میمونی.
‫اون مربی من بود.
‫- و شاید آتنای تغییرشکل‌یافته. ‫- منتور بود.
‫وقتی از خطر دور شدیم، میریم به ‫غرب ناشناخته تا بهش احترام بذاریم.
‫اونا خدمتکارای خواستگارا بودن.
‫بازم میان. بریم.
‫- شب؟ ‫- بهتر از موندن اینجاس.
‫منتور تو معبد باستانی آتناس.
‫فعلاً بذار با آتیش بهش احترام بذاریم.
‫تو آتیش!
.:: برگردان به پارسی: مرتضی راکی ::. ‫T.me: @NestedSubtitle
‫گدا، منتور رو میشناختی؟
‫بهت گفتم، گدا به دنیا نیومدم.
‫چشم‌های یه خردمند رو داری، چشم‌های آتنا رو.
‫خدا رو تو مردم نگاه نکن، ناامید میشی.
‫پس بگو کی هستی.
‫اسم من سینونه،
‫من یه سرباز قدیمیم که ‫تو تروا زیر فرمان پدرت جنگیدم.
‫پدرم رو میشناختی؟
‫از قدیم‌الایام بهش فرمانبردارم.
‫پس زنده‌ست؟
‫زنده‌ست.
‫ولی کجاست؟
‫خیلی نزدیکه
‫و من رو به عنوان پیشاهنگ فرستاده ‫ تا اوضاع رو بررسی کنم.
‫- مادرم باور نمیکنه! ‫- چیزی بهش نگو.
‫هیچی؟
‫بهش بگو،
‫که تصمیم گرفتی دوباره ازدواج کنه.
‫داره امتحانش میکنه؟ بهش شک داره؟
‫نه،
‫ولی اون همه دلایل رو داره ‫که فراموشش کرده باشه.
‫خدمتکارای وفادار موندن؟
‫چند تا.
‫وقتی اودیسه خودش رو معرفی کنه، ‫همه وفادار میشن.
‫باید خواستگارا رو تو کاخ جمع کنی.
‫این هیچوقت مشکل نبوده.
‫هدیه‌هایی از منلائوس همراه داری؟
‫آره، تو کشتیم.
‫خوبه.
‫مثل یه شاه‌زاده برگرد،
‫دستور بده یه ضیافت راه بندازن.
‫اونجا خواهم بود.
‫اونجا چیکار میکنی؟
‫گدایی میکنم.
‫از پایین، اوضاع رو بهتر میبینی.
‫خواستگارا چند نفرن؟
‫ده‌ها نفر.
‫- ولی اگه همه مردمش مثل تو باشن... ‫- اون همچین کسی رو نداره.
‫فقط خودتی؟
‫تو هم.
‫- تلماخ برگشت. ‫- چی؟
‫تلماخ برگشت!
‫- کی میگه؟ ‫- همه!
‫تلماخ کجاست؟
‫ملکه‌ام، بهتره بالا بمونی!
‫درسته؟
‫برگشته!
‫من اینجام،
‫امشب جشن بگیریم.
‫اگه خرده‌ای مونده باشه که جشن بگیریم.
‫نترس، خواستگارهای شجاع من ‫به خاطر برگشتت بهمون نعمت میدن.
‫خوشحالم که سالم میبینمت.
‫خوشحالم که خوب شدی.
‫وقته به کاخ برگردمت.
‫درباره پدرت چی فهمیدی؟
‫هیچی.
‫داستانای جنگی، ولی چیزی ‫درباره سرنوشتش بعد از تروا نیست.
‫متاسفم، مامان.
‫تو اسپارت فقط از فاجعه‌ای ‫که در راهه حرف میزنن،
‫عصر تاریکی که مردم دریا با زیر پا گذاشتن ‫ قانون زئوس به راه میندازن.
‫پس درسته،
‫تمدن ما داره فرو میریزه.
‫منلائوس میگه با تخت خالی بی دفاعیم،
‫به خاطر همین یه نقشه کشیدیم.
‫نقشه؟
‫برای بیرون کردن خواستگارا،
‫باید انتخاب کنی.
‫میخوای دوباره ازدواج کنم؟
‫بعدش بقیه خواستگارا همدیگه رو میکشن
‫و فقط یه دشمن برام میمونه.
‫من به سن قانونی میرسم، ‫به بزرگان میگم که اودیسه مُرده،
‫و منلائوس راضیشون میکنه ‫که تخت رو به من بدن.
‫تو پدرت رو انکار میکنی، ‫و من با یکی از این مارها از اینجا میرم.
‫- چه نقشه‌ای! ‫- یه چی بهتر بگو.
‫همه رو قفل کنیم، آتش بزنیم
‫و این کثافت‌ها رو بسوزونیم!
‫فکر میکنی اگه دوباره ازدواج کنم، ‫زندگی به روال سابق برمیگرده؟
‫این جهان تموم شده.
‫و در جهان جدید
‫نه به تو قدرت میدن و نه به اودیسه.
‫اگه برگرده، باید بکشه‌شون،
‫همونطور که تو هم باید بکشی.
‫اگه بکششون،
‫خانواده‌هاشون انتقام میخوان و تبعید میشم.
‫و بدون من تخت از دست میره.
‫چون فقط یه مرد میتونه روش بشینه.
‫«تخت خالی»؟
‫من 20 ساله روی این تخت خالی نشستم.
‫سواد من، سالها تجربه‌ام
‫مقابل تارهای ریشت اعتباری نداره.
‫صلح میخوای
‫یا انتقام؟
‫اودیسه رو میخوام!
‫بخون.
‫ای الهه، چهره!
‫چهره!
‫ناوگان!
‫جنگ!
‫در تروا!
‫بخوان، ای الهه، برای یه مرد!
‫یک مرد!
‫ایده!
‫حیله!
‫ایموس، برو جلو من.
‫آرگوس.
‫توی صخره دفنش میکنی.
‫جایی که همدیگه رو پیدا کردید؟
‫تو اودیسه‌ای.
‫تو پدرمی.
‫من گدام.
‫و تو،
‫شایسته‌ای،
‫پسر زیبا
‫اودیسه.
‫پسری که،
‫وقتی بالاخره همدیگه رو ببینید،
‫مایه افتخارش خواهد بود.
‫به خونه خوش اومدی،
‫ای غریبه.
‫چون تاریکی پیروزی
‫افسانه‌سرایان رو فرا میگیره
‫و همه ما رو به شاعران ‫و گدایان کور تبدیل میکنه!
‫مهمان‌نوازی زئوس رو بپذیر.
‫به غریبه غذا بدید.
‫نه، آقا.
‫با کاسه‌ام دور میزها میگردم.
‫بازم یه گدا بدبخت رو دعوت کردی؟
‫این فقط یه گدای دیگه‌ست اینجا.
‫بکشیمش قبل اینکه ‫بزرگان رو تحت تأثیر قرار بده.
‫چطور؟
‫به چالش بکشش،
‫وادارش کن اسلحه برداره.
‫اون دیگه بچه‌ای نیست که بشه بهش خندید.
‫یعنی امشب برمیگردیم سر ببریمش.
‫برو کنار. خواهش میکنم.
‫- گرسنه‌ام. ‫- برو کنار!
‫نمیتونی با غذای دیگران سخاوتمند باشی؟
‫تو کاسه‌ات جا نیست.
‫واقعاً.
‫بگیر.
‫فکر میکنی چیزی برات دارم؟
‫من چیزی برات دارم.
‫چیزی برام داری؟
‫اون چیزی برام داره!
‫یک گدای کثیف و پیر ‫مثل تو چی میتونه داشته باشه
‫که
‫به درد من بخوره؟
‫راستش، این مال خودته.
‫ازم خواستن بهت پسش بدم.
‫مال من نیست.
‫آره؟
‫کجا پیداش کردی؟
‫پشت نکن به من!
‫آنتینوس.
‫- به گداها احترام بذار. ‫- این قانون زئوسه.
‫قانون زئوس؟
‫اونه که خداست؟
‫خدای مبدله؟
‫به ما بگو!
‫خدایی،
‫ای چاپلوس؟
‫من یه کهنه‌سرباز جنگ تروام.
‫کهنه‌سرباز جنگ تروا.
‫اسمت چیه، سرباز؟
‫سینون.
‫این اسم برات آشناست؟
‫با این یادگار، ‫شجاع‌ترین جوان رو گرامی میدارم.
‫سینون؟
‫مگه پسر چوپانت نبود؟
‫برام آشنا نیست.
‫میخواستی جاش بشی.
‫کجا این رو پیدا کردی؟
‫اونجا که به زودی خودت خواهی بود.
‫یعنی؟
‫پیش هادس.
‫بس دیگه!
‫مهمانی تموم شد!
‫بریم.
‫مال من نیست!
‫ملکه میخواد باهات حرف بزنه
‫وقتی تالار خالی شد و آتیش‌ها روشن شدن.
‫عصر به خیر، مسافر.
‫ملکه‌ام.
‫ملانتو،
‫بذار ائوریکلئا پاهای غریبه رو بشوره.
‫نیازی نیست.
‫شوهرم اصرار داشت ‫با مهمونا مثل اعضای خانواده رفتار کنه.
‫درباره شوهرم، اودیسه، چیزی شنیدی؟
‫معلومه.
‫از آهنگ‌ها.
‫من تو تروا بودم، بانوی بزرگوار.
‫آهنگ‌ها حتماً برات مضحک به نظر میرسن.
‫من رو به گریه میندازن...
‫برای چی گریه میکنی؟
‫برای چیزایی که از دست رفت.
‫برای جان ها؟
‫و برای سال‌ها،
‫و برای بقیه چیزها.
‫اودیسه رو تو تروا میشناختی؟
‫آره.
‫چیزی خاص
‫تو لباساش دیدی؟
‫یک سنجاق سینه عجیب.
‫عجیب؟
‫قشنگه،
‫ولی عجیبه!
‫تعریفش کن.
‫آب رو عوض میکنم.
‫خیلی قشنگ بود
‫یه سنجاق سینه طلایی،
‫که آتنا رو نشون میده، پیچیده در تاک.
‫چند وقت یک بار میذاشتش؟
‫هیچوقت در نمیآوردش.
‫چطور تو تونستی برگردی، ولی اودیسه نه؟
‫من هنوز برنگشتم.
‫چرا؟
‫همیشه برگشتن به خونه راحت نیست.
‫این هم برای اودیسه صدق میکنه، هم برای تو.
‫اودیسه ای که من میشناختم،
‫یه راهی پیدا میکرد که برگرده پیش من،
‫مهم نیست چقدر طوفان و باد باشه.
‫اگه اودیسه ای که تو میشناختی ‫گم شده باشه چی؟
‫اگه،
‫یه شب،
‫تو یه شهر غریبه،
‫چیزی که دیده،
‫اون رو قانع کرده که خونه ای که میشناخته،
‫دیگه وجود نداره؟
‫اگه،
‫وقتی از شکم اسب بیرون اومد
‫و دروازه های تروا رو باز کرد،
‫دیده بود که ده سال خشم
‫تو یه شب شهر رو فرا گرفته؟
.:: برگردان به پارسی: مرتضی راکی ::. ‫T.me: @NestedSubtitle
‫همه بیائید!
‫سریع!
‫براشون جا گذاشته بودیم
‫یه هدیه،
‫یه هدیه برای صلح،
‫که اونا بردندش
‫به خونه هاشون.
‫پا گذاشتیم روی مقدس ترین چیز
‫میان آدما،
‫و جنگ رو تبدیل کردیم به...
‫بت هاشون رو نابود کنید!
‫به شکار.
‫آتیش زدن به دیوارهای تروا،
‫یعنی خاکستر کردن کل دنیا،
‫حتّی خونده خودش.
‫و اگه می دونست،
‫اون شب،
‫تو رد شدن از میان آتیش ها
‫بی نظمی و رنج...
‫و تو جشن های بعدش، خیس عرق،
‫اگه دقیق می دونست
‫که چیکار کرده؟
‫همونی که همه شما کردید.
‫فکر یه آدم،
‫حیله گری یه نفر،
‫تا قانون زئوس رو بشکنه
‫برای همیشه.
‫تو دنیای کاخ ها زندگی میکردیم،
‫تبادل
‫و سخن،
‫به زیباییش کور بودیم،
‫تا اینکه شکستیمش.
‫شما مردم دریا هستید.
‫بله، ملکه‌ام.
‫زیر پا گذاشتن قانون زئوس ‫مثل طاعون پخش میشه،
‫عصر برنز ما داره فرو میریزه.
‫شاید نخواسته ویرانی کاراش رو ببینه
‫هرجا که هست،
‫و بیش از همه تو خونه خودش.
‫ولی اودیسه زنده‌ست
‫و تو لحظه حساس برمیگرده پیش تو.
‫به هر حال،
‫به اندازه کافی تو ویرانی هاش زندگی کردم.
‫خواستگارا رو سپیده دم دعوت کنید، ‫اسلحه ها رو جمع کنید.
‫به زودی یه خواستگار خوشحاله، ‫بقیه انتقام جو میشن.
‫اسلحه برای مسابقه ممنوع میشه
‫و درها قفل میشه.
‫با کسی ازدواج میکنم ‫که تو چالش من برنده بشه.
‫چطور با اونا روبرو میشیم؟
‫نه «میشیم».
‫خونشون به دست من وعده داده شده.
‫و تو تبعید رو به خطر می‌ندازی.
‫تو نه؟
‫اسلحه ها رو از دسترسشون دور کن.
‫فهمیدم.
‫حتی بی اسلحه هم زیادند
‫و تو اسلحه نداری.
‫اسلحه خواهم داشت.
‫مادرت فکرش رو کرده.
‫خدمتگزارای قابل اعتماد ببر،
‫تا اسلحه ها رو ببرن بالا.
‫سریع، اسلحه ها رو جمع کنید.
‫سریع.
‫به نظر میرسه زئوس به پایانش علاقه داره.
‫ولی این مسابقه چیه؟
‫سالهاست،
‫در غیاب همسرم،
‫شما این کاخ رو برای ‫مهمونی هاتون تصاحب کردید،
‫به بهانه بدست آوردن دست من.
‫با گوش دادن به عیاشی‌هاتون،
‫جنگ و جدول هاتون،
‫رشوه دادن به خدمتگزارام
‫و بی حرمتی به خونه‌ام،
‫دلم میخواست اودیسه برگرده ‫و همه اینارو ببینه.
‫ولی دیشب،
‫فهمیدم،
‫که وقتی هنوز نیومده،
‫دیگه برنمیگرده.
‫به خاطر همین،
‫حاضرم با هر کسی اینجا ازدواج کنم،
‫که بتونه زه این کمان شکار رو بکشه
‫و تیر رو از تو این دوازده تبر رد کنه.
‫بیائید جلو،
‫نشون بدید چیکار میتونید بکنید!
‫ایموس؟
‫کی شروع میکنه؟
‫این کمان رو بده به من.
‫فایده نداره.
‫برای تو.
‫بچه بودم دیدم اودیسه ‫به راحتی این کارو میکنه.
‫پس خودت بکن.
‫منتظر نوبتم.
‫چرا زه رو گرم و چرب نمیکنیم؟
‫با سالها خشک شده.
‫تویی.
‫فایده نداره.
‫ملکه حرف آخر رو میزنه،
‫جای اودیسه رو نمیشه پر کرد.
‫بعضیا اینجا همیشه این رو میدونستن
‫و اون مرد بزرگ رو تا تروا همراهی میکردن،
‫اگه اون خواسته بود.
‫ولی اون برنگشت،
‫پس بهترین مون رو انتخاب کن،
‫همونایی که تو آزمایش تو شکست خوردیم.
‫من شکست نخوردم.
‫این گداها رو بندازید بیرون!
‫درها تا پایان مسابقه قفلن.
‫مسابقه تموم شد.
‫میخوام امتحان کنم.
‫اعصاب ما رو خورد کردی!
‫حق داره امتحان کنه.
‫اگه جات رو میدی، بهش بده.
‫داری آرزوی مادرت رو مسخره میکنی.
‫آرزوش اینه که همه شما بسوزید.
‫این تیرانداز پیر شده.
‫ببینیم این خبره تو عمل چیه.
‫گدای پرخور!
‫منصرف شو، پیرمرد!
‫بیاریش، رفیق،
‫بس دیگه.
‫بذار امتحان کنه.
‫این تویی، اودیسه.
‫بهتره پایین بمونی.
‫برو!
‫اون کیه؟
‫اون خودشه!
‫برو اسلحه ها رو نگه دار!
‫- اسلحه ها کجان؟ ‫- بالا.
‫برو بیارشون!
‫منتظر چی هستی؟
‫همه مون رو میکشه.
‫مواظب باش!
‫بهت گفتم! زیادی پر سر و صدایی، گاودار!
‫آره!
‫شمشیرها رو بردارید!
‫سپرها رو بردارید!
‫نیزه ها!
‫نیزه ها رو به کار بگیرید!
‫فکر کردی همه مون رو میکشی؟
‫بیش از همه تو رو.
‫تمومش کنید.
‫پدر.
‫پیش هادس،
‫به افرادم بگو،
‫که دارم میرم غرب تا بهشون احترام بذارم.
‫و به سینون بگو،
‫که به خاطر اون بی آبرویی، حقش رو پس دادم.
‫حالا چی؟
‫شکستشون دادی؟
‫مُرده؟
‫پیوندهای شکننده میان آدما رو پاره کردیم.
‫و در قرن های تاریکی که پیش میاد،
‫داستان های تروا
‫فقط خوندنی میشه.
‫اودیسه، عشق من!
‫اودیسه،
‫عشق من،
‫برگشتی.
‫بالاخره،
‫تو آخرین لحظه
‫تا ایتاکای عزیزم رو ببینم
‫برای آخرین بار.
‫حق نداری.
‫نه، خواهش میکنم، اینقدر صبر کردم.
‫حق نداری بمیری!
‫نه مرگ،
‫تبعید.
‫تلماخ پادشاه میشه.
‫میریم به غرب ناشناخته
‫تا به افرادمون احترام بذاریم
‫با هم.
‫با سریعترین کشتی ات،
‫با بهترین ملوان هات،
‫به سمت افق حرکت میکنیم.
‫تا خورشید گریزان رو دنبال کنیم.
‫چرا این داستانها فقط خوندنی میشه؟
‫فقط آهنگ هاست که یادآوری میکنه ‫اونایی رو که میتونستن بنویسن.
‫تمدن دوباره زنده میشه.
‫یه سپیده دم جدید این ‫دنیای تاریک رو روشن میکنه،
‫و اشتباهات ما دوباره فراموش میشه.
.:: برگردان به پارسی: مرتضی راکی ::. ‫T.me: @NestedSubtitle